장음표시 사용
141쪽
Α - papyrias Ra ineri archiducis Austriae, nune tabl. caesareae Vindobonen8Is Li. Ρ. 21-29 saec. IVB et Byy - agmenta papyromam Navillii, nunc bibl. Genavensis PRP. 94SRec. fere VC - eod. Parisiniis i ii l. nationalis 2771 saec. XIIJ iam cod. Florentinus bibl. Laurentianao XXXI 39 saec. XIIΕ - cod. Messauius tabl. universitatis praeexistens 11 3 saec. XII exeuntis
Libri contano nata mentoratu digni
cod. Romanus bitu. Vaticanae 904 saec. XIII eod. Mediolanensis bit,l. Ambrosianae C 222 ins saec. XIII eod. Florentinus bit, i. Liaurentianae conv. suppresη. 158 8aee. XIV receiis io Triclinia: cod. Venutut bibl. Marcianae 464 saec. XIV
142쪽
-υσαι Πιερίηθεν ἀοιδρσιν κλείουσαι δευτε, Ac εννέπετε, σφέτερον πατέρ πινείουσαι '1-10 Procl. in Op. praef. II 3 sq. G. ἔτι δε το προοίμιον τινες διέγραψαν, ωσπερ αλλοι τε καὶ Ἀρίσταρχος ὀβελίων τοις στίχους καὶ Πραξιφάνης ὁ του Θεοφράστου μαθητής, μηδὲ τοῖτο ἀγνοῶμεν. ουτος μέντοι καὶ
is φησὶν ἀπροοιμιάστω τῶ βιβλιω καὶ θρχομένω χωρὶς τῆς ἐπικλήσεως των Μουσῶν ἐντεῖθεν ουκ ἄρα - γένος' Schol. βέod Dionys. Perae . 62od. MU Rh. Mus. XXIX 83 τι δὲ προοίμιον των Εργων καὶ Ἐμερων Ἐσιόδου καὶ τῆς ΘεογονίαςJ uncis inclusit Maass, Aratea 213 adn.) πάσης ἔστι προτάξαι ποιήσεως. διι και ὁ Κράτης ΓαυτὰJ seclusit Maass l. c.) κατὰ λόγον ὴθέτει Pausan. IX 31, 4 Βοιωτῶν δε οἱ περὶ τον Ἐλικῶνα οἰκουντες παρειλημμένα δόξη λέγουσιν, ως αλλο Ἐσίοδος ποιήσαι ο*δὲν δε τὰ Ἐργα καὶ τούτων δὲ τb ἐς τὰς Μούσας ἀφαιροῖσι προοίμιον ἀρχὴν της ποιήσεως εἶναι τι ἐς τὰς Eριδας λέγοντες. καί μοι μόλιβδον ἐδείκνυσαν, ἔνθα η πηγή, τὰ πολλὰ υπb του χρόνου λελυμασμένον. ἐγγέγραπται δε αφτῶ τὰ Ἐργα
Arat. p. 324, 3 M. καθάπερ γὰρ ὁ πισίοδος Ἐργων καὶ Ἐμερων ἀρχόμενος
εμνων ἀπο χιις ορξατο λέγων Mosσαι - κλείουσαι , Osτω καὶ ὁ Ἀρατος τῆς ποιήσεως ἀρχόμενος ἔφη ' ἐκ Βιος δρχώμεσθα Pseudodraco 77, 23 H. 'Hσίοδος Μοῖσαι - κλείουσαι 2 Herodian. Ihet. περὶ σχημ. HI 89, 9 Sp. Vm 586, 4 IV.) ἐσχημάτισε δὲ καὶ 'mἱοδος ἐν προσώποις κατ' ἐκεῖνο δεῖτε - υμνείουσαι , εἴ γε γνήσιον Ἐσιόδου τι προοίμεον τίθεμεν. ἀντὶ γὰρ τοῖ υμέτερον ' δευτέρου τρίτον ἐπήνεγκε τι σφέτερον on m. περὶ βαρβ. καὶ
τos υμέτερον Polyb. 8 d. post Lex. Vindob.) 288, 16 N. πρόσωπα ἐν θν-
p. 83, 28 M. καὶ γὰρ 'Ησίοδος, οὐ μάλιστα ζηλωτὴν τιν υρατόν φαμεν γεγο- Insci tis: ε PT KAlHHε ραι pap. Parisina supplem. gr. 1099, ὴσιόδου ἔργα καὶ ὴμέραι C in folio primo recentiore saec. XV) FGHIKLN m. rec. Q ησιόδου ἔργα τε καὶ ημέραι D, erasa in O, nulla in Ε 1-42 in folio re
143쪽
ον τε διὰ βροτοὶ ἄνδρες ὁμος ἄφατοι τε φατοί τε,
ρητοί τ ἄρρητοί τε Λιος μεγάλοιο εκητι.
