장음표시 사용
151쪽
u. CORNELII FRGNTONIS EPISTULARUM
plerumque milites in statiris custris habebat: nisi cum odos aut pubuli mestus locum mutare sub morat. Scd neque muniebantur neque more militari Distiliae steducebantur: ut cuique libe-bul. ab stynis uberat. Liaeae permixti cum militibus rem noctuque vastabantur: palantes astros vastare, villus GPustriare, pecoris et mancipiorum praedas certantes a re, eaque mutare cum mercatoribus vino advecticio et aliis tulibus: praeterea frumentum publice datum vendere, panem in dira mercarie postremo quaecumque dici aut βnui queunt Onuviae luaevriaeque probra, cu in illo exercitu cuncta D re et ulla amplius. Sed in ea dis mullule M tellum' non minus quum in rebus hostilibus munum et supientem virum fuisse Icomperiori, tun a temperantia inter umbitionem, saevitium . . Animo δl Suetum . . uva ruml . . iiiiii riast habui et . . ub illo . . Sue . . ben P. 3 Sod . . . et voluptatibus .... Mil in his erat Sempronia ', quae multa saepe virilis au ducitie facinora commiserat. Hure mulier stenere atque forma, yrueterea viro liberis salis fortunatur litteris oraecis et Iutinis Hoc ae psallere, saliure etestantius quum necessse est probae: multa alia quae iustrumenta luxuriae. Sed ei curiora semper omnia quam decus ad el' tare sese. manus supplices ad caelum tenuere, miserari parvos liberos,u In marmine: De sorma imperatoris. b In marstinet Semprouia multa saepe virilis audaciae facinora commiserat.1 Cod. Mee. m. munebantur. Mia haec duo vectu, quae desunt inplorisque Sallustii Codicibus. Praseterea apud Sallustium logitur: milites Matinis castris - uti cuique libebat - et palantes noros - probra, in illo
2 Iia Maius. 3 Incipit Cod. Ambr. p. 96, sed nihil in ea legi potest: ssequitur
tum p. 89. itidem obscura set lacunosa, in qua paucae tantum littera consΡiciuntur versus muri noni extortorem. Contulit tamen dii Riseu columnam priorem, i. e. usque ait: cle us. Aliora logi omnino nequit. 4 Octavo vorsu a linea ita logitur B pro buri; Muius in margino vii re sibi visus ostr et voluptatiba b pro v).5 D 3 imo vorsu a linon. Sallust. Cutil. c. 25, npud quem l 'gitur:
6 Incipit Cod. Ambr. p. 90, lae ra, obscura, Prusa: contulit dia ui uusque ad payeDe. Exscribitur Sallust. Catil. e. 3l.
152쪽
AD ANTONINUM IMP. ET INVICEM MBER II. I li
rmitare, omnia parere,' superbia atque deliciis omissis
Formis . . . miS rut . . multis . . . ne damnum . . . mi SiSti. . nonus. Sed . . . quem . . . Sal . . .
VII. Magistro 31m. Oration0s dosidorat sibi Dominus meus frator vol u movet a is quam primum mitti. Sed ego imalol mi mugistor, tu mittas; seasque ut in promptu haberes, exvmplaria, quae apud nos orant, misi tibi. Ego mox alia conficiam, i ' quas
Vulo mi dulcissimo magister. Nepotem Saluta. VIII. Domino Meo. Pro colora orga me boni volentia tua fecisti, quod orationum, quas frater iuus Dominus noster desideraverat, milion durum me gratiam inire voluisti. Adiunxi ultro ogo tertium orationem pro Demonstrato Petiliano, do qua illi seribsi;
primum fratri tuo obtuli, didiei ex eo, Asclepiodotum, qui Oratione ista compelletur, a te nou inprobari. Quod ubi primum comperi, curavi sequi dona abolere orationseni: Hod iani pervi erat in munus plurium, quam ut aboleri posset. Quid igitur 3 quid γ inquam. Nisi ' Asclepiodotum, cum a te Probetur, mihi quoque fieri umidissimum, tam hercule quam eκtu miles summus nunc meus, quamquam uxi et Oratio. Vule mi Domino dulcissime. 1 Addidit Maius; dosest in Codice. 2 Incipit Cod. Vatic. obscura p. 72 Loctionsem dodi Maii, qui
notat inter quae et gine quatuor verba intercidisse Ot unum vΘrbum inter in et mora. Dii uim vidit: quae t IM . N . . mora. a Heindorsius corrigit: intercedente. . 4 Epistolam ad Vorum habὐbimus inina. 5 Quae sequutitur in Codice interior 3 et Maius ira supplovit sex Epist. ad Verum. 6 L una tanta soro sest altero loco, num in nostra sepiAtola lia ovix l guntur Η indorsius scribit: Ouid igitur' quid nunc faciam' . sele
153쪽
M. CORNELII FRONTONIS EPISTULABUM IX. Domino MPO. Has interea orationes mittito. In te . . y duas delig . . . X. ly Domino Mes.. . Post . . PBr . . quid . . ing . . nus tibi ot cud . .
