장음표시 사용
81쪽
τουτοις απαιγαντον φι- amore nostri victus ροντας. ριηδε γὰρ ως excellentes arbitra- τοσουτον μιανειγ1ριεν ους ri, qui nihil sumus: τινες τε ημῶς ἐσριεν nec velis ad divinos οπη κακων εληλαμ m sensus pertractandos χαΘ'-ηγνοηκενου compellere, quorum,
παντάπασιν. ἐγαν ίε- dc vita impura , dc δοικα μ--ἡμιων ό lingua similiter ad προφητικος ἐκμος res istiusmodi expIi- ενεχει hi λόγος ἡ λέ- candas imperita, in-γων. γνα τι συ ἐκδε- venitur. Haud enim ηγῆτά δικαusu ex m. eo insaniae progredi - ἀναλαμβάνεις τηυ emur , ut & H quid αΘηκην μου δὶα ςο- simus, & quo malo-
fr) Iuvenalis: De eoelo descendit γνύΘι σεαυτο ν . Socrates mortalium ominum sapientissimus Apollinis oraculo declaratus est, quod seipsum noscens se nihil scire professus sit, ut scribit Plato in Mologia.
PersiuS. Nee te quaesiveri, extra .
Hipparchus Pisistrati F. inter publica praecepta id reponebat, teste Platone in Hipparcho .
82쪽
παρ' ου ἐν enarras iustitias mear, ἀνηκοίας εγκλήμα- adsumis testamen.
τῆ σῆ Θαρρήσαντες ό- um y Itaque praesta-
σιοτητι πων ἀνε- ret nos laudationes φηκτων κατατολμιω- scribere , quam adeo
o ἁμαρτια ζωσι --- iussa tua aspernantes, νη μοιχροα συν- inobedientiae culpam
φη , εα ρι- ηδ ρ ἀλον confisi sanctitate tua μιτιμησεις ἐπάγειν audemus adgredi, aderi/τοῖς ,ἀφ ων ἀ7ωΘε τά quae pertingere ne ειυςκὰ SεραπεεσΘM qui mus , ct ut possu- τραυματα , δέδροκτυα mus, quaesita tua dis- ἀπο τε solvimus . Proinde diis ιερων γραφῶν . heinc aures mihi da. ἡττον-αυτων In peccatis se vo-σσωματικῶν ιατρῶν lutantibus , vir sancti sis
et in Vetus Ecclesiae disciplina iustam in huiusmodi homines severitatem exercebat, nec iis tantum, qui frequenter in id genus peccata laberentur, sed etiam illis. qui semel vel adulterium, vel homicidium, admisissent, vel ad Deorum cultum defecissent, aut reconciliationem omnino denegabat, aut in morte tantum commmmionem concedebat, aut nonnisi
83쪽
σοι προκειτ, ctissime , ut in flu- το υ πο αγμα ορα γαρ pris , ut in adulteriis,
τι νγτεμ νουσιν ουτοι protinus condescen- κατὰ κωρους, ει γε τε- dere non esse fas: sed ἴχνειν ἀναγκη , καυ- tales potius iis repre-
, Στι- Ehan expiatis longa poenitentia delictis resipiscentes absolvebat. Negatam esse alicubi,& aliquando, reconciliationem , vel in ipso mortis articulo , constat mD. Opriana ui R. LII. Antonianum, ex Concilio Arelatensi I. Canoue ultimo , eκ Duorentio I. Epist. III. ad Exsuperium Tolosanum Cap. II. Et id quidem in usu erat, non quod Novatiani deliramentis adquieverint, sed ne Ecclesiastica disciplina labefieret. Non desperatione indulgentiae , sed rigore disciplinae , ut in simili causa loquitur Augustinus uis. L. Quod secundo loco adseruimus, liquet ex Gregorio ' seuo Epι-
sola Canoniea ad Letoium Can. I. Ex Concilio Carthaginiensi I U. Can. LxxVI o LXXVII , ex Concilio ausicano I. Can. III. ex Concilio Epaonensi Can. XXXVI. sed in primis ex Cantilia Illiberitano Can. I.
