장음표시 사용
101쪽
di sint dicenter , homι-nem a principio eaducum eorpus habuisse t
ineommodis naturalibus, etiam ante tra'sgressionem obnoxium fuisse :cibumque sensibilem in paradiso adbibuisse s lignum scientiae , ficum exsitisse . Disputatio II. Eodem Pontano Interprete.
πρωτος ἐκεινος x hominem illum ἀνΘρωπος Θανάτου ab interitu & corru- . φθορῆς υ,ερτερος ptione initio libe-
ην rum, tin Falsus est Pontanus adpellando Ioannem , quem Maximum dicere debuerat , ut habet Codex Caesareus Theol. CLI x. apud Lambeeium Lib. IV. Com. Quis autem sit hic Maximus Smentotes ignoro prorsuS,&an idem sit cum Maximo illo Monacho, qui Quaestiones sacras miscellaneas ad Nicephorum magnae Ecclesiae CP. Chartophylacem scripsit, de quo agit Lambecius Lib. VI. Comment. Cod. Iurid. XUII. In
102쪽
δε κατεκριΘη με- nem in Peccatum sτα τη, ἁμαρτίαν υ- morte damnatum es-ποπεσῶν , προ των se, ante alios sapiens
αυτου κατα λεξιν suae ad verbum ita τους si πων ' ὀ Θεος loquens. Deus mortem Θάνατον ουκε ομεν, non fecit: sed in incor - ἀλλ' ἐπ' ἁφΘαρσία ruptione ereavit homi- τον ἀνΘρωπον ἔκτισε nem , ad amaginem pro-
1 In aliis duobus Codicibus harum Epistolarum
3) Lamιeeius Cod. CLI x. habet, μι μεν γάρ &e. Haec eadem disputat Glyeas Part. I. Amnal. ubi dissertatio haec prope integra habetur. 1) Sapientiae liber sub Salomonis. olim nomine circnmserebatur, sed recentioris quidem auctoris est, Iudaei scilicet cuiusdam Hellenistae Metus. Scriptum enim Graeca lingua suisse vix dubitandum videtur. quidquid secus doetissinius Grotius censuerit. Adeantur,
si vacat, Nourrius Adpar. ad Bibliothee. Max. Patrum Lib. III. Dissert. II. Cap. III. art. III. Simonius Lib. I. Ust. Crit. V. T. Cap. VIII. Calmetius in Praefatione in bune Lib. & pluria de eodem nos commentati sumus Lib. IV. De recta quoad Trinitatem Sententia Cap. III. ut Nat. Alexandrum omittam His. V. T. Aet. VI. D ert. UII. Art. VI.
103쪽
κὲν το ξυλον της paradiis adhibuisse ;.σεωs ἶν , ως εκεινοι lignum scientiae , ficum φασι. exsitisse.
Αογος β. Disputatio II. Eodem Pontano Interprete.
ην rum, et in Falsus est Pontanus adpellando , quem Maximum dicere debuerat , ut habet Codex Caesareus Theol. CLIX. apud IU. Com. Quis autem sit hic Maximus Smentotes ignoro prorsus,&an idem sit cum Maximo illo Monacho, qui Quaestiones sacras miscellaneas ad Nicephorum magnae Ecclesiae Cp. Chartophylacem scripsit, de quo agit Lambecius Lib. VI. Comment. Cod. Iurid. XVII. In
104쪽
nem in peccatum a smorte damnatum esse, ante alios sapiens Salomon sὶ docuit in libro Sapientiae suae ad verbum ita loquens. Deus mortem non fecit: sed in incorruptione ereavit hominem , ad imaginem pro-
ubi dissertatio haec prope integra habetur. 1 Sapientiae liber sub Salomonis . olim nomine circninserebatur, sed recentioris quidem auctoris est, Iudaei scilicet cuiusdam Hellenistae Metus. Scriptum enim Graeca lingua suisse vix dubitandum videtur. quidquid secus doctissimus Grat censuerit. Adeantur,
si vacat, Nourrius Adpar. M Bibliothee. Max. Patrum. Lib. III. Dissert. II. Cap. III. art. III. Simonius Lib. I. Vs. Crit. V. T. Cap. VIII. Cadmetius in Praefatione in bune Lib. & pluria de eodem nos commentati sumus Lib. IV. De recta quoad Trinitatem Sententia Cap. III. ut Nat. Alexandrum omittam His. V. T, Aet. vI. D ert. VII. Art. VI.