t r . . . non . . PoteS . . nondum . . . utiqua in . . . ius. Nisi . . I QR . . nil .
Fragmentum. Mille me, Marco, praetoritast vitae mono Paonites. μl Supplo quinque littoras. 2 Supploiis quatuor sere verbis explicit brevissima opistula. Mutua. a Incipit Cod. Ambros. p. 71 Pri R. 4 In his lacunis portit prope latoreulum unum cum dimidio. Maius.l, B liquum ost dimidium laterculum oblittorulum. Musus. si charisius haoc laudat p. 206 Keil. ox Frontono ad Antoninum in- vicona lib. II.
154쪽
AD VERUM IMPER. AURELIUM CAESAREM LIBER I. 113
M. FROΝΤONIS EPISTULARUM AD VERUM IMPERATOREM AURELIUM CAESAREM
. . . Sit, quod iubes, reetum fortasse sed serum: uoque enim omnia, quae ratio postulat, etiam aetas tolerat. - An tu cycnum coges in ultima cantione cornicum voculas nemulari γ' . . . . ingenio discrepanti iuberesne me niti contra
naturam, adverso quod aiunt flumine 2 uuid, κi quis postularet, ut Phidias' ludicra aut Canaelius deum simulacra fingeret 2 aut Calamis Turdua 3 aut Polyelotus - Etrusea 2 Quid si Parrhasium' versicolora pingore iubseret, aut Apellen uni colora, nut Nealcen magnifica, aut Nician Obscura, uut Dionysium inlustria, aut laseivia' Euphranorem, aut Pausium
piroeptia γ' In poetis' autem quis ignorat ut graeilis sit
a In mnmine: Qui artificum quid melius singuli secerint. Retores nobiles Phidias ete. b In mamine: Quid singuli poetae proprium habent.1 Ambigi potest de sede huius fragmonti, quod legebatur quatuor prioribus paginis Codicis Vaticani. Equidem in incerta re secutus sum coniecturam Maii haud improbabilem. 2 Utraque sententia a Maio sexscripta e margins pag. 2, nam tunciam totus contextus oblitteratus erat. Incipit Post haec P. 1. 3 In marino, ubi sententia repetitur, legitur: iuberesne me insenio
diserepante. Murus. 4 Cod. sec. m. turinu.
5 In margine Poscillux. 6 In margine sine h. et Ita CodeX.8 Cario exesa est tum hoc tum aliis locis membrana huius paginae. Et quidem huic quatuor aut quinquo litteras amisino videbantur in lacuna, praeter incertas duas quas uncis inelusi. Scripsi autem proelia ProΡter Euphranoris tabulam proelii sequestris, quam colobrat Plinius XXXV. II. cum Pausania I. 3. Maius.
