Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

발행: 1903년

분량: 549페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

91쪽

ἀρρήτου διακυβερναται ΙΠερὶ δε των νοητων, τι αἰνεστι, καὶ τίνα οπη τε διατάξεως ε 3 ει δυνάμεώς τε και io διαφορας, εἴρηται μεν, και ταῖς ἱεραῖς βίβλοις ἐγκαταβεβληται, ει Ἀξάκουστόν τε τοῖς πῖσι παραδέδοται, καθ' oσον εἰδε,αι χρην του εὐσεβείας μεταποιουμενους P. 523

εἰς ἀνάληψιν εὐλαβους καὶ σώφρονος βίου o δε δηβαθυν καὶ λεληθότα περὶ τούτων λόγον εν ἀπορρήτοις

ζητεῖν τε καὶ διδάσκεσθαι κατελίμπανον τοῖς λις τετα τοιάδε μυεῖσθαι. Bραχε δε και ς ε τυπω φάναι, ευ αν εχοι καὶ της τουτων διελθεῖν ποπτείας, τόν τε IΠλάτωνα καν τούτω τα φίλα πεφρονηκότα τοῖς δηλου-

μενοι παραστησαι. 8. Οὐ μην ἀλλα και ἐπι της των νοητῶν και σωμα bτων παβευσεώς τε και θεωρία τω πανσοφω Μωσε καιτοις Ἐβραίων προφήταις Πλατων ὁ θαυμάσιος πη--λουθηκεναι δια των οικείων φωνῶν στὶ δηλος εἴτ' ἐξακοῆς εἰς αὐτον ἡκούσης μαθών, επε και συνίσταται παρ' Αἰγυπτίοις τηνικάδε τας διατριβας πεποιημε,ος, καθ ο Ἐβραῖοι τῆς ικείας δεύτερον ἀποπεσόντες γῆς Αἰγυπτίοις πε χωρίαζον, Περσων πικρατούντων, εἴτε και παρ χαυτου τῶν πραγματων ἐπιβαλὼν φύσει, ειθ ὁπωσοῖν πο ου Θεοὶ καταξιωθεὶς τῆς γνώσεως.

Μάθοις δ αν το εἰρημενον δέ, διασκοπούμενος. IOD. Μωσέως εν ταῖς ἱεροφαντιαι χρησμον εὐ προσ- d

92쪽

ωπου του Θεοῖ φησαντος Ἐγω εἰμι ὁ ων. ἴτω ερεῖς τοῖς υἱοῖς Ἱσραήλ, Da ὰπέσταλκέ με προ υμας, παραθεμε υκαι τον Θεον αντικρυ- μόνον οντα, καὶ τησδε κυρίως και ἁρμοδίως ηξιωμενον της κλησεως ἀποφηναμενου παλιν τε α Σολομωνος περ της των αἰσθητων και P. 52 σωματικῶν γε νε σεως τε και φθορας ἀνειπόντος Τί δ

ημῶν ἀκολουθως εἰς δύο το παν διαιρουντων, ει τε νοητον και αἰσθητόν, και το μεν νοητον ἀσώματον καιλογικον την φυσιν φθαρτόν τε και θάνατον ιναιοριζομενων το δ αισθητον εν ρύσει κώ φθορα μεταν βολη τε και τροπη της ουσίας πάρχειν πάντων δ' D in μίαν ἀρχην ἀνακεφαλαιουμενων ε τε ιναι oἀγεν τον και το κυρίως και ληθῶς ν ογματιζόντων, το πάντων σωμάτων τε καὶ σωμάτων αιτιον θεα ωα

τρόπον ου φόνον την βιά ιαν. αλλὶ και τὰς λεξεις αὐτὰς και τὰ ρηματα της Ἐβραίων γραφης παραξέσας ΓLλάτων ε ξοικειουται το δόγμα, πλατύτερον δέ πη διασαφὼν'

Ἀρ' οὐ σαφῶς πεφηνεν ὁ θαυμάσιος ὁ με παρὰ

93쪽

Μωσεῖ φησαν λόγιον Ἐγώ εἰμι ὁ ων μεταποιησας δια

τερον οιασαφησας ἐν τω φάναι, μη ἄλλο εἷναι το ε

94쪽

των λόγων την διάνοιαν ἐκφαίνουσι. λείους ἐν Ουν εἰς την τούτων πιβεβληκασι θεωρίαν - ο δ' ξαρκεῖ τα νυν ἀνδρὸς πιφανους Γουμηνίου του ΙΙυθαγορείου παραθεσθαι λεξεις, ὰς ε τω Περὶ ταγαθοῖε δυτερω συγ

