장음표시 사용
401쪽
τOs ετερον εἶναι τον Παιήονα του 'Aπόλλωνος λέγων εἰ μη - οἶδεν' Eustathius Hom. 1494, 12 Παιηων δε θεῖν ἰατρὸς Aς και η Ἱλιας μυθευεται, ετερος Αν Ἀπόλλωνος ὼς καὶ Ησίοδος δηλοῖ εἰπών ' 'ει μη
Aυτις γὰρ πάντων βασιλευς κH κοίρανύς ἐστιν αθανάτων τε οἱ ου τις ερηρισται κράτος ἄλλος 1 sq. Clemens Alex. Protr. c. VII 73 Ι 79, 8 D.) ταυτη τοι κοιό 'Aσκραῖος αἰνίττεται Ησίοδος του θεόν tbς - ἄλλος' elemens Alex. Stroni. V 14, 112 III 93, 10 D.), unde sua Eusebius riaep. evang. XIII 13, ὰλλα και ὁ Ἐσίοδος 'αυτὸς - πάντων φησὶ βασιλευς - ἄλλος 2 cf. Hesychitis ἐρηρισται ' ερίζει
BOρα θεον μακάρων πλησθαι χθονίΕpina. Hom. in Anec t. Ox. I 148, 23 Cr. κιὰ πιμηρος 'ἀλλὰ μάλα
Σκυλλης σκοπελω πεπλημένος εἶναι'. τουτου γὰρ ἀπαρεμφατον Λωρωτὶ πλησθαι, ἐνεστGτος ὼς ηρησθαι ' Ῥσίοδος ' δορα - χθονί'. η κατἀφαίρεσιν τos παρακειμένου
Μουσάων, αῖ τ ἄνδρα πολυφραδεοντα τιθεῖσι θέσπιον αυδήεντα Clemens Alex. Stroni. I 7, 36 II 30, 15 D.) καὶ Ησίοδος ' Μουσάων - αυδήεντα'. ευπορον μεν γὰρ εν λόγοις τὁν πολυφράδμονα λεγει, δεινὸν δε τὸν αυδήεντα, -ὶ θεσπιον τὸν εμπειρον καὶ φιλόσοφον καὶ τῆς αληθείας ἐπιστήμονα
402쪽
ωρειαι Νύμφαι θεαὶ ἐξεγένοντο καὶ γενος ουτιδανον Σατυρων καὶ ἀμηχανοεργ2ν Κουρητες τε θεοὶ φιλοπαίγμονες ορχηστηρες Strabo X p. 471 Ησίοδος μὲν γαρ Ἐκατέρου καὶ της Φορωνεως
θυγατρος πέντε γενεσθαι θυγατερας φησίν, ὼν οὐρειαι - ὀρχηστηρες'
Schol. Strogg. Germanici Amit. p. 185, 4 Br. Phaethontemn Solis et Clymenes mium esse diserunt et pria paternos curri s affectans sibi atque mi ndo concremationis detrinienta conssuerit et a Iove t ulniine semiussus in Eridanum deciderit fluviunt - sis Hesiodi s rei eant et a Sole patre inte= si iera collocat MNarrat. fab. Ovid. Met. II fati. 2 p. 796 St. sorores Phaethontis Phaethusa Lampelie Phoebe c um fra tris dum dessent, deomιm misericordia in arbores populos mutatae sunt. lacrimae eamm, ut mSiodus et Euripiare indicant, in electarum sunt converSae
Solis silii, et Meropes vulphae mitis, cymam OceanuHon acceFi nita, citan indicio patris avunι Solem co9norasset, in petratis e Tibus male usus eSt. Nam cum eSSet propius terram vectus, τλino igni omnia conflaseram nt:
