장음표시 사용
451쪽
A. s. 13as εἶχεν ἐπαινεῖν, δελ' ριατο τουτο μόνον ως οὐ διαπεπρισμένον Ουνετως. βέλτιον γὰρ εἶναι Συρφιάννην επὶ του προτέρου μ s ειν σχῆματος καὶ μὴ προς κακιαν εναγουσος ωλγ ευπορειν. ὁ δ ' Aoυκουν'' εφασκεν ,,εἴ σοι βέλτιον δοκοίη, γράμμασι μῖναυτὸν τῆς εσπέρας παραλυσω τῆς αρχῆς ' επὶ δε etῶν προ-s τέρων πάλιν καταστήσω.'' ἐπαινέσαντος δὲ του βασιλέως, ὁ Β μὲν ἐχώρει προς το τὰ κεκελευσμένα ἐκπληρουν. μεταμελο--
αῖς δι ὁ βασιλεὼς μέλευέ τε ἀναστρέφειν και Συργιάννον
εαν εφ' ἐς ἐτέτακτο αρχῆς, ῶς Ου δικαιον ον ουδὲ καθ' ηδονὴν ἀυττ των ἄλλων πάντων si αυτῶ πέπρακται στεργομένων, Io ταυτην μόνην την πρῶζιν ἄκυρον ὀφθῆναι. ὁ δ' επειθετο εὐ- θυς ' των παρόντων δε ἐκεῖ τινες κρυφα Σοργιάννη ἐδξλουν
γραφῆ ώς βον θειο μὲν ὁ μέγας δομἐστικος παραλυσαι τῆς Ορχῆς, μεταγνους ὁτι ενεχείρισε καὶ την αρχὸν, κωλυλ' Mωπὰ βασιλέως ' και, το μὲν εις ἐκεῖνον ἐκον, ἐδη τῆς ἀρχῆς is
βεβλημένον εἶναι, βασιλεῖ δὲ ὀφείλειν χάριτας κεκωλυκέτι. τοιαυτα πυθόμενος ὁ Συργιάννης, των μὲν υπηργμένων αντροπαρὰ του μεγάλου δομεστι κου ἐμνημόνησεν αγαθῶν, διῶταῖτα δὲ, καιτοι γε Ουκ ἔντα ἀληθῆ, οργῆ φερωενος εἰργάσατο ἀ δηλώσει προῖὼν ο λόγος. τότε δε πάντα ἀπαγγέλλωνao ὁ μέγας δομωτικος βασιλεῖ, και περὶ δεσπότου τού Καλλίστου διπεῖτο, ώς κινηθει η μὲν 4 στρατεὰ κατ' αυτον, δει- σαντες μὴ του δεσμωτζριου διαδρὰς μετὰ την σὴν τελεττῆν
misisset, id Iaudare non potuit a te hoe solum ut minus privile ter iactiim reprehendit: praestare enim, S3rgiannem in sua pello
quiescentem, idoneam facultatem improbe agendum nunquam adipisci. Tum domesticus: Si haec tua mens est, clatis litteris Praefecturam occidentis ei adimani et in or linein rc ligam. Probauto imperatore , ille ut iussa eonfecturus, abibat; cum imperator factum mutans, abeuntem revocat et Syrgianni mandatani praesecturam relin- ui iubet: quod nec aequunt, nec sibi iucundum sit, cetera eius, omestici inquam, acta confirmasse omnia, hoc solum rescidisse. Obtemperatum subito. Verum ex iis qui aderant, nonnulli clam Syroanni scribiant, magnum domesticum semet accusare , et absque imperatore suisset, traditani praelaeturam illi adimere voluisse. Qitare liliod ad ipsum attineret, Syrgiannes iam dis nitate sua se cleiectum sciret. Imperatori gratias debere, qui id impe livisseti His cognitis Syrgiannes collatorum in se a Inaguo domestico beneficiori m memoriana deposuit, atque ob ea, intani tuam salsa erant, ira transversim actus Perpetravit, quae proceciens narratio declarabit. Dum oti nia imperatori recenset magniis domesticiis, etiam de . despota Callist iu iacit: nempe ut milites in illum insurrexerint, illio I timerent, nee custodia fugitivus, impcratore defuncto rea novas molireturi et
452쪽
vi ντωτερίση, και ως βουλοθεῖεν αποκτεῖναι, αὐτος μνα- A. C. ναις χρησάμενος και απάταις διασωπιή τε αυτον καi νυν ἐν ζῶσιν εἶναι. ηδέως δε αγαν επὶ τούτοις διατεθεῖς ὁ βασιλεῖς καὶ τον μέγαν δομἐστικον επαινέσας και συγγνωμος ηζίωσεν 5εκεῖνον ἀπολυσας τος ει ρκτης. καίτοι γε καὶ πρότερον πολλά- Dκις ηβοολ του δεσμωτορίου ἀπολύειν ορκοις πιστωσάμενονως τοὐς ἐν Θεσσαλονίκη κακῶς διαθεντας καὶ δεσμώτην απ δε αντας οὐκ ἀμυνειται καιροὐ τυχών ' ὁ δὲ οὐκ επείθετο
αλλ' ἰσχυρίζετο φανερῶς, ῶς ἀμυνούμενος αυτοὐς αζίως, αν xoτην δύναμιν προσλάβοται τοὐ αντιδρῆν. διῶ ταύτα des ἐτι