ρέα μεν γὰρ βριάει, ρέα δὲ βριάοντα χαλέπτει, si ρεῖα δ' ἀρίζηλον μινυθει κω ἄδηλον ἀέξει,
4 E 907 dιος μεγάλοιο ' ω 42 Σιός τε σέθεν τε ἔκητι 5 cf. π 211 s i. ρηίδιον δὲ θεοῖσι . . . t ημὲν κυδῆναι θνητον βροτον ηδὲ κακῶσαι 6 sq. Us P 461 sq. ρέα μὲν γὰρ φευγεσκεν . . ρεῖα δ' 6 cf. Τ 242 Ζευς δ' kρετ hν ἄνδρεσσιν dφέλλει τε μνυθει τε
ἐννέπετε ' Eust. Hom. 1809, 14 . . καὶ παρ' Ἐσιόδω το δεθτε Bἱ' ἐννέπετε 2 heni Ist. alteriunt Apoll. Dysc. de pron. p. 139 B I 1, 109, 23 Sobn. πλεῖστα γουν ἐστι παρ' ἐτέροις εὐρεῖν σφέτερον πατέρα ' ὰντὶ του υμέτερον idem i. c. p. 140 Α I 1, 110, 8 Schn. . . διι καὶ τον σφέτερον πατέρα ' ἀντὶ του τυν ἐχιόν τινες δέχονται Αnonym. de bari . et soloeo. post Lex. Vin iob in 292, 2 N. ses. 307, 19) περὶ πρόσωπα. ῶς ἐν ἀντωνυμίαις σφέτερον πατέρ' υμνείουσαι ' ὐντὶ του υμέτερον Eust. Hon1. 1383, 33 ... εἰ καὶ Ἐσίοδος ἐπὶ δευτέρου αυτο το σφέτερον ') ἔταξεν, ἐν τω σφέτερον πατέρ' ὐμνείουσαι 'clντὶ του υμέτερον 3 Gregor. Cor. 109, 3 Sch. καὶ τὼ τὰς αἰτιατικὰς se ντὶ γενικῆς π ρ
Prias. LXIV 8 II 150, 3 Α.) ρεῖα δ' ἀρίζηλον - κάρφει 3 ἄνδρες ὁμῶς l ὁμως ἄνδρες D 4 adulterinus videtur Hageno Melet.
144쪽
ρεῖα δε τ' ἰθυνει σκολὰν καὶ ἀγήνορα κάρφει Ζευς υφιβρεμέτης, δς υπέρτατα δώματα ναίει.
