장음표시 사용
321쪽
tionis uigore,nec possum nec debeo iudicari uel etia condemnari. Ad articulum deniquetertium mihi praeterea respondendum incumbit qui talis erat: Quod ego nimirum rogatus quidnam mishi de Constit utione illa uideretur, responderim,hanc Sipenni comparari posse,nimirum. Quod si quisquam illi Decreto parere uellet
animae suae iacturam,si rennueret, corporis ac uitae simul, huiulmo
' di passurum. auod insuper memoratus Episcopus fassus sit, ut dici tis, manifestam inter nos coniurationem siue confoederationeminitam esse,ad haec inquam sic respondeo: Ad in terrogationem me non nisi conditionate nec simpliciter loquutum,sub inuolucris N praet tu uerborum, aut deniq; allus one quadam usum fuisse. in hunc nempe modum: Si huiusmodi statutum edatur, quod glaudio simile putetur ancipiti.quis modo uellet imminens inde periculum inpectare Sic ratiocinabar. Quid autem Episcopus Rosiena sis diκerit. utrum ipsius responsio meae c5formis extiterit,me proxsecto latet. A t 3 adeo nulla inter nos habita est coniuratio, sed prindenter,ut solent doctiores, familiariteri literis nosinuicem communicauimus. Et ut rem paucis dccontractioribus uerbis explicta
persuasum uobis modo sit & compertum habete. quod uetissimua est.uidelicet nihil prorsus a me uel dictum uel scriptum, quod ue strae constitutioni uel deroget,uel adversetur. Fiori quidem potest quod malevoli quidam Zoili falso ad Regem me detulerint. Data hac responsione Thomas morus, custodi carceris siue Ii ct ori traditur, ec more patrio duodecim euocantur, qui postulautionem accipiant & discutiant habita igitur modica deliberatione
palam uerbo uernaculo cyllim usi,reum mortis este pronunciant. Mox e uestigio consurgens Cancellarius. in eum mortis sententiaeκ praescripto Constitutionis illius profert.Tum Norus uerbas cere coepit hoc modo: Agedum, Quandoquide igitur morti sum adiudicatus, sed quo iure, de quam iniuste nouit Deus, uolo nunc libere ingenuel profari. quid mihi de uestra noua uideatur Constitutione,ut Conscientiam meam penitus eXpurgem. Principio austem dictum uelim toto iam septennio animum me diligenter appulisse.hactenus in cognoscenda huius uestri Decreti ratione, libros.
Scripta, commentatores euolui de eXaminaui, nondum tamen a.
quoquam scriptorum saltem Ecclesiasticoru&orthodoxoru istud inueni probati nimirum ut laicus de secularis Princeps possit aut debeat dici uel esse caput Ecclesiae.moX sermonem Mori intera
322쪽
rumpens Cancellarius, sic ait:mi bone Domine, uis ne prudentior de sincerior omnibus Episcopis, proceribusq; aut dεnig toto A ea gno haberi Subiecitq; haec ilico morus: Si inius aliqui, Episcopusti H in se uestret opinioni subscribat,Domine Cancellarie, diadi reat,in P
nsgT cliui mihi sane fuerit plusquam centum equidem probiores di eo
d btexue tiar ctiores uiros recensere,qui huiusmodi Decieto aduersantur,mis hiladeo suffragentur. Et pro uestro Concilio atq; Statuto, quale qui iuste dum cunq; ldfuerit Deo manifestasi umest,omnia Concilia Oecumea
nica sedeso perlegi,quae ab annis mille in hanc rem agitata sunt Postremo licet totum forte Regnum paternum fidem hic mihi deroget, de quod grauius est, uitam hac in parte recuset, meas nilimio minus partes agunt, dc qui Franciae praesunt, caeterisq; D stionis Christianae nationibus. Tum D Nortvuedinus subdidit: Iam uti more tua se prodit modo iniquitas. At ille uicissim: Haec nesmalicia nessi ira commotus, Domine ac Princeps illustrissime,dico. quin pol ius nocessitas ipsa, test is sit m lis Deus, omnino cogit, Conscientiam liberare. Nam idem ipse abditi Tina cordis scrutatur. uamobrem considenter assero uestram Constitutionem,salso de iniuste aeditam ese. eo quod sitis polliciti. imo iuramento ac data