96쪽

Eἶτα ποβάς φησιν'

Ταυτα μεν ουν ὁ Ουμηw.ος, ὁμου τα Πλατω ς καιε πολύ πρότερον τα Μωσεως επὶ τ σαφες διερμηνεύων. Eἰκότως ητα ει αυτον ἐκεῖνο το λόγιον περιφέρεται, δι ου φάναι μνημονεύεται, Τί γαρ εστι Πλατων, ΛΙωσης ἀττικίζων ta Θέα δε προς τούτοις, ει μη τον παρόντα νουν πιπλεῖον και ὁ Πλούταρχος ξαπλων συντρεχο αν ταῖς τε προκειμεναι φωναῖς των φιλοσόφων, και ταῖς αὐθις Ἐβραίων κειμέναις εν τεραι θεολογίαις, δι' ων τοτε μεν εισαγεται λέγων ὁ χρηματίζων Θεός Διότι εγὼ

αφορων ὁ προφητης αποτείνεται ' τι δη τὰ μεν ορατὰ πάντα τραπείη αν ποτε και μεταβληθείη α δε λαυτος

προτασε του τε παρα Μωσεῖ φησαντος Ἐγώ εἰμι ὁ ω,

97쪽

του Κι τοῖ - Δελφοῖς την διάνοιαν φερμηνεύειν, τάδε

λέγων προς λεξιν

98쪽

παλιν συναγει, μὰλλον δε οὐδὲ πάλιν Ουδε στερον ὰλλ αμα

εἰς o 'a περaίνει το γινόμενον αυτῆς, ω μηδέποτε ληγειν μ)ὶ δ' ἴστασθαι την γένεσιν αλλ ὰπὸ σπέρματος αἰεὶ μεταβαλλουσαν, εμβρυον ποιεῖν, εἶτα βρέφος, εἶτα παῖδα, μειράκιον φεξης, νεανίσκον, ανδρα, πρεσβύτqν, γέροντα, τὰς πρωτa φθείρουσαν γενεσεις και ηλικίας ταῖς επιγινομεναις. λλ μεῖς ἐν φοβου- μεθα γελοίως θάνατον, μη τοσούτους τεθνqκότει καὶ θνησκοντες. Ου γαρ μονον, ως Ηρακλειτος ελεγε, πυρος θάνατος ἀέρι γένεσις, αλλἔτι σαφέστερον et αυτων μων φθείρεra με ὁ κμαίων γινο- μενου γεροντος, φθaρη δε ὁ νεος εἰς o ακμάζοντα, και ὁ παῖς ει τον νέον εις δε τὰν παῖδα το νηπιον, ὁ δε θες εἰς τυν σημερ0ν τεθνηκεν, ὁ δε σημερον εἰς oi αυριον μένει δε οὐδὲ εἰς Ουδέεστιν εἷς, ὰλλα γινόμεθα πολλοί, περ ἔν τι φάντασμα a κοινονεκμαγῶον λης περιελαυνομένης καὶ ὀλισθαινούσης. Ἐπει πῶς οἱ αὐτοι μένοντες τέροις χ' ομεν νυν ἐτέροις πρότερον, avaντία φιλουμεν και μισοῖμεν, και θαυμάζομεν καὶ ψέγομεν, ἄλλοις χρωμεθα λόγοις, ἄλλοις παθεσιν, Ου ειδος, οὐ μορφην, ου διάνοιαν eri την αυτην εχοντες Ουτε γὰρ ἄνευ μεταβολης ἔτερ πάσχ0ειν εἰκός,

Οἴτε μεταβάλλων ὁ αὐτος α ε . Εἰ δε λαυτος οὐκ ἔστιν, οὐδ'

100쪽

I2. ωσεων και των ,αρ Ἐβραίοις προφητων p. 53 απάντων αρρητον εἷναι το θεῖον διδασκόντων, και της ἀρρητου προσηγορίας το συμβολον δια τῆς παρ' αυτοῖς ἀνεκφωνήτου σημειώσεως ,ποφαινόντων. τούτοις και ὁ IΠλάτων συμφώνως αυτοῖς ρημασιν επι τη μεγάλη

SEARCH

MENU NAVIGATION