Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

161쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ σιγn, ἐπεὶ φωνην ἐξείλετο μητίετα Ζευς. ουτως ου τί πη εστι Λιος νύον ἐξαλέασθαι. 105

εἰ δ' ἐθέλεις, ἔτερόν τοι ἐγδε λύγον ἐκκορυφώσω ευ καὶ ἐπισταμένως ' συ δ' ενὶ φρεσι βάλλεο ροσιν.J ῶς δμύθεν γεγάασι θεοὶ θνητοί τ ἄνθρωποι.

μυσεον μεν πρώτιστα γένος μερόπων ανθρώπων

104 A 175 μητίετα Ζευς' 107 Κ 265 ευ καὶ ἐπισταμένως ' A 297 συδ' ἐνὶ φρεσὶ βάλλεο σησιν' 108 ω 64 θεοὶ θνητοί τ' ανθρωποι ' 109 A 250 γενεαὶ μερόπων ἀνθρώπων 105 it. Orac. ed. Ηendess 194 μοῖραν μὲν θνητοῖσιν ἀμηχανον ἐξαλέασθαι, i ην ἐπὶ γεινομένοισι πατηρ Ζευς ἐγγυάλιξεν 107 cf. Pseudorph. Lith. 644 Ab. συ δ' ἐν φρεσὶ βάλλεο μυθον) 108 cf. Hymn. Hom. Ven. 135oι τοι ὁμόθεν γεγάασιν Pind. Nem. VI 1 ἔν ὰνδρῶν, l ἔν θεῶν γένος ἐκμιας δε πνέομεν l ματρος kμφότεροι 109. 111 cf. Vergil. Georg. II 538

νέη ἀνέτειλε γενέθλη l χρυσείη πρώτη . . . Eρέστη 109 Hymn. HOm. Cer. 310 γένος μερόπων ἀνθρώπων 104 Et. Τium. c. 1357 fv. μητίετα . . . Nσίοδος ἐξείλετο μητίετα Ζεύς'J106 El. Τium. v. ἐκκορυφώσω c. 669 ε scholio Procli p. 106 G. . . δυναται δὲ καὶ ουτως ακούεσθαι ἔτερον σοὶ ἐγώ λύγον ἐκκορυφώσω' ητοι ἀπάρξομαι cf. Ei. gen. cod. B et Αδ nang. v. eauem 328, 27 δυναται δε και Ουτως ἀκουεσθαι , ἔτερόν σοι λόγον ὰπάρξομαιJ Eust. ΗOm. 1850, 30 . . κο φης δὲ τι κορυφῶσαι, ου χρησις παρ' 'Hσιέδω 109 sqq. Plato de Republ. VIIIp. 546 Ε ἐκ δὲ τουτων ἄρχοντες οὐ πάνυ φυλακικοὶ καταστησονται προς τοδοκιμάζειν τὰ Ἐσιόδου τε καὶ τὰ παρ' υμῖν γένη, χρυσουν τε καὶ ἀργυροον καὶ χαλκουν καὶ σιδηρουν Plutarch. Mor. p. 415 ἐν JH 82, 17 B. Ησίοδος δὲ καθαρῶς καὶ διωρισμένως πρῶτος ἐξέθηκε των λογικῶν τέσσαρα γένη, θεους ειτα δαίμονας εἶθ' ηρωας, το δ' ἐπὶ πασιν ἀνθρώπους, ἐξ ἁν ἔοικε ποιεῖν την μεταβολην, του μὲν χρυσου γένους εἰς δαίμονας πολλους κὰγαθους, των οημιθέων εἰς ηρωας ὰποκριθέντων Procl. in Plat. Rempubl) II 75, 12 M. 104 exhibent libri Plutarchus; ἀθετεῖται δὲ ὁ στίχος λέγων, οτι ἄφωνοι αι νόσοι' schol. Procli ἐξείλετοJ ἐξέλετο D 105 coli. Theog. 613 eiciendum esse censuit Lehra Quaest. ep. 229 Rdn. 10 πηJ πηι C, ποι Ι που Triclinius 106 si inculcatos esse dixit ΤWesten Comm. cr. 36; cum 108 uncis inclusit Goeuling ed. 145 ed. 173ὶ 106 δ' ἐθέλειςJ δὲ θέλεις KO PQ, δε ἐθέλοις D τοιJ σοι m. rec. superscr. C, τι SUPerseri οι ΗἐκκορυφώσωJ ἐκκορυφησω C my η an. rec. in ω miit. Q D 107 δ'J δε D108 pitvectialem sententiani primitiis ἐξ pro ἀς scriptum fuisse ratus) huc intrasse existimavit Lehrs Quaest. ep. 230 adn. 12; poAt 160 transponebat Hemann Op. VI 226 Ac tum Φ Procliis, ως D quod conmendavit Voll-belar ed. 34 adn. 79, cf. Beric Gr. I 949 adn. 20, qui ante hunc v. lacunam statuit), ofi Hoyne Addend. ad Pind. V . leet. 120 109 sqq. nstraationem de quinque hominum Retlatibus ex pluribus recensionibus eOmnlatium, praeterea in quinto genere deforinatam esge demonstratum ivit Lehra Quaest. es. 230sqq. adn. 13

162쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ὰθάνατοι ποίησαν υλυμπια δώματ εχοντες. 110οῖ μὲν ἐπὶ Κρύνου ησαν, ὁ τ' ουρανω ἐμβασίλευεν '

110 A 18 Dλυμπια δώματ' ἔχοντες ' 111 sqq. cf. Orac. Sib. I 292-307 de aurea Retat μετόπισθε Κρόνος βασιλήιον ἀρχην σκηπτροφόρον θ' εξει conieci, μεσάσει δὲ χρόνος βασιλήιον ὰρχην σκηπτροφόρον δέξη libri ' τρεῖς γὰρ βασιλεῖς μεγάθυμοι l ἄνδρε δικαιέτατοι .... πουλυετη δ' ἄρεουσι χρόνον τα δίκαια νεμοντες l ἀνδράσιν, οἷσι