fide confirmaueritis, uos nunquam aliquid contra decreta de Casnones Ecclesiae, quae prosecto ut etiam Communio est s delium, per uniuersum orbem Clitastianu, concors plane, indiuidua prorra1us D una eademq; est . atq; idcirco uestrae facultatis est minime nosua decreta aut canones, inconsultis alijs Ecclesiae Proceribus S c 'Uentibus condere,at Usancire. Caeterum scio equidem cur me mos
r i oporteat,nempe in causa est. quod in actionem illius indecentis diuortii consentire noluerim. Confido tamen Deo in quo spes omnis mea uersatur,&futurum spero ut quemadmodum Paulus BD Stephanum lapidibus obrui permisit, zelo paternae traditionis acacensus, qui tamen postea multas laboribus. persecutionibus&cer. taminibus eXant latis particeps factus sit consorin Beati Stephani in regno coelorum . ita quoq; nos licet modo discordes, iterum uissuros in aeterna illa uita ad plenum reconciliatos per consummata charitatem. Simulat* Dominum Deum obtestor ut ipse uos omσpes una cum Rege seruet incolumes, aptosq; bonis semper prudentissimisi consilijs. His dictis in carcerem denuo abducitur. Interea
spectaculum quoddam ipsa etiam condemnatione seu mortis in isquiori sententia miserabilius editur
323쪽
Nam Filia Thomae Morinatu maior, nomine Margareia,tes nera iaspeciosa bonis moribus, prudens deniq; & liberaliter edo cta patri simillima, audiens parentem sibi chatasamum mortissententiam accepisse, nulla sui uel smus, aut pudicitiae modestiae g. rastione habita, omnem uerecundiam de pudorem deponere uisa perturbas irruit, B: concita prius ad portam uenit carceris, quam mos rus ipse pater. Obuium igitur patre osculis &lexibus eκcipit, animo certe quam amaro plorat diu. nec potest prae gemituti suspirio dolorem atq; tristitiam uerbis e licare. Lachrymas tantum insintim de collum patris sui profundere solath erat, atq; ita eum des qtinere. Quae sane res lictores &custodes carceris alioquin certe in uinctos satis austeros ad commiserationem c5 mouit, ut etiam coibloquium Patri cum sua filia indulgerent. Tum Morus uerba facturus blande eam alloquitur,& his uerbis coso latur Quaeso mea du, M.ta, sibin cisi a nata . patere haec patieter,sine lachrymas, nec ulterius te tor; queas, quia sic placitu est Deo, a multis quippe annis animi mei ar cana nouisti. Et ut mos est patriae, cum nimirum alter ab altero di, O a Dut .scedi eam osculo dimittit. Illa uero decem uiκ aut duodecim pasasibus progressa ad Patrem denuo cursu contendit, iterum ad oscuo latur, de in collum ipsius irruit. at nihil eloqui potuit, interes uso seu re aut fluctuante inter angustias cordis pectorisque spiritu, ita ut etiam Pater prostas lachrymis conticesceret, seruata interim mos destia dc constantia uultus.Tande ueto prolatus ait,ora Deum pro 'me, mea filia. Erat prosecto dolendu demiserandii spectaculsi adeo ut quidaeκ apparitoribus illachrymari cogerentur. Quod equide
