The history of Apollonius: according to the Latin original

161쪽

καὶ συ μὲν οὐν ω βασίλεῖ, Παντον ανδρα τουτον, εἰς νίκας τε ἀνδραγαθῶς, - λας' ἀριστείας. εἰς Πέρσας καὶ Σαρακηνους αἰ κ μ λητας

καὶ πανταχου πίνετο νικητης τροπαιοῖ ς

πιστος και πρακτικώτατος, υτ μος ρωμαλέος ὁ βασιλε- ῶς ήκουσε - ποπολον - πληθος, - πῶς ζητουν καὶ θέλουσιν αβλισάρων τε, sed οτι σμω κατ αυτου - Εολον της Ῥώμης,

180 πῶς διὰ φθόνου πικλειστος εγίνηκε του πύργου, - αλα- νὰ κώσαι τρεῖς πόνους τυφλωμένος, καὶ ἔτι ἀνασίατος - εἰς τὸ καθόλου, αδ ος καὶ ἀκέραιος χωρὶς ἐπιβουλίας ὁρίζει, φέρουν τον αυτον ἔμπροσθεν εἰς τους πάντας ' 185 κατέναντι ἐστάθηκενἈκεῖ του βασίλέως, μντο μαν λιν - χρυσον τὰ μάτια τυφλυωμένος καὶ - ἰδεῖν o βασιλεύς μετὰ χαρας τον λ ει ὰ Βελισάριε ' λέγει τον χύχου - πλῆθος, λέγω,

καὶ τους εχθρούς σου ενίκησας τους κατα- τάδες 190 πω τοίνυν, πιστωθων τον πανυπόπτην,

ὁποῖ σε βλέπει καὶ J καλως ἔχει τὸ φως καὶ βλέπεις ὁ φθόνος δντως ηθελεν οτι - σὲ τυφλάπμετὰ ἀνθρώπων τέ τινων πλαστων τε κακοτρόπων.

ἐγὼ δ' ἀπάρτι λύσω σου τὰ δεσμὰ καὶ ταῖς βούλλαις 195 τὴν παρρησίαν τετραπλουν ην εἶχες τότε πρωην, καὶ δόξαν τε καὶ αὐθεντἀ, πάλιν σε κατεστησω, καὶ καπετάνον ποίσω σε εφ ο ν τὴν ἁρμάδαν. ἀνταπεκριθη πάραυτα ὁ Βελισάριός τε καὶ προς τον ανακτα γοργὸν ἀπηλογεῖται, λέγει 200 Ἀναξ ἀνάκτων κάλλιστε, δέσποτα συμφόρε καὶ των Pωμαίων ἀρχηγε ανατολῆς καὶ δύσης, ἐγὼ την βασίλεων σου ποτὲ ο--πταισά την - την χρυσην σου κεφαλην καὶ - την βασιλειάν σου

κω οὐδὲ, εξέβηκα - του θε, ματός σου, 20 αὐ λόγον οὐκ ἐνήργησα δημοερσιας ἔργον δόλος οὐδὲ εὐρέθηκεν ἀπέσω 'ς την καρδιάν μου,

162쪽

ουδὲ ψυχή μου γειρε κατὰ σου ανταρσίαν ου --ομην, βασίλεῖ, αντάρτης εἰς ἐσέν πω ούτως μὲ συνέφερεν ὁ φθονος πως ἐκλώσθη, καθως εἶπας, o βασίλευ, να χάσω τὴν λην μου 210 καὶ τὴν ἀξιαν καὶ τὴν τ 'ν καὶ - των --τιων μυ eπεὶ δ' ὁ φθονος πώποτε οὐ θνησκει εἰς αιωνας,ούτε δ' - ἐνδε μαι εἰς τὸ να δευτερώσω, in ὁ φθόνος παλιν το θηρὰν νὰ μὲ δευτεροδα-ση.αρχοντας θεις, βασιλευ, θαυμαστούς και ἀνδρείους 215δρισον ας in νουσιν, ἁ ποίσουν δούλευσίν σου,