105쪽
ἐπ αφΘαρσιθι nem in incorruptione τον ανΘρωπον εκτισε condidit , ad simili-αατ ει να τῆς exiῖό- tudinem aeternitatis τητος αυτου , πως suae , quonam tan-αυτον soroμεν ολως dem modo corruptio-
ειρητρα, μη ποιησα - ut audisti , mortem τος απ αρχῆς . Eι ab initio non fecerit pγὰρ Hπωμεν ο τι τὸ Nam si dicimus cor- τωμια του A δὰμ ἐκώ- pus illud Adami cor- νου ς Θορα κατα ruptioni aliquo modo τινα τροπον υπεκειτο , obnoxium fuisse, ni- ουδέν τι παριςωμεν hil aliud dicimus , στερον st οτι παρὰ quam corruptionem Θεου τηνικαυτα τύ ac mortem tunc a καταρχῶν ηριων ἔσχε Deo dominatum in
νατος . άλω ουκ μι aliter , aliter inquam τουτο , Ουκ ου ιν' ἔτι res est quoniam , ut 1ηδε Θανατου , iam dieebamus, Deus προώρητου, mortem non fecit . ποιητης ὁ Θεος ' αριφι- Quocirca de hoc dubi-
βαλλιιν γαρ ἐπὶ του- tare nefas. Etenim si,
106쪽
EPIs ToL A II . . 69τοις οσιαν . Ei quemadmodum illi γὰρ ώς ε κἀνοί φασι volunt, etiam ante is Θνητος υπῆρχε praevaricationem Α- πρὸ τῆς παραθα ως dam primus homo δ πρωτος A mἀμι, πό- mortalis erat,quid il- τε λοιπον ἐδέξατο τοῦ li postea inrogatum Θανατου - ἐπιτιμια; mortis supplicium 3
ματίνους ἡμμεσατο dutus est tunicam, si- χιτωνας, ει περ ε κτι- quidem a primordiocrΘη παρα Θεου Θ νη- eum Deus mortalem
t d. Thomasinus Tom. II. Theolog. Drem. Lib. I. Cap. XIc. f. 2. Primus parens tibi a visione , ω fruitione Dei , refrixst, non tu eorpus , sed in tu nicas pelliceas , idest in eorpus eorruptibiIe , ω obliavissum , praeeipitatus est oee. Glycas noster Par. I. Annalium ubi περι κρεωδαισιας agit, secundum sit ram accipit illud: Induit eos tunieis DIIieeis. Postea vero pellicearum tunicarum nomine mortale corpus ae Ruγορικως intelligit. Ab Origenis tamen sententia longe recedit. Eadem enim Part. I. Atinatiquum Chrysostomi verba de pelliceis tunicis retulitaset, eiusque rationem probasset, scribit ούνα
tio Origenem illum exsecrabilem quasi fuseatum manifese perimit, simulque vanam ipsius orationem , qum corporis expertem Adamum feeit. Macarius tamen Magnes serm. XVII. in Genesin indoctos brutosque
adpellat eos , qui censent tunicas pelliceas , tales vere suisse; pertendit enim hariim nomine significa-
107쪽
O MI C R A ELIs GLYCAE τος κατ-; Δια procreaverat . Cur τI-φυλλ e. συκῆς etiam folia ficus con-e ἐαπταα , α aro suit, & Deum latere κρυπτεσSota ἔ- conatus est, si non di- Θελεν; εἰ μηγε Θεω- vinitatis adipiscendae σεο νις ελπιδι δελεα- spe illectus, primam
Θνητος αΘανατρυ talis repente evasit λπαραχρηρια ἐγενετο . Accipe quod in rebus1ω ἀκοω τι φησιν o divinis egregie versa -- σοφὸς Γουαν- tus Ioannes Damasce- νεις θ δαριασκηνός . nus super hoc alicubi περι ταυτα γαρ ηδὲ scriptum reliquit . Oυτος ουτω που λε Principio nequissimus γουν ευρητω . κατ άρ- illeDiaboliis spem con-
ὀ πα πονηρος sequendae divinitatis
των ἀλογων κατηγαγε tium brutorum deiecit. Θάνατον . s πατα, ταν Doceant igitur isti , ν που προτερον δετα ubi prius quum esset,
ri corpus, post hominis in peccatum Iapsilm , gravius ac crassius effectum e quae quidem communis opinio fuit inter antiquos, sed reiecta, & consutata, a Clemente Alexandrino in haeretico Iulio Caiasiano, & post eum ab aliis: quare mirandum quod Origenes in eadem haeresi fuerit.