nec miru, nec insoles uideri debet. quu sympathia, Zcamor pietatis imo etiam patris erga prolem assectio res tanti momenti ac pones deris sit, ut etiam Bruta animantia permovere possit. Tunc enim facile cuiuis erat diuinare, quibus machinis δc arietibus innocentissimi Mori cor concuteretur. Nam ipse caeteris ita compati Zccones idelere solitus erat, ut omnes misericordia benignitateq; uinceret. Verum hancsiliam unice tenerrimeque semper dilexerat, propter heroicas plane uirtutes, quibus ad miraculumus eminebat, Manimi sui singularem solertiam. Neque uero mirandum est, cur Mortis Vir incorruptissimus, accepta mortis sententia non expauerit,sed contra constanti dc placido uultu sustinuerit obierit l, multo munus demitandum existimo,quo pacto amorem erga suos,uincere
dc tam leniter seire potuerit,quia dubium non est. Min plus sit eis
324쪽
CCLXXII. RERUM MEMORA Aulceratus quum sobolem adeo ingenuam di ingenue sibi diliai ctam deserere debuit, quam ullo aliquo tormento atque carnis
. , Post haec seria nimirum quarta quae fuit septima Iuth, in plani;
ciem morus deducitur ad Castrum sitam ubi rei super aeditiorem quandam structuram ad populum uerba iacere consueuerant.Vearuntamen morus paucula praefatus. rogat omnes ut pro se Deum praecibus in hoc seculo interpellent,siquidem uellet Sc ipse uicissῖm in fututo seculo idem praestare. Adhaec ut pro Rege Deum obseacrent hortabatur, quo tandem ipse cum suo Senatu diuina gratia illuminetur, simulac palam omnibus attestatum iri uult. equidem se libenter occumbere uelle,ut probum decet ministrum di fidelem Regis sui Consiliarium. Postremo haec ubi dicta tulisset, ad genua pro uoluitur suppleκ. dc animo prorsus uirili collum trunco imponit ac securi sortiter submittit.non absq; grandi omnium commiseratione & dolore,quandoquidem ita se gesserat,probauerat coamendaueratque cunctis,ut pariter ab omnibus amaretur. Paucis ante diebus quindecimo calendas Iuth, Reuerendisitimue D. Ioannes Piscerus Episcopus Rossensis. qui non modo in corrupte & sine reprehensione uitam transegerat,verum etiam huiusmodi qui se in administratione Sacramentorum,psallendo, do cendo di praedicando inhibuerat ut fidelem,dignu di iustum Praeo sulem condecuit. tantus inquam uir ab arce ubi seruabatur ad lo cum tribunalis prope monasterium quoddi uulgo Uuestermonaster producitur.cinctus undiq; terra mari uiris armatis, qui paratim equis partim scaphis sese conglomerarant. Licet autem Dignissimus ille Praesul,la imbecillior & Senior esset, di corpore assiduis Iucubrationibus, uigilijs ieiunijsq; consecto,ac deniq; longa incar,
. ceratione macerato Zc uiribus alaeXhausto, simul etiam certo sibi constaret, oportere se dirae mortis spectaculum subire, nihilo misnus tamen tot calamitatum di angustiarum procellis obnoxius, non cestat, uerum animo mansueto,uultui ad hilaritatem compos -- ,3 3. sito coram Iudice apparuit, qui sic mortis condemnatus est,ut Mo Domiti Rof rus ipse,sed multo crudelius. Nam sententia mortis ferebat, ut ad
D. - patibulum eX tractus laqueo suspendatur,&intestina eius euisceu rentur, quamprimu Aegiae maiestati integrum de opportunum
Prolata igitur huiusmodi mortis sententia, inde ad arcem R. g. custos
325쪽
