장음표시 사용
191쪽
θεοῖς πένειμαν, σφαῖράν τε καὶ τα σφαιρικὰ πήντα ἰδίως εἰ ΠΟPΦΥ- κόσμω καὶ λίω a σελήνγὶ ἔσθ' ὁπου δε και τυχη και ελπιδι' κυκλον δὲ καὶ τα κυκλικὰ ἰῶνι καὶ τῆ κατὰ τον ουρανον κινησει ταῖς τε ν υτω ζώναις καὶ τοῖς κύκλοις κυκλων δε τμημaτα τοῖς dσχηματισμοῖς της σεληνης πυραμίδας δε και ὀβελίσκους τῆ πυρὰς ουσίa, καὶ δια τοῖτο τοῖς 'ολυμπίοις θεοῖς ἄσπερ υ κῶνον μενηλίω γη δε κυλινδρον, σπορα δε και γενέσει φάλητa, και τοτρίγωνον σχημα δια το μόριον της θηλείας.
Ταυτα ὁ θαυμ αστος φιλόσοφος, ων τι αν γένοιτο ἀσχημ.ονεστερον τα αισχρα σεμνολογουσιν, τί δε βιαιότερον η τας ἀή υχους λας, χρυσον κα λίθον και τατοιαυτα, εἰκόνας φέρειν τοῖ φωτος των θεῶν καὶ της ουρανίου και αἰθερίου φύσεως δηλωματα φάσκειν ; τι οδε των νεων εστ ταυτα σοφίσματα, μηδ' ναρ των P 99 παλαιῶν ις ενθυμησιν ελθόντα, γνοίης α μαθὼν τι και απόβλητα ην παρα τοῖς προτεροι τα δια χρυσουκα της νομιζομενης πολυτελεστερας ἴλης ξόανα Λεγει δ' υν II λούταρ χος δέ πη κατὰ λεξιν '
Plataeensibus, si1 Eusebi servatuna
192쪽
Aεγεται δε Πείρας ὁ πρῶτος Αργολίδος Ηρας ἱερον εἱσάμενος, την αυτοῖ θυγατέρα Καλλίθυιaν ἱέρειαν κατοστησας, ε των περιTίρυνθα δενδρων ἄγχνην τεμων ευκτέανον Ηρας ἄγαλμα μορφῶσαι.ΙΠέτραν με γαρ εἰς θεοῖ κοπηναι εἰκόνα σκληρα και δυσεργον καὶ ἄψυχον υκ βουλοντο χρυσον δε a ἄργυρον γουντο γης ἀκάρπου καὶ διεφθaρμενης χρώματα νοσώδη a κηλῖδa ἐζανθεῖν ωσπερ μώλωπας π πυρος amσθείσης ἐλέφαντι δὲ παίοντες μὲν ἔσθ' o που προσεχρῶντο, ποικίλματι τρυφης.
Tαῖτα ὁ ΓΙλουταρχ'ς καὶ τουτου δε πολυ πρότερον ὁ ΓΙλάτων ουδεν εἶναι σεμνον οὐδε προσεοικος θεία φυσειεν θρυσω H λέφαντι τοῖς τε ἐξ υλης ψυχου κατασκευάσμασιν ευ μάλα ειδὼς ἐπάκουσον ἐν τοῖς Νόμοις
193쪽
d αυτ δε σαφη περιέχειν ηγουμαι της προτεθείσης io ἀνατροπην υ πιολογίας ης φέρε καὶ τα λοιπὰ πιθεωρησωμεν. Eπάκουσον ουν οἱ φησιν
εδημιούργησεν χων τον κόσμον εν με ταῖς θεολογίαις ταύτη περιαυτοῖ παραδεδώκaσιν οἱ τα ρφεως εἰπόντες B
194쪽
IO p. 1o1 's ιδ μεν ἀθανύτην κεφon εχει, δεδε νόημα σωμα δε οἱ περιφεγγες, ἀπείριτον, ἀστυφέλικτον,
Zεῖς Ουν ὁ πa κόσμος, ζω0 ε ζώων, καὶ θεὸς ε θεων δεῖ δὲ καθ νοῖς, ὰφ ου προφέρει πάντα καὶ δημιουργεῖ τοῖς νοημασι.Tων δὶ θεολόγων τα περὶ θεοῖ τουτον τον τρόπον ξηγησaμένων, εἰκόνα με τοιαυτην δημιουργῶν, Ita ὁ λόγος μηνυσεν, ἴθ' ῖόν τε ν ουτ εἴ ς επενόησε, O ζωτικον καὶ νοερον ost προνοητικον διὰ της σφαίρας ἐδείκνυεν 'Aνθρωπόμορφον δε του Διδ το
195쪽
ηγεμονικώτατόν τε καὶ νοεούτατον ποικουρia σπλάγχνον η καρδία OPΦΥ- βασιλευς γαρ του κοσμου ο δημιουργικος νοῖς προτείνει δε τηδεξια η θετόν, τι κρατῶ των ἐροπόρων θεῶν, ὼς των μεταρσίων ορνέων ὁἰετός, νίκην, τι νενίκηκεν υτος πάντα.
