The history of Apollonius: according to the Latin original

171쪽

κακεῖνος - τὰ γροί - τὰ λόγια - ποπούλου, ἐλεεινως φώναζεν, ἔλεγεν, ἴτως εἶπεν ὀ τ με τον ἄλαον καὶ τὸν ἀπάλτωσμένον,

535 ἐμένα τον θηλωσεν ὁ τροχος καὶ ὁ χρόνος, καὶ πελιν τον ἐγκρέμνισεν ἡ ἔρις καὶ ο φθόνος '

κα et λιν ἔστησε μυλην τις κρείττων ἔνι πάντων, - - μέγας συα γος καὶ μέγας καπετάνος. καὶ εἷς απο τους ἄρροντα ευπνικος - μέγας, 540 αξιος, φρονιμωτατος - λον καὶ ἀνδρειωμένος, ῶς αε- ά,-- - Mν κ ἀπο γενεας μεγάλης, τον βασίλεα δικάζετο, θαρροντα γε ούτως a αὐτοκράτορ βασιλευ, ἄνακτα - ανάκτων, Ἀνατολῆς καὶ Λύσεως, πάσης τηνοικουμένης, 545 μοι την βασιλείαν σου, no τὴν ἀπαπουσιν ὁμως ὁ φωνος -- την βασιλειάν σου ταύτην,-4 απετυφλλοσε λονπον τον οφθαλμον της τἀλης, τον μέγα Βελισάριον, τον ὁντως ἀνδρειωμένον. καὶ μετὰ πάντων ηκουσας τὰς βουλὰς των αρχόντων, 550 διὰ τὸν φθόνον τον πολύν ιν εἶχαν εις τον ήρων. ἀλλὰ τολμων παρακαλω - κράπος σου - μέγα, καὶ ἄκουσον, ω δέσποτα, του δούλου σου τοὐς λογους ἔχει ὁ Βελισάριος υίὸν ἀνδρειωμένον σωστος ἔνι ει τὸ κορμὶν ὁμοιος ἡ πατρός του

55 καὶ δωρησε καὶ ρισε ἀντὶ πατρὸς κεῖνον

172쪽

-υ - - καπατάνιος ἐπάνω εἰς τὸν στόλον, - νεν αὐθέντηρο συα γός, στρατάρχης καὶ τραπάσης. εἰ ἀτως ποίσει ς, βω- - ἐξαλα-σειν ἔχεις τοὐπιπήνους του πτωχου τυφλω αβ ισαριου σου,

καὶ θεραπεύσω - δαμὶν ἐκ το -- - εὶ ' 660 πολλὰ γὰρ σὲ ἐδου inre, πολλά πραεεν ὁ ρων πολλὰ γὰρ ηνδρα ἀθησεν, πολύν πλωτον σὲ δωκεν, την Ἀφρικὴν ἐσκύλευσε καὶ ἐκαταυσέν πολτους Οὐανδάλους ἔπεισεν εἰς ωνον δουλοσύνης καὶ τον Γάλλω ἔβαλεν inroκάτω πα-σαυρο 665ταλα καὶ α α πλειοτερα ἐφθέγξατο λαρχων

ὁ βασίλἀ ως ήκουσε του αρχοντος τους λόγους, δε-- τον ανθρωπον της φιλαδίκου γνωμης, ἐπείσθηκεν εἰς την βουλην, ἐπένευσεν αὐτίκα, 570ὀρίζει. νει ' φέρετε υἱον Βελισαρίου μαθων ὁ τληπαθέστατος εσέβησάν τον πονοι, ἔτρεμεν ἡ καρδοῖ του, μη τι δεινὸν συμφων-- πικρον λαστατος του κόσμου - τροχηλ . ὁ νέος ἐσυντρόμαξεν ἀπο τ αλλο μέρος, 575M ποίσουσι κιχμον τυφλών - τον αὐτου πατέρα, καὶ - του φόβου του πο οὐ την ὀψιν του ἐπισεν. τουτονίδων ἡ βασίλευς, πιάνει τον ἐκ το χέριν, καθίζει τον εἰς χρονὶ νεῖχεν ὀ πατηρ του, τιμ καὶ ἀμνει τον πλουτον πολύν - δίδει, 580

καὶ στρατηγον τον ἔκαμεν εἰς ο ν το --τον. - πληθος ο ν τοὶ οὐ θέλουν τον, παπουν τον,