et fui ne imis in Padum cecidit. hic amnis a Graecis Eridantis dicitur, quem Pherecydra primus vocavit. Indi autem, quod calore vieini ignis Sanguis in atrum colore ni veratιs est, nistri sumi facti. sorores autemn Phaethontis, di m interiti an desent 1 atris, in arbores sunt po-Fulos versae. haritam lacrimae, ut Hesiodus indicat, in electri an sunt duratiae: Heliades lanien no=ninantur. sunt autem Merope Helle Aegle Lamperie Phoebe Ae Gerae Diorippe. Cygnita autem, reae L Mitriae, qui 198, 2 Cercopes Fr. 1 p. 70 Κ.ὶ ἀμήχανά τ' ἔργα δαέντας Lobech,
ἔργ' ἀνυσαντας Κsister, ἔργ' ἐασαντας Suidas)198-Idaeos Dactylos pertinere arbitratus est Sitti ed. 616 1 τάων δ' in principio versus addidit Marchsches et t. c. 290 oi ρειαιJ δρειαι libri Strabonis ἐξεγένοντοJ ἐγένοντο libri Strabonis 2 καὶ ἀμηχανοεργῶνJκακομηφανοεργῶν Meinehe cona. Gr. Fram. H I. 396 3 φιλοπαίγμονεςJφιλοπαισμονες Cobet Mnem. n. s. III 361 ἘκατέρουJ ἐκατέρω, ἐκαταίου,εκατέου libri Strabonis 199 de fragmento cf. Roberi Hem. XVIII 434 sqq. et Eratosth. Ca, aster. rel. 214 qui sabulam de Phaethonte in Catalom libro primo narratam suisse arbitratur l. c. 438) et Gaach Quaest. Phaeth. p. 3-12 siemsiocimi referra desunt in schol. Sangem. p. 228, 17, unde Strogg. descripta sunt, sed cf. Mastach l. c. 5 myinua' et Schol. Strogg.J quae Hesiodea referRnt, Recurate perlustrat Κnaach l. c. 48 1. Hesio liJ Helia re M. Schnaidi;
403쪽
μιum, pti esum daeitur m rrum patris ascendisse mιλnpie a terea cestius levaretire, prae timore in Eridanuam fluvium, qui et Padita, cecidisse cuniose pes Iresum flumine a Iove. omnia ardere coepisSe caudassue tinfitendi universos crannes inmissos rase onmnem e nioricilium senus interisse praeter Pyrruni et Deuerimneni. Sororra pioque Phaethontissssented in arboν ω populos versas ibisse. lacrimae quoῬιe eamon in electritim dura ae dicuntur Hesiud que appellatae. ipsas aute=n non ina habuisse Merope D lie Aegle Lampetie Phoebe Aetmeris Dioxjpe. Gyni S Φωque, reae Lissuriae, Phaetraonti propinquus, clunι defleret, et ipse in crantMn converat S. is quoque niorierin flebile canit
Phlegon uirati. c. V p. 74 Κ. οι αυτοὶ Ησίοδος -ὶ Λικαίαρχος καὶ Κλέαρχος καὶ Καλλίμαχος και αλλοι τινες, cf. c. IV p. 73 Κ.) lar ρουσιν κατα την Aαπιθον χώραν γενεσθαι 'Eλατω τω βασιλεῖ θυγατερα. ὀνομαζομενην Καινίδα' ταύτη δὲ Ποσειδῖνα μιγεντα επώγγείλασθαι ποιήσειν αυτην ο αν ἐθελη, τὴν δὲ ἀξιοσαι μεταλλάξαἰ αυτην εἰς ανδρα
