장음표시 사용
81쪽
ω M. T. CICERONI sin notandis animaduertendisqtie vitiis,& instituendo docendoq; prudentissimum. is dedit opera, ut nimis redundante Oratorem nostrum,& s uperfluente iuuenili quada dicendi impunitate & licentia reprimeret,&qtia si extra ripas diffluente coerce ret, auctor ipse in Bruto . De Apollonio Molone, inquit Plutarchus, traditu est memoriae, eum latinae linguae rudem rogasse Cic. ut graece declamaret. in quo cum ideo illi obtemperasset, quod putaret,se ita melius corrigi posse; ceteri omnes admiratione obstupefacti certatim de Cicerone,a- Iiusq; alio gloriosius praedicabat: Apollo nitis neq; orante Cicerone laetitia praese tulit,&cum perorasset, defixus in cogitatio ne diu sedit. quod ubi Ciceronem segreferre sensit, haec eius vox erupit: Te equi de, M. Tulli, collaudo & admirori sed me Graecoru fortunae misere chi videam do dirinae & eloquentiae laude, qu sola nobis reliqua erat, per te ad Romanos translata
esse. Rhodi Cic. Posidonium Philosophaetia audiuit, ut Plutarchus scribit. Posidonius enim cum esset Apamiensis e Syria, Rhodi vixit, teste Strabone libr. I . HunC familiarem suu vocat Cicero ii. I. de Finib Eundem lib. i. de Natura inter eos num e
82쪽
HISTORIA. 6 rat, quibus in philosophia institutus fuit.
Praeterea in libro de Fato ita scribit, Quae dam etiam Posidonius pace magistri dixerim comminisci videtur. nno urbis D CL XXV L, Ciceronis XXX COSS. fuerunt, D. IVNIVS BRVTVS. M A M. ALMILIUS LEPIDVS LIVIANV s. Hos Consules ex interregno in ijsse, argumento est oratio Philippi apud Sallustium . de quibus Cicero in Bruto,hudem fere temporibus D. Brutus, is qui Cosul cum Mamerco fuit,homo & grscis do eius litteris & latinis. Mamerci Aemili Lepidi consulis meminit Valerius li. 7. ca. 7. Hoc anno,cu duo Consules clarissimi fortissimiq; essent, Popeius adhuc eques co tra Sertorium ad bellum maximum so
midolosissimoq; suasu L. Philippi pro co-sule missus est. quo quidem tempore,cum esset non nemo in Senatu, qui diceret,non oportere mitti hominem priuatum proconsule: Philippus dixisse dicitur, Non se illum sua sententia pro consule, sed proconsulibus mittere,ait Cicero in Manilia na. Idem Philip. H. Pompeio Sertorianum bellum '
83쪽
bellum 1 Senatu priuato datum est: cum L.Philippus pro consulibus se eum mitte re dixi non pro consule. Scribit idem Plutarchus in Pompeio. Comparato exercitu,
hosteis in ceruicibus iam Italiae agenteis ab Alpibus in Hispaniam submouit, Galliamque recepit, ut ipse apud Sallustium ad senatum scribit. Vnde Cicero in Manitaliana ait,Pompeium per Galliam legioni bus Romanis in Hispaniam iter Gallorum internecione patefecisse. Hoc quoque anno M. Tullius se recepit e Graecia, biennio post quam eo profectus
erat,non modo exercitatio sed prope mutatus.nam & contentio nimia vocis res
derat, & quasi deferbuerat oratio, lateri busque vires, & corporis mediocris habitatus accesserat,vt ipse in Bruto testatur. Cuautem Cicero, auctore Plutarcho,magna spe erectus ad Remp.summo studio rape retur,ardor eius oraculo quodam repretasus est.Nam cum Delphos profectus Apollinem constituisset, quanam via ad sim mam gloriam peruenire posset; oraculum editum est, Suam naturam, no multitudi nis opinionem ducem vitae sequeretur. Quapropter Roma reuersiis primo timi de vixit, & dubitater ad honores accessit,
84쪽
