Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

81쪽

Τοσαυτα εἰπών, μετα πλεῖστα βαρβάρων αυθις ἀναφέρει την μνημην, κἄπειτα εἰς λληνας παρα βαρβαρωνηκειν τὰ πολλὰ των νομάτων διαρρηδην ὁμολογεῖ φά

Ταυτα ὁ Πλατων. θανε γε μην αυτον ὁ Μωσης, o οἶ δὴ σοφος νομοθετης ν μου καὶ διαλεκτικός,

τεθεῖσθαι τὰς προσηγορίας παρίστησι i Το γαρ επιροκληθεν ἄρτι φησι τουτο καὶ πάλαι πρότερον εν I φύσει περιεχεσθαι. εἶναί τε και προύπάρχειν 'κάστω πων επωνομασμενων τουτο oνομα ὁπερ ὁ δηλούμενος ἄνθρω- t, πο επιθειάσας δυνάμει κρείττονι τεθειται Και αὐτοΟὸ o AOάμ, 'Eβράλ υπάρχον νομα, παρα τω Μωσεῖν Plat O ut 4o si a I fieri si I9

82쪽

του γηγενους ἀνθρωπου γένοιτ' et ἐπώνυμον. τι In 3 παρ' Ἐβραίοις Ἀδὰμ η γη καλεῖται, παρ' o καὶ ὁ πρῶτος γηγεν ἐτύμως Λοὰμ πο Μωσεως ἀνείρηται. Εχοι δ' αν H αλλην η προσηγορία διάνοιαν, εἰς τοερυθρον μεταλαμβανομένη, και την του σώματος παριστωσα φύσιν Ἀλλα τοι μεν γεώδη, και ηῖνον, καὶ

γηγενη η τον σωματικον και σαρκινον ανθρωπον τωτου Ἀδὰμ πεσημηνατο προσρηματι Καλουσι δε καιαλλως παιδες 'Eβραίων τοι ανθρωπον, Ἐνως πονομάζοντες, ον η φασιν εἶναι τον εν μῖν λογικόν, τερον οντα την φύσιν του γεώδους Ἀδάμ. Διάνοιαν δεπεριέχει και ὁ νὼς οἰκείαν, ἐπιλησμων D'Eλλη νων μηνευόμενος φωνp. Τοιοῖτον δε πεφυκεν πάρ χειντο ν μῖν λογικον, της προς το θνητον και λογον συμπλοκης Ἀνεκα Tin μεν γαμ πάντ' καθαρον καιd ἀσώματον και θεῖον και λογικον υ μόνον των πρόσθεν γενομενων την μνημην, αλλὰ και των μελλόντων σε- σθαι την γνωσιν, δι' ακραν ἀρετην θεωρίας περιείληφε.T, G εν σαρξὶ πεπιλημενον, ὀστέοις τε και νεύροις καταπεπαρμενον, ὀγκον τε μεγαν και βαρυν πηχθισ- μενον το σῶμα, ληθης πολλης και ἀμαθίας συνιο ν ὁ παρ 'Eβραίοις λόγος εὐθυβόλω κέκληκε προσρηματι, 'E νὼς ἐπονομάσας, ὁπερ δηλοῖ τον επιλησμονα Κεῖται

Eβραῖκον επι με της πρώτης του ανθρώπου κλησεως το νοῦς περιείληφεν Ασε ελεγε σαφεστερον τι οὐτος εστιν ὁ πιλησμων, ὁτι υ, ω Θεέ, μιμνησκὶ αυτου,

83쪽

Και τα μεν Ἐβραίων λόγια ἴτω πως διαιρεῖ την ἐτυμολογίαν. -δε Πλάτων τον ἄνθρωπον τη Ἐλλη νων φων' παρὰ το ἀναθρειν φησὶ κεκλησθαι, λεγων

Παλιν βραῖοι τον ἄνδρα Si καλοῖσι Παρηκται δε αὐτοῖς τοὐνομα απ του Ἐς δι' ου σημαίνουσι τοπυρ, ινα ' παρα το θερμον καὶ διάπυρον της τοῖ ἀνδρος φυσεως ὁ ἀνηρ ἄνομασμενος vi δε υνη, πείπερ εἴρη- 3ται τοῖ νορος εἰληφθαι, καὶ την προσηγορίαν πι- κοινωνει τω ἀνδρί. ΕΣΣΑ γαρ η γυνη λεγεται παραυτοῖς, σπερ ΕΙΣ ἀνηρ. D δε Πλάτων τον ἄνδρα

κόσμου στερεον καὶ αἰσθητον σωμα. D δε Πλάτων τω οὐραν φησὶν ορθῶς νομα κεῖσθαι δια το ἄνω ὁρῆν εποιειν. Πάλιν Ἐβραῖοι πω μελ ἀνωτάτω πολ Θεοῖ

