Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

201쪽

σωμα ἀνθρώπειον εμ φερες προ τον του ρεοῖ νουν Ἐγὼ μεν γαρ οὐδε προ τον ἀνθρώπινον γουμαι επει ὁ ,εν ασώματος και ἀσύνθετος καὶ ἀμερης, πο πιε βαναυσων ἀνδρων εργον θνητου σώματος φυσιν απο-

μεμίμηται, καὶ ζώσης σαρκος ἀψύχω καὶ νεκρα άλη

κωφην καὶ ἄναυδον ικόνα καταγεγραπται Ψυχη μενου λογικη καὶ αθάνατος και νους ἀπαθὴς ε ανθρώπου φύσει χω μοι βοκεῖ Ἀεγεσθαι εικόνα και ὁμοίωσιν ἀποσώζειν θεου καθ' ὁσον Γλος και σώματος νοερά

τε καὶ λογικη την ουσίαν συνεστηκεν, αρετης Οὐσα και

σοφίας δεκτικη E δη τις εἴη δυνατὸς λυχης γαλμα και μορφη εν εἰκόνι τεκτηνασθαι δύναιτ α ουτος καί τι των κρειττόνων Ἀ δε ἄμορφος καὶ ἀειοης και ἀσχημάτιστος, οἴτε ὁράσει θεωρητὸς ἴτε λόγω καὶ ἀκοῖτην οὐσίαν καταληπτb. ὁ ανθρώπινος Ῥους τις αν φανείη τοσουτον Aς , ἀνδρείκελον ζόανον Θεου του ἀνωτάτω μορφην και εἰκόνα φερειν ἀποφηνασθαι, Θεουχμεν ου φύσις ξω πάσης θνητης λης φανταζεται, νωδιαυγεῖ και πιγ ψυχθαῖς κεκαθαρμεναι επινοουμενη τ δε γε του ὁρωμενου Διος εν τω δεικηλω σχημα εἴηα- θνητοὶ τη- φύσιν δενδρὸς εἰκών. οὐ C τον ἰλον ἄνθρωπον μερο δε τι το χεῖρον αυτοὶ μεμιμημενον, ὁτι μηδεν χνος ζωης και ψυχης παγεται Πῶς ουν ὁ πι πάντων Θεος και νοῖς ὁ των ὁλων ημιουργικὸς εἴη α αυτὸς ὁ ε τω χαλκω η τω νεκρω λεφαντι Ζεύς -δε η των λων δημιουργικὸς νοῖς πῶς ποτε αυτὸς P. OT

πατηρ κα των λοιπῶν εκ Διος μυθευομενων ἀνορῶν, οι

202쪽

τον ν τον βίον κοινως ἀπασιν ανθρώποις καταστρέ-5 ψαντες τῆς οἰκείας φυσεως ανεξαλειπτα τοῖς με αυτους μν μεῖα καταλελοίπασι ς Φοινίκων μεν ουν οἱ πρῶτοι θεολόγοι, o εν ω πρώτω συγγράμματι παρεστησαμεν, τον Δία παῖδα Κρόνου θνητον ἀπο θνητο γενόμενον, b ἄνδρα Φοίνικα το γενος, ἀπεμνημόνευον Αἰγυπτιοι δεεοικειουμενοι τον νορα θνητον πάλιν αυτον μολόγουν, κατα τουτό γε Φοίνιξιν μοφωνουντες Ἀλλα καὶ Κρητες ταφον του δειος παμ εαυτοῖς δεικνυντες τρίτοι αν εἶεν του αὐτου μάρτυρες καὶ τλάντιοι δεκα πάντες ι προ τούτου δεοηλωμενοι κατ οἰκείαν ἱστορίαν ξοικειουμενοι τον Δία πάντες μου θνητον

ἀπεφηναντο, πράξεις αυτον θνητὰς και ἀνθρωπείους, ἀλλ' ο σεμνάς τινας οὐδε φιλοσόφους, αισχῬουργίας δε πάσης καὶ κολασίας εμπλεως ἀναγράψαντες. Τοῖς δε επὶ το σεμνότερον του μύθους τρεπειν επηγγελ μενοις ποτε φεν ὁ αευ. θερμν τις χν καὶ πυρώδης δυναμις, τοτε δε το νεῖμα νυν δ υκ ἱδ οπως αὐτοῖς ὁ τῶν λων δημιουργικος νοῖς ἀναπεφανται. I ευστεον

