Carmina, accedit Homeri et Hesiodi Certamen recensuit Aloisius Rzach

151쪽

Κρυψαντες γὰρ εχουσι θεοὶ βίον ἀνθρώποισιν ρη δίως γάρ κεν καὶ επ ηματι ἐργάσσαιο,

ῶς τέ σε κεἰς ἐνιαυτ ον εχειν και ἀεργbν εόντα ' αἶψά κε πηδάλιον μὲν υπερ καπνου καταθεῖο, 4542 sqq. Vergil. Georg. I 121 sq. paler ipse eoiendi i haud facilem essertavi voletua primu8qwe per arimn i mores agros curas amens rnorialia cordα42 cs. Arat. 768 πάντα γὰρ os πω l ἐκ Λιις ἄνθρωποι γινώσκομεν, ἀλλ' ἔτι πολλὰ l κέκρυπται 45 Vergil. Geors. I 175 et suspensa focis e lorat roborei fumiιε cf. Aristoph. Ach. 270 4 δ' ἀσπὶς ἐν τῶ φεψάλω κρεμήσεται cf. ad 629)42 Plutarch. Mor. de nnim. 4 NII 27, 1 B. κρυψαντες - ὰνθρώ-

H 263, 21 D.) ἐπήνει Ἀρκεσίλαος γουν Ἐσιόδου τουτὶ τι ὰπόφθεγιια κου- ψαντες - ἀνθρώποισιν ' Synes. de insomn. t. 66 c. 1284 A M. κρυψαντες - ὰνθρώποισιν' idem de provid. II t. 66 c. 1280 A M. κρυψαντες - ῶν- θρώποισιν Schol. Eurip. Hipp. 932 II 105, 18 Schur.) . . Aς καὶ Ἐσίοδος κρυψαντες - ὰνθρώποισιν' δντὶ του κεκρυφασι Schol. Aristoph. Pliit. 90 p. 329. 30 D. παρωδηται ἐκ των 'miόδου κρυψαντες - ὰνθρώποισιν Schol. lles. Theog. 563 p. 263, 8 H. τουτο ὁμοιον τῶ εἰς τὰ 'Eργα καὶ τὰς φέρας ρηθέντι κρύψαντες - ἀνθρώποισι' Stob. II c. I s. 7 M 4, 17 IV. σιόδom κρυψαντες - ὰνθρώποισι' Nicephor. in Synes. p. 357 B Pet. βεβαιοῖ δετ osτo Συνέσιος) διὰ των του πισιόδου ἐπῶν ἔκρυψαν γάρ, φησιν, οἱ θεοὶ τοῖς ἀνθρώποις τον ἄπονον βίον . . . Moschop. in ΙIes. ΟΡ. 110 p. 111, 31 G. λέγει δὲ cΗσίοδος) πάντας τους θεους τι του ενις ἔργον ἐπὶ πάντας τους ὁμοειδεῖς ἀναφέρων, οIον ποιεῖ καὶ ἐν τῶ κρυψαντες - θεοί' 45 si Plutarch. Mor. 527 c MI 365, 10 B. Ουκ αἶψά κε - ταλαεργῶν αλλὰ χρυσοχόων κτλ.idem i. c. p. 157 f I 386, 9 B. πῶς ουν ουκ ῖν τῶ πισιόδω τb πηδάλιον

μεν υπὲρ καπνου ' κείμενον ἔργα - ταλαεργῶν'. Et τοσαυτης δεήσει παρασκευης; 45 Schol. Rav. Aristoph. Acl1. 279 V 295 R. ἐν τῶ φεψάλω . . . Ησίοδος αιψα - καταθελ' ibidem Av. 711 I 483 R. καὶ πηδάλιον κτλ. και τουτο παρὰ τb Ἐσιόδειον αὐτίκα - καταθελ' Excerpt. cod. Vatic. 292 in Gregor. Cor. ed. Schaef. Ρ. 685 αἶψα - καταθεῖο ὰντὶ του κατέθου ἐπὶ παρεληλυθότος Gregor. Theol. Epist. 11 t. 37 c. 41 B M. . . . τὰς μὲν ἱερὰς καὶ ποτίμους βίβλους ἀπέρριψας . .. η υπὲρ καπνου τέθεικας, ῶς τὰ πηδάλια χειμῶνος ἄρα καὶ τὰς σκαπάνας cf. idem Epist. 235 t. 37 c. 377 C M.) . . ἰδουσοι καὶ τὰ πυκτέα παρ' ημῶν ἄπερ αἰτεῖς, οσα τους σητας διέφυγε καὶ τον καπνόν, υπὲρ ου κατέκειτο, καθάπερ τοῖς ναυτικοῖς τὰ πηδάλια μετὰ τον πλουν καὶ την ωραν Eu8t. Hom. 540, 21 ἔχει δέ τινα προς ταυτα ομοιότητα καὶ πισιόδου τδ υπὲρ καπνου θεῖναι πηδάλ ον idem i. c. 1428, 63 . . Ησίοδος οἶδε πηδάλιον υπὲρ καπνου τιθέμενον cf. idem i. c. 750, 40 καὶ παροεμέα

152쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

εργα βοον δ' ἀπόλοιτο και ημιόνων ταλαεργον.

ἀλλα Ζευς ἐκρυφε χολωσάμενος φρεσὶ Dιν,5ττι μιν εξαπάτησε Προμηθευς ἀγκυλομήτης'

τουνεκ' ἄρ' ἀνθρώποισιν εμήσατο κηδεα λυγρά. κρυψε δὲ πυρ' τι μὲν αυτις ἐυς πάις Ἱαπετοιο 50εκλεψ' ἀνθρώποισι Λιος πάρα μητιοεντος εν κοῖλω νάρθηκι λαθδεν Λία τερπικεραυνον. τον δε χολωσάμενος προσεφη νεφεληγερετα Ζευς' Ἀπετιονίδη, πάντων περι μήδεα εἰδώς,

6 κ 98 βοῶν .. ἔργα δ 636 ημίονοι ταλαεργοί' 47 Λ 558 φρεσὶ ησιν' 49 E 156 κηδεα λυγρά ' 50 cf. Μ 98 ἐυς πάις γχίσαο ' 52 cf. LI 232Aία δ' ου λάθε τερπικέραυνον 53 φ 482 τον δε χολωσάμενος ' A 511 προσέφη νεφεληγερέτα Ζευς' 54 cf. Η 278 πεπνυμένα μηδεα εἰδῶς' 50 Vergil. Georg. I 131 ignenim e reniovit stuppi d

xb υπερ καπνου τι πηδάλιον idem i. c. 1586, 12 . . καθ' ὁμορότητα του υπερ καπνου τι πηδάλιον idem i. e. 1718, 53 . . παρὰ τδ υπερ καπνου τb πη

σου 'φιόδω εἰρημένα ἐν μυθου σχηματι περὶ τῆς γυναικος ἀλληγορεῖται . . . 50 PorphDr. in Horat. Caran. I 3, 29 Hesiodus au ciιm ignis a caelo furto Promethei subductus esset, Pandomin inmissmn terris poenae causa

53-69. 73-82 Origen. c. Ceis. IV 38 p. 531 0 309, 8 Κ.) . . δρα εἰ μη τὰ σιόδου μὰλλον γέλωτα μέλλει ὀφλεῖν ἀνδρός, ῶς φὴς, ἐνθέου τοιαυτα γρά-

153쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

χαίρεις πυρ κλέψας καὶ εμὰς φρένας ηπεροπευσας ροβσοί τ αὐτω μεγα πημα καὶ ἀνδράσιν ἐσσομένοισιν 'τοις δ' εγδε αντὶ πυρις δώσω κακόν, - κεν απαντες

τερπωνται κατὰ θυμ ν εον κακον ἀμφαγαποντες. 56 cf. Γ 50 πατρί τε σῶ μεγα πῆμα πόληί τε παντί τε δήμω55 s 1 1. siregor. Theol. Caran. I 2, 29. 115sqq. Πανδώρην ἐνέπουσι πυ-0bς μαλεροῖο κλαπέντος l ποινην ῆμερίοις ἄντιτον ἐλθέμεναι l αντὶ πυρις πυρἄλλο, καλου κακόν, ῶς κε φλέγησι l καὶ πλέον, ἀσκησαι κάλλεσι δαιδαλέοις lδαίρονας, ὁλλο τι δ' ἄλλον ἐπίκλοπον εἰς ξν ἄγοντας. t συμφερτην δεπάτην ἰν- δρασιν ἐμπελάσαι ... 57 Eurip. Hipp. vet. Fr. 429 1'. 492 N ἀντὶ πυρος γὰρ l ἄλλο πορ μεῖζον ἐβλάστομεν Dotiree, ἔβλαστον αὶ Grotius) γυναῖκες πολυ δυσμαχώτερον Palladas Anth. Pal. IX 167, 1 ὁ Ζευς αντὶ πυρος πυρῶπασεν ἄλλο, γυναῖκας i lem Antii. Pal. IX 165, 1 sq. ὀργὴ τοs χιός ἐστι γυνή. πυρος ἀντιδοθεῖσα l δῶρον, ἀνιηρδν του πυρbς ὰντίδοτον Nicet. Eugen.