τιμώην καὶ δόξαν δίδουσι τον νέον καασάνον- τὴν νάπην την πήλην ην εἶχαν ἐκ πατρός του. καὶ πατηρ - ευσεν πήλὰ τὰ της στρατείας, 585 πῶς νὰ ξορτώση πως - ,πη, να θῆκαι ν,-- , καὶ δ ν εξεπαίδευσεν - δεῖ καὶ - τυχαίνει. -- καὶ ὁ Ἀλέξιος ὁ στρατηγος ο μέγας δένει τὰ χέρια του σφικτά, --πρεπεν, ἀξίως, φίλεῖ - ἴχνη των ποδων του τε Βελισαρίου, 690η νυν πατέρα τον αὐτου μοίως καὶ μητέρα,

173쪽

δρομαί- --αάνω τους κάμνον θνησιν μεγάλην, σφάττων, τιτρώσκουν, θανατων, νικων τους καπὰ κράτος.

καὶ ἄλλους - ἐδούλωσαν καὶ α ους---πως ἐξείπω ;605 με - φύγουν --ρουν ἡτε - πολ- σουν, κα ἐκ του μου του πολλα, ἔρριψαν τ αρμα- των. τοὐς π ίστους ἐκαπέκοψεν ἡ των 'Pωμαίων σπάθη, τους δ' ἄλλους κατεσκλάβωσαν με ἐντροπης παλης. - ηκουσεν ὁ βασίλεύς, πιθέντης της Περσίας, 61 τὸ πως ἐχάσε παντά - - ανθος του μυσάτου- μους ἐσκλαβώσασιν καὶ Oσους ἐσκοτωσαν, -κ εἶχεν ὁ τι δράσειε, τί πραξαι, τί ποιησειν - πρωτον εμαυσε πικρως ἐθρήνησε βαρέως δεύτερον πέμπει χρηματα - πτον λογάριν 615 τμοιον κανίαιν ἔπεμψεν μέγα καὶ θαυμαστόν τε - πλωτον περάπαιρον - Ἀπερβολικόν τε.τριακόσια ε - στειλε με- των κιβωρίων, πληρεις χρυσώφιν αμορον ἔτι καὶ χαμου , M 'ποκρισιμιους ἐκλεκτούς πάνυ ἄραιωμένους, 620 δεινούς, καλούς, φρονίμους τε εἰς ἐρωταποκρίσεις, συνθηκας ποίσουν κ' ἰσασμον καὶ φόρον - τὸν δίδουν,

τον βασιλ- τον ανακτα της Κωνσταντινουπολης,

χρυ-φω ο κάθαρον λίτρα τριάντα κατ μος, τον νέον Βάλισάρων, τὸν στρατ-ν ' μαίων,

174쪽

πλατύνω τὴν ἀμνησιν, πολλὰ - παρα- - ἀλλ' erri, προκείμενον ἁ στρέψωμεν τοι λόγον εμ ασιν οἱ ἄρχοντες, κού- πανταχόθεν, - πῶς τον Βάλισάριον, τον μώνα τροπα ουχον, τον M πην τε - στερρον, - δντως ἀνδρειωμένον, ωτον φρόνιμον καὶ πρακτιῶν, τὴν δοξαν των ' μα-ν, ὁ βασιλεύς συφλωσεν, λαον τον ἐποῖκεν. ὁσοι ησαν μαχεσόμενοι μετὰ ταν minoia mu4σοι ἐφοβόντησαν την Κων-αντίνου πολιν, ἀποκρισιάρι- ἔστείλαν, κανίσχια καὶ δωρα 45 καὶἰρχοντας ἄπέστειλαν σοφούς ανδρας με τίτας, - προσκυνησο - ταν λαμπρον Ιουστινιανόν τε, - δουν καὶ Βελισάρων, εἰ ἔνι τυφλωμένος. η ασιν, πεσώσασιν, Κωνσταντινου πολιν 'εφθασαν εἰς παλμια - 'δων τον βασίλεα. 650

ὀ βασίλευς ἐξέβηκε, --λως τους ἐδέχθην,

γενικὰ τιμητικα - προυπει - ἀξίαν.