84쪽

κυριον νομα ἄρρητον εἶναι καὶ ἄφθεγκτον, Ουδὸ φαντασία διανοίας ληπτόν εἷναί φασιν αυτ δε τοῖτο καθ' o Θεον νομάζομεν, T λωεὶμ καλoλπι, παρα , Ἐλ, ς εοικε τοῖτο δ' ὁρμηνεύουσι ἰσχυν και δυναμιν ωστεόναι του Θεου τουνομα παρ αυτοῖς ἀπο της ἀμφ αυ- τον δυνάμεώς τε και ἰσχυος ἐπιλελογισμένον, δι' ης νοεῖται παντοδυναμος. και πάντα ἰσχύων, ἰς πιν τα5 πάντα συστησάμενος. -δε Πλάτων θεον κα θεους παρὰ το θέειν, περ ἐστι τρέχειν, τους ἐν οὐραν φω- στηρας ἐπικεκλησθαί φησι.Tοιαῖτα δη τινα, Δ ἐν τυπω φάναι, τὰ παρ' Ἐβραίοις και τὰ παρὰ Πλάτωνι περι ορθότητος νομάτων διηκρί- 1 βωται. Και τὰς ε ἀνθρώποις δε προσηγορίας μετά τινος διανοίας φησὶν ὁ Πλάτων τεθεῖσθαι, και τον γελο γον ἀποδιδόναι πειρῆται, υκ ἰδ' πως τον μεν Εκτορα κεκλησθαι εἰπων ἀπ του χειν και κρατεῖν,

p. 518 δια o βασιλέα εἶναι των Τρώων τον δε Ἀγαμεμνονα δια το ἄγαν μένειν, και τοι δόξασι περι των Τρώωνευτόνως και καρτερῶς παραμενειν τον δε ρεστην διατ ορεινον και ἄγριον καὶ θηριωδες του τρόπου καὶ τον 5 μὸν Ἀτρεα δια το ἀτηρόν τινα γεγονεναι το θος τονδε Πέλοπα, ο ιόν τινα Ου τὰ πόρρω, αλλὰ μόνα τὰ πελας και εγγυς ορωντα τον δε Τάνταλον ταλάντατόν τινά

φησι διὰ τὰ περὶ αυτον δυστυ ηματα σημαίνειν Ταῖτα

και τοιαυτα μυρι αλλα ευροις αν εἰρημενα τω Πλατωνι,

85쪽

βεβιασμένα αν εἴποις, οὐδε γε κατά τινα σοφιστικηνευρεσιλογίαν πεποιημένα μαθων Δ ὁ με παρ Ἐβραίοις Κάi, ' ζηλος πα- Ἐλλησι μεταλαμβανεται του- του δ' ξιωθη του προσρήματος ὁ δηλουμενος, ο ιὰ το ζηλῶσαι τον ἀδελφον τον Ἀβελ Και ὁ Αβελ δε ερμηνευεται ' πενθος ' του τοιουδε πάθους γεγονως καιαυτος τοῖς γονεῖσιν αιτιος, et κατά τινα θει τερα προμηθειαν γενομενοις τοῖς παισὶ ταύτας τεθεινται τας

επωνυμίας. Τί δ' ει σοι το Ἀβρααμ παραφεροιμι

Μετεωρολόγος τις υτος, καὶ της των στρων θεωριας των τε κατ πιυρανον μαθημάτων εἰδημων το πριν, τε

κέχρηται μετωνυμία ουκέτι φήσας, κληθήσεται ὁ νομάσου Ἀβράμ, ἰλλ 'Aβραὰμ ἔσται 'o χνομὶ σου, οτι Graτέρα πολλων θνων τέθεικά σε Tοῖτο δ οποίας εχεται διανοίας μακρος αν εἴη λόγος. 'A παρκεῖ δε καν τούτω ον Πλάτωνα μάρτυρα του λόγου παραθέσθαι ἰπο θειοτερας δυνάμεως ενια των ονομάτων τεθεῖσθαι φάμενον. Λέγει 5Γ Ουν αυτοῖς ρήμασιν

Toῖτό γέ τοι αυτ δια πλειόνων καὶ η παρ' Eβραίοις io ιερα πιστοῖται γραφη πρῶτός τε Μωσης παντων, ς

86쪽

ε θειοτερας δυνάμεως o Ἀβρααμ καὶ τον τούτου παῖδα P. 5Iντον σαὰκ καὶ τι τον Ισραηλ ἐπωνομάσθαι δίδαξε. Γέλως δε ὁ σαὰκ ερμηνευεται, το της ἐναρέτου χαρὰς ἐπαγόμενος σύμβολον η τοῖς θεοφιλέσι γερας ἐξαίρετον δώσειν ὁ Θεοζ επηγγελται δε τουτου παῖς Ἱσραηλ ην με το πρὶν το του Ιακωφονομα πενηνεγ- μενος, ἀντὶ δε του Ιακωβ ὁ Θεος αυτ το του Ἱσραηλ