155쪽
M. CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM Lucilius, Albucius uridus, sublimis Lucretius. mediocris Pa-eubius , inaequalis Aeeius, Ennius multiformis 3 Historium quoque scribsere Sallustius structo, Pictor incondito, Claudius lepide, Antias invenuste, Seisenna longinque, verbis Cato multiiugis, Coolius singulis. Contionuturh nutem Cato infeste, Gracchus turbulente, Tullius copiose. Iam in iudieiis' saevit idem Cato, triumphat Uiestro. tumultuatur Graeelius, Calvus
Sed linoc exempla fortasse contemnas. Quid 2 philosophi ipsi nonne diverso genere orationis usi sunt 3 Zeno ad do-eendum planissimus, Socrates ad coarguendum captiosissimus, Diogenes ad 3 exprobrandum promptissimus, Heraclitus Obscurus involvero omnia, Pythagora β miriseus elandestinis ηignis sancire omnia, Clitomachus anceps iu dubium vocare omnia. Quidnam igitur agoretit isti ipsi sapientissimi viri. 8i de suo quisque moro atque instituto deducerentur 3 Socra' tos ne eoargueret, Zeno ne disceptaret, Diogenes ne ineri'- paret, nequid Pythagora sanciret, nequid Heraelitus absconderet, nequid Clitomachus ambigeret. Sed ne in prima ista parte diutius quum epistulae modus postulat commorsemur, tempus est do verbis' primum quid censeas con8iderare. Dic sodes hoc mihi, ut inne, tametisi sine ullo labore ac studio meo verba mihi elegantiora ultro accurrerent, Spernenda censes ne repudianda 3 An eum laboro quidem et studio investigare verba elegantia prohibes, eadem vero, si ultro, si iniussu atque invocatu meo Venerint, ut Menelaum L nil opulus', quidem redipi iubes' Νam istud quia In mamme: Quid histori ei proprium liab0nt.b In mamine: De contionantium Propriis.c In mumine: Quae in causidiciat singulis suerint propria.d In mamitie: Et philosophi divereo genere atque oratione i i. e In mamine: Nunc de verbis.s In mumine: Menelaus invocatus ad epulus venit et receptus ost.
I Cod. sec. m. Pacuvius. 2 Cod. sec. m. Sisenna.
3 Codex: Xeno. infra Zeno. 4 Ineipit Cod. Vat. P. 4. 5 ita Codex. . si In codice repetitur venerint. Librarius priore loco delevisse
156쪽
AD VERUM IMPER. AURELIUM CAESAREM LIBER I. 115 leni vetare, durum prosus atque inhumanum est: consimile ut si ab hospite, qui to Falerno accipiat, quod rure eius natum domi supprfiat, Cretense postules vel Su guntinum, quod malum i foris quaerendum sibi atque mercandum sit. Quid . . . . y Haud igitur indicarent ea si . . . . Quid nostra memoria Euphrates, Dio, Timueratos . Athenodotus 2 quid horum magister Musonius 2 ' nonne ηumma sucundia praediti, neque minus sapientiae quam eloquentiae gloria incluti Oxstiterunt 3 An tu 3 . . . consulto Verbis usum β ne Pnllium quidem sordibus obsitum candido et pure lauto praetulisset γ Nisi sorte eum tu arbitrare elaudum quoque consulto factum, et Servum consulto natum . Quid igitur est 2 tum
sudilo ille' II. Magistro M o.
. . . ly nostro, Culpurnium dico, contentio eΗt, quem ego fastile, et omnibus spectantibus, et te, si spectaveris, teste revineum, Pyladoni' magistro suo' istum tanto meliorem esst,
a In murone: Epietatus incuriosus. Socrates, Xenophon. Antisthenes, Aeschines, Plato. b In mamine: Euphrates, Dio, Timocrates, Athenodosus 6t horum magister Musonius, philosophi eloquontissimi. o In mamine: Nisi sorio Epictetum arbitrare etiam claudum consulto iactum. Numquam volumiarius verborum sordes induimul. Forte et servus consulto natus est sapistus 3 sed ita eloquentia caruit pedum tueolumitate. videtur. Lachnuvinus comm . in Lucret. D. l4: ud epultis, interim quidem. Orellius: Menelaum ad epulas memorant vel alunt, item roripi iubes. I Incipit Cod. Vat. Ρ. 3 in qua praeter marginem nunc nihil legi potest.2 Legi nequeunt versus undecim huius latercidi. Maius. 3 Rursus legi nequeunt versus novem. Maias. 4 Supple duo verba. Mutus. 5 Exin quinque versus logi nequeunt. Maiux.6 E marginis lemmato licet particulam supplere huius lacunn . unius.7 Incipit Cod. Ambros. p. 426. SupΡleo: Mihi cum nostro. 8 Pantomimum cui extat inscriptio cum leonibus scenicis in nodibus bibliotheino Ambrosianae. Maius.s Tam magistro quam discipulo cognomen fuit Pylades, fe9te inscriptione apud Gruterum 33 l. i. Masus.
