Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

91쪽

γένεσιν δε των καθ' υπόληψιν ψευδη δοκούντων εἶναι, καὶ τὰς MAOΥT-

Ζηνων δὲ ὁ Ἐλεάτης ἰδιον μὲν Ῥυδεν Ἀξέθετο, διηπόρησε δὲ

περὶ τούτων πι πλεῖον.

93쪽

Ουτω τα λοιπa κατ τον υτον λόγον τα δε κουφότατα την ἄνω τάξιν λαβόντα τον λιον ὰποτελέσαι.

Τοιαυτη καὶ των πανσόφων Ἐλληνων των δὴ φυσι-

κων φιλοσοφων ἐπικληθεντων η περὶ της συστάσεως του παντος καὶ της πρώτης κοσμογονίας διάληψις ου Oημιουργον η ποιητην τινα των λων ποστησαμένων, αλλ ου λως Θεου μνημην ποιησαμενων, μόνη δε τη ἀλόγω φορα και η αυτομάτω κινησε την αιτίαν του παντος ανατεθεικότων. Tοσαυτ δε αυτων καὶ προς

ἀλλήλους Ἀναντιότης, εν μεν πιυδενὶ ἀλληλοι in συμπεφωνηκότων, μάχης δε και διαφωνίας τα πάντα ἀναπε dπληρωκότων. Oθεν καὶ ὁ θαυμάσιος Σωκράτης τουτουσι παντας μωραινοντα. ἀπηλεγχε, καὶ μαινομενων κατουοεν ελεγε πιιαφερειν. εἰ sim σοι φάρτυς ἀξιό εως

Ξενοφων εν Ἀπομνημονευμασι λεγων ουτως' Οὐδεις δε πώποτε Σωκράτους ουδεν σεβὲς οὐδε νόσιον ουτὰ aries

94쪽

ἐστιν νθρώποις ευρεῖν επε και τους τ μέγιστα φρονοῖντας επὶτω περὶ τουτων λέγειν οὐ τα υτ δοξάζειν ἰλληλοις, ἀλλα τοις μαινομένοις μοίως διακῶσθαι προς ἀλλ) λους. Tῶν τε γαρ μαινομένων του μὲν ουδὲ τ δεινὰ δεδιεναι, τους δε τὰ μη φοβερα φοβεῖσθαι . . . των τε περὶ της πάντων φύσεως μεριμνώντων τοῖς b με δοκεῖν εν μόνον το ν εἶναι, τοῖς δε ἄπειρα το πληθος καὶ τοῖς μεν δε πάντα κινῶσθαι, τοῖς δε υδεν αν ποτε κινηθηναι' καὶ τοῖς με ἄπaντα γίγνεσθαί τε και ὰπόλλυσθαι, τοῖς δε οἴτ νγενέσθαι ποτε Oυoέν, ἴτ έπόλλυσθαι.

Ταυ ὁ Σωκράτης, ως ὁ Ξενοφων μαρτυρεῖ Συνάδειδε και ὁ Πλάτων τούτοις εν ω Ιερὶ ψυχης, τοιάδε

λεγοντα αυτον αναγραφων ΠΑΑTa Ἐγὼ γάρ, ἔφη, ω Κέβης, νέος ων θαυμαστως ως επεθύμησα ταύτης της σοφίας ην δη καλουσι περ φύσεως ἱστορίαν ὐπερή-

95쪽

Tαῖτα Σωκράτης 'υτο in εκεῖνος ἰ πασιν ἀοίοιμος 'Eλλησιν 'οτε τοίνυν και τω τηλικουτώ φιλοσοφω io τοιάδε εἶναι εδόκει τὰ της των δηλωθεντων φυσιολογίας, εἰκότως μοι δοκω καὶ μας την τούτων ἁπάντων ἀθεό p. 27τητα παρητησθαι, Ἀπεὶ αὐ τὰ της πολυθεου πλανης

αυτων Ου εοικεν εἶναι αλλότρια των εἰρημενων. Τουτομεν ουν ήπω καιρου του προσηκοντο. ἐλεγχθησεται,

καθ ο ἀποδείξομεν τι πρωτος Ἐλλη νων Ἀναξαγόρας ε

νουν επιστησαι θ του παντος αιτία μνημονεύεται. υνδε μοι επι τον Διόδωρον μετάβα, καὶ σκοπε οἱ περιτης πρῶτη των ανθρώπων θεολογια ιστορει.

