장음표시 사용
131쪽
crastino praeparabo. Victorinus noster aget: ne me acturum putes. Vale Domine dulcissime. Dominum saluta.
XLV. 60. Magistro Meo salutem.
Auxisti euriis mihi, quas Opto quam primum rotubes , sodutis tibi doloribus miliis ot inguinis. Me nutem infirmitas Dominiis mene matris quiescere non sinit. Eo nee it adpropinquatio partus Faustinae. Sed confidere dis dehonius. Vale mi magister iucundissime mihi. Mater mea tu salutat. XLVI. 61. Domino Meo. Ipsa die, qua proficisci destinabam, genus dolorem sensi. Spero in paucis diebus me recte fore. Vule Domino optime. Dominum stiluta. XLVII. 62. Manistro Meo Νnlutem. Nune denique opto, mi magister, iucundioru iudices: nam doluisse te in id tempus, quo mihi scribebus, littoruo duelarunt. Haec obambulans dicturi. Num eum motum in pra Asentia ratio corpuscul0i desiderabat. Vindemiarum η autem gratiam nunc demum integrum Sentiam , cum tua vuletudo placutior esse nobis coepserit. Vale mi iucundissime mugister. XLVIII. 63. Domino MPO. Plantae, Domine, dolore impedior: idola vos per istos dises non siilutavi. Vule Domine optime. Dominum saluta. XLIX. 61. Magiuetro Mes. Quom sulubre tibi est tacite ' progredi, tunc et nobis conspuctus tuus serit iucundus. Id ut quam primum eventutoi d Hor ptuniae quies ut, di iuvent. Vule mi optime magister. L. 65. Domino Meo. Ego gravissime arreptus sum iterum ab ultem inguine.
3 Codex: sententiam, sed statim corr. 4 Seliopenus: est et Lacile.
132쪽
AD M. CAESAREM ET INVICEM LIBER V.
LI. 66. Reseriptum. Qi m haec seribus mihi, magister, eredo inisellogies sollicitissimum me vota sacere pria Salute tua: cuius, dis iuvantibus, cito compotes erimus. Ville mi magister tueundissime. LII. 67. Domino H o. Decem tanta te amo. Filium tuum vidi. Videor mihi fosimul set Faustinam insuntes vidisse: tantum boni ex utrius suo voltu est eommixtuml Decem tanta te amo. Vulo Domine dulcissime. Dominum saluta. LIII. GS. Magistro Meo. Et nos Gratiam, quod tui similis est, magis umamus. Facile ergo intellegimus, in quanta apud te sit filiolae nostrae eonciliatrix similitudo utriusque nostri: ot omnino quod eum vidisti, est iucundum mihi. Vule mi optime magister. LIV. 69. Domino Meo.
Tertius est dies, quod per noctem morsus v ntriS cum profluvio putior. Huc vero ni esse ita sum vexatus, uti prodire non potuerim, sed lectulo me toneum. Modici suadoni balnoo uti. Multos nutuleis tuos ut celebres , u dis praecatuη sum. Vale Domine. Dominum fututa.
LV. Tu. Magistro neo. Tu quoque intellegis, mi Magister, quid ego pro me
optem: sanum et validum te dolueops, of hune diem tuum sollemnem set ceteros vel nobiscum vel nobi8 utique securis pro te iurem diutissime celebrare. Ceterum ego coniectavi statilia sui se eiusinodi aliquid quum ob rem is non viderim. Et, si dicendum ost, delector potius tui in quaerellum corpusculi quam dolores aliquos lutercessisse. Praeterea de profluvio isto bsene spero: nam etsi nunc te exhauserit, tamen, dis volontibus, confido salubriter sponto provonisse alvum tibi verno tompore, quom alii consulto movont ut machi -
133쪽
M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM nantur. Vale mi iucundis si me magister. Muter mea te salutat. LVI. TI. Domino Meo. Faudes miseras habeo; unde etiam calui per noctem. In genu dolor est modicus. Vale Domine. Dominum saluta. LVII. 72. Magiςtro Meo. Iam habeo quod primum et praecipuum desiderabam: dosisse febriculam colligo sex litteris tuis. Nunc, mi magister, quod ad fauces adtinet, . brebi temperantia appelletur'; et mihi at plenior nuntius veniet. Vale mi magister iucundissime mihi. Mater mea te Salutat. LVIII. 73. Domino Meo. Vexatus sum, Domine, nocte dissus a doloro per umerum et cubitum et genu set talum. Denique id ipsum tibi mea manus scribere non potui. LIX. 74. Have mi magister optime. Egone ut studeam, cum tu doleas 3 prasesertim ciun mea causa doleas 2 non me omnibus incommodis sponte ipse adsierem 2 merito horeulo. Quis enim tibi ullus dolorem genus,
quem Scribis nocte proxuma nuctum, quis ullus eum Suscitavit, nisi Centumcellae, ne me dicam γ Quid igitur suciam, qui nee te video et tanto ungore: diseruetor 2 Adde eo quod etianisi libeat studere, iudicia prohibent, quae, ut dicunt qui sciunt, dies totos eximent'. Misi tamen tibi hodiernam Tu
i Ineipit Cod. Vat. 13. 109.2 ita ovidentur codex. Schol euus: brevi dolor temperantia avelletur, et mihi a te lenior nuntius veniet. s Ita codex.
