장음표시 사용
291쪽
MIECUTIONE ab alia sententia docente , maner liberum in conscientia ab implendis poenitentiis injunctis illum . qui lucratur indulgentiam plenariam . Dixi CONSECUTιONE LEGITIMA , ET EUIDENTI. uia silple Pinuitens etiam poli poenitentiam injunctam libet manet ab illa implenda, si lubilaeum lucratur : a fortiori ΡOTER lr Confessarius LEUIOREM imponere-- . OBLIGANUO tamen ad Iubilaeum lucrandum . Si seno ten iam illam, ex qua Card. De-Lugo EUIDENTER intulit suam , Ρ. Concina velit de more appellare LAXAM , LAXISSIΜAM . HORROREM INGERE TEM, SCANDALl PLENAM. appellet; nihil ad me.
Ego tantum Lectoribus patefaciam, quinam illam doc
I. S. Thomas Aquinas Dominicanus in 4. distinctet . quaest. I. art. 3. quaestiuncula I. Ubi post relatam senten- tiam illorum, qui dicebant, Indulgentias non valere ad absoluendum a reatu poenae luendae in Purgatorio . sed sellam ad absolvenduin ab OBLIGATIONE implendi scenitentiam a Sacerdote impositam; totus est in refelenda prima parte ejus sententiae pertinente ad Purgat rium a & deinde concludit , Indulgentias valere AD UTRUMQUE; scilicet ad absolvendum & a reatu Ρ uringatorii, & AB OBLIGATIONE implendi poenitentiam injunctam a Sacerdote . En ejus Verba . Quidam dicunt, quod non valent Inculgentiae ad absolvendum a reatu poenae, quam quis in Purgatorio secundum judicium Dei meretur e sed valant ad abfoti
rionem ab OBLIGATIONE, QUA SACERDOS OBLIGAUIT PUI NITENTEM ad poenam aliquam, υeι ad
quam etiam ordinatur ex canonum statutis . Sed Bae opianio non videtur vera intellige quoad primam partem negantem de Ρurgatorio, ut ita tim patebit Prrmo, quias expresse contra privilegium Petro datum , ut quod i Grerra remitteret, in Caelo remitteretur. Unde remisso.
qua sit QUANTUM AD FORUM ECCLESIAE Oatip
292쪽
modi Indulgentias Iargiens , magis damnificaret, quam .djuvaret 3 quia remitteret ad graviores poenas , Icilices
Purgatorii, ABSOLUENDΟ Α ΡδNITENTIIS INIUNCTIS . Et ideo aliter dieendum ess , quod valent , ET QUANTUM AD FORUΜ ECCLESIAE, ct ouantum ad judietum Dei ad remi onem poenae residua post contria
elonem , di absolationem. 9 eonfessionem . Et ibidem in responsione ad 4. haec habet, en quibus Cardinalis De-Lugo desumpsit monitum suum. Tamen CONSULENDUΜ es eis, qui indulgentiam consequuntur , ne propter Boe AB OPERIBUS Ρ ENITENTIAE INIUNCTIS abstineant , ut etiam ex Bis re medium consequantur, quamvis a debito poena essenν immunes ; di praecipuὸ quia quamdoque sunt plurium destit
Ubi diligenter advertenda est illa vox CONSUALENDUM; qua S. Thomas aperte ostendit, non esse PRAECEPTUM sed CONSILIUM . ut lucrantes in dulgentiam exequantur poenitentias INIUNCTAS . II. Bartholomaeus Fumus Dominicanus in summa vulgo Armilia, verbo DdMIgentia num. r . SECUNDUM
D. THOMAM non es DE NECESSITATE . quos, qu/aeripit hane indulgentiam plenariam , faciat paenitentsam TAXATAM A CONFESSORE . quamquam expediat . III. Dominicus Solus Dominicanus in A. distinct. 11. a. 1. Concl.1. Indulgentia , F pia causa adsit, tantum v
ke non solum in foro Melesta. sed apud Deum , quantum sonat . in se visitantibus limina Petri eoncedantiar Induia gentiae quadraginta dieriam , qui va. IMPOSITI ERAN PIN P ENITENTIAM aIleui; absolvitiar ille non solum AB OBLIGATIONE tuam implendi i verum di ab tua poena Purgatorii , cujus veniam poenitentia impleta obtianuisset in IV. Sylvester Dominieanus in Summa, U. Indulgemtia n. a. Nono quaritur, utrum tuo qui, indulgentiam. rota
293쪽
263 POENITENTIARUM INIUNCTARUM rite eonsemur s. teneatur ILLAS EXPLERE, puta si alleui INI UNCTA ERAT POENITENTIA SEPTENNIS , di induia
gentiam septennem assecutus es Et dieO QUOD NON .
