장음표시 사용
341쪽
Mudgio explicarer ventus a domo surgens, quam eum Brunescio: nostris adspirans a o a i h u s. , POL strie Reislc. conjecit ἔστια ἡψ spirans ab Ilestia ea, pro
v. 963. Suspicari quis non absurde poterat rescribendum esse,
ασπετὀν τι κλαύμαθ1mmensi fletus occasio: sed retineo. vuls m, Cum certe mirandum fuerat morbi genus tunica molesta sic corpori avia aerescens, nullis viribus avellenda, et carnem Cum ossibus consumens; ac potissiinum. Ob V. TOO7. Wahes v. 965. Si vertina sit κλαύμα v. 963. h. l. 1egatur προυκλαιεν, sensu na Walces hunc esse putat: ingens fletus, qui propinquus e st, ut solet tere; nam accedunt: qiridam. Posse etiana pro Turneta sκλαιου sub tui τὸ κλαῖον, si e t u S et participium pro subitantivo. Vulgatam retineo, nec nisi scribi velim προκλαῖον, o inliso augmento. Sensus est: Coni- modum et opportune paullo ante accessum Herculis
sic recte legitur; neque enim tam tersus scriptor, et munditiis simplex. corriperet vocalem ante duas densas consonantes. VH ak e f. v.. 966. ἐξομιλse: to e. ἐστὶν ἐξ4μιλος, ἐξομιλει, versatur, est: Eurip. Cycl. 5T5.
t στεφάνων δ' οὐ μία χροια περὶ σὸν κρατα τα εξομιλησκ'
342쪽
et 11militer Ιpla. Aul. 735. sententisna ex- 'llibet Synesiis in Dione, et Aligenter tironiblis no
et epigr. ap. Stai l. in αγλωττία:
V. 971. Heam ius. legist τι δὴ κρῆ - Vahes. 'τι χρὸδέ. In stroplaico versu e lidit χωρειν πρὸς δωμα λέγουσιν. 'V. 973. saliod sequitur carinen ad vomulN usque XOqq. pertingens, 1tropha S at que antis Toplias eade in ratione, quam Herminnus ad . Elimp. Ηecti. V. 63. apertiit. Nanubie antisi ropitiei versus anapaestis et hexametris laeroicis, quo prim vis par est nilnae rus, intermixti reperiuntur. Hos alitena et ipsos, tit lectorum commoditrati consuleretur, stroplais et antistro plais clistinguerulos putavi, cum antistrophi cor inversuum proprie llic esset ordo: stroplaa i. v. 985. antistropha T. v. 999. sti'Optra a. v. 996 - 998.
v. 975. τι a g a ni m ut tragici saepe, et Roniani: Horat. Od. I, 3, a5,
343쪽
Audax omnia perpeti, Gens humana ruit per vetitum nefas. Enniis apti l Ciceronem Tuse. Esp. III. 3. animus aeger semper ereat; : neqDe pati neque perpeta Potest: cupere nunquam definit A Waho L
Scholiastes: irasti, esserari celerem, Ob dolores. N a-kef. V. 978. ἐν γ ρ προπιεπήe: v i v i t e n i m l e t o proximus: enimvero, an dedit Sophocles δῆει γ ρ προπετής' nam ct te accentatur, proclivis est flammari: et explicat praeviam dictionem ἀμ ρονος. Νο-
ὁπηνIκ Lζου θυμεο. opportuniis adveniet Hesychius: προπετης' προπίπτων, πρὸ λογισμού: i. e. ,, ob iracundiam praeeum ens rationem inagenitis rebus: sicut explicat egregie Emtianus inlexico Hippocrateo: προπετής' προπέπτωv' καὶ αὐτὴ ἡ λme
πτοντας ταῖς πράξεσι : quae sic legenda sunt, ac nostra ine inendationem luculenter illusi rant. Fieri autem possit, ut ad sumpto ma inoribundorum noster respexerit, etroclo Alo stabit vulgata lectio; quae hinc omnino derivare debet interpretationem. Hippocrates, in praenotionum 1iiuro, sic docet: εὶ καὶ προπετρο γένοιτο, καὶ καταρρέοι απὸ της κλίνης ἐπὶ πιδας, δΗυ4τερον ἐστι. Et fiericlutatem potest vocem προπετῆe in hoc sensu eatenus occupasse quotidianam dicenm. consuetudinem, iit Graecis auditoribus nihil ambigui contineret al1l: Obscuri phrasis cν De προπετηe. Rem integram ad arbi trium craticorum deferimus. Vulgatam interpretationem, quam etiam Scholiastra: προπιτης' εIe τὸν Θάνατου προνενευκώς' Commendabit Valerii Flacci locus
Qualem praecipiti gravi luna jam sorte
344쪽
Nec non opportunus maxime videtur Eurrip. Alcessi
ηδη προπετὸς ων, βιενου τε προσσω.
