Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

271쪽

Πάντες οἱ θεοὶ των θνῶν δαιμόνια τό τε αποστολικον, διου Dσιν τι ab θύουσι, δαιμονίοις AEa Ἀλ εώ θυουσιν. H ει τί γε ην αγαθον ἐν αυτοῖς, ως δια τουτο και η 5των ἀγαθῶν μεταλαχεῖν προσηγορίας, ευεργετικον Vην και πάντων σωτηριο- φίλον τὰ δικαιοσυνης καὶ ανθρώπων κηδεμονικόν Tοιουτον δε ον πῶς ἀνθρωπωνεχαιρε σφαγαῖς πῶς δε υκ ἀπεῖργε δια χῬησμῶν το

ἀνθρώπειον γένος τοιαυτα πράττειν ς ει ου χεῖρον ν Io

και φαυλότερον 'νθρώπων, m P γε Ῥομων τιμωριαις εξάντεις τους μιαιφόνους κατέστησαν. γαρ θεός τις p. 62ην, ἀλλ' ἄνθρωπος, ὁ της ἀνθρωποθυσιας την χρονιον

και μακρὰν παραλυσας νόσον.

τι δε αυλων η και πονηρῶν ταυτα δαιμόνων ιηαν σοι ἔτι ἀλλον συμφανές, ει λογίσαιο τὰ της ἐπιρ 5ρητου και ἀκολάστου πορνείας αυτῶν της εν Ηλιουπόλει της Φοινίκης εισέτι νυν πιτελούμενα, και παρα

πλείστοις αλλοις ἀνθρώπων. Mοιχεια γουν και θορὰς και παρανόμους τέρας μίξεις επὶ τιμη θεῶν, ἄσπερ τι χρέος οφειλόμενον χρηναί φασιν ἐκτελεῖν, και της ομοιχιδίου και πορνικης πράξεως τοῖς θεοῖς ἀπάρχεσθαι, hτης ἀκλεους ταύτης και ἀσέμνου Ἐμπορίας, ἄσπερ τι χαριστηριον ἀγαθόν, τους καρπους αυτοῖς ἀνατιθέντας 'ομοια γὰρ ταυτα ταῖς ἀνθρωποθυσίαις. E δὴ υν ου ἐσώφρονος ἀνδρος οἰκεῖον το χαίρειν φόνοις αισχρορρη εμοσύναις τε ,αι παρανόμοις γυναικῶν Ῥίξεσιν ἐπὶ μισθω την ἄραν ἀπεμπολουσῶν , πολλοὶ δει φαναι θεῶν δαιμόνων αἰνα ἀγαθῶν , ἀποδέχεσθαι τὰ

272쪽

τοιαυτα E O δη λθοι τις φαύλων μολογουμένως

εἰναι ταυτα δαιμόνων, πλην ἀλλ ετερους εἶναι τους ἀγαθους, ους δ μαλιστα σεβειν αυτους Ota σωτηρας,

πευστέον που ρα ησαν αὐτοῖς οἱ γαθοι σωτηρες, ι δη καὶ τουτους σεβον, μη τους πονηρους τοιαυταδρωντας κατα των προσφυγων ἀπερυκειν ; που δε ἱαγαθοὶ δαίμονες, τους βλαπτικοῖς μη ἀπελαυνειν, και τοῖς θεραπεύουσι μη συμμαχειν ; τί δε καὶ περιεφρόνουν παρεντες το λογικον κώ θεοφιλες ανθρώπων γενος τη; των φαύλων δαιμόνων ἀμότητι κατατρυ χόμενον, ουχὶ δεααντικρυς τοῖς τῆσι προεκηρυττον μεταστρεπτὶ φεύγειν