ποιησαί τε ατρωτον. etos δε Ποσειδῶνος κατα το αέιωθεν ποιησαντος μετονομασθηναι Καινεα
Θεσσάμενος γενεὴν Κλεοδαίου κυδαλίμοιο Schol. Liam'. Apod. Rhod. Arg. A 824 p. 350, 2 Κ.) θέσσασθαι
γαρ το αἰτησαι καὶ ικετεsσαι. καὶ Ησίοδος ' θεσσάμενος - κυδαλίμοιο
Bacchylides V 191 sq. Βοιωτος ἀνηρ τάδε φών ησεν . . . t Ῥοωὁος
404쪽
Αstianus V . inst. XII 20 II p. 128, 3 Η.) λέγει Nσίοδος την ἀηδόνα μόνην ορνίθων ἀμοιρεῖν sπνου καὶ διὰ τέλους ἀγρυπνεῖν. τὴν δὲ χελιδόνα ουκ ἐς το παντελὲς ἀγρυπνεῖν, ἀποβεβληκέναι δὲ και ταύτην
Ammonius V. p. 101 V. και Ἀσίοδος τελευτησαί τινα 'πρωὶ - ηίθεον', τοsτ' ἔστι πρόωρον
ώλκην μὲν γὰρ εδωκεν υλυμπιος Αἰακίδησι,
Πδε γὰρ ἀξυλίn κατεπυθετο κήλεα νηον- Schol. Von. Α Ηom. A 155 Ι 379, 15 D ) ἡ διπλη) προς τὴν ἄξυλον, οτι πολλας ἐκδοχὰς ἔσχηκεν. οι μὲν γὰρ τὴν θρυώδη ἀποδεδώ-
405쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ οἱ δε τὴν πολύπυλον ' βnτιον δε ἀφ' ης Ουδεὶς ἐξυλίσατο,
ωκετι δὴ βαίνουσι λαροῖς ποσίν
' Ωπτησαν μὲν πρωτα, περιφραδέως δ' ἐρυσαντο Sehol. Ven. Α Hom. Ω 624 II 294, 8 D.) ωπτησάν τε περιφρα- σημειουνταί τινες, oτι Ἀσίοδος ἐποίησεν ἄπτησαν - ἐρύσαντο .ουδεὶς περιφραδεως κρέα, ἀλλα μὰλλον οπτῶ
Ηsrodotus IV 32 ἀλλ' Ἐσιόδω μέν ἐστι περὶ ' ρβορέων ειρημνα
Tου γὰρ ἀεξετο θυμος ενὶ στήθεσσι φίλοισιν
Chrysippus Ap. Galenum de plac. Hippocr. et Plat. I p. 265, 7 M. V p. 300 Κ.) των δε- μιόδου παραγραφεντων υπb μυσίππου παμπόλλων καὶ αυτον οντων ἀρκέσει μοι δυοιν δε τριον ἐπιμνησθῆναι παραδείγματος ενεκα τ - φίλοισιν
Οίον ἐνὶ στήθεσσι χύλον θυμαλγέ ἔχουσα arysippus ap. Galenum de plac. Hippocr. et Ρlat. I p. 265, 12Μ V p. 300 Κ.) καὶ okν - εχουσα
208 cf. Ω 624 ἄπτησάν τε περιφραδέως ἐρυσαντό τε πάντα 210 β 316 μοι ἀέξεται ἔνδοθι θυμός Ν 494-ἐνὶ στηθεσσι 21 I d 513 χόλον θυμαλγέα 207 οὐκέτι δὴJ οὐκ ἐπἐιδη cod. Lex. Vindob. βαίνουσιJ βαίνου El. mag. βαίνουσι λαροῖςJ βαῖνον λιπαροις Rulinicen Op. Π 581 sq. 209 Catalogo attriuuit Marchschesset l. c. 307210 eos γὰρJ Nauch ΜGrR. III 274 IV 399 , τουδε γὰρ L schedae LRurent.), verηtis initium mutiluin post spatium vacuum . . tantum litterae τυ vecti clέξε το lemntun in cod. M Maiciano), τοs δὴ scripsi in ed. y D. 218 21 I ἔχουσαJ ἔχουσι L schedae Laurent.
