장음표시 사용
441쪽
διαφορὰν υτω το καλὸν τουτο ευρημα οὐ σωματος. D με γαρ ATTIKOτΠλάτων, ατ οντων τεσσάρων σωμάτων καὶ πάντων φύσει κινου- μενων πλην a ευθεῖαν κίνησιν, πυρος με επὶ το εκτός, γης
442쪽
ATTIRO σκεψαμένου εἴτε στί τι κάτω φύσει καὶ ανω, ειτε μη, καὶ ἀποδείξαντος κριβως τι κατα ἐν τὰς των σωμάτων προς τους τοπους οἰκειότητας το κάτω λέγοιτο εκάστοις φ ο φέροιντο, ἄνω δε κάστοις τ ὰλλότριον φ ο ὰναχωροῖεν, καὶ κατὰ την αυτην σχέσιν καὶ το βαρυ και το κοῖφον διανείμαντος ast πρὸς τούτω ἀποδείξαντος τι μητε το μέσον μητε το πέριξ αυτῶν εἴλογον ἄνω η κάτω λέγεσθαι, δε ἀντιτίθησι, πανταχόθεν καταβάλλειν δεῖν ηγούμενος τα κείνου, καὶ το με επὶ το μέσον φερόμενον βαρυλέγειν βιάζεται, το δε επι το πέριξ κοῖφον καὶ τον μεν τόποντον εν μέσω κάτω φησί, τον δε πέριξ ἄνω.
'Aλλὰ περὶ μεν κόσμου, και ἐξ ων ουτος, καὶ των 5 κατ υρανόν, τοσουτον αλληλων ἀφεστηκατον Ταυταμεν ουν ἴδε Μωσης δε και τα βραίων λόγια τουτωνουδεν πολυπραγμονεῖ και εἰκότως ' τι μηδε προὐβίου κατόρθωσιν τοῖς περὶ ταυτα σχολουμενοις λυσιτελεῖν
443쪽
τῆς ψυχ)ης θεῖον σωσαι δυνηθείσης τά τε της φύσεως πραγματα h ATTI
444쪽
ATTI διανοηθῆναι, ' προσδοκησαι, το μνημονευσαι, το λογίσασθαι ἰ
φασι, γραμματεύς. ΙΠάνυ γουν ουτός ἐστι πιιστὸς ἐζ συνηκέντι περὶ των Ἀκτός. ὁ της πιυτοὶ ψυχος τοσουτον διημαρτηκως ὼς μηδ' οτι διανοεῖται παρακολουθεῖν. Ου γαρ η υ ' φησίν, εἰλλ' ὁ ανθρωπός εστιν ὁ τούτων ἔκαστον ενεργῶν η υχηδε κίνητος. ούτω τοιγαρουν ἐπόμενος Δικαίαρχος, καὶ τἀκόλουθον κανος ων θεωρῶν, νηὶρηκε την λην πόστασιν της ψυχης. Οτι φεν γαμ πιόρατόν τι και ἐφανες εστιν η ψυχη δηλον, ἄστε υκ αν δια γε την ὰπὸ των αἰσθησεων νάργειαν δοίημεν εἶναι ψυχην αἱ δε κινησεις αυτῆς φανους υσης ὰναγκάζειν μὰς δοκουσιν εἶναί ri την ψυχην ὁμολογεῖν. αυταγαρ metra τις συνιέναι δοκεῖ της φυχης ἄντα, τὶ βουλεύεσθαι,
και σκοπὸ θαι, και καθ' O δηποτε τρόπον διaνοεῖσθαι. οτανγα ἴδωμεν το σῶμα και τὰς τούτου δυνάμεις, και ἐνθυμηθῶμεν δε τὰς τοιαυτας νεργείας ς υ σωματος υσας, διδομεν ειναί τι εν ήν τερον το βουλευόμενον τουτ δε ειναι την ψυχην.
5 προσάψη πράγματι οἴτε θεν ουσα εμφαίνεται καταλέλοιπεν, Οἴτε ὁ τι χρησιμος αν εἶναι δοκοίη. ις ου η βοήθει τω την ψυχην θάνατον εἶναι θέλοντι παρα του την ψυχην ποκτιν - νυντος ἰοίς δε η διδασκαλία του τρόπου της κινησεως, καθ' ον αὐτοκίνητον αυτήν φαμεν, παρα των μηδε το παράπαν αυτῆ κίνησιν νεμόντων; αι ἀλλα κατά γε την θανασίαν του νου φήσαι τις αν αυτον κοινωνεῖν Πλάτωνι a γαρ ει μη πὰσαν 8I R. L φησι εστι ig. ως Ommuli. n. et φησι BO Vig.