cuia per contritionem poena aeterna dimittitur; di in te piaratim commutatur . Temporalis vero per satisfactionem .
aut per indulgentiam , qua illi aequipollet, unde per inda gentiarum satisfactionem enervatur poenitentialis satisfactio. V. Durandus Dominicanus in A. dist.2O. quaest 4. n.9. Poenitentia injuncta sunt tuae foliam, qua imponuntur a
Saeerdote consitenti. Canones enim nulli imponunt poenia
lentiam. Sed doeent qualis dr quanta sit ponenda. Et ideo de praedictis poenitentiis se a Saeerdote injunctis certa quantitas per indulgentiam relaxatur: ita quod LICITUM
EST reeipienti induuentiam OMITTERE TANTAM PARTEM POENITENTIAE SIBI INIUNCTAE .Ejulinodi sunt Theologi, omissis aliis, qui docent
Poenitentem lucrantem indulgentias posse omittere tantumdem poenitentiae sibi a Sacerdote injunctae . Ex qua
Doctrina EUIDENTER , ut dixi, infertur multo rem peratior opinio Cardinalis de Lugo, & aliorum docentium, posse Consessarium tempore Iubilaei imponere poenitentias LEUIORES , OBLIGANDO tamen Poenite rem ad lucrandum Iubilarum . Quae opinio confirmatur Auctoritate Glosta in Ex- ravagantem Bonifacit VIII. Antiqvorum r Ubi Auctor Glossae, qui dicit se locutum fuisse cum Bonifacio, haec de illo Pontifice testatur. Dec ravit etiam . quod fui Paenitentiarii NIHIL DEBENT INIUNGERE ultra injunctionem hie positam et alias, ut dicebat , Indulgentia frustraretur: nis confitens
volanr facere opera supererogationis , volantarie paenite piam satisfdctoriam, aliam ab hae taκata , reciperet. , Utrum vero opinio approbata a Bonifacio VIII., ut
Constat ex modb allato monumento; EUIDENTER fortiori deducta a recitata Doctrina D. Thomae, di alio-Μ in ruin
294쪽
eum insignium Thomistarum; εc multo temperatior, quamst praefata ductrina; utrum, inquam, talis opinio in ore P. Sporet, ic Cardinalis de Lugo mereatur statim notam LAXITATIS; definiant alii, neque enim attinet ad
institutum meum. Hoc unum ego addam. Argumentum, quo P. Conistina impugnat opinionem Cardinalis de Lugo petitum ah INCERTITUDINE consecutionis Indulgentiarum ἔ& debito certo non satisfit pet solutionem incertam ;non est satis efficax. Nam retorquetur in primis ad evidentiam contra S. Thomam Ze laudatos Thomistas docentes, Poenitentem lucrantem indulgentias absolvi AB GBLIGATIONE exequendi poenitentias a Sacerdote imis positas: Deinde neque satisfactio imposita a Consessario est Iolutio omnino certa. Potest enim impediri ejus esse chus. vel quia homo putans se esse in statu gratiae Clim illam exequitur, vere non est; vel ex aliis capitibus. Quam brem sicuti quis certus est se peregisse opera satisfactoria injuncta a Confessario; 8c prndenter confidit, non esse impeditum eorum effectum: Ita etiam quis certus est, se peregisse opera a Ρontifice injuncta; & prudenter confidit non esse impeditum eorum effectum, nempe Consecutionem Indulgentiarum . Ac proinde utrobique par
CAPUT XCII LVindicatur ab impostura Pater Viva.