nec ullo in numero habitus, sed graeculus atque otiosus appellatus fuit: quae nomina infimis & sordidis hominibus in promtu esse atque in ore consueuerunt. Vt vero &innata honorum cupiditate ductus,& pa tris atque amicorum cohortatione incitatatus, se totum patrociniis tradidit, non iam pedetentim principem locum petiit, sed 1latim eluxit, ceterisq; oratoribus longe praestitit. Hactenus Plutarchus,ut me an te annos octo conuersus fuit, ubi quod graeculum atque otiosum dixi, qui Pluta - cho est ri αμος ι σχολατικὸς, secutus sum auctoritate nostri oratoris, qui pro Sextio inquit, Graeculum se atq; otiosum putari voluit: studio litterarum se subito dedit. Solent autem Romani uti appellatione Graeci probri loco,cum ignobiliatem obiicunt, ut Zonaras scribit. nno urbis DCLXXVII. Ciceronis, XXXI COSS. fuerunt, CN. OCTAVIUS. C. SCRLBONIUS CURIO. DE his Cicero in Bruto, Cn. Sicinius, cum tribunuspl. Curionem &Octauium consules produxisse Curioque multa dixisset, sedente Cn. Octauio collega,
85쪽
qui deuinctus erat fascijs, & multis medi camentis propter dolorem artuum delibu tus munquam,inquit, Octaui, collegae tuo gratiam referes; qui nisi se suo more iactaeuisset, hodie te istic muscae comedissent. Videntur autem Consules a Sicinio producti fuisse,cum id egit, ut Tribunicia po-' testas populo redderetur, Asconius in Di uinat. in Verre. Cn. Octauiu M. filium,op- timum atq; humanissimu virum, familare suum,nominat Cic.li. 2. de sinib. His Co sulibus Cicero,ut ipse in eo de Bruto oste
dit,cum vnti annum reuersus ex Asia causas nobileis egisset, Quotura petii cu C. Cotta,qui anno insequeti Consul fuit, Cosulatu,Hortensius Aedilitate peteret. Quaestoriis comitijs,quae tributa fuisse. ep I. liis T. Famil. cognoscitur, Cicero quaestor in . primis cunctis suffragijs est factus, in orato in Pisonem. Idem Verrina septima at se ita Quautorem factum fuisse,ut sibi honorem illum tum non solum datum, sed e i iapa creditum, ac commissum putaret Incausis iis, quas Cicero ex Asia reuersus an te Quaesturam egit, numero orationem
pro Q Roscio Comoedo. id quod propo-ὶita constitutione caus, planu faciam. Rex igitur, ut ex orationis fragmento colligi
86쪽
nicita se habet. C. Fannius Chaerea seruuiuum Panurgum communem cum Roscio ea lege fecit,ut is a Roscio arte histrionica institueretur, quaestusque inter eos com munis esset. Institutum artificio comico Panurgum Q Flauius Tarquiniensis qui dam interfecit.In hanc rem Fannius cognitor a Roscio datus fuit, qui Flauium iuditacio DAMNI INIURIA DATI
Roscii nomine persequeretur, non secus atque si res sua esset. Lite contestata, Ros cius sine Fannio cum Flauio decidit HS centum millibus. Deinde, C. Pisone teste& arbitro, Roscius Fannio pro opera, pro labore, quod cognitor fuisset, quod vadi monia obiisset, certam pecuniam dedit hac condicione,ut si quid Fannius pro sua parte serui interemti a Flauio exegisset, partem eius dimidiamRoscio dissolueret. Post triennium Fannius, qui diceret se a Flauio nihil abstulisse, Roscium cum eo de tota re pro societato decidisse, Rosciuin ius vocavit,& HS quinquaginta millia, dimidiam scilicet parte eius pecuniae, qua Roscius a Flauio abstulera petiit,& sponsione Roscium lacessivit, Ni sibi ille H SIODI deberet. Datus igitur tu aex a Prae
tore fuit C. Piso cum hac formula, Si pa A A E a rec
87쪽
ret Roscium Fannio HSIDDo debere.
quod Cic. enumeratione causarum debitionis falsum esse docet: neque societatis
nomine quidqua a Roscio peti posse probat. Corradus Ciceronem hanc causam egisse Cn. Pompeio & M. Crasso. COS. anno post hunc sexto inde putat, quod tum C. Piso praetor fuerit.sed fallitur, qui ex I dice priuato praetorem facit. Falluntur, quoque illi, qui Roscium Comoedum an te Amerinum defensum inde putat, quod post Amerini defensionem. Cicero in Gret clam statim fuerit prosectus. Hoc tempore Q Roscium fuisse defensum, ex oratione cogito scitur. in qua Roscium Sullano tepore cum Flauio decidisse, & quadriennio post causam actam esse, aperte significatur. Hoc anno in Hispania aduersus Semtorium acerrima illa proelia &maxima Sucronense&Duriense commissa sunt. quorum meminit Cicero pro Balbo. tu vide Plutarchum in Pompeio.
e sino urbisWCL XXVIII, Ciceronis XXXII COSS. suerunt, L. OCTAVIUS. C. Α RELIVS COTTA.
