장음표시 사용
451쪽
αυτος ὼς οῖόν τε ν περ αυτῶν εἰπεῖν και φρονησαι και παρασκευασαι τοῖς μέλλοντας επακολουθήσειν πραγματευσάμενος ταυτα 5 και την σύμπασαν υτου φιλοσοφίαν χις τουτω συνταξάμενος, περ ταυτά φησι και την τούτων νόησιν καὶ την σοφίαν εἶναι καὶ την επιστημην, δι ῆς το ἀνθρώπινον τελος και η μακαριστη βιοτη bπαραγίνεται.
πλεί- ας της Ῥηλωθείσης παραθέσθαι του ἀνδρος γραφης' πλην ἀλλα τοι ἐκτεθεῖσιν αρκεσθέντες μεταβησώμεθα και επι την των Στωῖκων αιρεσιν Σωκράτους τοίνυν ακουστης εγενετο Ἀντισθενης, Ἐρακλεωτικός τις ἀνηρ το φρόνημα, ο εφη του δεσθαι το μαίνεσθαι κρεῖττον εἶναι δι καὶ παρIνει τοῖς γνωρίμοις, μηδε- ποτε χάριν δονης δάκτυλον κτείνειν. πουτου δε ἀκου- στης γεγον Διογενης ὁ κύων, ος καὶ αυτος θηριωδε-
τιευς, ὁ της των Στωῖκων φιλοσόφων αἱρεσεως καταστὰς s
ci ρχηγός. Ζηνωνα δε Κλεάνθης διεδε ξατο. Κλεάνθην
δε ρυσιππος τουτον δε Ζηνων τερος, καὶ οἱ καθεξης.
452쪽
θίciv μαρμένην καὶ ἐπιστημην καὶ ἰληθειαν καὶ νόμον ιναι τῶν ἄντων ἰδιάδραστόν τινα καὶ ἄφυκτον Tαύτη δε πάντα διοι
cisa ζῶον και ἱδιον και θεόν. Ἐν γαρ τούτω πάντα περιέχεσθαι τα σώματα, κενὸν δε μηδεν πάρ ει εν αὐτω. ὁ γαρ ε πάσης της Ουσίας ποιον προσαγορεύεσθaι, το κατὰ την διακόσμησιν την τοιαύτη και διάταξιν ἔχον Δι, κατὰ μεν την προτέραν ἀπο- δοσιν δίδιον τον κόσμον εἶναί φασι κατὰ δε την διακόσμησιν, γενητον καὶ μεταβλητον κατὰ περιοδους ὰπείρους γεγονυίας τε καιεσομένας. Και το μὲν κ της πάσης Ουσίας ποιόν, κόσμον ἀίδιονεῖναι και θεόν λέγεσθαι δε κόσμον σύστημα εξ υρανου και ὰέρος και ης ab θαλάττης και τῶ - αυτοῖς φύσεων λέγεσθαι δεκόσμον καὶ τω οἰκητηριον θεῶν και ἰνθρώπων ina τῶν ἔνεκα
453쪽
τουτων γενομενων συνεστῶra a τρόπον πολι λέγεται APEIOΥδιχῶς, τό τε οἰκητηριον και το εκ των νοικουντων συν τοῖς πολίταις συστημα Ῥυτω καὶ ὁ κόσμος ιονε πόλις εστὶν εὐθεων κα 5ὰνθρωπων συνεστῶσa, των μεν θεῶν την γεμονίαν ἐχόντων των δε
Tαῖτα μεν ουν ἀπο τῆς Ἐπιτομγὶς Αρείου Διδυμου προκείσθω Προς δε την περὶ Θεοῖ τῶν Στωῖκῶν δόξαν παρκεῖ παραθέσθαι τὰς Ιορφυρίου λεξεις, ντοις προς Βόηθον ἀντιγραφεῖσιν αυτω Περὶ ψυχης τουτον
818 co Porphyr C. Bocthum de Aniuia Fragra ab Eusebi Servatum
454쪽
και μητε στοιχεῖα πάρχοντα, μητε συλλαβάς; Σῶμα με ταυτι Ουτως ου αν εἴη 'o Ἀλλ' Ἀρα ταυτὶ μὲν Ῥυ, η δ' ἰληδύναται εινα ονε ἰλλα ab i. ταύτην παντος μαλλον αδύνατον,αρρωστία του μενειν. Ποταμὸς γαρ η υλη ροώδης καὶ ὀξύρροπος, βάθος καὶ πλάτος καὶ μηκος ἀόριστος και ἀνήνυτος.
