장음표시 사용
41쪽
tibus pictae clim amoveri &abscondi non pollent, infidelium pe-clesias invadentium vel evertentium insultibus, ac profanationi
IV. Peto tamen a Binghamio & suis : Si Illiberitana Synodus
tantae apud vos auctoritatis est, ut propter istum illius Canonem Imagines omnes a vestris Ecclesiis ejiciatis: cur alios ejusdem Canones non recipitis, sed contemnitis ' Canone I 3. statuit: Virgines quae se Deo dicaverint, s pactum perdiderint virginitatis , atque eidem libidini servierint, non intelligentes quid amiserint , placuit nec in fine dandam esse communionem. Vos virginitatis votum subsannatis, imo ab ejus violatione Lutherus, ejusque discipuli vestram Sectam inchoarunt. Canone a 3. Jejunia seu abstinentias superpositas vult celebrari. Vos jejunia omnia, & abstinentias, q uas ab Ecclesia superpositas invenistis, a vestris coetibus abrogastis. Canone 33. ita decernit : Placuit in totum prohiberi Episcopis , Presb-teris ct Diaconibus, vel omibus Clericis positis tu mini serio, abstinere se a conjugibus fuis, ct non generare Mios '. quicumque verὸ fuerit,
ab honore elericatus exterminatur. Vos vestros Ministros conjugio& liberorum generationi vacare vultis, &nostrorum Ministrorum continentiam maledicere non desistitis. Si ergo Synodus Illiberi tana alicujus auctoritatis est apud vos, cur solum ejus Canonem contra picturas suscipitis, ac caeteros rejicitis e Ita Ecclesiasticas Sanctiones, quae vobis displicent pro libito repudiatis, quae vobis placent extollitis. QAamvis, ut dixi, nec Canon ille vobis faveat, quia sodum pro circumstantiis illius temporis editus: quihus cesse santibus, posteriora Concilia contrarium statuerunt, &universa Ecclesia usu continuo recepit, vobis solis contradicentibus .
V. Quod secundo additur de S. Epiphanio jam solvi in Vera
Eccl. citato cap. I 6. g. II. Dato enim,quod scissio illa veli a S. Epiphanio facta non lit supposita, de quo ut ibi F. 9. num. 16. ostendi non pauci dubitarunt, non est contra nos 3 ut enim verba rviata
demonstrant, S. Epiphanius velum illud non scidit, quia in eo picta ellet Imago Christi, sed quia ita indecenter formata erat, ut an Christi, an alterius hominis ellet Imago: cumque ut ipse dicit:
In Ecclesia contra auctoritatem Scripturarum sit hominis pendere Imaginem , scidi illud. Quibus ipsemet Epiphanius exponit causam , qua velum illud scidit. Hoc autem conforme est instituto Ecclesiae, quae novissime in Tridentino seli et s. ubi postquam prascripsit, in Ecclesiis nihil poni quod profanum indecens inhonestum appareat, quia domum Dei decet sanctitudo Psalm. sa. sub ungit:
me ut fidelius obferventur, satuit a aucta Adiuodus , nemini licere ullo tu loco , vel Ecclesia , etiam quυmυdolibet exemta , ullam insoli
42쪽
tam ponere , mel ponendam curare Imaginem , nisi ab Episcopo approbata fuerit .