custodiam cum armata manu Roffensis iterum deducitur. Qui cu ad portam arcis uenisset, conuersus ad equites totam cohortem lepida ac blanda uoce sic eos affatur: Gratias uobis ago maXimas amici& comites dilectistisi, quod euntem & iam reuersum dedid eritis. Heu dolor si quis eum tunc fuisset intuitus diκisset uti que, non a tribunali rediisse,sed opiparo ac laeto conuiuio, adeo enim natiuum sibi colorem conseruarat. Nam uiuus inaspectu candor erat, & mores digestus exprimebat honestos ut erat uir prudens Jc strennuus, ita ut animi sui robur di magnanimitas multis inclaresceret. Non secus enim gratulari sibi uidebatur, quam is qui consecta iam diuturna dc periculosa nauigatione ripam aut potius littus est adeptus. Die tandem uicesimo primo mensis Iuni, iubente Aege adloα' cum supplicu quem collem siue tumulum arcis ibidem nominat 'perductus ipse Roffensis Aegi in primis totis Regno bene procatur, ac deinde praecibus se Deo comendans collum penitus inaracidum ac iugulu m nimia macie contractum in truncum deponit,
di Carnissci obucit. In Anglia quippe non gladio sed secure obtruncantui ij qui capitali sententiae deuouetur. Quantum autem istud horrendum di miserandum plane spectaculum, dolori ac moerori fuerit pins omnibus ac iustis cuiuis diuinatu iacillimum est. Ouod aute mitiori supplicio sit affectus, quam ipse Iudex praescripserat, in causa quidem fuisse aiunt nonnulli metum quendam quo A gni proceres uerebantur ne propter exoletam Aoffensis uidelicet senectam & corporis grauem di squalidam imbecillitatem prius in traha decteret di per continuos illos raptus de uolutationes expis raret,quam alioquin ad Spectaculi locum uiuus aduehi posset.Nec dubium est quin seuerius illud tormenti genus a Iudice in Rossensem ideo prolatumst, ut ipse metu supplich absterritus a laudabili optimocn suo proposito res liret. 8c iniqua palinodia Regis Decrotum pubrice comprobaret. Sunt tame nonnulli qui dicant id pro pterea factu esse, ut nimirueo citius perimeretur, ne Summi Pon/lictis Pauli Terthnutus,quo fuerat in Cardinalem creatus,locum haberet. Nam haud dubie eo titulo de honore propter uirtutum insignia, uitae scilicet sanctimoniam, doctrinam di iustitiam di gnus est habitus. Sed amplius sevitum est, siquidem caput iam obtruncatum oblongiori susti, quasi sceleratissimi hominis su
326쪽
lier ponte mCiuitatis Londonienta imponitur. Quod utis sngu
ari quodam miraculo non modo non a corruptione e X titit ina mulae, Uerum magis magisci uigere di florere uisum est, quasi iam iam ad sermocinandum aptum,ut quondam martyribus alijseuenisse sacris historijs proditum est. Huius rei fama quum inualescearet, Reκ ueritus seditione, caput clam auferri iubet. nam alioquin
uulgus seditioni proximum est. Quale quid imminere uidebatuto capite Thomae mortis recens furcae infigeretur. Idcirco in bul lientem aquam prius proqcitur, quo deformius horribiliusq; am
Alij praeterea complures propter huiusmodi Regis Edictum
atque Diuortium.Viri insignes prosecto & prudentissisi,poenas dea derunt acerbist as,ac tandem crudeliter intersecti sunt. Qua doquidem Regi non satis erat. si quis tacitus suum Decretum atq;
Diuortium praeteriret,seu etiam prudenter dissimularet, veru tibi cunq; locoru uiros doctrina dc pictate claros, fama celebres, dipo pulo gratos esse nouerat, hos ipse sciscitari uoluit,quo pacto plac ret illis suum institutum. cupiens ut interposito iuramento cuius stat sententiae uerbis insinuent.Erat eo tempore Londoni, in Abbatia ordinis sanctae Erigida , quam Syonem nominant. celeberriramus quidam Theologiae professor Dominus Reginaldus, quicualijs plerisq; Laicis di Ecclesiasticis arreptus Uuestermunsterum in