ἐφρουρειτο τότε δε βασιλέως παραινέσαντος οσα εχρον, ' καὶ συνθεμένου καὶ αυτοῖ ἀμνοστοσειν τοις προσκεκρουκίσι, τού δεσμωτηρίου ἀπηλλάττετο. Περί γε μον 'agνδρονίκου τοὐπρεσβυτέρου βασιλέως βασιλεῖς ο εγγονος εν μηθεὶς , επων- P. 253x5θάνετο τοὐ μεγάλου δομεστίκου οπως περὶ την αυτοὐ διατεθείη ἀσον. ὁ δ' εφασκε μοναχων τε υποδῶναι σχημα καἰωντώνιον ἐξ Ἀνδρονίκου προσαγορευθοναι. εκπλαγεὰ δε ὁ βασιλεῖς, τον αιτίαν τε ηρώτα τος μεταβολος καὶ εἰ εκών κναι μεταλλάττοιτο τον βίον η παρά του βιασθείς. υ δ'εφα- ποσκεν ειειναι μὲν τἀληθες οὐκέτι εχειν. μήτε γὰρ αζιόλογόν τινα t ἀπαγ γ ελούντα εκεῖθεν ἀφῖχμαι, μῆτε πρωτοστράτορα γράμμασι δεδολωκέναι. τούτο δὲ μόνον των εκεῖθεν ἀφικνου
μένων ἀγγελιαφόρων ἀκηκοέναι, ώς πύθοιτο μὲν ο βασιλεῖς περὶ τῆς νόσου τῆς σῆς ώς εῖο των προς θάνατον ἀγουσῶν B
quomodo eum neci dc lissent, nisi ipse, machinis et dolis adlin itis, LOIninem conservasset. Hoc sermonc nramini in modiim clelectatusim Perator et Inagito domestico laiulem iiiipertivit et Callistii in vetita lignatus clistodia liboravit. Tametsi et antea sacpi iis liberare volitit, si de cum iitreiurando ab eo exacta, Titossalonicenses , a Stibiis maloliabitiis et vinctus sirisset, etiam oblata opportii nitate non tritu ruin. Sed frustra illi canobatiir; qii in palam assirimavit, se Vires nactum, talibus nieritis par pretium redditiiraim. Qitam ob causam adlii Ceustodiebatiir. Verum tunc imperatore quantum oportebat ad n onente , illo Ille Promittente, se a qui biis esset offensiis , eomi in iniurias Oblivione contriturit in , o earcere dimissiis est. Sed Andronici sonioris memor nepos, interrogat magnum domesticum , ciuein is animum se aegrotante Prac se tillisset. Respontici, monacni habitu co-GPerium ci pro Aiutronico Antonium appellati ina. Attonitiis ini pera- 'tor caiisa in hui iis niti Lationis et spontene stia an ab alio coactiis gentis Vitae mittarit, percunctatur. Ille non dii in se veritatena rei coni Perare Potitisse; neqtie enim quem aliam adhuc inde uituti alii in Venisse, eiiiiis ni a Pri sit facientia sicles, ncque Protostratorem qii id Iliam super eo scripsisse : hoc solum a Constantinopolitanis ruritigeriilis auuivisse, avum de niorbo eius, Mae videlicet IaaOrtisertim ,
453쪽
Λ.C. i3a9δεισας μη μετὰ σην τελευτον των ἀνηκέστων τι τολμηθῆχαρι αυτὸν, υποδυσαιτο τὸ σχημα των μοναχων. βασιλευς δε ηχθετό τε προς την αγγελιαν καὶ ἐδυσχέραινεν ου μετριως,
ου κατα γνώμην αυτω λέγων εἰναι τὰ γεγειημένα. ὁ μεγας δε ὁ μεστικος ορῶν αυτὸν ἀλγουντα ἐπι τοῖς συμβεβοκόσι 5καi δείσας μ' τι πεῖς την νόσον υπὸ του ἀλγεῖν παραβλαβρ, ἀνελάμβανέ τε αυτὸν καi παρεμυθεῖτο, την μεν αιδῶ καἰ τι- μην ην αυτὰς εχων περὶ βασιλέα διατελει, καὶ ώς πολλου αν ἐτιμήσατο μη τοιαυτα περὶ αυτὸν συμβεβηκέναι, αλλ' ἐπεCτου προτέρου διαμένειν σχημαπος πάντων μῶλλον αυτὸς εἰδέ-io ναι κui συνεπιμαρτυρεῖν εἰπών. εἰ δἐ αδυνατον τὰ γεγενημένα ἀναλυσαι, τί χρη περὶ αυτῶν πολλην ποιουμενον φρον-τιδα, ἐκείνοις μεν ουδεμίαν εβευρίσκειν in ησιν, ημῖν δε αυ-
τοῖς ου την τυχουσαν βλάβην προξενεῖν; ἐγὼ δὲ, εἴγε ἐξον,
κἄν γὰρ τῶν πρῖς θάνατον ἀπηλλάγημεν φόβων καὶ ωπονοι
ῶν, ἀλλ' ουπω καθαρῶς ωγείας - δ' ασφαλείας ἀπολαυερο Dεξεστι. βασιλευς δὲ ἄμικρῶ πρόσθεν περὶ βασιλεα τὸν πάππονao διενοεῖτο δρῶν ἀνεμίμνησκεν αὐτὸν, ώς ,,εἴ γε εκεῖνα'' λέγων
πολλτ χείρονα καὶ ἀλυσιτελεστερα ἴσως ἄν συνέβη.V
accepisse: formidantemque, ne eo mortuo in se atrocissim ni aliquid lesignaret tir, monactriam in litisse. Hic nuntius ina peratoriniae atque in lignationi suit non mediocri r ac voce ipsa non sibi Placere factum indicavit. Magnus clomesticiis ultim tali eventu dolere cernens, sollicitusquc, ne cluid liic dolor ad morbum renovandunamomcnti asserret, admonere et consolari dicereqile, se melius omni- laus nosse et tina tostisicari posse, ilitanta reverentia i onoreque avum semper coluerit: ct quanto reii omisset, ne istuc evenisset: sed vo-stitum pristinum senex retinitisset. Quia vero facta insecta fieri nequirent, cur ob ea multis euris angeretur , quae nec ipsis Proficererat et animis non levi nocumerito ossoni Z Ego vero, inquit, si per te liceret , non viilgarx me Poena afficerem, cluod tarn in Pitide iter seli, rit rectius dicam, tam insipienter et inutiliter hoc nuntio te Periti rharim cout istari in lite, quod tritic tempori minime omni uincongraiebat. Etsi enim mortis melli sit spicioneque liber, nondum tamen constin mala incolumitato sectimis es. Imperator autem mi id paulo anto de avo lacero cogitarit, domestico in memoriam redigens, licebat, si illud ad rem collatum fuisset, Prae nunc eVPuer Int, eventura non suisse. Et domesticus, Huitiscen odi qui leni, non: alia ero multo deteriora, minusque conanio Ia fortassis evenissent.
454쪽
Ἐπει δ' ων περὶ βασιλέα τον πάππον ὁ νέος δεεν A. c. t asεῖτο, ἐμνήσθημεν, βασιλευς, ἀναγκαῖον βραχέα και περι αυ- P. 254των διαλαβεῖν, ώς αν μο λυμαινοιτο τω σώματι της ἱστοριας V. 2οέη των δοκούντων τινῶν παράλειψις ἀναγκαιων. ως γὰρ ὁ βα-
5σιλεὼς Ἀνδρόνικος ὁ νέος, καθάπερ εφθημεν εἰπόντες, της s
βασιλειας διενο θο κοινωνῖν τον μέγαν δεμέστικον παραλαβεῖν και τψ τος ἄλουργιδος ἄνθει και βασιλικοῖς κοσμvσαι παρασῆμοις, και πολλὰ πολλάκις περι τουτου γε αυτρ δια-
λεχ μις, ου δεν ηδυνήθη πλέον, αλλ' ἀμετάθετον την γνώμον
xoεχοντα ἱώρα προς τὰ μηδέποτε αυτρ πεισθέντα πράττειν αηξιου, ἐκεινου μεν ἀπέσχετο καὶ αυτὸς, ἀνηνυτοις οιόμενος
ἐπιχειρεῖ ω στερον δὲ Ου πολλρ τῆ πάππτ και βασιλεῖ πλ
σαν την αρχην και την διοικοσιν της Ῥωμαίων ηγεμονίας ἄσπερ και πρότερον παρέστη πχειρίσαι. ουτω δὴ διανοηθέντι x5εδόκει δεῖν προάγειν και εις εργον, και τῆ μεγάλε δομεστί- κω ἐκοινοντο τὰ της γνώμης, ὰς ει λυσιτελοίη καταπραξω- τος. τψ δ' ευθυς μὲν ἐδόκει πεῖραν αυτου ποιεχθαι βασιλέα, οιόμενον ώς ἄν τοιαυτα περὶ βασιλέως του παππουποθηται βουλόμενον, ραδίως ωπείζει προς τι ωπ' αυτου γε-αονέσθαι βασιλευς, οπερ ἀνεβάλλετο πριν, καὶ ἐδηλου ἁ ωπενόει βασιλει. ώς δε ἐκεῖνος τοιουτον μιν εφασκε διανενοη- σθαι μηδεν, απλῶς δ' ουτωσὶ καὶ πανουργίας τινὸς χωρὶς καλόν τε οἱ εσθαι καὶ βούλεσθαι προάγειν καὶ εἰς εργον, ομέγας δομἐστικος υπολαβών ' ,,ἀλλ' ino ε' εἶπεν ,,ουκ ἀγα-
I9. Et quoniam eorum mentio tacta est, quae de avo imperator mente Volutasset, res poscit, ut pauca de lis separatim clicamus: 'ne totius historiae corpus vitiosum ac mutillim reddat quorunulam, ut videtur, necessarior In praetermissio. Posteaviam, ut supra COInmemoraVimus, mamurn domesticiam imperii consortem sibi adiungere, et naque purpura et imperatoriis Ormare insignibus meditatus, crebrius et pluri Diis cum eo agens nihil obtinuit, et in voluntate nunquam coaendi hac in parie o Dduruisse vidit, ne coutra torrentem 'niteretur, urgere non perrexit. Non diu post totum imperium et administrationem Romani principatus, ut et antea, avo restitiiere in montem venit. Sic igitur sentienti, visum ad opus procedendum. Tamen Prius eum matruo domestico sententiam contulit, ut si ille expedire putaret, cogitata exsequeretur. Cui statim occurrit, Se ab imperatore tentari, qui existimaret, hac de avo deliberatione audita, sitie mora facile se ab ipso imperatorem renuntiari passurum, continuo itie suspicionem si am aperuit. Autumante imperatore, nihil tale animo Versasse; sed sic candide nullaque vastatio hono id soroeensere et Velle in rem deducere, magniis domesticus excipiens, Atqui mihi, ait, secus videtur; neque quod ad me attinet, tamquam
455쪽
εἶναι δοκεῖ, ουδε, τόγε εις εμὸ ηκον, ὼς λυσιτελουν βουλευσασθαι πραχθοναι αν. ει δὲ συί γε εδάςε τοιαυτα Περι- βασιλεως καὶ παντι τρόπου βουλει εκτελεσ1ι, βέλτιον Ο παρά D σοι κέκριται καλον του παρ' εμοι μο τοιούτου φαινομένουτο πλέον εχειν. εἰ μεν γὰρ σαυτρ τε καἰ 'Pωμαιοις και προσ-5ηκοντα και λυσιτελουντα ἐβουλευσω, θεος ὁ πῶσιν ἀγαθοῖς εργοις ενηdόμενος καὶ την σην ἄν ἐπιρρώσειε προς τουτονυχον, καὶ ου δ' εἰ πάντες ἄνθρωποι κωλυειν ἐπιχειροῖεν πει-- σαι δυναιντ' ἄν σε ἀποσχέσθαι' εἰ δ' ἄρα ταυτα ι ἐν ἀσυμ- νορα πάντη καὶ Ῥωμαιοις καὶ σαυτόθ, θεω δ' εδοξε τοιαυτα io πεῖσαι ωστε πρόφασιν πολέμων εμφυλίων καὶ στάσεως καὶ ταραχος ' μαίοις ευρε ναι, τις οντως ἄν εἰ- παντάπασινεργος φρενων, ωσθ' ἁ εδοξε θεω, ταυτ' αυτὸν ἄν ποτε δυ- 'P.255 νηθηναι ἀναλυσαι νομίσαι σκέψαι τοίνυν παρὰ σαυτῶ, κανῖδης ἁπάΠαις ψήφοις προς τουτο ρέπονσαν τΨν σην φ ζν τί χρη καἰ βουλευεσθαι περὶ αυτου; εἰ δ' ' ἄρα τοιουτον μὲν ου ὁ ἐν κέκριται παρά σοι, σαυτψ δἐ καἰ τοῖς ἄλλοις υπηκ οις λυσιτελο τε ὁμοῖ καὶ δίκαια ποιειν ἐθέλων τὸ πάλιν ἀνακαλεῖσθαι βασιλέα καὶ την αρχον ' μαίων ἐγχειρίζειν διεσκώ- . 'νω, ουχ απλῶς ουτω καὶ ἀπερισκέπτως ως τι των μηδενὸςaod ζιων πράττειν χρὴ ' αλλὰ πρότερον πολλὰ πολλάκις σκεφά- μενον περὶ αυτου καὶ διαπωδωνίσαντα ακριβῶς, ουτω χωρειν ἐπὶ το πράττειν, μο πώς τι τῶν ἀλκῆτων ωστερον συμβὰν B πολλὰ δ' ἀν γένοιτο τοιαυτα) τοῖς τε ἄλλοις καὶ πρό γε αυ-6. ἐβούλευσα coni. ΕD. P. Henique Intpri Iegit: at ego avari. Non
. utile, velim seri. Quod si Ita de illo sitiitu Isti modisque omnibus
exscPii vis, praestat vincere quod tu bonum interpretaris, quam quod milii tale non apparet. Nam si quae tibi et Romanis decora. utilia sunt decrevisti, Dciis qui Oinnibus egregie factis delectatiir, animum tuum ad ea aggre licuita corroborct: et , si omnes niOrtales conentur, te ab iis avertere non queant. Sin autem haec, tibi et Romanis prorsiis incommoda, Deo tarneu placuit te impellere , ut tumultus ac seditionis bellorumque civilium . nasceretur occasio , quisita penitus a ratione desertus invenietur, ut se uirili am mssolvere ac retexere posse considat, quae Deus ipse texit crit Z Circiliuspice igitur sollicite, et, si mentem tuam omnibus velliti sitsrras iis eo serri ac Propondere Videris, alio rei ni iti lici iam ne ex luiras. si autena tale nillil statilisti: sed retu iustam tilii et sub ditione tua coiistitutis frugi seram efficere volens, aVum in imperium revocare deliberasti, haud istuc ita teinere et inconsiderate, ut nugatorium aliquid, conficiendum est, sed ubi antea multum ac frequenter omnia perpenderis accurateque eSploraveris, aio demum ad opus venierulum: ne, si Post-
456쪽
των ημῖν ἀβουλιαν και ἀπραγμοσυνον καταγινώσκειν ἔαυτῶν A. c. iπρόφασιν παράσχη '' Πυτων ουτως ειρημενων, ἐπειθετο οVaob βασιλευς καὶ ἄς καλως εχοντα ἐπὴνει, ἐπέτρεπέ τε βουλεύεσθαι περι αυτου. ο μέγας δε δομωτικος τὰς αιτιας πρότε-5ρον εφασκε μαθειν εθέλειν, ε ων εις τουτο εναχθει v. κανμεν και αυτs λόγον εχουσαι δοκοῖεν και πειθ ειν ἰσχυραι, τί χρη περαιτέρω πονεῖν εικῆ βουλευομένους; το κωλυον γὰρουειν τα καλῶς δοκουντα εχειν ποιεῖν. αν δ' αρα μη τοιαυταφαινοιντο, πάλιν αυτὸν ἐξ αντιστρόφου δι' a μ' λογίζοιτο αυ- Ioτος λυσιτελειν την πραξιν, προτιθέναι. κἄν μεν του ὀρθῶς και Cδικαιως εχοντος φαινοται ημμένα, πειθεσθαί τε αυτὸν και ἀφι- στασθαι του μη τὰ δέοντα ποιεῖν' εῖν δὲ ἐνδεῶς η ωστε δυνα-
σθαι πείθειν εχωσι και ἀγχώμαλος ὴ μάχη καταστῆ, τότ' αυτὸν τος νίκης αυτl προχωρεῖν, ωσπερ τους Αθηναιους, της Is θονῶς προστιθεμένης φῆφον, λόγος ποιεῖν. τριῶν δὲ ἔντων
α αν σε μάλιστα δύναιτο προς μεταμέλειαν των γεγενημένωνενάγει του τε μο δικαιως δοκεῖν πεπροθαι, και του μὴ τοῖς πράγμασι λυσιτελουντως, και τρίτου, του τινα των δεόν
των γίνεσθαι ἀμελεῖσθαι διὰ τὰ μὴ βασιλέα τοῖς πράγμασιν
2Oεφεστάναι, σκεφώμεθα ἔκαστον αυτῶν. και πρῶτόν γε παν-Dτες αν ἐμοι συμφαῖεν ώς μάλιστα πέπρακται δικαίως. πρό-
τερ ὀν τε γὰρ αυτὸς Ουκ ηρξας πολέμου, ἀλλ' ὐπὸ τῶν πραγμά-
ui. δικαίως ED. P. pro δίκαι. modum inopinatum quidpiam aceiderat, inulta autem accidereant,) id et aliis et ante alios nobismetipsis ad temeritatem inertiamque nostram con temetiamtam occasio. Dicta approbavit imperator et negotiis in consultationi permisit. At magnus domesticus momenta Prius nosse desideravit, quibus motus in hanc Voluntatem descendis-ael: quae si sibi illioque haud absilrda et ad fidem valida videbuntur, ultra non lare, cirr in consilitar, Io opera frustra consumatur; nilii Ienim obstaturum, quin , qtiae bene hauere visa sint, peragantur. Si vero talia non reperientur, tum vicissim ex altera parte se rationes, Propter quas factum non profuturum arbitretur, exposituriIn et quas ah a recto et iusto aptas iudicarit, obtemperet et contra ossicium committere parcat. Qiiod si satis virium ad persuadendum non habebunt fueritqtie pugna anceps. tum se victoriam illi cessurum, quomodo Athen ienses solere sama est, cum Minervae calculus aecesserit. Climiotiir tria sint potissimum, quae te ad poenitudinem facti possint inducerer quod non iuste factum; Piod non elim utilitate reipublicae; quod nonnulla necessaria negligantur, quouia' avus non imperet; vanumquodque eorum, quantum valeat vispiciamus. Ac primitu quidem nemo mihi non assentietur, iustissime abs te factum. Tu enim hellum non incepisti: sed ab illo inceptum, eoactus es gerere. MCantaculenus. a
457쪽
A. c. i3υνον αυτων ἐκβιασλίς. και τοτε μεν ακων, ἀνεχώρησας δ'οῖν wως, βασιλεως τον κώδυνον ἀποδιδράσκων' και υστερον αμυνόμενος ἀναγκαιως και, του θεοῖ συναιρομένου, ἐπεὶ τὰ πράγματα γεγενηται υπό σοι, καιτοι γε εζὸν την συμπασαν ἀρ- χην εχειν και προσεῖναι τὸ δικαίως δια το ἐκεῖνον πολέμου5αρξαι, fovδεις γὰρ ὁ κωλύων νόμος τὰ των πολεμίων τους νενε- κηκότας ἄθλα της αρετης κεκτημαι,) -κ εφθασε μν θείς εἰρηνης, και συ τὰ δίκαια ποιων ἀπεδίδους την ἀρχον. ω-s P. 256και α ων πρότερον ἀπεστεροῖ μηδεν ἀδικῶν, και ἀν υστ
