장음표시 사용
61쪽
permisit, ipse perpetravit. Sed hanc blasphemiam supra non 1emel detestatus lum, & ostendi, Deum Veteris & Novae Legis eumdem omnino esse, & proinde essentialiter bonum. Relpondebant proinde alii, jurare solum Deum polle, quia soliis verax est, tamentiri non potest: omnis autem homo mendax est. At si haec ratio valet, fiet, ut solus Deus Ioqui possit, quia solus Deus nec salsum nec mendacium dicere potest : homo autem etiam absque
juramento A mentiri & falsum dicere potest . III. Jurare ergo etiam Christianis elle licitum, lateri quisque debet, nisi Paulum Apostolum, qui in suis Epistolis sepe juramento est usus, damnare Velit. Roman. I. v.9. Testis exim, inquit, misi
es Deus, cui servio is Diritu meo in Eoaugelio Filii Qui, quἰd sine
intermissione memoriam vestri facio. a. Cor. I. v. 23. Ego autem testem Deum invoco in auimam meam , quod parceus Pobis, nou veni ultra
Corinthum. Iit Phili p. I. v. 8. Tesis enim mihi es Deus, quomodo cupiam omnes vos in visceribus Fefu Christ. Qui autem per Deum jurat, nihil aliud facit, quam invocare Deum in testem eorum, quae dicit. Cum ergo audiverimuq Paulum toties Deum in testem invocantem, R ideo jurantem, si jurare ellet peccatum Christiano, toties Paulus peccallet. IV. Juramentum ergo, si adsint conditiones, quas infra reseram , non est per se malum, imo bonum: quia est actus religionis N reverentiae erga Deum, quo testamur nos credere Deum videre omnia , & mentiri non polle: ideoque invocamus illum in testem: qui enim rem non vidit ec capax mendacii est, bonus & 1ecurus testis elle non potest. Ita S. Thomas a. a. quaest. 89. Rrt.4. ubi primo in or . sed contra observat, quod Deuteron. 6. ec Io. quoties de juramento fit mentio, 1emper subjungitur post praeceptum de adoratione , & servitute ad Deum : Illi su fervies, oe per nomen ejusjurabis: unde inseri, juramentum elle actum latriae , S servitutis erga Deum. In corpore vero articuli: Ille, inquit , qui jurat invocat Diu num tesimonium ad con mandam ea quae dicit. Nihil autem con --ιμr , nisi per aliquid quod certius es er potius . Et ideo in hoc ipsquod homo per Deum jurat, prositetur Deum potiorem, utpote cujus veritas es indefectibilis , O cognitio unioe fatis . Et se Deo aliquomodo reeterentiam exbibet. Dude Apostolus dicit ad Hebr. 6. qu)sse homines per majorem se jurant ,, . Et Hierondimus dicit super Matth. s. s. super illud se Fgo autem dico, non jurare quod ,, qui jurat, aut veneratur, aut diligit eum per quem jurat,,. Philosopbus etiam dicit in I. Metaph. cap. 3. quῖd se juramentum Est honorabilissimum, , . cibibere autem rec erentiam Deo pertiset ad reli
62쪽
gιο sem sive latriam . Unde manifesum es quod juramentam es actat religionis , sive latriae. Haec S. Thomas . V. Addit tamen ibidem ad primum: Puδd in iuramento duo considerantur, scilicet resimonium quod inducitur , ct hoc es Divinum : ct id super quod inducitur resimonium, vel quod facit neces'
talem tesimonium indueendi s ct hoc est hamanum. Pertinet ergo juramentum ad religionem ratione primi, non autem ratione secundi.
Addit vero ibidem ad tertium : Ruδd omnia quae facimus debemur in Dei reverentiam facere . Et ideo nibu prohibet, si Me ipso quissintendimus hominem certi care , Deo reverentiam exhibeamus. Sic enim debemus aliquid tu Dei reverentiam facere , ut ex hoc utilitas proximi proveriar , quia etiam Deas operatur ad suam gloriam, O πο- stram utilitatem.