θεωρητικον μεταστησάμενος IIτερνιστης γαρ ὁ Ιακωβερμηνεύεται, ὴ τον πετης ναθλων ἀγωνα Ἱσραηλi, δε ὁρων Θεόν, ὁποῖος αν εἴη ὁ γνωστικὸς και θεωρητικὸς εν ἀνθρώπω νους Τί με δεῖ νυν του πανσόφου Μωσεως

η των παρ Ἐβραίοις ἱερων λογίων δια μυρίων ἄλλων

την ορθότητα της των οικείων νομάτων Ῥεσεως - απλουν, μακροτερας σχολης δεομενων των κατὰ τὰν τόπον ουτίκα δη καὶ των πρώτων της γραμματικης στοιχειων Eλληνες μεν ου αν εχοιεν τὰς τυμολογίας

ειπεῖν, οὐδ αυτός γ' αν φαίη Πλάτων τὸν λόγον η τὸν λογισμδν των φωνηεντων η των συμφώνων. Ἐβραίων

α ειποιεν παῖδες του τε λ φα την αιτίαν, o παραὐτοῖς καλειτα Αλφ, τουτ δε σημαίνει μάθησιν καιτου ητα, περ ἡ φίλον αυτοῖς προσαγορεύειν, ἴτω δε τον οἰκον νομάζουσιν Aστε δηλοῖ την διάνοιαν, μάθησις οἴκου ' σε σαφεστερον λεγετο, διδαχη τις και μάθησις οικονομίας. Και το Γάμμα δε παρ αυτοῖς κεκληται ψελ' ἴτω δε την πληρωσιν νομάζουσιν. Et ἐπειδὴ τὰς δελτους Δὸλ καλοῖσι, το τεταρτον στοι χεῖον ούτω προσεῖπον, μοῖ δια των ού στοιχείων σημαίνοντες, ως ὁτι Ἀγγραφος μάθησις πληρωσίς εστιοελτων. πιὼν δέ τις και τὰ λοιπὰ της γραμματικης

87쪽

στοιχεια, μεταπινος αιτιας και λογισμοῖ ευρο αν ε καστα παρ αυτοῖς νομασμένα. πει και των ἐπτα φωνηεν- των την επι το αὐτο σύνθεσιν μιῆς τινος πορρητου επροσηγορίας περιέ χ' ιν φασὶν εκφωνησιν, ην δια τεσσάρων στοιχείων παῖOες βραίων σημειούμενοι επὶ της ἀνωτάτω του Θεοῖ δυνάμεως κατατάττουσιν, ἄλεκτόν τι τοῖς πολλοῖς και πόρρητον του εἶναι παις παραπατρος εἰληφότες. Και των παρ 'Eλλησι δε σοφων, io ου Οι οπόθεν τις τουτο μαθων νίξατο, δέ πη δι' επω φησας

Eυροις in αν καὶ των λοιπων παρ' Ἐβραίοις στοι νείων Ἀεπιστησας καστω, τα σημαινομενα τουτ δε ηδ καὶ οις των πρόσθεν μῖν συνεστη, οπηνίκα παρα βαρβάρων τα πάντα φελησθαι τους Ἐλληνας ἀπεδείκνυμεν h Ιολλην δ' ἄν τις καταμάθοι, την Ἐβραίων γλωσσαν πολυπραγμονων, νομάτων ορθότητα παρὰ τοῖς ἀνδράσι

ηγορικον νομα απὸ του Ἐβε το παρωνυμιον εἴληφε. Σημαίνει δε τοῖτο τον ' διαπερωντα V 'πει και διάβασις

και διαπερων τ' Ἐβραίων φωνὴ Ἐβερ' ονομάζεται. Διδάσκει δε ὁ λόγος διαπερὰν και διαβαίνειν απὸ των

τηο επὶ ταχεῖα, μηδαμως τε ἐναπομενειν και ἴστασθαι επι τη θεα των ὁρωμενων ἀπο δε τουτων ἐπι τα ἀφανη

88쪽

δημιουργου θεολογίας διαβαινειν. παυτη τοι του πρώτους μόνω τω παν γεμόνι και αιτίω των λων ἀνακειε μενους, ευσεβεία τε καθαρα και ἀληθεῖ προσανεχοντας, Ἐβραίους εφώνουν, περατικούς τινας και διαβεβηκότας τη διανοι τους τοιούσδε ἀποκαλουντες. Και τί με δειε, πλεῖον μηκύνειν τα παντα συναγοντα της των