καμὲ δὲ αφες, με δεῖ του - μαι τυφλωμένος,μη τι συνέβη με δεινων εκ των απροσδοκήτων ' ἀκουσας αὐτα παρευθος ὁ βασιλεύς ἀντέφη 'τον νισμόν μου ποῖ- ον, ἐγὼ σὲ συμβουλεύω - 220το θέλημά μου πληρωσον καὶ ἀπειθη μη γίνου. πάραυτα Βελισάριος ἔκλινε το κεφάλιν, πίπτει ειν ν καὶ προσκυν- τον μνα βασίλω, πρωτα φιλεῖ τὰ χώματα, μειτα - τω κω του, καὶ τότε μετὰ χεῖρά του λυσε o μανδήλιν 225oπου ὁ Βελισάριος κεῖθεν ἐτυφλώθην,εκει πάλιν της τ ελυσεν ὁ βασιλεύς ὁ μέγας. καὶ λέγει τον ἀπ του νυν δAω σου την δείαν

του νά - καπετάνιος εφ ο ν την --δα, καὶἰς κελεύσης ποίησον, χεις την εξουσίαν, 230 Marius is αὐθέντην σὲ κατέστησα καὶ πραττε σπερχελεις λαβὼν ὁ Βελισάριος τοιαύτην εξουσίαν, - ταν Wμ, ολ αὐτος - πολεμα καμμίαν ευμορφον εἶχε τον καιρον, μίσευσεν, ἐδιέβη,

κάστρη oma παρέλαβε, μετέτρεφε και χώρας, 235 καὶ πάλιν ἀπεδιδοντο 'Pωμαίοις τὰ Pωμαίων.

ὁ ἀποπτησας χαλινὸν της Κωνσταντίνου πόλης, πάραυτα ωρμησεν κἀκεῖ στολος ὁ των ' μαίων. 240οταν επλησιάσασιν εις γην της ' κλητέρας,

163쪽

ἰδόντες τοῖτο - συμβαν πολλοὶ ἐδείλανδρησαν οι ἄρχοντες ετ μαξαν ἔσεισαν κεφαλάντων. γνωρίσας Βελισάριος την ἀτυχίαν τουτην, διαλαλημον εποίησε, λόγους τοιούτους εἶπεν,250 δ σύρουσιν τὰ κάτεργα ειν πιομοιως καὶ ταλλα, μικρὰ μεγάλα πάραυτα καὶ ra τὰ ξερματώσουν κουπία τε καὶ αρμενα καὶ αρματα παντοῖα, α να τοι ξεβάλλουσιν καὶ ἀι τα εὐκαιρέσουν, καὶ Θαν Ουτως γένηται, κενώσουσι τὰ ξύλα, 255 τότε - α Ουσι φωτὼ κώ δεα νὰ τι καύσουν.Hίνηκε το προστα - εκαυσαν τὰ καράβια,

ἔκαυσε καὶ τὰ κάτεργα, ἀφηκε μόνα τρία, ι - χη δι' ἐπι- ην, ὀὶ - χη διὰ μανδάτα. τότε ὁ καπροάνιος δημηγορεῖ καὶ λώνει 260 Ἀῶ ξεύρετε, οἱ - ντες, μικροί τε καὶ μώλοι,

ετ ποτὲ ου ἔκαυγα τα κάτεργα τὰ ξύλα, ιν εσεῖς τυχαίνσε εἰς μὼν καρδίαν μοι, εις μιαν φυχην εἰς περ ὁλοι - πολεμοῖμεν.

