De controversiis paschalibus secundo p. chr. n. saeculo exortis commentatio historica

81쪽

poposcit, ut consuetudinem suam relinmientes ceterm una ecclesiarum ritum reciperent. Quod cum Asiani recusarent, Vietoreo ab ecclesiariim communione exclusit, Irenaeo hanc ejus superhiam graviter vituperante Asianos vero Romae ἐτεροδόξους declaratos HIPPOLYTus et sEUDo-ΟRIGENEA impugnaverunt inlioris suis adversus haeretaeos scriptis. Licet autem Asianorum consuetitilo tam venementer impugnaretur, ainen ab ea non recesseriant, donec synodus Nicaena eam dere-linviendam esse decrevit' iste no hoc iidem syno si Nicaenae decretum omnes Asiae ecclesias commovit, ut a consuetii lino sua desisterent. in Theodoreti temporiinas, quinto p Chr. n. saeculo, invenimus ias lani etiam exstitisse quarto- decimanomani reli satas quammiam tum temporis neodoreto teste sena aeno exstincti erant' atque paulo post consuetudo omina plane videtur evanuisse. Extreinum nunc restat, ut Dreviter etiam exponamus, Iaenam intei cedat ratio inter nostram de controversia pasonali quaestionen at a viaestionem de Ioanne evangelii authentia. Qua de re initio uitis dissertationis demonstratum est Osino quatuor ad nuc propositas esse sententias. Quamini eam 1idem, quam quarto loco retuli, WEINYIa dico et STEINII et alioraim, sontium locis minime pira Dari, tota laestione mea demonstrassemini videor. - Atmae no et 1idem viam secundo loco memoravi, adstipulari possum. Nam mini 1idem est persuasissimum, eam quae de tempore mortis Christi est inter synoptica evangelia atque Ioannem differentiam nulla arte exegetica tolli Euseb. Vii. Const. III, 18, 1. - pasch. c. 8 MAI, Nov. patr. Dibl. IV, 214 . aer sau comp. III, 6.

82쪽

- 74 posse. Joannes enim eadem perspicialiate refert, Christum cruci affixum esse die quarto decimo, qua synoptica evangelia

reserunt, hoc tactum esse die decimo minio. Qua de re cum hoc loco non amplitus visputari possit, sententiae meae testem et auctorem ex omninus unum B LEERIUM afferam, qui nanc diuerentiam nullo modo solvi posse evidenter mihi videtur demoni strasse . - Sed ea quovi sententia, iam primo loco exposui, BAURII, II.GKNFEI,DII, alio uin ianime recta esse mihi videtur. Persuasum enim a Deo, controversiae pascnali nistoria Ioanne evangelii auinentiam nevia piam infringi. Sane enim, si fiam sollemne a uum pascnale in memoriam urit mae su Chii iti coenae instituissent, grave hoc argumentum esset, a quartum evangelium non a Joanneapostolo prosectum esse pro Daretur. Rem autem non a se havere, e commentatione nostra appareuit. usu uana enim refertur, Asianorum sollemnia in memoriam ultimae suxnristi coenae esse instituta. Demonstravimus potius, pro Dauile esse, Asianos pasclia suum nristianum illo die cete Drasse, quoniam iuiis diei onservatio praescripta erat veteris testamenti lege; nevi omnino nano cete Drationem instituentes rationem eos nauuisse onronologiae evangelicae. ano igitur celeurationem Ioannes apostolus uservaDat cui consuetii lini apertum est ianimo repugnare, Quod in evangelio suo resere, tristum 1arto decimo lite mortem suuiisse Poly- carpus enim et Polycrates nini referiant, nisi Ioannem apostolum observasse nunc iliena uuari una decimum. Ideo auteInnuno diem una uservasse, Quia eodem Dontinus noster ultimam coenam nauuerit, usu uam resertur. Postea sane Apo-linarii et Polycratis temporibus, cum dam inter utriusque consuetudinis defensores contentio exorta esset, Asiani ad defen- Bestruse rar G.- ι. p. 33-37. 107-134.