μέμηλε πόνος καὶ ἔργ' ἐρατεινά l γαίη δ' αἶ καρποῖς ἐπαγάλλεται αὐτομάτοισιν l φυομένοις Nolismiunn, φυομένη libri πολλοῖσιν ἡπερσταχυουσα γενέθλη. l οἱ δέ τε θητευτῆρες Buresch, τηθευτηρες lilari) ἀγήραοι ῆματα πάντα l ἔσσονται νόσφιν νουσων κρυερ2ν μαλερῶν τε. l θνήξονθ' Aς Auratus, θνήξονται libri) υπνω βεβολημένοι, ἐς δ' χχέροντα l εἰν χίδαο δόμοις ὰπελευσονται καὶ ἐκεῖσε, i τιμην ἔξουσιν, ἐπεὶ ἡ Opsopoeus, ἐπεὶ libri) μακάρων γένος ἡσαν, i θλβιοι ἀνέρες, οἱς Σαβα- νόον ἐσθλον ἔδωκεν l αὐτὰρ

καὶ τουτοισιν ἀεὶ συμφράσσατο βουλάς. t ἀλλ' ουτοι μάκαρες καὶ εἰν χίδαο μολόντες l ἔσσονται 111 si cI. Τibuli. I 3, 35 P .aan bene Saturno vivebant regeo δέ γε Ἐσίοδος οὐχὶ τρία τὰ γένη ποιεῖ μόνον, ἀλλα πρῶτον το χρυσοῖν, εἶτα θργυροsν, εἶτα χαλκοῖν, εἶτα hρωικόν τι γένος, εἶτα σιδηροῖν, εἰς πολυειδεστέρας ζωὰς την τομην προάγων Agatharch. de mari Ε uir. Ι 7 0eogr. gr. min. 114, 13 M.) ἔτι δὲ γένος μὲν ἀναφsναι καθ' 'Ησίοδον πρῶτον μὲν χρυσοον, ἔπειτα ἀργυροsν, εἶτά χαλκοῖν Alexander' in Aristot. soph. elench. p. 45, 31 s. IV. ὁ δὲ λέγων πάντα ἄνθρωπον ἐπὶ τos παρ' 'IDιοδω χρυσοs γένους ἀγαθον εἶναι καὶ Οὐδένα ἄνθρωπον ἐπὶ τos σιδηρos ἀγαθόν . . . BRRH. Min. Schol. in Gregori inat. I c. Iulian. 36 c. 1108 C M. Ουτος cΗσίοδος) γὰρ ταῖς τοιαυταις υλαις παρεικάζει τους βίους της φυσεως της ἀνθρωπίνης ἐξ ἀρετὴς καὶ κακίας διατυπουμενος τους χαρακτηρας χρυσην καλῶν γενεὰν καὶ ἀργυραν ἐτέραν κost καθεξης τινας υλας παρατιθεὶς ἄλλας ἡποβεβηκυίας τη διαφορῶ τῶν υλῶν συγκρίνων τοὐς βίους τos ημετέρου γένους κτλ. 109 si Τgeig. Ol1il. X 300 siph ἐν Ἐργοις ὁ Ἐσίοδος καὶ ταῖς πιμέραις λέγει χρυσεον ἔχοντες' Plato Crin m. p. 397 Ε οὐδ' οισθ') oτι χρυσοῖν γένος τι πρῶτον - φησι γενέσθαι τῶν ἀνθρώπων cΗσίοδος); Maxim. Tyr. XXXVI 1 M 181 R. δοκοῖσι δέ μοι καὶ οἱ ποιηταὶ ἐγγυτατα εἶναι τῶ ὴμετέρω τουτω μυθω ὁπομένω θεῖν βασιλεῖ τοιοῖτόν τινα αἰνιττόμενοι βίον ὰπόλεμον ἀσίδηρον ἀφυλακτον εἰρηνικον ἀπεριμάχητον ἡγιεινὁν ἀνενδεa' καὶ τι χρυσοῖν γένος τοῖτο, ῶς ἔοικεν, o 'Ησίοδος καλεῖ Ιsa g. Arati 4 p. 324, 6 3α . . τά τε περὶ τos ἔρυσοῖ γένους inrat. 100 sqq. ομοίως τῶ 'mιόδω Schol. Arati 105 p. 358, 7 f. 3λην την ιστορέαν de aureo genere) παρ' Ἀσιόδου εIληφεν γρατος)Anonym. Christ. Hemipp. περὶ ἀστρ. 99 P. 53, 12 Κ.-V. . . καὶ τιν τοῖ χρυσοῖ γένους βίον, ον Ἀσίοδος υμνησεν . . . 109. 176 Serv. in Vergil. Aen.

