장음표시 사용
311쪽
Cardenas, & plurimi similes, qui Probabilismum non imis probant; quam Comitolus, Eli Zalde , Camargo, Thyris
rus, An roine. Atque ut aliquid etiam de ipsis Dominica nis attingam: quo argumento probabitur; Haronios, Coa tensonios, Natales, Gonetos, Concinas, & similes Anti-
probabili itas, SAPIENTIORES esIe celeberrimis illis an tiquioribus Domini canis, qui Probabilismum per integrum fere faeculum tutati sunt Quod Iesu itas eo nomine excusat, quia leges societatis & sapientiores Iesu itae Ρrobabilismum improbent; gratias aθimus. sed excusationem hujusmodi recusamus e Tum quod falsissimo nititur landamento, ut dictum ei ; tum quod pejor est qualibet accusatione. Inde enim sequeretur, fere omnes Societatis Auctores , paucissimis exinceptis . & quidem non magni nominis, condemnandos
est e. Immo neque aliam excusationem accipimus, quam
aliquando praetendit; Iesiuitas nempe scripsisse bona in istentione. Nemo enim , quod sciam. hactenus fuit, salintem ex Catholicis . tam acerbus Iesultatum hostis, ut perversae intentionis Societatis scriptores accusaret. Quamobrem vera Iesu itarum excusatio adversus Montallium. & adversus alios qui Μontallium imitati sunt.
in his est posita. Primo . Quod saepissimh sententiae Iesultarum sincere
non reserantur: quod de Montallio apertissime olfendit P. Datii et, & ego de Ρ. Concina. Dicit iste quidem, Monis tali tum SUMMA FIDE reser re sententias Casuillarum . Et sane octavum suisset terrarum Orbis miraculum, nisi P. Concina asseruisset FIDEM E piliolis Provincialibus. quas, ut suam Theologiam locupletaret , expilavit. Sed non ei aptus assertot alienae fidei, qui tam frequentet deficit in sua . Secundo. Quod siqui eorum sententias aliquas censura dignas vere tradiderunt; eas ut plurimum ab aliis magistris antiquioribus didicerunt, potissimum Dominica nisi
312쪽
Ipsum uberius ostendendum, squis id cupiat, ME PARATUM EXHIBEO. Et certe Iesultas neque primos neque solos docuille, quae Montaltius carpit, neque ipse Men-drochius negare ausus ei : sed eam excusationem, ut vi dimus. excogitavit; quam postea P. Concina Montallii artificium magna ex parte imitatus, avide arripuit: Ceteros nimirum Calaistas LATERE IN BIBLIOTHECARUM ANGULIS.
Tertio Quod Scriptores Societatis innumeri pene sunt, quod plurimos, ingentes, spissosque tomos ediderunt; quod in iis myriadas, & myriadas Conclusionum
redhilsime resolverunt; quod scripserunt fere omnes ante Decretum Alexandri UII.; ad quod rempus tamquam ad Asylum quemdam confugere nonnulli solent, quo nimirum tempore multae quaelliones Theologiae moralis nondum erant tanta luce illustratae, quan ra postea a Pontificiis Constitutionibus perfusae sunt . Quare mirum non est, si eo tempore, si in tanta Optimarum rerum multitudine ac varietate, si magnis Magistris Ducibus, Iesultis etiam aliquid minus rectum exciderit: quod caeteroquin sapientissimis etiam sanctissimisque auctoribus aliquando
evenisse compertum est . Nec ideo tamen concedo laxum esse quidquid Iaxum
appellat P. Concina; imb id pernegor qua de re disputare
non est hic locus. Quod demum ait P. Concina , laxas opiniones ex Probabilismo, velut ex fonte profluere: alias dixi, &aperte iterum dico; Sciolis & imperitis hoc artificio potes imponere. Illis, qui norunt, PROBABILISMUM nihil aliud omnino esse, praeter HANC SENTENTIA ΜREFLEXAM ., Licitum est sequi opinionem solide ac practice probabilem laventem libertati, in conspectu vel aeque probabilis, vel etiam probabilioris faventis legi is nullamque cognationem habere cum opinionibus directis: illis, inquam, nou imponet. CA
313쪽
Restituitur ua integritati sententia Suarii, Reginaldi s Aa oris.