83쪽

- 75 dendam consuetii linem suam Domini nostri exemplum proserebant, ii ipse illo die pascha suum celeuraverit; quare sidi Pioque idem esse faciendum. Sed tum omnino omnia conquisita sunt argumenta, sibus suam quisque consuetii linem tueretur. Itami nos non offendet, Asianos e synopticis evangelus

argumentum repetiisse, quod sumi consuetudinem muniendam viderentadoneum. Ioannem autem apostolum diem illum observasse, utpote quo Dominus Oenam suam celeuraverit, nistoricis uidem argumentis neutiqwam potest pro Dari. Quamo Drena nostro Ddical imus, ex Asianoriim consuetudine pasonali prorsus nini colligi posse contra evangelii Ioanne auinentiam. toto iis igitur assentiendum esse puto,P1omam sententiam memoravi loco tertio. Neque tamen plane mea cum loriam sententia convenit. Nam plurimi omini, eviluus imprunis BLEBRIUM nomino, censueriant, Asianos pascha celeurrasse, quoad omnino fieri potuit, morem laico. Contraemiidem existimo, in die iidem uservando respexisse eos veteris testamenti legem ipsam autem ortim celeurationem

naturixari albuisse mere nristianam.

84쪽

Quae leguntur Rona. 16, 1 - 20 data sunt ad ecclesiam Ephe

sinam.

II. Epistola piae dicitur , ad Epnesios eadem est ira illa a Paulo Col. 4, 16 memorata. III. Epistola viae dicitur ad Draeos est ad ecclesiam

Romanam.

IV. Lio eo DPetr. 3, 1 doctrina de Cnristi ad inferos descensu non ineSt.

Petraim apostolum notam Romam venisse certis argumentis compro Dari non potest. VI. Ethices cnristianae principia remini adiapnorarita quae dicuntur notionen non admittunt.

86쪽

locus ni onologii graeci partem nescio minin iis octam inveni, mium anno 18b ineunt Parisiis consere velloni quibus autonitionianibus debeam ut tali lena Petropoli inventiun excutero ipso possem, id ioc loco silenti praetore iIulurn osse crodo no non tam gratus esse mini illorario Dono volonii gloriari volt videar.

vindo donensis iistoricus graccus 464 2 - 184 ab Augorio lonust, echo Constantinopoli comparatus, soli oriana 195, quoma in illino constitutiones continent saeculo XIV scripta si int Lanil, och VIII Gl ed ollar soli nonnulla a Dibliopogo transposui sunt, nam 53 - 160 esse debent ante 14 152. vindobonensis historicus graecus 474 1 - 124h, chariaccus, sonomii I 83 saeculo XUI lii riuus librariis exaratus, promim isma parten priorem 1-7b scripsit in parte altera correctorem ogit ad Sebastiani Tongiangelii inbliotuccam pertinuerat Lan

hoc VIII p in. opiis inscribitii αἱ των γιων ποστόλων διατάξεις o paulosnporius P ΣΥΝΘΩ si ΛΠΟΣ ΤΟΛΙΚΩΝ ΔΙΑΤΛΣΚΩ in διαταγαὶ των ἀγων ποστόλων δια λημεντος του Ῥωμαίων ἐπισκόπου τε καὶ πολίτου καθολικῆ διδασκαλία δια βιβλίων oκτώ in prima pagina Turriani accentus addi lii qui singillis sollis ιαταγα τωναποστόλων pretio positit x singulis tantuni litaris titillos prae inittit, sed ' niani re contiori legitur διαταγαὶ των ποστόλων συγγοαφεῖσαι περὶ κλήμεντος πάππα ἐώμης αἱ μαθητο πέτοου του απο-

στόλου. o cossi cibi is syriacis inuse ira, ritannici di lici διδαχὰς των αποστόλων plano livorsos libros esse, imos Gulielmis ii reton sibi don-do roΗorvari voluit. qnun Ili lillo nullae apud nolitam Philtippsium codiconi dii n-int inveniri audivisse in hunc initio eundem ossi ii coistinianun Parisiis ablatum cro lotinna clito postquam alitoris lia Dero intellexi, omnia movi ut itale Dillia consere ipso possena sol ne ii qui leni exploraro potui, uti uni sit aliquis codex constitutionuna phillippsianus

necne.

