Kebētos Thēbaiou Pinax. Cebetis Thebani tabula. Cum versione & notis V. C. Ioannis Caselii primarii quondam professoris Helmenstadiensis. Ex bibliotheca Geverharti Elmenhorstii nunc primum edita

발행: 1618년

분량: 154페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

121쪽

IO A M. CAsELi I. 9 annos agent. Consenescent namq; pauci confecti. vitiis ix inseriis vel brevi tempore. Pereunt igitur quotquot nimium processe lint. Qui enim capitalibus sceleribus se devoverint,de iis actum fuerit in perpetuum: paucissimi in errorem forte inducti in viam reducentur, quibus forte , Poenitentu occurat; qui in tempore CIUIem, in quo sint, animadvcrtant. Id prosccto divinum beneficium est, & divinitus, ac quemadmodum Plato loquitur, θεία fieri ex illi mandum. Vix millesimus quisque in viam redit: sed si qui redeunt, eorum animos poenitentia non Alfiς it solum, sed di quasi manu prehelos a devia semita in rectam, aut rectae propiolem ducit: sive ut picturae inlistamus, ducit aut iecta ad ὀμί- m aut ad io chet δώω QMilli tradunt ut,lalvi lunu qui huic de iis aliquid bonae spei, nec nullo tamen metu S. in primo ambi. tu sunt improbi: in iecundo non latis probi. et si in ipsis est, quod probe retrant in hoc maxime, quod' suis artibus omnia ad cribunt, & sese iis beatos somniant cum tamen eorum oleriqoe iisdem affines vitiis lint quibus primi perierant . illic princia patum ontinent fortunae bona ; hic dominantur bona ingenii. quae suapte natura illis praestant, qua uo praestantiora sunt animi bona bonis exterloribus. Exteriora enim bonis etiam corporis in. feriora sunt, nec cum iis ullo modo compa fanda, nedum cum multo maximis,omniumque primis.

Etsi enim in hoc ambitu sunt quadam , qui ex prumo ambitu mala secum adserunt, di aliquandiu fovent;

122쪽

96 NOTAE

fovent; tamen nihil vetat, quo minus illis repudiatis, rei meliore studio exclusis ex hoc medio in

tertium cum luis artibus transeant, & ascendant denique salutis arcem. Dum in suis sepiis manent,eXpertes manent ae διώμονια 'id quemadmodum in singulis animadvertendum sit aperiemus.

Primi lunt Poerat. Quid igitur de his sentienia dumt idemne de omnibust in hoc idem, quod nemo eorum calcat salutis atria, quoad poeta; sed siquis, quod quis idem alius,& multis rebus prestantior. in taeteris aliud de aliis sentiendum. 1 nfimae notae sunt, don iis pessi mi,quamvis optimi poetae, qui nihil nisi delitias agunt, & quasi birenes lecto-

Iem in omne genus foedarum voluptatum v .cant: aeque mali, qui bonis & virtuti convitium faciunt. Contra boni, sive utiles potius, qui Virtutem & bonos laudant, & quasi iter ad virtute sternunt, etiam si ipsi non prorsus viri boni. Hoc spectarunt legumlatores, ut comoediis & tragoediis theatra aperirent,ut spectatorcs de vita hominum, di de Virtute quoque docerentur. ln iis primus est Euripides, qui propterea theatricus Phi opbm dictus fuit: quod forte movit Aristophanem , ut et prae omnibus malediceret. Sed iidem poetae & no cent &iuvant: quod primum Argumentum Pla tonis est adversum pocras; quando & honos &malos, & bona & mala imitantur, cum aliis, tum ipse Homerus, qui tamen ,si recte usurpemus, maingister virtutis esse negari non potest, dici recth potest. De puris item p uuiit Philosophis exempla

123쪽

IO A M. CASELII. 9 non tabemus: quum ipsi, qui versibus vitam iuis

formare professi sunt, miscuerunt parum sibi comsentanea, uti ple etiam Theognis, in quem tamen irrepserunt alia multa. Ergo e Philosophia inierpretandi lunt, ut in societate hominum uiui ssint. illustris est locus apud Dionem deRegno, ubi narrat , quos Poetas conrempserit, quos in pretio habuerit Alexander. Pulcra sunt, di digna considerario ne lib. a. de regno, in quo ita sermonem Phi lippus cum filio instituit. πι ποτε, ω et , Oοδαγ

sol I. αμ- Haud alia ratio est Oratorum . quo rum cum siudiceret ad persuadendum idonea.& i

nare verbis. no utuntur omnes alie sua ad salutem publicam : non solum, non constituunt civitates. sed etiam evertunt. Non sunt igitur Oratores, quos

