장음표시 사용
91쪽
Quod poetis concussum est ovoμaTOIIoiεiv, vserba nova fingere, quo tacilius quod sentiunt exprimant, id mihi neeos- Rarium ost ait gaudium meum expromendum. Nam solitis otusitatis vorbis non sum contonius: ita nimanti ius gaudeo, quam ut Hermone volgato significare laetitiam animi iuri poκ-kim, tot mihi a te in iam pati eis diobust opistulas scriptas,
easque tam elegantor, iam amice, tam blande, tam effuso, tam fraglanter conpositas; cum elam tot no iiis, quot officiis, quot' rescribendis per provincias lilioris destringorore δ' At onim proposuorum; nihil enim mihi a to occultum aut dissimulatum retinere fas est; ita, inquam, proposueram voldosidias culpam n te subire rarius scribondo tibi, potius quam te multis rebus oecupatum epistulis anuis Onorarem et ad rescribendum provocarem; quom tu cotidie ultro scripsisti mihi. Sed quid 3 dido cotidie 3 orgo iam hic mihi ovoματο- Troiioc opus egi. Num cotidie soret, si singulus opistulas pordies singulos seripsisses; quom vero pluros epistulae sint
piam dios j δ, vorbum istud coitidie minus significat. Noosest, Domino, quod mihi tristior Sis, cur omnino veritus simno tibi litteras meae crebriores oneriΗ' emorat: nam quo molamantior os, tanto me laborum tuorum parciorem set occupationum tuarum modestiorom T sesso oportet. Quid ost mihi osculo tuo suavius 2 illo mihi suavis odor, illo fructus in tuo collo atque osculo situs est. A dtamon proximo cum profici-seorore, cum iam pater tuus vehiculum conscendiSset, to salutantium et Oxosculantium turba diutius moraretur, proposuit', ut ' te solus sex omnibus non conplecteror nec DXOAcu-laror. Item in ceteris aliis rebus omnibus numquam equi-1 Cod. bis verbo. 2 Cod. his quod. Maiuμ utroquo loeo mavult : tot. 3 Cod. I r. m. destrivere. 4 Codo: quod, saltem Pr. m.
5 In extrema pagina q. VII. Incipit cod. Vat. p. 242.6 Ita codex.
92쪽
AI M. CAESAREM ET INVICEM LIBER III.
dom mea commoda tuis utilitatibus anteponam; quin, si opus sit, meo gravissimo laboro niquo negotio tuum lovissimum. Otium rodimum. Igitur cogitans, quantum ex opistulis seri-bondis laboris caperes, propOSueram parcius tu nppellare, quom tu cotidio seripsisti mihi; quas ego epistulas quomaeeiperem, simile patiebar quod amator patitur. qui dolietas suas videat currPro nil. se por iter asperum et poriculosum. Numquo is simul advenientem ' gaudoi, simul perieulum vo-rotur . Undo displicot mihi fabula histrionibus celebrata, ubi amans amantem puella iuveneni nocto lumine accenso stans in turri natantem in mare opperitur. Nam ego potiuste ea oro, tametsi amore tuo ardeo, potius quam to ad hoc noetis natare tantum profundi patiar; ne luna Occidat, ne ventus lucernam interemus 3, ne quid ibi β o frigoro inpliciscar, ne fluctus, no vndus, ne piscis aliquo noxsit'. IIaec oratio amantibus decuit, et melior et salubrior suit, non ullono onpitali periculo sociari voluptatis usurum brevem ne paenitendam. Nunc ut a fabula nil verum convertar, id Pgo non modioeriter an exius oram, noy necessariis laboribus tuis ogo insuper aliquod' molestiae utque oneris inponerem, si praeter eas epistulas. quas nil plurimos necessario munere cotidie rescribis, ego' quoque ad rescribendum satigarem. Num me cursero omni fruetu amoris tui malim, quam to nominimum quidem incommodi voluptatis meae gratia subiro.
2 Codex: veneretur. Iacobsius: reveretur.
utiqua nOxsit. G Verba inpliciscar, vadns et noxait repetuntur in marino ut nato-bilia. POAtremum tamen in margine geribitur noxit. Maius.