και αποτρεπεσθαι πάντα θεον νομαζόμενον, ς ου θεον

ἀλλα αὐλον δαίμονα, -τα μα καὶ απάνθρωπα τά τε

παράνομα και αἰσχPὰ φίλα τυχχανεις και ειτε τις ν5 πάλαι πρότερον - Ρόδ- νενομισμενος Ῥεος χαίρων ἀνθρωποθυσίαις, τοῖτον ὁ Ἀληθης θεός, εἴτις η ἄρα την πραξιν επισχων αν οὐ θεον ἀλλα φαῖλον ηγεῖσθαι δαίμονα τοῖς τἀπι προεκηρυξεν εἴτε εν Σαλαμῖνι, τηπρότερον Κορωνία ονομαζομεν και αὐτ9, εν μηνὶ κατὰ 1 Κυπρίους Αφροδισίω θύετο ἄνθρωπος, και τοῖτον, ὁ αληθη θεος ἀπεφηνεν ἀλιτηριον εἰναι δαίμονα, παυσας p. 63 . ἀσεβες και ἀνόσιον το γινόμενον. E IC και εν Ηλιουπόλει πη. Λιγύπτου πον της ἀνθρωποκτονίας νόμον Ἀμωσις ελυσε, πιολν κρείττονα τοὶ θεοῖ τον

ἄνθρωπον ὁ ἀληθη θεος ἐδίδαξεν αν εγονεναι οὐ γαρ

273쪽

I 6 17 ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗΣ Δ. ις sa θεος δαίμ ων δε πάλιν κἀκεῖνος ην ὁ κατάρχων τ ii 5ανθρωποκτονίας. Oυ αν δε λαληθη θεος καὶ τον της Ηρας δαίμονα ουχὶ μιαρον γεῖσθαι δεῖν ἐνομοθετησεν,

Τ της μερας κάστης τρεῖς ανθρώπους θυεσθαι παρεστησεν ἱστορία o δ αν γένοιτο δαιμονικώτεροναληθως του καλουμενου μαδιο Διονύσου, ω φασιν hεν ίω ἄνθρωπον μελεῖστὶ διασπῶντας θύειν η του νTενεδω σαύτως, ον καὶ αυτον δια της ανθρωποθυσίας

ἱλάσκοντο πηγόρευσε δ' αν ὁ ληθη θεος καὶ τωAρει τω βροτολοιγω καὶ φιλοπολέμω δαίμονι θύειν ξ

ἄνθρωπον, νομοθετησε δ' αν μητε των οικείων μητε των

ἀλλοτρίων τα φίλτατα κατασφάττειν αὐτω. ι δε καὶτ Αθηνα κατ μος παρθένος, ῶς φασιν ἐθύετο εν Λαοδικεια κατὰ Συρίαν, καὶ ταύτην εἰπεῖν πονηρονοαίμονα ου αν ἐφυλάξατο ὁ ληθη θεός καὶ omeεν Λιβύ τοῖς ὁμοίοις χαίροντα κώ τον ἐπὶ της ραβίας ω και αὐτω κατ ἔτος ἔκαστον ἔθυον παῖδα, δν καιυπὸ βωμον ἔθαπτον. 17. Τούτους παντας, και τούς γε αισχρορρημοσύ dναις καὶ γυναικῶν παρανόμοις διαφθοραῖς τατε ἄλλI Iπροκατειλεγμέν μανία χαίροντας, προεφώνησεν αν αληθης και γαθὸς εἴτε θεος ιτε δαίμων μηδαμῶς ἡγεισθα θεούς Τουτ δε υδεις τῶν πώποτε η μόνος ε παρ ιβραίοις τιμώμενος, A αν μόνος και ἀληθης Θεός, πεποιηκὼς μνημονεύεται Μόνος γαρ οἶτος διατο προφητο και θεολόγου Ιωυσεως προεκηρυξε τοις

274쪽

πασι μη σεβειν ως αγαθους δαίμονας τους φαυλου- 1 εμπαλιν δε αποτρέπεσθαι καὶ ἀπελαύνειν, ὼς αν πονηρὰ τυγχάνοντας πνεύματα ναὶ μην καὶ καθαιρεῖν αυτων τούς τε νεως καὶ τὰς ανιερους και ἀτελεστους θυσίας,