456쪽
Ἐκ τούτων δε δηλον τι ρυσι retro επι τῆς Ουσίας ου ταυτην
παρείληφε πην συγχυσιν πιδύνατον οὐ ἀλλα την ἀντὶ της μεταβολῆς λεγομένqν Ου γαρ επι της του κόσμου καταπεριοδους της μεγίστης γινομένης φθορὰς κυρίως παραλαμβάνουσι ὶ φθορα οἱ την εις πυρ ἀνάλυσιν των λων δογματίθοντες, ην δὴ Ἀαλοῖσιν εκπύρωσιν, πιλλ ἀντὶ τῆς αατὰ φύσιν μετα- βολης χρωνται τη προσηγορία της φθορὰς Ἀρέσκει γαρ τοῖς Στωiκοις φιλοσόφοις την λην υσὶν εις πυρ μεταβάλλειν, χνεις σπέρμa, και πάλιν ε τούτου αὐτην ποτελεισθαι την διακόσμησιν, Ora το πρότερον P. Και τοῖτο το δόγμα των ἀπὸ της αἱρεσεως οἱ πρωτοι καὶ πρεσβύτατοι προσηκαντο, Ζηνων τε και Κλεάνθης καὶ ρύσιππος TO με γαρ τούτου μαθητην καιδιάδοχον τῆς σχολης Ζηνωνά φασιν ἐπισχῶν περὶ της ἐκπυρώσεως
των ὁλων. 19. Ἐπι τοσουτον δε προελθων ὁ κοινος λόγος, και κοινη φύσις μειρων καὶ πλείων γενομένη τέλος ἀναξηράνασα πάντα P. 82 και εις αυτην ναλαβοῖσa, εν τη πάση ουσία γίνεται, προανελθοῖσα εἰς ων πρῶτον ρηθέντα λόγον, καὶ εἰς την ἰνάστασινεκείνην πιιν ποιοῖσα ενιαυτον τον μέγιστον, καθ' ον ὰπ αυτης μόνης εις αυτην πάλιν γίνεται Ἀποκατάστασις. 'Επανελθοῖσα δὲ δια τάξιν, ἀφ' ιας διακοσμεῖν σαύτως ρξατο, κατὰ λόγον πάλιν την υτην διεξαγωγην ποιειται, των τοιούτων περιόδωνεξίῖδίου γινομένων ἰκαταπαύστως. ἴτε γὰρ της αρχης αἰτίαν και πὰσιν ἰόν τε γίνεσθαι οἴτε του διοικοῖντο αυτά. υσίαν b τε γὰρ τοῖς γινομενοις φεστάναι δει πεφυκυῖαν ἀναδέχεσθαι τὰς μετaβολὰς πάσας, και το δημιουργησαν ξ αυτης. οῖα γὰρ εφ' μῶν τίς εστι φύσις δθμιουργουσα, τοιούτου τινος κατανάγκην ἄντος καὶ ν' κόσμωίγενητου . . . γενεσεως γὰρ ἀρχην t 4 ξρο oin BI cI - 3 αδ-φθορὰς m. BI cI εκ τούτου aὐτην l
457쪽
20. To δε σπέρμα φησὶν ὁ Ζηνων εἶναι is μεθίησιν ἄνθρωπος
458쪽
Tην δε υ γενητήν τε και φθαρτην λέγουσιν ου ευθυς δε του σώματος παλλαγεiσαν φθείρεσθαι, λλ' πιμενειν τινας χρόνους καθ' εαυτήν την μὲν ων σπουδαίων μέχρι τῆς εἰς Io πῖ ἰναλύσεως των πάντων την δε των φρόνων προς ποσούς τινας χρόνους T δε διαμένειν τα ψυχας υτ λέγουσιν, ὁτιδιαμένομεν μεῖς ψυχαὶ γενόμενοι του σωματος c. χωρισθέντες καὶ εἰς ἐλάττω . μεταβαλόντες ουσίαν την της ψυχης. ας δε των αφρόνων καὶ αλόγων ζώων ψυχας συναπόλλυσθαι τοῖς σώμασι.
