장음표시 사용
171쪽
ὴμίθεοι, προτέρη γενεὴ κατ' ἀπείρονα γαῖαν. 160 καὶ τοὐς μὲν πολεμος τε κακος καὶ φυλοπις αἰνὴ
τοὐς μὲν υφ' ἔπταπυλω Θήβη, Καδμηίδι γαίη,
ωλεσε μαρναμένους μήλων ενεκ Οἰδιπύδαο, τους δὲ και ἐν νήεσσιν υπερ μέγα λαῖτμα θαλάσσης
ἐς Ποίην ἀγαγδεν Ἐλένης ενεκ ὴυκόμοιο. 165 ἔνθ' ἡ τοι τοὐς μὲν θανάτου τέλος ἀμφεκάλυψε, τοῖς δὲ δίχ ανθρώπων βίοτον καὶ ηθε' ὀπάσσας
160 F 790 προτέρης γενεῆς ' ρ 418 κατ' ἀπείρονα γαῖαν 161 A 82πόλεμός τε κακος καὶ φυλοπις αἰνή' 162 d 406 Θήβης . . . ἐπταπυλοιο 164 ι 260 υπερ μέγα λαῖτμα θαλάσσης ' 165 I 339 Ἐλένης ἔνεκ' ηυκόμοιο 166 E 553 τὰ δ' αὐθι τέλος θανάτοιο κάλυψεν Π 350 δανάτου δε μέλαν νέφος ἀμφεκάλυψεν 160 Arati 16 προτέρη γενεή ' 161 smb Orac. Sib. I 115 καὶ τους μὲν πόλεμοί τ ὰνδροκτασίαι τε μάχαι τε l εἰς ἔρεβος προειψαν διζυρους περ ἐόντας 164 scii es. Servonui. Amorg. Fr. 7, 117 sh ἐξ ουτε τους μὲν Λίδης ἐδέξατο lγυναικbς εινεκ' ὰμφιδηριωμένους 167 si Horat. Epod. XVI 63 squeb Iuppiter stilia piae secreva litora genti, i ut i ιinata aere tempus αureron Ne
160 SchoL Aradi v. 16 προτέρη γενεή) p. 339, 18 M. τινὲς δε τους ῆρωας, Ους'Ησίοδος προτέρη - γαῖαν' cf. Actissi. in Aradi v. 16 p. 85, 14 sib M.) εἰ δὲ ἄς πρις ἀνθρώπους προτέραν νοήσομεν, λέγοι ἄν την τετάρτην ἀπο του χρυσου γένους την των ημιθέων 162 Herodian. H 231, 7 L. Καδμηίδι γαίη ' . . ἔδει . . παρὰ το Κάδμος Καδμές. το ἄρα Καδμηὶς ἐπλεόνασε το η163 Τgeig. in Lycophir. 933 II 886 M.) . . ως καὶ Ἀσίοδος μήλων ἔνεκ' Οἰδιπόδαο ' Schol. Ven. B et Toxunt. Hom. d 476 III 225, 21 D. et V 157, 6 M.) μηλα ὁ ποιητὴς τὰ πρόβατα καὶ τὰς αἶγας. Ἐσίοδος corr. Wilaniorarita, Ἀρόδοτος Ven. B, 'φόδικος ΤοMil.) δὲ τὰ τετράποδα πάντα 165 Schol. vet. Lycophr. 204 .. ἐπειδὴ καὶ τι πρῖτον Ορκους ἔδωκαν περὶ της 'Eλένης, ως φησιν 'Hσέοδος
superscr. in C καλέονταιJ καλέοντο . . προτερη γενεθ Halberisma Advers. erit. 14
ὰπείροναJ καταπεἱρονα Ε 160 post hunc v. 108 infert Hemann Op. VI 226 161 in hoc v. , e Pio nihil servatum nisi πολεμο CTεκ ακος - - desinit iram. Prius papyri Β τους μὲνJ πάντας Flacci d. lies. Ged. 11 adn. 162 spurium esso dixit Home ad Imin. M 23 ὐφ'J CHDILMN Τgetass139, 12, οφ . sed υ in ras. Ε, ἐφ' FGKOQ ἐπταπυλωJ ἐπτὰ accentiis in. rec. deletus) πυλω D 165 ἀγαγώνJ hac voce offensus aut 'Eλένης πόσις pro ἔνεκ') ηυκόμοιο scribendum esso aut versum huiusmodi Ἐλλάδι κυδος ἔθηκεν ἄναξ ἀνδρῶν Ἀγαμέμνων' post 165 excidisse censuit Hemann ΟΡ. VI 226 sm; Hermanni πόσις' recepto haec sere ἄλεσε μαρναμένους Τρώων ἐν πίονι δήμω' addenda esse statuit Volibetu Hes. Op. 43; ἔνεκ' retinens 'τιννυμένους μέγα ἔργον ὰπώλεσε θυμις ἀγήνωρ' supplebat Lehrs Quaest op.