VIII 326 H 246, 20 Th.-Η.) supra enim diserat Vergilius aurea Saeciιla', ideo Retine dixit 'aetas decolor' id est aurea et ferrea sicuti Hesiodus dicit 111 119 120J Diodor. V 66, 6 περὶ δε τούτων τῶν ἐπὶ Κρόνου καὶ τον ποιητὴν 'Ησίοδον ἐπιμαρτυρεῖν ἐν τοῖσδε τοῖς ἔπεσιν μυθολογosσιν οι Κρητες Οι μὲν - πολέεσσιν' addito v. f120J; de Diodori fonte, mai ex Epimenidis Theogonia ' hausin, cf. Betho Hem. XXIV 402 sq. et Leo Hesiodea 21 sq. 111 sqq.J Philodem. περὶ εὐσεβ. p. 51 tab. 130, 8) sit. κα ὶ της ἐπ ὶ 111 ab Hesiodo profectum esse temere neeavit Goeullas ed. 174; hic incipit papyri B fragm. prius: ex toto versu nati servatum nisi . . ησα

163쪽

ΗΣΙΟΔΟΥως τε θεοὶ δ' ἔζωον ἀκηδέα θυμδν εχοντες, νύσφιν ἄτερ τε πίνων καὶ δι ος' οὐδέ τι δειλὼν

γηρας ἐπην, αἰεὶ δὲ ποδας καὶ χεῖρας ὁμοῖοι

τέρποντ εν θαλίησι κακον ἔκτοσθεν απάντων ' 115112 cf. N 487 λα φρεσὶ θυμιν ἔχοντες ' 115 1 603 τέρπεται ἐν θαλίης cf. δ 221 κακῶν ἐπίληθον απάντων 112 119 cf. Pseudorph. Arg. 1106-1118 Ab. de Maerobus): . . ἔθνος ἐς ὰφνειδν καὶ πλουσιον ἐξικόμεσθα l μακροβίων, οΤ δη πολέας ζώουσ' ἐνιαυτους, i δώδεκα χιλιάδας μηνον ἐκατονταετήρων l πληθοοσης ηβης JViel, μήνης libri) χαλεπῶν ἔκτοσθεν απάντωW l αὐτὰρ ἐπὴν ηβης τι πεπρωuένον ἐξανυσωσιν, l υπνω υπο γλυκερω θανάτου μάρπτουσι τελευτήW l ουδ αρατοῖσι μέλει βίοτος καὶ ἔργ' ἀνθρώπων, l ποίαις δ' ἐν μεσάταις μελιηδέα φορβὰ νέμονται l ἔρση υπ' ἀμβροσίη θεῖον ποτον ἐξαρυοντες, i πάντες ὁμως στίλβοντες ὁμηλικίην ἐρατεινήν. l μειλιχίην δέ τοι αἰεν ἐπ' ὀφρυσι νεsσε γαλήνη l παίδεσιν ηδὲ τοκευσιν, ἐπιφροσυνη δε Abel, ἐπὶ φρεσὶν ηδὲ libra, ἐυφροσυνη τε IViel) νόοιο l αἰ σιμά τε ρέζειν πεπνυμένα τ' ἐξαγορευειν 112 114 cf. Pind. gr. 143 B.-Scri de dis): κεῖνοι γάρ τ ἄνοσοι καὶ δγήραοι l πόνων τ ἄπειροι 112 cf. Mat. 110 αυτως δ' ἔζωον Ovid. Met. Ι100 niollia secorae peragebant otia gentes 113-116 Orac. Sib. I 69-73οισίν τε πολυχρονον Meinelce, πολυχρόνιον Illum Μαρ l ἄπασεν ἐς λην πολυήρατον ου γὰρ ἀνίαις l τειρόμενοι θνοσκον, ἀλλ' ῶς δεδμημένοι υπνω, lὀλβιστοὶ scripsi, δλβιοι οἱ libri) μέροπες μεγαλήτορες, ους ἐφίλησεν l σωτηραθάνατος βασιλευς θεός 115 cf. Gregor. Theol. Carin. I 2, 1, 293 . . τέρποντ', ου θαλίησιν ' Epigr. gr. ed. Kathiel 649, 4 κακῶν ἔκτοσθεν απάντων 115 sqq. Teleclid. Amphict. Pr. 1, 1 et 3 9 209 Κ.) λέξω τοίνυν βίον ἐξ ἀρ- χης, ον ἐγώ θνητοῖσι παρεῖχον ... η γη δ' ἔφερ' οὐ δέος ουδὲ νόσους, ὰλλ' αυτόματ' ην τὰ δέοντα Κρόνου ζωή ης εὐ δαιμονεστά της οὐσ ης, ῶς ἔγραψων 'IDἱ οδος καὶ ὁ την χλκμ εωνιδα ποή σας καὶ Σοφοκλῆς . . . ΕHSt. Hom. 1786, 2 τοιαυτην δέ τινα ευδαιμονίαν καὶ τοῖς ἐπὶ Κρόνου ζῶσιν Ἐσίοδος ἐπιμαρτυρεται, ους εἰπών ζην ἄτερ πόνων καὶ παντος κακου μηδὲ νοσεῖν λέγει, ἀλλ' εἰς βαθs γῆρας ἐλάσαντας θνήσκειν ἄ τε υπνω δεδμημένους 11 3 Hemdian. Ihet. περὶ σχημ. III 102, 11 Sp. VIII 607, 7 IV. καὶ ῶς παρὰ τω 'Hσιόδω νόσφιν ἁτερ πόνου καὶ δι ος'

O κακῶνJ ex toto venu superest in B απάντωνJ libri Epigr. ed. Καib. Diodori codd. AF , ἐόντες DIO lorias

164쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

θνησκον δ' ως θ' υπνω δεδμημένοι' εσθλὰ δε πάντα τοισιν εην ' καρπbν δ' εφερεν ζείδωρος ἄρουρα αυτοματη πολλύν τε και ἄφθονον οῖ δ' εθελημοὶησυχοι εργ' ἐνέμοντο συν εσθλοῖσιν πολέεσσιν. 119