175쪽

σχαδια χρυσοτωπωτα πολλὰ ἄραιωμένα,6 5 λαθάρια - πτα πω μαργαρσάρια. ταμ οἱ πρέσβεις ἔφερον τον βασίλεα ανι ια. o βασμευς εδέχθην τα μετὰ χαρῶς μεγαλης. ὁρίζει καὶ καθίζουσιν εις θροπιυς επηρμένους. λόγους πολλούς ἐξέφηναν της φρονησεως Γλης, 68 κιὼ μετὰ πάντων Ἀασιν προήι Βάλισαρίου λόγους ἐσυνσύχασιν οἱ ξένοι ἐντοπίους που ἐστιν, που ἐστὶν αὐτος ὁ Βάλισάριος τε; ει ποὰν σκάμνον καθέζεται πλεὸν ἔνδοξον ἀντ α λα; καὶ δείξετέ - τον αὐτον λ' -- την μορφον του, 685 τον μνα καὶ ἐξάκουστον, τὴν δόξαν των ' μαίων. πάραυτα Βελισάριος -- τω νιὰς -οὐ Θον,

ἐν ταπειρο - σχηματι, μὰ στεναγμούς καὶ θρηνον, μαίνει, το μέσον των ἐκείνων των αρχον πιτο - του χέριν - κρατεῖ --χιν , μοσύνης,

690 καὶ τ' αλλον χέριν - κρα- ξυλέ- δεκανίκιν. - αρχοντας σηύρευε, προώρου τροπι ι, καὶ το καυχιν ἐδείκνυε seu ἀτως -- α ι, καὶ λώνους καρδιοφλ ιστους λέγων μετὰ δακρύων δότε τον Βαισάρων οβάλον , καυχω του,

ω - ιν ἡ τύχη σφωσε και τύφλαψεν ὁ Φθόνος

176쪽

βλέπετε Βάλισάριον, ἄρχοντες, βλέπολτον, δότε τω πάντες ὀβολὸν καὶ διακονησσέ τον,

τὸ δν ἡ τύχη ἐκάθισεν εἰς θρόνον ἐνηρμένον, in ὁ φθόνος τὸν ἐκρήμνισεν, ἔχει - - χειμένον δε-- θωρων, στοχάζουνται οι - ντες οἱ ξένοι, V00

πῶς τον θάσαν αδικα κεὐ πως τον ἐτυφλωσαν. - πάλιν Βάλισάριος ἐκίνησε τὸν γύρον, τριωρωθε τούς αρχοντας αἰτων ἐλεημοσύνην δύο καὶ τρεῖς - ἔποικεν κατενώπιον πάντων,

καὶ τουτο ἐπολέμαν το εἰς ωριν βασιλέως, 705δπως λω τοὐς αρχοντας λάβοι τὸν ἀτ-ίαν, ομοιως - ἀμούς αρχοντας τὸν ψόγον ο- ολιπον. 4 et Minia πύριζε μετὰ καυχω λαλωντα δότε μοι πάλιν ψυχικον, αρχοντες οβαλόν τε 'μὲ βρυχημούς καὶ στεναγμούς ἐλάλειν ' εἰς το χέριν 710Mτε μοι ἔλεον, δότε μοι, οἱ ἄρχοντες, vis γε, καὶ βλέπετε οἱ αρχοντες νὰ κάμνετε - δίκων, - βλέπετε τους φθονερούς, μήπως ἀεικη--'ωσπερ το ἔπαθα κωνω καὶ χάσαν μντο - μου. 'ταὐτά λεγεν ὁ δυστυχὴς μετὰ κλαυθμου μεγάλου. 715καὶ εἷς ἀπο τούς ἄρχοντας τοὐς εντοπίους ἔφη, εἰς αὐτον μὲ τὴν μάνητα -- - ονεβίων os Ram ισάριε, μὴ ζη Ἀσπερ πένης - γὰρ πάρχεις ἐνδεὴς μ ξένος και ζητιάρης,

ἄνθρωπος εἶ - τοπικος πολύολβος, σπιντάτος, 720M πράσματα - , καλὰ μετὰ πολλων χρημάτων. καὶ - οὐδὲν αισχυνεσαι οὐδ' ἐντροπὴ τὸ ἔχεις - τροπιὼν - - ωσὰν διακονιάρης ήμας δὲ κάμνεις ἐντροπην καὶ πλέον εις μέναν, μαν ἐδω ς την μέση μας ε - κατονειδίζων. 725ει γὰρ και γέγονας τυφλος μ λ ἔχεις, οἰκείων, προ μάτων των καμάτων σου - - λων συνθεμάτων ωαπε εις τον οὶκον σου καὶ τρέφου ἐξέκείνων,