Τοιαυτα και τα της Στωῖκῆς φιλοσοφίας δόγματα ἀπο των 'Επιτομων Ἀρείου Διδυμου συνειλεγμένα ΓΙρος δε την περὶ ψυχης τοπον των ἀνδρων δόξαν ἀπαρκεῖ τα παρα Λογγίνω τω καθ' ημα συντόμως ἀντειρημενα
459쪽
αλλων μὲν μυθητων δεας σωμάτων ὰπογενναν πεφυκασιν, εν οἶς p. 823ει και η συνεχως ἀλλ' υν πόρρωθεν δ si ενι την των στοιχ είων αἰτίαν, και την προς τα δευτερα και τρίτα των πρωτων ἀφορμην.Tῶν δε περ ψυχην ἴχνος ουδὲν ουδε τεκμήριον εν τοῖς σώμασιν ευρίσκεται xa ει φιλοτιμοῖτό τις, ὼς 'Επίκουρος και ρυσιπιτος, s
γένεσιν των περὶ ψυχης πράξεων. γαρ ἡ του πνεύματος μῖν
λεπτότης προ εργου γένοιτ in εἰς φαντασίας καὶ λογισμούς id ι δε των τόμων σχημα τοσαύτην παρα τα ἄλλα εχει δυναμιν και προπην, ἰστο φρόνησιν γεννὰν δτam εις Ἀτέρου πλάσινεγκαταμιχθη σώματος; a μὲν ως ουδ ει των φαίστου τις ων τυχοι τριαόδων κα θεραπαινων, ων φησιν Ομηρος τους μὲν 5αυτομάτους εἰς 'owίγωνα δι' αυτῶν χωρεῖν, τὰς δε συνεργάζεσθαι πω χεσποτη, και μηδενος tam οἱ ρῶντες ἔχουσι πλεο
εἰς το δύνασθαί τι περιττότερον ποιεῖν πρὸς αἴσθησιν. Ζήνωri Cμεν 'am και Κλεάνθει νεμεσήσειέ τις αν δικαίως ουτω σφόδρα
460쪽
ΛΟΓΓΙΝΟΥ Ουρανίων, εις αναθυμωσιν καὶ καπνον καὶ τοιαυτην φλυαρίαν καταθησομεν, καὶ Ουδε τους ποιητας αἰσχυνούμεθα, es καίπερ Daκριβη συνεσιν των θεῶν Ου εχοντες, μως τα μὲν κ τῆς κοινης πινοίας των ανθρώπων, τα δε εξ επιπνοίας των Μουσῶν, κινεῖν αυτους επὶ ταυτα πέφυκε, σεμνότερα ρηκασι περ αυτων, καὶ ου αναθυμιάσεις, ουδ' ἀέρας Ουδε πνεύματa, καὶ ληρους;
γε ταύτη , καὶ 4κατέρου την φύσιν τε καὶ ουσίαν καταθεατέον. To μὲν δη σῶμα κώ aυτο συοκείμενον Οἴτε παρα που λόγου δύναται μένειν, 'ν τε αἴσθησις ὁρα λυόμενόν τε καὶ τηκόμενον, καὶ παντοιου ὀλεθρους δεχόμενον, κάστου τε των ἐνόντων προς το αυτου φερομένου, φθείροντός τε ἄλλου Ἀτερον, καὶ μεταβάλλοντος χις πιλλο, Ἀab ἀπολλυντος. καὶ μάλιστα πιταν ψυχη χφίλα ποιουσα μη oraρη τοῖς γκοις am μονωθῆ δε Ἀκαστον Io γιγνόμενον εν ου εστι, λύσιν δεχόμενον εἴς τε μορφην και λην, ε&ων νάγκη και τα ἁπλὰ τῶν σωμάτω τὰς συστάσεις εχειν καὶ μην καὶ μεγεθος εχοντα, πιτε σώματὶ δντa, τεμνόμενά τε,