P. CONCINA Tomo s. Pag SPq, Qui directe absolvitur ab aIiquo reservato tempore Publisi, deinde post absol lionem murat animum, ct omittit eo opera i tere , quae praescripta sunt ad Pubilaum lu-rrandum , peceat ne mortaliter rmat SuareΣ ta
295쪽
t67 datus a P. Viva, quia deficἰ n re gravi, ad quam se obligaυit. Sed P. Miva DE MORE AMPLECTITUR OPPOSITAM OPINIONEM LAXAM, quam defendunt Lugo, Sanebeet, Henriquea , di alii. ORO P. Concinam, ut legat IN FONTE & Gormag.& Gobat, & Layman , & UIUAM, & omnes . quos in hoc opere citat. Ρ. Viva apertissime Be disertissime profitetur , se PRAESCINDERE ab hac quaestione.
En ejus verba quaest 9. artiC. . num. .
PRAESCINDIMUS hie , an se isse talis virtute Iubia
Iai aboreatur directe ab aliquo reservato, peeeet deinde mortaliter, ut docet Suareae, mutando animum, non ponendo alia opera ad assecutionem Iubilaei. Etenim videtur deficere in re gravi, ad quam se obtigavit veluti ex pacto. aereptando beneficium absolationis. Verum fotam venialiter pereare docent Lugo. Sanehre, Henriqued . di alii apud Dianam perin.4. Resolui. Iqs, drp. . trin. 12.
Resolui. g. quia non descit in pacto utili Promissario, sed utili ipse Poenitenti. Ρosita vero hac tam manifesta protestatione, qua fidescribit Ρ. Concina. P. UIUA DE ΜORE OPPOSITAM
OPINIONEM LAXAM AMPLECTITUR Saltem im-
Posturam convicio non cumulasset.
296쪽
Regiluitur Da integritati sententia
dunt ad Confessionem λ Respondeo ..... Pater Luman Iib. . Tra 3.S cap.q. numero undecimo is Qui est recidivus si,, affert aliquod signum emendationis. est SEMΡERM ABSOLUENDUS . Signa autem sunt vel rarius,, peccare, vel aliquis major dolor ex vero animo con Ceptus, vel IPSUM SΡONTE CONFITERI. in hisis qui non urgentur a Praeceptore, Patre, Haedagogo , is Consuetudine Congregatorum ad confitendum , &α,, Tunc enim habetur signum emendationis, secus non ,, item M. Placet quod docci I.'man, inquit Ta-rindis. Revera mirum esset, nis Tamburino placeret doctrina P. Loman adeo benigna, di miisi LAXISSIMA.
REcitata verba, imo recitata Doctrina nusquam sunt in toto Laymano. Audi ipsum loco citato, sed n. Io. non II., ut scribit Ρ. Concina. His quaedam addenda fune . Primo considerandum in Bae materia QUO PRAECIPUE MOTIUO Poenia renr ad frequentes confrisiones accedat. An quia a Domino, Praefecto, Paedagogo adigitur, alias non aecessurus: in tali homine munum periculum es . ne male dispositus sit . AN DIiam quia consuetiadinem habet octavo quoque die com tendi. In lati etiam magnum periculum ess s eamdem mortalis peccati speciem me emendatione saepius osserat. Dissiligoo by
297쪽
An denique Nota bene te stor, non dicit La yman QUIA SPONTE ACCEDIT, ut imponit Pater Concina QUIA DOLORE, EP INDIGNIATIONE PROPTER RELAPSUS SUOS CONCEΡr A, iterum Paenitenti
ae eonfiι lanis suae remedium quaerit. At deceptus est a Tamburino citante La ymanum.
COLLIGAT NECESSITATEM LEGENDI AUCTORES IN FONTE ; praesertim, ut alias monui, quando agitur de imponendis invidiosis Sententiis. quae exilii-mationem Auctorum , dc famam laedunt; & quando eo - animo scribitur, ut illi auctores, certi potissimum Instia tuti. in sulpicionem dc odium adducantur; & ex omnium manibus exterminentur. Protestatur quidem P Concina. non hoc se animo scribere; dc ego, liquidem ipse vult, ira credam. Sed ejus vicem doleo, quod magnam haheat adversariam: communissimam Persuasione in .
His missis hoc non capio. Alicubi in hae sua Theologia non recordor ubi fatetur; se ad hujusmodi fontes digitos non intendisse. Alibi dicit. sibi non tantum otii fuisse, ut auctores videre posset in fonte . Deinde monet graviter alios, ut colligant necessitatem legendi Auctores in fonte, & quod festivius est, ut sibi fidem concilier, inirepide ORAT lectores, ut legant IN FONTE OMNES , quos in hoc opere citat. Ad illum sarcasmum is Revera mirum esset, nisi Tam hurino placeret doctrina P. Layman adeo henigna & mihi laxissima is Repono. Re vera mirum esset, nisi Doctrina Laymani Patri Conci nae laxa esset; cui tan- tum placet Doctrina sui Genneti. & smilium; qui voluiar, neminem habere PROPOSITUM CONSTANS, neminem esse dispositum, neminem esse absolvendum, nisi perlongum tempus probatas suerit, & ab ultima consessione Per plures hebdomadas a peccatis OMNINO cessarit. Relegatur Caput 87. C Dissiligoo by Corale
298쪽
Restituitur sua integritati sentent ia
P. CONCINA Tom. I . pag. D. Sic habet in titulo Capitis undecimi . A quibus praesertim rebus abstinere etirici debeant ra . . time Di status . LAXAE P. LAE CROIX opiniones reis felluntur . Deinde pag. 3. sic incipit referre de refellere LAXAS opiniones P. La. Croi X . Utrum n gotiatio eleritas sit interdicta Casu a plures excogitarunt opiniones, quas omnes inore suo colligit P. La-Croix tib 3. p.2. n.997. εν sequentibus. ET PRIMO aserit, elaricum posse emere aliquid , ut consumarδ
spvi a PRETIUM ILLIUS CRESCAT , vendere
potes, sperans se vitius empturum. Ed enim actus Oec nomicae prudentiae . Sub isertis oeconomicae prudentiae Pa Ilo re ipsa Clarici negotiantur .PAter Concina refert verum , sed non refert totum ἔ& illud occultat, quod cedit in maximam utilitatem Patris La-Croix. Ego autem revelabo, ut lectores via deant tum artificium P. Concinae, tum cujus lodi sint, dc quibus auctoribus muniantur Sententiae . quas in libris I suitarum i alim notat ut LAXAS. En textus integer P. La- CroiX. Licitum es omnibus emere eum animo vendendi SINE LUCRO , quia non es probibita negotiatio, nis fiat causa Iucri, uri babetur Cap. Secundo Ne cieriri vel Monachi.
