Carmina

391쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

ηπησασθαι Phrynichus p. 91 Li. cf. Anecd. Gr. Od. Bachin. II 385) ἀκεστης λέγουσιν οι παλαιοι, οὐκ ηπητης' εστι μ ν et πησασθαι απαξ παρ' 'Αριστοφάνει ἐν Λαιταλεsσι παίζοντι τὰς Ἐσιόδου Υποθ γηκας καὶ κόσκινον ηπησασθαι δε λέγε ἀκέσασθαι τὲ ἱμάτιον

Quintilianus I 1, 15 Mιidam litteris v tituendos, qui minores Seν-t ι annis rasent, non putave im , quod uJa prinHι1n aetas et in eliecti mdisciplinaram capere et laborem pati posset. in qu ι sententia Hesioduni esse plurimi tradunt, qui an e stratammaticunι Aristo I mnem fuerant, is primus Ῥποθηκας, in quo lib=U sciustum hoc invenitur, nestavid esse huius poetae

Εἰ κακά τις σπείραι, κακὰ κερδεά κ ἀμήσειεν εἴ κε πάθοι τά κ ἔρεξε, δίκη κ ἰθεῖα γένοιτο

172 Aristoph. Dael. Fr. 227 0 450 Κ.) καὶ κόσκινον ηπήσασθαι 172 ἔστι μὲνJ post hπήσασλα habent Anecd. Bachm. παίζοντι - ΤποθηκαςJ non lemntur in Anecd.; in quitius post ἱμάτιον additiam: παίζων γὰρ τὰς 'Hσιόδου 'Droθηκας χριστοφάνης ειπε τουτο174 cf. quae disputamini Liud victa RfPh. 1874 p. 457sq. et Peppinalter Phil. Ang. XIV 429 1 κ'J addidit Rose Hem. V 359, ona. libri ινμη- σειεν Schulgo Qua est. ep. 365 adn. 2 εἴ κεJ αἴ κε schol. Aeschyl. Iulianus Suidas, εἰ δὲ Lud ich l. c., qui hunc versum eum priore coniunii πά- ιJ Aristotclos clina Heliodoro Seneca Suidas, πάθη schol. Aeschyl. Iulianus suasit Nauch MGrR. IV 397) Isaac, πάθος Monymi codd. τά κ'J τὰ κ' - καὶ) Ramsauer in ed. Aristot., τά γ' Gregorius Cypr., τὰ δ' Schneide R in Conieci. crit. 69 et Bemhardy vol τά γ') in Suida Ila 30 adn., α κ' Isaac κ'-κέρεξε Anonymi cod. G, κ' ἔερξε Nauch l. c. κ' ἰθ εωJ δ' ιθεῖα schol. Aeschyl. Anonymus Iuliani codd. aliquot quod recepit Homela Suidas Gregorius Cypr. τ' ἰθεῖα Isaac παραθέμενοςJ restitui in ed. mea fidem Brundis), περι-έμενος codd. hoc cum fragmento Livii vacla JbsPh. 1874 p. 457 sq. ea quae in schol. Plat. Phaedr. p. 260 C Append. Plat. p. 273 Η.) cs. Grei portus Cypr. Π 57 Paroemiogr. tr. H 77, 3) le ntur comΡa ravit: καρπον ὼν ἔσπειρας θέριζε ἐπὶ των τοιαυτα πασχόντων OIα ἔδρασαν. παρῆκται δὲ ὰπo του στόχ- εἰ δὲ κακὰ σπείραις σπείρης Peppniciter Phil. Ang. XIV 429 , κακὰ κέρδεά κ' Iiud Rach pro κακά κεν, κήδεά κ' Cobet Mnem. n. s. I 353, τάχα

392쪽

Sisidas v. αἴ κε πάθοι I 2, 30, 1 B.) αι κε - γένοιτο' χρησμὲς δοθεὶς περὶ των Λυρηλιανου φόνων καὶ ἀδικιον Isaac Ρο phyrog. post 'Polemonem') p. 70, 19 Hinck oλως δίκην ὁ Ἀχιλλεὼς προσήκουσαν ἄφλησε τη περὶ τιν ' τορα τούτου ἀπανθρώπω καὶ ἀτεράμονι μηνιδι φιλοσόφως τos ποιητos φάσκοντος ως εἰ καὶ πάθyτις ἄ κ ἔρεξε, δίκη τ ἰθεῖα γενοιτο

