장음표시 사용
111쪽
M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM redimus: paululum studui atque idi ineptum. Deinde eum
mutereula mea supra forum sedente multum garriui . 3Ious sermo hic erat: quid existinim modo meum Frontonem facere γΤum illa: quid autem tu meum' Gratiam 3 Tum ego: quid autem praereulam vostram Gratiam minusculum 2 Dum ea subulamur atque ultercamur, uter alterum vestrum magis uinaret, discus crepuit, id est pater meus in balneum transisse nuntiatus est. LOti igitur in toreulari cenavimus; non loti in toreulari, sed loti cenavimus; et rusti eos cavillanios audivimus libenter. Inde reversus, priusquam mo3 in latus conVorto ut Steriam, meum pensum explico et diei rutionem meo 8uavissimo magistro reddo, quem si possem magis desiderare, libonter plusculum macerarer. Valebis mihi Fronto, ubiubi es, nisellitissime, meus amor, mea voluptas. Quid milii tecuin est 3 amo i sentem.
III. IIahe milii Magi Rier Dulcissime ld undem tabellarius proficiscitur, set ego tridui l- aetamen ad te tandem possum dimittore. Nec quicquam di eo; ita opistulis prope ad ' XXX diei undis spiritum insumst. Nam quod proxime tibi de epistulis placuerat, nondum uilypatrem meum pertuli. Ssed cum, dis iuvantibus, ad urbem veniemus, admone me ut tibi aliquid de hac re narroni. Sod suae tua et mea meteoria' est, neque tu me admonebis, ne- quo ego tibi narrabo, ut suo Pnim revera opus consulto mi. Vale, meum - quid dicam, quidquid dicere sutis non est γ- vale meum desiderium, meu llux, meat voluptas.'a In muruine: cum materculia mea multum garravi ,is .
6 Add. SEC. m. et Add. See. m.
112쪽
AD M. CAESAREM ET INVICEM LIBER IIII.
Adventum tuum mihi senter tuus nuper εὐη sεHcuro. Cupio meliercule possis venire, quod saluto tua fiat: spero enim si re, ut etiam valetudini melio conspoctus tuus aliquid conserat: εic 6uvar' ευvoυ φ Toc ἐμβλεψui γλυκυ, ευpinib acuit opinor. Ego inpraesentiarum' sic me liubeo, ut vel hinc uestimatu facile sit tibi, quod haoc praeearia manu Scribo.
Sane quidem quod ad vires uittinui, incipiunt redire: pectoris etiam dolor nullus residuus; uleus autem illud AIIEPCANTIA in
Tric ostτη piac. Nos remedia experimur et nequid opere nostro claudiit, advigilamus. Neque enim ulla alia re tolerabiliora diuturna ineommoda fieri sentio, quum conscientia curae diliguntis ot temperantiae medicis obsequentis. Turpe alioqui fuerit diutius vitium eorporis quam unimi studium nil reci-Ρurundam sanitatum posse durum. Vale, mi iucundissime magister. Salutat tu mater mea. IX. Domino neo'. Aeeupi littorus tuus elegantissime scriptas, quibus tu iu-tervallo dosi durium litterarum mearum obortum tibi csso uis. Est igitur vera Socrati opinio, doloribus surine Toluptat 'sconeXi esso, cum in curcere dolorem constricti vinculi voluptute resoluti conpensurui. Item prosecto in nobis quantum moleStiue absentia, tantum commodi adseri dosiderium iuritatum. Num desiderium ex amore est. Igitur timor Dum lusiderio auctuκ ost, quod sest ' in umicitia mulio' optimum. Tum quini quaeris de vuletudine mea, iam Prius Rcripseram tibi, me umeri' dolore vexilium ita vehementer quidem, ut
a In marstine: Socrati opinio est doloribus voluptates e e ConexaS. 1 Cod. secundum Maiunt: ἐμβλεψεταi, ευμ. ut op . Correxit Scho Denus. cf. Εur. lon. 732.2 Vocabulum ropclitum in margine. 3 Ita Maius si hi legere visus est. Fortumsu απεξε pavTm.