Deni pae non intempestivus accesserit Lucanus VII. 353. Si socero dare regna meo, mundumqDe pararent,
Praecipitare meam fatis potuere senecta in . W a kef.
v. 93o. Wal eliel 1. improbat οὐ μὴ 'οεγερεῖς, quod non possit nisi hoc significaro: nullo moti o excita bis P Rescripsit igitur, sed d tibi tantor, εἰ μή, χιγερεις. At vero futuras imperative adlatisitis Ddail Dequent tis. Seneca Herc. Oet. Ξ427. exhibuit launc locum ita: Compesce voces, inclitum Alcidae genus: Longus dolorem forsitan vincet sopor. V. 98q. ἐμμέμονε. Sic codd. Omnes recte. Quod ervilito Britanno apiul Heatiastam, nescio qua gratia, reponi placet, ἐκμέμονε, ne graec im quidem esse credo. Multis hujus viri coriecturis chartas suas oneravit Heathius, quae melius suppressisset, qualis est v. 96 . ἐξομιλοe pro εξ μιλοe, Paod glossae no1trae recte exponunt in eodem sensu, quem limic voci trabiti ΗΡiar. Stephantis in Thesauro. B in Cic. ἐμμε va' ἐνθουσια' is ἐπ θυμια ε : recte Scholia1 es: i. e. aestuat . inc 'litur, ut aegre me continere possim. Ilonier. Il. Π 3 . διχθὰ δέ μοι κραδιη μέμονε φρεσlaret alibi. Hesycinus: μέμονι θέλου, υμ . ,,Uellem silere,
sed nequeo: sicut satis explicat v. 995. Walse LX et V, 985.
345쪽
v. 989. μιαρά ' nescias miri subintelligi possit nis
ub ei ad mentem ScholIastae. βρύκ9, in Ordet, vorat: de serpente an Theriacis Nica luter 27T.
et ad Sopta oclis locum inagis appos1te Erycius Cuzi
cenus, epig. 9. - - χύδην δ' εβρυξε μελαίνησηπεδρνη χλωρὴν σάρκα καὶ αστραγάλους.
Metaphorae nusquarii non obviae sufficiat ex Latinis exemptuni singulare: Virgil Georg. III. 458. - - artirs depascitur arida febris.
V. 99o. ἐξοδο: Priscianus p. 587. o l. Pulses . ,,ΗOeautem facere solent Latinit id est, e i in e longam convertere in penultima syllabat, us purii sequente, vel a , vel uni: ut laxia Oe possessivum 6ἰi aecu A e h i ii e u s: Δηlastria, D e i o p e a : γυναικεῖον, g y n a e Ceum. Hanc autem imitationem ei diphilaongi in elongam faciunt 'iore Ionico vel si icor ilii nam δην pro a ν dicunt, et μνον pro μεῖον, et πληον pro πλῶον. Hesychius: νδεα --: ήδημεν' ἰδουμεν. Ε m. M.
eniaculandus est noster tragicus Oecl. COl. - O.
V. 99a. R. Musgr. et Wahes sic secando garbitrantur:
346쪽
V. 99 . Dego ' cuni Valchenario et Bruncilio στέξαιμι, pro στίρξαιμι: et, . quoniam istius victionis neutra significatio rarior sit, . nec dignati sint viri doctu si vel uno exeniplo confirmatam dare conjecturaim, aliis intenti, unum et alteriina locum lecitatuis minus eril- lius praestare non gravabor. Eurip. incert. Dag. o.
συκ αν ουναίμην μου στέγοντα πιμπλάνα σοφους ἐπαντλων ανδρὶ μη σοψω λεγους:
rum non est error, Pli saepius grassetur per cliartas Veteriim, quain is του στέρρον pro στέγ&9. POuerias frustra dolaiulit: Lycoplaronis v. 525. conua Canter m.
ex qssibus ver1iculis primum veheinenter perstringit Vahesieldius. Ipse locum sic extabet:
ei LVcoptu on Cassand. TI91. Hectara celebrans, Ingemello tragici nostri loco, et quidem niti sissimo:
347쪽
Terentius Adelpta. III. 3. O. Tu, Plantus quantusi nil nisi sapiensiae s. AP a k e f.
benti imi Scia oliastes; ut noster ακα π ύντον' et erit te ανέατον : quae vox morem respicit mori Omam, incantationuin ope levandoriini; quem tangit noster insta v. IOOψ. et loco longe venustissimo Ρin
olam notionem pos, Eum similiter exhibuit Callima. claus in loco post paucos eleganter hymn. Dian.