299쪽
pretium illius erescat. vendere potest, sperans se villux empturum . Ese enim actus oeconomicae prudentia. S. THOMAS , Molina, Sa , I.vman, Castropalao , Lugo. Quaero: Cur Ρ. Concina suppressit citationem S.THGMAE Parum ne facit ad imminuendam invidiam Patris La-Croix habere S. Thomam auctorem Doctrinae suae Et reipsa illam tradit Angelicus a. a. quael .74. artic. . ad a. his verbis. Ad seeundum dicendum quod non quicumque carius vendit aliquid , quod emerit, negotiatur. Sed Iolum , qui AD HOC emit. UT earius vendat. Si autem emeris rem non ut vendat, sed ut teneat, ct posmodum propter aliquam causam eam υendere velit, non es negotiatio , quamvis caritis vendat. Potes enim hoc licitὸ fuere, vel quia in aliquo rem melioravit, veI quia PRETIUM REI EST MUTATUM seeundum diversitatem loci, vel temporis . Et tamen haec Doctrina, quae in S. Thoma erat verissima , in libro P. La-Croiκ tamquam Circaeo veneficio Laeta est repente LAXA.. Carpit hic P. Concina more suo Patrem La-Croix , illumque vocat opinionum contrariarum collectorem, qui Iectoribus libertatem eligendi quam placuerit, passim relinquat. Ait . hanc esse methodum, quam in universa sua Theologia servat Doctor iste. Ait, hanc methodum Casu istici Pyrrhonismi speciem redolere. Ait, hanc essὰ justam criticen in opera La-Croisii. Et hinc repetit causam cur La-Croix iam libenter ematur. & facile dii Dahatur. - Ρriinlim, fallum est, hanc esse per peruam methodum Patris La-Croix. Nam quamvis aliquando productis hinc inde auctoribus, eorumque argumentis judicium suurria, sustineat: quamvis censoriam virgam non attollat: quam vis partem faventem libertati magnis tape permultiique
Theologis communem LAXAM. LAXISSIMAM, HOR
RENDAM. SCANDALI PLENAM . ERRONEUM
COMMENTUM , INAUDITUM PARADOXON , CUM
300쪽
CUM EVANGELIO PUGNANTEM appellare nonia
audeat: quamvis hanc methodum Patri Concinae perpetuo servandam, & servatam relinquat: Nihilominus ut plurimum suam sententiam promit; solidis ratiociniis , aptisque auctoritatibus communit ; & in omni Theol giae moralis parte sese doctissimum, Se versatissimum ostendit. Et haec est causa ejus facilis distractionis, quae tam acriter urit P. Concinam. Deinde hanc ipsam accusationem P. Concina desumis psit a P. La-Croix; qui sibi illam objicit in Praefatione totius operis num .4. Et promissam ibi responsionem , sive causas suspendendi aliquando judicium, affert postmodum lib. . num .I 42. his verbis . Primb Quia non potes semper restri veritas. Secundo. Quia di illimum est invenire, dr periculosi um definire, quanam sint peccata lavia, vel gravia. Tertio. Quia etiam DIFFICILLIMUM G semper determinare ,
QUAENAM INTER OPINIONES SIT PROBABILIOR.
Quarto: Quia se adducantur auctores di rationes in titramque partem, PRUDENTI Iectori funeruntur suffieientia motiva Mi formandi eo eientiam prasitam . Quinto Notent hanc quintam modestissimam rationem ii, qui contemptis, & in malam crucem amandatis Cae teris casu istis, vellent soli regnare in his judiciis, & unicὶ comprobari sententias suas Quantum ad me attinet , plane judico, alios esse prudentiores, quam me ἰ nec credo a lectore magnifaciendum judicium meum , quando attuli alios auctores omni exoptione maiores. Demum sicut ille adhibet illam criticem Theologiae P. La-Croix ; sic alii aliam adhibent Theologiae suae . Ajunt, illam esse meram collectionem opinionum omnium rigidiorum solido ratiocinio vacuam , declamationibus vero conviciisque plenissimam . Ajunt , recoctum hic esse quidquid litterae Provinciales , Theologia moralis Iesu itarum. Henricus a S. Isnatio. Sinnichius, aliique notissimi Societatis osores iam collegerunt. Ajunt, i Omnes Diuitiaco by Corale