172쪽
ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ 157 Ζευς Κρονίδης κατένασσε πατὴρ ἐς πείρατα γαίης. 168 καὶ τοὶ μεν ναίουσιν ἀκηδέα θυμον ἔχοντες 170 ἐν μακάρων νήσοισι παρ' Mκεανον βαθυδίνην, ολβιοι ῆρωες, τοῖσιν μελιηδέα καρπον τρις ἔτεος θάλλοντα φέρει ζείδωρος ἄρουρα 173 τηλου απ' ἀθανάτων τοῖσιν μόνος ἐμβασιλευει. 169του γὰρ δεσμο ν ἔλυσε πα τὴρ ἀνδρον τε θεῖν τε, 169h
168 cf. ad 138, a 200 πείρατα γαίης' 170 cf. ad 112 171 κ 511 ἐπ' 'Ωκεανω βαθυδίνη ' 172 Σ 568 μελιηδέα καρπόν' 173 δ 229 φέρει
ζείδωρος αρουρα 170 sq. cf. Εpio. M'. ed. Kalbet 649, 2 καὶ ναίεις μακάρων νήσους θαλίη ἐνὶ πολλη 1Md. 648, 9 τουτ' ἐτυμως νησοι μακάρων πέδον, ἔνθα τε φω- τες l ευσεβέες ναίουσι 171 Alexand. Aetol. Anal. Mex. 238 M. Marcoli. Sid. Epigr. gr. ed. Kalbel 1046, 9 ἐν μακάρων νήσοισιν ' Pseudaristos. Pepl. 3, 2 B.' ἐυ μακάρων νήσοις, c . Scolia 10, 2 Poet. lyr. ir. IH 647 B. ) νήσοις δ' ἐν μακάρων 171. 169 Ρind. Ol. II 70 sqq. . . παρὰ Κρόνου τυρσιμ ἔνθα μακάρων l νάσος νασον Var. leci.) ἄκεανίδες l αυραι περιπναισιν 169 Marcell. Sid. Epigr. o. ed. Kalbel 1046, 9 ῖνα Κρόνος ἐνβασιλευει 171 sq. 169 Zenob. IH 86 Paroem. Gr. I 78, 17 εἰς μακάρων νήσους' ὁ 'Ησίοδός φησι μακάρων νήσους εἶναι περὶ τον Mκεανιν κἀκεῖ τους ευδαίμονας οἰκεῖν υπι Κρόνου βασιλευομένους 171 Τgeig. in Lycophr. 1204 II955 M.) αἱ γὰρ μακάρων νῆσοι παρ' 'Ωκεανιν βαθυδίνην' εἰσι κατὰ Ἀσίοδον L. Porphyrio in IIorat. Caran. IV 8, 27 p. 152, 2 Η.) insulas dicit, v as ma- caron nem sy mDὶemis inrano Hesiodus), Latini fortunatomιin insulas appellant cf. Eust. Hom. 1509, 25 3 τι Ἐλυσιον καὶ νῆσοι μακάρων παρὰ τοῖς
scripsi, ἀφαιρεῖν ἀπόντος codd.), cf. Iveil, Rev. de plail. M 174 si, mai illos post v. 173 collocari iussit; post v. 171 transposuit Pepptiissiler Phil. LII
598 si; duplex vero huius loci recensio extitisse videtur, quarum uni v. 172 et 173, alteri v. 169-169' adscripserun 169 servatus in scholio vetero
Procli' p. 137, 7 G. unde in aliquot codd. deterioris notae post 168 receptus est) agnoscitur a Marcello Si l. et Zenobio; non invenitur in sὸ Φ, ignotus est Τgetetao et Moschopulo ἐμβασιλευειl ε B ClAEYEt titulus Marcelli Sid. cf. Butiniann Abla. d. phil. Cl. d. Beri. ΑΚa. l. 1814-1815 p. 192 sq.); ἐμβασίλευε Ρmclus 169'-169' horum reliquias servavit papyri B hama. ulteriam, cf. Nicole, Rev. de phil. - 115 sq. 169y' . . . NEAYCεITA . . . B; v. supplevit Ureii l. c. 173 169' . . EATOlClTlmH . . . B; τοῖς δ' εἱ περ
173쪽
νυν γὰρ δὴ γενος ἐστὶ σιδήρεον ουδέ ποτ ἡμαρ
παυσονται καμάτου καὶ ὀιζυος, ουδέ τι νυκτωρ
174 Z 350 ἔπειτ' ἄφελλον' 177 cf. Ο 365 κάματον καὶ δι ν174 s lii. Inc. auci. Dirae: fLydiaJ 76- Poet. min. lat. II 83 B.): -- felis ego, non illio Οιi tenipore natris, i φιo fetis nastura fuit. 8Ors o nὶea laeva i nascendii 1niser nupre ge=HG, Ῥιoi sera libido est Iuvenal. XIV 28 sinume aetas agaiιr peior ιe saecula ferri l temporariis, Οιomin sceleri non invenit ipsa i nomen et α nullo posuit natura rnetallo es Inc. Ruci. Octavia 431 s b 8Meiιlo prernimur stram, i Ῥιo scelera regnant 174 cf. Orac. Sib. Vm 194 μη ποτ' ἐγώ ζωην 174. 176 Babr. Prooena. 5 πέμπτη σιδηρη ' ρίζα καὶ γένος χεῖρον Ovid. Met. I 127 de duro est ultima aetas) ferro 174 s h Procl. in Hes. Op. 137, 13 G. ῶς γὰρ ἀποβλέψας εἰς τo κατ'αυτιν των ἀνθρώπων γένος μετὰ την ἐξυμνησιν τῆς των ὴμιθέων λήξεως ἐπάγει μηκέτ' - γενέσθαι' Anecd. Ox. III 221, 16 Cr. . . το μέλαν σιδήρεον γένος ἐπὶ τοσουτον αὐτις 'mἱοδoo διαβάλλει καὶ πονηρον εἶναι τίθεται. ἀς καὶ τοῖτο προαχθηναι φάναι περὶ αὐτῶW μηκέτ' - γενέσθαι' 174 cf. Eust. Hom. 1400, 49 ουτω καὶ 'Hσίοδος μετεῖναι' τι συνεῖναί φησι 174. 176 cf. Procl. in Plat. Reinpubi. II 77, 4 Kr. το δὲ σιδηρουν γένος πέμπτον ἔσχατον ὁντως ἐστὶ καὶ χθόνιον ἐπίρρημα 176 Schol. Hom. Ven. Α Β Tomni. B 120 72, 13 D. III 86, 23 D. , V 69, 1 M.) τι νυν τρεῖς δηλοῖ χρόνους, ἐνεστῶτα