Ad Deram Theologiam quod attinet, δε aeeipiatur pro COGNIrIONE DIUINITUS INFUSA mdisseriorum Fidei,
O divinarum Scripturarum, eam vendere, ct pretium pro ea accipere Simonia es; ut patet ex iis, qua dicta de Coneionatoribus , verbum Dei adulterantibus , sunt. Salmantieenses Deo citato numero 4 l. putant Valde pro-
habilem SENTENTIAM CONTRARIΑΜ , quam defendit Suareet Itb.q. cap. 8. RexinaIdus lib.23. Num.1 2. Azortus a. parte lib.12. cap. 18. quis.6 Qui autem docent 'Iheologiam, vel Sacram Scriptiaram in schoIis ad auditores erudiendos pactis seipendiis, Simoniam non eommittunt, ut communiter Auctores docent: quia lieὸν
talis Doctrina ex principiis supernaturalibus princise tur , tamen SOLA INDUSTRIA & LABORE HUMANO traditur; neque ad jus eandos Auditores di-
ORO P. Concinam, ut legat in FONTE omnes, quos, in hoc opere citat. In Suario, Reginaldo, AZoricine verbum quidem inveniet, ex quo exculpere possit, eos defendere sententiam contrariam; idest defendere, Dosse vendi absque Simonia Sacram Theologiam acceptam pro COGNITIONE DIUINITUS INFUSA m stetiorum Dei & Sacrarum Scripturarum. Quod productis eorum verbis manifestum fiet.
314쪽
23s Suarea Ioco citato a P. Coneina non modo niti habet de Sacra Theologia; sed expresse profitetur, se illam excludere a tota Doctrina illius Capitis: Loquimur, inquit. semper DE DOCTORE CONDUCTO ad Mee da, TANTUΜ NATURALES SCIENTIAS. seu tib rales artes. Nam de SACRA DOCTRINA nihil factenus diximus, nec etiam de speculativa feti Scholastica THEOLOGIA, quam IN TOTA DOCTRINA HUIUS CA-PiTIS NON COMPREHENDIMUS. Capite vero 18. ubi de ea disputat. relata primo loco sententia rigidiori
negante, polle accipi pretium a Magistris pro tradenda in scholis sacra Doctrina, etsi ea non dirigatur ad probitatem morum in auditoribus excitandam , & secundo loco sententiam adfirmantem. hanc defendit in eo prorius sensu quo admittitur a Ρ. Concina; nempe posse accipi pretium non pro COGNITIONE DIVINITUS INFUSA . immo neque pro COGNITIONE EXCITATA IN AGDITORIBUS. quae etiam NATURALIS esse pote it; sed pro LABORE HUMANO , qui a Magistris ponitur. En
Fateor Sententiam prior/m posse di Deila , pie fusi
neri; fabere congruitatem in Boe, quod de Doctrina saera decentius Boe modo loquimur. Nihilominus in rigore vera est hae posterior Sententia. Furciamentum autem ejus
esse debet. quia licet Doctrina ipsa Theologia in se supernaturalis sit; ni θνIominus amones Marisera illam docentis NATURALES SUNT, & NATURALI MODO eo operantur ad Boc, ut Auditores discant: sive in eis generetur maturalis absensus , sive supernaturalis r quia non venditur Use assensus , sed solum LABOR & UΡUS , quod in alio iuvando, di ritumrnando ponitur . Nec quemquam moveat, quod Suarer. dicit, Theo. Iogiam esse in se supernaturalem, & aisensum genitum in Auditoribus, este polIe supernaturalem. Nam primum non docet posse accipi pretium pro ipsa re supernaturali,
sed pro labore NATURALI , qui NATURALI MODO
315쪽