177쪽

κών διάβαινε την στράτα σου, πλανε τὴν ὁδόν σου ταυτα, λησεν κακῶ ο αρχων της κακίω,

πάραυτα Βελισάριος αυτον ἀπολογεῖται

ἀλήθειαν λέγεις, ἀδμφὲ καὶ - ντά μου ει λη,

τέ τί μ' -ελών - υπέρπυρα, τί M 'φάλα ὁ πλομος, - μὴ θωρω τὰ σύμπαντα καὶ τὰ τερπνὰ του βίου;

- ἔσω - ἐβάρυνεν ὁ φθόνος ἰδικός σας,

εἰς ὁσον μὲ συνέφερεν κιὼ ἔχασα - φῶς μου. 745 β πεις με πως - εις αὐτὸ ζητω - διακονιάρης. - . - ως μου - β πακιωημο- χολα χρειάρης Iπνου καὶ γίνου μου τυφλος - σνεῖσαι λαμποροι m. 3μως ου καταδέ - νὰ λάβω το λουρίν σου στρέψε το ς τὸ σακκολίν σου καὶ σφίξατο λωρίν σου. 750 erra, ποίκετε τυμον καὶ, ζω μίαν φολην, τί σας βαρουν οἱ λειοι μου καὶ σφάζουν την καρδιώ σαε; παλυσιν δώσει, σας ὁ θεὸς, ἐσας καὶ τὰ παιειά σας εἰς σον κάμετε κακον ὁ θεος ἡ σας πληρώση ταὐτά λεγεν ὁ δυστυ ς μὲ πόνους καὶ vi δάκρυα, 755 καὶ ἐκ του πόνου της καρδιας ἐξέβαινεν στάρα, καὶ κύμφ περιέτρεχεν τοὐς αρχοντας τοὐς ξένους καὶ θόλαν τὰ μάτια των καί 'κλαιον καὶ βρυχωντο, καὶ συχνον εστενάζασιν μοὐ μετὰ τον ηρων. κατηγορουν καὶ μέμφονται τον μέγαν βασίλων, 760 χις τον ἀκούση φθονερούς - χάση τίτοιον αρμα, τον εφοβήθησαν πολλοὶ βασιλεῖς καὶ ρηγάδες Πλωε δορυάλωτον ἔφερεν εις την πόλιν, Οὐίττοι τούς βασίλεῖς λωρον εις την BQ ν καὶ τούτους - ἀνδράποήδα τραχηλοδεσμωμένους.

65 Ἀναξ, μέγα βασίλεῖ, φίλε Βελισαρίου,

178쪽

τον, ηγάπα εκ πολ λ δν Φωσας ἐκ πόθου, εἰς τονἈκαθησιν θρονινἰπέρτερον καὶ μέγα, καὶ ποῖκές τον καὶστρα πω 'Aνατολης καὶ Λύσηλτον εἶχες αρμα και σπαεὶν κοὐ φόβησες τους πάντας, καὶ - ά τε καὶ λάφυρα ενέπλησε την πολιν, 70καὶ τίμησε καὶ δόξασε καλως την βασιλειῶν σου, καὶ συ δὲ ἀντιεκασες μνολην την καρδιάν σου, ὁ δνομά του ρογραφες εἰς τὰ νομί--ά σου, εἰ μιὰν χάραξες μερῶν κορμὴν se βασίλειας σου,

καὶ εἰς τὴν ἔτερην μερῶν ἀβελισάριον τε, 775

-πλον, μέγα στρατηγον, γράφοντα καὶ τ ae

τί σοὶ το εποικες κακον καὶ τύφλανει τον ἄχρων, καὶ σκότασεις τους ὀφθαλμούς της Κώνσταντι- -ολης καὶ iam τότε κ' εκτοτε πολιις ταπεινώθην. 780φράσον μοι τοίνυν τάχιστα, λέξον μοι δια τάχους ευεις του ἀπεκρίθηκεν ὁ βασιλεὴς καὶ λεγει ὰ ς μοι πως ετίμησα ad πως ἐδοξασά τον, ε πο-- - νόμισμα εκῶ ετ ραρο τολκ' ἐπίπραμμα βασιλικαν ενοπλον πιρα- τον, 785καὶ μέγα Βαισάριον ἴσον μοι φημισάτον.