4 Incipit Cod. Vat. D. l83. 5 in Indiose haec epistola omittitur.
8 Maius iubet conferri Eutychen a P. PutSch. Ρ. 23 12.
113쪽
M. CORNELII FRONTONlS EPISTULARUM illam ipsam epistulam, qua id significabam, scribendo dare
operam nequirem; Set uterer contra morum nOStrum '
Vale mi Fronto caris ' simo. Mater moa te salutat. Consulem nostrum saluta et matronam n Stram.
XI. Caesar Fronton l. Volentibus dis spem salutis nancisci videmur: alvi fluxus constitit, sobriculae depulsae: nancies tamen personuis ottusi cultio Donnihil restat. Profecto intellegis do parvola nostra Faustinat haec me tibi seribere, pro qua satiri egimus. Tibi valetudo an pro meo voto se ad commodet, fac sciam, mi magister.
Ut ego, di boni, consternutus sum lecto initio spiritulae tui et quod' ita seriptum suit, ut tuum aliquod valetudinis periculum significari suspicarer. Post auum deinde illiit periculum, quod quasi tuum principio litterarum tuarum necopὐ-ram. filiae tuae Faustinae fuisse apperuisti', quantum mihi permutatus est pavori nec permutatus modo, verum θtium nescio quo Paeto nonnihil sublevatus. Dicas licet: leviusne tibi visum est filiase meae perieulum quam meum 3 tibine ita visum qui prasesors Faustinam id tibi osκo, quod lucem Aorenum, quod diem sustum, quod spem propinquam, quod votum
i In extrema pagina Cl. VIIII. 2 Desidorantur paginae quatuor. Incipit Cod. Vat. D. 142.3 Intelligo quom vis ex amicis aut necessariis Frontonis, fortasse
fratrem. Maius. 4 Cod. Pr. m. 'et ite uuis.
5 Domitia Faustina, quae tonera. uelato obiisse videtur. Inscriptio inventa est in Hadrianio: Domitia Faustina, M. Aurelii Caesaris filis. imp. Antonini Atiouxti ueptis. 6 Cod. Dr. m. quot. 7 Uterum ν deletum videtur. 8 Cod. Pr. m. at.
114쪽
AD M. CAESAREM ET INVICEM LlBER IIII.
impetratum, quod gaudium' integrum, quod laudem nobilem atque incolumem 3 Equidem ego quit mihi legenti litteras suaη subvenerit, scio; qua vero id ratione evenerit, ne- Seio; nescio, inquam, cur magis ad tuum quam ad tuae filiae perieulum consternatus sim: nisi sorte, tametsi paria sint, graviora tamen videntur, quite ad uiares prius uecidunt h. Quae denique huiusce rei rutio, tu tacilius seius, qui de nutura et sensibus hominum scis amplius aliquid meliusque didicisti. Ego, qui a meo magistro et paronto Athonodoto ad exempla et imagines quasdam rerum, quas ille εἰκOvac uppellabat, repte animo compraehendundas adcOInmodandusque modioeriter institutus sum, hunc huiusce roi imaginem repperisse videor, cur meus translatus metus leviorq sit mihi visus: Simile solere evunire Onus grave umero gestantibuη, eum illiit ouus in sinistrum ab doxiro umero transtulore; quamquam nihil de pondere dominutum sit, tamen ut oneriου translatio videatur etiam rolevatio' '. Nunc quoniam Postrema Parte PDi Stulae tuae, qua meliuscule inui vulere Faustinum nuntiusti, Omnem mihi prosus metum lic sollicitudinem depulisti; non ulienum tempus videtur de meo ndversus te amore remi8sius aliquit Deum et liberalius tabulandi: num sorino metu magno et pavore relevatis conceditur ludere aliquid' utque ineptire. Ego quanto opere te diligam, non minus de gravibus et seriis expori mentis quum plerisque etiam frivolis Sentit . Quae aut cuiusmodi si ut haec frivola indicabo.
a In maryine: Quod matur, hoc est quod lux serena, quod di ses Stus, quod spes propinqua, quod votum impetratum, quod gaudium
b In mumine: Etsi paria sint, graviora tamen videntur, quae udaurPs Priu8 ac Pdunt sie .c In mamine: In ulio: levitur. d In mamine: Cum onus in sinistrum ab dextro umero transfertur,
nihil de pondere deminuitur; tamen ipsa translatio relevatio est. 1 Incipit Cod Vatic. Ρ. 141.