VI. Dixi, juramentum esse per se bonum, & acium religionis erga Deum , si tamen homo illo bene utatur s Nam ut ait idem S. Thomas dicta qu. 89. art. a. Nihil prohibet aliquid esse fecundi/m
se bonum , quod tamen cedit is malum ejus, qui non utitur eo convenienter : Sicut fumere Eucharistiam Ut bonum: ct tamen qui se indigne sumit, judicium sibi manducat, & bibit se ut dicitur I. ad Cor. II. Sic ergo in proposito dicendum es, qu)d juramentum per fetat licitum O honestum . Prod patet ex origine ct ex e . Ex originoquidem , quia juramentum est introdueZam ex fide , qua homines cre dunt Deum habere infallibilem veritatem, oe universalem omnium c guitionem, oe provisionem: Ex sine autem, quia juramentum inducitur ad justi candum homines ct ad finiendas controversias , ut dicitur asHebr.6. Sed juramentum cedit in malum alicui ex eo qu)d male utitur eo, idest sine necessitate ct eautela. Videtur enim parvam revere tiam babere ad Deum , qui ex levi ea a testem inducit , quod non Iraesumeret etiam de aliquo viro bonesto . Imminet etiam periculum
perjurii, quia de facili homo tu verbo delinquit, fecundum illud P cobi 3. ,, Si quis in verbo non ottendit, hic perlectus est vir ,,. Eeelesiastiet a I. dicitar ,, Jurationi non assuescat os tuum: multi enim calus in illa is . VII. Bonus ergo & licitus iuramenti usus debet habere tres comites, judicium, veritatem, & justitiam. Ita laudata qu. S.Th mas art. I. & probat primo ex Hieremia cap.4. v. a. Et jurabis: VivitDυminus: in veritate, in judicio, ct in justitia. Quod exponens Hieronymus dicit : Anima ertendum est, qu)d jusjurandum bos habet eomites , scilicet veritatem , judicium , ct justitiam. Et merito inquit S. Th. Nam sicut supra dictum est, iurame
sim non est bonum nisi ei qui bene utitur juramento . Ad bonum sistem usum juramenti duo requiruntur . Primὸ quidem , quὸd ali
63쪽
quis non leviter , fed ex necessaria causa ct discrete juret. Et quanta trem ad hoc requiritur judicium ,scilicet discretionis ex parte jurantis. Secundo quantum ad id quod per juramentum confirmatur : ut scilicet, neque sit fassum , neque sit oliquid illicitum . Et q4antum ad Me requiritur veritas , per quam aliquis juramento confirmat, quod averum est: ct justitia , per quam conflamat quod licitum est. Iudicio autem caret juramentum tu autum. Veritate autem juramentum
mendax . Justitia autem juramentum iniquum, sime illicitum , ut siquis juret se facturum aliquod malum, vel impeditivum majoris
VIII. Superest modo dissolvere ea, quibus moti ipsi haeretici negabant, prorsus licitum esse Christianis jurare. Movebantur enim primo , quia , ut supra dixi, Christus Matth. s. jurare omnino vetuit, voluitque, quod sermo noster sit Ur, Ut, non, non : a dens : quod autem bis abundautius est, is malo est. Secundo, quia Iacobus Apostolus in Epistola sua cap. s. v. I a. secutus praeceptum Christi: Ante omxia, inquit, fratres mei, nolite jurare , neque per caelum , neque per terram, neqze aliud quodcumque juramentum: Sit autem fermo vester , Ut est, non non : ut non sub judicio decidatis.