ω II, quibus quidem Eucharistia in vitae exitu denegatur , sed non absolutio interdicitur. De eo quod tertio loco pronuntiavimus, nemo dubitaverit, qui historiam Ecclesiasticam saltem a limine salutaverit,& vel semel tot Canones poenitentiales, quorum . celeber in antiqua Ecclesia usus suit, inspexerit. Sed ex ipsis Haeresibus in Ecclesia exortis antiquae disciplinae rigor elucet: nisi enim hunc nimis producere & ampliare voluissent, non adeo desipuiiset Montauus , eius assecla Tertullianus ; non adeo Novarianus delirasset; non adeo Donatisae insanivissent pnon exitiale schisma Lucifer Calaritanus excitasset ἀ
84쪽
ctandos, quibus animae vulnera sanari consueverunt, Sacra Scriptura satis superque demonstravit: &nihi Iominus idem corporum Medici evidenti documento Ostendunt. Vides enim illos secare iὶ aliquando, quum necessitas sectionem sagitat . Praeterea ustiones,& amara medicamenta adhibent; valetu dinem saepe desperant, & aegrotis mortem augurantur. Cur tandem ut eos iatuenda sanitate in po-
1ὶ Ουidius I. Metamorph. Sed immedicatile vulnus Ense reeidendum est ne pars Incera trahatur. Isidorus Lib. III. de summo Bono Cap. XLVI. Cum doIore sunt abscindenda , quae leniter sanari non possunt . Egregie de more Celsus Lib. VII. in Prooemio deis Chirurgo loquens . Immisericors sis , ut fanari velit eum quem accipit , non ut clamore eius motus, vel magis quam res desiderat, properet, vel minus quam necesse est, Deet : sed perinde Deiat omnia , ae si uuia Ius ex vagitibus alteriur adfectus oνiatur .
85쪽
eis ignorantibus ino pinum officiat. Quod si eos invictu nullum servare ordinem, repromiscue quidvis edere aut bibere viderint , quid opus est verbis λ Ab iis visendis abstinent, ut qui ad suos ipsorum numeros vivant, Sc auxilia medica usurpare negligant. Ideo autem te ab illis removent , nequa labe ignominiae inurantur, quasi artem ma
de nomen eorum in contem tu Ponatur .
Quocirca siquis etiam ad eos accestiric, difficili morbo impeditus, & eos quamquam
tempore parum op portuno medicamentum sibi componere urgeat, non solum
86쪽
νεγκεν ' δε δε νουσω Θα- precibus eius benevo- νατον. Eιδὴ τοιαυτη te non adnuunt; ve 'tu τοσαυτη προσετι rum etiam, ut amen τοῖς των σωματων η- tem repellunt. Et si κων ιατροῖς ἀκρίβρια, enim nonnumquam γαρ οὐδέποτε συγ- indulgeant aegrotan- καταβοανουσιν Ουτοι ii , eumque consola-
κάμινουσιν , ἔνΘα tione deliniant, non προφανὸς υπάρχει o tamen eo usque id sa- κινδυνος. Πολλω μαλ- ciunt , ut propter λον οι των intempestivam eius παΘων ἰατροι-ά- petitionem homici-
κατὰ τους νορος τοὐ Salutarem porro me- πνευμα τος τους κακως dicinam pestiferam ἐροντας διαιτήσουσι. posse reddi, si alieno Και Ουτω με, των σαν- tempore fiat, Sapiens
tin Scribit Plinius Lib. XxIx. Cap. I. inscriptum infelicis cuiusdam monumento, Turba se Medicorum periisse. Archagathum vero Medicum Peloponnesum, qui Romam anno V. C. DXXXV. venit , a saevitia secandi, urendique, Carnificem fuisse vocatum . De Medicis Graecis Cato: Iurarunt inter se
Barbaros neeare omnes medicina . Homicidae quidem passim Medici audiunt. Hinius loco laudato : Discunt perieulis nostris, ct per experimenta mortes agunt, Medieoque tantum hominem Oeeidisse summa impunitares . Heinc de Themisone Iuet enalis: Quot Themison aegνον autumno oeeiderit uno . Lex Attica, de qua Antiphon orat. XII., Medicum,
si aegrum interfecisset, insontem iudicabat.