VI. De Imaginibus Dei, an formari possint, & quomodo, ac
de earum cultu 1atis egi in Vera Ecclesia Tom. a. p. a. Art. I 6. s. I.& Tom. I 6. Theol. q. 7. Dub. s. g. 4. , ubi ostendi licere Deum pinsere sub illis similitudinibus, quibus Sacra Scriptura nos docet ipsum apparuisse. Si enim licuit Sacris Scriptoribus Deum sub illis corporeis formis, sub quibus se exhibuit mente concipere, Rexterius in charta literis & syllabis describere, cur non licebit eum
sic in tela coloribus pinFere vel in marmore sculpere, ut ex illa senstibili figura mens ad invisibilem ejus naturam assurgat 8 Sane inquit Paulus Rom. I. v. ao. Invisibilia imius a creatura Mundi, per ea quae facta sunt, intellecta conspiciuntur . Fateor tamen, Imaginum Dei usum in primitiva Ecclesia rarum fuisse , non quia primi fideles illicitum eum putarent, sed prudenti quadam oeconomia: ne vel recens ab idololatria conversi putarent, Dei naturam talem else, qualis pingeretur, & qualis crat natura suorum Deorum, Asic idololatriam esse non extinciam, sed mutatam s vel ne Gentiles occasionem calumniandi sumerent, quasi Christiani Deum corporeum haberent, ut Anthro- pomorphitae dicebant, & Manichaei exprobrabant. At procedente tempore, idololatria extincta, & haereticorum erroribus sepultis,
edocti Christiani illis Imaginibus non Dei naturam , sed symbolum sub quo apparuerat exprimi, usus exprimendi talibus Imaginibus Deum frequens esse coepit: cui licet initio aliqui ex Patribus non assenserint, cum tamen a multis seculis receptus sit in Ecclesia, utilis credendus est, alioquin illum Ecclesia non probasset, nec tolerasset.. VII. De Angelis similiter dico, posse repraesentari per Imagines sub illis formis sub quibus se visibiles exhibuerunt in Veteri
Testamento, eisque adduntur alae ad exprimendam eorum agilitatem , dc quia Isaiae 6. v. a. & 6. volantes describuntur. Et apud EZechielem alas habentes passim proponuntur. Quae contra Imagines earumque usum & cultum ab antiquista modernis IcOnomachis o iciuntur, videri possunt a me citatis locis soluta , sicut & alia multa in earum praesidium allata. De quibus omnibus etiam Alexandre tractat in Historia Eccl.Seculi 8. Disteri. 6. Non enim expedit in hac controversia diutius me detinere Lectorem. Disiligod by GOrale
43쪽
q. I. Utriussae errores. I. U M Ecclesia Christi Iconoctastarum haeresi in Orientes vexaretur, non defuit Diabolus ad eam etiam in Occidente turbandam perniciosa semina spargere, Aldeberto & Clemente tanquam Ministris usus. Hi anno circiter septingentesimo quadragesimo quarto turbas in Francia excitare,plebem Christianam seducere, Sc Bonifacio Germanorum Apostolo negotium facellere coeperunt. De his achariam tunc Pontificem Maximum suis literis certiorem fecit Bonifacius: quae literae extant initio Concilii Romani II. anno 74s. sub eodem Zacharia coacti. In eis nomina eorum primo reserens : Unus, inquit, qui dicitur Aldeberi natione generis Gallus es, alter qui dicitur Clemens, g nere Status es: Decie erraris Getes, sed poudere peccatorum pares . Subinde ipsum obsecrat, ut auctoritate sua horum in1aniae fraenum imponat, vel mandando ut carceri mancipentur, vel ut sibi placuerit s ipsumque adjuvet, ne populus istorum vanis prodigiis ac signis illusus a vera doctrina deilectat, addens : Propter istos enim persecutiones θ' inimicitias σ maledictiones multorum populorum patior , ct Ecclesia Christi impedimentum ei ct dotirinae rectae fusinet. Dicant enim de Aldeberto, quod eis Sandiissimum Apostatam abstulerim, patronum di oratorem, er virtutum fauorem, Osignorumosessorem abfruxerim. II. Deinde transiens ad ostendendam Aldeberti vitam & fallacias , subdit: In primaeva enim aetate Θpocrita fuit, dicem, quὸd sibi