καὶ πάμπαν εὐανθρώπων φανίζειν την ς περὶ θεῶν

P. 64 αυτῶν μνημην, και την ἀπονεμομενην αὐτοῖς τιμηνενομοθέτησεν Ουδε γαρ του φαύλους απομειλίσσεσθαι σιον ν του τοῖς ἀγαθοῖς μεμελημενους. Eιτε δε Φύλαρχος εἴτε και στισοῖν ἱστορεῖ πάντας τους Ἐλληνας πρὶν επὶ τους πολεμους ξιεναι ἀνθρωποκτονεῖν, και τοῖτον μάρτυρα της Ελληνων δαιμονικης πιληψίας η κνει παραλαμβάνειν μη παρίδης

μηδε τους κατα την 'Aφρικην τους τε Θρακας καιτους Σκύθας τα μοι πραττοντας ταῖς αὐταῖς τῶν io δαιμονων πη χθαι μανιαι ἀποφαίνεσθαι δε και τους D θηναίους, και τους κατα την μεγάλην πόλιν ει γε καιουτοι κατα τα του Μεγάλου Διος εορτὰς ανθρώπους

εσφαζον. λλὰ γαρ συναγαγὼν μοῖ τον πάντων

τῶν προειρημενων κατάλογον εὐροις αν σχεδον ειπεῖν πῆσαν την τῶν θνῶν θεοποιίαν τούτοις αὐτοῖς τοῖς ἀνθρωποκτόνοις πνευμα και τοι πονηροῖς δαίμοσιν ἀνακειμενην. ι γαρ εν 'Pόδω και εν Σαλαμινι και ταῖς αλλαις νησοις, και εν λιουπολει κατAιγυπτον, - τε ι και Τενέδω και Λακεδαιμονι και Αρκαδία Φοινίκη τε και Λιβυη, και προς τούτοις απασιν ν Συρία και Αραβία, και παρά γε τοι Πανέλλησιν και επι τούτων τοῖς κορυφαιοτάτοις Ἀθηναίοις.

275쪽

καὶ Σκύθαις ἀποδεδεικται τὰ της δαιμονικης ἀνθρωπο- κτονίας κατὰ του in παλαιους χρόνους 'πιτελούμενα, και μέχρι τοὶ Σωτηρος μῶν παρατείναντα ' πῶς ουκευλόγως πους πάντας εἴποις gw τότε ποῖς πονηροῖς Φαίμοσι βεδουλῶσθαι, im πρότερόν παυλαν τῶν τοσούτων τω βίω γενεσθαι κακῶν η την του Σωτηρος d

Αδριανου χρόνων βιαμειναι 'αυτα, αελυσθαι G ἐξεκείνου παρεστησεν ὁ της ἱστορίας λόγος. Oυτος δεην μάλιστα ὁ χρόνος, καθ ον η σωτηριος εἰς πάντας 5 ἀνθρώπους ηκμαζε διδασκαλια. Και μην ουδε δυνατὸν αὐτοῖς ιπεῖν ς τοῖς πονηροῖς δαίμοσιν εθυον χυτοῖς γαρ μάλιστα τοῖς μεγάλοις θεοῖς η στορία τὰς ανθρωποθυσίας δηλωσεν πιτελεῖσθαι. Θυεσθαι γαρ φησε τη Ἐρα και η Ἀθηνα, Κρόνω τε και Ἀρει και Διο- ονυσω, και αὐτω γε τω επὶ παντων Διί, και τω Φοίβω,

τοῦ δη σεμνοτάτω πάντων και σοφωτάτω Ἀπόλλωνι τούτους δε και υκ ἄλλους τους μεγίστους και ἀγαθους σωτηράς τε κα θεους ἀναγορεύουσιν Λυτοι δ' ἄρα p. 165 εἰεν ἄν οι πονηροὶ δαίμονες. E γαρ οἶδε τοιαύταις

ἀνθρωποθυσίαις και ἀνθρωποκτονίαις χαιρον, πῶς ουκαν αυτοὐς εικότως θ τῶν μοχθηρῶν πνευμάτων μιαιφονία καταριθμησειας, εἴτε αὐτοὶ χαίρειν λεγοιντο τοῖς sτοιούτοις ειτε συγχωρεῖν και περιορὰν τεροις γιγνό