Ρroclus' in Hes. Op. 126 p. 103 G.) το δ' ἀργύρεον ενιοι τηγρ ἀκούουσι λέγοντες ὁτι ἐν τοῖς μεγάλοις Ἐργοις τὸ ἀργύριον της ης γενεαλογεῖ

Plinius Nat. hist. U 56, 197 aes constare et tenFerare Aristoteles Lydum Scythem monstrasse, Theophrastus Desam Phryssem putant, aerariam subricam alia Chalybas, alia Cyclopas, forum Hesiodus in Cretaeos ini vocati sunt Dactyli Idaei Clomsns Alex. Strom. I 16, 75 H 63, 7 D. , unde sua Eliss-Nus Ραep. svang. X 6, 5 I 549, 5 D.) Κέλμις τε αδ καὶ Λαμναμενεὴς

393쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ οἱ των Ἱδαίων Λάκτυλοι πρωτοι σίδηρον εὐρον ἐν Κυπρω, Λελας δε αλλος 'Iδαιος ευρε χαλκos κρασιν, ὼς δὲ Ἐσίοδος, Σκυθης '

Tὰς δὲ βροτοὶ καλεουσι IIελειάδας Athenaeus XI p. 491 c. d ΙΠ p. 83, 6 Κ.) καὶ ὁ την εἰς Ησίοδον

δε ἀναφερομένην ποιησας Ἀστρονομίαν αἰεὶ Πελειάδας αυτας λέγει 'τας δε - Πελειάδας

Xειμέριαι δυνουσι Πελειάδες Aulenaeus XI p. 491d ΙΙΙ 83, 9 Κ.) καὶ πάλιν Ἱειμέριαι Πελειάδες

Tημος ἀποκρυπτουσι Πελειάδες Athenaeus XI p. 491 III 83, 11 Κ.) και πάλιν 'τημος - Πελειάδες Plinius Nat. hist. XVIII 25, 213 exscripsit Schol. StroZZ. Ger

manici p. 209, 12) occasunt 3 natutinunt versi amon Hesiodiis - nam huius quoque nomine extat Astrolocym - tradidit feri Dum aepit noctium autumni conssco'etur

Νυμφαι χαρίτεσσιν ὁμοῖαι, Φαισυλη ηδὲ Κορωνὶς ἐυστέφανός τε Κλέεια Φαιώ θ' ἱμερύεσσα ἰδ' Ευδώρη τανυπεπλος,δς Ῥάδας καλέουσιν ἐπὶ χθονὶ φυλ' ἀνθρώπων 1-4 Schol. Arati 172 p. 370, 8 M.) Ησίοδος γάρ φησι περὶ

αυτων ίτων 'Τάδων) νυμφαι - ἀνθρώπων Schol. Mati 254 p. 386, 13 M.) ἐκ τούτου δη τοs ' Ἀτλαντός φασιν οἱ μυθοι και τὰς Ῥάδας γενέσθαι καὶ υἱον Ἀντα. ον ἐν Λιβυη θηρῶντα ἐπειδη ὁφις ἀνεῖλεν, αἱ ἀδελφαὶ τω θρηνω νικηθεῖσαι ἀπά-

394쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

λοντο. Ζευς δε ἀστέρας αυτὰς πεποίηκε, τὰς καλουμενας πουδας. ων τὰ ὀνόματα Ἐσίοδος ἐν ἀστρικο αὐτos βίβλω διδάσκει λέγων ' Φαισυλη

