Eusebiou tou pamphilou euaggelikes proparaskeues

111쪽

Ταῖτα ὁ Ουμηνιος. Συ δε γε παράθες αὐτοῖς ταἀπ τῆς του Δαβὶδ προφητείας πάλαι παρ' Ἐβραίοις

τουτον δόμενα τον τρόπον Uς ἐμεγαλυνθη τα ἔργα σου, Κύριε πάντα εν σοφία ποίησας. πληρώθη γη της κτίσεως P. 538σOW . . . πάσα πρὸς σε προσδοκῶσι, osva την τροφην αυτοῖς εἴκαιρον Δόντος σου αυτοῖς συλλέξουσιν ανοίξαντος δε σου την χεῖρα τα πάντα πληρωθήσεται χρηστότητος. Ἀποστρέψαντος δε σου το πρόσωπον ταραχθησονται ἀντaνελεῖς ora πνεῖμα αυτων και κλείψουσι, καὶ εἰς τον Ουν υτων πιστρεφουσιν Ἐμποστελεῖς το πνεῖμά σου καὶ κτισθήσονται, καὶ ἰνακαινιεῖς το πρόσωπον θ γης Τί γαρ ταῖτα ιαφέροι

αν της φασκούσης του φιλοσόφου διανοίας, ως ἄρα

' Βλέποντος με και επεστραμμένου προ ημων ἔκαστον του bθεο συμβαίνει ζην τε και βιώσκεσθαι τότε τα σώματα κηδεύοντος του θεοῖ τοῖς κροβολισμοῖς μεταστρεφοντος δὲ εἰς τηνεαυτοῖ περιωπqν τοῖ θεοῖ ταῖτα ἀποσβεννυσθαι V

ΙΠαλιν δ' υ οὐ σωτηρίου λόγου παρ' μ ν άντος ε

Eγω εἰμι Ἀμπελος, . . . ὁ πατηρ μου ὁ γεωργός, . . . μεῖς a

xληματα ὁ Νουμηιαος ἐπάκουσον οἱ περὶ οὐ δευτερου αἰτίου θεολογεῖ

112쪽

το δημιουργόν. D μέν γε ν σπέρμα πάσm ψυχλης σπείρει εἰς τ μεταλαγχάνοντα αυτοῖ χρηματα ξυμπαντα ὁ νομοθετης δὲ φυτευε και διανε ιε και μεταφυτεύει εἰς μας κάστους τα κεῖθεν προκατaβεβλημένα.

Και ἐξης δε πάλιν περὶ του πως ἀπο του πρώτου αἰτίου το δεύτερον πεστη τοιάδε φησίν

113쪽

γινωσκόμενον μόνον, τον μέντοι πρωτον νουν, στει καλεῖται υτοχύν, παντάπασιν γνοούμενον raρ' αὐτοῖς, δια τοῖτο υτως ει πεν, ωσπερ αν τις υτ λέγοι 's ἄνθρωποι, ν τοπάζετε μεῖς νουνου εστι πρωτος, ὰλλ ετερος προ τουτου νους, πρεσβύτερος καὶ θειότερος.

Και μεθ' τερα ἐπιλεγει

114쪽

io Και ὁ σωτηριος παρ μῖν λόγος, οὐδέν, φησί, δύναται

Αλλὰ γαρ τοσαυτα καὶ περὶ τουδε ὁ Νουμηνιος. οτι p. 54 δε υκ οἰκεῖα τα δε Πλάτωια δοκουντα διεσάφει, ουδενεπιλεγειν δε ταῖς αυτοῖ φωναῖς. δέ γε Πλάτων τιμ πρωτος ταισδε κε Ῥηται ταις επιβολαῖς, φθάνουσι in αυτον προειληφότες Ἐβραίων οἱ σοφοί, δέδεικται διαλτων κτεθειμένων Εἰκότως δῆτα και των νέων φιλοσόφων διαφανης γεγονως μελιος, της Πλάτωνος καιαυτός, ει και τις αλλος, ζηλωτης φιλοσοφιας, πλην ἀλλαβάρβαρον νομασας τον Ἀβραιον θεολόγον, ε και μηεπ' ονόματος ξίωσε του ευαγγελιστο Ιωάννου μνημην b ποιησασθαι επιμαρτυρεῖ δ' ουν ομως ταις αυτοῖ φωναῖς, αυτὰ δὴ ταυτα προ ρημα γράφων

115쪽

εἰκων το Θεοῖ τοῖ-οράτου, πρωτότοκος πάσης κτισεως, τι ναυτω ἐκτίσθη τα πάντα τα εν τοῖς Ουρανοῖς, καὶ τα επι της γης, εἴτε ὁρατα εἴτε ὁρατα . . . καὶ πάντα δι' aυτοῖ συνέστηκε, καὶ 5

δευτέρου αἰτίου συστάσεως τε κα οὐσιώσεως ἶδε τοῖς Ελλήνων ψοφοῖς προς τὶ Ἐβραίων συμπεφωνηται μετίωμεν δητα καὶ ἐφ' τερα.20. ων παρ Ἐβραίοις λογίων μετα τον περ Πατρος bκαὶ Υἱοῖ λόγον εν τρίτ τάξει το γιον Ινεῖμα κατα- λεγόντων, και την γε ἁγίαν κα μακαρίαν Τριάδα τουτονυποτιθεμενων τον τρόπον, ως ν της τρίτης δυνάμεως πῆσαν περβεβηκυίας γενητην φύσιν, ουσάν τε πρώτην c