348쪽
m octo tam violento, ad insandam adigat. Infra sutiliter de oculem Creiciatu V. TO91.
αλλ ητοι τάδε πάντα καταφλέξω πυρὶ κηλέωοῦ
- - Οl mare, et terra, a r si e Ο : Quantum neque atro delibutus Hercules Nossi cruore.
Hercules item de hoc tomnemo sic ipse dicit apini
Plaga revialsus, Cancer infixus meas IJ r i t nitidullas PAnecd. graec. Villois. T. p. 2TO. περὶ οε τὸ Κήναιον, Εὐβοέας 39 α κρατ ιου, θύων . Mρακλες ΔΩ χαριστηρια, στολι-
Vetus Scitolia ites in Iuvenalis lat. XI. 63. ,,Η ercules in Oeta monte se incendit, non tot ratas ardo r em vestis, - sangine Nessi - tinctam .i Lactantius in Tites. XI. 235. quem sic entcndat: ,. DCanira, verita ne ei pellex praeferretur, hanc vestein Hercuri mandavit; Miam ille indutus, cum v e n e n i afficeretur i n ce n di O, in Oeta monte roguin voluntate conscemlit
349쪽
Equulem supra 'am monui, non debere cuiquam voCabula. quae ejusdem sunt significationis, in Ae- stlaylo rnaxime ac Sophocle, inolestiam adspergere. U. IOO . Abelse oportebat articulum post ἔilteriam τις pariter quam post prius abbit. '
equidein me alibi legisse minc formam vocis, praeterquam in Elisebio, praep. evank III. I . uia sic de se loquitur Aesculapius:
UndΘ tortuste sic castigari debet Hesychii glossa:
grutiarn paucis illustretur. Appolita est Hesyctali in
Suavisi inaus extat Appiani locus de bello civit. I. 72. otiem nitora philtino restituam: ους ὁ 'Avτωνιος, ουδὸς
ων εἰπεῖν, κατεκήλει λογοις μαλακοις' οἰκ ζίμενος τε, καὶ πολλα
καὶ ποικίλα διεξιων: sic Ce 1sime lep. rui una, tu in ob se- qtiantem πολλά, tuni Ob Pindam iutui μαλακαῖς ἐπαοιδαῖe, modo allatum ad V. IOO2. Eoderin nuuio utebantur Graeci verbo κατοπαδAv. Plautiis, Ampirit. II. a.
Delen reus sum profecto ita, ut me qui sinanesciam. Wak of v. IOO . Optativo, si votum exprimatur, non ξος se palliculi in αν ais ungi, recte Observavit Vauudieritis. chiae ratio er cit, ut Horinanno auc ore 39 re ponerem laoc sensu: ,,utin trina manc, veluti II irac si luna, procul viderenti Musgravius sic: Si vera est lectio,
350쪽
V. TOO9. Memorat Sesa oliastes vanam lectionem υστατον : cistare Walceneid. εὐωάσω, Plod altero veriulegitur, ex praecedenti interpolatum arbitrans, sic e li-
EPH iein voce υστατοι sic utendum putavi, ut novum confingerem versum, quem inale vulgo deesse anti- stroplia osterulit. Exclamationes, quales stini or μοι μοι, frelienter a librariis et omittuntur perperam et
Ad ιδνάσm Uahes. ex superioribus supplet α vesinite ni orbium sopire me: i. e. mortis somno. Apollonius sitio istis II. 858.
- - ἄλλά νυ καὶ τὸν αὐθι μινυνθαδιη πάτρης εκὰς ευωασε νούσος.
At illini cum dii rius sit, praestat εὐνάσω neutraliter accipere pro dormiire. Ceterum recte Judicat, falli Briin
iam et ina anapaestic D nonsinet. Nani unde corripietur ultima sullaba in εὐνά-- cum versus sequens a contonante incipiat V. LOTI . recte Ualces pronomen με interposuit, flagitante sustentatis anapaestici lege: ita tanton, ut errorem etiam ex coniperuliti scripturae oriri potuisse existimet ac propeni Odum legi nialit: