장음표시 사용
171쪽
συε, 'Li πρώτου λαβὼν νάγνωθι του αιρωνέως ΙΠλουτάρχου τας περὶ των προκειμενων φωνας, εν αἱς σεμνολογῶν παρατρεπει πους μυθους insi ri. φησιν εἶναι μυστηριώδεις θεολογίας α δη Ἀκκαλυπτων, τον ομεν Διόνυσον την μεθην εἰναί φησιν, ουκετι τον ποτη. ἱστορίας χν τω πρω τούτου ηυ γράμματι βεOηλωμενο- θνητον ανδρα την δε γραν την γαμηλιον p. 83ανδρος και γυναικος συμβίωσιν εἰθ, όσπεμ επιλελησμενος της ἀποδόσεως, τεραν εξης επισυνάψας ιστορίαν την FIρα ουκετι ς το πρότερον, ἀλλα την γηνονομάζει, ληθην δε και νύκτα την Λητὼ και παλιν την αυτην τη Λητοῖ φησὶν εἷναι την Ἐραν εἰ 'πι τούτοις εισάγεται αυτω ὁ Ζευς ει την αἰθεριον ούναμιν ἀλοηγορούμενος. Και πί με δει παῖτα προλαμβάνειν, αυτου παρον ἀκουσαι του ἀνδρος δε πως εν οἱ επεγραψε hΓΙερ των ε Πλαταιαι Δαιδάλων τα λανθάνοντα τους
πολλοῖς της πορρητο περὶ θεῶν φυσιολογίας εκφαιν
172쪽
βωμόν, ἁ δεον ἄθυμον καὶ ἄχολον καὶ καθαρεύουσαν ὀργῆς καὶ
173쪽
ἴστερον δὲ τη Λητοῖ χάριν ἀπομνημονευουσαν ὁμοβωμων θέσθαι ΠΛΟΥTAP-
πλατυνομεν μελαίνει τον ερα και τοῖτο εστι το κλειπτικονολίσθημα των πανσεληνων, ταν της σεληνης περιφερομενης O
174쪽
μητερ Εἰλειθυίας και Mλίου νομίζεσθαι. Γάμου με γαρ τελος
Aυτa επειδ τόν γε μογοστόκος Εἰλείθυιαεξάγαγε προ φόωσδε και ηελίου ἴδεν υγάς.
Ε ὁ ποιητης τῆ μὲν προθέσει την σύνθεσιν θλιφεν εμφαίνωντο βεβιασμένον της δινος, τέλος δε της γενεσεως ποίησενηλιον δεῖν Ουκοῖν η υτη θεῖς ποίησε καὶ γάμον συνελθεῖν,
175쪽
και Διὰς διαφορὰ καὶ στάσις υδε αλλο πλην στοιχείων δυσκρασία και τάραχός εστιν, υταν ἀλλήλοις μηκέτι συμμετρηται κατὰ κόσμον, άλλα νωμαλίας καὶ τραχυτητος Ἀγγενομενης δυσμαχήσαντα λύστὶ την κοινωνίaν, και φθορὰν των λων περγασηται. Ait μεν υν ὁ Ζεύς, τουτέστιν η Ῥερμη Ἀαὐ πυρώδης δυναμις, θαἰτίαν παράσχη τm διαφορας , αὐχμος την γην καταλαμβάνει εα δε περ την Ηραν, τουτέστι την γρὰν καὶ πνευματικην φυσιν, υβρις τις ἡ πλεονασμος γένητaι, ρευμ ηλθε πολυ και συνώμ- βρισε και κατέκλυσε a πάντα. Towυτου δε τινος γενομένου και d. περὶ τους τότε χρόνους, καὶ μάλιστ της Βοιωτίa βυθισθεισης, Δ πρῶτον ἰνεδ το πεδίον, και η πλημμυρα λωφησεν, ὁ με ες ευδίας κόσμος του περιεχοντος Ἀμόνοια και διαλλαγη των θεωνελεχθq. Πρωτον δε νέσχε ε των φυτῶν της γης η δρυς, και ταύτην γάπησαν οι ἄνθρωποι, τροφης βίου και σωτηρίας διαμονην παρασχοῖσαν. Oυ a μόνον τοῖς ευσεβέσιν ως σίοδός φησιν, ἀλλα και τοις πολειφθεῖσι της φθορὰς,
Ἀκρ7 μέν τε φερει aλάνους, μέσση δε μελίσσας.