quaerimus. qui nccipsi eiusmodi beati videlicet; nec tales emcere alios laborant. Ad rem nihiI faciti quod admirationi sunt: nec tamen nisipd vulgus. Non placuit paucis in exetcitu Ther ilics,laudetur tamen Vlyssis Orationis flumen r item Menelai brevita',qui tamen omnia dicebat ad rem:& suum locum tenet AEgyptius in senatu Ithacensium, RHζον κυφος ἁ-υι μυνα principem vero Nestor: Thi Q, γλωμης γλυκιων ρω cuius similes in senatu optat tibi decem Agamem. non. I gitur quoad orator, quisq; horum in securiodo ambitu locum habet. Neque tamen dicenci ars; negligenda est. etiamsi id, quod primum est, non N habeat,

124쪽

cessaria. N instrumentium Politicae proprium,ut illa ipsa saepe esse visa fuerit penh eundem habitum igerens. ΔιαλεκLcoὶ. ααλ quot modis dicantur, & quis usus a iis, quae necessitas, long us foret explicare, & ad .alhum locum magis proprid pertinet. Proprie Dialectica est, cui rei pondet demonstratio valli usuris Pant improprie pro logica, cuius pioprie non nisi pars est: & iplam facultatem differendi nominamus,qua qui praediti sunt,dicuntur & ipsi Dialecti. ci, quos hoc loco intelligimus. Divinum sane binum , videre rationes, quae in utranque partem faciant, & ad veritatem eruendam per necessarium r quo qui praeditus sit, magnum etiam adminiculum habeat ad spatium recte perficiendum Namque secundum Platonem, o Diis se hominibus ad bona ridux est veritas. Nec ignorandum, saepe Platonicia M

Plato opponi μουσrκίω κω γυμνα enata: & Pythavgorae . & nominatim Timaeus, ipsam Philoso. phiam Musicam appellat. Qui autem voce, fiduhus, tibiis eanum.& mirifica suavitate regum,sotatunatorumque nominum non aures solum, scietiam animos demulceat, ut ille apud Poeiam θιrir

125쪽

men adhuc veru bonis vacant, di interdum toto caelo a bealitare ablunta

Ηueresesiquod Aristippus censuit apud Dio

126쪽

Io AN. CA ELII Ioc'utis habet non parum , sedilia tamen ad priorem rem adfungitur. Hanc multi disciplinam nominant so puta esse diiciplinam qui . multas Persevi, siracasAIrracas. o Phaen cras artes didicerit, libros plurimos cossegerit, hunc sapientisimum, o plane doctissimum arbitrantur. Iirim si seriem improbum quempiam, timidum, aut avarum inciderim, rem contemnendam I ct hominem nullius pretν iudicant. Alteram vero, infer dum distiplinam, interdum sortitudinem, se animi excessinuam nominanι: atque ita misso vulgato disiciplina nomine veteres ιβ nthιAminin eos, quibus bona educatis obtigi F set, quus amm fortiturine praediti essent,educatos distris plina appestaban iuι Herculem istum rρd ames qui haedis'boa praeditus eu etiam alteriinfacile potaveriparticeps, si paucula saltem audis, o istas maximis seroti rimis initiatus fueris, ct ea intimis siensibus custodierit: a quibus nustum ipsium neque temp.s, neque homo, neque Sophista sariis, ne.quidem igne combusurus, deduxeris. Euin etiam siquis hominem cremare velit, uti Herculem fradanι stipsium combust se; tamen hare-

irent in mente pracepra, non minus, quam hominum combustorum aruns dented manereia , reliqois membrisiune absumptis omnibus. Non enim discere, fauem recoris

dari vin est, postea continuo novis ct intestigit, quod abinisio pracepta ista complexus en animo. Praeterea si invisum quempiam inei reis: ceu gnarum via, ab eo sine labore ullo informari, ritos expediri poterisοῦ Sin eum Sophista ignaro re siveris gerit, hic eum circum tit,

modo in Orientem,modo in occasum,modo in Septentri

127쪽

hos ullos stel*enter ι lingenies temere 'launiur: ex hist uti ab' sunt,ncc laicqaam et ocis amittunt; sed boli decipiunIur : al, petulantiores madio,magum ulli, resti pris- res imitati tumustuantur ct alios instraudem conantur 'pestere. Is m nter sopbistas quos dicunt, deprehen das , mustitudinem tomomιtantcm hominum misten- έlam, ut Param omnino inter Sopbistam ct Eunurium

bere, cst eas fatigare; sidpraeterea nihil feri affrmant,si

vel dim integras noctesque cum iis rem habeant. Eodem modo multos apud Sof histas nihιυ prudentiores factos,

cum ctos siermonibus, quam Vl1ssem in mari errantem seducit Homerus. Ante quidem inferi adeundi serent. euam auriendo es duendo bonus existeret. Tibi vero; cum tulis sis, si intestilentis dixi data potesias fuerit, vetsna dies ad cognitionem rerum , est artis Io ceret et nec euicquam subtilibus Sophismatibus, aut sermonibus opus

et . Sin nec Ioυem praceytyrem, nec altum quempiam εd dicendum res nec arras idoneum paratumque nactin

