장음표시 사용
181쪽
Ταῖτα καὶ τα τοιαυτα εἰπών. πάλιν χις χαίμονας ἀναφερε του περὶ των δηλουμενων θεων μυθους και πάλιν αλλως ἀποδίδωσι, καὶ αυθις τερως αλληγορω V. Hυ δ' gw κατὰ λόγον πυθεσθαι οποτέρων θεων ταξόανα τὰς Ἀντετυπωμενας μορφὰζ σώζειν φησουσιν. io Πότερα δαιμόνων Ἀλλα πυρος και ἀερος και η καιυδατος, Ἀνδρων και γυναικων εικόνας, και ζώων λο-γων και θηρίων σχηματα , Ἐπει γαρ και προ αυτων συγκεχωρηται μωνύμως λίω και τοῖς καθόλου στοιχειοι θνητοῖς ἄνδρας τινὰς γεγονεναι, και τούτους θεοῖς i5 ἀνηγορευσθαι, τίνων εικος α ει λεγειν μορφα εἰναι P. I και εικόνας τὰς εν τοῖς ἀψύχοις ξοάνοις γλυφάς ΓΙότερον των καθόλου στοιχείων, η, ὁπερ μαι in εναργες της Oψεως πιδείκνυσι, των εν νεκροῖς κειμένων Ῥνητων Ἀλλ' ει και αὐτοι μη ποιεν ο γε τοι ληθης λόγος
βοῖ και κέκραγε, φονονουχι ψωνη- ἀφιείς, θνητους ἄνδρας μαρτυρων γεγονεναι τοὐς ηλουμένους. O δε
Πλουταρχος και των σωμάτων αὐτων ε περιουσιας τον
ποιὸν πογράφει του σχηματος χαρακτηρα εν τοῖς Περιτης Ἱσιδος και των Aιγυπτίων θεῶν οέ πως λέγων io
D.ρον, καὶ μελάγχρων οὐ οσιριν ως si φύσει γεγονότας ἰνθρώ-
182쪽
s Ταυτα και ὁ ΓIλουταρχος Νεκρων αρα η πασα αυτῶν θεοποιία καθέστηκε πεπλασται δ αυτοῖς τα της φυσιολογιας Τι γαρ χρην ἀνδρων και γυναικων' ήματα ζωοπλαστεῖν, παρον και διχα τούτων λιον σεβειν και σεληνην και τα λοιπα του κόσμου στοι εῖαί Πο- τεροις τούτων και εκ τίνων ἀρξάμενοι τὰς τοιάσδε προσηγοριας ἐπεφήμισαν οἶον, λεγω τον φαιστον και την θηναν, Δία τε και IΠοσειδῶνα και Ἐραν. Ἀρα γαρ ταυτα των καθόλου στοιχείων πρότερον ὁντα ονόματα δεύτερον αυτὰ τοῖς θνητοῖς ὁμωνύμως τοι ου- ρανιοι επιτεθείκασιν η τοὐμπαλιν ε της παρ ανθρώποις πικλησεως την μεταφοραν επὶ τας ουσίας πεποίηνται; Και τι χρη θνηταῖς προσηγορίαις τα καθόλου d φύσεις επιφημίζειν τα δε καθ' εκαστον θεὸν μυστηρια, ο τὐύμνοι και αἱ δαὶ καὶ των τελετων τ απόρρητα, ποτερον των καθόλου στοι είων, η των πάλαι θνητων ἀνορῶν των τοῖς θεοῖς μωνύμων Ἀπάγονται τα σύμ- βολα λλὰ γαρ πλάνας και μεθα και ρωτας θο- ρας τε γυναικων και ἀνδρων επιβουλὰς και μυρία αττα, θνητὰ ως ἀληθῶς και αισχρὰ και σεμνα, πως ἄν τις ἀναθείη τοῖς καθόλου στοιχείοις, αὐτόθεν το θνητὸν καιἀνθρωποπαθες πενηνεγμεναί στε ε τούτων πάντων io αλισκεσθαι την θαυμαστην ταύτην και γενναίαν φυσιο
λογίαν κατ οὐδεν ἀληθείας ημμενην, οὐδε τι θεῖον ἀληθως παγομενην βεβιασμενην δε και διεψευσμενην P. 2 εχ υσαν την ξωθεν σεμνολογίαν Ἀκουε δ ουν ὰ και IΠορφύριος εν p προς Ἀνεβω τον Λιγύπτιον επιστολd
183쪽
Ἀλ χεὶκχιακοῖς φέρεται, και θεραπsia πaθῶν, και avaτoλac a Cδύσεις, καὶ μελλόντων σημειώσεις. Ἐώρα a τους Ο Ηλιον δημιουργὸν φαμένους, και τὰ περι τον Oσιριν a την Ισιν, και πάντας τους φιερατικους μυθους ' εἰς τ0υς ὰστέρας ab τας τούτων φάνσεις Ἀαι κρυψεις και ἐπιτολὰς ελιττομένους, η εις τὰς της 5 σεληνης αυξησεις και μειωσεις, η εις την του λίου πορείαν η τό γε νυκτερινον μισφαίριον το μερινόν, ' τόν γε ποταμόν Ἀαιχμως πάντα εις τὰ φυσικά, καὶ ουδὲ ει ὰσωμάτους και ρύσας ουσίας ερμηνεύοντας est Οἱ πλείους και o φ' μῖν ε της τῶναστέρων ἰνηψαν κινήσεως, υκ ιδ' ὁπως δεσμοῖς ἰλυτοι ἀνάγκγὶ, ην εἱμaρμένην λέγουσι, πάντα καταδησαντες, και πάντα τούτοις εἰνάψαντες τοῖς θεοῖς, ους ς λυτηρας της εἱμαρμένης μόνους εν τε ιεροι και ξοάνοις και τοῖς ἄλλοις θεραπεύουσι.