116 sq. cf. Arat. 114 sq. καὶ αὐτη πότνια λαῶν l μυρία πάντα παρεῖχε χἱκη 117 sq. Emped. 435 sq. St. δένδρεα δ' ἐμπεδόφυλλα καὶ ἐμπεδόκαρπα τεθηλει l καρπῶν ἀφθονίησι κατηρεα πάντ' ἐνιαυτόν cf. Cratin. FIL 325, 1 I 108 K. αὐτομάτη δὲ φέρει τιθυμαλλον καὶ σφάκον προς αυτῶ l ἀσφάραγόν κοτισόν τε Lucret. H 1157 tellus) nitidas mιges vinetapιe laeta i sponte sua privruvι mortalictui Usa creavit, i ipsa dedit dulcris fetet AE et patriιla i ta cf. V 934 sq. Vergil. Georg. I 127 ipsaq1ιe tellius onιnia liberii s nullo posce=ὶteferribat cf. idem Georg. H 500 sq. quos ranιi metetus, mwos ipsa volentia mιm lsponte tulere si vi Ovid. Met. I 161 sq. 109 ipsa γιogiιe inmmunis rastroque laeta Me ullis i gaucia τοὶ ne ritus per se daἷat Omnia telius . . . moae etiam fmges tellus inarata ferebat, cs. I 103 conte=ὶtῬιe tabis nullo cogente 'meatis. Incertus auctor Octaviae 404 sq. et ipsa Telletω laaeta fecundos siniιs i sanct bat ultro, turn piis 'Ita parens t et tuta αluvinis Babri Prooem. 12 ἐφύετ' ἐκ γης πάντα μηδὲν αἰτουσης Orstc. Sib. II 319-321 cf. VIH 209 sq.) γαὲα δ' ἴση πάντων .... καρπους τότε πλείονας οἴσει l αὐτομάτη, κοινός τε βίος καὶ πλοsτος ἄμοιρος Orac. Sib. III 263 καρπον τελέθει ζείδωρος ἄρουρα ' 116 119 PorphΠ. de abstin. IV 2 p. 220, 6 N. δ δη χικαίαρχός φησι καὶ τους ποιητὰς παριστάντας χρυσουν μὲν ἐπονομάζειν γένος ἐσθλὰ δὲ πάνταλλέγειν τοῖσιν - πολέεσσιν' 116 Eust. Hom. 1843, 48 ὁτι δὲ το μαλακῶς θανεῖν συγγενές τι τω μαλακῶς ἡπνῶσαι, δηλοῖ καὶ Ἐσίοδος ἐν τω θνησκον δ' ἄς υπνω δεδμημένοι' 117 sq. Porphyr. de abstin. III 27 p. 227, 17 N. καρπιν' γάρ σφισιν τω χρυσῶ γένε0 ἔφερεν - ἄφθονον' 118 sq. Ei. gen. schol. ma g. v. ἐθελημοί 'Ησίοδος in Εh. Inag. nomen post poetae vecta collocatum oῖ δ' ἐθελημοὶ - πολέεσσι' συν πολλοῖς ἀγαθοῖς haec tria vecta Om. El. mag.) Εt. gen. schol. Gud. v. θελημοι μελημός

Et. Een. Inag., ἔργα νέμοντο sit. Gud. ἐσθλοῖσινJ ἐσθλοῖσι DLΦ Εt. gen. πολέεσσινJ πολέεσιν In superscripto σ D, πολέεσι El. gen. cod. B 119 huic versum lioris Hesiodi ignoruni f120l ἀφνειοὶ μηλοισι, φίλοι μακάρεσσι θεοῖσιν subnectit Diodores praeter codd. Α , quem post 115 Graevius ed. 10 Leci.

165쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

αυτὰρ επει δὴ τουτο γένος κατὰ γαι ἐκάλυψε, 121 τοι μεν δαίμονες εἰσς Αιος μεγάλου διὰ βουλὰς ἀφνειοὶ μήλοισι, φίλοι μακάρεσσι θεοῖσιν. l 120

121 a 114 κατὰ γαῖα καλύπτει ' 122 θ 82 dibς μεγάλου διὰ βουλὰς 122 sq. Phocylid. Fr. 15, 1 B. M ὰλλ' ἄρα δαέμονές εἰσιν ἐπ ὰνδράσιν ἄλλοτε ἄλλοι Menand. Fr. 550 NI 167 Κ.) ἄπαντι δαίμων ἀνδρὶ συμπαρίσταται l εὐθὴς γενομένω, μυσταγωγις τοs βίου l ἀγαθός 121 123 Plato Crasyl. p. 397 Ε sq. λέγει τοίνυν Ησίοδος) περὶ αυτos