βλέπων ἐγω - δίφυρον καὶ το δικάρδιόν - 26 καὶ πως δειλανδρησσε διὰ το πέσιμον μόνον, ἔκρινα οτι - κωνοῖν τὰ κάτεργα καὶ ξύλα,περοὐ λαὸς ὁ των Γραικων ἐνωθῆ μὲ τοὐς Φράγκους, - πολεμίζουν δυνατὰ - - ἔχουν πόθεν φύγειν,

μετ αντο- νὰ κατακοπουν εις συμπλοκας πολέμου,

τοὐτο δὲ πασι προφωνω καὶ πασι παραγναλώ, εἴ τις δειλιάση καὶ στραφῆ τὰ πίσω του γυρων, ω ηνε se του ανακτος, ἐ- νὰ τον φονεύσω. 275 ει δέ τις ει τον πολεμον σταθῆ και Τήλεμήση, α ρειωμένα, προθυμα καλως ἀνδραπαθή ,

164쪽

ia τὸν πλουτήσω, περισσὰ πήματα νωτου δώσω, - χη καὶ δόξαις καὶ τ-αῖς aetro τον βασιλέα. καὶ το λοιπον ὰς δράμωμεν - πε εἰς τὸ βρωμα, ἀνδρειωμένα, υτ μα, μετα καλης καρδίας 280τους Φράγους ὰ νικησωμεν αυτούς τοὐς Ἐγκλιτιάνους. ἐλπίζωμεν εἰς τον θεον is ενι εις μαντο νῖκος. θαρρω καὶ - δουλώσωμεν Oλην την Ἐγκλητέραν, καὶ μετὰ δόξης καὶ τιμῆς χ την πολιν - στραφουμεν, σκυλα καὶ λάφυρα πο λὰ πολίταις - κερδη - 285 καὶ πλουτον πεμπεφον ὰ πάρουν των Λατίνων. καὶ διὰ τουτο εκαυσα τὰ ξύλα και τὰ πλοῖα δι αυταῖς ταῖς δυο ἀφορμαῖς αἷς θελετε ποικησει, - κερδησωμεν μῶς, - πάρωμεν τὸν τοπον,

εκ την γενεάν οὐ μην θαρρων ἀπηλογήθην

χυκ επραξας στρατιωτικὰ τὰ κάτεργα - καύσης. '' ὐτον καὶ μόνον εἴρηκεν τον λογον ὁ γεννam. 295ακουσας Βελισάριος ευθὼς κατὰ της ρας τον αρχοντα κατεκαυσε καὶ εθανάτωσέν τον, τον θαυμαστον - ενδοξον και μω πολιοῖχον.

απαντες γὰρ ἐφρίξασιν εμβλεποντες - δραμα τρεμουσίν τον οι αρχοντες κ' αυτοὶ οι μοι ἄνον 300πασα ψυχη, μικρος, μεγας, εφύρθην, ἐπαπώθην, φόβος se πη σύμμικτος Κεν εις εκεῖνον. καὶ ἐκ του φόβου του πο ου καὶ ε α οὐ του δέους επολεμίων ἰσχυρως μετὰ καὶ τους Ἀγκλιέζους τόσ επράξαν, τόσ εποικαν, τόσα επώλεμίων, 305ποσως - επαυόντησαν διὰ νυκτος κ μέρας. ἐπέσαν δὲ καὶ - ντες πολλοὶ εκ τοὐς Pωμαίους - πλεὸν ε γίνετο κακ επάνω εἰς τους 'Aγμέζους, μέγα πίνη φονικὸν 'ς την τὶν της Ἐγκλητέρας.

165쪽

310 καὶ τελο ηνδρωνάθησαν οἱ Κωνσταντινοπολλαι καὶ παίρνουν, πρη καὶ λαὸν καὶ τυ νησίν τε ολον, καὶ πλουτον σεράπε ρον, minia, ανδρες, γυναῖκελολον - κατακέρδησεν ἡ σπάθη των ' μαίων. - κάστρον δὲ, ἐξαίρεων - καθολικον ἐκεῖνο,