276쪽

πλανασθαι, ως θεραπευειν και κολακευειν τους φαυλους 1 τί si τοῖς πονηροῖς καταδουλουσθαι, πιεον 'γαθους

b οντας καὶ θεους πορρωτάτω της ανθρώπων οιατριβης παν ὁ τι φαυλον καὶ πον θρον δυνάμει κρείττονι καὶ θειοτέρα πελαυνειν vi πατηρ με αγαθος ου ανύπω φαύλοις ἀνδράσι φθειρόμενον περιίδοι 'ν πον υἱον αὐτου, ουδ το παιδα σώφρων δεσπότης ποτοῖς χθροῖς ἀγόμενον περιόψεται, οὐO γε στρατηγος πολεμου οντος , τους οἰκείους παρον διασώσασθαι τοῖς πολεμίοις αἰ χμαλώτους ἀνησει, ουδ ποιμην ταθρεμματα τοῖς λύκοις θεοὶ δε αρα καὶ αγαθοὶ δαίμονες ὐπο τοῖς μοχθηροῖς καὶ φαύλοις ἀνησουσι τ ανθρώπων

ΚΩ οἱ τρισμυριοι φυλaκες μερόπων ἀνθωπων,

οἱ δη ποιμενες κώ σωτηρες, βασιλεῖς τε κώ πατέρες καὶ κύριοι. τοῖς χχθροῖς και πολεμίοις καὶ ἀγρίοις θηρσιν νηλεῶς οὐτως καὶ μῶς ἄγειν καὶ φέρειν ταφίλτατα πιαραοώσουσι, οὐχὶ G προπολεμησουσιν ὐπερασπιζοντες των προσφύγων, καὶ τους μεν εχθροῖς καὶ πονηροῖς δαίμονας της ανθρώπων γέλης μακραν ῶσπερ τινας δεγρίου καὶ ἐμοβόρους Φηρα. ἀποδιώξουσι, ιοάξουσι δε πάντα ἄνθρωπον μυρίων θεῶν καὶ δαιμ όνων έ γαθῶν πιληθεω προσωκειωμένων ἐπιθαρσοῖντα, και τοῖς ου μόνον κρείττοσιν ἀλλα καὶ πλείοσιν και μεγιστοις θεοῖς καθωσιωμένον, σμικρὰ ἀλλον δετο μηοεν επιστρέφεσθαι της των πονηρῶν δαιμόνων ἀσθενείας , τε δε τοῖτο μη ἔπραττον, συνηργουν δ'

277쪽

εμπαλιν τοῖς πον θροῖς δευτοί, βια πων χρησμω τας προδηλωθείσας ανιέντες ανθρωποθυσίας, χαίροντές τε αισχρορρημοσύναις πάσαις και ταῖς τούτων κολου- oθοις πράξεσιν, ἔργω φασί, ηλον, ως οὐOεν τι και αὐτοι

φαύλων δαιμόνων την φύσιν διηλλαττον, μαλλον Ο μιῆς και η αὐτης ὐπηρχον προαιρέσεως κώ γνώμης ' και ετ P. 66μαλλον ειπεῖν, ω ουδε λως θεός τις ην, οὐδε τις αγαθος δαίμων, ὁ πάλαι προς των θνῶν απάντων κατα πόλεις τε και χώρας προσκυνούμενος. Πῶς γαρ αν γενοιτό ποτε τω ἀγαθω ο φαῖλον φίλον ει η και φωτος και σκότους κρασιν δυνασθαι μίαν φαίη τις αν γενεσθαι

ΓΙόσω sic κρείττων ὁ παρ ἀνθρώποις λογισμος των νενομισμένων θεῶν, μηδε φαύλοις δαιμο σι ρηνα θύειν παρακελευόμενος , Λεγε Γ ουν ὁ πρόσθεν εἰρημενος συγγραφεύς, εν οἶς ἔφησε μη δεῖν ζωοθυτεῖν, ὁτι μηδε io