157쪽
lli IM. CORNELII FRONTONIS EPlSTULARUM quanto sit Apolausων similior. Sod quod sine ioco dientur. iube Vulerium istum Autonium dare mihi libellum, uti ro-
Scriptione quoque nostra gratia sententino nostrae fiat. Εpistulam tuam summa cum voluptate et solita cum) admiratione legi. Vale mi magistor. Voro tuo dulcissime ot carissime. lII. Magi Atro MPO. Est quod tecum graviter conquerar. mi magi Ster, et quidem uti querellam dolor superet, quod ogo te tanti post intervallo neu complexus itoque uiliatus sim, cum et in palatium veneris set post tuum ogo ii Domino inseo fratre vix dum discesseram. Equi dom multum si utrem meum obiurgavi,
cur me non revocavit δ: neque culptim abnuere ausus est.
Quantum, oro te. suit aura mihi significare, te ad fratrem meum venturum' osse, velle me quoque visere, postremo rediremo iubore, uti confabularemur γ Quid enim, si mo hodie domum nre SSus, nonne omnibus omissis lubens currum 3 7 qui quidem aegerrimo interim, quod non cotidie nil to commostm: quin gravissimum Stationis nostrae id esse urbitror, quod veniundi ita te iideo' . . solus . . . ud te currissem.' Nunc Oro saltem dum mi . . conte . . quom . . tum . . tumetit quin te . . exter . . lis expectem. Vale mi magistor . Vero tuo carissime et humauissime. I Quem Verus e Syria adduxit. Itaquo haec epistula scripta est post bellum Parthicum. CapitoL in Vero c. 8. In ripi. apud Griit. 3la. 8.
6 Quod periit. vocabulum septem vel octo litterarum, ita supplevi. Et vidoo Schopenum quoque ita Correxisse. 7 Incipit Cod. Ambros. p. 125 obscurisAima; vix leguntur sex Primi
8 In sequentibus lacunis periit Dropo integrum latereulum. Maias. 9 Maius laudat curristi e Tertulliano do Fuga in Persectit. D. I 2. Hoindoesius ita ludit: quod neniendi au te adeo Dauca tem Doru suΡPOt Nut.
Ego vol in soleis, si me voca os, ad te cur rissem. Nunc oro, saltem, dum
mihi non vacat ad te eonsendoro, rescribas quomodo valeas. Noc diu lain
158쪽
AD VERUM IMPER. AURELIUM CAESAREM LIBER l. ili V. Domino Moo Vero Augusto. Quod heri, cum in palatium vestri visundi causa v0nis- Sem, non ite viS 'irim, non Inoa culpa evenis- ostendum paulo post. Quodsι volens liboris seiunii animo hoc oraclum non persolvissem, hau dilualiquam me paeniter 't. Fuit leniit , fuit Iliaeel ouum, eur tu tum ' δ tam illuribus litiseris modum
X postularos. Neque tanto opere gauderem. Hei. cum ad te venisNem, Summo cum honore ut, to ut pellutus essem, quam
nunc gaudeo tanto me iurgio desideratum. Namque tu pro tua singulari humanitate omn0s ni Afri ordinis viros, ubi praesto adsunt. honorifice adsuris, non omneμ magno opore roquiris ut sentos. Hasec d ni suo causa δ sest, in qua malim te mihi graviter irasci quam libenter ignoseore. Irasceris senim quanto desiderantius desideras . . bi A si amaro desieris.' Enimve eum tu tuusque Datser in tantis opibus locuti, tantii multitudine omnium generum omniumque ordinum, tu quos timorem vestrum disporgitis, cireumfusum', mihi quoque partem amoris vostri nonnullum impertintis, quid me lacere oportet, cuius spes' opesque omnes in vobis sunt solis sitae 3 Non otium Pectus meum . . . quid . . nut ubi illos mihi uni Ph . . .
a In marginel, In mamine impedient negotia quamvis tument, quin te revisam aut dextera salvum
1 Duodecim versibus, qui vix legi Possunt. 2 Maius addidit. Non vidit amicus meus. Mox Pro rei sec. m. xi. 3 Ineipit Cod. Ambr. P. 444. 4 Maius seribit nil. Heindoinus a te. 5 Maius scribit eulpti. Amicus vidit ha9 litteras superstites:
DENIC SA. 6 Haec ost loctio Maii. Dabo quod hodie logitur in Codico. Aod
nihil sunt extudit quanto . . . desiderantius desider . . A . REP . . . E . . TU 'IlleCO . . A . . EXISSEN . . . bis. Hi sunt duo vorinus cum dimidio. 7 Scr. Hircumfusi. Hein mus. 8 Ab hac voce usque ad praestare poAxim nil vidore in Codice licuit. 9 Supplo versus in his lacunis serino quinque. Maius.
deμideratum . . In quam ut vos immo reb. . illos mihi ante.