κλυθι ἰδδεν ἀίων τε, δίκη δ' ἰθυνε θέμιστας τυν η' εγο δέ κε, Πέρση, ἐτήτυμα μυθησαίμην J 10 οὐκ αρα μουνον δην Ἐρίδων γένος, ἀλλ' ἐπὶ γαῖαν
πείν' ἔθηκε καὶ συνέστειλεν πάλιν Lucillius Anth. Pal. X 122, 1 sq. πολλὰτb δαιμόνιον δύναται, κὰν η παράδοξα ' l τους μικρους ἀνάγει, τους μεγάλους κατάγει Horat. Caran. I 34, 12 aqq. valet inιa sicininis i intutare et insignetnattenuat deus t obscura pronios Auson. APpench P. 255 Driunci . . . Suν rana in ivturn reret it ae versa erigit
145쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ εἰσι δυω ' τὴν μεν κεν επαινέσσειε νοήσας,
η δ' ἐπιμωμητή διὰ δ' ἄνδιχα θυμbν εχουσιν. η μεν γὰρ πύλεμόν τε κακον και δῆριν ὀφέλλει, σχετλίη ' os τις τήν γε φιλεῖ βροτύς, ἀλλ' υπ' ανάγκης 15αθανάτων βουλnσιν Ἐριν τιμοσι βαρεῖαν. την δ' ἐτέρην προτέρην μεν ε γείνατο Νυξ ἐρεβεννή, θηκε δε μιν Κρονίδης υψίζυγος, αἰθέρι ναίων, γαίης εν ρίζησι, και ἀνδράσι πολλbν ἀμείνω 'η τε κω ἀπάλαμόν περ ὁμως επὶ ἔργον ἔγειρεν. 20 εἰς ετερον γάρ τις τε ἰδδεν εργοιο χατίζει
στόνον ἀνδρων' 17 Θ 488 νιξ ἐρεβεννή' 18 d 166 Κρονίδης ἡψίζυγος,
αἰθέρι ναίων 13 Cleobul. Fr. 2, 2 B. ' διάνδιχα εἶδος ἔχουσαι ' 15 sq. cf. Babr. 134, 16 κακῆς . . ἔριδος . . ἐπειράθην 20 Arat. 6 λαους δ' ἔπὲ ἔργον ἐγεέρει Quint. Smyrii. II 184 ος τ' ἐπὶ ἔργον . . clμαλλοδετῆρας ἐγείρει 12 Eust. Hom. 1315, 14 του ἐπαινῆσαι καὶ μετ' ὀλίγα κεῖται χρῆσις. καὶ παρ' Nσιόδω δε ἐν τῶ τὴν - - νοήσας' idern 231, 24 του δὲ ἐπαινῶ ἐπαινήσω, ου κοινότερον το ἐπαινέσω, χρῆσις καὶ παρ' 'miόδω καὶ ἄλλοις idem 1144, 49 του δε ἐπαινησαι η χρησις καὶ παρ' 'mιόδω 14 sciri. Euat Hom. 1133, 60 ἔριν .... την καi παρὰ τοῖς μυθικοῖς θεοῖς τὰ πρακτέα ἐπὶ το χεῖρον αγουσαν ῖν κακολογεῖ καὶ πισίοδος 14 Et. Titim. v. ὀφέλλει,αsξει Ἐσίοδος ὴ μὲν - dφέλλει' 17 Alexand. Aphrod. in Aristoti Metapli. p. 690, 9 sq. Η. oταν γὰρ 'Πσίοδος λέyy . . . 'την δ' ἐτέρην - ἐρεβεννή' . . . 20 Moschopul. in Op. 3 p. 39, 12 G. cf. ad Τheog. 124) πολλακις ὁ τε
τέρην . . ανδράσι - . . ἀμείνων Ruselli Op. I 728, την δ' ἐτέρην - προτέρην. . ἐρεβεννή - θηκεν ἔριν Κρονίδης . . . δμείνω Se eri up. Ritschi l. c.
146쪽
πλουσιον, δς σπευδει μεν ἀρώμεναι ηδε φυτευειν οἶκύν τ ευ θέσθαι ' ζηλοῖ δε τε γείτονα γείτων εἰς αφενος σπευδοντ' ' ἀγαθὴ δ' Ἐρις ηδε βροτοισιν.