5 Incipit Cod. Vat. 1'. 84. 6 In ordine scribitur exhibent. Tum in margine scitolium est: in
134쪽
in itinere adtrivimus: hodie difficile est, ut praeter vespertinam Tu μηv quicquam ni possit. Nocto, inquis, tam longa dormis 3 Et dormire quidem po sum, nam sum multi Somni; sed tantum frigoris est in cubiculo meo, ut manus vix exseri possit. Sed re vera illa res maxime mihi animum a studiis depulit, quod, dum uimium litteras amo, tibi incommodus aput Porcium) fui, ut ros ostendit. Itaque valeant Omnes Poreii ot Tullii ot Crispi, dum tu valeas, et te vel Aine libris firmum tamen videam. Vale praecipuum meum gaudium, magister dulcissimo. Domina mea te Aululat. rvtui ac
tres et locos eommunes mitte. emendavi.
AD CAESAREM LIB. V. M. FRONTONIS AD ANTONINUM IMP.
vidi filios meOS. Ante gestum ΡΟΗt.
Minus valui mi mag. Si ambuturo iam. Festino mi magister. Non reticebo quid. Ego mi magister . I eodex: portum, sed videtur emendatum Porcium. Maius. 2 Cod. Pr. m. Porci. 3 Tullitet. cf. in Indico Epist. 37.4 Ineipit Cod. Vat. Ρ. 83.5 Cod. infra: et ut tua. 6 Cod. inisar pullulas. 7 Plenus est hic iudex, nam sequitur in eadem pagina epistula prima. Maias.
135쪽
M. CORNELII FRONTONIA EPISTULARUM,
EPISTULARUM AD AΝTONINUM IMPERATOREM
I. Masrisi ro Meo. Bonum annum, bonam salutem, bonam fortunam peto a dis dio mihi soli omni natali tuo, compotemque me voti sore confido: num quem sponte dei iuvisse volunt, et dignum Ope sua iudicunt, eum commendo benignitati eorum. Tu cum ulla laetabilia, mi magister, in tuo unimo festo die agitavis, numerato apud te qui te valde diligant: in iis primis hunc tuum diseipulum ponito, inibi Dominum meum fratrem, Iru-0εi cpiλOuvras ce uv0puirrouc. Vale, et perennem multis nu-nis bonam valetudinsem, mi magister Optime, laetissimus incolumitate filiae, nepotum, generi. Nostra Faustina reficit sanitatem. Pullus noster Antoninus aliquo lenius tussit: quantum quisque in nidulo nostro iam sapit, tantum pro te praecatur. Iterum atque iterum ac s porro in longam senectam bene vale, iucundissime magister. Puto ii te sod impetratum sit - ne te ob diem natalem Cornifieive 3 Lorium vexes. Dis volontibus Romae paucis diebus nos videbis. Sed post diem natalem tuum, si me unam, nox quase sequitur suciam placido quiesens sino ullius instantis officii cogitatione. Hoc Antonino tuo da sollicite ut vere p0tenrei. II. Λntonino Λugusto Fronto. Seni huic et, ut tu appellas, mugistro tuo bona Sulus,luuius annus, bona sortuna, res Omnis bona: quae tu scribis,
1 Cod. Pr. m. poeta. 2 Hauplius: perenna m. a. bona valetudine.
3 Inoisit Cod. Vat. P. 98.4 Maius landus Dionem Cassium in titulo do sontentiis. Vol. I p. 214 Dindors
136쪽
AD ANTOMNUM IMP. ET INVICEM LIBER I.