115쪽
M. CUILNELII FRONTONIS EPISTULARUMSi quando' te somno leni, ut poeta ait, placidoque revinctus' video in somnis, munquam est quin amplectar et exosculer: tum pro argumento cuiusque somni aut fleo ubertim, aut exulto lasetitia illi qua et voluptare. Hoc unum ex Anun-libus sumptum umoris moi argumontum poeticum et Surie somniculosum. Accipe uti ut rixatorium iam hoc ot iurgiosum. Nonnumquam tu eorum priueissimis ac familiarissimis meis gravioribus verbis absentiri insociatus sum: Olim hoc, eum tristior quam par erat in coetu hominum Progi oderore,
vel eum in thsintro tu libros vel in convivio leetitubas: nec ego dum tu theatris, necdum ' conviviis, abstinebam. Tum igitur to durum et intempestivum hominem, odiosum δ etiam nonnumquam ira perelius appellabam. Quod' si quis alius
eodem to convicio nudiente me detrectaret, nequo animo nu-
diro non poterum. Ita mihi sucilius erat ipsum loqui, quam alios de te soquius quid dicere perpeti: ita ut Gnatiam inoam filiam faeilius ipso porcussorim quam tib ullo pure uti viderim . fortium de meis frivoleisy addam. Seis ut in omnibus urgentariis mensulis, perguluis, tubernuis, protectoi 8, vestibulis, fenestris, uSquequaque, ubique imagines vestrue sint volgo propositae, male illae quidem pietae pleraeque et crassa, lutea immo, Minerva fictae seniptaevo; cum inierim numquam tua imum tum dissimilis ad oeulos in 'os in itinere necidit,
ut non ex ore meo Oxcusserit ricium osculei Di somnum.
Nunc ut frivoleis sinem sucium set convertur nil serium, lino litterae tuae cum primis indicis mihi fuerunt, quanto opero tu diligam, cum mugiου Perturbatus Sum ud tuum quumn In murfue: Facilius filium quis suum caedit, quam caedi ut, alio Datitur. 1 Errore bis scriptum; corr. Pr. m. 2 Credibile est hoc dosumptum osse ex Annalium exordio. 3 cf. Capitolin. c. 4 ut Io. HauΡtius scribit: in coelum hominum. 4 Dum superadd. in Codice. Aliquid turbatum vi lotur esse. Antum theatris' Itaque in Epist. ad Amic. II, 3 dicere potuit: nuxum studio circensitim teneor. quod scilicet intermiserat. r, Incipit Cod. Vat. D. 13l. 6 Codex: gunt. 7 Ex eis Deit is omendator tu hoc et in sequentibus aliquot verbis.
116쪽
AD M. CAESAREM ET INVICEM LIBER IUI.
ad filino tune periculum: eum alioqui te quidem mihi, filiam vero tuam etiam tibi', ut par est, superati tem cupiam. Nod heus tu videbis, ne delator existas, neve indicio pareas ' apud filiam, quasi vero ego te quam illum magis diligam. Num periculum est, ne Oxy ea re filia tua commota, ut est gravis et prisca seminit, poscenti mihi manus et plantas ad su- viandum ea causa iratior subtrahat aut graviitius porrigut: cuius ego deist bonit manus parvolas planiusque illus pinguieulas tum libentius exosculabor quam tuas corvices regius tuumque os probum et laeetum.
C. Aufidius' anim0s tollit, arbitratum suum in caelum sori: negat se hominem iustiorem, ne quid immoderatius dicum, ex Umbria ullum ullum Romam venisse. Quid quaeris 3 iudicem se quum Oratorem volt laudari: cum rideo, despieit: suetio esso uit oscit autem iudici ussidere, ceterum qui domiudicare praeclarum opus. Haec in me. Sed tamen negotium bello se dedit. Bonest; gaudeo. Tuuου adventus me cum berit, tum 7 sollieitat: cur beet, nemo quaerat; quam ob rem Sollieitet, ego medius fidius fatebor tibi. Nam quod seribendum dodisti, ne paululum quidem operae ei, quamvis otiosus, dedi. Aristonis' libri me hue tempestate bene accipiunt, utque idem habent mute: cum docent meliora, tum scilicet bono uceipiunt; cum vero ostendunt, quuntum ut, his melioribus inguntum ' meum relictum sit, nimis quam suopo erubescit discipulus tuus sibique suscenset, quod viginti quinque natus annos nihildum bonarum opinionum et puriorum rationum
6 Pisaurensis, ut videtur. Duxit Frontonis filiam. cf. Epist. ad Amic. II, 10. 7 Codex: betitum. Corr. Maius. 8 es Diog. Laert. VlI, 2.9 Incipit Cod. Vat. P. 137.