445쪽
βουλεται την φυχην θάνατον εἶναι, τόν γε νουν μολογει θεῖόν TTIΚΟΥ τε καὶ φθαρτον εῖναι. Tις μεν ου την υσὶν καὶ την φύσιν ὁ νοῖς, ὁθεν ων, καὶ πόθεν πεισκρινόμενος τοῖς νθρωποις, καὶ 5ποδ παλιν απαλλαττόμενος, αυτος ἄν εἰδείη εἴ γε τι συνίησινων λέγει περι του νου, και η τὶ ἄπορον ποῖ πράγματος τω ἀσαφεῖ οὐ λόγου περιστέλλων ἐξίσταται τον λεγχον, σπερ αἱ σηπίαι το δυσθηρευτο εκ του σκοτεινου ποριούμενος. TIάντως
δε α εν τούτοις διαφέρεται Πλάτωm D με γαρ φησι νου 1 oaνευ ψυχης δύνατον εἶναι συνίστασθαι, ὁ δε χωρίζει της ψυχης τον νουν. Καὶ το της θανασίας ὁ μεν μετα της ψυχῆς αυτω P. 81I δίδωσιν, ἰς πιλλως πιυς ενδεχόμενον- ί QO φησιν αυτω μόνω χωριζομένω της ψυχῆς τοῖτο περιγίνεσθαι. a την με ψυχην
του σώματος ου ηξίωσεν εκβαίνειν, τι Πλάτωνι τοῖτο χ ρεσε
τον δε νουν ἀπορρηγνυσθαι τῆς ψυχῆς νάγκασεν, ἔτι δύνατον 5εγνω Πλάτων το τοιουτο.
Ταυτα με ὁ Ἀττικός. Συνάψω δε αυτοῖς καὶ τὰ
Πλωτίνου τόνδ' εχοντα τον τρόπον
447쪽
II. Προς δε τον εντελεχειαν την ψυχην εἰπόντα, και ἀκίνητον ΤΘ. Σπaντελῶς ουσαν κινεῖν πειληφότα ρητέον πόθεν οι ἐνθουσιασμοὶ p. 813του ζώου μηδεν με ξυνιέντος ων ὁρα τε καὶ λέγει, τῆς δὲ ψυχης και το μέλλον καὶ μη ενεστὸς βλεπούσης και aτὰ ταυτο κινουμένης, πόθεν δε και επι τῆς του ζώου συστάσεως αἱ τῆς ὼς ζώουψυχης βουλαί τε και σκέψεις καὶ θελησεις, Ῥοπαι Ῥυσαι τῆς ε
To δε βαρύτητι πεικάζειν την ψυχην η ποιότησι μο ειδέσι
448쪽
5 α μεν ουν ἄλλα οσα περὶ aυτης εἰρηκασιν ἄλλοι αἰσχυνην μῖν φέρει Πῶς γαρ υκ αἰσχρὸς ὁ εντελέχειαν τιθεὶς την ψυχην λόγος σώματος φυσικου οργανικου ΙΠως δε υκ αἰσχυνης γέμων ὁ πνεῖμά πως χειν αυτηνίποδιδούς η πῆρ νοερόν, τῆ περιψύξει καὶοῖον βαφὶ του aέρος ναφθὲν η στομωθέν, ὁ τε τόμων ἄθροισμα d. θεὶς η λως πωσώματος αυτην γεννὰσθαι αποφαινόμενος ἰ
εφηνατο Αἰσχυνης ουν παντες ἴτοι πληρεις λόγοι. Ἐπὶ δε τω λεγοντι αὐτοκίνητον ουσίαν, Ῥυ ἄν τις,
450쪽
ATTIΚΟΥ των πι γης πραγμάτων και η εν τούτοις ἰληθειαν ἰδεῖν δυνατο, της δ' οντως ἀληθείας ποπτευσαι ' πιδίου υχ Ora τε τὶν αυτωla κανόνι καὶ κριτὴ των περ αυτον χρησάμενος, ἀπεγνω τινας εἶναι
ἰδίας φύσεις, ora Πλάτων γνω, ληρους δε και τερετίσματα και φλυαρίας ἐτόλμησεν εἰπειν τα των ἄντων νώτατα TO μεν ουν ἄκρον τε και εσχατον των Πλάτωνος φιλοσοφημάτων στι τολπερ την νοητην aύτην καὶ ἱδιον υσίαν την των ἰδεῶν, ενθαδη πόνος τε καὶ ἀγων σχατος τῆ ψυχη πρόκειται ' με γαρ μετασχ ων και Ἀφικόμενος αυτης πάντως χυδαίμοιν ὁ δὲ ἀπο- λειφθεὶς και ἰδυνατησας θεωρος γενεσθαι πάντως μοιρος ευδαιμονίας καταλείπεται. Και δια τοῖτο Πλάτων τε πανταχῆ διαγωνίζεται, δεικνυ την σχυν τουτων των φύσεων Οἴτε γοραἰτίαν ντινωνουν ποδοῖναί φησιν ἰόν τε εἶναι καλῶς, αν μη5 τούτων μεθεξει, ἴτε γνῶσιν τινος ληθους, αν η γῆ πρὸς ταῖτα δυαφορα ἀλλ' οὐδε λόγου μετεσεσθαί τισιν ει μη την τούτων Ουσίαν ὁμολογήσειαν. Ο τ αῖ α Ο ΙΠλάτωνος συνιστάναιεγνωκότες των πλεῖστον αγῶνα των λόγων εν τούτω τίθενταιωπόν ὰναγκαίως Ουδεν γαρ τι o IΠλατωνικον ὰπολείπεται, ει μη τὰς πρώτας και ἀρχικωτάτας φύσεις ταύτας συγχωρήσεταί τις αυτοῖς περ Πλάτωνος Tasτα γάρ εστιν οἶς μάλιστα τωναλλων περεχει. γοησας γὰρ θεον προς αυτὰ τῶν ἁπάντων πατερα και δημιουργον και δεσπότην καὶ κηδεμόνα, και γνωρίζων ε τῶν