φησι νον - σιδήρεον' . . Aiason. Ep. 16, 27 si de Probo : generi hic superstes αureo i satorque prolis aureae t convincit Ascraeum genean i non esse SaecIiιnι ferre uam 176-178 Clem. Mox. Stroni. V 130 IH 110, 5 D.) . . ποιητής τις Ουκ ασημος γράφει οὐδέ ποτ' - μερίμνας unde hausu; Euseb. Praep.
174-180 horiam v. relisimiae exiguae extant in lac1n1a pap. BII recto , mans ex eodem sonte cum fr. B derivatas esse vidit Nicole, qui illas mecum per litteras liberaliter communicavit; in altera pagina verso) vestigiR vV.
ἄφειλον CDΦ γρ. δφελον in marg. O , o super ω et ε super ει Ser. Ρ Proclus πέμπτοισιJ pro τετράτοισι admissum esse post nareationem de heroum genere receptam dixit Κ1rchlaoss Hes. Mahni. 50; Πε . . . B 175 ῖ
174쪽
φθειρόμενοι ' χαλεπὰς δὲ θεοὶ δώσουσι μερίμνας' ἀλλ' ἔμπης και τοῖσι μεμείξεται ἐσθλὰ κακοῖσιν. Ζευς δ' ὁλέσει καὶ τουτο γενος μερόπων ανθρώπων, 180
τ' αν γεινόμενοι πολιοκρόταφοι τελεθωσιν.
ουδὲ πατὴρ παίδεσσιν ὁμοίιος ουδέ τι παῖδες, ουδε ξεῖνος ξεινοδύκω και λαῖρος έταίρω, ουδὲ κασίγνητος φίλος ἔσσεται, δες τ0 πάρος περ.αιψα δε γηράσκοντας ἀτιμήσουσι τοκῆας' , 185180 eL ad 109 184 E 806 Aς το πάρος περ' 178 g 1. Pind. Pyth. HI 81 παρ' ἐσλbν πήματα συνδυο δαίονται βροτοῖς l ἰθάνατοι 179 Theom. 192 συν γὰρ μίσγεται ἐσθλὰ κακοῖς Manesin. IH LII) 42 καί τ ἐσθλὰ κωκοῖσιν ἔμειξεν 180 Hymn. Hom. Ceri 310 γένος μεροπων ἀνθρωπων' 181 Orac. Sib. II 155 ἐκ γενετης παῖδες πολιοκρύ- ταφοι γεγαῶτες 182 cf. ad 235 183 A b Ovid. Met. I 144 s h non hospes ab hospite trinis, i non socer a genero, 'air in guoque m alia rara eSt185 sin Orac. Sib. I 74 sq. οῖ γαρ ἀναιδῶς l αεγέλων πατέρας καὶ μητέρας ητίμαζον, i γνωστους δ' οὁ γένωσκον ὰδελφειῶν ἐπίβουλοι 185 Theogn. 821or κ' Bergic, οῖ τ volgo ἀπο γηράσκοντας mergh, ἀπογηράσκοντας volgo ἀτιμάζωσι s Bergic, ἀτιμάζουσι volgo) τοκηας . . . Orae. Sib. V 273 sq. δσοι δὲ γονεις ἐνὶ γήραι l κάλλιπον os τίσαντες oλως cf. Pseudo h. Litii. 62 Ahi. αἶψα δέ, πρέσβα, σ' ὰλιτροσυναις ἀτέουσι 181 Aristi 1. I p. 368 g. D. δοκει δέ μοι καὶ Ησίοδος . . περί γε του
τελευταίου καὶ σιδηρου γένους διαλεγόμενος τουτον Ovκ Hemanvi αν αὐτουφάναι γενέσθαι τον ἔλεθρον ευτ' αν - τελέθωσιν EL Tutim. v. τελέθωσι. . Ἐσίοδος ' 'ευτ' αν - τελέθωσύ' 182 EusL Hom. 1445, 27 παυροι δέ
τε πατρις θρείους' . . ἄλλως γάρ, ὁμοῖοι καὶ οἱ ὁμονοητικοὶ καὶ φίλιοι, ως ἐν 'Hσιόδω δηλουται 178 φθειρόμενοιJ φθ' l POMEN Oι BV, στεινόμενοι Eusebius, Naod in Clementis textum admisit Dindori; γινόμενοι cod. L unicus) Clementis δωσουσι μερίμναςJ praeter Δ litteram periit in B 179 181 ad litos esso existimavit; Lelus duaest. ep. 236 adn. 18; tuetur Schoenianti Op. II 317 179 ab inte polatore adiectum esse ilicit Heyer de Hes. eam. quod OP. et
M 184 - - φιλο2CεCC εται - - supersunt in Α 185-187 ex duplici eorundem versuum recensione conglui inati esse vidensur Lelusio Quaesti ep. 237 adn.