καὶ πολεμίζουν δι αυτὸ κατονταπλασίως ποσα ἐπολεμίωσι νύκτας καὶ τὰς μέρας, σκάλας εποῖκα ξύλινας, εγκρυφευσαν τὰ τείχη ευθέως ἐνη - σαν ἀπέσω οι 'Pωμαῖοι 320 κάμνουσι πολεμον φρικτον αμφοτερα τὰ μέρη κρεοκοπουνται, κόπτουνται, τὰ αἶματά των χέουν. τίς en διηγήσασθαι τὸν πολεμον ἐκεῖνον, δν εποικαν αμφότεροι Pωμαλι καὶ Λατῖνοι, πόσα νοερτα κορμὼ κείτοντα των ἐνδόξων ;325 τέλος - μέρος των Γραικων μέρδησε το κάστρον. ὁ πρωτος ποῖ σέβηκεν ἀπέσω εἰς το κάστρον

και στήσασιν τὰ φλάμπουρα ς τον τοῖ ν, δύο δεσαν αὐτάδελφοι σύγχανον, Ἀλέξις και Πορολήφας, πατρος, μητρος ἀς, ἐνὸς, ανδρες αιμάτων ησαν 330 πηρχαν καὶ δημότυροι καὶ κάτω ἀπο γένος.

- καπεπάνιος ὁ μέγας τροπαιουχος -- ρώμους ἐκατέβαλεν, αὐτὴν την 'Eγκλητέραν, καὶ πηρεν ολον - νησιν καὶ κατεδούλωσέν το,

καὶ ὁ ανυπότακτος ρηξ μα θέλων ὐπετάγη, 335 τὰ πάντα καὶ εκέρδησεν αλλὰ καὶ πῶς eξείπω ς), ορίζει τους ὁμαίμονας ορὸς προείπομεν δύο, δημότυχοι 'Aλέως - καὶ Πετροληφας, οἱ ποιοιήνδρωνάθησαν καὶ πήδησαν καὶ πηραν

τὸ κάστρον καὶ ε ησασι λάμπουρα βασιλέως, 340 μεγάλως και μέμησαν, δόξασαν 'Pωμαίους, ηθέλησεν αυτὸς τους δῶ - τους ἀντιδοξάση.- σεν -- εἰς δυδ φαριὰ θαυμαστὰ καὶ ωραῖαμ σαλαις χρυσοπλούμισταις, λ υσὰ πτερνιστηρια, καὶ τὸν καθέναν εὐωσε χρυσὸν σπαθιν 'ς την μέσην, δέ καβαλλαριούς τους ἔκαμεν προσκυνητούς αὐθέντας,

166쪽

υσόζωνους καὶ βύσσινα ρουχα καταεαμυτου- εχουν καὶ την κεφαλην γύρωθε πυσωμένην.καὶ πήληκάρια καλὰ διαλεκτοι τους δέδει-4 νὰ -- ἐφηκUύουσιν, ῶς ἔθος - ' ἀξιαν φημίζει καὶ ἀω- τους εἰς ολον τον λαον τω, 350δίδει των στάμενα πολλὰ, ἀμέτρητον λογάριν.ταμα ὁ Βελισάριος ἐποίησεν εἰς αύτους, ει πάντως κατενώπιον δντες ἐν Ἐγκλητέρα με δὲ πάλιν λασιν ἐν Κωνσταντινουπολει, ὁ μέγας ιυστινιανο ετίμησε κἀκεῖνος 355Ἀλέει Πετρο φαν τα ρο, τέτοι τους διλε, ἐνδύματα παράξενα πολλα παρηλλαγμένα, ἐπάνωθε της τραχηλιας, κάτω εἰς τὰς ποδέας, καὶ κάτω h τὰ μανίκια τὰ πάντα χρυσωμέναμ λιθομαργαρίταρα πολύτιμα Na 360 τιμα καὶ ἀξιόνει τους κι οφφίκια τούς ἐδωκε. visesii, Αοιπον πάλιν ἁ στρέψωμεν τον λόγον ἐξοπίσω. . ., 'ra ἄρισε Βόλισάριος εἰς λα τὰ καστελια ῶς οσα εἶχε το νησὶν κεῖνο της 'Eγκλητέρας, καὶ τεκτονησαν ἐκατον καράβια καὶ τριηρεις. 365