Angelus Domini in specie hominis de extremis Anibus mundi mirae , ct tamen incertae I auelitatis reliquias attulerit, ct exinde posset omnia quaecumque a Deo pinceret impetrare : er tuuc demum per illam simulationem, sicut Paulus Apostolus praedixit, domos multorum penetravit , ct captivas post se mulierculas duci it oueratas peccatis, qua ducebantur variis desideriis : ct multuadinem rasicorum Ieduxit, δε- ceutium , quod Vs esset vir Aposolicae functitatis, ct Agna atque prodigia faceret. Deinde eonduxit Episcopos inActus , quι δε contra praecepta Canonum absolute ordinarunt. Tumque demum iu tantam
superbiam elatur es , ut se aquipararer Apostolis orsi: ct de
44쪽
dignabatur in alie us honore Apostolorum vel Marorum Ecclesiam conscrare 3 improperans hominibus etiam, cur tantoperὰ suderent Sanctorum Apostolorum limina visitare . Psed , quod absurdum es, tu proprii uominis honore dedicavit oratoria, veι, ut ete rius dicam , fordidavit. Fecit quoque Crucicolas ct oratorio la it
campis, ct fontes , vel ubicumqne sibi visum fuit: ct jussi ibi publicarorationes celebrari, donec multitudines populorum , pretis caeteris
Episcopis, ct imi antiquis Ecclesiis, tu talibus locis conventus ce- Iebrarent , dicentes Merita Sancti Aldeberti adjuvabunt, , . Ungulas quoque o capillos suos dedit ad honori candum O portandum cum Reliquiis Sangit Petri Principis Apostolorum. Tam demum, quos maximum scelus O blasphemia contra Deum eme videbatur, fecit. Venienti enim populo ct proserato ante pedes ejus , ct cupienti con teri peccata sua, dixit : Scio omnia peccata vesra , quia mihi cognita sunt omnia occulta . Non es opus confiteri, fed dimi a funt peccato Cestra : securi ct absoluti redite ad domos vestras cum pace . Haec de
Aldeberto in hypocrisii loquente mendacia , & simplices impie se ducente, scribit Bonifacius .
III. De Clemente vero subjungit: Alter autem haereticus, γῆ dicitur Clemens , contra Catholicam contendit Ecclesiam , O Cauones Ecclesiarum orsi abnegat refutat: tractatus Osermones Santrorum Patrum Hierondimi , Augustui , Gregorii recusat. Θnodalia
juro Deroens proprio fensu a mat , se post duos Mios sibi in adulteris natos, sub nomine Episcopi eis posse Chrisianae Legis Episcopum. daismum iudueens judicat issum esse Christiano, ut si voluerit, v
duam fratris defunfli accipiat uxorem . Gutra Mem quoque SaufZorum Patrum contendit,dicens: quod orsus Filius Dei descendens ad Inferos, Omnes quos inferni carcer detinuit inde liberavit, credulos , ct incredulos, laudatores Dei, ct cultores Idolorum , O multa alia horribilia de praedesinatione Dei contraria Mei Catholicae a mat. Haec de Clementis erroribus Bonifacius: Zachariam enixe rogans , ut hisce malis valide, etiam Carlomanni DuciS ope, Occurrat, ne ves morbidae totum corrumpant ovile. An ex hoc Clemente multa praesertim de contemtu Canonum & Patrum Ecclesiae hauserint Lutherus, &alii Pseudo-Resormatores, eruditus Lector judicet. Aldebertus vitam tuam conscriptam vel a se, vel ab aliquo ex ejus Discipulis, falsis miraculis A visionibus populis imponentem , evulgabat. Epistolam quamdam ineptissimam, velut Jesu Christi , e Coelo transmisiam mentiebatur. Tandem ignotorum Angelorum nomina in Oratione a se composita invocabat: de quibus F. sequenti agam. Tom. . Par. E s. II.
