The history of Apollonius: according to the Latin original

121쪽

o δὲ ' καλῶς θει' φησὶν, κἀκεῖνος πῶροι μέσα. ἐκείνη πάλιν ἐγερθεὶς πίπτει 'ς -οὐ τούς πόδας, παρακαλεῖ καὶ τον αντον, τους πρώτους λόγους λέγει,570 δακρύει, καὶ τὸ ψυχικον της ἔδωκεν ὁ ἄρρος. - ειδεν καὶ ἄὐηκουσεν την παρθενιαν την εἶχεν, λυπατω κλαίει καὶ αυτὸ διπλον πυῶν της δίδει, καὶ μώγει καὶ ἀψίνει την μετοι λύπης μ' ης. ὁ α λος αρχων στεκεν ἔξω κι ἀνάμενέν τον 575 εστράφη ἔξω κ' ἔστεκεν, λέγει αυτὸν τον - μη, κύρι, - χες το πικρὸν παρολτην λύπην πουχω ς' ῆλθεν κι ὁ τρίτος ρ ῶς αὐτούς ἀπέπεφεν, κεῖνον, καὶ τῆ πρωὶ γὰρ ἔλαβεν τα χρήματα - εχει καὶ τω Μαρκίον τά δωκεν, τὸν ἀσεβη μεῖνον. 580 λαβε ' φησὶν ' τὰ χρηματα - ἡ παρθένος μένω.'' ἐκεῖνος δὲ ὁ ἀσεβὴς ες το πορνεὰν την στέλλει μείνη πάλιν συνηθως τὴν παρθενών της εἶχεν, καὶ χρηματα την εδιδον πολλὰ δῶ την φυρον τους. ἐκεῖνος δ' ὁ Μαρκίωνα Ῥυκ ηθελεν γὰρ οἴτω, 585 οὐ καρώτων ωρισεν - πώνη νωτην φθείρη. εκεῖνος δε ἀντίλεγεν χυ δύναμω ποιῆσα4.''μ ολ τὸν φοβέρισεν, πιέρνεται καὶ παγει.

κακείνη εἰς τους πόδαμοῦ του πίπτει, παρακαλῶ τον

122쪽

ὁ δὲ Ἀαὶ τ ῶνα τόση βιῶ τὴν χει ὁ Μαρκίων, 590διλαυτὶ τὰ στάμενα - αν καὶ το κερδος; '

κ ὴ κόρη παρεκαλει τον, τουτον τον λόγον λέγει δν θελη στάμενα πολλὰ, νὰ ἔχη καὶ το κέρδος, ο ἐπίσταμαι καλως κιθάραν - τὴν παίζω, - να ουδω πανωνοστα, αινίγματα νὰ λέγω - 595εις γάμους καὶ εἰς ἐγ- πάντοθεν δι et ναίνω, νὰ os συνάγω στάμενα ει ὁσον - χορτάνη.' λοιπον παρακαλεῖ αὐταν ἀπαὶ τούτους τους λόγους Ἀλπίζω, τον κύριον - μὸ το συμπαθη .'' ὁ δὲ επενευσεν ωθὼς καὶ τω καὶ λέγει τομο, 600 καὶ τὴν κιθάραν εποικεν καὶ την Ταρσὰν την δίδει, καὶ κάμνει διαλαλημονδε την ἀπορὰν ἀπέσω τίς θὲ, ἀκούσανασματα, ὀνίγματα καὶ λόγους και - διαν καὶ J παπφδιαν εις την Ταρσὰν ἁ π n.' καὶ οἴτως γαρ ἀπέφυγεν ον ολεθρον του πλάνου 605 καιέσωσεν απο θεου την παρθενὼν την εἶχεν.'A λλεις fletro λώνων τον λόγον δῶ νὰ στρέ νω. - ολ εκατελάβασιν κὰν πέντε δέκα χρόνοι, ὐπάγει 'Aπολ νιος, τον Ταρσον ἀπέσω ἀναζητωντα την Ταρσῶν θελε - την παντ-φη. 610