87쪽

IV utriusquo libra vittilol,onensis collationen Ioli loricus editioni Coto loria anno 1724 ro petita inseritit; in Quantuiri ni ea praestet ab aliis explorari viain a te ipso praesticariis alo. parisinus graecus 3 coibertino 44s rogius 2874 p l94' , cnartaceus saeculi XVI, solionii 204. ara, tuliopogo male con pactus ost, nam solio mina ni debet orato osso: -sT. 38-145.130-137. 122 120. 114 12 I. 106 113. 98-105 14 IM. in uiuus codici Dus tua anto mendatione ira leget antii literia V XY adHitis Minotavi, mi ut in singillis desit ex tabula seu nenti perspicietur:

ad codices nec edui editio princeps a Francisco turriano anno lim curata Ἀnenda ex meis Iordani steti liatio dii frustra inusitan e Muliotheca gottingens uenevolo petiitissam contuli, tum a Cotelerio an nunquant ne visam sit lona esse intollexissent in Turrianira sotros codices lini, iiisso scri Dit: εν με παλαιον π της καλαβρίας

της το παλαιον μεγάλης ελλάδος καλουμενης, o ευρον ἐγὼ ἐν τημον της νεας δηγητριας τῆ του πατρὸς νυν πικαλουμενη satis Hiem antiquum e re 'te sci ipsum, sed δνο oe avo inchoato et imperfecto. QuodJ in Glabria inveneriam in bibliotheca monasteria quod vocant πατῆρος . Mariis sacra , φιam incolae νεαν ὁδηγήτρια uppellant hoc ... quanta pot/ι dioensis eo ipsi in alias

contuli praesa vors lat), ην δε τουτο πάνυ ἀρχαιον. τερον δὲ καὶ αυτο orαιον ἀπὸ Σικελίας, Ἀκειθεν ἐκομίσατό μοι ντώνιος Avγουστινος ο της ἰλερδας ἐπίσκοπος ponte arcni episcopus

inrracononsis ictiis celeberi initis vectis qui leni πιιd, sed non satis Dene scriptira praes vors latὶ τρίτον δ' ἔτι παλαιοτερον καὶ α κριβεστερον ἀπ .... Κρήτης. περ λαοτὸς της ἰλερδας ἐπίσκοπος ὁ α φιλῶς νησάμενος ἐδωρήσατό μοι ἡ δε τοὐτ eto σοφου ν-

δρίου του δωνου crete se ει νυ liquis διobus reluι et struere edidi et latine traxistuli pracs vors lat). μάρτυς Ζαχαρίας ἱερεος κρῆς σκορδυλιος ὁ ἐπιλεγόμενος μαραφαρὰς .... νυν . . . του τῆς

se titutus est, essitioite in ora arao Paris. 6l8 niuiae rentem, quam P solo vocaro sed non contuli, iuni uiat fido principe in so- quatur. Cotelorii Drum ipsiun I 672 nunquan vidi se repetuum tantum a Dibliopolis quaestum tacere clipientilius, alii nil co neglegentor rena egerittit, ut integra versii exciderint nomin errores in eo uimentario notari nona inis interesso Potest.

88쪽

κωνσταντινουπόλεως πατριάρχου κυρίου Ιωἄσα ἐπίτροπος νε-τιησι διατρίβων τούτων δ' των τριων αντιγράφων ε μὲν νάοrαιότατον καὶ ὀρθότατον. ἐν τῆ ἐκτυπώσει πεδον κατὰ πάντα κολουθήσαμεν τὰ δὲ λοιπὰ ἔχουσί τινα ἔμμικτα, et μὲν πρότερον ἔξωθεν ἔρμηνείας ενεκεν κατὰ το εἰκός παρά τινος φιλομαθους σημειωθέντα, ἔπειτα δὲ δια πειρεία νJ καὶ ἀμαθία ωJ