108쪽
immortalitatis utique , qua ante mandatum ab se violatum praeditus erat . Per inobedientiam igitur generis nostri auctor ad corruptionem necessitatem subeundae mortis,re
dactus : per inobedientiam ad induendam pelliceam illam tun cam damnatus est : per inobedientiam calamitosa haec, dc variis ex posta incommodis, viti introivit. Ait enim,
quia boc fecisti, spinas, ct tribulos terra pariseribi. Quid multa λ si primitus Adam ita
fuisset conditus, non eum peccato iam irretitum morte condemnasset Deus. Qui enim condemnasset
109쪽
Ουκουν α pri αυτους, nam vel citra con- μαλλον εν demnationem mors καρΘαγε νη συσασα mortales sequi con- ταντα συνοδες μι- suevit. Quamobrem
βεβιαοι τὰ ωρηριενα nihil tibi cum illis sit;
εν εννατ' praesertim quando καινονι αυτῆς Ουτω λε- Carthagine co
γου- gre- . - Veteres Graeci Καρχηδονι dixissent. Sic Hiaspani novam Carthaginem Carthagenam adpellant. 1) Coelestius Pelagii discipulus, & auditor,inter alios errores, quos una cum praeceptore docuit,& illum in primis praedicabat, Adam mortalem tactum , quisve peccaret, sive non peccaret, moriturus suisset: peccatum Adae ipsum solum laesisse,non genus humanum et parvulos , qui nascuntur, in eo statu esse , in quo fuit Adam ante praevaricationem. Igitur Roma pros estis Carthaginem adpulit, ibique haec aliaque perniciosa ac virulenta dogmata disseminare ausus est . Huius impietati Patres Africani ut obsisterent, varios conventus celebravere, quatuorque in primis Carthagine , quorum primus Anno Christi CCCCXT& insequenti, secundus CCCCXVI, tertius denique ,& quartus CCCCXVIII. coacti sunt. Horum conciliorum gesta intereidere, & primi quidem vix stagmentum superest apud Augusimιm Lib. II. De gratia Christi , , Pereato originali . Secundi vero exstat tantum Epistola Synodalis ad Innocentium Papam,& Innocentii ad eamdem Synodum Rescriptum . Tertium, & quartum , quorum meminit Augustinus
uisola CXU. alias XLVII. praeter XIX. canones plenarii, solida interiere. Heinc videri posset ignotum quot capita , vel quot Canones, in his Synodis cust
110쪽
γουσα κατὰ, . Eι gregatasynodus quae τις λεγει τον dicta sunt confirmat;
τη, gun- suerint , vel ad quam Synodum Canon hic CIX. acbea laudatus referendus sit, nisi iam ex Codice Ecclesiae Africanae Concilii plenarii esse constaret . Ceterum D. Augusinus citato Libro II. De Gradia , Cap. V. haec habet inter alia ex I. Synodo . Aurelius. Episcopus dixit; Reto quid conlegerim ego ex huiusemodi obiectione, dico , Adam eonstitutus in Paradiso quod ante dicatur inexterminabilis factus, postea potrransgressionem praeeepti factus sis eorruptibilis . me diras Frater Pauline ' Paulinus Diaconus dixit: me Domine. Sed nonnullis visus est Canon etiam quidam I. Concilii Mileuitani Anno CCCCXVI. ob eamdem causam coacti ita concipi e Plaeuit ergo omnibus Episcopis, qui fuerunt in hac sancta Duodo , eo lituere haec, quae in praesenti Concilio definita sunt,
ut quicumque dieit Adam primum hominem mortalem factum, ita ut sive peccaret, sive non peccaret, moreretur in eorpore, hoc es, de eorpore exiret, non peccati merito , sed nee tate naturae , anathema sit. Verum censent,
ut innuimus,uiri longe doctissimi celebres Canones contra Pelagianos, quorum CIX. a Glyca nostro laudatur, Synodo Carthaginiensi plenariae, ut eam vocat Augu- sinus, & quam diximus Anno CCCCXVIII. coactam, adscribendos esse ; & Canonem illum , quem mo do retulimus , & Concilio Mileuitano II. a muItis, & a Gratiano in primis Dis. IV. De Consecrat is
tribuitur , esse huius Concilii Carthaginiensis ; Mid notant Labbeus , O Cossortius, de pluribus Probat