ηὐρεν τοναναγκαλίωνα μετα της γυναικος του, τα -- εφορούσασιν τάχα δια την κορον. - ἔμαθεν τον θάνατον 'ς το μνημάν της σώνει,τοις τρίχας του, σπασεν, το πρόσω πον του δερνει,

και την Ταρσίαν,κραζεν καὶ την 'Αρχιστρατοῖσαν. 615α- ό μι--κλαυσεν, αἱ πέτρα ἐν νησαν, - των πολλῶν τον κοπετον ἀνδρων τε καὶ γυναίκωνὴ γη πηγεν κ' ἔρχετον τὰ νέφη, σκοτεινιάσαν. αὐγη νὰ φεύγη ἀπο της γης, ε το καράβι ἐσέβη.

123쪽

620 εἰ - - - του καραβιοὐ 'ς τον βρωμον ἐκατέβην,

τον ναύκληρον παρακαλεῖ - τον γραμματικον του- ρουν φρονταν, μέρ-ναν λην του Ῥαβίου,κ ἐκείνου δὲ, σύνολον μηδὲ, τον μίλησουν. κάμνουσιν -- πῶς καὶ δυο ἀπο πολιν - πόλιν,625 iam νησὶν ἔ- νησὶν - τὴν μεγαλην Πέμπτην, καὶ το προ ευρέθησαν - , την Μιτυλήνην. 'κεῖ ορισμον του ζητησαν - μαων ε τον λιμωνα, κι ορίζει - -πολ χωρὶς λάμπουρον κώ-- διν. no μαυροφορουσαν 630 ψυγ- οι ναύταις εἰς την γην, γναν- οι φιτ αλλοι. λαρχων του ἐρωτησεν ωες καὶ ποθεν εἶσθε ς' καὶ κεῖνοι ἀπεκρίθησαν, Ἀφέντης εῖν της Τύρου.''

λοιπον αὐθέντης του τοπου στεμε τους - νυ του,

πολλα τοι εσυντ ασιν, αὐτος δ' Ουκ ειπεν λόγους

ἀπόδειγμα του εραν T- του πολυαθλίου, καὶ μετὰ ταμ τον λον καὶ ὁλους -- ωνίους. οὐδὲ φωνην ου ἔδωκεν, ακροαπις ου ητον. 640 καὶ στρέφουνται καὶ λέγουν τον αὐθέντη 'Aντινα --.εκεῖνος ἀκ το ἡκουσεν πολλὰ θα, εῖχεν --, καὶ την μεγάλην κυριακην φάσκουν την τολμωHτους αρχοντά του επηρεν ad ἁμπεν ει το πλοῖον.

ελοεν μη καὶ ἔλαθεν καὶ ξέβην με μείνους. 645' - πλοῖον ἔσω σέβησαν κ Αντιναγόρας λέγει χαῖρε, κυρὲ πολλώνιε, καὶ πάλιν iam iam, -κ εν θλίψις σημερον, αλλὰ χαρὰ μεγάλη,

παγκόσμως ἀνάστασις ριστου του ζωοδότου, καὶ των πιστων μηνις ἀνάσταπις των πάντων.

ref ea.