128쪽

Non sunt contemnendi, qui in secundo intosedes suas habent. Neq; enim toti sunt demersiis voraginem vitiorum , sed iisdem nihilominus obnoxij sum: tamen aliqua spe e paucis malis emergendi . cum de prioribus prorsus desperatim sit. Conflictantur, quamdiu ibi morantur, cum Incontinentia, qua eminem sinit sapere,& cum eaeteris vitiis. opinionibus quoq; prioribus sunt dementati, di inscitia mancipati et tantisper enim, dum quis opinatur, a vero aberrat, & ab in Icilia se non vindicavit. denique opinio inscitia est, & imicitiae. Vbi autem taliae opiniones. ut degi ria; honoribus, divitiis, genere, forma, viribas, di caeteris fortunae bonis siniearum rerum nimio & perverso studio homines intem perantiae, avaritiae, iniustitiae, quibusque vitiis dediti sunKstudin KContra, , si de illis rebus vere sentirent, & reciet statuerent, referrent se totos 1 vitiis ad virtutes. Non possunt autem,donec sunt sub disciplina pseudopa pquae magistra quidem eximia est, & in admiraticino multorum, nec a bonis prorsus contemni debet, nee potost ; sed hoc i pia neque tener neque docet, quod vera disciplina , sive veritatis magistra, qua aliud habet collegium,&alibi sedem frit,ad quam quae via ducat, dispiciendum live quaerendum est. Res enim magni momenti, imo id, in quo cuius

129쪽

Pindarus ult. Pyth.

Idem alibi

A -- Η ελαβον εμι πικυροι 23 ις. Ad omnes res praeclaras gerendas opus est ευωροτεισιν κω ne ae, maxime ad virtutem adipiscendam,& quasq; actiones Virtutis designandas. C aistinentia , ut desideria voluptat m corporis raua , aut certe, quam maxime fieri possit, minuas. Tolerantia, ut molestias & labores ne extimescas, sed

intrepide subeas: interdum & pericula. Proinde Epictetus in omni vita iussit tolerare & abstinere. Refertur enim ad eum hoc, A Cuius

verbi haec vis est,ut dura ultro subeamus,adsuesca. mus euris, molestiis, laboribus, vigiliis, toleremus aestum, frigus, ventos,imbres, quascunque tempestates: nee fragmos adversis patiamur: paupertate, exilio, convitiis improborum& odiis,&quicquid est adversae sol lunae: deinde, ut nec ulli coiaeun que generis voluptatum corporis su cumbamus rFieri enim non potest, qui iis incumbit, virtuti in toto m devoverit. Qixin ipsum etiam corpus voluptatibus conficitur. qui locus cmose aule illu . sttari potest. Sic in literis si x elis proficere, ἀπικου uin ab amoribus, a s mn ,ab alea, a pigritia, &huius generis omnibus. idem facit venator e nec - O latum

130쪽

Istis .i . . . N o T AE solutriathavibus abstinet sed&sam esstim, nives, gelu,imbre totos dies toleratri incerius spei laturat; nec deterret eum ab instituto ,ει In studiis igitur literatum & Vmurum,in potiundi earum certaste, perpeti quidvis Oporici, &aiucundis non solum abstinere; ted& ea, quibus frui possis & liceat, fugere. Vi pluit mum contra fit, ut voluptatum cupiditate faciasnus turpia, & fuga imolestiae honesta mittamus, Id quod his verbis ostendit Philosophus: Διιι Me ἀσβονίω,inquit, 2ω τώ λυπί- καλων απεχL

.. Vt intendcre non obortet violenter, ne franget 'tur arcus,ita cavendum,ut laboribus moderemur, ne iis concidamus. Tantum denique laborandum . est, quantum S corpori α animi nervi facere valeant.

Id est , ubi habitum nobis pepererimus, viceri. mus: nee tum illa est dissicultas, quae fuerat initio.

Ne debilitentur vires, 'Θαρσφλ. r zNe concidat animas. Qui contemnit volupta-

SEARCH

MENU NAVIGATION