3. Lachariae s. v. 3. dicitur, quod omnis fur judicabitur, ct omnis jurans ex hoe similiter judicabitur : quibus jurantem in judicio Dei comparat furi . Sicut ergo furari, ita dc jurare absolute malum
IX. Quae confirmari pollunt. Tum quia Eusebius Lib. I. Hist. cap. 8. narrat, Basilidem ex milite factum Christianum dixiste, sibi non licere jurare, eo quod esset Christianus. Tum quia Epiphanius Haeres. I s. ad praecitata Christi verba, dicit, eum primum statuisse
Mou esse jurandum penitus , ne DomiNum quidem tuum , neque aliud Allum jusjurandi genus concipiendum. Mali erim est omninb jurare . Idem sentit S. Chrysostomus in cap. s. Matthaei. Homil. I s. in Genes Homilias. in Acta, Homil. I a. in Epist. ad Romanos, Homil. 19. 26. 27. 28. ad Populum Antiochenum inculcans a juramento prorsus abstinendum, velut a re simpliciter mala. Accedit S. Hieronymus in cap. s. Matth. ubi postquam dixit, Judaeis tanquam
parvulis concestum fuisse jurare per Deum, su5dit, Evangelica autem veritas non recipit juramentiam, cum omnis sermo Edelis pro jurejurando sit. X. Verum haec omnia evincunt solum, non esse temere & sine necessitate jurandum, non vero si fides publica, vel etiam privata id exigat. Quare ad primum dico Christum non vetare simpliciter quodvis juramentum, R in quocumque casu s sed jubere ut a stineamus ab omni juramenIo, quantum in nobis est, sive per crea
64쪽
turas, Solem , Lunam 8cc. ut Iudaei consueverant, sive etiam per Deum. Unde verborum ejus sensus est: Dico vobis, ut in communibus conversationibus, & colloquiis omnino non juretis, nisi necessitas, aut specialis utilitas vos jurare compellat, sed contentistis nude & simpliciter amrmare vel negare ore & corde, hoc est 1incere id de quo agitur : Quod vero Christus addit quod jurarea malo est, non est quia jurare per se malum sit, sed quia a malo jurandi necessitas oritur, nempe incredulitate eorum, qui dictis simplicibus fidem adhibere nolunt. XI. Ita exponit S. Augustinus in Exposit. super Epist. ad Galatas, ubi loquens de Paulo dicente , Ruae autem scribo vobis, Ecce
coram Deo , quia non mentior, ait: Rui dicit se Ecce coram Deo , quia non mentior ,, jurat utique. Et quid faselius bac juratione e Sed non es contra praeceptum juratio, quae o malo es, noti jur iis , sed incredulitatis ejus, cui jurare cogitur . Nam hinc intelligitur ,
ita Dominum prohibuisse a Draudo, ut quantum tu ipso est, quisque
non juret: quod multi faciunt in ore babentes jurationem tamquam magnum aut fore aliquid. Nam utique Apostolus noverat praeceptum Domini, ct juravit tamen . Et infra : Iuantum ergo in ipso est, non jurat Apostolus : nou enim appetit juratiouem cupiditate, aut deIetratione jurandi. Amplius es enim quam es est, non non : ct ideo a malo est, sed in delitatis aut incredulitatis eorum, qui non aliter
XII. Similiter Lib. de Mendacio cap. I s. Puravit autem, inquit, ipse Apostolus in Epistolis fuis . Et sic ostendit, quomodo accipis dum esset quod dictum est Dico vobis, non jurare Omnino is ζ ne.
scilicet jurando ad facilitatem jurandi veniatur , ex facilitate ad co Detudinem, atque ita ex consuetudine in perjurium decidatur. Et ideo non inoenitur jurasse, ni cribent, ubi consideratio cautior non habet liquam praecipitem. Et hoc utique a malo , sicut dictum est: Quod autem amplius est , a malo est ,, non tamen suo ,sed eorum infrmitatis, quibus etiam sic Mem facere conabatur. Inde concludit: Sed quia praecepti violati reum Paulum , praefertim in Epistolis cou- scriptis atque editis ad spiritualem vitam salutemque populorum, nefas est dicere i intelligendum est illud quod positum es omnino , ad
hoc positum, ut quantum in te est, Non affectes, non ames, Non quasi pro bono eum aliqua delectatione appetas jusjurandum. Haec S. Augustinus f ia ex ipso S.I h. a. a. q. 89. art. I. ad I.