185 ἀτιμο σουσιJ pusillum litterae δε vestigiiun in Α, super η my α addit O
175쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ μέμψονται δ' ἄρα τους χαλεποῖς βάζοντες ἔπεσσι σχέτλιοι οὐδὲ θεῖν ὁπιν εἰδέτες ' οὐδέ κεν οῖ γεγηράντεσσι τοκεοσιν ἀπb θρεπτήρια δοιεν
χειροδίκαι' ἔτερος δ' ἔτερου πύλιν ἐξαλαπάξει J
ουδέ τις ευύρκου χάρις ἔσσεται οἴτε δικαίου 190187 φ 28 σχέτλιος, οὐδὲ θεῶν ἔπιν ηδέσατ ' 188 d 477 s b ουδὲ το- κεῖσι l θρέπτρα φίλοις ἀπέδωκε 189 d 40 πόλιν ἐξαλαπάζαι 190 cf. δ 695 οὐδέ τίς ἐστι χάρις μετόπισθ' ἐυεργέων 187 si Hymn. Hom. Cer. 168 τόσα κέν τοι ὰπb θρεπτηρια δοίη Oppian. Hal. V 85 ὰπι θρεπτήρια τίνων cf. Quint. SinFH. XI 88 si οὐδ' ἐρατεινὰ lθρέπτρα τοκευσιν ἔδωκεν orae. Sib. II 274 οσοι δε . . οὐ θρέπτρα γονεsσιν lἀντιπαρασχόντες . . .) 190 8 νυ cf. Pind. Pyth. N 139 ἐντὶ μεν θνατων φρένες ἄκυτεραι l κέρδος αἰνησαι προ δίκας δόλιον 190 Tlieogn. 1139ῖρκοι δ' οὐκ ντι πιστοὶ ἐν ἀνθρώποισι δίκαιοι 186 Marcus Antonin. XI 32 p. 155, 16 St. μέμψονται δ' kρετην - ἔπεσ- σιν' 187 Sq. Ei. gen. v. γηράντεσσιν schol. . . οὐδὲ - δοῖεν' 188 Apoll. Dysc. do pron. p. 112 C 0 p. 88, 6 Sclin.) αι ὰποκοπαί, ἐὰν τύχωσι πτωτικῆς καταλήξεως, κλίνονται, μάκαρ, μάρτυρ γηράντεσσι τοκευσιν' Schol. Hom. Ven. B To vni. P 197 0V 150, 10 D. et VI 219, 15 M.) γηράς' . . . Oθεν καὶ τὼ γηράντεσσι τοκεsσιν' es. El. gen. et mag. V. γηράς Herodiiun. περὶ παθον II 266, 2 L. . . γηράντείσι τοκευσιν' Eust. Hom. 1490, 38 προσενθυμητέον καὶ Ἐσιόδου τι 'γηράντεσσι τοκευσιν ' idem i. c. I 101, 65 του δὲ γηρὰς hχρησις καὶ παρ' Ἐσιόδω ἐν τῶ γηράντεσσι τοκευσι' idem i. c. 1900, 10 τι δε γηράντεσσι τοκευσι' δηλωτικόν ἐστι του καὶ ἐκ του γηρῶ γενέσθαι το γη- ρημι 189 Eust. ΗOm. 201, 3 Ουτω καὶ παρὰ Ἀσιόδω διαφέρει ὁ χειρο-
δίκης' καὶ ο ἐν φερσὶν ἔχων την δίκην idem 1459, 54 ὁ δε χειροδέκης' φαυλότητα ἔχει, ῶς 'Hσίοδος δηλοῖ idem 1762, 13 osτω καὶ παρ' ἹDιόδω ὁ χειροδίκης' μεν τb συνθετον οὐκ ἀγαθύν. δηλοῖ γὰρ τον κατὰ χεῖρα βίαιον 190-196 Stob. VI c. 2 s. 9 IH 180, 1 H. Ἐσιόδου Ἐργων ουδέ - στυγερώπης 186 suspectus Guyeto Not. in Hos. 146 6'J δε D ἄρα τουςJ ὰρετην de suo M. Antoninus χαλεποῖς - ἔπεσσιJ χαλεπῶς βάζοντε ἔπεσσι de parentibus querentibus Fich Hes. Ged. 63 βάζοντες ἔπεσσιJ ΩΦ γρ. βάζοντ' ἐπέεσσι in marg. P) M. Antoninus, βάζοντ ἐπέεσσι ἐπέεσι DR Φ
cf. Τgeig. 148, 3 G. βάζοντε ὰντὶ του βάζοντες, τι μῖκιν ἀντὶ του πληθυντικου; βάζοντε ἐπέεσσι cod. Paris. 2772; βάζοντε Fέπεσσι Lennep comm. 46186-189 ah stliena manu insertos esse censuit Homo ad Hom. Π 422187 σχέτλιοι - εἰδότεςJ σχέτλιοι Ουδ' ὰλέγοντε θεῖν ἔπιν dubitans Lennes comm. 46; σχέτλιοι ουδὲ θεῶν οπιν αετε; do parentibus liberis impiis