eooperatur, ut auditores discant. Decidet quia etiam ad Doctrinam eorum, qui juxta Ρ. Concina pollunt paetissipendiis Theolosiam docere in scholis, fieri potet , ut ita volente Sc disponente Deo excitetur in auditoribuaassensus supernaturalis. Quamobrem nullum afferri potet discrimen inter sententiam Suarii , de P. Concinae. Reginaldus loco citato loquitur primo de scientiis
MERE NATURALIBUS: deinde de Theologia nor accepta pro COGNITIONE DIUINITUS INFUSA; sed ut NATURALIS SCIENTIA EST, & labore humano
atque Bine sequitur ad dubitationem . sit ne Simonia accipere pretium PRO TRADENDA AUT DOCENDA
NATURALI arte vel scientia .... sequitur respondendum esse ne live , ut iidem , Navarrus in Enchiridio cap. 23. num. I o. respondent, quia scientiae di artes NATURALES, quamvis gignantur in nobis dono Dei, tamen
USU & EXERCITIO NOSTRO ACQUIRUNTUR
inrerveniente GENERALI eoneursu Dei. Et in fine numeri idem docet de Theologia. Cum di ipo, inquit, numeretur INTER NATURALES SCIENTIAS, quin LABORE . O Doctrina eo arantur . Postremo Retorius loco citato tantum abest ut loquatue de Theologia accepta pro COGNITIONE DIVINITUS INFUSA, ut neque Theologiam nominet sed expresse loquatur de scientiis mere NATURALIBUS , quae STUDIO, & LABORE NOSTRO comparantur cum GENERALI auxilio seu concursu Dei. En ejus
Sexto quinirin, an Simoniam eommittae, qui disia plinam . vel artem aliquam NATURALEM docet pretio Meeepto Duae sunt opiniones . Prima es asserentium Astera es negantium . iatim Simoniam committi in Ne dendis, vel emendis distiplinis. υει artibus. quia NON
SUNT SPIRITUALES AB SPIRITU INCREATO, Icilicet SPIRITU SANCTO: non enim SPECIALI A ejus
316쪽
2ga dona sunt, sed GENERALIA dumtaxat ..... me opἰnIses vera; quia quamvis disciplina di artes sint dona Dei.
cum auxilio ejus acquirantur ; USU tamen, LABORE ET STUDIO NOSTRO eomparantur ; nee sunt SΡECIALIA dona Dei, cujusmodi fune GRATIAE GRATIS DATAE; quia GENERALI auxilio Dei parantur . , addisscuntur. Indicet P. Concina, ubinam isti auctores doceant . posse vendi Theologiam acceptam pro COGNITIONA DIUINITUS INFUSA . Indicet in quo dissentiant ab ipso; qui admittit. nulla in esse Simoniam . pactis stipendiis docere in scholis Theologiam , de sacram scrupturam . Quod si indicare non potest , cur dicit , u auctores defendete sententiam contrariam
Restituitur siua sinceritati sententia
P. CONCINA TOm.1o. Pag 3. EI3 ne Simonia aliquid ferre 2 itio . tit intereedat apu3GIIatorem Respondeo. P. Claadius L Croiae lio. 3. m. so. a firmat , quod probabilius sit , esse Simoniam eo rea Dianam . dum pecuniam praebes Titio , ut is inter cedat apud Sempronium , ut postea Sempronius interce dat apud coIIatorem; quia pretium saltem MEDIA PEdatur pro beneflato . Veriam eontinuo subdit, non esse Simoniam . s des pro LABORE. P. La-CroiX non' subdit hoc solum Cujus LAXAM opinionem transcr bit de more P. Nicolaus ualetolia Tra 1. . disp. s. cap. 3. pag.233. Si autem des aliquid intercessori sive meis diato, sive immediato, non quidem pro intercessi
is ne , sed pro LABORE, LUCRO CESSANTE .