- τανυπεπλος

Τgstges in Hes. Op. 384 p. 246, 19 G.) Ωλοι δε τινες δώδεκα γατερας φασὶ γενέσθαι τω υτλαντι, καὶ υιδν 'ναντα, ον ἐν Αιβυον θηροντα οφις ἀνεῖλεν. καὶ αἱ μεν πέντε τιν αδελφον τουτον θρηνοῖσαι ἀπώλο-ο' Zεὼς δε ἀστέρας ταυτας πεποίηκε, τὰς λεγομένας 'Tάδας, ἄν τὰ ὀνόματα ὁ Ἀσκραχς οἶτος Ἐσίοδος ἐν τη ἀστρικη αυτου βίβλω διδάσκει λέγων νυμφαι - ἀνθρώπων 2 4 Τget20s Chil. XII 168sqq. ἐν μέσω του βιβλίου ἀστρικοθμιόδου) δε τὰ επη κεῖνται ταsτα ' Φαισέλη - ἀνθρώπων '

Ρseuderatosthenes Catast. D. I p. 50 R. p. 1, 4 Ol.) - eoman. in Arat. reli l. p. 181b 1 M. 'Ἀρκτος ἡ μεγάληJ ταυτην Ησίοδός φησι Aυκάονος γατέρα ἐν 'Αρκαδία οἰκεῖν, ελέσθαι δε μετὰ Ἀρτέμιδος τὴν περὶ τὰς θη ρας ἀγωγὴν ἐν τοῖς ὁρεσι ποιεῖσθαι ' φθαρεῖσαν δε ὐπo Λὰς ἐμμεῖναι λανθάνουσαν τὴν θεόν ' φωραθῆναι δε sστερον ἐπίτοκον η σαν ὀφθεῖσαν ὐπ' αυτης λουομένην ' ἐφ' ω ὀργισθεῖσαν τὴν θεον ὰπο ριῖσαι αυτην καὶ osτως τεκεῖν ἄρκτον γενομένην τον κληθέντα Ἀρκάδα. σαν δ' ἐν τω ὁρει ρευθηναι υπὸ αἰπολων τινων καὶ παραδοθηναι μετὰ τοs βρέφους τω Αυκάονι ' μετὰ χρόνον δέ τινα δόξαι εἰσελθεῖνεις τι τοὐ Λὰς ἄβατον ΓέερδνJ ἀγνοήσασαν τὸν νόμον. ἡπο δὲ τοῖ ἰδίου vias διωκομένην καὶ των 'Ἀρκάδων, και ἀναιρεῖσθαι μέλλουσαν διὰ τον εἰρημένον νόμον ὁ Ζευς διὰ την συγγένειαν αυτην ἐξείλετο καὶ ἐν τοῖς ἄστροις αυτην εθηκεν. υρκτον δε αυτην ἀνόμασε διὰ το συμβεβηκbς αυτη συμπτωμα cf. Schol. Mat. 27 p. 344, 10 M.) περὶ 'Ἀρκτων. την μίαν τούτων τὴν μεγάλην . . . Ἐσίοδός φησι Aυκάονος θυγατέρα εἶναι και ἐν Ἀρκαδία κατοικosσαν ελέσθαι μετὰ 'Αρτέμιδος τὴν περὶ τὰς θηρας αγωγὴν ἐν τοῖς ὁρεσι ποιεῖσθαι φ ρεῖσαν δὲ υπὁ Λὰς ἐμμεῖναι ἐν τοῖς πρότερον κλέπτουσαν το 'Αρτέμιδι τι συμπτωμα. ρδη δὲ ἐπίτοκον ουσαν ὀφθῆναι ὁπ' αυτῆς λουομένην. ἐφ ' ω ὀργισθεῖσαν την 'Ἀρτεμιν θηριῖσαι αυτήν. καὶ osτω τεκεῖν ἄρκτον ουσαν τον κληθέντα 'Aρκάδα. ουσαν δὲ ἐν τω ὁρει ρευθῆναι ἡπb αἰπόλων τινων καὶ παραδοθῆναι Aυκάονι μετὰ τοs βρέφους. μετὰ χρόνον δέ τινα δόξαι εἰσελθεῖν εις τοAύκαιον, ὁ ἐστι τos Λὰς λεγόμενον ἄβατον, ἀγνοήσασαν τον νόμον. ἡπb δὲ tos ἰδίου oses διωκομένην καὶ αυτὴν των 'Αρκάδων ἀναιρεῖσθαι

395쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ μελλόντων διὰ τον εἰρημνον νόμον ὁ Ζευς δια την συγγένειαν αντης ἐξείλετο καὶ ἐν τοῖς αστροις αὐτὴν εθηκεν. υρκτον αυτὴν πινόμασε δια το σύμπτωμα Coman. Arati Supplena. p. 574 M. 8 π ερὶ του Βοώτου τοs και' κτοφύλακος. π ερὶ τούτου λεγεται, ἔτι 'Aρκές ἐστιν ὁ εκ Καλλιστοsς καὶ Λιος γεγονώς ώκησε δε περὶ το Λυκαιον. φθείραντος αυτην Λιος ου προσποιησάμενος ὁ Λυκάων τον Λία ἐξενιζεν, ῶς φησιν Ησίοδος, καὶ το βρεφος κατακόψας παρέθηκεν ἐώ την τράπεζαν .... cf. Arati comm. Αnonymus II) p. 181 a 1 M.

Apollodorus III 8, 2, 2 p. 135, 14 EXμηλος δε -ί τινες

ετεροι λέγουσι Αυκάονι καὶ θυγατερα Καλλιστω γενεσθαι. Ἐσίοδος μεν γὰρ αυτην μίαν εἶναι των νυμφῖν λέγει, Ἀσιος δε Νυκτεως, Φερεκύδης Κητέως Ny rinus' Astion. II 1 hane inreson mammuni) autem Hesiodus au esse Cialisto nonune, Lycamiis filium eius, qui in Arcadia rest navit:

emnque studis venationis induetam ad Dianam se applιcuisse, a Φ a non mediocriter esse dilectani propter utrit ετ te e Sirmissem nar ιram. postea autem se Iove compressam versum Diariae siιum clicere en tunι quod mulius celare n- potuit; nam lanι t tero instraveScente prue diem purius in stumine corpus Mercitatio=re des restim mran recreiaret . a Diagna cosynua est μι conservasse virmn at r. ctia dea pro amamuu-dine suspicionis non mino=em retri Mιu poemam. erepto enim facte mi stiriali in ursae vectem est conum fa, pulle straece ἄρκτος appessa ur. in

ea Dura corporis Arcada procreavit Schol. Basil. Gomanici Arat. p. 58, 5 Br. hanc Arcton) Hesiodiis

moli Lyeaonis fluim in Arcadia solitum clivι Dinna venum et in montibus vagaνη, τιae vitiata ib Iole celaverit Dianam, quam stravidam nudan, lasantem cum asperisset irata dea efferavit eum. et dum esset et rea, Arcada esse enisam Schol. Strogg. Gemanici Arat. p. 112, 4 B. Hemen auton diis Hesiodi s Callisto Lycaonis regis filiam fmisse, quae in Arcadia soli acunm Diana venari et in nwntibus vastara et ab Iove oppressa rem colaret Dianae. puInι stravi lanι nudani lavantean citan averisset racinia, in lavam'o partuxn accelera=M, irata dea, Flia factum relavid bestia fieriiquSa est. et dion e et urs i, Areti m muri est, quem Arcadeum vocant Schol. Sangoran. Gemanici Arat. p. 112, 8 B. Helicem auteam dicit IIesiodi s L eaonis βlimn fuisse, quae elim in saetiuina habitaret et monDiana veriationis cai sa in =nontibus esset et a Iove violata rem celarer Dianae, in lavacro paretum acceler ans ab ea deprehensa, PNa factiιm celavid bestia fieri iussu ret et parere Arctumni, cetr em Cocant Arcadem

396쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

εἶναι, δοθηναι δε αυτῶ δωρεὰν ωστε ἐπὶ των κυμάτων Τωρευεσθαι καθάπερ ἐπὶ της γης. ἐλθόντα δε αὐτον εἰς πιον Μερόπην την Οἰνοπίωνος βιάσασθαι οἰνωθέντα, γνόντα δε τον Οἰνοπίωνα καὶ χρολεπος ἐνεγκόντα την οβριν εκτυφλῖσαι αυτον καὶ ἐκ της χώρας ἐκβαλεῖν ' ελθόντα δε εἰς Λημνον ἀλητευοντα Ἐφαίστω συμμιζαι' αυτον ἐλεήσας διδωσιν αυτῶ Κηδαλίωνα τον αυτos οἰκετην, oπως ὁδηγη ' ον λαβὼν ἐπὶ των ἄμωνεφερε σημαίνοντα τὰς ὁδους. ἐλθὼν δ' ἐπὶ τὰς ἀνατολας καὶ Ἐλίω συμμίξας δοκεῖ υγιασθηναι καὶ osτως ἐπὶ τον οἰνοπίωνα ελθεῖν πάλιν τιμωρίαν αυτω επι σων. ὁ δὲ ἡπο των πολιτῖν υπὸ γην ἐκεκρυπτο. ἀπελπίσας δε την ἐκείνου ζητησιν ἀπηλθεν εἰς Κρητην καὶ περὶ τὰς θηρας διηγε κυνηγετῶν της Ἀρτεμιδος παρουσης και της Aητοὐς, και δοκεῖ ἀπειλησασθαι ὼς παν θηρίον ἀνελεῖν των ἐπὶ της γης γινομενων. θυμωθεῖσα δε αυτῶ Γη ἀνηκε σκορπίον ευμεγέθη, οὐ τω κέντρω πληγεὶς ἀπώλετο. ὁθεν διὰ τὴν αυτοs ἀνδρίαν ἐν τοῖς ἄστροις αυτονεθηκεν ὁ Ζευς υπι υρτεμιδος καὶ Aητους ἀξιωθείς, ὁμοίως και τοθηρίον του εἶναι μνημόσυνον καὶ της πράξεως cf. Schol. Nicandr. Ther. 15 p. 5, 26 K. de parte priore es Schol. Mati 322 p. 405, 15 M.; clari litur narratio Hesiodea his vectis: ἀπελπίσας ὁὲ αυτον ευρεῖν εἰς Κρητηνηλθε καὶ τη Ἀρτέμιδι συνθηρος ην cf. Mati comiti. Anonymus II p. 247 Α. 1 M. Nymus' Astron. II 34 Orion. hune Hesiodus Nest ιni filium dieit eae Βιryale Minois Mia natum. concessum autem ei, ut Supra fluctus mirareret ut in terra Schol. Basil. Germanici Mat. p. 92, 16 Br. Orionem) --swdus ait Neptuni et Et rypyles Mium, cui donum datum, ut Supra

fluctus an intitaret vesuli super terram. cf. Schol. Stroget. Germanici Arct t. p. 163, 4 Br. Schol. Sangem. Germanici Mat. p. 163, 14 Br. Iu ne Hesiodust Gulose diu a tuno acce pisse donum, ut sufer undas antularet et proster simmin Meropis a Vinolento paue caecatum esse et de restione e lusuam et Nepturii nilaemasione Cedalionenι di cem stressuum suo-rmm ad tolerandam caecitate1m accepisse ot denuo a Sole in orientaliurus 182 de Damento, quod suspicionem movet Suilio IVien. St. XH 57, cf. Roberi l. c. 162 sq. 238 sq. μερόπηνJ ὰλερόπην schol. Nicandri cod. ΚΚηδαλίωναJ Nicaiulci schol. , ην δαλίωνα cod. L Ol.), ὴνδαλίωνα O, 'D- δαλίωνα Sitti l. c. 59 ΟἰκέτηνJ οἰκεῖον οἰκέτην libri, οἰκεῖον delevit Heyne ὁδηγηJ quae in litaris secuntur καὶ ηγηται αὐτοs, removit Roberi l. c.'J η Roberi l. c. τos εἶναιJ εἰς Olivieri καὶ της πράξεωςJ καὶ delebat Heyne

397쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ paritibus ii cenι ri cepisse et redeunteam nec se iactari de Vinoletus να- lentem in Cretem fustisse et cu1n Diana plurimas bestitis peremuse irata co tra eicin Terra scorpionis isti interisse et ob hoc a Iove infer