406쪽
Aωδώνην φηγύν τε, Πελασγον εδρανον, ηεν Sirabo VH p. 327 οἱ δε Πελασγοὶ τον περὶ την Ελλάδα δυναστευσάντων αρχαιότατοι λέγονται και ὁ ποιητής φησιν ούτω Zευ ἄναχωδωναῖε, Πελασγικε , ὁ δ' Nσίοδος Λωδώνην - ηεν
Schol. Vsn. Α Ηona. Ι 246 Ι 315, 4 D.) σημειουνταί τινες, οτι τὴν ἔλην Πελοπόννησον ουκ οἶδεν ὁ ποιητής, Ἀσίοδος δέ
Μέγαρα σκιύεντα Porphyrius Quaest. hom. ad Odyss. α 365) pertin. p. 22, 9 Schr.ap. Eustathium Hom. 1424, 6 οτι δ' ἐντεsθεν λαβὼν Ἐσίοδος και τα Μέγαρα τὴν χώραν σκιόεντα εφη, ὁ Πορφύριος δηλοῖ
Πίσσης τε δνοφερῆς καὶ κέδρου νηλέι καπνω
Schol. Ambros. Heph st. p. 21, 1 Anecd. Var. Inus. metr. yEunm. p. 127 sq. SL) 'πίσσης - καπνω'' οἶτος ὁ στίχος ἐστὶ μεν Ησιόδου, λαμβάνεται δε και δακτυλικις καὶ ιαμβος, οπως τις θέλει, διὰ τὰς κοινάς Schol. Τgetet. περι μέτρ. in Anecd. OX. III 318 noti Cr. τα τετρασώλλαβα μέτρα και το ἡρωον μονοποδία διποδία μετρουνται παρὰ τιν Ηφαιστίωνα ' ἰαμβικbς ,σιόδου διὰ τὰς κοινὰς δε εορηται και ἡρωος
Πολλὰ δ' ακb χλωρον δενδρέων ἀμυοντα χαμαζε Epim. Hom. in Anecd. Ox. Ι 85 Cr. ἀσφάραγος ἡ ἀρτηρία ' παρὰ τι σφαραγεῖν. τὁ δὲ Κ κατὰ πλεονασμόν, ὼς τι στεροπὴ παρὰ τὴν στέ-214 α 365 μέγαρα σκιόεντα 212 ρενJ Boissonade ed. 118, ῆεν codd. , ἡκεν Casaubonus, Iκεν CObet Misc. criti 137 213 Bergit Ad Hymn. Hom. Apoll. Pyth. 72 112, 241, 252, 264 ῆμὲν
ὁσοι Πελοπόννησον πίειραν ἔχουσν, quem in Hesiodi caminum corpus receptam esse putat, pertinere ratus est Gr. Livi. Ι 759 adn. 442 i5 δνοσερηςJ δνοφέης cod. Ambros. I 8 sup. scholior. Hephaesti κέδρουJ δενδρίνου schol. Ambr. Hephaest. , κεδρiνου Ives phal Seripi . met r. gr. Ι 12121 6 an ad 1ragm. 199 de Phaeutontis sororiam lacrisiis in electriani conversis) reserendum sit, haud scit Κnaach Quaest. Ρhaeth. 10 adn. 9
407쪽
Aυτις δ' ἐν πλήσμησι διιπετέος ποταμοῖο Schol. Laur. Apoll. Rhod. Λ 757 p. 345, 25 Κ.) διαφέρει πλήμνη καὶ πλήσμη. μεν γὰρ τὴν χοινικίδα σημαίνει τos τροχ , ἡ δε πλησμητὴν πλημμυραν τοs ποταμos. διόπερ παρ' Nσιόδω ἡτως ἀναγνωστερον αυτος - ποταμola' καὶ ουχ ῶς τινες ἐν πλημνησι , εἰ μὴ ἄρα εξωειν προσλάβοιμεν την σύν πρόθεσιν, σὐν πλημνησιν
ἀκαλὰ προρεων ος ἁβρὴ παρθενος εἶσιν
Stephanus Byg. V. Παρθενιος ' ποταμὸς ἐν μεσω της Ἀμαστριανῶν πόλεως ρέων. ἐκλήθη δ' ἐκ τos συνεχῶς περὶ αυτιν τὴν παρθένον Ἀρτεμιν κυνηγετεῖν δε διὰ τὸ ηρεμαῖον καὶ παρθενῖδες του ἐευματος ως
Νήπιος, 3ς τις ετοιμα λιπὰν ανέτοιμα διώκει Schol. Theocr. XΙ 75 ΙΙ 343, 18 A.) Ησίοδος ' νήπιος - διώκει