XIII. Ex his ad secundum: Nam S.Iacobus solum vult, ut summa vigilantia attendamus, ne temere, per impatientiam eX prava consuetudine juremus absque necessitate, sed sermo nosteriit simplex assirmatio, vel negatio, ne a summo Judice condemne
65쪽
mur. Sed ut idem S. Augustinus ait Lib. I. de Serm. Domini in
Monte cap. I7. Si jurare cogeris, scias de nec late etenire infirmitatis eorum quibus aliquid Dades, quae in mitas utique malum est :unde nos quotidie liberari deprecamur , cum dicimus is libera nos a malo ,, . Itaque non dixit,, Quod autem amplius est, malum est ,, sta enim nou malum facis, qui beNe uteris juratione, quae etsi non bona, eamen necessaria est, ut alteri persuadeas quod utiliter suades, sed a malo in illius , cujus infirmitate jurare cogeris .
XIV. Ad tertium dico, Lachariam ibi loqui de perjuro, statim enim de eo subdit: Et vieniet ad domum furis, ct ad domum jurantis
in nomine meo mendaciter. Ita eXponit S.Hieronymus in hunc locum dicens : Moneamus eos, qui parva putant crimina furtum atque per-jurium , quod inducatur maledicZio ... in domum furis atque perjuri .
XV. Ad ea quae in confirmationem afferuntur . Dico, Basilidem constanter jurare renuisie, quia cum, ut ait Eusebius, is contubernalibus fuis saeramento adigeretur , nefas sibi esse a maviit omnino jurare : quippe Christianum se esse , idque palam prosteri . Quibus verbis primo se Christianum manifestavit, cum antea paganus effet. Quia ergo qui eum ad jurandum adigebant, utpote pagani, exigebant ut juraret more Gentilium , ut ante, nimirumper Jovem, Martem, quo pacto ipse tunc jurare non poterat, quia Christianus f ideo dixit se jurare non polle, hoc scilicet modo , quia Christianum. Epiphanius vero post verba objecta indicat, in quo sensu Christus prohibuerit jurare omnino, nempe absque necestitate, Nper alia nomina quam Dei, ut docebat pseud propheta Elxai:
subdit enim: Proinde malus es, qui per Eisai locutus est : qui vos modo deserare per Deum eo it, verum etiam persalem, aquam, albe
ra , Ueutum, terram, atque caelum.
S. Jo. hrysostomus rigidior in juramentum videtur, non quia ipsum in se malum putet, sed quia a malo est, nempe ab infirmitate, ec incredulitate hominum necessitatem jurandi inducente s vel quia 1uo tempore consuetudo jurandi etiam sine causa apud populum adeo invaluerat, ut ad singula pene verba adderent j uramentum : ideo contra talem abusum toto Zelo invehitur.
Quod autem malum sit jurare , si juratur verum , & hoc in judicio& justitia neque dicit, neque sentit Chrysostomus . Imo cum Η milia I s. ad populum Antiochenum constet, quod ipso praesente ejus dioeces ani jurarent tactis Evangeliis, quando id ab eis exige-hatur, si . hoc judicatset natura sua malum, &Christi praecepto simpliciter contrarium , modis omnibus impedivisiet, ne hoc in sua 1altem Ecclesia fieret. S. Hic-
66쪽
S. Hieronymus vero dum ait, quod Evangelica veritas non recipit juramentum etiam per Deum, intendit excludere consuetudinem jurandi per Deum etiam sine causa, non tamen si necessitas urgeat ex incredulitate ejus qui dubitat, an sermo loquentis
sit fidelis. Dici etiam potest cum Ruperio Tuiciensi Lib. s. de Glorificatione Hominis Christi. Nempe in verbis illis Christi contineri
consilium, & praeceptum : dum enim dicit, non jurare omnino neque per Deum, est consilium: non jurare autem per coelum, terram &c. est praeceptum.