II 347 H p. 458 Η.) Ζευς αντὶ πυρος ἐμπαρέσχε τῶ βίω l πυρ ἄλλο δεινόν, της

154쪽

MIἈ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

ως εφατ' ' εκ δ' εγέλασσε πατὴρ ἀνδρῖν τε θεῖν τε ' Ηφαιστον δ' εκέλευσε περικλυτον 3ττι τάχιστα 60 γαῖαν υδει φυρειν, εν δ' ἀνθρώπου θεμεν αυδὴν και σθένος, ἀθανάτης δε θεης εἰς οπα είσκειν παρθενικης καλιν ειδος επήρατον ' αυτὰρ Ἀθήνην

155쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ εργα διδασκῆσαι, πολυδαίδαλον ἱστον υφαίνειν '

καὶ χάριν ἀμφιχέαι κεφαλη χρυσεην Ἀφροδίτην

και πύθον ἀργαλέον καὶ γυιοκύρους μελεδώνας '

εν δε θεμεν κυνεόν τε νόον καὶ επίκλοπον ηθος 64 cf. I 422 ἔργα διδάξαμεν ἐργάζεσθαι o 517 ιστbν υφαίνει χρυσέης Ἀφροδίτης

μένη πολυδαίδαλον ἱστbν χθήνης l κερκίδι πέπλον υφαινεν 63 Hymn. O . LiV 27 θεά, μάλ' ἐπήρατον εἶδος ἔχουσα 66 cf. Εpigr. gr. ed. KRibet 647, 14 λευγαλέους τε φόβους καὶ θυμοβόρους μελεδωνας Mimnem. Fr. 6, 1 B.' καὶ ἀργαλέων μελεδωνέων scobet, μελεδώνων codd.) Gregor. Theol. Carin. Π 1, 1, 140 καὶ ἀργαλέαι μελεδῶνες Nonn. Dion. XLVII 53 θυμοβόρους . . μεληδόνας 67 Theogn. 965 ἐπίκλοπον ἡθος ἔχοντες κατὰ μυθον, ος τῶ μεν κάλλει την χφροδίτην ἐφιστῶ, τοῖς δε γυναικείοις ἔργοις την χθηνῶν, ῶς δηλοῖ καὶ Ησίοδος 64 Herodian. περὶ ἀκλ. ρημ. p. 27, 17 Η. II 782, 12 L. cf. Anecd. Ox. IV 338, 24 Cr.) τι δε διδασκησαι ' παρὰ 'Πσιόδω Aς ὰπb περισπωμένου δι

διασκησαι D; e διδασκέμεναι et μιν ὰσκησαι lectionibus διδασκησαι conflatam esse suspicatus BAt V. Leeia ven Enchar. dict. ep. 452 65 χρυ

γυιοβόρους Id libri Origenes El. gen. utroque loco mag. Τium. Moschopulus 89, 11 G., γυιοβόρους Iulianus quod coniecit Guyet Not. in ues. 145, suasit Ruhnicen Epist. erit. post Hymn. in Cer. p. 137 ; cf. schol. 'Procli ' 33, 17 G. γυιοκόρους, τὰς εἰς κόρον ἀγουσας τὰ γυια, ῆτοι τὰς μέχρι κόρου ἐσθιουσας τὰ μέλη ῖ τὰς φροντίδας τὰς κατεσθιουσας τὰ μέλη τοῖς χρωμένοις δηλονότι; aut γυιοβόρους aut θυμοβόρους cf. Epigr. ed. Κaib. Nonnus) Nauch MGAE. V 143 sin μελεδώναςJ C Iulianus B t. gen. et Inag. cf. Nam Ch l. c. , μελεδῶνας libri ceti. schol. vetus 88, 19 G. Origenes El. Titim. eadem scripturae varietas Hom. τ 517ὶ 67 A b secludendos esse censuit Bentley67 θέμεν - νόον) libri Origenes Stobaeus sed δ' ἐθέμεν cod. II, δ' ἐθέμην

cod. II), νόον κυνεον θέμεναι dubitans v. Leeumen Enchir. dict. op. 324

156쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

Ἐρμείην ῆνωγε, διάκτορον Ἀργεῖφύντην.