gravis super o ni. rec. additus in I; ἀποθρευτήρια superser. π m. reo. D
189-193 ut 185 187) ex duplici recensione conflatos esse conΗuit Lehrs Quaest. ep. 237 adn. 189 proscripsit Hagen Melet. crit. V 24 χειoo-
176쪽
ουτ ὰγαθοs, μαλλον δε κακον ρεκτῆρα καὶ υβριν ἀνερα τιμήσουσι ' δίκη δ' ἐν χερσί, καὶ αἰδδες Ουκ εσται ' βλάψει δ' ὁ κακbς τον ἀρείονα φοταμυθοισιν σκολιοῖς ἐνέπων, ἐπὶ δ' ὁρκον δμεῖται. ζῆλος δ' ἀνθρώποισιν ὀιζυροῖσιν ἄπασι 195 δυσκέλαδος κακοχαρτος ὁμαρτήσει, στυγερώπης.
καὶ τίτε δὴ προς υλυμπον απο χθονος ευρυοδείης
ρυοδείης 191 Apollinar. Psalm. metaplar. VII 7 κακῶν ρεκτηρα cf. Maneth. I 212 κακῶν ρέκτειρα Orac. Sili. IH 754 κακορρέκτειρα 192 sci. Theogii. 291 s.
αἰδῶς μεν γὰρ ὁλωλεν ἀναιδείη δε καὶ sβρις l νικήσασα δίκην γην κατὰ πa- σαν ἔχει Ovid. Met. I 149 victa iacet pietas Quint. Sinyreti. XIV 432 ofδέ τις αἰδώς l ἐστι παρ' ἀνθρώποισιν 193 cf. Soph. Phil. 456 . . ὁπου δ' ὁ
χειρων τἀγαθοs μεῖζον σθένει. . 197-200 Εpio. Aeliaritense M. fere saec.),
Epigr. gr. ed. KRibel 1110, 1 - 4 καὶ τότε δὴ πρυς υλυμπον ἀπο χθονος ε ορ ποδ είη ς l λευκοῖσιν φάρεσσι sκ α λυ ψαμένα χρόα καλον l ἀθανατων μετὰ φυλ ον ιτον προλιπόντ ὰνθρώπους l Λἰδῶς Εὐνομίη τ ε197 sqq. Theogn. 1136 sib ἄλλοι θεοὶ) δ' οὐλυμπόνδ ἐκπρολιπόντες ἔβαw lωχετο μὲν πίστις, μεγάλη θεός, φχετο δ' ἀνδρῶν l σωφροσυνη χάριτές τ . ωφιλε, γῆν ἔλιπον Eurip. Med. 439 sm βέβακε δ' ὁρκων χάρις οὐδ' ἔτ' αἰδῶς l'Eλλάδι τα μεγάλα μένει, αἰθερία δ' ἀνέπτα cf. Arat. 133 s b δὴ τότε μισή- 191 sq. MOschop. in Op. p. 258, 27 G. . . καὶ ἐν τοῖς ὁπισθε γάρ, ἐν OIς διέξεισι συλλογιζόμενος ὁποῖοι ἔσονται οἱ μετὰ τι πέμπτον γένος ἄνbρωποι, μετὰ πολλὰ ἐπάγει μθλλον - τιμήσουσιν 193 Schol. Soph. Phil. 456 p. 365, 4 P. καὶ Ἐσίοδος βλάπτει - ἀρείονα φῶτα ' 194 Anecd. Ox. Ι 451, 12 Cr. . . τι Aωρικιν δμεῖται' παρ' Ἀσιόδω 195 El. gen. v. ζηλος schol.) ζηλος - ἄπασι' cf. Lex. Vindob. v. ζηλος 96, 7 N. . . ὁ αὐτος 'mίο-
additis poetam primitus dedisse aut sβρεων scribendum esse censuit Paleyod. 28 κακῶνJ libri Manetino Apollinaruis Proclus Stobaeus Moschopulus, κακον melchos Wie sβριν von ἐεκτηρα , - Goeulingit sententia haec erat ed. 151 - das hier nocti Verbathran; sofugi, abhan Ficit Hes. God. 53 192 χερσὶ τοῖσι in ea recensione, quae χειροδίκαι v. 189 laal merit, fuisse suspica inr Hemann d fPh. 1837, 133 αἰδῶς l ἄλλως Fick l. c. 193 μά-
177쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ λευκοῖσιν φάρεσσι καλυψαμένα χρύα καλbναθανάτων μετὰ φυλον ἴτον προλιπύντ ανθρώπους
Αἰδδες καὶ Νέμεσις' τὰ δὲ λείψεται ἄλγεα λυγρὰ 200
198 Σ 353 φάρεῖ λευκῶ E 354 χρόα καλόν ' 200 N 122 αἰδω καὶ νέμεσιν ' N 346 ἄλγεα λυγρά σασα Βίκη κείνων γένος ἀνδρων l ἔπταθ' ἐπουρανίη Ovid. Met. I 129 fugere
prιdor veracinoe sdraque I 14s virgo caede madentes t ultima caelestunι terras Astraea reliqua Incerti auctoris Octavia 423 neglecta terras fugit et mores feros i hominum et cirmenta eaede pollutas manul l Amraea virgo . . Iuven. Sat. VI 1 sq. et 19 sq. credo Pudicitiam Saturno rege moratavr i interos visanὶqiιe ditι .... 19 paulatim deinde ad superos Astraea recessit lhae comae atque citιω pariter fiUere Sorores 198 cf. Horat. Caran. I 35, 21 te Spes et albo rara mes coitu i O,lata panno Quint. Smyrn. HI 586 κυανέοισι καλυψάμεναι χρόα πέπλοις Colluui. 184 A. χαλκείοισι καλυψαμένα χρόα πέπλοις 'απιτοῖς τοῖς ἀνθρώποιο θντων διὰ την παντελη αυτῶν ἀδικίαν ἀπομισήσασαν
198. 200 Schol. Eurip. Med. 439 H 168, 16 Sciusu.) . . . παρὰ τὰ Ἀσιόδου λευκοῖσιν φαρέεσσι καλυψαμένα Alδῶς καὶ ωμεσις' 198 Apoll. de consit p. 209, 12 B. . . οὐ γὰρ δμοιόν ἐστι τω καλυψαμένω χρόα καλόν' Schol. Hom. Tovail. Θ 455 V 285, 6 M.) πληγέντε κεραυνω Aς καλυψαμένω χρόα καλόν' 199 si Schol. Hom. Ven. Α Θ 455 I 291, 11 D. καὶ Ἐσίοδος προλιπόντ' ανθρώπους' ἐπὶ Alδους καὶ ωμέσεως, ὰντi τοs προλιπουσα mimum evie, προλιποῖσαι cod.) Ε t. Hom. 723, 17 καὶ Ἀσίοδος δὲ Ουτω φησί προλιπόντε - ωμεσις' Plutarcii. Mor. p. 413 a UI 77, 12 B.)θαυμαστον γάρ ἐστιν, εἰ τοσαυτης κακίας ἡποκεχυρένης μη μδνον, ῶς προεῖπεν Ἐσίοδος, Αἰδῶς καὶ πιμεσις' τιν ἀνθρώπων βιον ὰπολελοίπασιν, ἀλλὰ καὶ πρόνοια θεῶν συσκευασαμένη τὰ χρηστήρια πανταχόθεν οἰχεται 199-201 Eust. Hom. 1434, 35 ἰστέον δέ, δτι καὶ Nσίοδος ἄμφω ταsτα αἰδῶ καὶ νέμεσιν τιν ανθρώπινον βίον οἶδε συνισταν. ὼν οἰχομένων λείψεταέ' φησι, κατὰ βίον αλγεα λυγρά' 200 Po n. de abstin. HI 227, 14 N. μιμησώμεθα το χρυσοῖν γένος, μιμησώμεθα τους ἐλευθερωθέντας. μεθ' ἄν μὲν γὰρ 198 λευκοῖσινJ fit. Achamensis CGIEN Schol. Eurip., λευκοῖσι addito ν
178쪽
θνητοῖς ἀνθρώποισι ' κακου δ' Ουκ ἔσσεται αλκη. Νυν δ' αἶνον βασιλευσι ἐρεω φρονέουσι και αυτοῖς '
ωδ' ἴρηξ προσέειπεν ἀηδόνα ποικιλύδειρον
201 ta 19s θνητους ἀνθρώπους 202 cf. 305 εἰς ἀγαθὰ φρονέων