XVI. Ceterum juramentum juste exigi ad firmandam dictiveritatem, praxis Ecclesiae confirmat, quae ab haereticis in testimonium ejurationis suae haeresis juramentum exigere consuevit. Ideoque Concilium Ephesinum anno 433. illud a Nestorio exigit per haec verba ,, Sed consequens est etiam jurejurando fateri te, quod anathematiZes quidem tua polluta & profana dogmata, sentias autem S. doceas, quae nos universi per Orientem, seu per occi- dentem Episcopi &Magistri Praesulesque populorum credimus & docemus,, . Et in eodem Concilio inartodecimani ad Ecclesiam reversi, jurarunt per Sanctam Trinitatem', se die ab Ecclesia Catholica statuto Pascha celebraturos. Subditi etiam juramentum fidelitatis Regi praestare consueverunt. Et Conciliunta, Constantiense sese. Io. decrevit, ut ad confirmationem pacti initi inter Regem Romanorum & Regem Aragonum pro schismate tollendo, juramentum ab omnibus peteretur, & Omnes postmodum in Concilio existentes jurarunt. Quin & in contractibus civilibus & humanis juramentum praestari Ecclesia probat. Unde idem Concilium seis. 8. damnat errorem Niclem dicentis : ramenta
illicita sunt, quae AEunt ad roborandum humanos contractas, er commercia ei vilia. Et Clemens XI. hanc Propositionem in Constit. Unigenitus num. Io I. censura notavit: Nihil spiritui Dei, Affrinae Iesu Chrisi magis opponitur , quam communia facere juramenta tu Ecclesia , quia hoe es multiplicare oceasiones pejerandi , laqueos teu-dere in mis ct idiotis, ct incere , ut nomen O veritas Dei asiquando deferviant consilio impiorum. De hoc egi supra cap. 28. s. 3. de ElceseiS .
67쪽
I l chaeorum, seu Paulicianorum in Oriente grassari coepit haeresis. A Sergio quodam vires ac nomen accepit, qui se Ochi-etim Pauli Apostoli discipulum , ac lucidum Ddus & Paracletum ut olim Manes mentiebatur. Ab eo dissidens Baanes, oui se Epaphroditi discipulum gloriabatur, plurimos ejusdem Sectar in Partes sitas pertraxit, qui ex ejus nomine Baanitas se nuncuparunt: cum alii Asyathi, sive Instabiles dicerentur. Fuit Sergius, teste
Petro Siculo, ex locis Titiae civitati vicinis. ER enim in illo traHu ocus Arula ditius, in eoque vico Donus quidam tunc erat , cujuIstius fuit Sergius , ille Diaboli maximus propugnator M. II. Quomodo autem Sergius iste haeresim ebiberit, idem Petrus Siculus subinde narrat: Hie itaque Sertius eiis juvenis adhuc esset, in feminam quandam casu incidit, moribus infamem , secta Ma- nichaeam. Illa vero Diaboli fectatrix, ut eatisda erat ae Iubdola , sic
juvenem es allocuta. Audio, Domine Sergi, te literarum scientia ct eruditione praestantem esse , ac bonum praeterea etirum usquequa que . Dic ergo mibi: cur non legis Sacra Mangelia e Leuibus ille verbis illectas, nec occallum potius intuens nequitiae venenum, ita respoudit. Mbis profanis isti legere non licet, sed Sacerdotibus dumtaxat . At illa: Non ita es, inquiι, ut putas: uec enim per suarum acceptio es apud Deum: Omnes siquidem homines et ult famos feri Dominus , dr ad agnitionem veritatis Uenire. At Sacerdotes Cesbi , quoniam Verbum Dei adulterant, ct osteria occulunt quae in Evangelio coryti- egentur, idcirco vobis audientibus omnia non legunt quae scripta sunt , ne possitis perverire ad agnitionem veritatis . Scriptum enim in illis es, quod in illa die quidam dicent, Domine, Domine, nonne in nomine tuo Damonia ejecimus , ct virtutes multas fecimus ' Et respondeus rex dicet illis : Amen Amen dico vobis , non novi vos. Scrutare, O vide, num ita scriptum sit . uinuam ergo isos esse putas , quibus Dominus dicet, non novi vos e Hucusque lemina illa velius Diabolus