αὐτίκα δ' εκ γαίης πλάσσεν κλυτος Ἀμφιγυήεις 70παρθένω αἰδοίρ ἴκελον Κρονίδεω διὰ βουλάς ζῖσε δε καὶ κύνησε θεὰ γλαυκοπις Ἀθηνη ἀμφὶ δέ οἱ χάριτές τε θεαὶ καὶ πύτνια Πειθω ὁρμους χρυσείους εθεσαν χροῖ' ἀμφὶ δε την γε

Sδραι καλλίκομοι στεφον ἄνθεσι εἰαρινοῖσιν ' 7568 α 84 Ἐρμείαν . . . διάκτορον χργεῖφύντην ' 69 ν 249 ως ἔφαθ' o2 δ' ἐπίθοντο ' Σ 118 χιὶ Κρονέωνι ἄνακτι ' 70 Σ 614 κλυτος χμφιγυηεις' 71 B 514 παρθένος αἰδοίη ' θ 82 Λιος μεγάλου διὰ βουλάς 22 A 206 θεα γλαυκῶπις χθηνη ' 73 cf. A 551 πότνια Ηρη 74 o 460 χρύσεον ορμον 75 B 8s ἄνθεσι εἰαρινοῖσιν 70 Semonid. Amorg. Fr. 7, 21 B.' την δὲ γυναῖκα) πλάσαντες γηίνην υλυμπιοι l ἔδωκαν ἀνδρὶ πηρόν 73-75 cf. Cypr. Fr. 3, 1 Κ. de Venere εῖματα μὲν χροὶ ἔστο, τά οι Xάριτές τε καὶ Ωραι l ποίησαν, καὶ ἔβαψαν ἐν

δνθεσιν εἰαρινοῖσιν 70 sqq. Tertuli. de cor. 7 si fuit aliqua Pan m, Ῥιavi primanι 'nit Marman mentorat Hesiodus, hoc primum caput coronatuim est a Charisibiιs, cum ab Omnibi s iniιnerati etur, etMule Pandoam Euseb. Prive9. evang. XIV 26, 13M 330, 31 D.) καὶ ἄσπερ Ο Ησιόδου μυθος την Πανδώραν φησὶν υπι των θεῶν, ουτως η σοφία τἀνδρος υπο των ἀτόμων συνετελέσθη; 70 Schol. Aristid. II 710 D. πρώτην γὰρ αὐτην Πανδώραν) πεπλάσθαι λέγει Ἀσίοδος cf. Pausan. ad 60 s*ι laud. 70 s. EusL Hom. 1151, 30 Ἐφαιστος . . . ὁ καὶ τη καθ' υσίοδον Πανδώρα συμβαλόμενός τι προς γένεσιν 72 sqcb Eust. ΗOm. 976, 32 ου κομμωτρίας ὁ ποιητης τη Ἐρα δίδωσιν) ῶς Bσίοδος τη Πανδώρα 74 Suid. v. dγάλματα Ia 41 B. καὶ Ἐσἰοδος τον ὁρμον ἄγαλμα

καλεῖ

68 om. Origenis codd. praeter M In ἘρμείηνJ ἐρμίην Q, 'Eρμείαν Spolin ed. maioris imperfectae p. 31 διάκτορονJ διάκτωρα 9 69-82J post

v. sis adplicandos esse v. 83 sma. arbitratus est T vesten Conrin. crat. de Heg. Op. et sieb. 44, qui totum locuin inde a V. 70-82 ex Theogoniae mandam recensione huc illaturn esse credit; sirniliter v. 69-82 ex stilia recensionoesse monuit Lehra uuaest. ep. 227 adn. 8 cf. praeterea F. Schoeli de Pand.