τοιγαροῖν τίνα αν εἴποιεν τον τούτου πατερα και του πατρος τον προπάτορα επει κατὰ παντας τους Ῥεο-

λόγους Ζευς Κρόνου παῖς μολογεῖται, και τά γε προκείμενα του ρφεως πη Περμενέος Κρονίωνος μνημόνευσε, Κρόνος δε υρανου Δεδόσθω τοίνυν αυτοῖς εἷναι ὁ Ζευς ὁ επὶ πάντων θεος και νους ὁ τὰ πάντα δημιουργησας Τίς ουν ὁ τούτου πατηρ Κρόνος.

Τίς δε ὁ προπάτωρ οὐρανός E δε πρῶτος ὁ Ζευς

203쪽

καταλέγεσθαι καὶ μετ αυτον τους π αυτου πεποιη-

μενους. ἴτε γα χρόνος τις εἴη ὁ Κρόνος Ουρανου πεφυκως γεννημα, εἴτε δη ἄμα ουραν συνυπεστη io υόνος, εἴτε αυτος ὁ Κρόνου πατηρ υρανος και χρόνος μετὰ τουτον ἀλλα πρό γε τούτων ὁ ων λων ' ἴτιος καὶ ουρανου καὶ χρόνου δημιουργος Θεός. ιδε τουτο, υκ αν γενοιτο ὁ Ζευς τρίτος ἐξ υρανου. Πῶς ουν παρὰ πῆσιν Αἰγυπτίοις καὶ Φοίνιξιν Ελλησι p. Io8 τε κα φιλοσόφοις τρίτος ελουρανου γενεαλογεῖται ὁτων ὁλων δημιουργικὸς νους Ιεφώραται η του φιλοσόφου το πλάσμα καὶ τι μῆλλον φωoαθησεται si νεπιφερει λεγων δε ε

το αἰθερα νυνὶ δε ὁ λόγος τί ποτε στιν ὁ αἰθηρ sορίζεται, ἀερα λεγων εἰναι αυτὸν λεπτομερεστατον' σωμα δε ὁ ηρ, και πολυ πρότερον ὁ αἰθηρ. Ο ηνους ἄρα του Διος εληλεγκται σῶμα τυγχανων, ε καιτο πάντων λεπτομερεστατον Και πῶς αν ταυτον

επινοηθείη σῶμα και νους κατὰ διάμετρον ταῖς φύσεσι διεστῶτα : ἰτ' ου οἶδ πως τῶν πὼν πιλελησμενος

διαρρηδην φησάντων

204쪽

OG ων σαφῶς ὁ αἰθη νους νείρηται ν του Διός die γην FIραν πάλιν την αἰθεριον καὶ ἀέριον δυναμινἐἰναί φησιν Eπειτα διαιρῶν ἐπιλέγει

σεληνη αλλοτε αλλως τον ἀερα μεταβάλλουσιν Πάλινδε προῖων ξης λεγει

205쪽

Κἀνταυθα παλιν σκοπει, τίνα τρόπον την εαν 5 μητερα θεῶν λεγομενην και αυτου του Διος κάτω που

περὶ πετρας και η καταβεβληκε, καὶ πάντα φυρων

παλιν ὁ Ζευς ει τα φρυγανωδη σπερματα μεταβεβλη- ται Τουτοις ξης επισυνάπτει λεγων

δυναμις, ην λως περὶ το κάτω μισφαίριον ἰων ἔλκει κατὰ τὰς χειμερινὰς τροπάς, Κόρη με η δυναμις η σπερματουχος, Πλούτων δε ὁ πωγην ων ήλιος, καὶ τον φανη περινοστῶν κόσμον κατὰ τὰς χειμερινὰς τροπάς' i ἁρπάζειν λεγεται την Κόρην, ν ποθεῖ