Ταυτά σοι ὁ ΙΠορφύριος, ων τον εἰρη μενον τρόπον P. OB αποδεδομενων ρεμα καὶ επὶ. χολης επιθεωρησαι καλον τίνα ποτε αρα τον Δία φασὶν εἰναι τα επη Dγω μεν γαρ οὐδε ἄλλον ηγουμαι η τον ρώμενον κόσμον εκ
παντοίων συνεστωτα μερων των τε κατ ουρανον καὶ 5αιθερα και των ε τουτοις φαινομενων ἄστρων σπερεν μεγάλου σώματος κεφαλη προτετ μενων, ων τε ν
αερι και η καὶ θαλάσση και τοῖς παραπλησίοις. Μερηγουν κόσμου και η καὶ ὁρη και βουνοί, εἱλεῖται δ' αυ hτων ε μεσω ζώνης τρόπον η θάλασσα, και πυρ δε καὶ υδωρ νυξ τε κώ μερα της αὐτης ειεν αν του κόσμου φυσεως μερη Ταυτα Γ ἄντικρυς το ορώμενον πο- φαίνειν γουμαι κόσμον ει μη τι καὶ σφάλλομαι, καὶ το ὁλον συνεστὼς εκ μερῶν διδάσκει Aεγει δ' υν
Και τα τούτοις ἀκόλουθα εν οἱ επιφερε τον νουν του
196쪽
Διος λεγων εἶναι τον αἰθερα καὶ Ουδε αλλο, κατὰ τους Στωῖκους την πυρώδη καὶ θερμην ουσίαν το γεμονικον ὐφάσκοντας εἰναι του κόσμου, καὶ τον θεον εἰναι σωμα. και τον δημιουργον αὐτον οὐδ' τερον της του πυρος δυνάμεως. Κατὰ τ αυτ γαρ οἷμα και ν τοῖς πεσιν
Δι ων ἀνεπικαλυπτως ζῶον μεγα τον κόσμον ποθεμενος καὶ τουτον Δία προσειπών, νουν μεν αυτο τοναιθερα, σωμα δε τὰ λοιπὰ μερη του κόσμου εἰναι ἀπεφη- 1 νατο Τοιουτος με τις ὁ διὰ των πων υπογραφόμενος τυγχάνει Ζευς. δε των πων ξηγητης ἀρξάμενος
μεν τοῖς πεσιν ἀκολουθως λεγει, Ζευς συν O πὰς κόσμος, P. Ο3 ζῶο εκ λων, καὶ θεῖς κ εων σαφῶς τον θεολογουμενον
Δια οὐδ αλλον η τον ρώμενον και αισθητὸν κόσμονοηλουσθαι διὰ των πῆ ερμηνευσας. Λιγυπτίων βδ ὁ λόγος, πιαμ ων και Ορφευς την θεολογίαν κλαβὼν τον κόσμον εἰναι τον θεον ετο εκπλειόνων θεῶν τῶν αυτου μερῶν ὁτι και τὰ μερη του κόσμου θεολογουντες ε τοῖς πρόσθεν πεδείχθησαν)συνεστῶτα, και τουτου πλεον ουδεν παρατεθεντα τῶν
επῶν ρηματὶ διεσάφησεν δε μετα την πρώτην
ta ερμηνείαν ευτερα εξ αυτου προστίθησι, το τῶν λων ποιητην θεον τον δημιουργικὸν νουν τουτον εἶναι φάσκων τον τεθεολογημενον. IA δ αν αυτον τουτον
197쪽
γυπτίων η καὶ παρα των πρώτων λλη νων κοντα ην εις αυτον τα της θεολογίας, οἱ δε γε απεδείχθησαν Ουδεν νοητον επισταμενοι, οὐδ εν ἀφανεῖ καιώσωματω ουσιαπεριεχόμενον - τω Ἀκανος πιστώσασθαι ὁ ΓΙλατων, c
Και ὁ αιρημων δε μικρω εμπροσθεν μαρτύρει, οὐδ'
ἄλλω τι προ του ορωμένου κόσμου τους Λιγυπτιους ηγεῖσθαι, χυδ ἄλλους θεους πλην των πλaνητῶν και πων λοιπῶν στερων, πάντα τε ι τα ρώμενα του κοσμου dμερ καὶ ουδεν εἰς σωμάτους καὶ ζωσας υσὶς ερμηνευοντας.