του χρυσοs γένους) αυτὰρ - ἀνθρωπων' cf. Theocioret. Graec. adfeci. curat. VIII de martIT. p. 915 Sch. t. 83 c. 1024 sq. Μ. ἐπαινεῖ γὰρ Πλάτων ἐν τῶ Κρατυλώὶ τον Ἐσίοδον καὶ τους ἄλλους γε ποιητὰς εἰρηκότας, ως ἐπειδάν τις ἀγαθος ων τελευτήση, μεῖάλην μοῖραν καὶ τιμην ἐκεῖ ἔχει καὶ γίγνεται δαίμων κατὰ την της φρονησεως ἐπωνυμίαν ... ὁ δέ γε Ἀσίοδος περὶ τοὐ χρυσοO γένους ταῖτα ἔφη 'αυτὰρ - ὰνθρώπων' 122. 123. 126 Plutarch. Mor. 361b M p. 497, 1 B.) τους δὲ χρηστους πάλιν καὶ ἀγαθους o Q 'πισίοδος ὰγνους δαίμονας' καὶ φυλακας ἀνθρώπων' προσαγορεύει πλουτοδότας καὶ τομο γέρας βασιλήιον ἔχοντας' Macrob. in Cic. Somn. Scip. I s, Ip. 522, 9 Ε. et Nemrιi fastidiosum sit, si versus ipsos ut poeta Grmecis3 protulit, Mineramu8, referenιuε eos, ut eae verbis suis in Latina verba conversistιnt: indigetes diri fato sunrini Iovis hi sunt i quondam λι-ὶrnes, modo mιnι superis humana tuent , i largi ac virunm i, iris regum nimc Olopu nacta' 122 sq. Plato de Republ. V 468 Ε . . ἀλλ' οὐ πεισόμεθα Ἀσιόδω, ἐπειδάν τινες του τοιούτου uos χρυσοῖ γένους τελευτήσωσιν , ῶς ἄρα οἱ μὲν δαίμονες - ὰνθρώπων', unde Suiu Euseb. Praep. evang. XUI 11, 1 M 189, 28 D.)es Homog. περὶ ἰδεον II 320 M 362, 30 Sp. - IH 320, 15 IV.); Plutarch. Mor. p. 431 e III 124, 7 B.) εἰ γὰρ αἱ διακριθεῖσαι σώματος η μη μετασχο0σαιτο παράπαν ψυχαὶ δαίμονές εἰσι κατὰ σὲ καὶ τιν θεῖον 'Ησίοδον ἄγνοὶ ἐπιχθόνιοι, φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων' . . . Aristid. II p. 229 D. Fhol. bibl. p. 427 R B.) . . της Ἀσιόδου προσρήσεως ἐγγύτατα ῆκοντες μετέχειν, ῆν ἐκεῖνος εἰς την τελευτὴν του χρυσοῖ γένους ἐποίησεν εἰπών οὶ μὲν δαίμονες ἁγνοὶ υποχθόνιοι καλέονται, i ἐσθλοὶ ἀλεξίκακοι, φύλακες θνητῶν ἀνθρώπων Lactant. a1v. Inst. U I 0 163, 18 Br.): Hesiodus ita trada τοὶ μὲν - ἀνθρώπων' OlImpiod. in Plat. Alcit . prior. V p. 15 ci. κατὰ σχέσιν δὲ λέγονται δαίμονες αἱ ψυχαὶ τῶν εοβεβιωκότων, οIαί εἰσιν αἱ τos χρυσοs γένους,

αἴτινες σχετικῶς ἔχουσι πρις το/ς δαίμονας καὶ αὐται δαίμονες προσαγορεύονται, Aς φησι καὶ 'Ησίοδος περὶ αὐτῶν οῖ μὲν - ανθρώπων' Schol. Hom Hes. 16 camini ingerebat; post Diodoreum v. 120 duos versus, ouI In fragm. 80 leguntur, collocavit Spolin ed. maI. 45 nun. 16 quos In Rhai re

Ged. 54, γαῖα κάλυψεν ΩΨΦ, μοῖρ' ἐκάλυψεν Plato Theodorotus 122 τοὶ libri Laciantius sed ol cod. B), ΟΦ Plato utroque l. Aristides Olympiodoma Theodoretus εἰσὶ - βουλὰςJ libri Lactantius, omissis Bιις - βουλὰς Plutarchus Mor. 431 e; ἁγνοὶ υποχθόνιοι καλέονται cf. 141ὶ Plato Cratyl. sic codd. optimi BI) Arisiades, quo n utramque ἐπιχθόνιοι scripsisse Censuit Diinitru evie l. c. 179); ὰγνοὶ ἐπιχθόνιοι καλέονται Olympiodorias Theodoretus; ἁγνοὶ ἐπιχθόνιοι τελέθουσιν 'Plato de Republ.

166쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

εσθλοί, επιχθόνιοι, φυλακες θνητον ἀνθρώπων, οῖ ρα φυλάσσουσίν τε δίκας καὶ σχέτλια εργα

ηψα ωσάμενοι πάντη φοιτοντες ἐπ' αἶαν. J 125

πλουτοδύται' καὶ τουτο γερας βασιλήιον εσχον. δεύτερον αυτε γενος πολυ χειρύτερον μετόπισθεν

123 A 339 θνητῶν ανθρώπων ' 124 χ 413 καὶ σχέτλια ἔργα '127 Ovid. Met. I 114 s rit argentea proiles t auro deterior Orac. Sib. I 120 καὶ πάλιν αλλο γένος πολὐ χειρότερον μετόπισθεν' ibid. Ι 87. 89 δεύτερον αυτις . . . αλλο γένος τευξεν νεόo πολυποίκιλον ibid. I 308 δεύτερον αυ γένος αλλο

ἐκ τοs ζην μεταστάντας, δντας δὲ ἐπὶ της Κρόνου βασιλείας του χρυσου γένους, λέγων αὐτους φέλακας θνητῶν ανθρώπων Plutarch. Mor. p. 593 d III 535, 5 B.) αὶ δ' ἀπηλλαγμέναι γενέσεως ψυχαὶ καὶ σχολάζουσαι τb λοιπον απb σώματος, οιον ἐλεύθεραι πάμπαν ὰφιέμεναι ἀφειμέναι Berna rdalcis), δαίμονές εἰσιν ανθρώπων ἐπιμελεῖς καθ' Ἐσίοδον Ρrocl. in Plat. Rempubl. H 75, 18 M. διι καὶ μεθίστησιν Ἐσίοδος τι τοιουτον ρυσουνὶ γένος εἰς δαιμονίαν τάξιν μετὰ την της γενέσεως περίοδον προνοητικην καὶ φρουρητικὴν καὶ ὰλεξίκακον του δνθρώπων γένους Lactant. div. inst. epit. 23 I p. 695, 22 Br.) hi sunt daemones, de ori&ιs poetae saepe in carminibvl suis locuntur, quos crι- stocles honianum a ciliat Hesiodus cf. Laert. Diom. VII 1, 78 p. 191, 47 C. φασὶ δ' εἶναι καί τινας δαίμονας ἀνθρώπων συμπάθειαν ἔχοντας, ἐπόπτας