93쪽
M. 00RNELII FRONTONIS EPISTULARUM XIV. Magistro Meo.
Epistula Ciceronis mirifice adsueti animum meum. Miseriit Brutus Cleomni librum suum eorrigendum
.... molliuntur, utque ita efficacius sine ulla nil animos offensione audientium penetrent. Haec sunt pro iii quae tu putas obliqua et insincera 3 set anxiud et verae amistitiae minimo' adcommodata. At ego sine istis urtibus omno morationem absurdum et agrestem et inerenitam', denique insertem atque inutilem puto. Neque magis oratoribus arbitror necessaria piu8modi artificia quam philosophiS'. In ea re non oratorum domesti eis, quod dicitur, testimoniis utar, set philosophorum eminentissimis, poetarum vetustissimis excellentissimisque, vitae donique cotidianue usu utque cultu, Rrtiumque omnium experimoniis. Quidnam igitur tibi villotur princeps ille sapientiae simul atque eloquentiae Socrates Phuic senim primo ae potissimo' testimonium aput te denuneia vi; pone usus genere dicendi, in quo nihil ost obli eum, nihil intordum dissimulatum 2 Quibus ille modis Protagoramot Polum et Thrasymachum et Sophiκtas ceteros versare utque inretire solitus 3 quando nutem aperta urte congressus est 2 quando non ex insidiis adortus 3 quo ex homine nata inversa oratio videtur, quam Graeci ' cp vεtav uppellant'.
a In murmine: De Socrate. b In murotae: Princops ille sapientiae similique eloquentiae Socratos versare et inretire solitus orat. Quando autem aPPrta arte congrὐμ-sus est 3 Ex hoc homine nata est inversa oratio quae ironia dicitur. 1 Maius confert Cic. ad Att. XV, 1. 3. 4. 2 Desiderantur paginae duae. Incipit Cod. Vat. Ρ. 186.
5 Miratur Orollius et cogitat de Graeco vocabulo λοξὰ.
94쪽
AD M. CAESAREM ET INVICEM LIBER III
Alcibiaden vero colorosque aduleseentis genere aut sorma aut opibus feroces quia pucio uppellure adque adfari solebat γpor iurgium uti pser πολ mav γ exprobrando aeriter quae delinquerent an loniter arguendo γ Neque deerat Socrati profecto gravitas uiit vis, quantum ' cynicus Diogenos volgi saeviebat: sed vidit prosecto ingenia partim hominum ac pruecipue adulescentium facilius comi δ nilquo adfabili oratione leniri quam acri violentaque superari. Itaque non viniis 3 neque arietibus errores adulsescentium expugnabat, Sed cuniculis subruebat: neque uinquam ab eo nudi toros disceη- sere laceruti, sed nonnumquam lacessiti. Est enim genus hominum natura insectantibus indomitum, blundientibus con- ei liutum. ruam ob rem sucilius precariis δ deesedimus, quam violentis deterremur, plusque ad corrigendum Promovent consilia quam iurgia. Ita comitati monentium Obsequimur, in- elementiae obiurgantium obnitimur. hXVI. Domino Meo. . Quod tu me putes somnum cepisse', totam paene noctem pervigilavi, muciun ipse reputans, num sorte nimio 7 amore tui remissius et Mementius delictum' aliquod tuum uestumarem; num tu ordinatior periectior iam in eloquentia' esse
a In marmine: In alio: quantum. b In marstiner A Socrato auditores discessero lacerati sed mi quam lueossiti. Est enim conciliatum. Plus ad corrigendum obnitimur. 1 Dubito do hae voco. Fortasse Fronto sic vertit Romanum vocu-bulum: urbianil . Et viduo nunc uaui fit mi eandem sententiam tueri laud. Polyb. XXIV. 5 et aliis locis. Orellius scribit ro τε iuv. 2 Orellius mavult quunm, IIauptius quanta.
8 Codex: dilectum. 9 eod. Pr. m. eloquentium. Loquitur Fronto do uui'ora oratione, quum Marcus in senatu habuerat, ut o sequentibus opistulis constat, in qua Parthicarum rerum mentio fuerat. Muius. Pro Ordinatior Hauptiusseribit ornutiOV.