των aτὰ τους καρπους Περ την η εκφυσεων' ἰ δε Διόνυσος κοινὰ μὲν πρὸς την Κόρην χει τὰ κέρατα εστ δε θηλύμορφος, 5 μηνύων την περὶ την γενεσιν των ἀκροδρυω ὰρρενόθηλυν δυναμιν. Πλουτων δε ὁ Κόρης ἄρπαξ κυνην μεν εχει του φανους πόλου σύμβολον, το δε σκηπτρον το κολοβον σημεῖον της των κάτω βασιλείας ὁ δε κύων αυτοὶ δηλοῖ την κύησιν των καρπῶν εἰς P. IIO τρία διyρημενην εις την καταβολην καὶ την ποδοχην καὶ την

206쪽

βολον. QP Σειληνὰς συμβολον της πνευματι κης κινησεως, 5 υκ λίγα συμβαλλομενης τω paντί. Σύμβολα δε εστι το μεν φίλανθον κa στιλπνον κατὰ την κεφαλην της Ουρανίου περιφορας, δε περικειμενη κόμη τοῖς κάτω μερεσιν αυτοῖ πόδειγμα της προσγείου περὶ τον ἀερα παχύτητος. Ἐπεὶ δε a της μαντικης c δυνάμεως τις μετοχος ην δύναμις, Θεμις με κεκληται η δύναμις, τω τα τεθειμεν καὶ κάστω κείμενα λεγειν. Δια δὶ πάντων τούτων η περίγειος δύναμις ξηγησεως τυχουσα θρησκεύετaι ως μεν παρθενος καὶ Ἐστία κεντροφόρος, ως δε τοκὰς η τροφός' ως δε 'Pέα ἡ πετροποιος και ἄρειος ως δε Δημητηρ 'λ0ηφόρ0ς, ως ὁ Θεμις η χρησμωδός του εις αυτηνκaτιόντος σπερματικοὶ λόγου εἰς πον IIρίαπον in κτετυπωμενOυ' ο τ μεν περὶ τους ξηρους καρπους Κόρη, το δε κατὰ τους γρους και ταίκρόδρυα Διόνυσος καλεῖται, της μεν Κόρης πο ΙΠλούτωνος του τοῦ γην ἰόντος λίου ἁρπαζομενης κατα τον σπόρον του δε Διονυσου aτὰ τὰ πάθη της δυνάμεως τοῦ γην με νεωτέρας και καλλιγόνου βλαστάνειν αρχομένου. επιμάχου δε της κατὰ τηνἄνθη δυνάμεως σύμβολον τον Aττιν εχούσης της δε κατὰ την

207쪽

Τοσαυτα μεν ου κώ τάδε, α σὰ ἀναγκαίως πιτεμόμενος παρατέθειμα ει το μη ἀγνοεῖν μα τα σεμνα ετων φιλοσόφων ἴτω τοιγαρουν κατα τα αποδεδομενα, Κόρη με η των σπορίμων, Διόνυσος δε η των ἀποδρυων δυναμις καὶ των με εαρινων ανθων ὁ Αττις,

των δε τελείων καρπων ὁ Ἀδω- συμβολον. Τί δὴ h

ουν αὐτα χρη θεοποιεῖν εις τροφας σωμάτων ων επὶ γης ζώων προς το των λων Θεοῖ πεποιημεν Ἀ δε θρησκευειν την περι γειον δυναμιν προσηκον μῖν εστίν, οἶς φυσις εστὶ ρυχης ουρανία λογικη τε καὶ θάνατος 5 παρὰ του παμβαπιλέως των ολων Θεου διανοια ομμασι

κεκαθαρμένοις θεωρητικη Τον δε Σειληνον ἀκουων

την πνευματικην εἷναι κίνησιν κα την διηκουσαν διαπάντων δυναμιν, τοτε μεν την ουράνιον περιφορὰν διατης κεφαλης επιδεικνυμενον, τοτε δε την περὶ τον ἀερα παχυτητα δια της λασίας κόμης του γενείου, πῶς αν τις ἀνάσχοιτο πουτον μεν ορῶν ουδεμιῆς ηξιωμενον σεβασμίου τιμης, ον χρην προ τῶν πάντων θεοποιεῖν, Aδωνι δε και Διόνυσον, τους καρπους δηλαδη και τα 5 ἀκρόδρυα θεοποιουμενου Τίς δ αν πομείνειε σεμνολογουμενους ἀκουων Σατυρους και Ῥάκχας 'ν