per os illius) locuta est . III. His Sergio haesitante, ac utpote qui imperitus & rudis esset, nesciente quid diceret, vaferrima mulier coepit ei exponere , praefata Christi verba relerri ad Christianos, qui pie vivere videntur, &sicut olim Scaevae filii Daemones in nomine Christi ejicere per exorcismos gloriantur. His in illa die dicet Dominus, non novi
68쪽
vos. Reserri etiam ad eos, qui monasticae δc inculpatae vitae sormam suscepere, sed ignavia 3c imperitia sua in errores prolapsi Regnum Coelorum minime consequentur. His ne quid in illa dien justo Judice ipsis debeatur, conceduntur dona curationum, &aliae virtutes, ut quando clamabunt, Domine, Domine, nonne in nomine tuo virtutes multas fecimus e audiant pariter, Amice, nora facio tibi injuriam : accepisti quae tua erant in vita tua, nunc tolle,
quod tuum est, & vade. IV. Rursus perfida semina miserum Sergium interrogavit: Tu de quibusdam illud is Domino dictum este censes Matth.8. ,, Mulis ti ab Oriente & Occidente venient, bc recumbent cum Abra- ,, nam Isaac dc Jacob in Regno Coelorum, filii autem Regni se ejicientur in tenebras exteriores, , e Luinam funt hi mii Rettii 'Ille ver3 cum dicere nesciret, bos Israelitas esse , quorum adoptio p pria fuerat cultus oepromi o , quos Christis ipse silios vocat , cfuin Chananeae dicit Matth. I s. v. 26. ,, Non est bonum sumere panem filiorum ,, quique propterea ejecti funi, quia ipsum cruci a erunt: Haec , inquam, respondere nesciens infelix Sergius, ct Maenadem illam salutis fuae ducem, et ratus, follicitὰ carpit de his omnibus interrogare . Tum verὸ praeclara exitii magisera, cujus os sepulchri patentis iustar erat, aperte ausa es adetersus Samus debacchari : Filia Regni, ait, Sancti tui funi, qui ct Daemones pellunt, ct bominam
sanant inramitates, quos tu tanquam Deos colis, relicto Domino τμωente immortali s quibus utique die ilia justis Pudex dicet s Num
V. Videant hic Novatores, ex quo sonte hauserint Lutherus dc alii, qui se jactant Evangelicos, ea quae apud suos ut dogmata Evangelica spargunt, nimirum lectionem Sacrae Scripturae N Evangelii esse omnibus etiam seminis concedendam, ac omnibus adesse spiritum veram ejus interpretationem at sequendi s Ecclesiam Catholicam proinde dicteriis lacerantes, quae Sacram Scripturam doceri omnes quidem vult, sed eam legere ac interpretari solis Sacerdotibus & viris doctis, ad quos eam populo proponere spectat legendam & servandam concedit . Videant, a quo didicerint viros pios & Monachos ac miracula a Christo per eos patrata aspernari ,
ac unde hauserint Hagiomachiam, qua Sanctorum cultum det stantes nobis calumniantur, quod eos colamus tanquam Deos. Si
doctrina hujus mulieris Manichaeae a Diabolo est , non a Deo , se eadem ptaedicantes discant tandem, se non a Deo atilatos , sed a Diabolo loqui. VI Hac impia semina,velut altera Heva Serpentis Diaboli v ce loquente, infelix Sergius, quasi novus Adam seductus,suas coepit Tom. VII. Par. IV. H blase
69쪽
blasphemias evomere. Tychici olim Pauli discipulo nomine astu to, percurrere ab ortu ad occasum Civitates, ac suos ubique spargere errores, eosque nequillimos, aggrellus est. Multos nimirum conju es dissocians, eorum thoros discipulis suis inquinandos tradidit multos infantes ab uberibus matris rapiens, per di1cipulos