95쪽
M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM dubitoris, sed ingonio tuo vel desidia vol indiligontia eluuduit
Haec modum nux te volutans inveniebam te multum supraui tutem quanta' est, multum supra tempus quo operam his studiis dodisti, multum etiam supra opiuionem meam, quamquam ego de te sperem inmodica, in eloquent in promovisse. Sod, quod mihi tiun domum venit nocte modia in mentem, qualem υποθε civ feribis kl nimirum cmbeiκTucriv, qua nihil ostdisfieilius. Cur 3 quia eum sint tria ferine generit υΠO0ec ε v diκavi κάiv, eotera illa multo ' sunt proniora, multi sarin, procliva, vel campestria; To cmbεiκri κου in arduo situm. Donique eum neque tres quasi formulae Sint orationis, IcχVov, με cov, ubpou , prope nullus in epidicticis Tui lcxvui locus, qui est in dieia' multum necessarius. Omnia Tui ἐmbεὶκTiκῖabpssic dicenda, ubique ornandum, ubique phaloris ' utendum; Pauci, Tua με cvi xupaκThpi. Meministi autem tu plurimus lecti in 's, quibus usque adhuc versatus yy es, comoedias, atel- lauas ' Oratores veteres'; quorum aut pauci aut praeter Cutorioin et Gracchum nemo tubum inflat; Omnes autem
mugiunt vel stridunt potius. Quid iritur Ennius egit, quem legisti γ quid tragoedine ad versum sublimiter suetundum tu
iuverunt 3 Plerumque euim ad orationem faciendum Velinus, ad versificandum oratio magis adiuvat ''. Nunc nuper coea In mumine: Orutores veteres Priaeter Catonem - stridunt potius. b In mamine: Plerumque euim - adimat.1 Aliquid in his turbatum osse suspicor. Sufficiet fortasse seribero
8 es Geli. VII, 14. Quint. Inst. XII, 10.
96쪽
ΑD M. CAESAREM ET INVICEM LIBER III.
i isti Iogere ornutus et pompatiensi orationes: noli postula Statilii eus imitari posso. Verum. ut dixi, incumbum uΗ, Coni- inmur: me Vade, me praede, me sponsore, culeriter te in cacumine eloquentiae sistam. Dii Deient, dei lavebunt. Vule, Domine, καὶ ἔλπiζε καὶ ευθυμε i κm x povty κω εμπε istis Πεi-0oυ. Matrem Dominum saluta. Quom Persariim disciplinam memorares, bene butiunt nis .
XVII. Have Mi Fronto Merito carissime.
Intellogo istum tuam argutissimam si rosam , quum tu quidem benignissimo repperisti: ut quia laudando me fidem
Propter egregium erga me amorem tuum non habebas, vituperando laudi sidoni quaereres . Sed o me benium. qui a Murco Cornelio meo, oratore maximo, homine Optimo, et laudari et repraehendi dignus esse videor i Quid ogo de tuis litteris di eam b0nignissimis, verissimis, amicissimi, 3 verissimis tumen usque ad primam partem libelli tui; nam cetera, ubi me comprobas, ut ait nescio quis graecus, puto mucydides ,
τυφλο0rai Tito TO *iλo0v Πεsti To cpiλoυμεvov. Item tu partim meorum prope caeco timore interpraetutus es. Sed tanti PSt. me non recte seribere, et te nullo imeo merito, sed solo tuo erga me amoro laudaro; de quo tu plurima ot eleganti sima ad me proxime scripsisti. Ego, si tu volueris, ero illiquid. Ceterum littorae tuae id os socorunt, ut, quam vehementer me timares, Sentirem'. 80d cpiod ad a0υμiau meum attinet, nihilo minus adhuc nuimus meus' pavet et tristi cu-luου est, ne quid hodie in senatu dixerim, propter qui ien In muroine: Laudando me fidem inon habelbas, vituperando fidum sisti. I Lege testimonium Claudiani Mamorti it. VI p. 535 od. Paris. J duponiΡatico genere frontonianae eloquentiae. Misius. 2 Quid est hoc 3 An bene, ut aiunt, battuis' 3 vocabulum ropositum in margino ut notabile. 4 Incipit Cod. Vul. p. 151.5 Immo vero Plato Lem. V, 731 E. Misius laudat Hioronymum comm . in Os. Drolog. lib. III, qui idem dictum TheoΡhrasto tribuit. I lures indieabd- stius ad laudatum Plutonis locum.