117쪽
M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM animo Τ hauserim. Itaque poenus ito, irascor, triηiis sum, ζηλοτυrrui, cibo careo. His nunc ego curis devinctus obsequium seribendi cotidie in diem posterum protuli. Sed iam nliquid comminiscar; et quod orator quidam niticus Atheniensium contionem monebat, nonnumquam Permittendum logibus dormire , libris' Aristonis propitiatis paulisper quie-
convertam, lectuis prius oratiunculeis tullianuis. Seribam autem alterutram partem: nam eadem de re diversa tueri, numquam prosus ita dormiet Aristo, uti permittat. Vale, mi optime et honestissime magister. Domina meu te salutat. yi Emendavi qui supra.
LIB. IIII. EXPL. IX. LIB. V. EPISTULARUM AD M. CAESAREM ΕΤ INVICEM.
1 Si quicquam nos amas. 2 Ego te numquam satis. 3 Miserere: unum 3 verbum. 4 Cras mo do hoc verbo. 5 uuam fortis advenias. si Fortes v nimus.7 Sume citium, Domine. 8 Sum Ρ-i cibum. s. Si linimus Faustinae.10 Et consilio tuo ObSequor. 11 At horcule compleri tem . . . 12 Nimis diu sollicitus. ia Mirisco ego quidem .iι In media incommoda i5 Adflictus sum lutiore. 16 Fatigatio ista tua.
a In margine: Orator Atheniensium contionem - dormire. 1 Codox: antinos. 2 Codex: in libris, sed in videtur doletum. 3 Puta Plautum aut Novium. Imi M. Nauplius scribit: histrioni
4 Cou. Ρr. m. deversa. A. ad M. Caes. V, 27. 5 Codox: permittas. 6 Incipit Cod. Vat. p. 128. et Co lux: unin.
118쪽
17 Modo mihi Gratia. 18 Possum sutis pro re i8ta. Is Caiotae substiti. 20 uuantam tu mihi. 21 P iquam prosecti. 22 Ludis tu quidem. 2s Ego dies istos tales. 24 Quom to Ralvom ol. 25 Μοdo mihi Victorinus. 26 Culuit et hodie Faustina. 27 Quomodo mansoriR. 28 Noetsem sinu subri. 29 C rvicum Domine. 30 Cervicum dolore8.31 Cumi tibi etiam. 32 Doloros' quidem. 33 Gravissimo dolore. 34 Dolitisse te inguina. 35 Patri tuo lac notum. an Statim mi magister. 37 Ego prodormit .a8 uuando id tactum. 39 Vindemias laΘt . 40 In hortis vindemia8.4i Ego adeo Perseri Psi. 42 Tardius tibi domine.
43 Di0s mihi totus vacuus. 44 Porondie Domino. 45 Annum novom 46 Et ipso prospore Ri8.47 Et nunc Ranufi M.
49 Saonius PomPoianus. 50 Pompotanus moritis.
51 Si te in provincia. 52 Aridous' i Ate qui tibi. 53 Uirum laeti virtus .
54 Reversus a convivio. 55 Cholera usque UO. 56 Post tempus te videre. 57 Plurimos natales. 58 Salvos esto nobis.
59 Puori dum e buli eis. 60 Auxisti euras mihi. 6i Ipsa die qua proficisci. 02 Nunc denique OΡto. sa Plautus Domine. '61 Quom salubri' tibi sest. 65 Ego gravisRime.