2. αυτ με ὁ ΓΙλουταρχος Ἐμεῖς δε γνωμεν ἐκ oτων παρατεθει πω αυτ φωνῶν ως ἄρα και η θαυμ α P. 87στη καὶ πόρρητος φυσιολογία της Ἐλληνικης θεολογίας θεῖον μεν ουδεν οὐδε τι μεγα και θεοπρεπε και της επιστάσεως ἄξιον επηγετο Ἀκηκοας γαρ την Ηραν
176쪽
s τοτε με Γαμηλιον ἀναγορευομενην καὶ την ανδρος και γυναικος συμβίωσιν δηλουσαν, τοτ δε την γην πάλιν 'Hραν νομαζομενην, τοτ δε την γραν ουσίαν τονδε Διόνυσον εις την μεθην μετενηνεγμενον, εἰς νυκτα δετην Λητω, καὶ τον λιον εις Ἀπόλλωνα, και αυτον εχ τον Δία εις την θερμην και πυρώδη δύναμιν. υκουν η πρώτη των μύθων ἀπρεπεια και η δοκουσα σεμνοτερα διηγησις και φυσιολογία ουκ επί τινας ουρανίους νοερας και θείας δυνάμεις οὐδ επι λογικας και σωμάτους ἀν- ηγαγεν ουσίας, κάτω δε πάλιν και αὐτη εις μεθα και γάμους και ανθρώπεια πάθη, εἴς τε πυρ και η και ηλιον και τα λοιπὰ της ἴλης στοιχεῖα κατεστρεφε τα μερητο κόσμου, και πλεον θεοποιουσα οὐδεν. ουτο δ' ουν
τω Κρατύλω μηδεν πλεον των ὁρωμενων του κόσμου μερῶν του πρώτους των περὶ την Ἐλλάδα ανθρώπων γενομενων γνωκεναι, μόνους δε θεοῖς εἰναι τοὐς εν οὐραν φωστηρας και τα λοιπὰ των φαινομενων νομίσαι.
βάρων, λιον καὶ σεληνην καὶ γην καὶ αστρα καὶ Ουρaνόν.
Αλλὰ τὰ μεν Ελληνικὰ τοιαῖτα ἴδωμεν δε και τὰ
177쪽
Δία μεν το δια πάντων χωρουν πνευμ α 'LIφαιστον δετο πυρ, την δε γην Δημητραν ἐπονομ ασαι D κεανόν τετο γρον νομάζεσθαι παρ Αἰγυπτίοις και τον παρ αυ- τοις ποταμον Νειλον, - καὶ τὰς των θεων ἀναθεῖναι γενεσεις' 'ον δε ἀερὶ φασὶν 'υτουν προσαγορευειν Ἀθηναν Tουτους δε τους πεντε θεους, τον Ἀερα λεγω
την πασαν οἰκουμενην επιπορευεσθαι, αλλοτε αλλως εις ο
σχηματιζομενους και τουτων ομωνυμους παμ αυτοῖς
Αιγυπτίοις γεγονεναι θνητους ανθρώπους, Ἐλιον και P. 88 Κρόνον και Ῥεαν ετ δε Δία και 'Hραν και φαιστον και Ἐστίαν πονομασθεντας Γράφει δε και τα περὶ τούτων πλατύτερον με ὁ Μανεθὼς ἐπιτετμημενως δε Διοδωρος επιτ προλεῖ χθείση αυτου γραφθ δε πως θιστορων κατὰ λεξιν 3. Toύτους δὲ τους θεούς, τον λιον, φησί, και την Σελη h ΔΙΟΔΩ-νην, σιριν οντας και σιν, τον συμπαντα κοσμον ιοικειν, τρέφοντάς τε και αυξοντας πάντα τριμερέσιν ραις, ὰοράτω κινησει
178쪽
179쪽
μενην επιπορεύεσθαι φανταζομένους τοῖς ἀνθρώποις, ἱερῶν ζώων μορφαῖς, στι δ' τε εἰς πινθρώπων Ἀδέας 'ν τινων ἄλλων μεταβάλλοντας Και τουτο μη μυθῶδες πάρχει ὰλλα δυνατόν, ειπερουτοι πρὸς λῆθειάν εισιν οἱ πάντα γεννῶντες. a τον ποιητην δε εις Αἴγυπτον παραβαλόντα, καὶ μετασχόντα παρὰ τῶν ἱερέων P. O τῶν τοιουτων λόγων, θεῖναί που κατὰ την ποίησιν το προειρημένονώς γινόμενον'
180쪽
Περι μεν ουν των ἐν Ουραν θεῶν καὶ γένεσιν ἴδιον σχηκότων τοσαυτα λέγουσιν Αἰγύπτιοι. D Aλλους δε ε τούτων ἐπιγείους γενέσθαι φασίν, υπάρξαντας μὲν θνητούς, δι δε συνεσιν και κοινην νθρωπων ευεργεσὶν τετευχότας χις αθavaσίας, ων ἐνίους και βασιλεῖς γεγονενa κατατην Αἴγυπτον. Mεθερμηνευομενων δ' υτων τινὰς μὲν ὁμωνυμους υπάρχειν τοῖς ουρανίοις, τινας δε ἰδίαν σχ)ὶκέναι προσηγορων' Hλιόν τε καὶ Κρόνον, καὶ 'Pέαν, Ἀτι ὰλ Δία of υπς τινων C 'Aμμωνα προσαγορευόμενον, προ δε τούτοις Hραν a 'Hφαιστον επι δε στίαν, και τελευταῖον Ερμην Και πρῶτον μεν Ηλιόν βασιλευσα των κα Αἴγυπτον, ὁμωνυμον ἄντα τω κατουρανον ἄστρω.
IΠλουταρχος δε ει τω Ιερ των κατα την 'Iσιν αὐτοῖσυγγράμ.ματι τάδε γράφει κατα λεξιν