97쪽
In quantum me iuverit lectio orationum istarum Graeelu, non opus est me dicere, quom tu scius Optimo, qui me utens legorem doctissimo iudicio ne boni gnisAimo animo tui hortatus Os. Ne nutoni sine comite solus ad to liber tuus referretur, libullum istum addidi. Vale, mi magister suaviου- simo, amice amici88ime, quoi sum debiturus quidquid litterarum sciem. Non sum tum ingratus ut non int filogum quid mihi praestitoris, quom excerpta tua mihi ostendisti, et quom cotidio non desinis in viam me verum inducere et oculos mihi aperire, ut volgo dicitur. Morito amo.
Qualom mihi nitimum Psse existimas, quom cogito quamdiu te non vidi, et quam ob rom non vidit et sortiussis pauculis te adhuc diebus, cum te necessario confirmus, non vi-dubo. Igitur dum tu iacebis, et mihi animus supinus erit: quomque tu dis iuvantibus bene stabis, et meus animus honeeonstabit, qui nunc torretur ardentissimo desiderio tuo . Vule,
unima Caesaris tui, amici tui, discipuli tui. XX. Domino Meo. Lectulo me teneo. Si possim, ubi ad Centumeselliis 3 ibitis, itineri idoneus esse, VII idus vos Lorii videbo dois flaventibus. l- Εxeusa me Domino nostro patri tuo; quom, ita VOS sui vos habeami magno pondere gravius nino et colo, quoniam' bene in senatu iudientum est, quod et provinciis
a In mamine: In alio: desiderii tui. i Ineipit Cod. Vnt. P. 153.
3 Est haec vox incerta. 4 Villa rogia centumcellensis aedificata a Traiano. Cf. Plin. ΕΡ. Vt, 31. Maias. 5 Incipit Cod. Vat. P. I 80.
I COd. Dr. m. quo tum, ulterii cum tum.
98쪽
saluti esset, et reos elementer obiurgasset. Ubi vivarium d fili dabitis, memento quum diligentissime, si feras percuties, quum admittere. Galbam certe ud Contumesellas produces. An potes oeiavidus Lorii 3 Vule, Domine: patri pluestio, mufri dic salutem, me desiderat a. Cato quid dient do Galbaubsoluto, tu melius scis; ego memini propter frutris filios Dum ubesolutum. To b' at insuc ipso inspice . Cuio igitur dis-
sun tot neve suos neve alienos quis liberos ad misericordiam conciliandum Productit, neve uxores, neve nilfines, vel ullus omnino seminas. Dominam matrem saluta.
Matio ad te non seripsi, quia te commodior in osSe nudieram, et quia ipse in alio negotio occupatus fueram; nec Su8tineo ud te umquam quicquam scribere, nisi remisso et soluto et libero animo. Igitur si recto Sumus, fac me ut sciam: quid enim optem, seis; quum merito optem, scio. Vale, meus magi Ster, qui merito apud animum uiuum Omnis omni re prevenis . Mi magistor, ecce non dormito, et cogo me ut dormiam, ne tu irascaris. Aesiimus utique me vespora haec scribere. Cureuius s ue)ye fr)ostatus testi emenduri.
i Codex: et guum. 2 cs. Cic. in Bruto 23. 3 Codex: remissio.
4 Ineipit Cod. Vat. D. 179. 5 Ita CodcX. I Hanc subscriptionem Maius se vidisse testatur; hodie praeter incerta quaedam vestigia omnia evanuertitit. Post ad M. Caesarem ulliquid scriptum fuisse videtur: sortiisso ΚΤ INVICEM. Cnoeilii nomen sine vestigio periit: quis fuerit, ignoramus. Ridicula est coniectura Maii, qua repudiata ipse in Addendis cogitaro videtur de Caecilio Vindice, cuius grammaticis fragmentis utitur Cassiodorus Uud Pulsch. p. 23 17.