πως ουν μοι λοει τω λοιπον ἔτι ἐτύφλωσά τον; ὁ 'Pαλης μὲ τ εποικεν μετὰ καὶ τους ετέρους, καὶ με αυτούς καὶ σύν αυτούς ὁ κάκιστος ο φθόνος. καὶ μη μοι μέμφεσθε ιπον οι αρχοντες εμένα. ' 790 ταυτα εἰπών σίγησεν ὁ βασιλεύς- οι πάντες.

ῆλθε καιρος, μίσευσαν ο αρχοντες εκεινοι

ετίμησέν του ευμορφα, ἐπαρεξέβαλέν τους μώγας Ιουστινιανος, ἐπεριδόξασέν --.-πι- θεν λθοσαν, πήγγειλαν τὰ πάντα, λπως εἴδασι τον βασιλ- ad πως τοὐς ὐποδεχθην, τὰ πλούπη καὶ την αὐθεντιαν καὶ καθεξης καὶ ταλλα εἴδοσαν Βελισάριον τυφλον διακονιάρην

μετὰ καυχιν, μετὰ ραβδὶν ον ρεμον οι πάντες καὶ βασιλεις καὶ ἄρχοντες Ἀσίας καὶ Εὐρώπης, 800 Πέρσαι καὶ Μῆδοι, Ἀραβες καὶ Σύριοι καὶ Τουρκοι

179쪽

πασα φῶ- in ταξεν ἡ σπάθη τῶν'P-αιων. καὶ τώρα βλέπω καὶ θωρω - ἐναντίον λον, καὶ ὁ πεττος καὶ γύρισε της τυχης - τροχηλλ805 καὶ τους ' μαιους βασιλεῖς μου -κρέμνισωτους, τους Πύρκους δὲ καὶ α ἐῶ δντας καὶ Θωσέν τους. καὶ τί νε λ ω - ωπορω, καὶ τί iat, γράφω - δει, ἐξαπορεῖ μου λογισμος, ἡ γλωττα καὶ χεῖρα.

τοὐτο - Τουρκω σπαεὶν Νιστὲ καὶ ως πότε 810 νὰ κατακόπτων σώματα μιστι νων βαπτισμένων, καὶ γένος - ' μαλον - ἔνι δουλωμένον; καὶ τί το προξένησεν οἱ Τουρκοι ν αὐθεν --, καὶ την 'Pωμαλην φύλην ς την ζεύγλην των να θέσων οὐδεὶς ἄλλος το ἔπομεν ει μη ν άμαρτιαῖς μαλ

815 ζηλῶ, φθόνος καὶ κακὰ καὶ ἀτυχῶ καὶ ἔρις,

δι οὐ κι Δργίσθην ὁ θεος το γένος των ' Pωμαίων του Ἱσμαηλ ἐσηκωσεν καὶ ἐνεπτέρωσέν τον, 820 καὶ ἔνι του θεοὐ ραβδὶν διὰ - - παιδεύη,κ ἡμεῖς ουδὲ, πειθόμεθα - νὰ σωφρονισθωμεν, καὶ τὰ κακὰ νὰ φύγωμεν, εἰς τὰ καλὰ a 'μπωμεν,ναδουλῶνάπην ει θων ast a ἐπὶ του ἰλλου,

μοι λογοειται ἔμπιστοι μιστιανοὶ καὶ θάμουν.825 τον τρισυπόστατον θεολύμνωσάν τον καὶ ψάλλουνολοι μὲ την καλὴν καρδιῶν, μὲ την ταπεινοσυνην και μὲ τον φόβον του eos καὶ την δικαιοσύνην. να γένη κανομόνοια ἐφ' ολην οἰκουμένην, που μουναριστιανοὶ πιστοὶ βεβαπτισμένοι, 830 καὶ νι σηκώσουν τον σταυρον - κατ' ἐχθρων νὰ πασι, τὴν πόλιν ros νε κεφαλὰν θέλουσι τὴν ἐπιάσειν.ωνία πῶς βοηθησον is γέων, σωσον, γράφω, νδ 'δω καὶ 'γὼ παρηγορὼ πρι νωπω 'ντον τάφον. θεέ μου, παντοκράτορα, ποῖ κρατεῖς τὰ πάντα, 835 ριστέ μου που που θηκες δι αργύρια τριάντα, καὶ πνεῖμα το πανάπιον, χώριστος τριάεα,