τηνδε FG Ommenea 75 καλλίκομοιJ καλλιπλόκαμοι F, καλλιπλόκα Origenis cod. Α στέφονJ ν in ras. Ε, στέφανον Η

157쪽

ΗΣΙΟΔΟΥ

l πάντα δε οἱ χροῖ κόσμον εφήρμοσε Παλλὰς Ἀθήνη.J

ἐν δ' ἄρα οἱ στήθεσσι διάκτορος Ἀργεἶφύντης ψευδεά θ' αἱμυλίους τε λύγους καὶ επίκλοπον ηθος lτευξε is ιις βουλησι βαρυκτυπου' ἐν δ' ἄρα φωνῆνJθηκε θεῖν κηρυξ, ὁ μηνε δε τήνδε γυναῖκα SOΠανδώρην, ὁτι πάντες υλυμπια δώματ ἔχοντες

76 cf. a 187 πάντα περὶ χροῖ θήκατο κόσμον A 400 Παλλὰς χθήνη 77 Φ 497 διάκτορος 'Αργεῖφόντης' 78 α 56 αἱμυλίοισι λόγοισι 79 N 524d ιις βουλοσι' 81 A 18 υλύμπια δώματ' ἔχοντες 78 Gregor. Theol. eam. II 1, 34, 55 ψευδεά θ' αἱμυλίους τε λόγους 80 Anacreon 2 Epigr. 111, 1 B.' Anth. Pal. VI 143) θεῶν κήρυκα 81 ssi. cf. Monyan. de heri . 143 A. F. S. Lehrs πασάων βοτανέων βασιληίδα δίζεο 77 sq. Stob. LXXIII 50 III 44 M., cf. ad 67ὶ ἐν ταὐτA Ἐσιόδου Ἐργοιο ... ἐν δ' αρα - ῆθος' 77 A bi. Irenaeus c. haer. II 21 inte pr.) t. 7 c. 780 B M. de Ῥω et Hesiodus poeta splenditae suenimavit Pandoram id est

omnisιnι rnuntis nomina m eum Ob hoc miod eae ornnibus optirnuvι munus in eo sit collocatum, in τιibus ratio haec est: Hernies, rimιt Graeco Semnone eae- primitur αἱμυλίους - ῆθος' ἐς αυτους κάτθετο, ut hoc ipsiιm Latino se mone dicavia A, fraudulentiae sive seductionis verba et 8 invola utra mores indida eorum sensibus' ad seducendum stultos ho)ninuvi, ut credant sigmentis

eomιin 78 Ρlutarch. Mor. p. 1065 d VI 302, 5 B.) ὁπως εοχώμεθα τοῖς θεοῖς ὰεὶ μοχθηρίαν εἶναι ψεύδεα - ῆθος εἰ τούτων ἀναιρεθέντων οἴχεται φροs-δος η ἀρετὴ καὶ συναπόλωλεν 80 sq. Ei. gen. v. Πανδώρη ... ῖ ὁτι δῶρον πάντων των θεῶν. δνόμηνε δὲ - Πανδώρην' ὰντὶ τοὐ o Zευς ἄνύμασε

CL Εt. mag. v. eadem εἴρηται . . .. ῖ ἔτι δῶρον πάντων των θεῶν, ὼς

cunae mRlum supplementum esse ratus Schoemann ed. 21 γλυκερὴν vel ἐρατὴν

vel simile epitheton vocis φωνήν post κῆρυξ excidisse putavit 81 sq. alii

158쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ

δῖρον ἐδώρησαν, πῆμ ἀνδράσιν ἀλφηστliσιν. αυτὰρ ἐπεὶ δόλον αἰπυν ἀμήχανον ἐξετέλεσσεν, εἰς Ἐπιμηθέα πέμπε πατὴρ κλυτbν Ἀργεῖφύντην

δορον ἄγοντα, θεῖν ταχυν αγγελον ουδ' Ἐπιμηθευς 85

ἐφράσαθ ῶς οἱ δειπε Προμqθευς μή ποτε δορον δέξασθαι πὰρ Ζηνος υλυμπίου, ἀλλ' ἀποπέμπειν

ἐξοπισω, μή που τι κακbν θνητοῖσι γένηται.