10. ω δὴ υν- τούτων ορμώμενος ποιητης πόθεν
πῶς η παρα τίνος λαβὼν εν τοῖς πεσι τον επεκεινα του κόσμου Θεόν, και τον λίου και σεληνης και στρων εκα αυτου τε υρανου και του σύμπαντος κόσμου ημιουργὸν κατελάβετο 'A σωμάτου δε η γνῶσις αὐτω πόθεν Ἀλλ' ο τούτων γε οὐδε ειδὼς τυγχάνει ὁ γαρ p. 1o
τοι τῶν ὁλων δημιουργικὰς νους ἴτ εκ πλειονων μερων συνεστηκεν, οὐτ δε γενοιτο αυτο κεφαλη ουρανος, υσῶμα πυρ και δωρ καὶ γαια, ἀλλ' υδὸ ὁμματα αυτοῖηλιος καὶ σεληνη. Πῶς δ α ειεν δμοι και στερνα και ενῶτα καὶ νηδὴς του τῶν ὁλων δημιουργοῖ θεοῖ ἀηρ υρυ- β, καὶ γη ορέων τ αἰπεινα κάρηνα H πῶς λαιθηρ νοῖς
198쪽
b ποτ αν επινοηθείη του των λων δημιουργου η του νουτου δημιουργικοῖ τι μεν ουν ταυτα σεσόφιστα τωτων ἐπων ερμηνεῖ οὐδε ἐπιλεγειν χρη. γωγε μην ταε σχατα ἀσεβεῖν φημὶ τον φάσκοντα μέρη εἰναι του Θεοῖ τὰ μέρη του κόσμου, και ἔτι μαλλον τον ἀποφηναμενοντο αυτον εἷναι τω κόσμω τον Θεόν, και επι τούτοις τονηγούμενον του κόσμου νουν εἶναι τον των ὁλων δημιουργόν. Ιοιητην με γαρ αυτὸν και σωτηρα του κόσμουε τερον ὁντα του πεποιημενου εὐσεβες ἀποφαίνειν νουν cI του κόσμου, σπερ τινὸς ζώου ψυχην, νωμενον διόλου και το παν ημφιεσμενον οὐκε οσιον αν ιη λεγειν. Και τοι παρεῖναι αυτὰ τω παντὶ και προνοεῖν του
κόσμου παιδευε τὰ καθ ήμας ἱερὰ λόγια, θεολογοῖντα επαξίως και θεοπρεπῶς δι ων φησίν ουχὶ o ουρανον
'ΕWiυτω γαρ ab ζῶμεν καὶ κινουμεθα καὶ εσμέν αλ ουχ ως εν μέρει του κόσμου, οὐδ' ς ε ψυχη αὐτου και νοf. Ἀλλ' ε χρη παραδείγματι χρησασθαι, θεοπρεπέστερον και ἀληθείας οικείως ὁ ἱερος που λογος εξεφών σεν D υρανός μοι θρόνος, ειπών, η δε η ποπόδων των ποδῶν μου. ι γαρ χρην λως προσωποποιειν ἀνθρωπινωτέρω λόγω, θεα το διάφορον της θεολογιας. με γαρ τον Οὐρανὸν ειπὼν θρόνον πεκεινα του θρόνου και ἀνωτάτω των λων τον παμβασιλε Θεον
199쪽
αφωρίσατο, Ουο την γην της προνοίας αυτου χωρίσας
συγκατιέναι γαμ καὶ ἐπὶ τα τηδε της Ῥεότητος τὰς io προνοητικας αὐτου δυνάμεις διδάσκει διό φησι m de