τινός αντιγραφεως σω με et αβαλόντα καὶ τόπον κειμένου ἀποκλη-oωσαντα. Io ἐπαρθn καὶ τυφωθεὶς ἀντι κεπφωθεὶς πυκνῶς συντρέχειν ἀντὶ του πυκνάζειν , ἐπιμελουμενος ἀντὶ του ἐπιστρεφόμενος, βαπτίσατε ἀντὶ του μυήσατε, παρὰ το πρεπον ἀντὶ του παρὰ τὐ τρεῖτον.

codicitius accurate collatis tuas libro rati sunt ilia esse intellexi, Quanti una in v contino rotur, in cnitora Tureianum autem credo ouum codicem alterius tantilia descripsisset, locis non paucis scriptura o Dro meorum ivx simillimo desumptas apograipno intulissormia re factuna st ui editionis principis usus non sit nisi exiguus. ego codices v sequutus sum, adscita auten interi uni seriptura alterius recensionis si aut xv ipsi inter o dissentirent aut unius familiae textus recentioriani Graecor non ore pronuntiatus au alterius Iectione sono non disseraei. Dene scio loco esso uibus vix erroris convinci possent, sed colum minotationes' alias atque eriticas in hae tanta remit ecclesiasticarum incuria nil loro re familiaris tenuitato probi Derer latidantur niua nostra, sui neque leguntti neque emuntur , Omnem licentia specie in sugor quam scripturas insurre ita alui quae possent ex ruitrio In eo latae videri nani quomodis res soliat orent non nunc tilici, scit per multos iam annos et intellexi et non in magna ni ultomina offensiouo pro lassus una ecclesia Evangelicao an esso coiulicionem, ut emae vivere possit cum nonore necive mori in il o decore cilia ex enlamitate enaergendi unam tam

tum viam vidiso ad integros sontes redeundum est non ut superstitione liberentur sod ut religioue obstringanaur, eaque omnia uno intellegamus vo a Iesu dicta vel a apostolis Iesu iuuento institula sequenda sunt, non qui placent sed quia dominus voluit. aquo haec non edo nisi ut testem protrahant a mi de antiquitato christiana doceri possimus, ueni utini satis alia superque lividinis na- inierimus, religioni duxi ex ingeniolo inuo corri 'ore.' ndro Tureiani o Cotelori conamentarios in revius contractos su Diunxissem, nisi sumptus inti filium suissent. Turriantis a nemino lectus esso videtur, o tolerius in ulla grati antini significatione expilatus est quo vix unquam doctiorem ionii non vidi et de- Detur no viris prouis et niditis ut quotquot se eorum inritos osso cupiunt eos a ignavis suribus defendant ego autem ut Fr Luenebriagensis, . A. Bengelii, Chr. . o I. D. Micliaelium latides praedicavi, ita per thro ut aliquando Cotolera o Turriani num in do.

Ditum honorem restituam.

89쪽

VI locos constitutioniti non paticos a patriuus laiulari Cotelerius docta orat: nam Tilreianus hoc non docuit, liuria non o D O didicerat. lios ego locos in commentarium non retuli, an vitanta neglegentia

patres editi sunt scio ), riuus uti nemo potest nisi qui codices ad-liiDuora manu scriptos coillicos autem scriptoriim constitutiones lau- lantium Cotolerius non volvit fere nisi Anastasii, ac ne os iidemo quam uno poscimus diligentia excussit nae igitur tractauuntur, si Parisios iteriit adire mihi contigerat. neouo versiones ad commentarium adiuveri posse videbantur. anido didascalia syriaca a imo anno 18b odita ' propodieni singulari libro agetur ara Dicani ethiopican aegyptiacam tranavi. contuli

mille in scit qui in conauicntari IIII nariana scripturis distentuna uti inieroini primondum travidissem, ipsa Hori veru e vasto ait notatomina uasi gurivio vix emerge Dant otiumuuo ipsa intermit voca Dula D nrDara prodiicenda essent, optica autem et aethiopica apud aeulano ritu typis nullo modo exscra Di possent, ara Dica non eo nodo constillius putavinae Horo germanico seponere, quo do omni Dus Drac ne in rati romano