Τ τα μεν ουν ἀπο της δηλωθείσης πιστολης κείσθω, σαφῶς διαγορευοντα τι κῶ ν τῶν Αἰγυπτίων
απόρρητος θεολογία ουο αλλους πλην τῶν κατ υρανον Io αστερων τῶν τε ἀπλανῶν νομαζομενων και τῶν πλανητῶν καλουμενων χθεολόγει δημιουργόν τε τῶν πιλων p. 93
184쪽
εἰσηγεν ουτινα νουν ἀσώματον, οὐδε λόγον δημιουργικόν, Ουο μυην θεόν, ουOε θεους, οὐδε τινας νοερας καὶ ἀφανεῖς Ουνάμεις, μόνον εἰ τον ὁρώμενον λιον δι και μόνοις 5 τοῖς στροις την των ὁλων ἀνετίθεσαν αἰτίαν τα πάντα εἱμαρμενη εξάπτοντες και η των ἄστρων κινησεώς τε και φορας, σπερ αμελει εισετι καὶ νυν δε παρ αυτοῖς b κεκράτηκεν ' δόξα. ι τοίνυν εἰς μόνα τα ορώμενα του κόσμου στοιχεῖα και ουδεν εις ασωμάτους και ζώσας ουσίας ηρμηνευται τοῖς ιγυπτίοις, τα δε στοιχεια και
πάντα τὰ Ορατὶ σώματα τω ἰδί- λόγω δε ιυχα και αλογα ρευστά τε την φύσιν και φθαρτὰ συνεστηκε, μεις οἱ παλιν αυτῶν καταπέπτωκεν η θεολογία, τηναψυχον ουσίαν και τὰ νεκρὰ και ἄλογα σώματα θειά- ζουσα, μαλιστα τε εἰς σωμάτους και νοερὰς ουσίας
Οὐοεν αὐτοῖς ἀνεφέρετο, ουδ' επι νουν και λόγον δη- μιουργικὸν των λων Ἐπει δε προωμολογηθη διατων πρόσθεν εἰς Ελληνας παρ ιγυπτίων τὰ της θεολογίας μετακεκομίσθαι, δρα τούτοις τοι χεῖν καιοληνας, και τὰ αυτὰ Λιγυπτίοις φυσιολογεῖν, ἀπελέγχ - εσθαί τε αυτοῖς οὐδε πλέον της ἀψυχου ἴλης θεοποιοῖντας Ταυτα γὰρ ν τὰ σεμνὰ Λιγυπτίων κατὰ τηντο δεδηλωμένου συγγραφέως γραφην, ὁστις πάλιν νοὶ ἐπέγραψε Ιερὶ της των εμψύχων ἀποχης τοιαῖτα περὶ των αὐτῶν διεξεισιν
ΠΟΡ- 'Aπὸ δε ταύτης ωρμημένοι της σκησεως καὶ της προς το θεῖον 1 ικειώσεως γνωσαν ως ο δι ἰνθρώπου μόνου το θεῖον διηλθεν, ουδε υχη ἐν μόνω ὰνθρώπω επὶ γης κατεσκηνωσεν, ἀλλα σχεδὸν
186쪽
ΠΟΡΦΥ- ω τὰ δια αυτ ω ὰνθρώπω παρεσκευασμένα. Ως ουνίνθρώπουὰφεκτέον, ἴτω καὶ των ἄλλων. τι δε ε περιττης σοφίας Hτης περὶ το θῶον συντροφίας κατέλαβόν τισι των θεῶν προσφιλητων γων τινα μαλλον ἀνθρώπων, ὼς λι ἱέρακα, συμπασανε μὲν την φύσιν ξ αῖματος ἔχοντα καὶ πνεύματος, οἰκτείροντα δε καὶ ἄνθρωπον, καὶ κωκύοντα επὶ νεκρω κειμένω, γην τε παμώ
Κάνθορον δε μαθης με βδελυ θείη αν γνωμων πάρχων των θείων Αἰγύπτιοι δε σέφθησαν ως εἰκόνα λίου ἔμψυχ0ν.
