Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

발행: 1903년

분량: 649페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

302쪽

ων ἴχνη και συμβολα πολλa ῖ θυσίαι και τελεται καὶ μυθολογίαι σωζουσι καὶ διαφυλάττουσιν ἐνδιεσπαρμένa. Και περι μὲν ων μυστικων, εν οις τὰς μεγίστας εμφάσεις και διαφασεις λαβῶνεστὶ λὶς περι a ιμόνων ληθείaς, ἴστομά μοι κείσθω, καθ ρόδοτον Ἀορτας δε και θυσίας, σπερ μέρας ποφράδας και σκυθρωπάς, εν ἶς ωμοφαγίαι καὶ διaσπασμοὶ νηστεῖαί τε καικοπετοί, πολλαχοῖ δε πάλιν αἰσχρολογίa προς ἱεροῖς, μανίαι τε

303쪽

Σαφω. δια τούτων , προδηλωθεὶς ψιλόσοφος οτι o

δαίμοσι πονηροῖς πω προειρη μενα κατα πάσας τας πόλεις πετελεῖτο παρεστησεν. E δε καί τινες σανεν τούτοις, ως φασιν, αγαθοὶ την φύσιν η καὶ θεοί, τί p. 86χρη θεραπεύειν του φαύλους, προς των ἀγαθῶν ἀπελαυνεσθαι αυτους δεον, Εἰ γαρ δη τινες ησαν αὐτοῖς αγαθοὶ προστάται, τούτοις ἐπιθαρσοῖντας το μηδεν των χειρόνων χρην δηπο- φροντίζειν, κα ὶ δια σωφρόνων ελόγων τε και εὐχων αλλὰ . I αισχῬορρημοσυνωντας ναντίας ἀποτρεπεσθαι δυνάμεις. Oτε δε τούτων μεν ουδὸν πραττον, βίω δ' αισχρω και ἀκολάστω καιρημασιν ἀσεμνοις ἄμοφαγίαις τε καὶ διασπασμοῖς καιἀνθρωποθυσίαις τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν καθικετευον, bπῶς και δυνατον ν αυτοῖς τα τοιαῖτα δρωντα και τατοι. φαύλοις με ζαρισμεν διαπραττομενους πω 'πὶ πάντων ε η ταις ὐπ' αυτον θείαις δυνάμεσιν η λως ἀγαθοῖς τισὶ προσοικειοῖσθαι, Ἀλλὰ γαρ τοῖς πῖσι 5 πρόδηλον ς ὁ τα φίλα τοῖς φαύλοις πιτελων ου αν ποτε των γαθῶν γενοιτο προσφιλης. Ου αρα θεοῖς, οὐδ' ἀγαθοῖς δαίμοσιν, φόνοις δε τοις φαύλοις Ἀλάτρευον οι δεδηλωμενοι. Ἐτ δε μῆλλον τοῖτον πιστοῖται τον λόγον ὁ ΙΠλούταρχος εν οἱ φησι τὰς μυθικὰς ς περὶ θεων διηγησεις λόγους εἶναί τινας περὶ δαιμόνων,

τά τε παρ 'Ελλησιν αδόμενα γιγαντικά τινα και ιτανικὰ δαιμονικὰ εἶναι διηγηματα. ωοῦ καινοτεραν πο- βάλλειν διάνοιαν. Μηποτε δερα τοιαυτα ην τὰ περι 5των προ του κατακλυσμοῖ γιγάντων ε τλθεία γραφηλεγόμενα, τά τε περὶ των τούτους γεγεννηκότων, περὶ

304쪽

c ειρηται δο τε δὲ οἱ αγγελοι του Θεοῖ τὰς θυγατέρας των xὰνθρώπων, ὁτι καλαί εἰσιν, ἔλαβον αυτοῖς γυναῖκας ε πασῶνὼν ξελεξαντο ἀφ ν γεννηθησαν οἱ γίγαντες οἱ νομαστοὶ ξ ἰῶνος. ἴποι γαρ αν τις τουτους ἐκείνους εἷναι, καὶ τα κείνων πνευματα παρα τοῖς μετα αὐτα ἀνθρώπ- οις τε θεοποιημενα, καὶ τας κείνων μάχας, τάς τε προς ἀλλήλους διαστάσεις, και τους πολεμους, αυτ εἰναι τα

ὼς περὶ θεων μυθευόμενα. Λέγει δ' υν ὁ Ιλούταρχος

Αpxo ἱστ0ρούμενα μητε θεῶν παθηματα, μητείνθρωπων ὰλλα δαιμόνων 13 μεγάλων εἶναι νομίζοντες, οἴ κα Πλάτων a Πυθαγόρας και Ξενοκράτης και ρύσιππος, πόμενοι τοῖς πάλαι θεολόγοις, ερρωμενεστέρους ἀνθρώπων λέγουσι γεγονέναι, καὶ πολυ τὴ δυνήμει τhim φύσιν ὐπερφέροντας Τμῶν τ, δε Ῥεῖον Ῥυκ ίμιγεν οὐδε ἄκρατον χοντας, αλλὰ καὶ ψυχης φύσει a σώματος αἰσθησει συνειληχός, δονην δεχομένr καὶ πόνον, και σα ταύταις εγγενόμενα ταῖς μεταβολαῖς πάθη τους με μὰλλον του δ' ηττον επι- ταράττει Γίνοντa γαρ ς ε ἀνθρώποις a δαίμοσιν ρετης διαφοραὶ καὶ κακίας. ἁ a γιγαντικὰ a Tιτανικὰ παρ' Ελλησιν δόμενα, καὶ πολλαι τινες ἄθεσμοι πράξεις, καὶ Πυθῶνος