φαύλοις δαίμοσι θυτεον, τοῖτον τον τρόπον U

278쪽

Σαφεστατα δὴ δια τούτων ὁ λόγος ἐξεφηνεν, τίνων

ηγεῖσθαι χρη τὰ μαντεῖα, και τας δια θυτικης ερωτη- σεις τάς τε παρὰ τοῖς πολλοῖς θαυμαζομενα περ ι των ἀδηλων προγνώσεις Πάντα γὰρ ταυτα δοξοκοπίας ονομάσας, ως ν πο δαιμόνων πονηρων νεργουμενας ἀποβάλλει Τον γουν περὶ φαύλων δαιμόνων διεξιων λόγον, και φάσκων τον συνετον ἄνδρα και σώφρονα

279쪽

μ η ποτε τουτοις ἐαυτον επιδουναι, μηδ' ἐπισπάσασθαι cεις αυτον δια των θυσιων τους τ ουτους, εξης ἐπισυνα- πτεα λεγων τον ψιλοσοφον μηδε μαντείων δεησεσθαι, μ)ψε σπλάγχνων γων, καὶ των παραπλησίων, ως αν της δαιμονικης οντων μακοτεχνίας. E Iap ουν κατα ταυτα 5ευλαβητεον τω σώφρονι καὶ συνετω τοιαυταις χρησθαι θυσίαις, δι' ων ἐπισπάσεται προ εαυτον του δαίμονας

αλόγων ζώων σφαγης - ουδειν πιν ενδίκως Ῥηθείη σώφρων και συνετος των πάλαι ζωοθυτουντων τοῖς δαί-χμοσι, και πολυ μαλλον των ἀνθρωποθυτουντων. Hλωδε α πανταχρου πάντα σχεδον εἰπεῖν θνη, πρόσθεν τον μετερον Σωτηρα προς ανθρώπου. ἀναδειχθηναι,του. φαύλους ἰλεούμενα βαίμονας παῖς κατα πάντα 5 τόπον απιτελουμέναι. ἀνθρωποθυσίαις. Ουδεις αρα

και ανθρώπινος λογισμος πόμενος ὁρθω λόγω παντὶτ- συνετω και σώφρονι βιαρρηδην προκηρύττει μη χρησθαι θυσίαις επι θεραπεία των πονηρῶν δαιμόνων, io

ὁ Ἀπόλλων. πάλιν γὰρ ἀνθρώποις τοῖτον παραβλη-

τεον, και δεικτεον σον του ορθοῖ λείπεται λογισμοῖ in προστάττει τω πονηρω δαίμονι θύειν, ου αλλως η δη- λαο φίλος ων αὐτω κακω δε το ὁμοιον φίλον. ουτου 5

280쪽

δε μάρτυς ὁ καὶ πρόσθεν εν οἶς επεγραψε Περιγ της κλογίων φιλοσοφίας οε ἱστορων προ λέςιν

Ταῖτα με ὁ θαυμασιος θεός, φαλλον δε το πολυπλανες βαιμόνιον τὶ δε του κατὰ φύσιν λογισμου τἀναντία καθαίρειν την ψυχην, δελλὶ μη θυσίαι. ἐπι

p. 69 δὴ συνετο ῶνα κα ὶ σώφρων ἀνηρ ορθῶς Ἀκρίθη ὁ ευλαβης καὶ, θυων δαίμοσιν ὁ τοῖς πονηροῖς θύειν

δια του χρησμοῖ παραινῶν τις αν ευλόγως καὶ ποδαπος νομισθείη, σοι καταλείπω σκοπεῖν. 'Eντευθεν δε ἀνα- Οραμόντι προφανες σται, ποῖοί τινες πηρχον την του τρόπου φύσιν οἱ ταῖς ἀνθρωποθυσίαις χαίροντες, η οι τούτοις παν το ἀνθρώπινον γένος παλαι πρότερον κατα-