καὶ κεραμευς κεραμεῖ κοτέει καὶ τεκτονι τέκτων, 25
labam alteram metri causa produci censet SOlmsen Uniers. g. Lauti u.
Versi. 17 23 τε4 τοι Lex. Vindob. 24 postea additum esse suspicatus est Hemann Op. VI 222; pro suspecto habuit Paley ed. s ἄφε H U SUPer ς m. ait. ν Ser. , cuius vestigium remansub Plutarchus Stobaei codd. SA cf. Danielsson l. c. 1 Rdn. 1), αφενον my superscr. a F; ἄφενον G Η ΨΦ ν inras. O, ς m. ialia superscr. Orae. Sihi. scsol. vetus 54, 6 G. Stobaei cod. Machol. Oppiani; cf. ad 637 σπευδοντ'J σπευδοντ Q σπευδοντα 'ἐκ πλήρους Plutarchus schol. Oppiani), σπευδων Stobaeus δ' l D 25 41 ab anti pro poeta posterius huc esse adiectos putavit Goetiling ed. 138 ed. 162) 25 sq. suppositos esse censuit T vesten Comm. erit. de Hes. Op. et Dieb. 15 adn. 17, a prioribus avellendos Lelars uuaest. ep. 222 adn. 3 26 κεραμευς κεραμε κεραμεῖ κεραμευς Aristoteles Polit. cf. Plutarchus Mor. 92 ς κοτέειJ φθονέει e v. sequente Olympiodorus II 179 καὶ τέκτονι τέκτωνJ cum versus 26 laemistichio priore καὶ - φθονέει con- Θ.
147쪽
καὶ πτωχος πτωχῶ φθονέει και ἀοιδος ἀοιδῶ.ω Πέρση, συ ταυτα τεω ἐνικάτθεο θυμῶ,
27 ψ 223 ἐῶ ἐγκάτθετο θυμῶ '26 cf. Eurip. Androm. 476 τεκτόνοιν θ' υμνοιν ἐργάταιν δυοῖν l ἔριν
Nestori sententiae non mentinisti' acti ait καὶ κεραμευς - koi δῶ 2. Platoiss. p. 215 C καὶ δὴ καὶ τιν Ἐσίοδον ἐπήγετο μάρτυρα λέγων Δς ἄρα καὶ κεραμευς κεραμεῖ κοτέει καὶ ἀοιδος clοι δῶ l καὶ πτωχbς πτωχῶ' Priscian. Inst. XVIII 145 . . atιctorpue est huius Hesiodus dicens καὶ πτωχος πτωχω φθονέει καὶ τέκτονι τέκτων ' cf. Themist. XXII p. 275 334, 27 D' εἰ δ' οὐν σε
δαίμων ξυζευξειεν δε ρητορα οντα ρητορι ῖ ἰατρον ἰατρῶ η γραμματιστὴν
γραμματιστη, μ ποι προς τον φίλον φιλονεικεῖν, ἀλλα μῶλλον προς τιν Ησίοδομ μηδὲ ἐκεῖνον χείρω σεαυτου διελέγχειν, ὰλλα τον ποιητὴν -λλον ἀπολειφθέντα τῆς ἀληθείας . . 