305쪽

Και επιφερει λεγων ἐξης

Ἐμπεδοκλῆς δὲ καὶ δίκας φησὶ διδοναι τους δαίμονας ν αν ξαμάρτωσιν καὶ πλημμελησωσιν,

Ταῖτα ὁ ΙΠλουταρχος εν τω δηλωθεντι συγγράμματι παραθεμενος, καὶ δια πλειόνων ἐξεργασάμενος τον λο

307쪽

γαρ μων ὁ μέν τίς εστι Δῖος, ὁ δὲ Ἀθηναῖος ὁ δε Ἀπολλώειος. ΠΛΟΥT-

εκτησαντο θεῶν παρωνυμίας.

Τοσαυθ ὁ Πλουταρχος ἐν οἶς σπουδασε Πλὴ τῶi εκλελοιπότων χρηστηρίων, προς τοῖς αλλοις και ν σκειν παριστὰς τους δαίμονας, ὁ και αυτ κατὰ τον δεοι/τα καιρον παραθησομαι. εως δε φερε συλλεξώμεθα οσα αλλα περι τῆς των ἀγαθῶν, ως φησι, αιμόνων bδυνάμεως τε και νεργείας αυθις ὁ την καθ μῶν συσκευην πεποιημενος εν οις επεγραψε Περὶ της εὐλογίων φιλοσοφίας κτίθεται μαλιστα γαρ αυτ και νῖν σπερουν και πολλάκις μαρτυρι χρησομαι και ελεγχω της περι Ους πολαμβάνουσι θεους πλάνης, ως ἄν ἐκ τῶν οἰκείων βελῶν και τοξευμάτων βαλλόμενοι καταισχυνοιντο. υτως γαρ και γενοι αν μῖν ξ αυτῶν τῶν τοι θεοῖς προσφιλῶν και ἡ και ευσεβῶν νενομισμενωνακριβῶς τε τον περὶ τῶν ικείων λόγον διηρευνηκότων cανελλιπης και παραιτητος η τῶν προκειμενων ἀπό

δειξις Γράφει δε ταῖτα ὁ δεδηλωμενος εν οἶς ἐπεγραψε

Περι της εκ λογίων φιλοσοφίας, ενθα μαρτύρεται μη τααπόρρητα τῶν θεῶν εκφαίνειν, πομνυμενος τε αυτὸς Λκαι παραγγελλων κρύπτειν και η εις πολλους εκφερειντα λεχ θησόμενα Τίνα δε ην τα τοιαυταί Tον Ιανα Διονυσου φησὶ θεράποντα ιναι, τουτον δε τῶν ἀγαθωνοιπα δαιμόνων πιφανεντα ποτε τοις κατ ἀγρον γεω-

308쪽

si πονοῖσι Τι χρῆν αγαθον οντα παρασχεῖν η παντως αγαθου τινος παρουσίαν τοῖς της θεοφανείας του αγαθοῖκατηξιωμένοις 'Αρ ουν υπηρξεν ἀγαθόν τι τοι θεαταῖς του γαθου δαίμονος, η κακον εἰληχ'σι αίμονα ἔργφ5 της πείρας σθημένοι Φησὶ γουν ὁ θαυμασιος μαρτυς τους της ἀ γαθης ταύτης θέας ξιωμένους αθρου θάνατον

1 'Aκηκοας οἴα του δαίμονος, ο φησὶν αγαθου, τό τε σχημα καὶ τα πράξεις ὁ εν Βραγχιδαις δίδαξεν

Ἀπόλλωνα Θεα δη καὶ των λοιπων τα γενναια κατορ-

309쪽

θώματα, ν δ ενεκα την ουράνιον ἀπολελοιπότες ια- τριβην την συν ἀνθρώποις ἀντικατηλλάξαντο. Ιάντως εδηπου χρην αὐτους σωφροσύνης κατάρχειν, και ταλυσιτελη καὶ φελιμα τοῖς ανθρώποις ποτίθεσθαι' ιδε τουτων μεν ουδεν Ἀκουε δ' οἱ ἐκφαίνει ὁ τὰ ἀρρητότατα των ἀρρητων διηρευνηκὼς καὶ των πορ- ρητων ἀξιωθεὶς της γνώσεως. οτε μεν ουν τινας των P. IBI αγαθῶν τούτων δαιμόνων φησὶν ερωτικαῖς ηδυπαθειαις υπηρετεῖσθαι, τοτε δ ετέρους τυμπάνοις καὶ αυλοῖς καὶ θηλειῶν πατάγοις χαίρειν αλλους δε α πάλιν μάχαις και πολεμοις ἀγάλλεσθαι, καὶ κυνηγεσίοις την ρτεμιν, και τοῖς ἀπο γης καρποῖς την Δηώ θρηνεῖν δε τονοσιριν εισέτι νυν την σιν, καὶ τον πόλλω μαντευεσθαι Τοιαυται ν φασιν ἀγαθῶι δαιμονων αἱ εις ανθρώπους φέλειαι Δέχου δε και τούτων τὰς αποδείξεις Io

Και γηποτε βια τουτο τρίμορφος τριμερης τε και ηψυχη Ταύτης δε το μεν θυμοείδές, το δε πιθυμητικόν d

SEARCH

MENU NAVIGATION