atrium maius siue aulam potius principalem Idibus Mah adduciatur, ubi moκ in eum &socios,subornati actione intendunt, quasi uel ipse aut cateri Regis Decretum di Diuortiu criminati fuissent. Hos itaque supremus Iudeκ sic alloquitur: Quid uos homines inquam temerari, proponit is 8c nimia steti cosdentia prasumitis, ut Decreto aulae primariae, cui tot Episcopi, dc optimates subscriupserui reclamare audeatis Tu Reginaldus Theologus alta messeXP plo Christi coram Herode producti flere penitus decreues
ram animus tamen est ingratiam auditorij atq; consessus quid sentiam edicere. Proinde nunc palam edico plures haberi Episcopos di doctores Ecclesiae imo & Principes,qui uestrae constitutioni magis aduersentur quam consentiant. Licet enim in Aula nostri Aeogni quidam sint qui comprobent totus tamen Christianismusn bis cum repugnat. Adhaec in Regno sunt, sane non pauci, qui alaterius sunt quam uos, sententiae. Nam licet perinde se gerant, ac si Edictum placeat, Conscientia tamen eorundem reclamat. Tantum
327쪽
Tantum enim dissimulant, ne Regem in sese prouocent, atque ita honorem quo ualent apud homines, bona di uita demi perdantet Is uero qui Regi a Secretis erat, iubet ut sub multa uiolati De/creti insinuet.qui sint illi. Respondit,omes alta oni uiri,quotquot nobiscum in Aegno pa Gin degunt. His quoq; accedit. quod meo
cum sentiant Concilia Oecumenica, omnes Doctores& Pastores Ecclesiae quotquot ante annos mille radu ingentos UaXerunt. Cuiusmodi sunt L .Hieronymus, D. Ambrosius, D. Augustinus. D.
Gregorius, caeteri Christiani nominis Doctores. Et certisti me scio, modo Regiae maiestati Veritas ipsa persuasa fuisset, aliquot Episcopos de magnates fore, qui ob sinistrum consilium & peruerasum iudicium de amicitia Regis periclitarentur. Tunc inhibitum illi fuit .ne quid amplius Eac de re diceret, sed ut saltem simpliciteri indicet qua tandem malitia di praesuri prione fretus, edicto Regis tot Principum de summatum consith sta bilito .aduersari pertentaverit. Respondit autem et Leologus ille, pirat p prudenteC. Si inquit ante tribunal ipsius Dei assisterem eX a minandus. tum demum uere di m nisesse omnibus inclaresceret, me nunqaduersus Mege siue alium alique, eX praesumptione aut de nil obstinata malitia, arbitrita aut beneplaciis meu alicui more talium communicasse. nisi quod aliquoties exonerandi consciens tiam gratia in confessione sementiam meam aperuerim. Nam ingenue prositeor, dolorem anim i mei, dum mecum reputo, quam grauiter Regia maiestas oberret, at testis mihi sit Deus. quod nulli tin quam mortalium doloris di tristiciae huius causam reuelarim, nisi meo contegario inter consstendum. uod equidem adhuc mihi faciundum incumberet. nisi iam hoc ipsum praestitissem. quippe qui Deo di Conscientiae magis deuinctus sim,quam ipsi Regi. Nec po/test istud meum propositum Regem aut alium quem uis iuste uel
Iussus denuo tacere,adiecit nihilominus, dicens: Quoniam in
quit non conceditur ut amplius loquar, iuXta praescriptum Decreti uestri me iudicate.quod etiam factum est.
Ad iudicatus igitur mortia duodecim illis Uiris qui pro moro
Thoma de Roffensem conde nauerant. intrepido uultu ait: Hoc est iudiciu mundi. Simul etia arbitros illos obnixe rogat, ut sibi sipa cium die tu triu uel quatuor indulgeat, quo pos et interim pparat
se morti ea nil sic obire ut Ecclesiasticu ec probu decet Clitistianii.