των ἀνθρωπίνων πραγμάτων. καὶ ἐρωας τὰς υπολελειμμένας των σπουδαίων

ψυχάς Synes. de provid. I 99 66 c. 1229 B M. ἔστι μεν γὰρ τηδε καὶ ηρώων φυλον ιεριν ἐπιμελὲς ἀνθρώπων καὶ τὰ σμικρὰ ἄφελεῖν δυνάμενον καὶ τι πρεσβύτερον ἀγαθον ῆρωος οἱον μετοικία τις αυτη του μη ἄμοιρα της λωονος φύσεως τὰ τηδε υπολείπεσθαι καὶ χεῖρα ὀρέγουσιν ἐν οIς μναμις TZeta. Exeg. Iliad. 65, 11 H. δαίμονας γὰρ φάσκουσιν ἀσωμάτους εἶναι οὐσίας, ρρωας δε ψυχὰς σωμάτων διαζυγείσας. υρφεὐς δὲ καὶ ' μηρος Ἀσίοδός τε καὶ Mλκμὰν ὁ λυροποιις καὶ οι λοιποὶ ποιηταὶ ἀλληνάλλως ταυτα ἐκδέχονται 122 Schol. Aeschin. in Ctesiph. 137 p. 339 Scia. δαίμονάς φησι τὰς ἀγαθὰς ψυχὰς των ἀνθρώπων, ως καὶ Ἀσίοδος φησιν

123 Uiensist. XX p. 240 b p. 294, 19 D.) εἶναι γὰρ δὴ καὶ τούτους οὐκὰπεικος ἔν τινι θεία μοίρα του σώματος ὰπαλλαγέντας ἐσθλους ἀλεξικάκους, τέλακας μερόπων θνθρώπων 123. 126 Plutarch. Mor. p. 417 b IH 87. 25B. τους δὲ δαίμονας) πάνυ σεμνος Ἀσίοδος kyνοὐς προσεῖπε πλουτοδότας καὶ τοῖτο γέρας βασιλήιον ἔχοντας 124 sq. cf. ad 254 sq. 127 Εt. gen. e PhilOXeno) Inag. v. πλειοτερος . . 8μάρτηται δὲ ὁμολογουμένως τι Ῥεύτερον - χειρότερον παρὰ Ησιόδω a.ddit Et. Ina. g.) . . 123 ἐσθλοίJ libri Plato utroque l. Aristides Themistius Lactantius Olympiodoma Ineodoretias; ἁγνοὶ Plutarcinis li. cc. ἐπιχθόνιοιJ libri Plutarctias Lactantius Procli schol. Macrobius ; ἀλεξίκακοι Plato utroque l. Aristides Themistius Procliis in Plat. Remp. Obmpiodoriis Theodoretias θνητῶνJ libri Plato Cratyl. Plutarchus Aristides Schol. Hom. Laetantius Olympiodoriis Theodoretus; μερόπων Plato de Republ. Themistius 124 sq. h. l. negle ni Plutarchus Mor. 361h, Procli schol. Macrobius; cf. 254 s.; sabent libri, agnoscunt Τgelgos p. 120, 20 Moschopulus p. 120, 27 s.; cum 126 eiecit Bentley 124 φυλάσσουσινJ φυλάσσουσι sὸ Φ sed -σi O, ν n1. alia addi

167쪽

1IΣΙΟΔΟΥ ἀργυρεον ποίησαν υλυμπια δώματ εχοντες, χρυσέω ουτε φυὴν εναλίγκιον Ουτε νύημα.

ἀλλ' εκατον μεν παῖς ἔτεα παρὰ μητέρι κεδνθ 130ετρέφετ ἀτάλλων, μεγα νήπιος, ψ ἐνὶ οἴκω ἀλλ' ὁτ ἄρ ηβησαι τε καὶ ηβης μέτρο ν ῖκοιτο,

παυρίδιον ζώεσκον επὶ χρονον, ἄλγε εχοντες ἀφραδίης' υβριν γὰρ ἀτάσθαλον ουκ εδυναντο ἀλλήλων ἀπέχειν, ουδ' αθανάτους θεραπευειν 135128 cf. ad 81 130 κ 8 μητέρι κεδνθ' 131 Π 46 μέγα νήπιος Z 500 ω ἐνὶ οἴκω ' 132 1 317 εἰ ἐβης μέτρον opto' 133 E 895 ἄλγε' ἔχοντα ' 134 ω 352 ἀτάσθαλον υβριν 133 No . Dion. XIV 209 μηκεδανιν ζώεσκον ἐπὶ χρόνον ' Musaeus de Her. et Leandr. 291 ὰλλ' ὁλίγον ζώεσκον ἐπὶ χρόνον' 134 sqq. cf. Orac. Sib. I 111 a ph ΟΤ πολλὰ χέεσκον α ατα l osτε θειν δειδιότες osτ' ἀνθρώπους l αἰδόμενον μάλα γάρ τοι ἐπ' αυτοῖσιν βεβήλητο l οἰστρομανὴς μηνις καὶ δυσσεβίη ἀλεγεινή 130 sq. Procl. in Plat. Rempubl. II 75, 21 Κr. καὶ ἐν τη γενέσει δν τρέφεσθαέ φησιν Ησίοδος το χρυσοsν' γένος) ἐκατιν ἔτη καὶ ωπι των πατέρων τελειουσθαι Eust. Hom. 1541. 12 Ἐσίοδος ἔφη ' καὶ ἐκατον ἔτεα παῖδα παρὰ μητρὶ ἀτιτάλλεσθαι 131 Εt. gen. mlig. Titim. v. τάλας' . . ἔνθεν

168쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ 153ηθελον οὐδ' ἔρδειν μακάρων ἱεροῖς επὶ βωμοῖς, ἡ θέμις ἀνθρώποις κατὰ qθεα. τοὐς μεν ἔπειτα Ζευς Κρονίδης ἔκρυψε χολούμενος, ουνεκα τιμὰς ουκ ἔδιδον μακάρεσσι θεοῖς, οῖ πιλυμπον ἔχουσιν. αὐτὰρ ἐπει καὶ τουτο γένος κατὰ γαι' ἐκάλυψε, 140 τοὶ μεν υποχθόνιοι μάκαρες θνητοῖς καλέονται, δευτεροι, ἀλλ' ἔμπης τιμὴ και τοισιν ὁπηδεῖ.Zευς δε πατὴρ τρίτον ἄλλο γένος μερύπων ανθρώπων

136 γ 273 θεων ἱεροῖς ἐπὶ βωμοῖς' 137 I 134 ἡ θέμις δενθρώπων

138 Λ 289 ZεΦς Κρονίδης ' 139 E 819 μακάρεσσι θεοῖς ' E 404 οῖ υλυμπον ἔχουσιν 140 cf. ad 121 142 P 251 τιμὴ καὶ κsδος ὀπηδεῖ' 143 cf. ad 109140. 143 a b Mat. 129 a b ἀλλ' ἔτε δὴ κἀκεῖνοι ἐτέθνασαν, i ΟΤ δ' ἐγένοντο l χαλκείη γενεή, προτέρων ὀλοώτεροι ἄνδρες 141-143 cf. Orac. Sib. I 83 sub τούνεκα δὴ συμπαντες inauch, πάντες φ, πάντες οι Φ) ἐπιχθόνιοι

εῖν Λίδαο μολόντες l τιμὴν ἔσχηκαν, ἐπεὶ ἡ καὶ ἐπὶ libra προτον γένος ἐσαν.

141 si cf. Pind. Fr. 133, 5 B.-Schr.' ἐς δε τιν λοιπον χρόνον ῆρωες αγνοὶ προς kνθρώπων καλεsνται 143 s Ρι Ovid. Met. I 125 sq. terita post illunι successit aenea proles t saevior ingentis et ad horrida proin or αrana Orac. Sib. I 10 108 των δh καὶ μετέπειτα πάλιν γένος οβριμόθυμον l ἐξεφάνη τρίτατον, τό γ' υπερφιάλων ανθρώπων l δεινQν, οῖ κακὰ πολλὰ παρὰ σφίσιν ἐξεπονουντο. l καὶ τουσδ' ὁσμῖναί τ' ἀνδροκτασίαι τε μάχαι τε l συνεχέως ὁλέ- 143 si 150 cf. Procl. in Plan Rempubl. II 76, 14 Kr. το δὲ αο χαλκουν γένος τρίτον ἐν αυτη μόνη τη κατὰ λόγον ἐνεργεία τὴν οἰκείαν ἔστησεν

Porphyrius, μακάρων ιέρ' OIς ἐπὶ βωμοῖς 2 GUyet Not. in Hes. 145, μακάρεσσ'

scripsit Benticy

169쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ χάλκειον ποίησ', ουκ ἀργυρεω ουδὲν ὁμοῖον, ἐκ μελιαν, δεινόν τε καὶ 5βριμον ' οἷσιν υρηος 145 ἔργ' εμελεν στονόεντα και υβριες ' Oυδέ τι σῖτον

ησθιον, ἀλλ' ἀδάμαντος ἔχον κρατερύφρονα θυμόν, απλαστοι ' μεγάλη δὲ βίη καὶ χεῖρες βαπτοι

δεμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μελεσσιν. τον ν ην χάλκεα μεν τευχεα, χάλκεοι δέ τε οἶκοι, 150κεσκον scripsi, ωλεσκον libri), υπέρβιον ἐτορ ἔχοντας 143 8 1. B r. PIGOem. 3 τρίτη δ' kπ' αὐτων αυτ ἐγένετο χαλκείη 143 Porphyr. de philos. ex Ors.c. havr. v. 161 P. 145 IV. τρίτον ἄλλο γένος ' Hymn. Hom. Cec 310 γένος μερόπων δενθρώπων ' cf. Ora c. Sib. I 308 δεύτερον αδ γένος αλλο χαμαιγενδεον ἀνθρώπων 144 sq. cf. Apoll. Rhod. Arg. d 1611 τον Tάλω) μεν χαλκείης μελιηγενέων θνθρώπων l ρίζης λοιπιν ἐόντα . . . 145 Vergil. Aen. VIII 315

Murcus laurigine ferebant i cmina puerperia ae populos uvibrosa creavit lfraxinus et feta viridis puer eaecidit orno 148 sq. Pseudohesiod. Scut. 75 si κείνων γὰρ μεγάλη τε βίη καὶ χεῖρες θαπτοι l ἐξ ωμων ἐπέφυκον ἐπὶ στιβαροῖσι μέλεσσιν ἐνεργείας λέγοντι διὰ χαλκου ποιεῖσθαι τους ἐν τῶδε τῶ γένει ταχθέντας υποτου Βιός, πάσας δε τὰς πολεμικάς - μέλας' γάρ φησιν οὐκ ἔσκε σίδηρος' - 143 a b Serv. in Vergil. Aen. I 448 0 146, 16 Th.-Η.) naan ut Hesiodus clicu, tenipore quo haec stesta siιnt aereum saeculiιπι fua145 Schol. Hom. ω 13 M 726, 21 sq. D.) ἐν λειμῶνι τέ φησι τὰς Uvχὰς οἰκεῖν, ἐπεὶ καὶ ἐκ μελιθν' Εiast. Hom. 1262, 11 φήμη διεσπάρη ῶς ἄρα ἐκ δρυῶν καὶ λίθων καὶ μελιῶν, καθὰ καὶ 'Ησίοδός φησι, γεννῶιται ἄνθρωποι idem i. c. 1859, 24 τοῖς ἐκτεθεῖσι) δρυες τουτέστι δένδρα κουφα εἰς μητέρας ἐνεγράφοντο κατὰ τους ἐκ uελιῶν, ους φησιν οσίοδος 149 cf. ad Theog. 152144 ποίησ'J In , εν n1. al. addi in D, ποίησεν Κ ἀργυρέωJ Spohn

