장음표시 사용
511쪽
nes omnium actus, qui ferarum vel avium capiendarum eius fiunt, ad exercitium juris venandi vel aucupi pertinent.
Quod ergo jus fuerit proprium, nemini nisi ei cui jus proprium competit, actus isti liciti sunt, se ipsa lege peris
s. 6sq. ure 'o Iure sua utitur, qui facit, quod vi jurisiui secere pot-quisam ara est, adeoque eos edit actus, qui ad exercitium juris sui
Ita jure suo utitur qui ferax capit in eo dustrictu, in quo venandi jus habet; qui piscatur in ea fluvii parte, ubi juspiscandi habet aut aves capit eas, quas capiendi inal, quo districturius nabet. Et dominus utitur suo jure dum sylvam arboribus excisis in arvum convertitis. 6s s. obli isti. Nemo alterum is exercitio sui juris usi fimae impedis . His impe iat. Etenim nemo quicquam facere debet, quod e cohdiendi exercet alterius (s sis. para. I. Iur nat.). Quamobmnitum iuris cum conuarius alterius sit, si quis usum ejus quocunque modo impedit d. ais.pari. I. I l .pracv. un.), consequenter si
impedit, quo minus facere possit, quod visuris sui facere poterat s. 63 d;nemo alterum in exercitio sui juris ullo modo impedire debetis osso. Ostenditur etiam hoc modo. Nemo alterum impedire debet, quo minus jure suo utatur s. 8o.part. I. pracet unis . Quoniam itaque jure siro utitur qui facit quod vi juris sui facere potestis. 6s . , in his actibus exedicitium juris consistit, s. 6ss. nemo alterum quocuaeque modo in exercitio juris sui impedire debet.
512쪽
De Obligationes'rib ex dominio oriundis. DI
Lubet hic in genere demonstrare, quae de dominio in specie demonstranda erunt hoc loco propterea quod primcipiis generalibus etiam haud raro sit locus.
. 636. Ne si actam ullam vi juris proprii alte licitam arrogare iustinentia debet. Etenim jure proprio excludimus ceteros omnes abommam eodem jureas iis , consequenter nemo facere potest vijuris' clis 6 para. f. PhibracTuniv. , quod vi juris proprii nobis'hacteri se facere licetis Iro ari L. Philpra Tanim Quilibet adeo cito. ligatur ad non faciendum, quod visuris proprii nobis facere licet s. iii .part. I. N pracet untv.). Quoniam itaque hoc facere audet, qui ac tum quendam viduris proprii alteri licitum stibi arrogat, quod per se patet; nemo quoque sibi actuin ullum vi juris proprii alteri licitum arrogare debet.
Ostenditur etiam hoc modo. Qui quendam actum sibi arrogat vi juris proprii alteri licitum, is quoad hunc actum jus alterius tollit, aut, imavis, jus alterius diminuit, cum is visuris proprii isto actu ceteros omnes excludat(s iis . . Enimvero nemo quicquam facere debet contra jus alterius s. sis. para. I. Iur nat.). E go nemo sibi actum ullum vi juris proprii alteri licitum arrogare debet. Cum dominium sit jus proprium S. 18. quod paulo
ante de dominio demonstravimus , 6sa. , per modum corollarii subsumere poteramus. Non tamen piget in genere demonstrare, quae pro instituti ratione in specie demonstrata tuerunt, cum in omnibus operibus nostris methodi non modo syntheticae, verum etiam analyticae rationem habeamus. Ostendendum itaque, quomodo specialium
513쪽
cognitio nos dechica ad cognatonem generalium, ita ut generalia ex specialibus antea cognitis deriventur e sita inde qui brevitati studuerit ac videntiae adsuerus fuerit, spoeialia ex universalibus per modum corollarii inferre post, quamvis minore claritare cuius initio major h. bendat,tio est, eum animum ad scientiam appellimus
S. ST, Funaetim immutare dicitur , qui certo cuidam usui diustinatum alii destinat
