M. Tullii Ciceronis historia, per consules descripta, & in annos 64. distincta,per Franc. Fabricium Marcoduranum. ..

101쪽

ta M. T. CICERONI shora, qua coepit dicere, reo spem iudicia corrumpendi praecideret. primo autem die magno testium numero citato, alter dies amicis Verris &defensorib. non modo spem victoriae, sed etiam voluntatem defensionis abstulit. nam, ut Asconius scribit, arte Ciceronis ita est fatigatus Ho tensius, ut nihil, contrii quod diceret, in ueniret. Itaque nobis, ait Cicero in Oratore, pro familiari reo summus orator no/ respondit Hortensius. dicendi enim facultatem Cicero Hortensio nullam dedit nihil ipse dicendo, ait Asconius. & Pluta

τινα του - δε πειν. ubi aliquando Q ἀυτου corruptum esse, atq; pro eo commodius legi posse putaui. sed Aarianus Tu ne bus cuius nomen,ut magistri de me optime meriti, mihi nunquam nisi honoris

causa usurpandum est anno superiore lit- teris significauit, Ποπον τινα, αυτου τοὐμὸeum esse quodam modo abdicata eIo que tia. Haec prima actio, cuius quasi prommium tantu litteris mandatu est,quq Vesrina secunda numeratur,noue dieb. tran acta est, Verrina tertia: eaq; Verres conui

ctus sita sponte in exsultum discessit, Asco nius. in quo exsulio illum consenuisse,d -

102쪽

itiit

n ISTORIA. ι,

nec a Triumuiris post Cic. mores proscriμtus peris auctor est Lactantius li. 2.ca. . de Seneca in Suasoriis li: I. Proseriptum veri Eab Antonio traditur, quod Corinthiis se ei cessurum negauisset, Plinius lib. 3 .cap. Reliquas Verrinas quinque Cicero non dixit: sed, cum vellet omnem vim &ratio ne accusandi in uno reo ostendere, quinq; hos libros domi scriptos edidit: quos pro qualitate criminu diuidens, anteactis via si dedit, crimini repetundaria quattuor, una de iure dicudo, alterii de re frumentaria. tertiu de signis, quartu de suppliciis, Asconius. Hi sunt quinq; contra Verre secundet actionis libri, de qui b. Fabiusti. II. ca. 2.&Tacitus in dialogo de Oratori b. Cic. etiain Oratore Verrina sexta, quartu Accusa tionis appellat. Itaq; in primo accusationis libro, qui est, Verrina tertia, Cic. anteacta, id est ea crimina, quae Verres ante praetura. Siciliensem in quaestura,legatione,&pi P tura urbana commisit, exponit. In secudo Accusationis libro, quae est Verrina quartata, explicatur crimina in Sicilia in iure di inundo comissa.Tertius liber est de frum Gli criminibus, eaq; oratio frumentaria a veteribus Grammaticis nominatur. Qua i

103쪽

υ M. T. cICERONI sQuintus & vltimus, de suppliciis. Verre

damnato, ut Plutarchus tradit, cum Cicero litem ei tricies HS aestimasset, male au diuit, quasi, pecunia accepta, de multa re ni i si stet. Apud Plutarchu εύδοριηκοντα πεν τε φαυρι αδ e, est tricies sestertium: si quidetικοσι πεντεμινάδες est, decies HS,ut idem in Antonio testatur. Verum Budaeus in libris de Asia, & in Commentarijs censet in Plutarchi libris verbum τριακοσίωv, aut

alipd deesse. Sestertium quadringenties EVerre tantu repetitum esse, Asconius scribit. His cos. tribuniciam potestatem restitutam esse, Sallustius in Catil. scribit. idem est in epitoma lib. 97. apud Velleium lib. Plutarchum in Pompeio. Hinc QEC cero lib. s. de legib. ait, Pompeium nostruceteris reb. omnibus semper amplis imis summisq; effero laudibusue de tribunicia

potestate taceo: nec enim reprehendere

libet, nec laudare possum. Post iudicia hstilla constituta, se natus iam ex lege Co nolia per decem annos turpiter iudicauerat, ita ut iudiciorum leuitate ordo quoq; alius ad res iudicandas postuIaretur. hoc igitur anno L. Aurelius Cotta praetor legε ad populum tuli ut senatores cum equitiabus di tribunis aerariis iudicarent, Cicero

104쪽

Verrina prima,& Asconius in eandem. Liuius lib. 97.& Velleius. 2. Eode anno Censores fuerunt L. Gellius Poplicola,&Cn. Cornelius Lentulus. de quib- Cicero pro Cluentio.Lentuli censoris meminit etiam Verrina septima, pro Flacco,&pro domo. nno virbis 2 CLXXXIIII, Ciceronis XXXVIII COSS. D. ut, ORTENSIUS. Q CAECI LIVs METELLVS CRETICV s.