on to mihi a disy ille tibi sollemnissimo natali meo praeeatum: omnia mihi ista in io tuoquo fratre sita sunt, Antonine meo cordi dulcissime: quos ego postquam cognovi meque vobis transdidi, nihil umquam prae vobis duleius habui, neque habere possum, tametsi alios annos totidem do in togmquantum vixi vivam. Hoc igitur unum coniunctis praecibus ab deis precemur, uti vos incolumes set florentes et rei p. fu- miliaeque vestras prospere potentes notatem longum degatis. Nec quicquam est praeterea, quod ego tantopere vel ab dois vel a forto fortuna vel a vobis ipsis impetratum ly eupium, quum ut vestro conspectu Ot adfatu vestrisque tam iucundis littoris frui quam mihi diutissime licent: eique ego rei, Seifieri possit, repuerascere Opto. Nam quod ad ceteras res alioqui adtinet, sat vitae est. Video to, Antonino, Prinei peni tam e segium, quam Speravi; tam iustum, tam innocentem, quam spopondi; tam gratum populo romano et acceptum, quam optavi; tam mei umantem, quam ego volui; tam disertum , quam ipses voluisti. 1 Nam ubi primum coepisti rursum vello, nihil offuit interdum noluisse . Fieri otiam vos cotidio facundiores video et sexulto quasi adhuc magister. Nam quom omnis virtutes vestraη diligam et amplectur, fateor tamen praecipuum me et proprium gaudium ex eloquentia vostra capere. Itidem ut purontos eum in voltu liberum oris sui liniamsenta dinoseunt, ita ego eum in orationibus v stris vostigia nostrae Aeetas animadvorto, TεΥηθε hi φpεva Λητω' meis enim vorbis exprimerea In marmine: Adhortatio ad eloquentiam. b In mamine: Itidoni ut parontes cum in voltu liberum oris sui liniamenta dinoscunt, ita et magi Ater cum in oratione discipuli vestigia facundiae suae animadvertit. I codex: abdis. Maius locum Perpseram eonκtituit . Fortasse Praestat: quia tu acri Schoponus: quod tu scribis. 2 Incipit Cod. Vat. D. 97.
4 Plonius haec dicontur in epistulis do Eloquentia ot de Orationi bus. Mareus ipse de robus suis I, 17 gratias agit diis quod in rhetoricis posetieisque studiis haud amplioros Progressus socisset, no scilieot a gruvioribus curis impediretur. Maius.
137쪽
M. CORNELII FRONTOXlS EPISTULARUM
vim gaudii ' mei nequeo. Nec lo reeordatio ista urgeat, nec omnino ungat, quod tibi conseius es non perpetuam op rum eloquentiae dedisse. Nam ital res habet: qui in regno ingonio praseditus meta via ad eloquentiam n principio inductus atque institutus fuerit, tametsi interdum concessarit aut rostiterit, ubi primum progredet denuo et pergere visum Drit, eo plum illud iter consecerit sotius fortasse aliquo, minus tamen' nihilo. Credo autem hoc mihi omnium hominum, quosogo cognoverim, uberiore quam tu sis ingenio adsuetum comperi Sse me nominem: quod quidem ego magna eum lite Vio elorini nostri et magna seius eum bile adiurare Solebam, cum eum adspirare ad pulchritudinem ingenii β tui posse negarem. Tum illo molis Rusticus' romanus, qui vitam Suam Pro unguiculo tuo libenter dodiderit ' niquo devoverit, de ingenio tamen invitus et ististis aegre concedebat. Unum tibi periculum fuit, Antonine, idem quod omnibus qui sublimi ingenio extiterunt, ne in verborum copia et pulchritudine clauderes: quanto enim ampliores sententiae creantur, tanto dimellius verbis vestiunturh: nec medioeriter laborandum est, ne procerae illae sententiae mule sint umietae, neve indecorius cinctae, neve sint seminudae'. ly Meministin eius Orationis tuae, quam vixdum pueritiam egressus ina In maryine: Qui vitam suam - dediderit.b In mamine: Quanto ampliores - v stiuntur. c In marmine: Agendum ne sint male amictae, indecorius cincta .