45쪽
υ Episcopis a s. almo Christi dc secundo Chil derici Regis , in quo Canone a. sic dicitur : Et ut baeresis amplius non refudigox,sicut iuvetiimus in Aldeberto Oresim , quem publicitus uua voce condemuave ut viginti tres Episcopi ct alii multi Sacerdotes cum consensu Priveipis ct populi, ita enudemnaverunt iuum AIdebertum, αι amplius populus pre falsos Sacerdotes deceptus nou pereat: ΚCan. 7. Similiter constituimus , ut, illas Cruricolas quas Aldebertus per Parochiam plautaverat, omues lane consumantur. Utriusque, sci
licet Aldeberti vel Adalberti & Clementis mentio fit in Concilio Germanico liba S. ni facio ut Sedis Apostolic.e Legato anno P s.congregato his verbis : Totias autem erroris, qui tum in Germauia grainabatur, praecipui autiores duo fuere haeretici Gemetis Σ' Alde -
II. Aldeberto R Clemente a Bonifacio damnatis, & in custodiam redactis, sed adhuc impoenitentibus & populum seducere tentantibus, Lacharias Romanus Pontii ex anno 74s. vel 746. Pomanae in Patriarchico Lateranenti as . Octobris Concilium convocavit, quod est Romanum II. In eo lecta Ac . I. praefata Bonifacii Epistola utriusque errores continente. Ac . a. lecta fuit eiusdem Aldeberti Vita ab ipso evulgata , qu e talis est : IunoMixe Dominia mi yesu ori L . Incipit tita faticti O beati Dei famuli , di prae-cturi atque per tώtam Deciosi , ct eiecti,ae Dei nati, fauesi Aldeberti Episcopi. De parentibus simplicibus fuit priuereatus de ga Gia Deios corouatus : quia dum in utreo matris esset, ibi gratiam Dei accepit'. o autequam per nisset beatus ra uaticitas ejus, vidit geπitris ejus , quasi per visibuem , etredieutem vitulum de dextero latere suo : qui vitulus designabat gratiam tuam , quam ab Anteis acceperat , ante quam exiret de vulva . Ita impostor iste quasi alterum Jeremiam
vel Baptistam sanctificatum in utero simplicibus se venditabat. Quare merito hanc insanam blasphemiam Synodus execrata fuit. III. Eadem Actione mandante Zacharia relecta fuit Epistola DominoJesu Christo ab Aldeberto supposita,hisce terminis conce- pta : In Dei nomine lucipit Epipola Do ui ubi i mo Grim Filii Dei, quae in Perinobma cecidit , ct per MPhaelem Archan elum inventa es ad portam Ephi em , ct per manus Sacerdotis nomine Leorae Epistola ista relecta fuit ex exemplata: er tra misit eam ad Hiere-
46쪽
miam civitatem ad alium Sacerdotem nomine Talasiam : ct ipse Tulatas transmisit eamdem ad Arabiam civitatem ad aliam Sacerdotem
liam civitatem, quam recepit Macherius Sacerdos Dei, S' IraumVix
in Montem Santii Michaelis Arebangeli. Et ipsa Epipola per manus
Angeli Domini perUenit ad Romanam civitatem ad Iocum o epuum Sancti Petri, ubi elates Regni Caelorum constitutae fant: ct duodecim Papati, qui funt in Romana civitate triduanas fecerunt vigilias, c 'ν vixiliis ct orationibus permanserunt diebus ac noctibus o caetera aqque
ad finem perlecta. Quibus auditis Zacharias Papae dixit ,, ii O cere. to, Fratres carissimi, iste Aldebertus in insaniam est convel sus . . ,, & omnes qui hac utuntur scelerata Epistola , nore parvulorum Α, abinue memoria mentium sunt , & muliebribus sentius insa-
niunt is . Quid autem in illa Epistola contineretur, Synodi Acta
IV. Actione 3. in medium prolata est sormula,quam ad Deum precandum Aldebertus sibi confinxerat, in qua praeter alia, igno torum Angelorum nomina invocabat: Precor vos, ct co uro vos , upplico me ad vos, Angeis Urieι, Angeis Ragaet, Angeis rimbuet, Angele Michael, Angeis Dias , Angele Tabuas, Angeis S haoco, Angeis Simiel. Quibus lectis, petente Lacharia a Patribus, quid sentirent, responderunt: aeuid aliud agendam est, myi ut omn3.