αυτὰρ ὁ δεξάμενος, ὁτε δὴ κακον εἶχ ἐνόησεν. Πριν μεν γὰρ ζώεσκον επὶ χθονὶ φυλ' ἀνθρώπων 90

82 α 349 ἀνδράσιν ἀλφηστῆσιν 85 Ω 292 ταχυν ἄγγελον 87 O131 πὰρ Ζηνος υλυμπίου ' 88 cf. 436 μη μοί τι κακον μετόπισθε γένηται ' 90 η 307 ἐπὶ χθονὶ φυλ' ἀνθρώπων . . . . πασιθέην, ῆν πάντες ἐδωρήσαντο ἄνακτες l Λητοἴδη Παιῶνι θεῶ κατὰ μακρον Γλυμπον vi nι alip id assemini Οyrii l. Alex. c. Iulian. III 77 Αub. t. 9 c. 61 7 C M.)καταδεξόμεθα μctλλον την Ἐσιώδου Πανδώραν , 83 89 Τgeig. Chil. VI 834 sqq. Ἐσίοδος τοῖς Ἐργοις τε καὶ ταῖς 'Hμέραις λέγει, l ῶς ὀτε Ζευς ηβούλετο στεῖλαι κακον ἀνθρώποις, l ὁ Προμηθευς δὲ ἀδελφῶ 'Eπιμηθεῖ προεῖπεν l ἐκ τos Βιος μὴ δέξασθαι μηδὲν ἀπεσταλμένον. l ὁ δὲ τούτου παρήκοος γενόμενος ἐγνώκει, i οἱον κακον μη πείθεσθαι συμβούλοις εὐσυμβούλοις 86 sq. Plut ch. Mor. 23 e 0 66, 16 B. καὶ μηνο Ἐσίοδος τον Προμηθέα ποιων τω Ἐπιμηθεῖ παρακελευόμενον 'μη ποτε δορα - ἀποπέμπειν' ἐπὶ το της τύχης δυνάμει τω του χιος δνύματι κέχρηται. τὰ γὰρ τυχηρὰ των ἀγαθῶν Βιις δῶρα κέκληκε κτλ. idem i. c. 99 f I 242, 22 B.) . . 4 που καλῶς ὁ πισιόδου Προμηθευς τῶ Ἐπιμηθεῖ παρακελεύεται μή ποτε - ὰποπέμπειν' τὰ τυχηρὰ λέγων καὶ τὰ ἐκτος κτλ.87 Τgeig. Chil. ΙX 341 ἐκεῖ Πανδώραν γὰρ αὐτός ὁ Ἐσίοδος φησιν ἐξαπο- πέμπειν 88 Τgeig. Chil. IX 345 sq. μη πού τι γένηται κακον θνητοῖσιν, ὁγεσκραῖος l εἶπε, μὴ βλάβη γένηται θνητοῖς ἐκ τῆς Πανδώρας 90-98 omisso 93 Origen. c. Ceis. IV 38 p. 532 I 310, 14 Κ.) γελοῖον δ' αυτόθεν ἐκ τῶν

Ἐσιόδουὶ και τι περὶ του πίθου λεγόμενον, ὁτι 'πρὶν μὲν - πέθoto recensioni Minumerandos versus al) interpolatore cum v. 80 exitu mutato coniunctoa esse confertilii Hemann IbsPh. 1837, 130 cf. Lehrs uuaest. ep. 228)

159쪽

ΙΙΣΙΟΔΟΥ νύσφιν ἄτερ τε κακον και ἄτερ χαλεποῖο πόνοιο νουσων τ ἀργαλεων, αῖ τ ἀνδράσι κῆρας εδωκαν.

αἶψα γὰρ ἐν κακύτητι βροτοὶ καταγηράσκουσιν. αλλὰ γυνὴ χείρεσσι πίθου μεγα πομ ἀφελο0σα ἐσκέδασ' ' ἀνθρώποισι δ' ἐμήσατο κήδεα λυγρά. 95μουνη δ' αυτόθι Ἐλπὶς ἐν ἀρρήκτοισι δύμοισιν