ρον κρατων των αντιπάλων ουκ ἀπεστέρεις των δικαίων, Ioομοίως σοι τὸ δικωτ ειναι περιέσται. οτι δε καὶ τας πράγμασι λυσιτελως, ου δ' ἀποδείνως δεησεσθαι οῖμαι. τις γὰρουκ οῖδε, των απάντων εἰ μο των πραγμάτων εω κατοικεῖ, τον προς τους ομοφύλους πόλεμον λύμην οἰσαν τοῖς χρωμένοις και φθορὰν, ωσπερ την εἰρηνον και την ομόν0ιαν του - 5ναντίον ἄπαν, ωφέλειαν καὶ προς το βέλτιον ἐπίδοσιν των κοινων; αλλῶ μην οτι γε ουδὲ των δεόντων ουδῖν παραλείπομεν ημεῖς διὰ τὸ μη ἐκεῖνον των πραγμάτων εζηγεισθαι, Πει- Βράσομαι ἀποδεικνυναι. δύο γὰρ ἄντων ἁ προσἹκει βασιλευ- σιν εργων, του τε περὶ τὰ πολέμια διατρίβειν, ἀμυνόμενονao μὲν τοῖς ἐπιόντας πολεμίους καὶ τον οἴκησιν παρέχοντα τοῖς - ωνηκόοις ασφαλο, εἰ δε που δέοι, κώ ἐπιστρατευοντα τοις πρότερον ἐπελθουσι, καi του περὶ δίκας ἀσχολεῖσθαι καὶ θ - σμούς - τος ειρῆνος τοῖς καιροῖς καὶ τὰ οἰκεῖα εδ τίθεσθαι,
tum quidem invitus, tamen secessisti, periculum fulliens, uod ab illo tibi inipendebate et postea te necessario de nuisti. Post- qiiani Deo opitulante omnium evasisti potens, quamvis liceret eum iustitia retinere imperium, quod ab illo bellitin esset inchoatum, nulla quippe lex vetat, ne victores hostium bona, lana piam virtutis Praemia, possideant,) noli prior pacem petivit et tu iustiis iniusto imperium recidebas. Itaque duim ueque propter ea quibus antea Privatus es, qui lauam eoutra ias egisti : neque propter eam, quam ostmodum de aaversariis consecutus es Victoriam, Paemittam SP iasti, utrinque iustitia tibi superat. Quod autem et eum utilitate reipublicae, demonstrantium non opinor. Quis e nim nescit, nisi sorte extra mundum habitet, belltim civile cladem et permiciem esse civibus t sicut contra, pacem et concordiam norunt omnes esse Utilitatem et inerementum reipublicae. Porro nos nullum ossicii munus ' Praetermittere, quamvis ipse non moderetur imperium, conabor ostendere. Cum enim duo sint imperatoriam munera, unum, rebus bellicis oecupari, praedones ,reeitilo et subiectis habitationem tutam Praestando et, si latio opus sit, hostibus cum exercitu occumrendo: alteriam, tempore pacis iuri et Iegibus intendere animum
458쪽
ἐν Ουδετέρω το πλέον εχων ημων ἐκεῖνος αν φανειη, μαλλον A. c. ιδ ιδὲ τω μεν ου δαμῶς λειπεσθαι βασιλέως, τω ετέρεν δέ σοι συμβέβηκε νικῆν παραπολυ. της γὰρ αλλης των πραγμάπων διοικήσεως ουδὲν ελαττον η πρότερον .ώς προσοκον γινομενης, .5ἐν τοῖς πολέμοις και ταzς στρατείαις πολυ προέχεις, αυτὰς εφ'Cαπασι παρῶν και στρατηγοῖς χρώμενος βελτιοσιν η εκεῖνος, ῶς εξ αυτῶν των εργων πένετο καταφανὲς, αυτοῖ ταπολλὰ καὶ πρότερον οικουροῖντος ἄσπερ νῖ Στι δὲ τον λόγον βουλομένου του μεγάλου συνείρειν δομεστικου και διὰ πολλῶν V. aos '. Ioἀποδεικνύναι μη ον λυσιτελὲς προς τῶν πραγμάτων τον αρ- χην αυθης ἐπανάγειν τον πρεσβύτερον υνδρόνιαον, ὁ νέος ἐπικόπτων βασιλευς, ταλα μὲν εφη και αυτὸς οἴεσθαι πως εχειν, και τουτων ἔνεκα ουδενὸς πάππτ ἐθέλειν εγχειρι- ζειν τον αρχ'W ἀλλα πρώτου μὲν, του μ' τους πάντα -- 15χερεῖς και φαυλους και διεφθορότας ἀς ἐκ προνοιας αυτὰς και σώφεως επιβουλου την αρχον παρειλόμην, βασιλέως μη- Dδεμιαν πρόφασιν προς τὸν πόλεμον παρεσχημένου, δυνασθαι λογοποιεῖν και πειθειν τους πολλούς δευτέρου δὲ, τοὐ μά
λιστα βούλεσθαι και διὰ σπουδος εχειν, αττα ἄν ῆ μάλιστα
aοΠρὸς ηδονον και τιμην τρ βασιλεῖ, ταύτα καταπραξασθαι
εμι. οἷομαι δὲ μηδε βασιλέα προ τού ἄρχειν τῶν πραγμάτων ετερόν τι μ ε βούλεσθαι μῆτε ἄγειν.