317쪽
si DAMNO EMERGENTE , DISPENDIO TEM-- PORIS , &c. IN EUNDO, ET REDEUNDO nou
,, est Simonia; quia ista sunt quid temptate OMNINO A EXTRINSECUΜ. La-Croix n. r. & alii comm ., niter is Re vera L Croix bane LAXAΜ opinionem totidem verbis Meet cum Diana, Casropalao, Rona in do , di aliis. Uius opinionis LAXITAS EUIDENS EST . Tradere pretiniam pro intereusione apud collato rem BeneKeii , Simoniam ese fatentur e tradere vero e
euniam PRO TEMPORE IMPENDENDO IN Lo- QUENDO , IN INTERCEDENDO, de solo hoc
tempore neque La-CroiX, neque quisquam alius id docetὶ pro mero cessante, dr damno emergente laeeundo, ct redeundo non es Simonia Cur quia Mosunt quid temporala omnino extrinsecum. Advertantiam hinc Leciores ad sequentem venustam amplifiea tionem ; in ea enim sita est insignis deformatio sententiae P. La-Ctoix ; ciuia conatur persuadere, hunc Theologum loqui de rebus per se necessariis ad intercessionem ; ideoque INTRINSECIS, ET NON EMTRINSECIS Ita ne υero Fieri ergo potes intercesso sine aliquo temporis dispendio , sine accessu , ct recessu a Couatore t Si quis intercedere debet, loquatur opor tet . P. Concina docet nos res valde retrusas γ M tus ne intercessor Per nutus , se siena intercedet Atm ista ut fiant TEMPORIS INTERUALLUM, A CESSUΜ . ET RECESSUM POSTULANT . Sine
dubio ; sed de hoc temporis intervallo , accessu , Screcessu per se . & intrinsece necessariis ad quamlibet intercessionem. nemo loquitur TAM RIDICULARIA PARADOXA refellere eogor Cogitur a se ipso, qui illa cudit Quis tam stuItur , qui non dieat, pecuniam se tradere non pro interetisione . sed PRO
TEMPORE, QUOD INSUMERE INTERCESSOR DEBET IN LOQUENDO, IN EUNDO, ET REDEUNDO Djxi, dcrepeto; pro hoc praeciso rem-
318쪽
. pore , nemo dicit, posse quidquam accipi , vel tradi LEPIDA HAEC EI' UENUSTA mibi videntur COΜ-MENTA . cujus idni nec dubιro , quιn latra ast parere aliιν Abeatnt. SI P. Concina adulterinis coloribus non desormasset senis tentiam P. La Croix ; quae docet iste Theologus, fortasse non apparerent aliis LEΡIDA, ET UENUS LACOMMENTA.Ρ. Concina ita depingit doctrinam P. La-Croix. ut appareat Lectoribus, illum loqui DE ACCESSU . ET
RECESSU. DE DISPENDIO TEMPORIS. ET DE ALLOCUTIONE INTRINSECE'. ET PER SE NECES RIlS AD lNTERCESSIONEM; sive SINE .l-BUS NULLA UMQUAM INTERCESSIO HABERI
POTEST . Patet hoc evidenter ex his figuris interr gationis , quibus declamat Contra P. La-Croix. Ita ne vero Heri ne potes intereusiosne aliquo te δoris divendio , sine aceessu , recessu a GIlatore Si quir imercedere debet LOQUATUR OPORTET . Min TUS NE INTERCESSOR Per nuatus , , signa intim
Atqui istae merae sunt imposturae . Pater La-Croix non est ita bardus, & stolidus, ut ignoret, intercessi nem fieri non posse. quin intercessor loco se moveat, ut eat sc redeat a Collatore; & quin insumat aliquod tempus in eundo, & redeundo, & aliquod tempus atque aliquem oris spiritum in alloquendo Collatorem. Neque est ita in spiens. ut doceat, posse tradi, vel accipi pecuniam
pro istis MOTU . TEMPORE . ET ALLOCUTIONE INTRINSECE'. ET PER SE NECESSARIIS AD INTERCESSIONEM. Sed loquitur de ITINERE LABORIOSO, de lTL
319쪽
NERE REPETITO AD COLLATOREM. Nequia