124쪽

σον νάστα, ἔξελ- θεν - α φορτί- 660αυτὸς γαρ μέ - καὶ νεκρούς - ωντα-- νὰ κρώτω τῆ δευτέρα τῆ φρικτὴ οἱ, αροι ἀλληλους νὰ Γλωσι κου - χαρουν εἰς τὰς μονὶ κυρίμ. λοιπον ανάστα, ἔξελθε, θεκμη παροξώπι 'ουδε τὸν λόγον ἔδωκεν οὐδ' ἀπεκρί' o K. 665 4 την Ταρσίαν ἔπεψεν, καὶ φέρον την ρογος του, κράζει καὶ παραγγαλ- την - πάρη τὴν κιθάραν, - πα προς Απολλώνιον - τον παρηγορη Tma ἔν ori ἐβ γαλιστῆ ἀπ - καράβι μέσαρο πιλλε νά, ἐλευθερη κ ἐγω ν ἀπο πο- 660 τὰ στάμενα που ἔδωκεν λαυρις Μαρκώνης, ἐ- νὰ τὰ πλερόνω πευθώς γαρ πάλιν ἡ Ταρσὰ την μουσι ν λαμβάνει, εἰς την κοιλιῶν του καραβιου ἀνέβηκεν ἡ κόρη, τον πρίτων προσκύνησεν, στέκε καὶ χωρο ταν. 666 παρ'πορῶς καὶ ρηματα ηρξατο - τον λέγη χτου- εὶ τὰ λυπηρὰ τά ,ει, ψέντη, ὁ κόσμος.''κά, την κιθάραν ἔκρουεν - μέλος το κηλμειν χυκ εχει ὁ κοσμος δ ορ- ουδὲ τὰ πλουτη κέρδος ελων μοι γεννηθημεν γ' μνοὶ πάλιν ωαμεν. 670χίλια em ει σωμεν - μία - ῶναι. ποὐ κεῖται κά4 'ρυ πωροῖ, ελαίνει 'υχη του, καὶ τίς ἔγνω μυστηριον ἡ την βουλὴν κυρίου, - πως ἀπέβη ὁ θάνατος, πῶς ἀκατασχ'λάζει ποσαμ πιπι ς, πόσας via καὶ συμφορὰς του βίου, 676

καὶ λέγει την ' πόθεν εἰσαι - πόθεν η γενεά σου; κ' ετ ροσαμ καὶ συντυχεῖν καὶ ε ειν προς μέναν i 680δaεις μου λησιν πολλὸν καὶ ταραχην -- ν.''

125쪽

καὶ ἔλα ἔξω μεθ ήμων τὴν σημερον ἡμέραν. a ἔθην σήμερον ἔξω ἀπέσω ἀπ τὸ α β

- σπουδάν του ἔλαβεν, πάλιν παρακάλεῖ -

ω ἐκεῖνος την πρόπισεν πιτ, δεξιὰν ἀγκωνα, τουτο δ' ἐαί το πολλὰ ἀπω φυχης στενάζει, ἀνέκραζεν καὶ στέναζεν -' ἔπαθεν ἡ κόρη δν ἡξευρες τὸ γένος μου καὶ τίνος κόρη ἀμαι, - ἔπασχας καὶ - κλαι- αν-- μετὰ μένα. 700 - μαι κόρη πρίγκνπος, προνος βασίλεις της Τύρου καὶ της Τρωολης ais της Ἀντιοχείμ. - δέσποιναχ μάννα μου μέσα εις το καράβιν. ἐγέννησέ με δύσνυχος, ἀπώθανεν μείνη κά, μένα, παπψω μου ἐς τὴν Ἀρσον - παίμνει 706 καὶπαραδιδει με ἐκ τω κύριον Στραγγαλεων

126쪽

χρυσίνους δaει κατον καὶ παίρνει με δῶ σκλάβαλ το πορνεῖον μ' ἔστειλεν μνα λαις οπω εἶχεν, γράφει καὶ τίτλον ἄνωθεν ς' ἀνώμων της πωτως, ἔστι τὴν πρω 'ν νύκτα Γνὰ κοιμηθῆ μετὰ μναν,

o δεύτερος - τέταρτον, κι ὁ τρίτος αλλον τόσον, καὶ μετὰ ταμα οἱ εξης ἀπ ένος δηναρίου. M ῆλθεν - προσν νυκτὶ μέντης θν - τόπου, καὶ σκύπτω, τους πόδας του, κλαίω την συμφοράν μου, καὶ δέομαι, ἀντιβολω διὰ την παρθενιάν μου, 730 di υμαι καὶ την τύχην μου, την γένεσιν την εἶχα, κἀκεῖνο ελυπηθη με- κλαυσεν μετὰ μέναν, κα διδει με το ψυχικον, χρυσάφιν λιτραν μίαν. ομως καὶ ὁ δεύτερος, ομοίως και ὁ τρίτος,κ ρογω πιαιν τὰ πηματα δίεω α' αὐθεντολμου. 736αλλ' - ο κ ἀκόρεστος ου μον χορτασμένος