159쪽
M CORNELII FRONTONIS EPISTULARUM Praesitare possim, quam ut vos illis anteponam. i Sic senim profecto merebor, ut vos quoque illos mihi anteponatis. Sed ne diutius defensionem meam diiseram, nuIla, ut dixi, mea culpa accidit, ut te non convenirem. Num ex hortis ego redii Romam ante diem quintum kal. upril. diluculo, ut
. . si possem te longo post tompore convenirem . Sed eo . . Si . . ne in tanta pergerem . . ut sudorem γ satin salvae ut percontarer 3 an ut complecterer 3 uti ut exoscularer 3 an ut confabularer 3 uti quarto post menso lacrimas vestras spectatum mensque ostentatum Usenirem 2 Quid igitur postero die Dei 3 Non sum ausus neque fratri tuo neque tibi scribere me ad vos esse venturum, sod nil liberium vestrum Charilam perscripsi his, si recte memini, verbis: 'Apu ch μενου ευκaipovccTiv ocpi κεc0cii με πpOc uυτου cυ μOi bηλ cou ci αυεi ευ- cppviv καμoi spiλOC καμoi 5b' επε cretλευ , ni sego in palatium
. . . . si vestrae Ρro re nata Decupationes . . aliud percontatum an videre me posset; postqvum respondi posse, succidaneum sibi Τranquillum nostrum paravit, quem etiami Incipit Cod. Ambr. P. 443. 2 Maius adnotavit sox litteras supplendas e e. Du Rieu tu Codico vidit vestigia sore evanida, quae ducero videbuntur ad: ... BlLLA,μod locus admodum male habitus est. Fortasse latet: propter illa. 3 Sio Maius. Dii Rieu videro sibi vid atur: CO 'SUERO, sed
loctionem non Praestat. 4 Supple versus ducem. Tum sequitur ultimus versiculus Prioris columnae: altera incipit u verbis: ut facerem. Supplet Heindortius: Sedeo remoriari visum est utiquantisper, ne in tanta vestra OccuPutione κω- ti in ad vos persterem. Quid ut facerem'
certae sunt. Itaque quod dedi non certum est, sed tamen verisimile. Apud Mutum Ρostoriora tria verba omittuntur; priora prorsus absurde edita sunt. 6 Sequitur cod. Ambr. p. 446, lacera, obscura, erasu. Sex tantum vorba Maius vidit in margine, quac praeter poΗtremum aliud dii Riseu quoquu vidit: primum tamen non videtur osso vextrae, sed destrue. Su-quitur p. 445, itidem lacura. Suspicatus sum haec cum Ruphrioribus coimhaerere: folioruin distributio suadet et argumentum oPistolao non re-Pugunt.
160쪽
de euris tibi umidis diligat, nisi quod prior ratio est eius qui
minus ost nostri si iidiosus. ' Ego dem . . . . leo . . . Urem. Num iS quoque Ox tempore eum vidit. Invonitnutoni me Tranquillus cum frigeret, etiam nunc vetantoni, sed minus . . belli . . : tum quanta Tranquilli industriuo, quiuisi μcirot quanto opere me diligeres, volumiurium hoc useMO-tium sibi nuinquum ex P ti8set. AD VERUM.
I. 'Domino neo Vero Aug. Kal. Iam tum, Imperator, esto orgii mo ut vi teri ut suo tuus nuimus feret. Vel tu me neglegito, vel etiam spernito: nihil denique honoris inpertito, in postremis', 8i vidPbitur, hubeto.
R In mar9ine: Prior ratio - sastidiosus. i Versuum trium amissorum haec initia totidom: tDrtio versu proteo Maius legit uer. 2 Supplendi, ut puto, duo veratis. Ita Miniu8. Amicus o Codice adnotavit:
Sed frugira haec expedire conatus gum. 3 Post subscriptionem duorum versuum si utium. Cetorum errare milii videlitur, qui putent latere fragmonium opistolae ad M. Annium Verum: explicui in Prologomonis, cur crodiderim M. Caesarem uniuud ptionem Frontone magistro non fuisse usum. 4 Hoc vocabulum in codice non amplius apparet. Maius tamen vidit. 5 Post unius versus sPatium. si Ita Maius. Amico inter inpertito et - remis tres tantum litterae intercidi fiso videbuntur.