Ita fundum immutat, qui arboribus excisis sylvam iaagrum fertilem convertit fundum etiam immutat, qui ex mario facit viretum, nec non qui aedes extruit in eo solo, in quo erat hortus, ver ex adverso ex horreo facit equite ichovile, aut ovile, vel etiam ex agro piscinamin conms. 638. ui fundum immutat, de ipse rei sus saeia Trinit. Denim qui fundum immutat, eundem alii usui destinat, qua antea destinabaturis S et , Enimvero cum res in ut non spectentur nisi quoad usium, quem habent s. ys. m. I. Iur. naim, fundi quoque in sim specis distinguuntur petusum, quem nobis preberri. Quamobrem qui fundusil mutat, rem alterius species facit, quam cujus antea erat, adeoque de ipse rei ubstaritia disponit
Non est, quod excipias, quia fundi immutatione memditur aliquis usus s. 6; .), Qui fundum immutat, eum evis fundi disponere quando enim dicimus disponere leuiu rei, tum supponitur usus, qualem res habere potest, qualis nunc est, . . qualem habere potest pomarium, ouamdiu manet pomarrum, vel qualem trahere potest pi scina, quamdiu pistina manet. De re ieitur ipsa conse quente recepto loquendi usu de substantia reic ponat, qui
514쪽
De Obligation. arib ex omnis rhinaeis. M
rem immutat, ut non amplius eum usum habere possit, quem ante habuerat, sed alium prorsus ab eo diversiim hahet, quem ante habere non poterat. Sane nemo niad bit de substantia auri disponere eum, qui Deo annulum sierieurat, aut monetam cussi rubet Quae autemlhic accedit auri immutario non differt ab irmnutatione fundiis. 6 i
numinas seu mae mmium plenumi labet: 's lato iun- --m dum immutandi pro arbitrio su Quoniam enim dominium tandi
planum etiam proprietatem habet s. 3 . , proprietas vero jus est pro arbitrio suo disponendi de ipsa substantia reis is i. i qui remmium plenum habet, seu dominus de ipsa rei substantia quomodocunme pro arbitrio suo diseponendi jus habet Enimvero qui fundum immutat de substantia rei disponitis o a )- Ergo domino se ei, qui dominium plenum habet, competit jus fundum pro arbia trio tuo immutandi
Nemo npliciter dominus dicitur, nisi qui siminium plenum habet. Quando enim dominium simpliciter dies. tur, non intelligitur,diplenum prouti stoloco clarius elincescet Immo qui nihil proprietatis in re habet, nee sine restrictione dominus dici suevit, quemadmodum suo loeo patebit quando de jure in re aliena constituto acturi
515쪽
s 66 I. Transtitio Iussuum in alium transferre dicitur, qui verbis velf, juris in ali ctis lassicienter declarat, se velle ut jus, quod sibi compseam quid H. tebat, sit alterius.
E. gr. Ponamus mihi competere jus proprium pisca in certa fluvii parte. Quodsi tibi dicam ius, quod miniit, prium erat, tibi proprium esse debere, jus meum pilcar di in te transfero. Quod vero edam facto & non facto meo voluntatem meam alteri declarare possim suo videbi.
Ait uisi, ei Translatio dominii, quod quis in re quadam habet, ouid si in alium Alienatio rei appellatur.
Transfero dominium meum in te, si verbis vel sam dech.ro, veli me, ut res, quae mea est, sit tua. Quando itaque res a me alienatur, quod meum erat ut si alterius volo. Ita si librum meum voli esse tuum Whanc vestem meam sufficienter indico, librum alienavi Elieodem modo intelligitur de re alia quacunque.
. 663. Saomod rem lunar, is es, Rantia rei dissonii. Etenim Hobaaior qui rem alienat, dominium, quod in ea habet, in alte- rum transfert s. 66 a. , adeoque lassicienter in athuelle ut dominium, quod in ea habet, alteri competati, ob id consequenter utres, quae sua erat, it alterius si a . , de ipse igitur re, aut, si mavis, substantia rei nostde ejus usu aut fructu disponit.
Liber a me alienatur, si , qui meus erat, eum volo estuum tibique s cienter indico voluntatem meam not. . 66ad. De ipse igitur libro, seu substantia libri dispono, quando eum alienare lubet.