- παντολε--ξε τέκτονας πελεκάνους, μέσα εις μηνας τέσσαρας ἐπληρωσαν τα πλοῖα,

ἐχάρηκεν, ἐσκίρτησεν ἀπέσω ἡ φυχή του, καὶ βάλλει καὶ γεμόζει τα λάφυρά τε καὶ σκυλα ε 370 ἀπηρε κέρδος αππενί μιν καὶ χρυσάφιν,

καὶ λιθομαργαρίταρα στολας μαισμένας καὶ et ρε καὶ τους αρχοντα παπων των καστόλων

καὶ κεφαλάδας ob εἶχεν ο 'Eγκλητέρα, α . . 'ον ρτνα τον ἐξάκουστον, τούς πρώτους αὐθεντάδας, raditia. καὶ ἀνυποδητους, γυμνούς ἐντροπιασμένους

σίδηρα εἰς τους ποδα των, ἐξώγκωνα δεμένους μὲ - σχοινὶ 'ς τὸν τράχηλον - καταεικασμένους. τότε ὁ Βελισάριος - ολον - μυσάτον,

167쪽

390 εἰς ἔν νησὶν ἐφθάσασιν ὁ μουν Μιτυληνη,

πραξαν, ἐνεπαύθησαν απι τρεῖς τε μέρ- καὶ πάλιν ἐσηκώθησαν καὶ την ὁδὸν σπιάσαν, κακῶ προς το με νυκτον εφθασαν προς την πόλιν. εἰς εἴκοσι φθάσασι μηνος του Σεπτεβρίου 395- εις τον λιμένα εφραξε iasi ' - κοντοσκάλι, ἀκροπητα, ανόητα, μέχρι του περιδρθρου.

παίζουν πο πέταις, ὀργανα, τουμπάκι ἀνακαράδες, σννουν που--δαις περισσαῖς, γύρονται πάντες, τρέχουν

400 να δοῖν ἐκείνην την χαρὰν, να μάθουν καὶ μανδάτα. σηκόνουσι τὰ φλάμπουρα του βασιλέως τότε, καταξαμύτου ταλα δὲ μετὰ των κου υνίων κάμνουν χαραν ἀνέκφρωττον, τίς δύνατ' - γεῖσθαι; των σκουταρίων φωταυγαὶ καὶ των αρμάτων πάντων 405 - μιον ἀντηύπαζον, αὐτὴν την Ἀφροδίτην, των νέων τὰς παρ- νὰς καὶ τα κραυγὰς ἐκείνων

ποίαν ου πιε ραν φυχην ἐπὶ την εὐφροσύνην ς κω καὶ φύσις ἄψυχος ἐσκίρτησεν, ηὐφράνθη,

δρη, βου- καὶ θάλασσα, νάπαι ἀντιδονοὐσαν. 410 ὁ βασιλεύς Πυστινιανος καταμαίων τὸ πάντα ri Em - ληνδραπάθησεν αὐτος ὁ καπετάνιος του, λωνα:καὶ πως ματεδούλωσεν ολην τὴν Ἐγκλητέραν, αἰαῖ ἔφερε δέ, καὶ τον ἡ ποδοσιδηρωμένον,

168쪽

ἐχάρην η υ δελτου, ἐσκίρνησε μεγάλως,

εἶπεν σθέως, ωρισε πευκια καὶ χαμ iam 415νὰ τὰ ξαπλωσουν εἰς τὴν ν καὶ 'πάνω νὰ πατηστ', ὁ μέγα κατατάνιος - τώ et εἰς παλάτιν σθα γὰρ κε βασιλεύς, ἔνθα προσεκαρτέρει. τρισχίλια τον - ουλει - ντες των κατεπιων,

εἰς μεσον Βελ σάριος μετὰ μεγάλο ψηκι, 420 καὶ μετα δόξης της πολ λης ἐκλαμπροφορεμενος.

- ολ ὁ μεγα εφθακτεν, σεβην εἰς παλάτιν, ἔπεσε, προσεκύνησεν, ἐφίλει γόνατα τουτου βασιλεως του ανακτος καὶ με αἰδους - λης.