328쪽
Respondent illi: Quod peteret. non esse in ipsorum potessate conferre .sed in manu , clementia Regis illud situm esse. Tandem Io respondit Doctor Reginaldus.Credo, inquit,videre bona do
Erat praeterea tunc temporis celebre quoddam Londan nasterium Carthusianorum uidelicet ubi quam plurimi pijdi retiagiosi patres die nocteq; obsequebantur Deo. Igitur ij Uirum sane peru gilem dc pium sibi praefectum&praece rem habebant Ioannem nomine Hotithonium. Ad quem Legati Regis missi interro gant,nuid sibi de suis Coenobilis de Constitutione Regis didivorstio uideretur, num etiam placeret. Respondit Coenobiarcha.Neq; suae uocationis esse aut etiam suorum fratrum, ut Decreto Regisse occupent, siquidem nihil aut sua aut ipsorum interesset, quam Reκ ipse inuXorem duceret,uel repudiaret, quamdiu nihil quod
hanc causam concernat,ab ipsis exigatur. Legati mandant,ut frautres suos conuocet, ut interposito iuramento testentur, prius comiugium Regis non fuisse legitimum, idcirco secundum di moderanum tanquam legitimum agnoscere se uelle, necncn di liberis inad propagandis fauere&obedire. At ille se non posse prius matriamonium improbare ut a ratione respondet, quod secundum mourem Ecclesiae Catholicae contractum esset.& multis adeo temporisbus apud quosvis ratu extitisset. Tunc manus in Coenobiarcham de Oeconomum suum fratrem Huntii dum iniecerunt, di vinctos perduxeiunt in carcerem ciuitatis.Tandem post menstruam incat
ceratione accessere docti plerique di cumprimis probi viri qui ipsos
eκcusare & argumentis Ostendere ceperunt. quod nimirii propter huiusmodi responsione nequeant quasi morte digni, condemnari. Sed anteaquam dimitterentur ad iuramentum conditionatu coguntur. nimirum sic iuramento testari coacti sunt: iuiod si dis uortium, iustis de aequis legibus initum esset, uelle se tanquam itustum & aequu habere.Hoc itas praestito iuramento, a custodia piis blica liberi dimittuntur. At uero post breue Rex Edicto uniuersis di singulis praecipue E clesiasticis mandat, ut iureiurando fateantur de afferant, ipsum esse caput Ecclesiae Anglicanae Deo proximius. Et si qui recusarenti eos quasi laesae maiestatis reos esse habendo .atque ita horrendis diis nominiosis suppliciis afficiendos.& trucidandos. Quod cu Carathusanis innotesceret, coeperunt omnes cκ animo condolere, di
329쪽
summopere angustiari. Nam communicato consilio, mori potius eligunt, quam a Catholica di Christi fideli Ecclesia discedere. quae huiusmodi potestatem homini prophano siue laico conserre non
Interea Ptiores aliquot Carthussensum Londonium uenere uePriotem ibidem conueniant. Nam inprimis Prior Eelleuallen. de biduo post eiusdem instituti Prior, Augustilius Vuebsterus ibi de comparuerunt. Hi igitur ubi iam inter se conuenissent, di R egis furorem, certum quendam mortis nuncium esse intelleXissens, Deo se commendantes, pergut Regis animum obniκ is praecationibus emoli ituri. Veniunt igitur ad Thomam Crouvucit Aegis Vicatis. sperantes ab eodem praecibus sese obtenturos, quo agraui 3c ipsis quidem praestitu difficillimo quin etiam imposissibili liberentur tu, ramento. Sed quam primum ille petitionem&sententiam eoru intelleκit,moκ iusili illos compraehendi & in carcerem mitti. Post Octi duum uero ipse qui Regis locum tenebri quem Regis Vica rium antea dixi. cum consiliarijs Aegiae Maiestatis carcerem adit, ut eis inibi detentis, praecipiat, quatenus Pontis cis Romani ius&potestatem ab iurent, quasi qui nullum prorsus in Ecclesiam ius potestate mi habeat, sed e contra Regem primarium esse Caput Ecclesiae tam in spiritualibus quam inularibus negochs iuramento