25 Plutarch. Mor. 473 a III 229, 10 B.) δεῖ δέ .... μὴ τον Ἐσίοδον ἐλέγχειν ἐνδεέστερον εἰπόντα καὶ κεραμευς - τέκτων ' Dio Prias. LiXXVII 1 II 207, 1 A.) . . . πάντα μουσικά τε καὶ σοφὰ ἐφθέγγετο 'Hσίοδος καὶ οὐδὲν μάταιον, ὼν δῆλον οτι καὶ τουτο τb ἔπος ἐστέW - το ποιοm, καὶ κεραμευς - τέκτων' Olb Inpiod. in Plat. Alcit . prior. II 179 Cr. οὐ μὲν καὶ στέργουσιν ἀλλήλους οἱ κεραμεῖο διὰ τb καὶ κεραμευς - τέκτων' Tertullian. adv. gent. I 19 sic βgulua ligula, faber fabro invidet Philostr. vit. soph. II 54, 30 Κ. . ὁθεν ὁ Ηρώδης διετώθαζεν αὐτιν ἐκεῖνο ἐπιλέγων καὶ κεραμευς κεραμεῖ κοτέει καὶ si τορι consulto Iniit.) τέκτων ' Themist. XXI p. 256d 312 25 D.) ἐγῶ δὲ προσεῖχον Ἐσιόδω τῶ ποιητη χυτρέα χυτρεῖ κοτέειν καὶ ἰπνο-πoibν ἰπνοποιῶ 25 hemist. priusJ Aristo . Rhet. II 10 . . . oθεν ειρηται καὶ κεραμευς κεραμεῖ' idem i. c. II 4 γίγνεται γὰρ ουτω καὶ κερα ρους κεραμεῖ' ulem Polit. V 8 ἐναντίαι δ' αἱ πολιτεῖαι, δημος μὲν τυραννιδι καθ' Ἐσίοδον Aς κεραμεῖ κεραμευς' idem Eth. Niconi. VIII 1 οῖ δ ἐξ ἐναντίας κεραμεῖς πάντας τους τοιουτους ἐναντίους) ὰλλήλοις φασὶν εἶναι Eudem. Eth. Aristot. Eth. Eudem. J IIJ I, 9 p. 70 S. καὶ - κεραμευς κεραμεῖ κοτέει Olympiod. in Plat. Alcit . prior. II 192 Cr. ου μὲν στέργουσι οι
τεχνῖται ὰλλήλους) διὰ το καὶ κεραμευς - κοτέει ' Choerobose. εἰς τους ψαλμ. III 95, 2 G. κεραμευς . . . τι ρα βραχυ ῶς παρ' Ἐσιόδω ' καὶ κεραμευς κοτέει' Macar. IV 86 Paroem. gr. II 176, 8 καὶ κεραμευς - κοτέει' ἐπὶ τῶν ὐμοτέχνων διαφθQνουμένων
148쪽
μηδέ σ' Ἐρις κακόχαρτος ἀπ εργου θυμον ερυκοι νείκε ὀπιπευοντ ἀγορῆς ἐπακουον εόντα.oρη γάρ τ ὀλίγη πέλεται νεικέων τ ἀγορεων τε, 30ω τινι μη βίος ενδον ἐπηετανος κατάκειταιωραῖος, τον γαῖα φέρει, Θημήτερος ακτην.
TOυ κε κορεσσάμενος νείκεα και δηριν ὀφέλλοι 32 N 322 Aημήτερος ἀκτήν'
iunct. p. 502, 22 0 1. 236, 7 Selan.) καὶ δῆλον ἐκ τῆς δισσης κλίσεως ου τινος, ω τινι μὴ βίος ἔνδον', ἔν τινα 32 Eust. IIom. 1528, 9 και ἐκ τοιαυτης μίξεως ὁ πλουτος γεννctται, ὁ ωραῖος' δηλαδή, δν γαῖα - ὰκτήν' cf.
Scliol. Oppian. Hal. IH 463 B. Aήμητρι . . . . τῶ σίτω καθ' Ἐσίοδον κτλ.
149쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ κτήμασ' ἐπ' ἀλλοτρίοις ' σοὶ δ' ουκέτι δευτερον εστιαὼδ' ερδειν ἀλλ' αυθι διακρινώμεθα νεῖκος 35ιθείησι δίκης, αι τ εκ Λιός εἰσιν αρισται.