92 2V 667 νούσω υπ' ὰργαλέη 93 - τ 360 94 sq* cf. Ω 527 δοιοὶ γάρ τε πίθοι κατακείαται ἐν Λιος Osδει l δωρων OIα δίδωσι κακῶν, ἔτερος δὲ ἐάων 95 cf. κ 115 ἐμήσατο λυγρον 5λεθρον' 1 369 κήδεα λυγρά 91 sq. Epigr. gr. ed. Kalbel 1023, 10 νόσφιν ἄτερ cν ο ὐ σου καὶ se τερ χαλεποῖ o πύθνοιο cf. Mimnerm. Fr. 6, 1 ἄτερ νούσων τε καί θργαλεων μελεδωνέων orae. Sib. I 300 νόσφιν νούσων κρυερῶν μαλερὰν τε 94-98 cf. Babr. 58, 3-9 ὁ δ' kκρατhς ἄνθρωπος εἰδέναι σπείων l τί ποτ' ἐν ἐν αὐτω τήν πίθω) καὶ το πῶμα κινήσας l διῆκ' ἀπελθεῖν αυτὰ τὰ ἀγαθὰ προς θεῶν οἰκους l κἀκεῖ πέτεσθαι της τε γῆς ἄνω φεώγειW l μόνη δ' ἔμεινεν ἐλπίς, δενκατειλήφει l τεθὲν το πῶμα. τοιγὰρ ἐλπὶς ἀνθρώποις l μόνη σύνεστι s6 s h Theom. 1135 'Eλπὶς ἐν ὰνθρώποις μουνη θεις ἐσθλὴ ἔνεστιν Ovid. Epist. ex Pont. I 6, 29 si, haec dea Spes) . . in dis invisa sola reanansu hi nio 91 Eust. Hom. 1817, 10 ττικόν ἐστι . . παρ' Ἐσιόδω το νόσφιν ὁτερ κακὰν 94 104 om. 99 Plutarch. Mor. 105 d e I 257, 13 B.) καὶ ουτος 'Ησίοδος) ἐν πίθω καθείρξας τὰ κακά, την Πανδώραν ἀνοίεασαν ἀποφαίνειοκεδάσαι τb πλῆθος ἐπὶ πὰσαν γην καὶ θάλατταν λέγων ἄδε ἀλλὰ γυνὴ - Ζευς' Sestol. Ven. Α Ηorn. Ω 527 II 290, 8 D. ὀτι ἐντευθεν Ἀσιόδω τοπερὶ του πίθου μsθευμα 94-96 Porptar. de antro nymph. 30 καὶ παρ' Ησιόδω ὁ μέν τις νοεῖται πόθος δεδεμένος, ὁ ῖν λώει η ηδονὴ καὶ εἰς πάντα διασκεδάννυσι μόνης ἐλπίδος μενούσης 94 s h 102 sm Porphyrio in

Horat. Carin. I 3, 29 Nam per eant ni ulteretn Pandorum) patefacto dotio erupisse omniuvi pestii in genera, Ῥιiωι8 honιines laborarent Eust. Hom. 1363,25 Ἐσίοδος μέντοι ἔνα πίθον κεραμευων κατὰ ἄλλην ἔννοιαν κακὰν αὐτον γέμοντα ποιεῖ πάλαι ποτέ, 3ς ὰνοιγεὶς ἐσκέδασε κατὰ γην ἄπασαν τὰ κακά

κακῶν φησιν εἶναι ἐν τω πίθω Eust. Hom. 1646, 2 ἀλλ' Ἐσίοδος μὲν ἐγκλειομένην ἐα τω πίθω τὴν ἐλπίδα cf. idem i. c. 919, 50 8 μέντοι παρὰ τῶπισιόδω ἐλπὶς ἄλλως δοκεῖ ἔχειν παρὰ το μηρικόν si ἄτερ τεJ ἄτερ oin. τε) ΩIL Eusta ualus, τε m. recentissima add. in ἁτερ In. ait. Superscr. γε Κ, ἄτερθε Briinck ed. 152 τε κακῶνJ καμάτων γΚoechly ed. 80 c. c. κακῶνJ Ω Origenes Eustatinius, κακοῖ Φ 92 suspectus Paleio ed. 3 16 κῆραςJ ΩΨΦ Origenes, γηρας codd. Ῥaidam deit. 93 ex Hom. τ 360 inculcatum cf. γῆρας lectio in v. 92) in textu habent GEQ, In. ree. in miarg. Fl ΝΡ, Om. codd. cere. Origenes 94 χείρεσσιJ