κ. Αἰθις δὲ Ο μέγας δομέ-ικος τὸν λόγον ἀναλαβὼν P. 257
Tον μὲν ἐμῆν'' ειπεν ,,εἴνοιαν πρὸς βασιλέα και σπουδὴν,
urbanaque recte administrare, in neutro Ipse nobis superior videri . queat: imo vero in alteri, nihil tui eedere, in altero longo intervallo illum antegredi eontigit. Nam cum civilis tua administratio aegDe Proba sit, ut illius ante fuit; virtute prudentiaque nrilitari multum antecellis, ipse praesens omnibus et praestantiores duces habens, quam ille habuiti id quod rebus ipsis patuit, cum ipse, quemad
modum nunc, ita antea domi pleruntiaue delituerit. Volebat dome-aticus sermonem continuare ac piliribus docere, incommodum fore,
seniori Andronico imperium reddere, eum interpellans iunior, se his astipulari dixit: ob nullam tamen harum causariam avo decrevisse imperium restitueret sed pesinunt, me levissimi, improbissimi atque corruptissimi homines ipsum velut de in lustria et eum insidiosa machinatione aVum insonteni imperio exuisse comminisci et aliis commentum suum persuadere possint. Deinde quia impense coneu Piscat et studiose conetur, ut quae illi iucunditati et honori sint, ea Praestet: credat autem, eum nihil neque malle, nePie meliua
zo. Excipiens mamus domesticus sie ait: Benevolentiam atque studium meum erga imperatorem avum, et quomodo nihil optario
459쪽
A. c. ἐποιουμvν περὶ πλειστου μ' μένω ἀν κεστον οὐδὲ νB εις αυτὸν ἰδεῖν ἐλθὸν, αλλα και τος αρχος κρατεῖν καὶ παρὰπῶσι και θαυμάκεσθαι και επαινεῖσθαι, - δενα μοι μῶλλον
η σε οἱ γαι συνειδέναι. και ὁτε γὰρ τοὐ προς ἀλληλους υ- μῶν μάλιστα φυομένου πολέμου ἐβουλευόμεθα περὶ του η5χρη τον πόλεμον διαθέσθαι, των ἄλλων παραινούντων εἶργειν, v καἰ ἀποκτιννύναι, καὶ ὀλιγω χρόντ πολλῶν ἀπαλλά
τεσθαι πραγμάτων, οισθα oπόσα φιλάνθρωπα αυτός τε λβουλευσω περὶ αὐτου, κἀγὼ συνεῖπον προθυμως καἰ το μέρος συγκατειργασάμην. καὶ επειδο προς τον πόλεμον καταστάν-ro τες περιεγενόμεθα αυτου καi ἄπαξ καἰ εις, ο θα ἴσον ἐπεδειζώμεθα περὶ αυτὸν καi την εὐνοιαν καi την αιδῶ εκ μέ-c σων εἔαρπάσαντες τῶν κινδυνων' καὶ ου μόνον ἐν ασφαλεια καταστησαντες, αλλα καὶ την πρὶν ευδαιμονίαν , ἴσα γε εξον, φυλάξαντες αυτῶ, τῶν αλλων απάντων βουλευομένων τἀναν-IS τία καὶ δεομενων πείθεσθαι αυτοῖς. διό με ουδὲ οἰ εσθαι χρο τινα ἀπεχθεία τη προς avet ιν τους λόγους ποιεῖσθαι τουτουσὶ, αλλὰ τω κοινω προσέχοντα λυσιτελεῖ αλλως τ' ουδs του μάλιστα τονς τρόπους συκοφαντικω διαβολὰς ἐζωται ράπτειν, ως ἐμαυτῶ περιποιούμενος την βασιλείαν κωλυω του Σο
μο ἐγχειρίζειν ἐκείνω τῶν πραγμάτων την αρχην. πρότερόν τε γὰρ ἐζον, εἴπερ ἐβουλόμην, καἰ νυν ετι κεῖται ἐπ' ἐμοὶ, D σου παρασχόντος αν προθέμως ει βουληθείον' ἄστ' ουδὲ τού
s. Interpres ἐβούλευσα: super eo disseruerim. ardentius, videre non solum nihil immane perpeti; sed
etiam tenere imperitini esseque in ore admiratione omniUn , nemo melitis te uno iuxta mecum novit. Nam et clini maxilne hello inter os exorto, quo pacto illud gereretur, consilia conferebamus, hortarenturque nonnulli, ut eum earcere clauderemus, aut etiam necaremiis et brevi tempore multis nos molestiis eximeremus, scis
multa humanitatis plena et ipse super eo disserueris; et ego timique Perlibens assenserim teque Pro Parte quoque adiuverim. Bello uagrante, cum semel iterunt ue Vicissemus, reeor laras quanta in ipsum inclinatio atque observantia nostra suerit: quando e mediis ereptum Periculis, non tutum modo praestitimus, Verumetiam Pristinam, liantum licuit, felicitatem ei conserVavinriis, ceteras omnibus reclamantibus, et ut ipsis in contrarium obsequeremur, flagitantibus. Quod eum ita sit, non me octio aliqlio stimulatum, sed communes utilitates intuentem, haec essara existimandum est, Praesertim cum nee callidissinius calumniator Itoc in me consuere possit mendacium,
ideo me impedire, ne ei tradatur imperium, vita id mihi studeam acquirere. Nam et praua copia erat, at libuisset; et adhuc mei est sumere, quod tu cupide mecum conunuuicaturita e .