suos partim occidit, partim a genitoribus abducens vendidit Agarenis . FormosoS adolescentes es adolescentulas unigenitas a parentibus sejungens, barbarorum addixit servituti. Multos fratres, sorores, consanguineos, & amicos separans, in remot as oras flentes ac o emznteS ablegavit. Monachos complures ac Moniales, quae viro initatem pro Christo devoverant, per discipulos suos corrupit S I monastica vita revocans a Deo sit nul alienavit. Multos tandem Sacerdotes & Levitas ab Orthodoxa Religione avellens ex ovibus Iupos fecit. Haec δc alia vere impia, quae Petrus Siculus apud Baronium ad annum 8 Io. narrat, seminae seductricis 1 ructus fuere. 2uamquam ea tegere curaret, dicens, se inscio imo nolente patiata fume , ovinam sic pellem induens, vere tamen lupus. VII. Qualem meruerat Sergius habuit exitum . Mortuo enim Nicephoro, sub cujus Imperio Manichaeorum S Paulicianorum 1emina per varias Orientis partes excreverant, Michael Curopalates qui ei successit, tantum malum sua pietate serre non ValenS, hortatu etiam Nicephori Patriarchae, lege capitali omnes elit irvari jussit, ipsamque urbem Constantinopolitanam, non Manichaeorum tantum, sed & Iconoctastarum, & aliorum haereis corum
colluvie foedatam , morumque perversiitate laborantem, e purgare ac sanare conatus est. Scribit haec Theophanes . In hac Manichaeorum caede ex Imperatoris edicto comprehensus fult et tam dier- Eius , qui dum asseribus faciendis aliquando esset intentus, alcia CX ejus manibus erepta interemptus est. Rem ita narrat Petrus Siculus scriptor coaevus : Sergius porro cum in Argo anuis atiquot
cum discipulis basisset, jum tandem Dei Iudiciosecuri diffectus, uxuui Ecclesiam Dei dissecuerat, in ignem missus es sempiternum. Nam oramio quidam e Nicopoli Casello , hominem qui Argaeo superimminet, faciendis a eribus interium , UGO 'VI
extort F , Oiueum 1 aftff, QDm interfecit . A q e 1ν buumodum erepta es viis invissimae se omvium teterrimae seu e , avis post orbem conditum sexies millesimo trecentesimo tertιο . Ita Pet Siculus, addens, post ejus necem sectam a discipulis continuatam
70쪽
De Claudio Τaurinensi, & Gothe scalco.
q. I. Claudii Taurinensis error.
WH Claudius, natione Hispanus, teste Jona Aurelianensi, 4 non Scotus, ut aliqui putant: fuit enim illis temporibus alter Claudius natione Scotus ordinis S. Benedicti quondam Bedae discipulus &Alcvini collega, qui scriptis tam carmine quam s lilia oratione multa reliquit, diversus tamen a Claudio, de quo hic sermo erit. Claudius ergo iste magistrum habuit adhuc juvenis Felicem Urgelitanum , sed eo in Synodo Francosordiensi ut supra damnato, errores quos ab eo ebiberat Claudius sorte non in totum dimisit. Cum ergo in Gallias venisset vir ingenio alacer,& eloquio promtus, necnon morum integritatem prauerens, Car lo Magno vita functo a Ludovico Pio in aulam admissus fuit, ubi Presbyteratus & simul praedicationis munere tanta laude functus fuit, ut ejusdem Principis beneficio & communi acclamatione Taurinensi Ecclesiae in Subalpinis praefectus fuerit. II. Factus ergo Taurinensis Episcopus, & ad suam Ecclesiam appulsus, videntque in ea Sacrarum Imaginum cultum frequentari, superstitiosum illum reputans, non solum Imagines ipsas, sed figuras omnes Dominicae Crucis ab Ecclesia dejecit, & extirpavit. Vigebat quidem tunc apud Gallos quosdain error, Sacras
Imagines retinendas esse ad excitandam memoriam prototypi, non tamen ad cultum: omnes tamen fi3urae Dominicae Crucis cultum exhibendum est e conveniebant. Ac Claudius secum invicem
pugnare existimans, figuram Crueis Christi colere, Imagini vero Christi crucifixi cultum denegare, utrumque errorem amplectens,& Imagini ia Crucis Christi figurae cultum & honorem abstulit scum potius utrumque errorem abjicens, bc figuram Crucis & Sacram Christi Imaginem Crucifixi aliasque Sacras Imagines cultu
debito venerari debuisset. III. Fama hujus facinoris, nedum Taurinensem populum, sed omnes etiam Galliarum Catholicos commovit, quorum aliqui esto non ad cultum, sed ad excitandam memoriam Sacras ImagineS retinerent, omnes tamen figurae Crucis Christi venerationem H a prae Disitigod by Gorale