νοέοντι καὶ αὐτω201 cf. Mat. 126 κακον δ' ἐπικεlσεται αλγος 202 Archil. Fr. 89, 1 B. ἐρέω τιν' ἡμῖν αἶνον 203-205 Gregor. Theol. Carin. V 2, 3, 95 δρνιν . . . γναμπτοῖς δνυχεσσι πεπαρμένον ἄμοβόροιο l ἴρηκος καὶ στυγνιν ἐποτρυζοντα πόδεσσιν 203 cf. Nonn. Dion. XXVI 214 αἰολόδειρον ὰηδόνα XLVH 31 αἰολόδειρος . . ἀηδών
Hom. 1768, 57 αἶνον' γάρ φησιν 'Hσίοδος ἐρέω - αυτoia' τουτέστι δυναμένοις νοεῖν oπερ αἰνίξομαι idem i. c. 1158, 37 οτι δὲ βασιλεῖς καὶ οἱ δικασταί, δηλοῖ καὶ 'Ησίοδος ἐν τω ὐδ' αἶνον βασιλευσ' ἐρέω cf. idem 1425, 49 Ησίοδος δε τους δικαστὰς βασιλεῖς λέγει ἐν τω αἶνον βασιλευσιν ἐρέω Αnecd. Par. IH 36, 25 Cr. ῶς καὶ Ἀσίοδος νυν - ἐρέω ' Eust. Hom. 1330, 40. . . Aς τδ νυν δ' αἶνον βασιλευσιν ἐρέω ' Hypoin. Pseudisocrat. προς Aημόν. . . Aς καὶ 'Ησίοδος νυν δ' αἶνον 'ασιλευσι' Eust. Hom. 855, 2 . . Aς καὶ παρ' 'Hσιόδω αἶνον βασιλευσιν ἔρεω ' Suid. Ib 40 B. αἶνος . . . Oπερ καὶ Ησίοδος φαίνεται πεποιηκώς 203 s db Plutarch. Mor. p. 168 b 0 387, 1 B. ἀλλ' 'Hσιόδου μὲν ἐμοὶ δοκεῖ δικαιότερον Aισωπος αυτιν ἀποφαίνειν μαθητὴν η Ἐπιμενίδης ' τουτω γὰρ δυην της καλῆς ταυτης καὶ ποικίλης καὶ πολυγλώσσου σοφίας ὁ πρις τὴν ἀηδονα λόγος του ιέρακος παρέσχηκεν Ioann.Doxop. Homil. in Aphinon. H 149, 8 Iv. . . . ἔσθ' ὁτε καὶ οι ποιηταὶ προς
παραίνεσιν αφτω νῶ μυθω) χρῶνται, ῶς ὁ της ἀηδόνος ἔχει παρὰ τω 'HσιόδωSchol. Hom. To vns. T 407 VI 307, 25 M.) εἰ θείας μετέχουσι φυσεως, τί
TZelgae schol. 156, 22 et 157, 19 s.; ποικιλόφωνον' interpretatur Moscho-pulus 168, 2 G., ποικιλόγηρυν Ruhnicen Epist. crit. post Hymn. in Cer. p. 138 11.
179쪽
ΗΣΙΟΔΟΥ sψι μάλ' ἐν νεφέεσσι φέρων δ νυχεσσι μεμαρπώς' η δ' ἐλεόν, γναμπτοῖσι πεπαρμένη ἀμφ' ὀνυχεσσι, 205 μυρετο ' τὴν ὁ γ' ἐπικρατέως προς μυθον δειπεν 'δαιμονίη, τί λέληκας; ἔχει νυ σε πολλbν ἀρείων '
τθ δ' εις, u σ' αν ἐγώ περ ἄγω και ἀοιδ ον ἐουσαν ' δεῖπνον δ', αἴ κ' ἐθέλω, ποιησομαι, ὴὲ μεθήσω. αφρων δ', 5ς κ ἐθέλη προς κρείσσονας ἀντιφερίζειν ' 210
204 M 202 αἰετόςὶ δράκοντα φέρων ὀνύχεσσι 206 E 632 πρις μυθον
δειπεν 204 Oppian. Cyn. III 313 ὀνύχεσσιν ἔμαρψεν ' 205 cf. Pseudorph. Lith. 342 Ahi. κρατεροῖσι πεπαρμένος ... ὁδουσι 207 cf. Porphyr. de philos. ex Orrac. haaar. v. 307 p. 177 IVolit A κραδίη, τί λέληκας; ' 210 Pind. Nem. X 72 χαλεπὰ δ' ἔρις ἀνθρώποις ὁμιλεῖν κρεσσόνων idem Ol. X 39 νεῖκος δὲ iustissimi liwFω araetores ut Hesiodus Archilochus Horatius; Hesiodus inidem lusciniae, Archilochus auton vulpis, Horatius muris es. Quintil. Ingi. or. V 11, 19 vuletur eamιm fabellariun Aesopiariam) privirus auetor Hesiodus 203 Theo Progymn. III Rhet. Gr. II 74, 15 Sp. I 175 IV ) . . Aς 'Ησίοδος ἁδ' - ποικιλόδειρον Gregor. Cor. 475 Sch. Ἐσίοδος Aδ' - ποικιλόδειρον