enim dicit, eundo, Sc redeundo A COLLATORE, ut. scribit Ρ. Concina, quibus verbis significatur merus RECESSUS poli accessuin ι sed dicit, eundo, dc redeundo AD COLLATOREM , quibus significatur REPETITUS ACCESbUS. Praeterea non loquitur de QUOCUMQUR dispendio temporis; sed de dispendio, quod asserat da
mnam interceisori, quia privat illum aliqua utilitate non pure possibili, sed quam revera tu ac perciperet, si eo Iempore in alia opera incumberet, a quibus abstinere cogitur in ejus gratiam . pro quo saepe REDIT A COLLATOREM. Quae omata extrinseca sunt, ut Pater,& accidentaria intercessioni , quae per se loquendo haberi poteth SINE ITINERE LABORIOSO , ET SAEPIUS REPETITO . ET SINE DISPENDIO TEΜΡORIS TALI, UT AFFERAT INTERCESSORI LUCRUM CESSANS . AUT DAMNUM EMERGENS. Et pro
istis extriniecis , & accidentariis intercessioni docet posis aliquid tradi; monendo ramea ne Plus tradatur, quam, quanti valet ille labor extrinsecus, Oe illud damnum ac aidentale . Quemadmodum ut sacerdos faciat Sacrum, neces.sarium eis, ut eat, de redeat ab aliqua Ecclesia ; de in sumat aliquod tempus ineundo, di iacrificando. Et quia, ista sunt intrinseca ipsi Sacro, ideo non potest pro istis
quidquam accipere praeter consuetam eleemosynam. Si ve ro aliquis propter aliquam causam cogat Sacerdotem adiret laboriose Ecclesiam valde distantem; te dispendium tem. poris in longo itinere insumendi afferat Sacerdoti damnum emergens, vel lucrum celsans; pro illo extrinse- eo, & accidentario incommodo, de pro illo damno emeringente , vel lucro cessante, communissima sententia docet posse aliquid recipi proportionatum. Hanc autem esse sententiam Ρatris La-Croix , non illam deformatam a P. Concina , audiatur ex ri verbis citato liba. part.1. num. L, ubi M.
320쪽
29 Dare pretiuἐam, non pro mureessione, sed PRO LABORE IN EUNDO. ET REDEUNDO AD COLLATOREM . aut pro DAMNO IDEO CAUSATO. ιιι PRO LUCRO CESSANTE, aut pro dinpendio tem porta Notent lectores quale DISPENDIUM quod ad istercedendum eon1ωmitur, ET IN QUO NEGL lGITUR UTILITAS ALIO UIN OBUENTURA . nono Simonia r uti Babet COMMUNIS apud Dranam pamee Io. traia. I s. resolat. s. Caseropalao num. s. Romnum. IO. ΡIus tamen dari non debet, quam sis LABOR .
En vobis. Leclares, in his duobus postremis vocibus tota sententia Ρ La-Croix, 8c aliorum . Potestsne Simonia aliquid tradi, non pro illis ridiculariis titulis confictis in sua amplificatione a P. Concina . sed eo LABORE in repetendis plui thus itineribus AD COGATOREM. qui tamen tantus sit, ut censeatur aeitima bilis pretio, vel pro DAMNO inde secuto. Quae sententia non es ridicularium paradoxon solius P. La-Croix , Di
nae, Castropalai, & Raynaudi; sed EsT RIDICULARIUM PARADOXON Navatri
in Manuali cap.23. num.Iω. ubi sic: Ad quintum respondeo quod mediator Simoniae committit eam , excommunieatur per miro.1. de Simonia . Immo di dans mediat σι. seu interce Fri , ut procisrex Fbi eouationem beneficii....t is daretur uti quod deceret , PRO LABORE QUEM SUsCIPIT IN SEMEL , VEL FREQUENTER ADEUNDO COLLATOREM , ET REDEUNDO AB EO;
veI in compensationem aBσujus interesse considerabilis ,
DAMNI. VEL LUCRI CESSANTIS ipsius mediatoris. EST RiDICULARIUM PARADOXON eximii
Doctoris Francisci Suarea TOm. I. de Relig. lib.q. de Siis monia Cap.33. num. II. ubi sic: Addit etiam μυ-rtis diatio num. I 6., non esse Simoniam . se aliquid detur PRO
LABORE SUSCEPTO EUNDO, ET REDEUNDO AD COLLATOREM, via in re pensui- aιicujus