ηδη μεν γὰρ κληρον ἐδασσάμεθ', ἄλλα τε πολλὰ ἁρπάζων ἐφορεις μέγα κυδαίνων βασιληας
δωροφάγους, οῖ τήνδε δίκην εθέλοντι δίκασσαν. νήπιοι, ουδε ἴσασιν, οσφ πλέον ῆμισυ παντ ος 40
40 B 38 νήπιος, ουδε τὰ ρδει' 40 cf. Simonid. Ceus Fr. 85, 11 B. ' νήπιοι . . . ουδε ἴσασιν Ovid. FRSt. V 718 dimidium toto munere mait S erit 34 s h MoschoΡ. in Op. 63s p. 365, 11 G. το συ - τυνη v. 639) os προς ἔτερον πρόσωπον λέγεται, ἀλλ ουτω κὰνταυθα λέγεται ῶς ἐν τῶ σοὶ δ'
38 s b El. gen. Titim. v. δωροφάγους schol.) Ἐσίοδος ὰρπάζων - δικάσ- σαι 39 sq. Τgeig. Chil. VII 232 sqq. Ῥσίοδος τον ἀδελφον ὰργέας ὰποτρέπων l καὶ δικασταῖς χαρίζεσθαι τῶ χαίρειν τοῖς ἰδίκοις l λέγει τρανῶς. ῶς ἄδικα των δικαστῶν τὰ γένη, t ουκ ἀκριβῶς γινώσκοντα, πόθεν κερδαίνειν δέον, i οὐδ' ου τb ῆμισυ ἐστι του ὁλοκλήρου πλέον. t τουτέστι τι βραχύτατον τb ἐκ δικαίου μέρος, t οπερ πολλῶν καθέστηκεν ἰδίκων υπερφέρον 39 Dio Prias. LXXX 12 II 226, 4 A. βασιλῆας δωροφάγους Iespiciens: μετὰ δὲ ταυτην ἐλθεν ἐτέρα, κλοιόν τινα φέρουσα χρυσουν δε ἀργυρουν. τοῖτον δὲ περιθεῖσα ἔλκει μὲν ἰδιώτας περὶ πὰσαν γην καὶ θάλασσαν, ἔλκει δὲ βασιλεῖς καθ'
Guyet Noti in Hes. 144 38 om. El. gen. cod. B 39 δωροφάγουςJ δωροφάγοι EL gen. eod. B ἐθέλοντι δίκασσαν l Schoemann ed. 17 sq., ἐθέλουσι δικάσσαι δικάσαi0 libri El. gen. Titim. ἐθελουσι δίκασσαν Hemann JhfΡ11.1837, 128 40 sq. a superioribus seiungit Lelirs Quaest. ep. 224 adn. 6
150쪽
ουδ' οσον εν μαλάχη τε και ἀσφοδελω μέγ' ονειαρ.
μένη μετὰ σέκου καὶ πχείστην ὀνησιν ἔχει καθ' 'Ησίοδον cf. Ρlin. Nat. hist. XXI 17, 108 asphodeli s rnanintur et smnine tosto et biιlbo, sed hoc in cineaetosio , dein sale et oleo addito, praelarea tu So cum sicis, praecipua voluptate, ut nidetiιr Hesiodo Plutarch. Mor. 158 R I 386, 12 B.) . . . της πρώτης υπομνήματα τροφης καὶ δείγματα μετ' ἄλλων εὐτελων καὶ αυτοτυων μαλάχην καὶ ἀνθέρικον, ὼν εἰκός ἐστι καὶ τιν Ἀσίοδον προξενεῖν ημῖν την λιτότητα
καὶ την ἀφέλειαν cf. Plato de Leg. VI p. 677 Ε πολὐ γὰρ υμῖν υπερεπήδησε τῶ μηχανήματι τοὐς ξυμπαντας, A φίλε, 3 λόγω μὲν Ἀσίοδος ἐμαντευετο πάλαι, τῶ δὲ ἔργω ἐκεῖνος ἀπετέλεσεν, ῶς υμεῖς φατε 41 eiecit Flach d. hes. Ged. 6 τεJ ona. D μέγα D, 'εl Gellii codd. OIm, ἔν Stobaetis oῖν Anecd. Bactan. et BekΕ.