El. Iniug. v. ιέραξ ωδ' - ἀηδόνα Ἐσίοδος 205 s Fb ecd. Ox. I 238, 31 Cr. . . OIον ἐλεός, σημαίνει δὲ τον ἐλεεινόν η δ' - πεπαρμένη' 207 Schol. Eurip. Hec. 678 I 61, 14 Sch v. τι λέλακας ἐπὶ ορνιθος μόνον λαμβάνεται, ῶς καὶ Ἐσίοδος φησι δαιμονίη, τί λέληκας' περὶ ἀηδόνος λέγων Εust. Hom. 1714, 50 λέληκε γάρ, ῶς το δαιμονίη, τί λέληκας'; idem i. c. 65, 20 δρείων παρὰ τι χρης κατὰ τί λέληκας; ἀρείων' 208 Choerob. V 332, 22 H. τι γὰρ εἴς τι σημαῖνον το ὐπάρχεις . . καὶ το εἰς τι σημαῖνον τι πορευη ῶς παρ' Ἐσιόδω το δ' εἶς - ἐουσαν' ἀντὶ του ἐκεῖ πορεύη, ὰπb των ἰδίων πρωτοτύπων ἔχουσι την εi δίφθογγον idem II 27, 11 Η. ὁμοίως δὲ καὶ το εἶμι . . . κατὰ τροπην τῆς μι εἰς σ τι δεύτερον ποιεῖ πρόσωπον εἶς τη δ' εις - ἐοῖσαν ὰντὶ του πορεύη idem H 326, 1 Η. cf. Herodian. Π 828, 2 L. καὶ τι δεώτερον τos ευρ εἶς οIον το δ' εἶς - ἐουσαν' ἀντὶ του ἐκεῖ πορεύη idem H 328, 4 Η. . . ειμι εἶς περισπωμένως ῶς παρ' Ἐσιόδω τη δ' εἶς - έουσαν ' ἀντὶ του ἐκεῖ πορε η cf. Anec t. OX. IV
proscripsit Aristarchus, os schol. Procli 196, 8 G. τούτων δὲ των στίχων de luscinia) ο χρίσταρχος ὀβελίζει τους τελευταίους ἀς ἀλόγω γνωμολογεῖν ουκὰν προσηκον utrumme v. agnoscunt Stobsteus Tgetetes, v. 210 Eun ius
180쪽
νίκης τε στερεται πρός τ' αἴσχεσιν ἄλγεα πάσχει Jως εφατ οκυπέτης Γρηι τανυσίπτερος ορνις. Περση, συ δ' ἄκουε δίκης, μηδ' υβριν 6φελλε
κρεσσόνων l ἀποθέσθ' απορον Maneth. V Vh 237 τοῖς κρείσσοσιν ἀντιφερέων - Sinyaen. I 758 οὐ γὰρ δμείνονι φωτὶ χρεῶ κακον ὰντιφερίζειν
λανόπτερον ἔρνιν πάσχει cf. El. Titim. v. eadem 210 Theo Proramn. in Rhet. Gr. II 74 16 Sp. 0 176, 2 IT) ἐκ μεν γὰρ των ἐπενεχθέντων 'ἄφρων - ὰντιφερίζειν δηλουται, ὁτι ἄρα ηριζεν ἀηδῶν προς ἱέρακα Nicolaua' Progymn. I 281, 1 m
ἄφρων - ἀντιφερίζειν' . . . νουθετῶν γὰρ cΗσίοδος) ηττους υπείκειν τοῖς κρείττοσιν ἄφρονας ωρισε τους ὰνερουντας τοῖς υπερέχουσι Macrob. Siuturn. V 16, 6 p. 317, 12 E. Homeri u h. l. Hesiodus Ormnevι poesin Stιam ita Sententiis farsit, ut singula eius αποφθέγματα vice proverbioraιnι in omnisin ore fungantur . . ὰφρων - ὰντιφερίζειν ' El. mag. v. ὰντιφερέω Ἐσίοδος ἄφρων - ἀντιφερίζειν' Εunapius Fr. 87 Histor. gr. min. I 270, 19 sq. D.) ὁ δὲ Ἱέραξ καλουμενος υπb του πλείονα καταθέντος ωσπερ θετου συνειλημμένος ὰηδῶν ην 'Hσιόδειος ου δυναμένη προς κρείττονα δντιφερίζειν Menander Fr. 35 a Histor. m. min. II 72, 2 D.) ὰρκέσει δέ μοι ἐν μικροῖς πάγκαλον δεῖσθαι τοῖς ἐμαυτου καὶ τω χσκραίω ἔπεσθαι ποιητθ ηλίθιόν τινα καὶ παράφρονα εἶναι φάσκοντι τον ἐς τους κρείττονας ἁμιλλώμενον