Diodoriis IV 85 do Doto Siculo exponens) ενιοι ὁὲ λέγουσι σεισ- μῖν μεγάλσυ γενομένων ὁ ρραγηναι τον αυχένα της ηπείρου και γενε- σθαι τον πορθμόν, διειργουσης της θαλάσσης την ηπειρον ἀπο της νήσου. Ησίοδος ὁ ποιητης φησι τουναντίον, ἀναπεπταμένου του πελαγους ' Ωρίωνα προσχῖσαι το -τὰ την Πελωρίδα κείμενον ἀκρωτηριον και το τέμενος του Ποσειδῖνος κατασκευάσαι, τιμώμενον υπὸ των ἐγχωρίων διαφερόντως ταsτα δε διαπραξάμενον εἰς Ευβοιαν μεταναστησαι κἀκεῖ κατοικησαι ' διὰ δὲ την δόσαν ἐν τοῖς -τ' ουρανδν ἄστροις καταριθμηθεντα τυχεῖν ἀθανάτου μνήμης

Schol. Laur. Apod. Rhod. Arg. Γ 587 p. 465, 13 Καὶ ἄγγελόν φησιν Ἐρμην υπὸ Λιὸς πεμφθῆναι κελευοντα δέξασθαι τὸν Φρίξον, ινατην Αἰήτου θυγατέρα γήμη. ὁ δὲ τὸν Αἰγίμιον ποιήσας διὰ τι , δέρας αυτὸν αυθαιρέτως φησὶ προσδεχθῆναι. λέγει δὲ ὁτι μετὰ την θυσίαν άγνίσας τὸ δέρας ουτως εστειχεν εἰς τους Αἰήτου δόμους το κοας εχων

Schol. Lia ur. Apoll. Rhod. Arg. Λ 816 p. 507, 7 Κ ) ὁ τὸν Αἰγίμιον ποιήσας εν δευτέρω φησιν ἔτι ἡ Θέτις εἰς λέβητα s&αος εβαλλεντους ἐκ Πηλέως γεννωμενους, γνοναι βουλομενη εἰ θνητοί εἰσιν, ετεροι δὲ εἰς πυρέ ῶς Ἀπολλώνιός φησι ' και δὴ πολλον διαφθαρέντων ὰγανακτῆσαι τbν Πηλεα και κωλsσαι τὸν 'Ἀχιλλέα ἐμβληθῆναι εἰς λέβητα

Νήσω ἐν 'Aβαντίδι δίη την πρὶν Ἀβαντίδα κίκλησκον θεοὶ αἰὲν ἐύντες,

186. 2 A 290 θεοὶ αἰὲν ἐόντες

398쪽

Mβοιαν βοος τοτ ἐπώνυμον ονύμασεν Ζευς Stephanus Byg. v. ' αντίς' 4 EXβοια, ως Ἀσίοδος εν Αἰγιμίου δευτέρω περὶ γους νησω - Ζευς

Ἐκ του δ' ὁρκον εο ηκεν ἀποίνιμον ἀνθρώποισι νοσφιδίων εργων περι Κυπριδος Schol. Ρlat. Symp. p. 183 B Append. Plat. p. 25, 7 Η.) ὰφροδίσιος ὁρκος -κ ἐμποίνιμος, ἐπὶ των δι' ερωτα ὀμνυόντων πολλάκις και ἐπιορκουντων. μεμνηται δε ταυτης καὶ Ἐσίοδος λέγων ἐκ - Κυπριδος αφροδισίων rHesychiiis v. ἀφροδίσιος ὁρκος παροιμία, ὴν και ἀναγράφουσιν ἀφροδίσιος ὁρκος ου δάκνει. πρῖτος δε Ησίοδος επλασε τα ' ρὶ τον Λία καὶ τὴν 'M

Apollodoriis II 1, 3, 1 p. 51, 17 IV.) Κάστωρ δε ὁ συγγράψας

τα χρονικα καὶ πολλοὶ των τραγικον γνάχου την 'M λέγουσιν ' Ἐσίοδος δε και 'Aκουσί ος Πειρηνος αυτην φασιν εἶναι. ταύτην ἱερωσυνηντης Πέρας εχουσαν Ζευς εφθειρε. φωραθεὶς δὲ υφ' Ηρας τῆς μεν κόρης αψάμενος εις βουν μετεμόρφωσε λευκήν, ἀπωμόσατο δε ταυτη μη συνελθεῖν. διό φησιν Ἐσίοδος ουκ ἐπισπῶσθαι την ἀπδ τῖν θεῖν ὀργὴν τοὐς γινομένους ὁρκους ὐπερ ἔρωτος Herodianus περι μον. λεξ. 17 Π 923, 7 L.) Πειρὴν καθ' Ἐσωδου

πατὴρ 'Iosς

vir doctias l. c.

399쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

Καί οἱ ἐπίσκοπον 'Ἀργον δει Ῥατερήν τε μεγαν τε, τέτρασιν ὀφθαλμοῖσιν ὁρώμενον ενθα κῶ ενθα, ἀκάματον δε οἱ Δρσε θεὰ μενος, ουδε οἱ υπνος πίπτεν επὶ βλεφάροις, φυλακην δ' εχεν εμπεδον αἰεί 1-4 Schol. Eurip. Phoen. 1116 I 366, 4 Selim .) ὁ-τον Λιγίμιον πιιησας φησί καί - αἰε es Apollodorus II 1, 3, 3 sp. 52, 2 IV.) Ηρα δε αἰτησαμνη παραχιδς την βουν φύλακα αὐτῆς κατεστησεν 'Ἀργον τον πανόπτην, δν Φερεκυδης μεν Ἀρέστορος λέγει, Ἀσκλn τιάδης 'Iνάχου, Κέρκωψ δὲ Mooυ καὶ Ἱσμηνης τῆς Ἀσωποs θυγατρός TZetetes Schol. in Exeg. Iliad. p. 153, 21 Η. ὁ τον c. Αἰγίμιον γράψας αν θρωπον τουτον υργον) φησὶ τετρο φθαλμον φυλακα τῆς 'Dυς -ρα τῆς φας πεμφθεντα λέγων oυτωσί καί οἱ - εμπεδος αἰεν

' θα ποτ εσται Obν ψυκτήριον, ὁρχαμε λαον Athonastis XI p. 503 c. d UI 112, 4 Κ.) Νίκανδρος δ' ὁ Θυατειρηνὸς

καλεῖσθαί φησι ψυκτήρια καὶ τους ἀλσώδεις καὶ συσκίους τόπους τους τοῖς θεοῖς ἀνειμενους, ἐν οἷς ἐστιν ἀναψυξαι .... 13) καὶ ὁ τον Αἰγίμιον ποιήσας, εἴθ' Ησίοδός ἐστιν η Κερκωψ ὁ Μιλήσιος, 'ενθα - λαων'

Πάντες δὲ τριχάικες καλέονται, τρισσην ουνεκα γαῖαν εκὰς πάτρης εδάσαντο

400쪽

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ

Εt. gen. et mag. V. τριχάι κες' .... Ἐσίοδος δε διὰ το τριχη αυ- τους οἰκησαι πάντες - ἐδάσαντο '. τρία γὰρ 'Eλληνικὰ ε η της Κρήτης εποικῆσαι, Πελασγους, υχαιους, Λωριεῖς. ους τριχάικας κεκλήκασι. παραιτητέον γὰρ τους λεγοντας αινίττεσθαι Ἐρακλειδον δυναμιν τριχη διη- ρημένην ' νεώτερα γὰρ ταυτα

ουρανίη δ' αρ' ετικτε Λίνον πολυήρατον υἱόν, δν δὴ οσοι βροτοί εἰσιν ἀοιδοὶ και κιθαρισταί, πάντες μὲν θρηνεῖσιν εν εἰλαπίναις τε τε,

ἀρχομενοι δὲ Λίνον καὶ λήγοντες καλέουσιν Schol To l. Hom. Σ 570 VI 279, 16 M.) καὶ Ἐσίοδος πιο-

ρανίη - καλέουσιν unde sua Eustathius Hom. 1163, 62

Παντοίης σοφίης δεδαηκύτα Clamons Alex. Stroin. Ι 4, 25 ΙΙ 21, 6 D.) Ησίοδος γὰρ τον

κιθαριστὴν Aίνον παντοίας σοφίας δεδαηκότα εἰπὼν καὶ ναύτην ουκὀκνεῖ λεγειν σοφόν

Eἰ μὴ Ἀπύλλων Φοῖβος υπὲκ θανάτοιο σαώσαιὴ καὶ Παιήων, δς απάντων φάρμακα οἶδεν