07 Docem tanta te amo. 6s Et nos Gmatium. 6s Tertius est dies quod . 70 Tu quoque intollegis. 7i Fauces miseri . et 2 Iam ' habeo quod 73 Voxatus sum Domine. 74 Egone ut studeam.
EPISTULARUM AD M. CAESAREM ET INVICEM
I. 1. Domino Meo. Si quicquam nos amas, domisti ν' por istas noetes, ut forticolore in sonatum venias et vehemonii latere togas.
119쪽
M. CORNELII PRONTONIA EPIATULARUM II. 2. Magistro Meo.
Ego te numquam sutis amabo; dormiam. III. 3. Domino Meo. Miseroro, unum verbum de oration se ablega, et quaeso noumquam Po utaris, dictionem pro Oratione . Vulo, Domine, mea gloria immortalis. Matrem dominum saluta. IV. 4. Reseriptum . Cras me de hoc verbo tibi, si admonueris δ, dolandam 3 .
. . . . . in Viduo nunc, Ri videtur, dentes adprimamus tamen; et quo brevius iter sit tibi, recenti morbo, Caietae nos opperire. Facio doli eius, quod ferme evenit quibus quod cupiunt tandem in manu est: diffserunt β, nfluunt', gestiunt; ego vero etiam sustidio 7 omnia . Domina maior te salutat, quum ego hodie rogabo ut ad me Gratiam perdueat. Vel sumum inquit patriae Cnius' poeta. Vale mi, omnia mea, magister. Anio me quod te visuruη sum.
Postquam profecti ostis, genus' ' dolore arreptus sumist,
u In marstiner Quibus quod cupiunt in manu ost tandem, stati in lim iunt, rem fiunt μι sustidiunt.b In mn sine: Notandum genus doloro Pro genu.1 COd Dr. m. orationem: tum dei tum m. 2 Codex: It set sic aliquoties infra. a Explieit quatornio X. Dosiderantur paginae quatuor. inclyti Cod. Vatic. D. 106.4 Schoi'unus: si ad me veneris. HauΡfius imi robat. 5 cs. var. lecti in margine. si In rii. a Dunt. 7 Kodum sonsu ae Plautus Trucul. v. 4n. Mutus. 8 uuis Caiukἔλ Cum Iacobsio scribe: Dclitis poeta. Et ita iam Maius in Iudice. Cf. suΡra I. 4.
120쪽
vorinii 3 ita modico ut set ingroderor pedetemptim et vehiculo utPrer. Huc noeto vehementior dolor invasit, ita tamen ut iacens tacito patiar, nisi quid amplius ingruerit. Augustam tuum voxatum nudio. Diis equidem salutoni eius eommendo. Vale, Domine dulcissime. Dominam Saluta. VII. 22. Magistro Meo. Ludis tu quidem: at milii pseramplam anxietatem et summum negritudinem, dolorem et ignem flagrantissimum littoris his tuis misisti β, ne cenare, ne dormire, ne denique studere libeat. Verum tu orationis hodiernae tuae habeas aliquod solacium; ut Ogo ' quid saeiam 3 qui et auditionis omnem iam voluptatsem consumpsely et mutuo ne Lorium tardiusculo 'vonias et doleo quod interim doles. Vale, mi magister, cuiussulus meam salutem inlibatam et incolumem sucit. VIII. 23. MaglRtro Meo. Ε dios istos tales' transegi. Sorori' dolore muliebrium paritum ita correpta est repente, ut faciem horrendam viderim: mater autem mea in ea tropidatione inprudens angulo parietis costam inflixit; eo letu graviter et se et nos adfecit.
Ipse eum cubitum irem, seorpionem iii lecto offendi: occupavitamen eum Oecidero, priusquam supra necumberem. Tu Si rectius vulos, est solacium. Mater iam levior sest, deis volentibus. Vale, mi optime dulcissimo magister. Domina mea te salutat.
Quom te salvom et intuosum dot praὐκtiterunt, maximi
2 Augusta dieitur Faustina, quia sita Pii Augusti, etsi Marcus adhuc in Casesaris dignitate Histebat. Maius 3 Cod. Pr. m. Mes. 4 lia Codox: oisi alibi non sonael frust . 5 Εmondat Schopenus: invssisti si Incipit Cod. Vatic. P. 105. 7 Emondator delevit e.