213 cf. Menatui. Sent. 18 IV 340 M.) ἀφεὶς τὰ φανερὰ μη δίωκε τἀφανῆ 217 Catalogi framentum esse existima,t Marchschesset l. c. 309 ἐν πλησμησιJ ἐν πλημνησι quidam teste scholio δ' ἐνJ δὲ distuans March- schesset L c. 310 διιπετέοςJ χιειπετέος Sitti ed. 568 sq. 218 versum Parthenio tribuerit Meinelio Mai. Mex. 292, Hesiodo vindicarant Gaissord in ed. El. mag. 120 Hecher Phil. IV 488219 Chironia praeceptis' adscribi voluit Hopinor, altilitor olim meus ὁς τις - διώκει aissord in ed. schol. Theocr. V 186 Mn., ος τὰ . . . διώκει Plutarchus schol. Theocr. schol. Pind. Orion, 3ς τά . διώκει Boecthin schol. Ρind. H 1, 3313, 3ς τ' ἄν . . . διώκη Paulson Stud. Η . Ι 162, ῆς
408쪽
Orion Antholom. Stob. Od. IV p. 252, 3 M.) NσἈδου νήπιος- διώκει Plutarchus Mor. p. 505 d III 310, 13 B.) άρπάσας ουν το αἰνιχ θὲν ἐκεινος καὶ νοησας, οἶμαι, ἔτι 'νηπιος - διώκει', την βεβαιοτέρανεῖλετο σωτηρίαν προ της δικαιοτερας Schol. Pind. cito. ΙΠ 38 II 1, 331 B.) εστι δε ὁμοιον τω' νηπιος - διώκει
' γα νεων, βουλαὶ δὲ μεσων, ευχιὰ δὲ γερόντων
Harpocration V. εργα νεων p. 133, 18 D.)' τοsτo Yπερείδης ἐν τω κατ' Aυτοκλέους Fr. 57 Bl. ) Nσιόδου φησὶν εἶναι ' παροιμία τίς ἐστιν, ῖν ἀνέγραψε καὶ Ἀριστοφάνης ὁ γραμματικὸς ολως εχουσαν εργα - γερόντων' cs Apostolius VII 90 Macarius IV 11 Parosinion. Gr. II 419
πολις si ισι, νομος δ' ἀρχαῖος αριστος Ponphyrius de abstin. Π 18 p. 148, 13 N. ) καὶ τον Ἀσίοδον
ουν εἰκότως τον των αρχαίων θυσιον νόμον ἐπαινουντα εἰπεῖν 'ῶς κε αριστος
μὴ δε σε πατρὶ . . . κτίλον εμμεναι Schol. Nioandr. Ther. 452 p. 36, 22 et 27 K.) τα κτίλα ἐπὶ των
ημέρων και τιθασσων τίθεται .... καὶ Ησίοδος ' χρη - εμμεναι
'υ εἰπόντος μὲν εμεῖο φαυλόν κεν δόξειεν εμεν, χαλεπον δὲ νοῆσαι Pseudoptato Epist. XI ad Laodamantem p. 359 Α) συμβουλεsσαι
220 vers. parod. Ap. Strab. XIV p. 674 ἔργα νέων, βουλαὶ μέσων, πορδαὶ δὲ γερόντων et βρονταὶ δὲ γερόντων cf. Eurip. Melan. Fr. 508 1. 524 N. παλαιος αἶνος' ἔργα μὲν νεωτέρων, i βουλαὶ δ' ἔχουσι των γεραιτέρων
409쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ μεντοι ἔχω σοί τε καὶ τοῖς οἰκισταῖς, ο εἰπόντος μεν εμου, φησὶν Ἐσίοδος, δόςαι αν εἶναι φαυλον, χαλεπον δὲ νοησαι
Photius Bibl. p. 535b 38 B. ex Holladio) τδ δε κνισαν ἀγυιας παρα Nσιόδω τοῖς θεοῖς θυειν λέγει
Audacis Excerpta, Gramin. Liat. VII 332 K. Qui primum his cib- servati ictus in componendis camin mus usi sunt 8 Phemnonoe dicitur Apollinis vates prima per insaniam ita locuta, cuius Hesiodus mentinu
Plinius Nati hist. XV 1, 3 Hesiodus in primis culturam astror ndocendam arbitratus vitiam negavit oleae fa orem minum eae ea percπisse ogeni tuam: tam tarda tune res erat
Plinius Nat. hist. XXII 22, 67 asphodelum de clarissiniis herbarum, ut τιod heroion aliqui apprillaverint, Hesiodus et in silvis nasci dirit