ἀνθρώποις αισχρὰ και κόλαστα πάθη, ει δὴ οι μενεδηλουν τὰς εἰς τ αφροδίσια ερεθιζουσα ορμὰς οι Σάτυροι, αἱ δε Βάκχαι τὰς ις εκστασιν τῶν περὶ αὐταὶ

208쪽

συμβαινουσας παραγωγάς : Και τί δεῖ κατὰ μερος κα-στον ἀπελεγχειν, ἐπιδραμεῖν δεον αν μηδεν μα τωναπορρητων λανθάν θ, καὶ την των ξης επιτεμεσθα φυ- σιολογίαν, ην κτεθειται ὁ δηλωθεὰς συγγραφεύς, τόνδε

επεξιων τον τρόπον ΠOPΦΥ- ην δὲ δροποῶν λην δύναμιν Ω κεανὸν προσῶπον, το σύμ βολον αυτης ηθυν διομόσαντες. ης δε λης η μὲν ων ποτίμων πεποιημεν' Ἀχελωος υτοῖς κέκληται η δε των θαλασσίων Io Ποσειδῶν, πάλιν τῆς θαλασσοποιοῖ, καθ γεννητική, Ἀμφιτρίτης P. IIa ἴσης. a a με των γλυκεων δάτων μερικαὶ δυναμεις Νυμφαι, αἱ δε των θαλασσίων ηρηίδες κεκληνται To δ' a πυρὰς την

δι χωλευει, λης δεόμενον εἰς περεισμα Καὶ λίου δε την

209쪽

δυναμις Διόνυσος κέκληται τερως δε η των γροποιῶν καρπῶν P. II 3

210쪽

ΠΟΡΦΥ 5 χῶραι λίου, νατολη, μεσημβρία, δύσις Tην δε σεληνην παρὰ ΡΙΟΥ το σέλας πολαβόντες Αρτεμιν προσηγόρευσαν, Τον ερότεμιν' λοχεία τε η Ἀρτεμις, καίπερ υσα παρθλος, τι ἡ της νουμηνίας δυναμις προσθετικη ει το τίκτειν. Oπερ δε Ἀπολλων ἐν λίω, τοῖτο Ἀθηνα ε σελην η' ἔστι γαρ τῆς φρονησεως σύμβολον, Αθην τις υσα. Εκάτη δε η σεληνη πόλιν, της περ αυτην μετασχηματίσεως και κατὰ τους σχ)lματισμους δυνάμεως διοτρίμορφος η δύναμις, της με νουμηνίας φέρουσα την λευχείμονα καὶ χρυσοσάνδαλον καὶ τὰς λaμπάδας ημμένας ὁ δε κάλαθος, νε πω τοῖς μετεώροιο φέρει, πης πων Ἀaρπῶν κατεργασίας, ους d. νατρέψει κατὰ την του φωτος παραυξησιν τη δ α πανσελήνου χαλκοσάνδαλος σύμβολον. 'H και εκ μεν του κλάδου της δαφνης λάβοι αν τις αυτῆς το ἔμπυρον, ε δε του μηκωνος TOγόνιμον καὶ το πλῆθος των οἰκιζομένων εις υτην ψυχων σπερ

εἰς πόλιν, τι πόλεως ὁ μηκων συμβολον. Tόξ δε φέρει καθάπερ Αρτεμις δια την των δίνων ξύτητα Πάλιν δ' αὐ- Moῖραι ἐπι τας δυνάμεις αυτῆς duaφέρονται. με Κλωθὼ επὶ την γεννητικήν, Λάχεσις δε επὶ την θρεπτικήν, Ατροπος δε η κατὰ τοὰπaραίτητον του θεου. Συνοικίουσι δε αυτὴ κa την των καρπῶν et γεννητικὴν δύναμιν, περ στὶ Δημητηρ, δύναμιν εμποιοῖσα αυτῆ. P. II AEa εστι συνεκτικὴ τῆς Κόρης ἡ σελήνη Προσοικίζουσι δε καιτον Διόνυσον δια τε την των κεράτων κφυσιν καὶ δια τον των νεφων τόπον τον ποκείμενον τοις κάτω μερεσι. Th δε του

Κρόνου δύναμιν νωχελῆ καὶ βραδεῖαν και ψυχρὰν κατεῖδον, διὸ