Ad haec ita responderunt Cari usani: Equidem omnia se aiscturos, quaecunq; diuinis consentanea solent uecretis. Instat ille Uicarius ac dicit,nestam se eκemetione .passurum qitare plane cum iuramento Constitutio iem reciperent & consimarent, siue diuidnis consentiat statutis, siue non. Aiunt illi Ecclesia Claristi Catholisca secus semper & docuit & obseruauit. Tum idem i. e Praefectus. Non est inquit mihi curae Ecclesia . Vultis igitur an non, meis diectis acquiescere Et illi eadem animi constantia subiunguntaneatus inquiunt Augustinus testatur. Se nolle Euangelio Christi credere, nisi ab Ecclesia Catholica illud edoctus esset di accepisset. Quapro α' ter non audere se ab Ecclesia Catholica discedere, nec eius de uiosa repraeceptum, ne Desi sibi insensum reddant. Tandem comperta ipsorum constantia, carceribus recluduntur. Deinde una dieru ad Tribunal educti, denuo interrogantur: Num uelint Regis Edictum iuramento firmare, di ta nil rectum censete: Illi pari seruore respondent,Nesarium esse Dei constit ut ii,
330쪽
di Ecclesiae Catholicae ritum deserere.&praeuaricari. Athuiusmois di constantem adeo atq; praeclaram responsionem, iudices Duode cim more patrio interrogantur sub iurament Virum hi tres Carthusiani,&egis Edictum praetergress morte digni sint an non illitiero diem proximu spacium consultandipostulant. Indulto itaq; deliberandi spacio iam expleto, &negocio diligenter pensat proonunciant,nihil morte dignum Carthusianos comisisse,sed inculpatos esse. Hoc audiens Praesectus, Duodecim certiores reddit, ut si morentur mortis sententiam in monachosproferre, laturum sane ut ipsi potius morte digni habeantur.Sed cum duodecim aegre adsmodum consiliu tyranni sequi uellent, ipsemet tande eos accessit. eoq; peruersitatis adduXit, ut dicerent, tres illos Carthusianorum coenobiarchas, reos esse la sae maiestatis. ale itas inducti Duodeαcim innocentes temere damnant,&morti palam subhciunt.Dein de carceribus iteru mancipati,diebus quinq; durissime affliguntur Post dies igitur quin* e carceribus educti,trahae ex uiminibus aut stirpis contextae 'imponuntur, di a tergo ligati toto P corpore extensi plateatim, sursum at deorsum raptantur ad locu patibuli Q uo cu peruenissent Uen.Ioannes Houthonius Prior Londo. Dien. primus Oim solus P. Ante que lictor ut seri consuetu est diis
oratus, cupit ut sbi indulgeat horrendu illud mortis suppliciu quo pro ratione sui officheu afficere debebat. Lictore ille amplexatus
candideremittit,& Deum pro se dc toto coetu sideliter rogat.Iussus est deinde scalas patibulares conscendere, cui libenter obtemperat. Tum unus e Gisiliaths Opis ait illi: Si modo uellet cons tutione Regis de diuortium tane rationi 1quitatiq; consonu fami, grauiliam sibi praestandam. Ad qd Uen. ille Prior ac Deo dagnus uir conastantissise ai*Testem mihi Deli omnipotente statuo,& quotquot spectatsi adestis obtestor,ut in tremendo extremi iudici, die contestari uelitis,qid ego in ultimo uitae momento, dc mortis angustia, quam etia perlubenter subire uolueris,cora Psesus sim, me quide Diti mei Aegis Decretum di Constitutione,non eX pertinacia, aut malignitate,aut denis rebellione,sed eX sincero Dei timore ne uis delicet Diuina maiestate offenda i nec posse amplectinec cosentire, u Ecdesia Catholica inuae est mater nostra, in cuius etia obedientia uiuere ac mori uolo multo aliter qua uel Rex ipse aut suus Sesnatus in CGstitutione alla,me docuerit.& credendu pceperit. Quos
circa omne supplicia ud mihi irrogari potest, perscire potius uolo.