DE his Consulibus Cicero pro Cluen

tio;Tum interim Hortesio, Metello cos. ut hunc Oppianicum aliud agentem, ac nihil eiusnodi cogitantem ad hanc accusationem detrahqret, inuito deshondit ei sui nasuam.Hoc anno Cicero aedilis curulis fuit.sediles autem ἄνπρατlουσο εργο , brax τοπωνεπιμε-αὶ κοιλουντο id est ab una parte sui muneris quasi curatores

aedium dicti sunt, Dionysius Halicarnanseus it. 6. ubi addit eos a Graecis ἀγοIοιτο dici,quod magis illis parte similes sint de aedilitate sua Cicero Verrina septima ita scribit: Nunc sum designatus aedilis: habeo ratione,quid a populo R.acceperim: mihi

ludos sanctissimos maxima cum caeremonia Cereri,Libero, Liberaeque faciendos:

105쪽

ιό M. T. CICERONIS mihi Floram matrem populo plebiq; R.

ludorum celebritate placandam:mihi lu-idos antiquissimos,qui primi Romani sunt nominati, maxima cum dignitate ac religione Iovi, Iunoni, Mineruaeq; esse faciundos: mihi sacrarum aedium procuratione, mihi totam urbem tuendam esse commissam: ob earum rerum laborem & solicitudinem fructus illos datos,antiquiorum in senam sententiae dicendae locum, togam praetextam, sellam curulem, ius imaginis ad memoriam posteritatemq; prodedam. hinc etiam pro Murena, se aedilem trinos Iudos fecisse,ait. Ide lib. a. de Officiis projamplitudine honorum, quos cunctis sunfragijs adeptus esset suo anno, exigUum sumtum aedilitatis suae suisse tradit. Aduexerunt tum & attulerunt Siculi multa ex insula ad Ciceronem aedilem: quorum ille nihil in suum quaestum contulit:tantum liberalitate hominu ad annonam te uandam usus est,auctore Plutarcho. COI

lega Ciceronis inoedilitate fuit M. Caeso nius,ut ipse Verrina secunda,& Asconius testantur. Scio Paullu Manutium in Asco nium scribere, hunc magistratu ςum Tullio non Caesoniu,sed C. Antonium gessis

se:veru unde id didicerit, equidem igno

106쪽

ro.Hoc anno Lucullus urbem ex Tigranis regno cepit, cuius meminit in Maniliana Cicero. Cum enim pridie nonas Octobris magnum numerum hostium exigua manu

ad Tigranocertam vicisset, deinde urbem cepit,Plutarchus in Lucullo,Dio li.33.Eodem anno M. Pupius Piso de Hispanis triuphauit, Cicero in Pisonem, & Asconius. His quoq; consulibi is templum Iouis in

Capitolio, quod incendio consumtum, ac resectum erat,a Catulo dedicatum est, Cassiodorus,& Liuius lib. 98.Tacitus lib. I9.Plinius lib. 7. cap. s. Cicero etiam Vese. rina sexta, Caivium appellans, Capito lium magnificetius esse restitutum, quam fuerit,ait. Circa idem tempus M. Tullius pro Fonteio dixisse videtur. Tenueratis prouincia Galliam pinetor per trienniit, ut supra ad annu DCLXXIX annotavi. Reuersus autem Romam repetundarum reus

factus est a Gallis, quod Fonte io praetore

oppressa aere alieno prouincia fuisset:qua stu ipse ex viaru munitione fecisset,&pose tortu vini instituisset. Accusauit eui M. Pl tortus,subscriptore M. Fabio. defendit M. Cic.circa hoc lepus,cu iam equites cu senatorib. ex lege Aurelia iudicarent,quod Orationis verba osudui. Sequitur oratiopro