1 Pr. m. ut videtur: sumit. 2 Incipit Cod. Vat. P. 92. a Codex: al. 4 Ita Codex, non serius. Videtur sano Fronto imitari Plautum ut sui ra in verbo concessare - Menaechm. V, 7, 57, ubi Codices mei habent setius et serius, uou sectius, cuius Postremae scripturae frustra sortasse rationem habet Forcellinus. Confer autem Gellium XVIII, 9. ubi item legere malim setius. Maius. De antiqua sorma sectius citui dichelius Prol. Trinum. D. LXXV. Fleckeiκen. Mus. Rhen. VIII. p. 221.5 Cod. pr. m. iuueni. G De Marei impenso erga Rusticum studio satis dicit Capitolin. c. 3. Eius consilio Marcus se ut, rhetoricis exercitiis abstractum suisse uit dureb. suis I T. Nihilominus Ruηtico saepe se innocue succensuisse ait Marcus de Reb. s. I. 17. Maius. 7 Incipit Cod. Vat. D. 91.
138쪽
senatu habuistii 2 in qua eum imagine utriculi ad sexemplum
adcommodandum usus esses, anxie Verebare, ne purum pro
loci et ordinis dignitate Thv εiκova usurpasses, meque primam illam longiusculam ad te epistulam seripsisse, qua id, quod reου est, augurabar, magni ingoni signum esse ad eiusmodi sententiarum poricula audaciter adgredi', sed quod eo opus esset, tuo te studio et nonnulla nostra Opera sidsecuturum, ut digna tantis sententiis verborum lumina pararesh; qiiod nunc vides provenisse, et quamquam non Semper ex summis opibus nil eloquentiam ustificaris, tamen si pharisy et romistonuisso 3 itor, utque ut primum vela paridere necessitas impulit, omnis eloquentiae studiosos, ut lembos et celi eas, facile praetervehi. Haec ut scriborem productus sum proxuma epistula tua, qua scripsisti exolescere paulatim quaecumque didicisses; mihi autem nunc eum maxime florere quae didicisti ut suondoloseere videntur. An parum animadvertis, quanto studio quantoque favore et voluptate dicentem te audiat sonatus l*populusque romanus 3 et spondeo, quiluto saepius audierit, tanto flagrantius amavit.' Ita multa et grata sunt ingenii Τot oris ot vocis ot facundiae tuae delenim iit a. Nimirum quisquam superiorum imperatorum; supprioribus' enim ioa In marine: Augurabar magni - audactor μωὶ adgredi. b In mumine: Ut digna isdem verborum lumina parar s. 1 cs ad M. Cn s. III, 8 et V, 1-4.2 Codox: se. Non sextat illa opistola. 3 Rectissima scriptura a graeco ci papoc. Atque ita scribere opor
ist, non supparum vel supparua etiam apud alios auctor . Sane siparum
legitur in Manilio V, 49, Tertulliano Apol. c. 16, et ita habent pleraque Isidori exomplaria orig. XIX, 3, testes Areuato. Haec Maius, qui praeteroa miratur Arrianum, apud quem scilicet tibi ac genus erit pD0idovcvoυ hἐ
si Nompe Dro amabit. 7 Alterum i supr. lin. 8 Codox: imperatoribus. Correxit SehoΡΘnus.