88쪽
7 HISTORIA. O DE his Cicero in Verrem. 3. Cum L.
Octauius, C. Aurelius cos.cedes fa
cras locauissent, neque potuissent omnia sarta tecta exigere,neque ij praetores, quibus erat negotium datum, C. Sacerdos,M. Caesius: factum est S. C. quibus de sartis tectis cognitum & iudicatum non esse uti C. Verres, P. Coelius praetores cognosce rent, & iudicarent. ubi vides, C. Sacerdo tem, cui Verres in praetura urbana&Sici liensi successit, hoc anno praetorem Vrba
num fuisse. qui cum sequenti Siciliam obtinuerit, & Cicero ante eum Quaestor in Sicilia fuerit,praetore Sex.Peduc go, suspi cionem Corradi, qui Ciceronem hoc an no Quaestorem urbanum, & insequenti in Sicilia fuisse putauit, filsam esse omnes Vi
dent. Hic est igitur Siciliensis annus, qui M. Tullium quaestorem excepit, ut ipse in Bruto scribit. Cum autem bini quaestores in Sicilia singulis praetoribus essent, Lilybaeianus & Syracusanus: Cicero Lilybae tanus quaestor fuit, ut Asconius scribi & Cicero ipse pro Plancio ostendit. Idem Asconius scribit, Ciceronem quaestorem in Sicilia fuisse praetore Sex. Peducaeo. ipse vero in orat. Post reditum in Senatu ait, se
patri M. Curiij quaestorem fuisse. Accide
89쪽
bat autem ispe, ut unus quaestor duorum praetoru essequi Gruchius lib. 2. de Comi liis docet. Dc Quaestura Cic. Plutarchus ita scribit, Quaestor creatus & sortitus pro uinciam Sicilia, cum in dissicultate anno nae,atq; inopia rei frumetariae magnus seu, menti numerus Romam osset mittendus,
Siculos initio offendit: post, ubi diligentiam, iustitiam & comitatem eius experi, filerti maiores illi honores,quam ulli unquam praetori tribuerunt. De eadem ipsuin oratione pro Plancio, Non vereor, nequis audeat dicere, vilius in Sicilia quςstaram aut gratiore,aut clariorem fuisse. fita
menti in summa caritaῖς maximu numerumiseram; negotiatoribus comis,mercato
ribus iustus, municipibus liberalis, socijspbstinens,omnibus eram visus in omni officio diligentissimus. excogitati quidam erat a Siculis honores inauditi. & in Verri T. Sic obtinui quaesturam in prouincia Stacilia, ut omni u oculos in me unum conie tactos arbitrarer:vt me,quaesturamq; mςam,
qua si in aliquo orbis terrae theatro,versari existimarem:vt omnia semper, quae iucunda videntur esse,non modo his extraordi nariis cupiditatibus,sed etiam ipsi naturae ac necessitati denegarem. Ιdςm Verrina
90쪽
HI DORIA. 'nsecunda ait, Siculos in quaestura sitae in no .ccntiae, abstinetiaeq; periculum secisse. Eo tempore, ut Plutarcnus scribit, multi Romani adolescentes, claris parentibus atq; honesto loco nati, apud Siciliae praetorem accusati sunt intemperantiae, & neglectae disciplinae militaris. quos Cic.magna commendatione defendit &conseruauit. e nno urbis DCLXXIX, Ciceronis XXXIII COSS. fuerunt,
M. AURELIUS COTTA. Is Consulibus Cicero,annuo munere quςsturς expleto, e Sicilia prouincia decessit. Habuit tum oratione Lilybsi, in qua Siculis multa benigne promisit, ud
Asconius scribit. Decedebat aute ea spe, ut sibi populum Rultro omnia delaturum putaret. ac cum casii diebus iis itineris fa ciendi causa,Puteolos forte venisset, con
cidit paene, cum ex eo quidani quaesisset, quo die Roma exisset, &nunquid in ea esset noui. quod ipse pro Plancio narrat,& Plutarchus in vita scribit. Cum e Si cilia se recepisset, iam videbatur facultas illa dicendi esse persecta, & habem maturitatem quandam suam, Ut ait