107쪽

n M. T. CICERONI s

A. Caecina:cuius tempus incertum, argu mentu vero tale est. M. Fulcinius Tarqui niensis Cesenniae uxori moriens usumfructum omnium bonorum suorum legauit,

ut si ueretur una cum filio herede institu to. Filio moriuo & auctione bonorii constituta, Cesennia sundum ex ijs bonis emere de sententia amicorum constituit: idq; negotium Sex. Aebutio dediticui fundus, pecunia Cesenniae emptus, fuit addictus. Cesennia cum non multo post A. Caecinae nupsisset, eumq; herede fecisset, decessit. Tum Aebutius fundum illum,quem mandato Cesennis emerat,suum esse dixit Ita

que constitutum fuit,quo die in rem prae lentem veniretur, ut cum Caecina de fundo esset deiectus, interdictum praetore postularet. Verum Aebutiuν fundo occupato, Caecinam in eum ingredi conantem coactis armatisq; hominibus per vim aditu ingressuq; prohibuit. Repulsus Caecina interdictum de armatis hominibus a Dolabella praetore impetrauit, ut unde deiectus esse eo restitueretur. Aebutius resti tuis e se dixit: in eamq; rem sponsio facta est. de qua Recuperatores a praetore dati cognouerunt. Tota quaestio definitionis est, An interdicto de vi teneatur etiam is,

108쪽

n. Ia

qui non deiecit de fundo, sed ab eius in gressu prohibuitide qua re Cicero in Oratore : Tota mihi causa pro C ina de ver bis interdicti suix:res inuolutas definiendo explicauimus, ius ciuile laudauimus, verba ambigua distinximus. nno urbs DCLXXXV Ciceronis XXXIX, Confules fuerunt. L. CAECILIUS METELLUS. MARCIUS REX,

DE his Consulibus Cicero in Pisb-

nem: : Aude nunc o furia de tuo dicere. cuius fuit initium ludi compitalitii, tum primum facti post L. Metellum &

Marcium cos. contra auctoritatem

huius pdinis.Ita enim recte Paulus Man tius nomina mendosa restituit.Idem Manutius hoc anno epist. q. lib.I.ad Atticumscriptam putat: in qua de L. Cic. morte agit. Hoc anno P. Clodius Luculli exercitum in Nisibis urbis obsidione solicitauit,auctore Dione lib. 31. unde Cicero de Haruspicum resp.Post exercitu L. Luculli

109쪽

νo M T. CICERONI se nno Orbis DCLI XXVI. Ciceronis XL COSS. fuerunt,

C. CALPURNIUS PISO.

M'. ACILIUS GLABRIO. . Ι Consules nominantur a Cicerone

lib.Ia.ad Att.& Philippica secunda, quibus C. Triarius legatus Luculli , Miaethridate victus suit, ut Di', Plutarchus &Appianus scribui,qui addunt, cecidisse tuceturiones CL,tribunos XXII II.&castra Romanorua Mithridate capta fuisse Haeς est illa calamitas, quam Cic. in Maniliana tantam fuisse ait, ut ea ad aures L. Luculli imperatoris no ex proelio nuntius, sed ex sermone rvinor afferret. hic in ipso illo malo,grauissimaq; belli offensione L.Luculta 1us,qui tamen aliqua ex parte iis incomo- dis mederi fortasse potuisset, vestro iussu coactus, quod imperii diuturnitati modii statuendu veteri exemplo putauistis,parte militu,qui iam stipendiis confectis erant, dimisit parte Glabrioni tradidit.hactenus Cic. Confectis stipendiis erant milites Valeriani, Ουἀλέριοι οἱ - τροιτέ ας ἀφεθέντος, vi Dio loquituri qui addit, turbam etiam tu. factam, cum milites Acilium Consulem, qui ut Lucullo succedere missus erat, aciu

110쪽

HISTORIA. struentare audiuerunt. atqῆ Acilius Glabrio est, que Cic. in Maniliana Lucullo succensisse ait. Huc pertinet verba illa Sallustii, quae ex lib. s. histor. apud Prisci anulib.18. leguntur: Legiones Valerianae, comperto lege Gabinia Bithyniam &Potum consuli datam, se missos esse. Fuit enim hoc anno tribunuspl. A. Gabinius: qui, cum piratae

non solum maria, veru etiam oras maritimas fuis latrociniis infestas redderent, ut praeter historicos Cic. in Maniliana ait, de uno imperatore contra praedones costituedo legem initio sui tribunatus promulgauit.vnde i de post reditu in senatu de Gabinio inquit; aut in magistratu nisi rogatio nem de piratico bello tulisset, profecto &egestate & improbitate coactus piraticam ipse fecisset.Tu Hortesus in senatu cotra Gabinium graui te ornateq; dixit. QMatulus,cum ex populo R. quaereret,si in uno Pompeio omnia poneret, si quid eo factu esset, in quo spem esset habituri; cepit magnum suae virtutis fructum ac dignitatis,cu Omnes Una prope voce, in eo ipso se spε habituros esse dixerui. haec Cicero prolege Manilia,ubi ait etia, Pompeiu hoc bellum piraticu, quod ipse cum Sallustio ma .ritimum nominat, extrema hieme appa-