Ἐβραῖκων ὀνομάτων ρθότητός τε και κριβείας, του προβληματος ικείας δεομενου πραγματεία : Πλην Aς εν τύπω φάναι, γουμα και δια των λεχθέντων της παρἘβραίοις λογικης διδασκαλίας την ἀπόδειξιν παρεσχη- κεναι ει η κατὰ τον IΠλάτωνα ου φαύλων ν ἀνδρων οὐδἐ των τυχόντων, ἀλλα σοφοῖ και διαλεκτικοῖ τινος νομοθέτου φύσιν νομάτων οικείαν τοις πράγμασιν ευρέσθαι, οἷος μῖν ὁ Μ ωσης και τὰ βραίων ἀποδέδεικται λόγια. Τί δὴ ουν μετὰ τὰ λογικὰ επεται τὶ φυσικὶ επισκελασθαι, πιπως ποτε και Io περ ταυτα εἰ co 'Eβραίων παῖδες p. 521 V. Kαι o τρίτον δε μέρος της καθ Ἐβραίους φιλοσοφίας, -τουτο δ' ην o φυσικόν, διαιρούμενον και παρ

αὐτοῖς ει τε την των νοητων και σωματων ποπτείαν, και εις την των αισθητων φυσιολογίαν,-οἱ κατὰ πάντα 5 τέλειοι προφηται δεσάν τε, και τοῖς ικείοις, τε δη καιρος κάλει, κατεμιγνυον λογοις ου στοχασμοῖς καιθνητης διανοίας επιτηδευσε μαθόντες, οὐδ' ἐπι διδασκάλοις ἀνδράσι σεμνυνόμενοι, θεοφορησε δε κρείττονος

δυνάμεως και θείου πνευριατος επιπνοία την γνωσιν ἀνα- τιθέντες. νθεν μυρία μεν αὐτοῖς περ ι των μελλόντων τεθέσπιστο, μυρία δε περ της τοῖν παντος συστασεως πεφυσιολόγητο, και α παλιν μυρία περ ζώων φύσεως διείληπτο, πλεῖστα δε οσα και περι υτων ταῖς οικείαις 3 προσανέχονται Vix K yttenbach ad Uut 3 καὶ omeso aci νυν Io 18 4Don1 sa ara totum capomi hi περὶ Dou Ι

89쪽

εκαστος προφητείαις κατεβεβλητο Mωσης Me καὶ λίθων δυνάμεις ευ μάλα ξεπιστάμενος ου παρεργως επι της τοῖ ἀρχιερεως στολης τῆ τούτων κεχρηται θεωρία.

Και α πάλιν Σολομῶν, ε καί τις αλλος, εν τη περιτουτων διαπρεψιαι φυσιολογία προς της θείας μαρτυρεῖται γραφης, ἶδε περιε χουσης Και λάλησε Σολομων

90쪽

h οὐσίας. υροις δ αν ἐπιων καὶ τους αλλους Eβραιων σοφους της ὁμοια ου ἀμοίρους επιστημης. Φυτων γουν, ς φην δη πρότερον, μυρία και ζωων

περι, χερσαίων τε και ενυdρων, καὶ προσετι πτηνων

φύσεως ειρηται αὐτοῖς. αι μην και περὶ των νοὐραν ἄστρων επει και Αρκτου, και Πλειάδος, Ω ριωνος τε καὶ Αρκτούρου, ν ρκτοφύλακα και Βοωτην νομάζειν Ἐλλησι φιλον, μνημη τις υχ ητυχοῖσα τοῖς των οηλουμενων εμφερεται συγγράμμασιν io Ἀλλα και τα περι συστάσεως κόσμου, τα τε περὶ της στου παντος τροπης τε και ἀλλοιωσεως, ψυχης τε περιουσιας, και λογικῶν πάντων φύσεως ὁρωμενης τε καιαφανοῖς δημιουργίας της τε καθόλου προνοίας, και τούτων τι προτερον τα περ του πρώτου των λων αἰτιου της

5 τε του ευτερου θεολογίας, και των ἄλλων των διανοίαμον ληπτων του λόγους καὶ τὰς θεωρίας εὐ μάλα καιακριβῶς περιειληφασιν ως η αν ἁμαρτεῖν του μετὰ ταῖτα παρ λλησι την τούτων φύσιν ἀνηρευνηκότας πρεσβύταις οἱ νεωτερους κατηκολουθηκενα φαναι. Ταυτα μεν η και περ της του παντος φυσιολογίας. Διχλδε και τον περι τούτων διαστειλάμενοι λόγον, τον μεν περὶ των αισθητῶν ου ει ἄκρον οντο δεῖν εις

μηδ' εικη και ς τυχεν ξ ἀλόγου φορὰς φεστηκεν,