장음표시 사용
281쪽
της ανθρωποθυσίας τρόπον, ορθότατα δ' υπὸ των παλαιων τελεῖσθαι, Δρα τοῖς νυν καταμεμφεσθαι πασιν, ooτι μηδεὶς μοίως τοῖς πατράσιν ευσεβεῖ. 1321. Et δ' ἐμφρόνως ο καθ ήμας της απηνους και αγρίας ἐμότητος πηλ ἀποστροφην 'ποιησαντο, σων παλαιῶν ουδει η ἄρα σοφός, τους πονηρους δαίμονας ταῖς ἀνθρωποκτονίαις μειλισσόμενος. Ἀλλὰ γαρ καιτυφλω, φασί, δηλον, ως υτε θεοὶ ειεν ἄν ουτε ἀγαθοὶ δαίμονες οἱ πάλαι προς των θνῶν πάντων θεολογούμενοι, πορρωτάτω δε του ἀγαθου ξωκισμένοι. Δι καιενδίκως θεομάχοι τινες και ἀσεβεῖς λεχθεῖεν, τον πάντα λυμηνάμενοι βίον, ων ε αιῶνος ουδει η μόνος ὁ Σωτηρκα Κυριος μῶν ὁ ριστὸς του Θεολπῆσιν ἀνθρώποις clτην φυγην προεξενησεν, ευαγγελιζόμενος μου πάντας Ελληνάς τε και βαρβάρους θεραπείαν της πατρικης
νόσου, και της πικρας και παλαιοτάτης δουλείας λευθερίαν Ἀφ' ην σπευδειν ὁ της ευαγγελικης ποδείξεως παρορμα λόγος, μεγάλη 'I φων τοι πῆσιν εις ξά
ανωθεν κ παλαιου τὰ θεια ως ληθῶς παρ' Ἐβραίοις εθεσπιζε λογια. την ημῶν πάλαι τυφλῶν τὰς - χας
και αιμόνων πονηρῶν πολυπλόκοις δεσμοῖς εο εμενων
282쪽
ἀπολύτρωσιν ευαγγελιζόμενα. Oθεν εἰκότως τους της διανοίας iφθαλμους προς του σωτηρίου καταυγασθέντες λόγου, σώφρονές τε και συνετοὶ και ευλαβεῖς γενόμενοι και πάντων Ἀλεύθεροι κακῶν Ῥύτε θύσομεν 1 ουτ δουλεύσομεν τοῖς τῶν θνῶν νενομισμενοι θεοῖς,1 οι δὴ και μῶν το πρὶν κατετυράννουν ἀχθέντες δεκα προσαχθεντες π της του Σωτηρος μῶν διδασκαλία τω μόνω και ἀληθεῖ Θεῶ, τω δη και δεσπότpκαι τροφεῖ, σωτηρί τε και ευεργετἴ, και τι ποιητ και δημιουργῶ ,αι παμβασιλεῖ τῶν πιλων, Φόνον τουτον ἀληθη Θεον γησόμεθα, και μόνω το προσηκον ἀπονεμοῖμεν ηεβας, μόνον γεραίροντες και μόνον αυτὸν εὐσεβουντες, Ουχ η τοῖς δαίμοσι φίλον, ἀλλ' η τω προς αυτου καταπεμφθεντι πάντων ανθρώπων Σωτηρ δια της ευαγγελικης αυτοὶ διδασκαλίας παραδεδοται Tαύτη
δε θεοσεβοῖντε. διώξομεν ,αι ἀπελάσομεν χαυτῶν, πολλου δει φοβηθησόμεθα, τους πονηροῖς δαίμονας δι'
ἁγνείας και καθαρου τρόπου βίου τε σώφρονος και παν-5 πετου, του δη προς του Σωτηρος μῶν διωρισμενου
καθαρα γαρ μη δύνασθαι ψυχη πλησιάζειν δια το ἀνόμοιον μολογεῖτο 'Aλλ' οὐδε μαντείας και χρησμῶν δεησόμεθα, ουδὰ σπλάγ χνὶ ζώων χρευνησομεν, οὐδε
σπουδάζεται, τούτων μῖν ἀφίστασθαι μελετὰν ὁ ΟυXριστοῖ λόγος διεστείλατο, μόνων δε κείνων φίεσθαι προύτρεψε, περι ἐν πιληθῶς φάντις μεν ουδεις Ουδὸ σπλάγονα ζώων μηνύσει το σαφες, αυτὸς δε μόνος
283쪽
του Θεου Λόγος ὁ ἐν τοῖς ἀληθινοῖς ἐνοικων σπλαγ χνοις των οἴων τε αυτον δι' ἄκραν ψυχὴ καθαροτητα ενδον εν αυτοῖς χωρεῖν Περι ων φησι που εν τοις