96쪽

Tων δε παρ' Ἐλλγὶσι aλaιων μυθολόγων τινες ὁ Oσιριν Διονυσον προσονομάζουσι a Σείριον παρωνύμως. Ω Εἴμολπος μεν εν τοῖς Baκχικοῖς ἔπεσι φησιν,

Aστροφα Διόνυσον εν ἀκτίνεσσι πυρωπόν.

97쪽

ετέλουν ελεον δε και οἶκτον και κλαυθμον βλαστηματιγης πιόντι καθιέρουν, και γενέσει ζώων ε γης πρώτη και λεξ αλληλων, και τελευτη καθ' ην του η απηρ

νίκων γραφη, ς ε ξης ἀποδειχθησεται. Ἀλλα κα των καθ ημας γεγονως δευτος -κεῖνο. ὁ ταῖς καθ ήμων cλαμπρυνόμενος δυσφημίαις, εν οἱ ἐπεγραψε Περι της

των εμψυχων ἀποχῆς, και πων παλαιῶν αρχαιότητος

την μνημην δέ πως αυτολεξεί. Θεοφράστω μάρτυρι

98쪽

μεὶ ος ris ναγκαίας λης μετὰ πολλῶν πόνων και δακρύων στaγόva τούτων πηρξατο τοῖς θεοῖς ου τούτων οἶν εθυον πρότερον, ἀλλα χλοης οἱονεί τινα χὶς γονίμου φύσεως χνουν ταῖς χερσι δρόμενοι Δένδρα μεν a δη προ λων ἀνέδωκεν η γη, των δένδρων δε πολυ πρόσθεν την ἐπετειον γεννωμένην πόaν' ις δρεπομενοι φύλλα και ριζας και τους λους της φυσεως υτῶν βλaστους aτέκαιον, aύτνὶ τους φαινομένους υρανίους θεους τηθυσία δεξιούμενοι, και του πυρος ὰπαθανατίζοντες αὐτοῖς τὰς τιμάς. Io Tot τοις γα και το πῖλὰθάνατον φύλαττον ἐν τοῖς ἱεροῖς, ὼς vs. 29 μάλιστα υτοῖς ὁμοιοτατον. Ἐκ δε της θυμιάσεως των απὸ γης θυμιατηριά τε κάλουν και το θύειν και θυσίας, ἁ δη μεῖς; τηνυστερα πλημμέλειαν σημαίνοντα υκ ὀρθῶς εὐκούομεν, την διατων ζώων δοκοῖσαν θεραπείαν καλοῖντες θυσίαν. Toσουτον δε τοῖς παλaιοῖς του μη παραβαίνει το θος ἔμελεν, ὼς κατὰ τῶνεκλειποντων τ ὰρχαῖον πεισαγόντων δε τερον ρασαμένους aρώματα τα θυμιώμενα προσaγορεῖσαι.

Πόρρω δὲ τῶν περ τὰς θυσίας ἀπαρχῶν τοῖς ἰνθρώποις προioυσῶν πaρανομίας η τῶν δεινοτάτων θυμάτων παράληψις πεισηχθηωμότητος πληρης' Q δοκεῖν τὰς πρόσθεν λεχθείσας καθ' ὶμῶν ἀρὰς vi ν πελος εἰληφεναι, σφαξάντων τῶν ἀνθρώπων και τους βωμους αἱμαξάντων.