Κάνθαρος γαρ πας αρρην, καὶ φιεις τον θορον εν τελματι καιποιησας σφαιροειδῆ τοῖς ὀπισθίοις ἰνταναφέρει ποσίν, ως λιος ουρανόν, a περίοδον μερῶν κδέχεται σεληνιακην. ἴτω δε και περ κριοῖ τι φιλοσοφοῖσι, και ἄλλο τι περ κροκοδείλου, περί τε γυπὰς και ιβ εως, και λως ass' κaστον των ζώων, ως κφρονησεως at της ἄγαν θεοσοφίας επι τ σεβας ελθεῖν και των ζώων
p. 95 5. Τοιαυτα καὶ τὰ περὶ της γενναίας των σοφων Αἰγυπτίων φυσιολογίας τεθειται ὁ δεδηλωμενος διασαφη- σας μῖν τὰ απόρρητα, τι τε δωρ καὶ πυρ σέβουσι,
1 κα μία λογικων και λόγων ου μόνον σωματων αλλακα ψυχης ουσία κεκριται εἰναι παρ αυτοῖς, ζευλόγως
αυτ δοκεῖν θεους ἀνηγορευσθαι τα θηρία. Καίτοι πως ου παραλογώτατον εἰς Ῥεοποιίαν παραλαμβάνειν την
187쪽
4-6 ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ Γ δ ς 95 hἄλογον καὶ θηριωδη φυσιν δια το της ἴσης, ως φασιν, ἀνθρώποις μετέχειν ψυχ' E χρην γάρ, εἴπερ αρα, ἀνθρώπους καὶ αυτ γεῖσθαι. καὶ της 'νθρωπείας αυτοῖς δόξης τε καὶ τιμης μεταδιδόναι. O δε τουτο μηπράξαντες, τα προς αυτης τη. φυσεως ἄλογα θηρία
γενόμενα και ταυτην εἰληχότα την επωνυμίαν, κα ουδὲ cτης ανθρώπων προσρησεως ξιωμενα ουδ ομοίως αν- θρώποις ξίωσαν ἀποδεξασθαι την ανωτάτω si του παμβασιλεως προσηγορίαν και του των πάντων δημιουργου Θεου φεροντες ει την θηρίων φυσιν καταβεβληκασι, και θεους πεφημισαν, μηδε της ανθρώπων προς αυτου του Θεοῖ κατηξίωται προσηγορίας. Ἐπιτούτοις ἀκηκοας καὶ της θεοσοφίας της μυστικης, δι' νοι θαυμασιο των Αἰγυπτίων λυκους καὶ κυνα και λεον- τας σεβασθησαν Ἀγνως και του κανθάρου το θαυμα, d. και ἱερακος την ἀρετην μη δη γελα του λοιποῖ τους θεους, ελεε δε της πολλης ευηθείας και ἀβλεψίας τοτρισάθλιον ανθρώπων γενος. Και δ ὶ σκόπει τα πάντα περιαθρῶν οἰων μῖν αγαθῶν παρεστη δοτηρ ὁ ριστος ετο Θεοῖ, τοιαυτης νόσου μακρας τε και πολυχρονίου πηρώσεως και τὰς Αἰγυπτίων λυχὰς δια της εὐαγγελικης αυτου διδασκαλίας λελυτρωμενος, ως τους πλείους ηδ των κατ Ἀιγυπτον και ταυτης ἀπηλλάχθαι της
188쪽
5 πολυθεον πάλαι εισι αιμονίαν συστησαμενων παρ' οἶς οτι μηδεν τι των ληθῶς θείων σωμάτων τε καὶ νοερῶν ουσιῶν γνωρίζετο μεμάθηκας. ΓΙλην ἀλλα δεδόσθω καὶ συγκεχωρησθω τουτοισι τοῖς μετεωρολεσχαις λεγειν ἀληθη και επιτυΥχάνειν ν η τῶν ἀλληγορου- 1 μενων φυσιολογία γινέσθω τε αυτοῖς ὁ λιος ποτε μεν Απόλλων και πάλιν 'L ρος και σιρις πάλιν λαυτός, και μυρι αλλα οσα καὶ θελοιεν Ασπερ υ και η σεληνη, Ισις ηορτεμις, και σα αν τις ξαριθμεῖν βούλοιτο μ' γαμ εστω παῖτα θνητῶν ανδρῶν, ἀλλ' αυτῶν τῶν επουρανίων φωστηρων σημαντικαὶ προσηγο- ριαι τον λιον ἄρα καὶ την σεληνην και τους στερας και τα λοιπὰ του κόσμου μερη ς θεους προσκυνητεον. Και ταύτη τοιγαροῖν η γενναία τῶν ληνων φιλοσο-