qua nobis relectasunt, igni concrementur , auctores Pero eorum anathematis vinculo percellantur ' Non enim nomina Angelorum , praeter nomina Micoaelis , sed nomina Daemonum funi, quae in Iuis orationibus invocavit ad praesandum auxilium Mi. Nos autem ut a Cesrofandio apostolatu edocemur , O Divina tradit auctoritas , Nou usqπam trium Angelorum nomina cognos imus, ides Michaei, Gabi ut, Rapbael: alioqui de mUerio, sub obtentu Augelorum , Daemonum Nomina introduxit. Zacharias Pontifex rei pondit: Optime provissum es 4 vestra Santiitate, ut scripta illius omnia igne cremeutur . oes Uporruvum es, ut in forinio nosero ad reprobationem, ta' ad perpe
V. His peractis ad sententiam contra Aldebertum oc Clemei tem his verbis conceptam ventum est: Aldebertus, cuIus uobitatius o nefaria commenta relecta sunt s quia se Apostolam ceHuit nominare , ct capillos atque ungulas suas populis pro Ianei uario exhibuit , seducens populos diversis erroribus f , quoniam sub obtentu Angelorum in suo auxilio Daemones invocavir , ab omni osscio dacerdotali deponatur, agens paenitentiam pro commissis , ct amplias jam populam minimὰ seducat . Sin autem in his erroribas perseverave= it, ct populam amplius seduxerit ,st ei anathema, ct aterno D i Iudicio Diqitigod by Corale
47쪽
condemnetur 3 omnisque qui ei cosscsserit, vel ejus secutus fuerit doctrinam, aut adjunctus illi fuerit. Similiter autem ct Clemens, qui per suam stultitiam Santyorum Patrumscripta respuit , vel omnia SIubdalia acta paroipendit, ius rem etiam Chrisianis Pudaismum, dum praedieat fratris defundit uxo-σem posse tu matrimonio juvi: I ver Dominum P um Gripum descendentem ad Inferos pios ct impios simul inra abstraxi e , ab omni
facerdotali incis deponatur , π anathematis vinculo obligetur , atque iis resipuerit, aeterno Dei judicio condemuetur 3 vel etiam omnes, qui
ejus facrilegis confeUerint praedicationibus. Hac sententia Zacharias in Romana Synodo Aldeberti & Clementis insanos errores diris devovit. VI. De Actis Synodi per Epistolam Gemmuli Ecclesiae Romanae Diaconi certiorem fecerunt Patres S. Bonifacium his verbis: Fatia est Synodus Sacerdotum praesidente Domino Apostolieo : ct re- Iedra es fucrilega illius Aldeberti nefandi mi vita, omnia opuscula illius coram Duodo , pariter Epipola Sancti ae Paternitatis vestrae , ubi de illo ct de Clementis dementia fuge ii : ct sic gestir peractis, feni eutia anatbematis in eos promulgata es. Quid autem de Adelberto & Clemente postea fuerit, an resipuerint, an in erro ribus pertinaces continuaverint, & qualis fuerit eorum exitus, apud neminem Scriptorum reperire potui.
fuerint, ct in quo primario errarint. I. UERUNT ambo natione Hispani: Felix quidem Urgellae, quae Civitas est in Pyrenaei jugo sita, Episcopus s Eli pan-
. dus vero Toletanus Antistes. Porro Felix cum scientia celebris haberetur, ab Elipando Episcopo consultus, quid de humana Christi natura sentire deberet, utrum scilicet secundum quod homo, Naturalis ac proprius,an veroAdoptivus Filius dicendus esset, Adoptivum dicendum elle non solum respondit, sed Scscriptis pertinaciter propugnavit. Ita refert AEginardus in Annalibus ad ann. 79 a. his verbis: orgellis es Civitas in orenaei Montis jugo sita ; cujus Episcopus nomine Felix natione Hispanus ab Elipando Tuisti Episcopo per litoras consultas, quid de Maanitate Solvatoris Disiti od by Cooste
48쪽
ri, Dei ct Domini nostri BD Gripi sentire deberet, utrum secundum id quod bomo es, proprius an adoptivus Dei Filius eredendus esset ac dicendus, valdὸ iucaute atque inconsiderate , ct contra antiquam Catholicae Ecclesiae do Dinam, adoptivum Nonsolum pronuntiaviit, sed etiam scriptis ad memoratum Episcopum libris per*ersissim pravitatem opinionis suae defendere curavit.