516쪽
mObligation. e Iuri, ex dominio orianaeis. Si
s. 66 . ut prpprietatem habet, rem alienandi jus halet Et- uinam enim qui rem alienat, de substantia rei disponitis. 663.) rem aliena-Quamobrem cum de substantia rei pro arbitio suo dispo-re passi.ncre possit, qui proprietatem habet(s. 131. , qui proprietatem habet, rem quoque alienare potest, seu eidem competit jus rem alienandi.
Domino tanquam proprietario competit jus de substantia sua quocunque modo pro arbitrio suo disponendiis. 131., Inter hosce modos, quibus de substantia rei disponitur, est etiam alienatio. Quod ergo haec domino non compta tere debet, potestas ejus de substantia rei disponendi restricta, esse deberet quod a natura dominii abhorret Quare jus alienandi continetur in proprietate tanquam pars in toto.
. 66s. Dominus seu qui plenum dominium latet, rem alienarepat 'salienanes, ea domino competit sui rem suam pro arbitrius alienandi di dumino Etenim qui proprietatem habet, is rem alienare potestis competens. - . Sed dominus, cum dominium plenum propriet te contineat s. ix o, proprietatem rei habet. Ergo etiam rem alienare potest, seu ipsi competit jus rem sitam pro arbitrio suo alienandi s is f. part. I. M. nat.,
Si liber fuerit tuus, sola voluntate tua fieri potest est rius jure enim proprietatis de ipsa rei substantia pro arbitrio tuo disponis, dum librum tuum posthac esse non vis,
Di prerietatem non tabet, rem alienare non potest. Qui ui rem enim proprietatem non habet, is nec ullo modo de substan- inare Montia rei pro arbitrio suo disponere potest S. si . . Quovasit.
517쪽
niam itaque de substantia rei disponit, qui eam alienatos. 6 6 s. rem quoque alienare nequit , qui proprietatem noli habet.
A, mn d Quoniam itaque dominus non est, qui dominium s.
nunas rem Iar.), consequenter proprietatem non habetis. si . . alienare Us- qui vero proprietatem non habet, rem alienare non pot- si estis 56 .I , . dominus rem alienare non potest. Qua, obtem cum porro alienatio in translatione dominia ui album consistat, quod in re quadam habetis. 66 a. non d
amnas iaminiam rei aliena in ahum tDinjerre nequit, Nemo a non domino fricetur rei do res Si libet hiemus est, non meus, nec ego non dominus dominium euiom alium transferre possum ea voluntate essicere non possum, ut liber, qui tuus est, tuus esse desinat, alteriis
. I, i, rem uiam pro arburio tuo alienandiis. Ho s.) qiu irium alius non dominiis rem alienare potest S. 6b T. . Praeter dominum adeo nemo rem alienare potest, accipis solidus rem alienandi competita Ostenditur etiam hoc modo. Domino competit jus rem alienandi i 66s., Sed dominus omni jure sit e cludit ceteros omnes s leto.) ergo etiam jure rem sua alienandi quemvis alium excludit. Ipsi igitur soli competit jus rem alienandi Aliter Dominus rem suam alienare potest l. 66 so vipioprietatis (, bo . 663. , consequenter domuuis. 36.;
518쪽
Est adeo enatio actus vi domini domino licitus s. armpara. γ' -LD Enimvero dominus habet jus interdicendi cuivis non domino omni actu, domini licito, nec patiendi, ut quis alius quicquam faciat se invito , quod
sibi vi domini facere liceta, , aio. Ergo ius quoque
habet interdicendi cuivis non domino alienatione rei sum nec patiendis ut quis alius eandem se invito alienet. N nio igitur praeter dominum rem alienare potest, consequenter domino soli jus rem suam alienandi competit i556.part. Laelii tractounmta Aut dominus aes aut non dominum di dominus es, jus quoque rem alienandi hi bes s. 56s. non dominus, nec tibi jus alienandi compotitis 5 .). Ecquis hinc non concladat, meminem esse praeter minum, qui remali nare pbssit. Qua rimum e m admittis, praeter domi. num alium quoque hoc sacere posse: non domino tribuisendum crit ius, quod comprime minime posse ostendi. mus. Jus adeo alieniudicum dominio non modo indivulso nexu cohaeret; verum etiam line eo subsistere nequis. ut rem quocunefae mmdo a non omino accipit, Aminus Hiaran G,