87쪽
σωμα Θεραπευο ν ἀ- morbum , in morbo γωνιο ριενοι , πολλω mortem attulit . καταδεε ρον ον της Iam si talis ac tanta δὲ Κηδὲ κων diligentia a corpo- κριῶν ηψ Σωτηρ o κυ- rum Medicis praeesος ήμων Γησους Xρι- statur c neque e-ςος ἀριδηλοτερον ἰδὲ - nim unquam indu I-ειτε χρὴ συγκατα' gent aegrotis , ubi βαανειν ἀνΘρωπινοιμ manifestum pericu- Θελήριοισιν,ει τε 691ριή. tum cernunt θ mu I-εφΘασε γὰρ ἐν τν συν- to magis morborum.
αγωγ' ω τάδε προς ad animam pertinen- τοῖς ἀλλοις ωπῶν . tium Medici, & cu-
i ovidius De Remeἀio amoris rTemporibus medietna valet: data tempore prosunt,
Et data non apto tempore vina nocent.
Divus Augustinus memoriae prodidit, quum quidam aegrotus pharmaco, quod Medicus dederat, sumto convaluisset, evenisse ut, quum aliquanto post in eumdem morbum incidisset, ad idem remedium, inconsulto Medico, confugeret. Miranti autem quod morbo non levaretur , Medicum respondisse , idem quidem pharmacum, sed non a se datum , ab aegroto sumtum suisse: atque ita insinuavit Medicorum
esse dare pharmaca , qui norunt quando & quomodo danda sint.
88쪽
ram praecipuam suscipient , & secundum leges spiritus male habentium diaetam moderabuntur.
Sic igitur corporeis adfectibus medentes& sentiunt,& faciunt Omnia ex medicinae praeceptis, idque ut corpus, quod multis partibus anima est inferius , ad sanitatem suo labore
perducant . Cur tor autem , & Salvator noster Iesus Christus praeclarius ostendit, num voluntatibus humanis condescendere oporteat, necne. Dixit enim , Nisi manducaυeritis
carnem filii hominis , ct biberitis eius sangui
nem, non babebitis υntam in vobis. Tum
vero multi discipuIorum eius abibant re tro , nec amplius am-
89쪽
δε τοιαυτης ἱατρωας illum audire R Atque ὀμολογειτια quidem hoc mo- τουτο παντάπασιν.U- do. Quid ad haec Sal-πειδε γάρ ο πολυμή- vator noster λ nequctχανος δια ατο- mollius quidpiam lo- νατος ηικiν αρχῆΘεν quutus est; di sede se- ἐνῆκε τον ocΘρον , διὰ rentes nihil curavit τοριατος αυΘις γ ius m penitus; sed eos ab- τῆς Θεραπειας ἐπινε- ire sivit , ut divinus
σοὐ προ I 'ουλειους tem fecit utique , non
o Hυριος ἔλεγεν. E'αν quod eos salutem adi- χἡ φαγητε τη, σαρ- pisci nollet : verum χα του υιου τού ἀν- quod,quum tali medi- ωπου, πιηυ π cina indigerent, nec ausaex ,ουκ ζωὰν intelligerent , nec εν ἐαυτοῖς . τινος ἐυε- magistro obedire di- κεν Ιἄτι τά του νοήτου dicissent, retro abire ἄφεως ίω νεκροὶ Θῆναα pro ipsorum arbitrio
τε dici Horatius. : Ridebit monitor non eκauditus, ut ille Qui male parentem in rupem detrusit Asellum Iratus: quis enim invitum fervare laboret yZeno cuidam dicenti, Cur me unum omnium non conrigis y Non enim , inquit, tibi eredo . Subindicans sibi non esse spem, illum , si conriperetur, sere meliorem, ut scribit Lueritas in Vita. Vide paulo inserius . .
90쪽
digere autem nos ista medicina , constat omnimodis . Postquam enim malorum multorum machinator Draco ille a principio exitium nobis in os immisit, vicissim curatio per OS eX cogitata , & inventa est. Hoc enim sensu etiam Iudaeis
nem filii hominis , ct biberitis eius sangui
tam in vobis. Quid ita λ Quoniam Ser
pentis , quem men te percipimus, vene
ita sit , de cetero prae purgatione opus est. Novit enim prΟ-be Sanctitas tua, &iam volentes antidotum recipere , eo non