Theophrastiis Hist. Plant. ΙX 19, 2 IV. και δή φασι τι τριπόλιον καθ' Ἀσίοδον και Μουσαῖον εις παν πραγμα σπουδαῖον χρήσιμον εἶναι, δι' o καὶ oρυττουσιν αυτὸ νυκτωρ σκηνην πηξάμενοι Plinius Nat. hist. XXI 20, 145 polio Musaeus et Hesiodus pre-225 cf. β 365 μουνος ἐων ἀγαππός 224 Aristoph. Αv. 1233 κνισQν τ' ὰγυιάς idem Equit. 1320 κνισῶμενὰγυιάς 224 ab Hesiodo abiudicavit Haupi Op. HI 355 225 μουνογενης θυγατηρ ἀγαπητή coli. β 365 restituebat Peppinsilier Ith. Mus. XL. 627 καθ' 'HσίοδονJ om. BC 226 do framento os Nauch MGrR. V 151 Hesiodi H Heliodo smalit Sitti Wion. St. XII 55 227 Hesiodi osso negavit Sitti Wion. St. XV 44228 suspicionem movit Sitilio l. c. silvisJ fluvias cod. Ricear l. 22s suspeetum Sitilio IVien. St. XII 43 sq. τριπύλιονJ τριπέτηλον Goetu ing Op. Rc. 197
410쪽
Mnstur mit dionationis oloriaeque avidos: polium tractari, coli, pomim contra vemeria Hiberi, contra serpentes Siresterni, ura, poriam, in vino decoqui recens via aridiim intiniqiueidsm Nat. histi XXI 7, 44 si dirui apud Graecos solium herbam incrutam Musari et Hesiodi laudiit i s ad mirnia utilem praedicantium Si emque celtera ad funιmn etiam ae Cynua es pror susque miram, Si modo, ut tradunt, 'lia eius 3nane candida, meridie purpurea, Sole oc- idente caerulea adspiciunitur
Plinius Nat. hist. XXV 2, 12 primus auteam omnium, quoS memor ia novit, Orpheus de herbis curiosius aliqua prodidit, post eum Musaeus et Hesiodus poltum herbam in Quantum mirati sint disimus, Orpheus et Hesiodus suffriones commendavere
Plinius Nat. hist. XXIII 1, 43 meracis potiorisbus per virinti dies ante canis orium totidemque postea suadet Hesiodus uti
lectum esse apud Hesiodum herbam esse quandam, Pιae hippomanes vocatur, quaSi λπου μανία. 3ι enim eam eo ederint equi, furore quatiuntur
αγαλμα Suidas v. αγάλματα Ι 1, 41, 22 B.)' .... καὶ Ησίοδος τον ὁρ- μον 'ἄγαλμα' καλει
ἀπτερέως Herodianus περὶ παθον D. 168 II p. 230, 6 L.) in El. ma g. p. 133, 34 ἀπτερέως' παρ' Nσιόδω ωσπερ τδ ἀψοφεως. σημαίνει δὲ τοαιφνιδίως. ἀποπτέρων ἀπrέρων ἀπτέρως ἀπτερέως. osτως πρωδιανός At. Inag. V. ἀψεγέως p. 183, 23) . . ὁμοιον δὲ τούτου καὶ το
ἀκτερεως' παρ' Ἐσιόδω, ὰπo του πτερέως το ταχέως 231 Orac. Pytia. ap. Atiaen. I p. 22 e 0 50, 10 Κ. εἴκοσι τὰς προ κυνος καὶ εἴκοσι τὰς μετέπειτα l otas ἐνὶ σκιερῶ Αιονυσω χρῆσθαι ἰητρῶ231 ad Op. 585 sqq. roseri; Sitti Wien. St. XV 44232 HesioduniJ Theocritum cf. Εd. II 48ὶ Bumann 234 ab Hesiodo temere abiu licavit Rulinhon Op. II 579; cf. Wilamowitz Isyll. 112 adn. 626.