ejus a. u. Elcnim non dominus nullum habet jus rem mmo ec alterius alienandiis odi.), consequenter cum alienatio ua adium is in translatione dominii colassistat(s. 6ao, dominium rei iam M. alienae in alium sua voluntate transferre nequit. Quamobrem qui rem quocunque modo a non domino accipit, in eum dominium non transfertur. Sed dominus non est, in cujus domino res non est(s rai Ergo qui rem quocunque modo a non domino accipit, dominus ejus non sic cmorai ur. Nat. Pariu Rr Non
519쪽
rsiis attenditur hie disset entia utrim sciat: ibaec ne is rem aerion domino accipere. NAn enim ad dominii ab rerius in te translationem facit scientia, vel ignorantia tua: voluntas enim domini imicuti translationis hujus princia pium est Non vero ideo dominus velle dicendus est, ut res tua fiat, quae ipsiua erat, quod tu per errorem exummes, qui tibi rem dat, esse dominum ejus quemadmodum nee prosin ignorare , quod a nodi domno domis mim riu trisulam non possit
aures in increparasse erim alienari possunt oua sint in minis
in ore es a re Etenim alteriario est a Gilo siminii; od quislienari se se macta hahe ris ni siminium transfertur, si quis verbis vel lactisdeclarat verum I sese, ut res cruae indominio tuo erat, sit in taminio almiust dio,imae autemparet, quod idem vella possit, qui rem quandam sic uporalem in dominio habet divideris omnino est, res etiani incorporales , quae sint in dominio nostro, alimare in
Res etiam corporales domini subjici posse, suprad, monstravimus s. a16. . Neque absurdum videri debet. nos habere dominium, consequenta ius proprium s=. 18 Im jure quodam , veluti jure piscandi aut venandi in albquo districtu Vidimus enim in superioribus onat , rex, definitionem domini non minus convenire rebus incorporalibus , quam corporalibus. Et quamvis demonstravdirimus , 663.), qui rem suam alienat, de ipsa substantia rei disponere; nec hinc emergit dincultas , quae insuper bilis videri potes Etenim de ipsa re, non de usu aut fi
mi ejus disponit, qui de subistantia ejus disponit. Quamobrem eum non minus de ipsi iure , quod tibi propitum in disponere possis, quam de ejus usu vel inde Percipiet do
520쪽
et sint si ,-stu absurdum censeri minime debet is ad rense vandam universalitatem notionum de ipsa subs antia rei eo ratis, vetur iuris piscandi vel venandi, disposuisti die
ris, ubi de ipso jure disponis . etsi liquid subsit fictionis.
quaare incorporales, quae mera aclidentia, spectantur instareterum corporalium, quae in numero substantiarum habem'. i. cietur, ast lusmodi hestiones non sotam frequentes sum ini, tra, verum etiam in ipsa Mathesis quemadmodum ocul
. .etiores facile perspiciunt Quid quod vocabulum substam tiae non eo praeesset sensu hic firmatini qui Philotaplus pro-
loquuntur Iuris periti, quas esse re, incorporales nemo non movit. Sed do his apertius dicemus hoco.
Dyoniam ius occupandi in genereis sis. , justis sura oleae eandi algo, rus aucupuis a aB., jus venandi in certo iam PS districtu(s urbi, vel feras certa specieires aetet. In cie aliena speciei res utique incorporales res si parri, ML , domini subjici possunt; ius etiam octapa
di in genere, ac inuricaem scam si ius aucum ias venandi iacen d Fractu vel feras certa species alienari possunt.
Jura etiam esse alienabilia' quaenam ea sint, quae alienari possunt, cognitu admodum nee Tarium est. Hine enim pendet solutio quaestionum maxime arduarum,quemadmodum suo loco constabit, quando de imperio, servitute
tam personesi, quam vitu us realibus, a que iuribus
6 in Aetinatio randitionata est, quae fit sub certa conditione is isti ast pura est, quae fit absque ulla conditione, seu quae con- ei: ditionari non est. Opura. Rrra Ii,