460쪽
Iυνοισοντος ἰδία τι ἐμοι τοιαυτα συμβουλεύω. ἴτε τοίνυν ἐξ A. αυτῶν ἀποδείκνυται των πρημάτων, μ ε προς χάριν εμαυ- τω μήτε προς απέχθειαν εκείνιν λεγειν , δέον ην τι των δεόντων πείθεσθαι φαίνομαι συμβουλευων. εφος τοιγαρουν μαν5ἔνεκα μάλιστα ενάγεσθαι προς τούτο' τού τε μ' κακῶς ακου-V. ao
ειν παρὰ φαύλων ανθρώπων και διεφειρότων, καἰ τοὐ μή λαπα βουλεσθαι των προς αιδῶ και τιμὴν και ηδονὴν ἐσωμένων βασιλεῖ, ο ,τι ἄν εξη ποιεῖU το μὲν Odν αεραπευειν βασιλέα, δίκαιόν τε φαίην ἄν και αυτὰς και σoi προσῆκον. P. 258Ioεξεστι δε πολλοῖς τρόποις ἐπιδείκνυσθαι τὴν θεραπείαν. το, τε γὰρ τιμαν ώς πατέρα ἀναγκαῖον και το πρόνοιαν αυτούτὴν δυνατὴν ποιεῖσθαι ἄστ' αυτόν τε και Οικετικὸν διάγεινεν ἀφθόνοις. ει δὴ τα ἀποτεταγμένα χρήματα αὐτου τῆς χρεί- ας δοκεῖ ἐλάσσω ειναι, φθένος οὐδεις και ἔτερα τοσαύτα ὁ 15-i διπλασίω προστιθέναι' και ἔτερ' ἄττα ἁ αὐτου μεν ἄν
εἰ- καθ' ηδονὴν, βλάβην δε ετέροις μὴ παρέχη. ἄρχοντα M
ἀποδεικνύναι τῶν πραγμάτων, Ουτ' ἀν αυτὸς πεισθείην των
κοινῆ λυσιτελούντων ειναι, οὐθ' ΛέρΨ συμβουλεύσαιμι. κακῶν δε ουδένα λόγον οἱ Ῥαι ποιεισθαι δεῖν. ἡ σχέτλιον Γλούν εἰ- , ει τῶν μὲν ἀγαθῶν οὐδένα ποιησόμεθα λόγον, τοῖς Bδὲ κακοις τοσούτον χαριούμεθα, ἄστε και a λυσιτελῆ καἰ
δίκαια δοκοῖμεν ειναι, ταῶθ' εκόντες οντες προοσόμεθα αυ
τοῖς. φέρε γὰρ προς θεου, εἴ γε πάντες οι τοῖς τρὀπονς ἀγαθοῖ ἐκκλησίαν συναθροίσαντες, ημῶς ἐπι δίκη προκαλοῖντο,
Non igitur ut inde privata me redeat utilitas, hoc consilium. Et quia ex rebus ipsis liquet, me ne ille mihi ad gratiam, neque illi ad iuvidiam vorba sacere, aequum est, si frugifera consulere
iudicabor, mihi auscultare. Aiebas, duabus potissimum de causiste ad hoc incitari, et ne male tibi dictitarent improbi eorruptiquo mortales; et quod maximopere praestare vellos. quantum quidem Posses, quae ad reverentiam. honorem et laetitiam avi pertinererit. Colere igitiir et observare illuin ego quoque et iustum et ex ossici tuo esSe assirmarim. Sed cultum istum et observationena niuitis aliis rationibus declarare conceditur. Nam et illum honorare tit Parentem oportet. et providere qlia indiligentissime, cum ipsi, tum Catis familiae res vitam sustentandam necessariae assatina suppe&tent. Ergo si separatim ei decreta pecunia eius necessitates exPlere non Putat te, haud recusari turn, quin alterum tantum, aut etiam Plus clii plum tri,iatur; et adiiciantiir alia , illiae illi voluptati, ceteris nullo detrimento fuerant. At vero rerum dominum illum instituere, hoc est, quod reipublicae litteresse nec qilisquain mihi Pe suaserit, nec elso cuiquam suadere velina. Improlboruin autem voces cseu nuendas opilior; aut rem nesariam desisvabimus, si bonorum