μήσατο Plutarchus, δ' ἐλυσατο dubitans Paley ed. 17 κηδεαJ κέρδεα FG 96 δ'J δs D δόμοισινJ libri Plutarchus Origenes Stobaeus, πίθοισιν Seleucus, cf. scnol. Procli: κακῆς δὲ εἶπεν ἐν δρρήκτοισι δόμοισιν αντὶ του πίθου δόμον εἰπώw Σέλευκος δὲ γράφει πίθοισι v. u. Mulier de Seleuco 4496-98 alienae esse indolis censuit Spolin ed. 13

160쪽

ΕΡΓΑ ΚΑΙ ΗΜΕΡΑΙ ἔνδον εμιμνε πίθου υπb χείλεσιν, ουδε θυραζε

ἐξέπτη ' προσθεν γὰρ μέμβαλε πομα πίθοιο αἰγιοχου βουλησι Λιος νεφεληγερέταο. ἄλλα δε μυρία λυγρὰ κατ ἀνθρώπους ἀλάληται

πλείη μὲν γὰρ γαῖα κακον, πλείη δε θάλασσα νουσοι δ' ἀνθρώποισιν ἐφ' ἡμερη, αῖ δ' επὶ νυκτὶ

αυτοματοι φοιτοσι κακὰ θνητοῖσι φέρουσαι 97 Σ 447 ofδὲ θυρα ' 99 E 631 χιις νεφεληγερέταο '

κατ ὰνθρώπους ὰλάλησθαι 100 cf. Semonid. Amorg. Fr. 1, 20 Οἴτω κακον απ' ουδέν ὰλλα μυρίαι lβροτοῖσι κηρες κἀνεπίφραστοι δυαι l καὶ πήματ' ἐστίν Aesopus Anth. Pal. XI 23, 1 sq. . . μυρία γάρ σευ βίη l λυγρὰ καὶ οὐτε φυγεῖν ευμαρὲς οοτε φέρειν ora c. Sib. III 232 ἐξ ου δη κακὰ πολλὰ βροτοῖς πέλεται κατὰ γαῖαν 101 Aeschyl. Pers. 707 πολλὰ μὲν γὰρ ἐκ θαλάσσης, πολλὰ δ' ἐκ χέρσου κακὰ lγίγνεται θνητοῖς cf. paroclia Τgela. Chil. XI 876 et EpisL 79 p. 72 P. πλείη μὲν γὰρ γαῖα σοφον, πλείη δὲ θάλασσα 102 sq. cf. Horati Carin. I 3, 29post igneuι aetheria dorno i subducti nι 1nacies et nova fictrium t terris ineu-buu cohora

100100 o 206101 103 Stob. XCVm 33 IH 228 M. Ἀσιόδου Ἐργων πλείη φέρουσαι' 101 Plutarch. Mor. p. 115 ai 0 p. 281, 1 B. ἄρά γ' ημεῖς τουτοδιὰ του λόγου μαθεῖν οὐ δυνάμεθα οΦδ' ἐπιλογίσασθαι, ὁτι πλείη μὲν γαῖα - θάλασσα Τgela. Chil. XI 873 a b ὁ μὲν Ἐσίοδός φησιν ἐν Ἐργοις καὶ

Ῥμέραις πλείη μὲν γαῖα - θάλασσα' Eust. Hom. 209, 44 ἰστέον δε δτι τε του πλεῖαι η γενικὴ ὀρθὴ καὶ παρ' Ἀσιόδω κεῖται ἐν τῶ πλείη μὲν γαῖα κακον' 102 sqq. Serv. in Vergil. Buc. VI 42 HI 1, 72, 8 Th.-Η.) v. Myuiogr. IH 10 p. 228, 7 B. oti m am carιsanι ignem a Prometheo rapium)irati dii duo et illa inmiserunt terris, rnulieres et niorbos macies et =norbos codd. ΡRΗ Servii Mytiaogr. , feminas et morbos vel fret es et insilieres Bergic), stetit et Sappho et Hesiodus memorant 102-104 Plutareth. Mor. p. 127 du 312, 1 B ) οὐ γὰρ ἄπασαι κατὰ τον Ἀσίοδον ἐπιφοιτῶσιν αἱ νόσοι σιγη- Ζευς' 103 Eust. Hom. 585, 14 . . ὁ ποιητὴς τι ὁρμαν φοιταν λέγει 'oυτω δὲ καὶ Ησίοδος