II. Errorem sibi a Felice insinuatum Elipandus nedum suscepit, sed inito foedere illum publicare uterque sate it, eoque Provincias sibi concreditas inquinare: Elipandus quidem Asturiam 8c Gallaeciam, Felix vero Septimaniam Galliae Narbonensis regionem . Quin ia in Galliam & Germaniam suae haereseos virus afflare Felix conatus fuit. Sed friistra, viris eruditis praesentissimum ex Sacra Scriptura antidotum ei opponentibus, & Carolo Magno sui Regni Antistites ad novam haeresim conterendam excitante, Scauctoritate sua haereticos comprimente. Ita refert Ionas Aurelianensis Lib. s. adversus Claudium Taurinensem. III. Palmaris ergo Felicis & Elipandi error fuit, Christum secundum humanitatem non esse Proprium Filium Dei, sed Adoptivum. Ita prieter Ionam Aurelianensem Etherius Auxumensis in Hispania Episcopus, & Beatus in Asturia Provincia Presbyter L. I. adv. Elipandum: Duae, inquiunt, quaesiones in Apuricens Ecelesia ortae : O sicut duae quaesiones ; ita duo populi, ct duae Eeclesiae , una
pars cum altera pro uno CBriso contendunt Sua pars Episcopo rum dicit, qu)d yefus Christus adoptivus es humanitate , ct nequaquam adoptivus Divinitate. Altera pars dicit: Nisi ex utraque u tura unicus es Dei Patris Filius proprius, non adopt/vus: in tantum
proprius, ut ipse sit Dei Filius Deus verus 3 ct ipse adoretur, θ' eo-ιatur , qui sub Pontio Pilato es cruci xus. Haec pars uor fumus , idest Etherius & Beatus, eum caeteris ita credentibus. Hoc Zelo hi duo, licet fremente Elipando, fidem suam ac veram protesta
IV. Hic eorum error aperte eruitur ex libello Sacrosyllabo a Paulino Aquit ensi, & Petro Mediolanensi caeterisque Italiae Episcopis in Synodo Francosordiensi edito, in quo legitur : Asruunt igitur, sed si s assertionibus, Dominum nostrum yefum Gripum
Adoptivam Dei Filiam de Virgine natum,quod Divinis nequeunt apis probare documentis. Haec igitur dicentes, aut 3n utero Virginis eum fus cautur adoptatum, quυd dici nefas es, quia ex RVirgine iuenam rabiliter sumsit, non adoptavit carnem, aut certe purum eum bominem
49쪽
saperitii ditrum est de sanctis praedicatoribαs, de quibus Salvatis να-daeis ait: Si enim tuos dixit Deor , ad quos Dei jermo factus , qui tamen nos naturo ut Deus,sed per Dei putiam ab eo qui verus es Deus Dei cata, Dii sunt sub ilio vocati : tu hoc quippe ordine Dei Filius Domium ct Redemtor noster , juxta humavitatem , Acax in natura , ita er in nomine, quamvis excellentius cun iis electus, verissime tamen cum illis communicat, sicut ct in caetera omnia , ides, in praedesinatione, in electione , tu gratia , is susceptiove , in offamtione nominis servi, Videm, qui essentialiter eum Patre ct Spiritu Sancto in unitate Deitatis verus es Deus , ipse in forma humauitatis eum ele Hisfais per adoptionis gratiam Dei catus feret, O nuucupative Deus. Ita Christum ut hominem non verum Deum , sed nuncupative ecper adoptionis gratiam sicut caeteros Sanctos, altius quidem Dei-ficatum, Felix impie blasphemabat. VL Hoe idem ex schedula ab ipso edita per modum interrogationis & responsi is, &apud ipsum post mortem reperta detexit Agobardus Archiepiscopus Lugdunensis in Libro adversus
Felicem cap. s. ubi ejus verba ita releri: Dixit itaque Felix in δε- prascripta fuaschedula post aliqua qua promiferax, quos interrogans :Deus Pater Omnipotens, voluntate genuit Filium, an necessitate 8 Et respondit: Quantum ad Divinitatis ejus ellentiam pertinet, neque voluntate, neque neccilitate, sed natura. In vero quippe Filio de substantia Patris genito, voluntas nativitatem pra:ire non potest, ubi natura praecedit. Sed neque necessitate , quae in Deo utique non est . quantum vero ad humanitatis ejus substantia in convenit, eundem hilium tuum, quia non ex semetipso genuit, sed de substantia Matris Virginis creavit, A nasci voluit, ob hoc , voluntate propter redemtionem nostram , non qualibet neceisitate e iis filius creditur. Ita tacite suum errorem Felix insinuata
Unde subd t Agobardus: Iu hae sententia Felix primum ex interrogatione super a π vana, qua interrogat, utrum Coluntate aunecessitate genuerit Filium Pater , occasionem sibi parat perveniendi od id quod male sentit, ct loqaeudo explicare non audet. Dicendo namque se In vero quippe Filio cle substantia Patris genito se ita di- ωidit Γιυinitatem ab tiumanitate in Domino , ut eam iusta Divinitate dicat Filium, in qua π de Patris Iubsuntia es geritur s juxta humauitatem autem, in qua ct dicit allum de substantia Matris Vi ouis crearum , sentiat eam non verum , licet loquendo explicare Noua dear. Apparet enim haec fraus in eo , quod se de sub avtia Divinitatis loquitur , quasi de atia persina praeter humanitatem. Dicens
reamque de sola Divisitatis subsoria is In vero quippe Pilio se mau
50쪽
demonstrare , non eum esse is utraque obstantia veram RIium. Ita obardus.