ἐχάρηκεν ο βασιλευς μετὰ καὶ της συγκλητου 425 παρην καὶ ε οδέσμιος ὁ ρη της 'Eγκλητερως. ἄων ὁ μεγαε βασιλευς - πληθος του χρυσίου, - λιθομαργαρίταρον ὁν εφερε καὶ πλουτον, ρουχα, ενδυματα πολλὰ καὶ πρήγματα μεγάλα, εξεστη καὶ εθαυμασεν εφριξε θεωρων - 430 χαρὰν γαρ εἶχε ποταπὴν χαρὰν πάλλην μεγάλην μετα τον Βελισάρων ησθιε, συνετρυφα - ου ἐδιεβαινε νὰ μὴ βρεθοὐν --- η κλίνη τους εχώριζεν, η κοίτη δε καὶ μνον. τί δὲ συνεβη καὶ - ανά-- των δυο ; 435ο φθονος το κακοχηρὰν πάλιν ἀντεροκώθην,

ἀντεξανέστη τον χρουν κατα Boaσαρίου καὶ πῶλιν κεῖνο αρχοντες που τον ἐφθονουσαν

βάλλουν διπλουν ζιζάνια εις ωτα βασιλέως, παίρνουν χολόκοκκα πικρα, μνη, ωρμακωμένα. 440

συκοφαντεῖται δε αυτος π των πιστάνων

- δη-πέρτης και δεινος αντάρτης βασιλέως 'ο-- - μάτια νὰ θωρουν την παρρησίαν τούτου. καὶ τότε οὐν ο αρχοντες οἱ καταμυτωτάδες προσέρχοντα τω βασιλεῖ και ταυτα κατωγγέλλουν, 445Ἀσάνης τε καὶ Λάσκαρις καὶ Καντακου νός τε,

Λούκας, 'Aστρας και ὁ Κανας καὶ ὀ disr βα-τζης,

169쪽

450 ὁ Κον-στέφανος συνων ad αδτος μετ' ἐκείνους. 'Aπεις τον ανδρα ' λέγουσιν δέσποτα τῆς ' μαίων, θω- τον Βάλισάρων, δν ἔχεις καπεπάνον,-τος τὴν βασιλείαν σου ταχέως θέλει, πάρη.M μη περάση τρίμερον κάν - σὲ τὴν σηκά-ν 455 3 ν' πλῆθος του λα- θέλουν τον, παπο ν τον, εις - πτερόν του μνέουσιν μικροί τε - μεγάλοι, καὶ πεθυμων καὶ θέλουσιν νὰ - βασιλέας κ εἰς τοὐτο - ἐξωρθωσεν, εἰς ἐπαρσῶν ἐσέβην, οῖα σίδηρος μνησι ἔσυρε τον λαόν σου, 460- ὰν ου ἐχώσης τον ει ρον καὶ νωτον θανατώσης, τον ἰδικον σου θάνατον ταχέως θελας M.' ως ήκουσεν ὁ βασιλεύς οὐ λόγους των αρχόντων,

ἐμετελλάγην ἔφη του μειν εἰς ἀηδείαν, sed μῶσος ἡ καρδία του ἔτρεφε κατ μεῖνον. 465 εξ απαντος ου ηθελεν εμπρός του - τον βλέπη ἀντὶ τι ς' ἔμολε νὰ δώπ πλεωτέρας,