139쪽
M. CORNELII FRONΤONIS EPISTULARUM
Omparare malo, ne Viventibus compararem'; quisquam illorum his figurationibus uteretur, quae Graeci schemata vocant 2 Ne longius repetam, vel proximo Senatu, eum Cyzicenorum gravem causam commemorares, ita Orationem tuum figuriisti, quam figuram naphλεupiv appellant, ut praetereundo tamen diceres et dicendo tamen praeterires . In quo multa simul laudanda sunt: primum hoc te doctissime por-μpexisse sociorum graves aerumnas non ΡΡrpetua neque recta aut prolixa oratione exaggerandas, indicandas tamen esse inponsius, ut digni senatus misericordia set auxilio viderentur; deinde ita breviter rem omnem utque ita valide elocutus es, ut paucissimis verbis Omnia, quase res pos Prot, continerentur: ut non ocius aut vehomentius terra urboni illam 3 quam animos nudientium tuu Oratio moverit. Ecquid adgnoscis so mani lβ sententiae' tullianae 3 Hut non Oeius aut vehementius terra urbem illam, quam animos nudi sentium tua oratio moveris. Ut quisque umore quempiam deperit 7, eius etiam novolos' suviatur. Sed mihi crede, amplissimum te iam' tonoro in ploquontia locum Τ', brevique summum eius cacumen aditurum, locuturumque inde uobiseiun de loco superiore, nec
tantulo superiore, quanto rostra lam et comitio sexcolaiora Runt, sed quanto altiores untemnae sunt prora vel potius carina '. Praecipue autem gaudeo te vorba non Obvia arripere, sed optima quaserero. Hoc enim distut Summus Drator a mea In margine: Paralenisis, ut praetereundo dicamus ot dicondo
praetereamus. b In marine: Locuturum de loco superioro quantum rostra soro et eomitio celsiora sunt, quantum altiores antemna Prora vel oririnis.c In mamine: Hoc inim rei. Obiit erata. I Malim: comparem. Mutus.
2 Maius laudat Reimarum ad Dionem LXX, 4. Sehopenus seribit:
3 CL Dem. Phaler. do Eloc. 27s, 4 Hie Maius Aristidem laudat. 5 Incipit Cod. Vat. p. 81.
εἰ Codox: xentire, sed os. var. t et. Paulo supra. Non dubitavi emendationem in textum recipere. Et nunc vi loci ita iam corrori se Schor otium. 7 Codox: de eri . sod in margine Heyerit Maius. 8 Ita sino diphthongo hic et in marino. Motu .s Codex: lum.10 Codox: meumtene, κὐd stutini eo
140쪽
dioeribus, quod coieri suetio consenti sunt vorbis bonis, Summus Orator non est bonis contentus, si Hint ulla meliora. Sed haec certo loco ac tempore pluribus vel scribonius ad te vel coram colloquemur). Ut voluisti, Domine, et ut valetudo mea postulabat, domi mansi. tibique Sum praecutus. ut multos dies natales liberum tuorum prospere ePlubros. Pullo nostro tussiculam sedaverit et dies es sentior ot nutrix eius, si cibis aptioribus vescatur, omnia enim remedia utque omni κ' med fluo fovendi' infantium saueibus t 3 in laeto
In Oratione tua Cygieena, cum deos praecureris, et si fas est, obsecro δ uddidisti: quod ego me non memini logisso: Obsecrari enim et resecrari populus aut iudicos solobant '': sod mo' sorsitan momoria sugorit: tu diligentius animadv0rtito. Mo quoque tussicula vexat et ninnus dexterno dolor, mediocris quidem, sed qui a reseri bonita longiore 7 epistula in podio rit: dictavi igitur. Quoniam mentio napaλεuνε c hubita est, non omittam quin te impertium quod de figura ista studiosius animadvertorim, neque graecorum Oratorum neque romanorum, quos P
legerim, elegantius hac figura usum quemquam quam M. Porcium in ea oratione, quae de sumtu suo inscribitur', in qua sic uit: ,, ussi caudicem' proferri, ubi mea oratio seripta erat de ea ro quod sponsionem fecerum cum M. Cornelio'.
a In mumine: Omnia insuntium romodia sita sunt in laeto nutricin. b In mnmine: Obssecrari iudi res solebant aut populus. o In margine: Miro de paratomi'AOOs figura Cato usus est in oratione quao de sumtu suo inseribitur. - Κxhibui hunc lectionem fido Maii,sod coniicio: 0uam recte Parui.
2 Ita Cod x. 3 Sic altera manus; pr. m. : offendi. Maius mavult fovendis. LogμFavorinum apud Gellium XII, 1. 4 Inoipit Cod. Vat. D. 108. 5 Vidotur Frontoni verbum non solitum usurpari in precibus ad deos,
oui opinioni obstare videntur quae dixit Postus voc. Oh nos fuero. Maius. 0 Codex: em, Red correctum. 7 Codex: longior. Mox pr. m. initium Pro omittam. 8 Cod. pr. m. claudi cm.