VII. Ex his conjicere quisque poterit, Felicem & Elipandum , licet non aperth, sed sub involucris verborum , non unam , sed duas in Christo agnovisse personas; unam Divinitatis, quaerat Filius naturalis Dei Patris, aliam Humanitatis, qua non Filius Dei per naturam, sed per gratiam adoptionis Filius esset: cum eadem Persona nequeat esse Filius vere & per naturam, & nuncupative per gratiam adoptionis: ideoque haeresiarchas istos Nestorii impietatem jam sepultam excitare tentaste. VIII. Id agnovit Concilium Francolardiense, cujus Pa .res in Epistola ad Episcopos Hispaniae, Felicem & Elipandum eorumque
sectatores ita alloquuntur : Nonne olim eadem Heresis vepra in Nestorio ab universali Santia Ecclesia refutata , ct damnata st .... --
sorius in suis expositionibus simulat se dicere unum Filium ct unum Dominum , sed refert Miationem ad solum Dei Verbum . Et infra:
Dicendo enim , quia propterea Deus Verbum Gripus nomitiatur , habet copulationem ad Gripum, quomodo non apertum es duos docere
orsos, si orsus ad Chrisum conjunctionem habet, tanqaam alter
ad alterum e Videtur euim, Nestorium dicere copulationem', quod vos
dicitis adoptionem. Multis hoc ostendit Alexandre in Hist. Eccles. Seculi 3. Disteri. s. IX. De facto esto B. Mariam Dei Genitricem este aperte non negaret, Catholicam hanc veritatem tamen mimis catholice e ponebat . Unde Agobardus Lib. adv. Felicem cap. I 3. ex su pracitata Felicis schedula ait: tatarrogat Fe ix,, Utrum Maria Virgo Deum 3c hominem , sicut pariter, ita Sc similiter genuit , an aliter genitrix Deitatis, & aliter Humanitatis esse credatur M. Re
spondetque sibi metipsi dicens se Licet eadem gloriosa Virgo Dei & hominis genitrix fideliter credatur, aliter tamen Dei genitrix ,
aliter hominis profitetur, , . Ad haee verba subjungit Ambardus nos refροπdemus , qu)dno, foliis stat blasphema, ' omui odio digna ; verum etiam nova o naudita. Tuomodo enim aliter Dei Geuitrix , ct aliter hominis esse potuit e Cerτe Deum stetiuit tuearuatum, eat ani uno est modo gexi trix, non daobus, eo scilicet quo Deus in illa, Oex illa natus es boam. Noe est usus Cotholicus, Homi is eam multricem uomixare, I ed fem- per Dei genitricem Si Deus homo facius ev illa natus es, duobus utique modis non es Natus . Nam si duohus modis nasceretar , daabus
ct vicibus usseeretuν, quot diei uesis est. μυμ aliter Deus ax ea , ct aliter homo natus es, duo funi, alter Deus , alter λmo , ides non idem Deus qui homo, nec idem homo P. Deus. Nesorias barati