ἐπεὶ πολλὰ σίμησε το γένος των ' μαίων, τύφλωσιν μελέτησε κατὰ Βαισαρίου βουλην βουλεύεται σκαιὰν πάμπαν - τον τυφλωσv. 470 τοιαυτα εἶν' τὰ παίγνια τὰ πολεως, ἄχθουν lορίζει, φέρνουν τον κακεῖ προς - του βασιλέως, καὶ δένουσι τὰς χεῖρά του, ξαγωνίζουσίν τον ἀκτυπητ ει νώριστα ἐτυφλωσαν τοὐφρων, να μη - μάθουν οι πολλοὶ κ' ἐμποδισπ το δραμα. 475 κλαῖ τον ὁ λως αὐτος, κλαῖτον καὶ ἡ σελήνη, καὶ τὰ στοιχεῖα --χα σμγκλαίουν, συλλυπωντα .ε εασίν - οἱ πολλοὶ, το πόπολον της πόλης. μικροὶ μομοι ἐδράμασι νωπαν νωτον ἰδουσιν. - εἴδασι τον πωα, πηρος, τυφλος νωπι, 480 οἱ μεν ἐκλαύσασι πολλὰ ἐθρηνησαν βαρέως, οι δὲ καὶ σαράχθησαν, ξέλουν ταῶς μαχαίραις ζητουν τον Βελισάριον μετὰ μεγάλου θράσους. ἐκεῖ ευρισκουν τον τυφλον εἰς της μυσιας τὴν πόρταν,

ri uin

170쪽

αλαος του νὰ κάμπω, - κλαῖ τό ιζικόν του ο ι ---τω κλαίουσι μικροί τε καὶ - λοι. 485 διαβάζει πόνους lamis , βοῶν, ἀναστενάζων που μοι τὸ φως - αἰσθητον, η δοξα μοι καὶ κλέος, ἡ παρρησία πολλη πολ ρ μοι καὶ το κράτος ἰεργησαν πάντα, χἄθησαν, ἔφυγον, πεπάσαν ὁλα - εστερευθηκα, ομοίως καὶ τὸ φως μου. 490

οὐαὶ οὐαί μοι - λοιπόν - ἰς χαρουν ἐχθροί μου l

o της πικρας μου συμφορὰς και δολερος μου τύχης δμων σε, κόσμει ἔγκον σε τρόχ' ἀσυστατε βίου, καὶ τα πικρὰ πλοκοκκα, τὰ δλις καθ' ἡμέραν, σκορπία φθόνε δολερὸ μὲ μύρια κεντρούνια. so πη - - τὰ κέντρα σου, γεμμα - φαρμάκιν. κἀμὲ καὶ ἐδακάσασιν απαντά μου τὰ μελη καὶ του φαρμάκου ὁ θυμος ἐνέδραμεν καὶ κάμιμε- ς τὰ δυο τὰ μάτια μου καὶ τυφλαν το - μου.

ἁνήν καὶ 'γώ πραξά ποτε δόλον, δημηγερσία 500

αν ετραῖ πευθηκα τον μέγα βασίλέα, δίκων ἄλογον - α κανεὶς μὴ μὲ λυπάτω. εἰ δὲ ἀπω αναίτιος πάρχω ἄπερ Μην, - μα τ' ἀφήσα ὁ θεος ἄκριτον εἰς τον κοσμον. σωμα του γη μη δεχθη, τ οστα του ρίφη ἔξω, 505 - δη κ ὁ μεγας βασιλεύς, το κριμα - γνωρίση Vταυ- λεγεν ' παθὴς μετὰ πολλων δακρυων. εκεῖ γὰρ πεστρέφετο εἰς ἔνα μοναστηριν, πολλὰ γὰρ - ροτατο, βασιλικον καὶ μέγα τω νυν Παντοκράτορα -οιστά που, ει αλ 510

κἀκεῖ ὁ Βελισάριος ἐμόνασε καὶ κάμε, ν' ἀναστενάω - ψυχης, -- si ἀπο καρδίας. καὶ μή καιρου διάστημα - νοντα χρονος ἔνας, μανδάτα επεσώθησαν ἐν Κωνσταντινουπολει 515 οἱ Πέρσαι Θυρόντισαν κατὰ του βασιλέως,

λεηλατοῖν κουρσεύουσιν ταις χώραις των Pωμαίων. ισε γουν vi βασιλεύς ν' ἁρματωθουν φωσμα, - με-τουν - συν--υν, κατὰ Περσων - πασιν