praeter o Proclus i. c. ; μεγάλη βίη omisso δε DO; μεγάλη τε βίη Κ, μεγάλη superscr. οὶ min) τε βίη Μ μεγάλοι οι ni. rec. in ras., ut videtur, ex η facium τε sτ in ras.) βίη C primitus μεγάλη δε βίη sicut in nb scriptum fuisse verisimile est); μεγάλοι οι m. reo. in η anui. L) τὲ βίη IL, μεγάλοι δε βίη cod

Laurent. conV. suppress. 158 119 στιβαροῖσι μέλεσσινJ στηβαροῖσι μελέσσιν D, στιβαροῖσι μελέεσσι L, στιβαροῖς μελέεσσιν Moschopulus 150 sq. Ρ scripsit Benuey; χαλκῶ Fεργάζοντο μέλας δ' οὐκ ἔσκε σίδηρος, l καί σφιν χάλκεα μεν τευχεα, χαλκεοι δέ τε Fοῖκοι transposuit Flach d. hes. Ged. 10

170쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

χαλκω δ' εἰργάζοντο ' μέλας δ' Ουκ ἔσκε σίδηρος. και τοι μεν χείρεσσιν υπο σφετέρησι δαμέντες βησαν ἐς ευρίεντα δύμον κρυερου Ῥίδαο νώνυμνοι ' θάνατος δὲ και ἐκπάγλους περ ἐόντας εἷλε μέλας, λαμπρον δ' ἔλιπον φάος ηελίοιο. 155αυτὰρ ἐπεὶ καὶ τουτο γένος κατὰ γαι' ἐκάλυψεν, αυτις ἔτ' ἄλλο τέταρτον ἐπι χθονι πουλυβοτείρηΖευς Κρονίδης ποίησε, δικαιότερον καὶ βρειον, ἀνδρον ηρώων θεῖον γένος, οῖ καλέονται

152 K 310 χείρεσσιν υν' ημετέρησι δαμέντες ' 153 κ 512 εἰς χίδεω ἰέναι δόμον εὐρώεντα 155 Σ 11 λείψειν φάος ηελίοιο ' Λ 605 λαμπριννάos ηελίοιο 156 cf. ad 121 157 Γ 89 ἐπὶ χθονὶ πουλυβοτείρη 158 cf. ad 138 159 cf. M 23 ὴμιθέων γένος ἀνδρῶν Ζ 180 θεῖον γένος 152 sqq. cf. ad 161 sqq. 153 Pseudariatos. Pepl. 36, 2 B. 3 κρυερου . . χέδαο 155 Theom. 569 λείψω δ' ἐρατιν φάος ηελίοιο 159 sq. cf. Theocrit. XVH 5 sib ηρωες, τοὶ πρίσθεν ἀφ' hμιθέων ἐγένοντο 159 Babr. Ρrooem. 4μεθ' ην γενεην χαλκειην, γενέσθαι φασὶ θεῖον ηρώων γένος . . emasius, θείαν ηρώων cod. Α 151 Schol. Laur. Apoll. Rhod. Arg. A 430 p. 326, 17 Κ.) χπολλώνιος φησιν ἐν τω ct των 'Τπομνημάτων τιν σίδηρον υπο των ἀρχαέων χαλκιν λέγεσθαι ἀγνοQν ἔτι μηδέπω εὐρεθέντος σιδηρου χαλκω ἐχρῶντο, ῶς καὶ Ἐσίοδός φησι 'χαλκω - σίδηρος' Apoll. Soph. Lex. v. χάλκεα 166, 18 B.) κατὰ γὰρ τιν Ἀσίοδον χαλκω - σίδηρος' El. mag. v. χαλκός 805, 32 G.) Ἀσίοδος χαλκω - σίδηρος' Eust. Hom. 93, 11 . . 3τε καὶ χαλκω κατὰ τιν 'Ησίοδον εἰργάζοντο ἄνθρωποι, μέλας - σίδηρος' Schol. Hom. Ven. B et Tovini. Ο 713 IV 104, 7 D. et VI 151, 7 Μ.) μελάνδετα ' σιδηρόδετα, ἐπεί φησιν Ἐσίοδος suppl. Belcher μέλας - σίδηρος' Schol. Eurip. Phoen. 1091 I 362, 12 Sch v. . . Hσίοδος μέλας - σίδηρος' Philostr. Vita Apoll. I p. 205, 22 K. καλῶς δ' ἄρ' εἶχεν, ἶνα ὁ πλοοτος ἀτίμως ἔπραττεν ἰσότης τε ἡνθει, μέλας δ' ἀπέκειτο σίδηρος' cf. ad 143 sq. 159 sq. Serv. in Vergil. Aen. I 196 0 77, 16Τh.-II.) heros vir fortis, semiaeus, plaιs ab homine habens, ut in uesiodus cf. TZet2. Exeg. Iliad. 65, 12 Η. v. ad v. 122 si) Eust. Hom. 17, 22 διι καὶ

non invenitur, scriptum fuisse suspicatus est Nicole Rev. de phil. XU 115; nihil in B servatum nisi . . ποιησ εΔlκ αιοτερον - - - ποίησεJ ἐποίησε EN καὶ J om. M 159 - superest in B θεῖονJ Π1. eadem