- εἶδεν - ἐκ λου τηρεῖτ' η παρθενιά μου, καὶ δ, ευρέθηκέν τινας ς διὰ - μὸ βιάση, εἶχεν γὰρ δομον ἀσεβὴν νομα Πωκαρωπα,

εκεῖνος' - - λοιπον μετὰ μεγάλης βίως,

- πίπτω - τούς πόδας του, κλαίω, παρα-- τον,

127쪽

καὶ διὰ τουτο - ποιεῖ εἴτις ροτότε παρα- ω αὐτον, τουτον τον λόγον λέγω εἰπε, τον ἀφέντην - καλὰς μου συμπαθήση,

κοὰ μῶν κιθάραν ἔμμην θέλω διὰ in μου ποί ,. 750 - νὰ τὴν κρούω εἰς χέρια μου λογάρι, δι σωρεύσω

διπλουν παρὰ το πόρνειον

ἐπένευσεν ὀ -- κιὼ κέν με - τουτο, καὶ τώρα ὁ Ἀντι γορ- λαρχοντα του τόπου, οπω, πο - - καλον εἰσπι τὴν πρώτην νύκταν, 755 πάχει πάλιν ἐς τὸν θεον ἐναπη ἀπο μένατα στάμενά μου της - βως ἐκείνwνα - δώση,

ἐκεῖνος ἔσω κουσεν - λόγια της κόρης, θωρεῖ καὶ παρομίαζεν της μάννα ς της τὰ κήλη 760 τοσψητον - τηρ της σταν την εὐλογηθη. εἶδεν καὶ τὰ σημάδια της, ευθυς ἀγνώρισέν την τρέχει καὶ α καλια ιν την σκύπτει, καταψιλεῖ την. οὐ μα ὁ πατέρας σου, ὁ πρίγκμας τὸν λέγεις ἐγω τι σέναν κάθομαι εἰς τὴν κοιλῶν του πλοίου, 765 - ἔμαθα - τον Ταρσον ἔτι a αποθαμένη, καὶ εἶδα καὶ τον τάφον σου τριπύρου γεγραμμένον

εξέρχονται -- οι δῶ καὶ ις την ρον ὐπασιν τι βούκινα επαίξασιν μέσα ει το καράβι,

εις τὰ παλάτια θνασιν του αρχοντος του τοπου,

128쪽

ment.

καὶ χαίροντα - εὐφραινο- μικροί τε καὶ μομοι. ἐζητησεν ὁ ἄρχ'ντως ἀφώπης γουν της χώρας, ζητα γυναι- --ον τὴν Ταρσίαν ,πάρη. 780 ἐπένευσεν ὁ κύρις της καὶ τίνοον ὁ γάμος.

ἡ δὲ οὐσία ζητησεν τὸν δυστυχὸν τὸ ωρον,

πέμπει καὶ κωλοσυρουν τον, κώπτουν - κεφαλήν του,

ὁ οἶκος του ἐγίνετον --η - δημοσίου. καὶ μετὰ ταλα πέρασαν τριώκοντα -- ς, 786βλέπει o 'Aπολλώνως hi ινειρον τὴν νύκταν, ori ῆλθεν ἄγγελος eos, λέγει αὐτὸν τοι ταρο γοργον - , τὴν Ἀφεσον, λοὐ κελεύοντός σε, ιὰ προσγω - τούς ναούς, ελα τὰ μναστηρ-

ἐξύπνησεν, 'ερθηκε, λέγει το μειρόν του, καὶ τον γαμβρον του παιρνει τον μοὐ, την Ταρσιαν 'ς την Ἐκνωσον ἀπέπλευσεν - κάτεργα --λα. εἰς ταν - ἐπήγασεν του ἀποστόλου μάννου, 796 ἐπιστηθίου φίλου τολμιστολήτω θεολόγου. ἔμπαν καὶ προσκυνησασιν ανδρια καὶ γυναμα. καὶ εἰς της πρωτομάρτυρος Θέμας ἐκ ἐνησαν πολλα, Ἀπίαις - γρα- και κυμι Λαιστρο υσα,