suppositis acturiis stina inni quid ad nos ipsius Turriani versio latina 'nuem illum ipsunt o licen in vertendo sequutuni esse supra vidimns, ouena typograptius imprimendium accepisset Ioannia aroli novi opiscopi stunensis interpretatio Venetiis anno 1563 ex otana Iordanigilet o lita nituna aliouotiens repetita passim obvia ait, tacite an eis

conferri poterit qui mensium aliquot iactura discere volent qua ex codicibus a me collatis nonsine minus laboriosi uno in conspectu videre contenti errant. Davidis nomen codices semper δῶ scri Dunt accentuum et interpunctionis liscrepantiam adnotavi si sensus simul mutaretur. Iota suo scriptum unquam adest in x fero nuncluam in t et priore parto :adscri Ditur in v. quod imissum Di poni do De Dat praeterii, positum ubi non scribenduna orat notavi. capita niea eadem sunt ac Turriani, nisi quod nunc osdem nu- moros ope tentem aut aliter turDantoni coreexi capitum titulos a monachis prosectos odero necessarium non videbatur adnotationes omn-dem paucas tali tuni doli Davi p. 28 seqq, ceteras plane nullius pretii esse iudico. vido modo in Hippolyto iio locos Coin Dossius mutaverat, ne-vio Odiclina mios nullos liabebat testinioni iiivitatiis non uo necessitato coactus Hippol et ei Iungarito Q 6. ' per aliqtio annos deritin filii viris doctis Minen men Oxcepto Xysto vertere, explicare, nil graeca corrigenda ad lituore ni inoquuna nona ino in venia lata Alim esse viiloam et ipse in iis tractandis eo mgressiis sim iit deo volento nox versiones et adnotationes prosere possi in nolo quemquam in invito in uacos a Doros involare, eun auto in qui contra secerit surona osso iudica Do sola geoponicaoninibus perinissa Sunto.

vide reliquia iuris ecclesiastici graeci a io editas. II seqq.

90쪽

VIIIoeos e scroturas ait latos ita indico ut in vetore testamento semper no Draica ealitioni nuuri ras utar si evangeliorum in inr-gino nomina adscribo, non ideo relictorem x evangolii sua linus isse erodo logit nim illo ni fallor tarniomam e latuor evangeliis cone innatam ). ceteros libros Clemonii romano suppositos a me o codicum fido recensitos quanta maxini potero celeritate odituriis sum in iiDiis legendisinutim per decon annos aeno totus meraria, spero soro ut non eonte nina si recognitiones codicinus non collatis tractari non posso dixero eum autem qui glossario leuientino destitutus ad haec investiganta accedat, torripus et operam perditumΠ esso scio. Ephraenii Suri nuros non paucos liabenitis in sermonem ranc-nteum versos et Venetiuo anno l836 quatuor voltionibus ditos, Quos

quo quisque linguae armonica imperisior fuit, eo audincius suppositos vocavit. I x 29 logitur explicatio armoni ne ovangelicae uno dicitur, a loco Ioli 1, 1 initi uni acientis ut facile fisci possit piae nam uerit annonia illa ab phraeirio explicata quod ego docendum mox suscipiam, si de evangeliis a Curetone editis agere potero,

epistularum etiam a D ptirnona lectamna uuae sinas sacies fuerit ex eodem opero III - 26 3nonsuaturus sed quunt linguae armenica omentionem inieceram, udito me, si surae in non castigo mi nuperrimo librum naeum ruris stra Heste de Armenete do poculatus est, id contemtu eius et amicorum non saeere sed quid dico contemtu mium gratiis potius esse velim saluod quun tertini taritum radicum armeni- eariana arternis me primo recto cum indicis comparatam videro et pracpositiones ali quot uni taxat aricas in vocabuli armenicis iiDuη- cum coaluerant nil gntas, tamen me tarii divitem ess credidit ut motion laedi putaret, si alimia surriperet, ut tam onovolum ut acuumna liae passumim esse aruitraretur.