d φία σπερ δια μηχανης πεφηνεν εις ὐψος με ἀνάγουσα
την παγγελίαν του λόγου, κάτω δε περιστρεφουσα ἀμφι την αἰσθητην και φαινομενην του θεου δημιουργίαν την τῶν σοφῶν διάνοιαν, και πλεον οὐδεν ἀλλ' λη πυρ και την θερμην οὐσίαν, τά τε μερη του κόσμου, οι τῶν Ουρανίων φωστηρων, στω δε και την γρὰν και την ξηρὰν και την σύγκρασιν τῶν σωμάτων θειά-
ζουσα. Πῶς ουν ου μεγα και θαυμάσιον του σω- τηρος μῶν Ιη σου του ριστου του Θεολευαγγελιον,1 πῆν γενος ανθρώπων παιδευον τον λίου και σεληνης οεσπότην Θεον κα δημιουργὸν του σύμπαντος κόσμου, αὐτον τον νωτατω και επεκεινα τῶν ὁλων, ταῖς προσηκούσαις εννοίαις εὐσεβεῖν ς κα ου τὰ τῶν σωμάτων στοιχεῖα, ἀλλα τον ζωης αὐτης και τροφὸν και τῶν
189쪽
ἀ γαθῶν παντων ταμίαν μνεῖν, μέρη τε του κόσμου τὰ p. 9 7ορώμενα καὶ παν το καταληπτον σαρκος αἰσθησει, δες αν της φθαρτης οντα φυσεως, ουδαμῶς καταπληττεσθαι,τον δ' εν τουτοις παπιν ἀόρατον καὶ των καθόλου τε
καὶ κατα μέρος δημιουργικὸν νουν μόνον ἀποθαυμάζειν, καὶ θεολογεῖν μίαν μόνην κείνην την διηκουσαν καιδιακοσμουσαν τα πάντα θείαν δύναμιν ἀσώματον ουσαν καὶ νοερὰν την φυσιν, μαλλον ε ἄρρητον εἰπεῖν καὶ ἀκατάληπτον, δια πάντων, δι' A και νεργεῖ, παραφαι- νομενην διηκουσάν τε ἀσωμάτως, καὶ ἀσυμπλόκως τὰ io
πάντα πιπορευομενην, και δια πάντων υκ ουρανίων
μόνον, ἀλλα κα των επὶ γης των τε καθόλου στοιχείων hκα των επὶ μερους την της θεότητος διαρκη μεγαλουργίαν επιδεικνυμενην, ἀσί τε ἀφανως κώ μῖν νεπαισθητως πιστατουσαν, και λόγοις νεκφραστου σοφίας τον σύμπαντα κόσμον διακυβερνωσαν οῦ Τοσούτων μῖν ποδεδειγμενων εις ελεγχον της ἀσυστατο θεολογίας της τε λεγομενης μυθικωτερας καιτης q/ηλοτερας η και φυσικωτερας, ν οι παλαιοὶ Ελληνες τε και ιγύπτιοι σεμνύνοντες ἀπεδείχθησαν, ωρα κα των νεων των η καθ μὰς αυτους φιλοσοφεῖν cεπαγγελλομενων παθρησαι τὰ καλλωπίσματα οἶδε
γὰρ τὰ περὶ νου δημιουργου των λων και τὰ περὶ
ασωμάτων Oεῶν νοερων τε και λογικων δυνάμεων τοῖς αμφι τον Πλατωνα μακροῖς ποθ στερον χρόνοις εφευρημενα και λογισμοῖς ορθοῖς πινενοημενα συμπλεξαι τη των παλαιῶν θεολογία πεπειραμενοι μείζονι τύφω την περ ι των μύθων παγγελίαν ξηραν Aκουε
190쪽
d. δ ουν καὶ της τουτων φυσιολογίας, μεθ' οἴας ἐξεν νεκ- τα τω Ιορφυρίω αλαζονείας
P. 98ίφανη φανεροῖς ποτυπώσaντες πλάσμασι τοῖς καθάπερ εὐβίβλων των γαλμάτων ναλέγειν τὰ περι θεῶν μεμαθηκόσι γράμματα. Θαυμαστὸν δε Ῥυδεν ξυλα καὶ λίθους γHσθaι τα ξόανα τους ὰμαθεστάτους, καθὰ δὴ και των γρaμμάτων οἱ νόητοι λίθους μεν
ὁρῶσι τὰς στηλας, ξύλα δε τὰς δελτους, ξυφασμένην δὲ πάπυρον τὰς βίβλους. Τοιαυτα δε ως εν προοιμίω κατακομπησας ἄκουε la