ἡ σύμβιος οὐ πρίγκιπ- Τύρου Amro λλωνίου. 800ως γουν αὐτος ωίρησεν - λέγη τὰ συμβάντα, - ῆλθεν δῶ της θάλασσας, λέγει διὰ τρη ---, ἐκείνη ἀναπιν - ζει τον κοὐ βράζει ἡ καρδι et mἀπο του θρόνου γέρνεται καὶ πῆ καταφιλεῖ τοι

129쪽

81 ὁ δὲ ἐπένευσεν ευθύς καὶ π ιν εἰς τὸν τάων.ανοίπουσιν καὶ βρίσκουσιν ξυλον ἐς τὸ Φούριν, καὶ τότε μαχλουν τὴν Ταρσιῶν καὶ τῶν τ' ἐς το μέσω. -- αρχ'ντας ἐπάξωσιν, δε δίκησιν ζητουσιν καὶ παίρνουν τὸ α ρόγυνον Vos, την καπελαν 820 ε - μνωεων παρσῶς, - λιθοβολον τους.

τον λάκκον ρυξαν ἀκρον, βόθρον μέγαν επάκαν, καὶ εἰς αὐτον ἀνάπεσον -- fori ἐργάσαντό τομ''τον βίον τούτων ἔπραξαν οἱ ἄρχοντες τῆς πόλης.

826 κεῖ πάλιν εξέβησαν, Ἀντωχειαν υπασιν At Antiooh, σεις τον επροσδέκτησαν μετὰ χαρας μεγάλης is umetin

καὶ στέφασιν τον βασιλ- ἀφέντην εἰς τον τόπον λαz. καὶ τὸν γαμβρον καὶ την Ταρσῶν 'ς τον τόπον τούτους καλει di zye κιὰ φάνη τούς ἀντίτυπου σὰν παίει του πολησαν, tr .ali' 830 κἀκεῖνος κ ἡ βασίλισσα, ἡ 'Aαμστρατιον - 24 μὰ '' ἐπηγαν καὶ ε&βησαν, εἰς Τύρον ἀπεσώνουν. vis.

εω νης - τον εἴδασιν μοι μικροὶ μεγάλοι, εχάρησαν, σκίρτησαν, εἶχαν χαρὰν μεγάλην. πίζει καὶ ἀψίνει τους - τέλος καὶ το χρεός τους - 836 εἰς o υς χρόνους ἔλειπεν ast κεφαλην ἀφηκεν. κἀκεινος ἀποδιάβηκεν, ' την Τρίπολιν ἐθρον,κ ὴ δέσποινα βασίλισσα ἀντάμα μετὰ κεῖνον. ἐκεῖ φασιν τον βασιλ- τον γερον, τον πατέρα, παπλέκουν, καταψι οὐσίν τον, κεῖνος πάλιν κείνους. ...

840 καὶ ην ἰδεῖν πάλιν, εἰ- του - - , ρημα

130쪽

' πατέρα σφραινόμενη τον ἐαυτου λυμπτίνεω ἔκλαμπρος χαρὰ μεγάλη ευφροσύνη 'ελοι γοργον - κασιν διωνὰ τους ἰαυσιν,εκεῖ γὰρ ἀπεμείνασιν --- μὸ τον γέρον. καὶ μετὰ ταμ πέθανεν ὁ βασιλευς ὁ γέρων. --οντο διάδοχοι μου οἱ κληρονόμοι, καὶ τον γαμβρόν του εστειλεν καὶ στέφαν βασιλέαν. 4 ταμ εξο θημεν διὰ τὸ μεγαλεῖα τὰ ἄπειρα - γίνονται καθ' εκάστην ἡμέραν

παρα κυριου παντοκράτορος καὶ ποι τη των πάντων,

εἰς δόξω καὶ 'λ mrJαινον τριάδος ἀδιαιρέτου, νυν καὶ - τε καὶ εἰς τους αἰων- των πιώνων.