ἱεροῖς γράμμασιν, i)οικὶ σω εν αυτοῖς καὶ εμπεριπατησα , καὶ ἔσομαι υτων θεός, καὶ αυτοι ἔσονταί μοι λαός. Io Ταυτα μεν ουν τα ἀπο του περι θυσιων τοπου απ P. 17 Ιελεγκτικα της των δαιμόνων μοχθηρίας. Aκουε in οἱα περὶ των αυτων αυθις ὁ τη. ΙΠερὶ τῶν 'μψυχων ποxi ς συγγραφευς ἱστορεῖ, διαρρηδην μολογων του πονη-
ρους δαίμονας χν σχημασι πλείοσιν Ἀντυπουμενους, καὶ παντοίας μορφα χαρακτηρίζοντας, λανθάνειν καιεξαπατα τους πολλους τῶν ανθρώπων. Ἀγαθῶν γαρ, φησίν, υποδυόμενοι πρόσωπα και προσεταιριζόμενοι τα πληθη δια του τας ἐπιθυμίας τῶν ανθρώπων εκκαίειν, τους ἀνωτάτω θεους αυτους επιφημίζεσθαι βουλονται. io Tοσουτόν τε φησιν αυτους ἰσχυσαι, ως ἀπατησαι και bτους σοφωτάτους τῶν Ἐλλη νων ποιητας τε και φιλοσόφους, ους και μολογεῖ της του πληθους γεγονεναι
διαστροφης αἰτίους ὁτι τὰ ἐξ αυτῶν πασα γοητεία συνεστη. καὶ - προν δονην ἀνθρώποις βι αυτῶν Rπροξενεῖται οπως τὰ θεοὶ εἶναι βουλονται, δαίμονες οντες ηαυλοι καὶ AP ν προεστῶσα αυτῶν δυναμις δοκε θεος εἶναι ὁ μεγιστος. Tαυτ δε ὁ ΓΙορφυριος
τουτον στορεῖ τον τρόπον 22. Oσοι δὲ φ χαὶ του συνεχοῖς πνευματος ου κρατοῖσιν, αλλ OPΦΥ-
284쪽
μονίου, σφοδρὰς καὶ ἰφνιδίους, οἰον ἐνέδρας, ως το πολυποιουνται τὰς πτώσεις, πὶ μὲν λανθάνειν πειρώμενοι, πῆ δεβιο μενοι.
286쪽
Δια ογ, τουτων ἀκηκόαμεν ομολογουντων τι μη μό-5 νον ι παρ Ἐλλησι ποιητα προσεξεκαυσαν τὰς πο- ληψεις ων ανθρώπων τα περὶ των φαύλων δαιμόνωνώς περ θεων και ἀγαθῶν, αλλὰ και των ε φιλοσοφίαοιατριβόντων οἱ περὶ θεους δοκουντες σπουδαίως, χειν, d. οι και αυτοὶ ο θεους ἀλλα πονηρους δαίμονας περιεποντες α πληθη και τους δημους εἰς την ομοίαν πλάνθην ξετραχηλισαν. Dμολόγησε γουν σαφῶς ὁ λόγος Ain αρα παρα τῶν δοκουντων σοφῶν ἀκουοντα περὶ θεῶν τα πληθη σύμφωνα ταῖς αυτῶν δόξαις περρώσθη φρονεῖν τι μαλλον ς περὶ θεῶν περὶ τῶν μοχθηρῶν
287쪽
δαιμόνων. Και ταυτα ου ἐξ μων κατηγόρηται, αλλ
υπι αυτων των κριβεστατα τα ικεῖα μαλλον η ημεις
εἰδότων. γε τοι αυτος συγγραφευς ου παρεργως ομιλησας τη τους πολλους λανθανούση δεισιδαιμονία io φησὶ τους πονηρους δαίμονας βούλεσθαι εἰναι θεούς, καιέ γαθῶν δόξαν χειν παρα ἀνθρώποις. Τίς τε η προεστωσα αυτων δυναμις τυγχάνει λαυτος p. 74 πάλιν διασαφησει, τους ἄρχοντα των πονηρων δαιμ'όνων λεγων εἰναι τον Σάραπιν και την Ἐκάτην Oε
θεία γραφη τον Βελζεβούλ. Aκουε δ' ἰπως και περι
289쪽
οἶς επιλέγει ὁ συγγραφευς σαφως τίνες οἱ σκυλακες οτι οἱ πονηροὶ δαίμονες, περὶ ν ἄρτι πεπαυμεθα θλεγοντες. Τοσαυτα με δη καὶ αὐτα. Ιερὶ δε του δαίμονας εἶναι πονηρους ληθως, αλ οὐδε αγαθονεπαγομενους, τους παρα τοῖς πολλοῖς θεολογουμένους, φερε ετ μαλλον δια πλειόνων κρατύνωμεν.
290쪽
Tάδε το πεμπτον περιεχε συγγραμμα τη ευαγγελικῆς προπαρασκευῆς