116쪽

ΠΛΑΤΩ Φραστεoi di σοι δι' αἰνιγμων, να, αν τι η δελτος η πόντου γης εν πτυχαῖς παθὶη, Ἀναγνους μη γνω. δε γαρ εχει περὶ τον πάντων βασιλέα πάντ εστί, καὶ κείνου νεκα πάντα, καὶεκεῖνο αἴτιον πάντων καλων δεύτερον δε περ τὰ δεύτερa, και

ob τρίτον πέρι τὰ τρίτα. -υν ἀνθρωπίνη ψυ περ αυτὰ ὀρέγεται μαθεῖν ποῖα ἄττα εστί, βλέπουσα εἰς τὰ αυτης συγγενῆ.Ταῖτα οἱ τον Πλάτωνα διασαφεῖν πειρωμ ενοι ἐπὶ τον πρωτον θεον ανάγουσιν, πί τε το δευτερον αἴτιον, και τρίτον την του κόσμου ψυχην, θεον τρίτον κα αυτην εἶναι οριζόμενοι o δε γε θεῖοι λόγοι την ἁγίαν καιμακαρίαν Τριάδα Πατρος καὶ Υἱου και γίου ΙΠνεύματος εν ἀρχῆς λόγω τάττουσι κατὰ τὰ ἀποδεδομενα. Ἐπεται τούτοις την του ἀγαθοῖ ξετάσαι ουσίαν.

p. 542 2 l. Της παρ Ἐβραίοις θείας γραφης διαφόρως την

το αγαθου ουσίαν, και αὐτο τ ἀγαθὸν οὐδεν ἄλλο εἰναι η Θεον διδασκουσης, δι ων τέ φησιν Ἀγαθὸς

117쪽

Toῖτο τοίνυν το την λ) θειαν παρεχον τοῖς γιγνωσκομενοις,κa τω γιγνώσκοντι την δύναμιν ποδιδοῖν, την τολὰγαθοῖ οέαν φάθι Pal. Και παλιν φησι To ηλιον τοῖς ὁρωμένοις ου μόνον, οἶμαι, την τοῖ ρὰσθαι Io δυνaμιν παρέχειν φησεις, ὰλλα καὶ την γένεσιν και ἴξην καὶ τροφην, ου γένεσιν αυτον ἄντα Πῶς γάρ Και τοῖς γινωσκομένοις τοίνυν μη μόνον το γινωσκεσθαι φάναι etro os γαθοῖ dinaρεῖναι, ἀλλα και τ ειναί τε καὶ την υσὶν nr' κείνου τοῖς προσεῖναι, υκ ουσίας ἄντος τοῖἰγαθοῖ, ἀλλ' πεκεινα της ουσὶς πρεσβεία καὶ δυνάμει περε χοὶπος. Σαφεστατα δια τούτων υ μόνον το γινώσκεσθαι τας νοητας υσίας γ, ἀλλα και τ εἰναί τε και υσίαν

εχειν παρὰ το ἀγαθοῖ, δηλαδὴ το Θεοῖ, φησὶν ὁ

Πλατων τό τε αγαθον Ἀχη εἶναι οὐσίαν, αλ επέκεινα της οὐσίας, πρεσβεία και δυνάμει περεχον V στε μηομοούσια αυτὰ τίθεσθαι, ἀλλα μηδε ἀγένν τα νομίζειν, φότι δὴ καὶ το εινα και την υσίαν εἴληφε παρα τοῖ μηh, 9 lat. Rep. o B ci ibi so8i e 1 Rid o B

118쪽

p. 543 ἄντος ουσίας, ὰλλ' πέκεινα οὐσιας πρεσβεία κω δυνάμειυπερέχοντος ' ον δὴ και μόνον εἰκοτως Θεον τα

Ἐβραίων ναγορευε λόγια, ὼς αν τοῖς πασιν ιτιον ὁντα. T δ ουν μητε τὸ εἷναι μητε την ουσίαν παρ εαυτων ε χοντα, ἀλλα μηδε της τἀγαθου φύσεως ὁντα

Ου δη εὐλογον θεοῖς γεῖσθαι, οἶς μη φυσει τὸ αγαθὸν

h, ὁ Γλάτων ἀνεφώνησε Πάλιν δε καὶ ὁ Νουμηνιος εν

τοι Περὶ ταγαθof την του ΙΠλάτωνος διάνοιαν ερμηνευων, τουτον διεξεισι τον τρόπον

119쪽

μενος μετουσι του καλοῖ.

120쪽

Και πάλιν ξης φησί

Ταυτα με ὁ Πλάτων ν ιμαίω. ην δε των εἰρημένων διάνοιαν ἐκ των Διδυμα Περι των ρεσκόντων Πλάτωiu συντεταγμένων κ θησομαι. Γράφει δε ούτως