oυτε μην ὁ θρόνος σῶμα του καθιδρυμενου, οὐδε γε μερ ποτ αν αὐτου λεχθείη κεφαλην του θεουτον οὐρανὸν καὶ τα εν τούτω φησας, καὶ νουν αυτοῖτον αιθερα, μελη τε αυτοὶ και σῶμα τα λοιπὰ τολεκόσμου μερη Οὐτὰ δημιουργὸν οὐτὰ θεὸν ἰλίσκεταιειδώς. O γὰρ ἄν αὐτὸς εαυτὸν δημιουργοίη, ουδ ανετ νοῖς λέγεσθαι δύναιτο, ο νοῖς η ὁ αἰθηρ Ποιος δε και εἴη θεός, ου μερ γη και τὰ επὶ γης ὁρη, ὁγκοι σωμάτων ἄλογοι Πῶς δε και εὐλογον θεὰν ἀναγορεύειν οτον ἀδελφὸν και συγγενη πυρὸς καὶ δατος και ἀερος bαλόγου και φθαρτης ἴλης κγόνων Ἐι δε και ὁ νους ro Διὸς οὐδεν ἄλλο πλην οὐ δηλωθέντος ι θέρος ην, αιθηρ δε ηρ Ἀστιν ὁ άψηλότατος και πυρώδης -πbτο αιθεσθαι, περ εστι καίεσθαι, ταύτην, ως φασιν,
εἰληχθως την ἐπωνυμίαν, σώματα δε ἄμφω ὁ τε ἀηρ
τε αιθηρ, ορα που σοι του Διὸς ὁ νοῖς ἀποπέπτωκε.Και τις αν ἔτι προσείποι θεὸν τῶν ευ φρονούντων τουτον, ω νοῖς πηρχεν ἄνους και ἄλογος, ει η τοιαύτη παντὸς σώματος φύσις , Διόπερ μῖν εν ταῖς θεολο cγιαι πάντα τοι εἰρημένοις τὰ ναντία παραληπτέον οτι τε μ ουρανὸς ων τυγχάνει, μητε αιθηρ μηθ ήλιος
μητε σελην η μη f ὁ σύμπας τῶν ἄστρων χορός, μητ
200쪽
αυτος θρόως ὁ πας κόσμος εργα δε χειρων αυτου ταυτα σιμικρα τι και βραχέα, ταῖς σωμάτοις καὶ νοεραῖς ουσίαις παραβαλλόμενα ὁτι δὴ παν σωμαφθαρτον και ἄλογον, τοιαυτη δε των ορωμένων η φυσις ωτα δ' ἐπεκεινα ἐν αοράτοις λογικὰ και θάνατα, συνδιαιωνίζοντα τη του παμβασιλεως Θεοῖ μακαρια ζωγὶ, μακρω γένοιτ αν των ρωμένων πάντων βελτίω.
Εἰκότως πιυν τὶ θεῖα λόγια περὶ των ὁρωμένων του
κόσμου μερων δέ πως παιδευει Oψομαι τους υρανούς, εργα των δακτύλων σου, σεληνην ac ἀστέρας, - εθεμελίωσας. Και παλιν Και b κατ ὰρχάς, κύριε, την γην θεμελιωσας, καὶεργα των χειρων σου εἰσὶν ob υρανοί. Και αυθις Αναβλέψατε εις ψος τους φθαλμους ἡμῶν, κώ ἔδετε τίς κατεδειξε ταῖτα
Ταυτα μεν ουν εις την πρώτην των ἐπῶν ὁρμηνείανειρησθω φέρε δε και τα ξης διασκοπη σωμεν. Ἐπει
τοιαυτην ποιεῖν οιαν ὁ λόγος μηνυσεν, μηνυσε δε αρατου φαινομένου και ρωμένου κόσμου τα μέρη, ουρανὸν και τα ἐν Ουρανω, αὐα τε και η και τα ἐν τουτοις ει η υν των ὁρωμένων του κόσμου μερων οὐχ οἷόν τε la ν εικον συστησασθαι, καθ νους η ὁ Θεός, πῶς αν