Τοσαυτα και ὁ Ιορφυριος, ο μαλλον η ὁ Θεόφραστος. Eπισφράγισμα δε του λόγου γενοιτ αν μῖν ὁ

99쪽

Πλατων ε Κρατυλω, πρόσθεν των εἰρη μενων αυτω περὶ cτων Ἐλλη νων δε πη φάσκων προς ρημα

Αλλ ήτι με οἱ πρωτοι καὶ παλαίτατοι των ἀνθρώ- cl

ἀφιδρυμασιν, υπω τότε γραφικης οὐδε πλαστικης ηγλυπτικης η ἀνδριαντοπονητικης τέχνης ἐφευρημενης,

ουδε μην οἰκοδομικης οὐδε δερχιτεκτονικης πω συνεστώσης, παντί τ οιμαι συλλογιζομεν δηλον εἶναι.Uτι δε υδὸ των μετα ταῖτα κατωνομασμενων θεων τε κα ηρώων μν μη τις τοι τότε παρην, υτ πιυν τις ναυτοῖς Ζευς, ου Κρόνος, ο ΙΠοσειδῶν, ου Ἀπόλλων, οὐχ Hρα, ου Ἀθηνα, οὐ Διόνυσος, ουδε τις τερος Ioθηλειά τε καὶ αρρην θεός, οἱοι μετα ταυτα μυρίοι παρά τε βαρβάροις και 'Eλλησιν, ἀλλα ουδ δαίμων τις αγα-

θος η φαυλος εν ἀνθρώποις Ἀθαυμάζετο μόνα δἐ τα

φαινόμενα των ουρανίων στρων, παρὰ το θεειν, ὁπερεστ τρεχειν, θεων δὴ προσηγορίας , αυτοί φασιν p. 3oετύγχανον, κα ουδ ταυτα ταῖς δια ζώων θυσίαις και ταῖς μετα ταυτα περινοηθείσαις τιμάῖς εθρησκεύετο, οὐχ ημετερος ὁ λόγος, ο ικοθεν δ και εξ αυτῶν Ελλη νων μαρτυρία, δια τῶν προτεθειμενων φωνῶν και τῶν αυθις sas I lat. ut 397 C

100쪽

εξης παρατεθησομενων την ἀπόδειξιν παρασχ ομενη. Toυτ δε καὶ οἱ ἱεροὶ καθ μας διδάσκουσι λόγοι, πασι

γονίας Ἐλληνικης η βαρβαρικης τοῖς παλαιοτάτοις των ανθρώπων λόγος, οὐδε ξοάνων ἀψύχων δρυσις, ουδ' νυν πολλη φλυαρία η των θεων αρρένων τε καὶ θηλειῶν ονομασίας. ἱ γουν προσηγορίαι καὶ τα νόματα ξανθρώπων στερον φευρημένα ουπω τότε εν ἀνθρώποις εγνωρίζετο ' ἀλλ' οὐδε δαιμόνων και πνευμάτων 'φανῶν

λογίαι, ου απορρητων τελετῶν μυστηρια, οὐδ' ολως τι της πολλης καὶ ἀδολεσχο των μετέπειτα ανδρῶν δεισιδαιμονίας. Aνθρώπων αρα ταυτα Τν ευρηματα. και

αισχρῶν κώ ακολάστων πιτε χνηματα, κατὰ το παρημῖν Ῥεῖον λόγιον τ, φάσκον Ἀρχ)ὶ πορνείας, Ἀπίνοιδεἰδώλων. H γοῖν των θνῶν πάντων πολύθεος πλάνημακροῖς στερον αἰῶσι πέφανται, ἀρξαμένη φεν απὸ Φοινίκων και Αἰγυπτίων, διαβασα δε ε τούτων πί τε τὰ λοιπὰ θνη και μέχρις αυτῶν Ἀληνων, ως καιτουτο πάλιν η τῶν παλαιτάτων στορία κατέχει, ν κώ