99쪽
Quoniam scio quanto opere sis -- Tandem tubollarius proficiscitur. xius. Advuntum tuum mihi frater. uuamquam ad te cras venio. Haec mu in Praesentia. Omnium artium, ut Ogo arbitror. Volensibus dis spem salutis. Postquam vehiculum inscendi. Ut ego, dii boni, consternatus. Noκ videmus. Ego hodie uti hora. C. Aufidius animos tollit. Nos valemus. Ego aliquantum.
EPISTULARUM AD M. CAESAREM ET INVICEM
Quoniam seio quanto opere sis anxiust ot columbae eum lupis et aquilis cantantem so lusebantur iu-muniores insidiarum et unguium et dentium. Quae subula recte interpraefantibus illud profecto significat fuisse Ogrogio ingenio eximiaque eloquentia virum, qui plurimos virtutum suarum facundiaeque iidmiratione devinexerit; eumque umicos ne sectatores suos ita institui8se, ut quamquam diversis nationibus convenae variis moribus inbuti, concordarent' tamen ut consuescorent et congregarentur, init eum ferocibus, placidi eum violentis, quom superbis moderati, cum crudelibus timidi: omnes deinde' paulatim vitia insita exuerent,
u In marstine summae pv. Seq.: Omlivus convenas variis moribus inbutos concordare sedit. 1 Sequitur in pagina spatium vacuum, unde constat Persectum csse indicem epistularum huius libri.2 Desiderantur paginae duae. Incipit Cod. Vatican. P. 228, lectu difficilis.
100쪽
ΑD M. CAESAREM ET INVICEM LIBER IIII.
virtutem sectarentur, probitatem condiscerent; pudore inpudentiam, Obsequio contumeliam, benignitate malivolentiam conmilitarent. Quod Φ siquis umquam ingonio tantum vvluit,
ut umicos ac sectatoros suos amore inter se mutuo copularet,
tu hoc pro eso perfidios multo sitellius, qui nil omnis virtutos nutus es prius quam institutus. Nam priusquam tibi nutus institutioni suffieiens adolesceret, iam tu perseetus atque omnibus bonis artibus λ absolutus: unte pubertatem vir bonus; ante togam virilem di 'endi peritus. Verum sex omnibus virtutibus tuis hoc vol pruseeipue admirandum, quod omnis umieos tuos concordia copulas. Noc tamen dissimulaverim mulio hoc esso difficilius, quam ut fuerito ac leones cithara mitigentur: quod tu saeilius obtinebis, si unum illud vitium funditus sextirpandum eruendumque curaveris, ne live-unt neve invideant invicem amici tui sibi , neve quod tu alii tribueris aut beno seceris, sibi quisque illud deperire ued 'irabi putet . Invidia perniciosum inter homines mulum maximeque internecivum, sibi liliisque pariter obnoxium; sed si procul u cohorte tua prohibueris, uteris umidis concordibus et benignis, ut nunc uteris: Sin illiqua pervaserit, magna molestia mugitoque labore serii restinguendum. Sud meliora quaeso subulemur. Anio Iulianum , inde enim hic sermo it fluxit; amo omnis qui te diligunt; amo deos qui te iniuntur; amo vitam propter te; amo litteras tecum; cum ' amicis tuis mihi amorem tui ingurgito. yu In morvine: Iloe Oxtirpa, Caesar, ne amici tui invicem libeant ': novo quo l ulli tu bene seceris, gibi quisque deperire ac detrahi putet. Invidia Perniciosum inter hominus malum.1 codex: quo. 2 Incipit Cod. Vat. p. 227. - In pagina quae hinc incipit friplex cernitur scriptura, prima Frontonis; tertia synodi chalcedonensis; su-eunda item ad eandem synodum pertinens, utque ita tertiae supposita ut nihilominus adhuc legatur. Muti . 3 Maius omisit. 4 Seliopenus: id si. 5 Vido Epistulas ad Amicos I, 17. 6 Tantum sero spatii oblitterati in Codice est. Maius.