The history of Apollonius: according to the Latin original

발행: 연대 미상

분량: 242페이지

출처: archive.org

분류: 미분류

41쪽

in α' δὲ ἀμφότεραι κυαις τὰς γαστέρας, συνέφθασε δὲ κ ὁ καψος μείνων καὶ των δύο,

κι ἀμφότεραι, γεννησαν εις βασιλέως οὶκον 125 τον Μάιον -- ρόδ ανθουν κ ἐκπέμπουν μυροδίαις. ἐγέννησεν φ ιστιανη εμορφην θυγατέρα, γεννα, ἡ Σαρακηνισσα ὰν εξαιρημένον. καὶ τί λοιπον, γένετο εις την ριὰν ἐκείνην, την ἔμορφην μιστιανην την πληρος θεωρίαν ἰ13 - - βρέφος ἔπεσεν, την αὐτης γαστέρα, ἀπέθανεν ἡ λενικη καὶ ἐκ του ον ἐκλείπει, ἐδιέβην, ' την αιώνων ωην ἀντεκατέστη. δῶ, δε τι γενέθλια καὶ την χαρον μείνην απαντες ρογιστειοί τε μικροί τε καὶ μεγάλοι,135- νβλιαι του παλατιου, μετὰ καὶ τους ἀπώρους, χαρὰν καταστήσασιν δῶ ξεφάντωσίν ους, και την χαρὰν εχαίρονταν ξάμηνον καὶ πλων. ταῶ βωνιαι δε ὁ βασίλεῶς παρακαλων προστάζει,

τὰ δύο βρέφη ξακριβως θηλάζειν καὶ φυλάττειν,

14 στερεως διὰ νὰ ποκρατοὐν καλως ἡ τὰ προσέχουν, καὶ μιας κοπης και πεσιας ρου- να τα ἐνδύουν. - δύο ἀναερέφουνταν, Ἀρσενικον κ' η κνη. κι ο βασιλεύς - ἀπαπων αμφότερα τὰ δύο Oνόματα - ἔθηκεν, τα πρέπουν κατ' ἀξίαν.

145 Do mis τ' ἀρσενικον Φλώριον ονομάζει, την κόρην την εξαίρετονἈκάλει Πλατ α με, διατὶ μαν ἄνθη μια του δροσεροῖ του κρίνου, κώ του καθ' gwη θεωρῶ ἔνι ἀπὸ την δφιν.

ωσπερ τοῬόδον ἄσπρον ἐν καὶ κόκκινον ἄραιων,15 ομως' - ος πλασεν η φύσις καὶ των δύσκρινηριαντ-υ λόροδα, ἐρωτοαναθρεμμένα, αναθρεμμένα σύντομα, ερ- γαπημένα. Μετὰ δὲ την ἀνατροφην - δυο ἐκείνων παίδων

42쪽

ὁ βασιλεύς πρὸς τον υἱον ἐφωγξατο τοιαδρο βευρο, se παμφίλτατ' ἄκουσον - φωνη μου, 155την ἐντάλην, το θέλημα καὶ, ν βουλην, - λέγω. πατέρων παῖδες εὐγνων εις την γραφην' λάψουν, τὰ γράμματα σπλάζουσιν - παλ- νὰ τὰ μάθουν, - να ει λόγον φρόνιμοι καὶ ει Mia, μεγαν κῶ εὐτυχῶς ει τας βουλάς - λον in ἁν βασιλεύσουν, 160 τῆς βασιλιείας πρέπουσιν φρόνιμα ὰ ξηγωνται,

τους εὐγενεῖς, τους, οξους ἀξίως - δεξιοῖνται, τους εὐτελεῖς καὶ ταπεινούς πάλιν - ἀπαπωσιν 'κ ὁ Φλώριος ἀπόκρισιν προς τον αυτοὐ πατέρω 'ποι- πατηρ γλυκύτατε, ε τι ἐμεν προστάττεις, 165M is τὸ πραπμα δίκαιον, ἁν εναι καὶ τυγχανει. δουλεύω, πράττω, ομον-- θέλω το δέ - το. τουτο καὶ μόνον γίνωσκε, - εἰς το σχόλιον μόνος,

μόνος μου - ἀπέρχομαι χωρὶς την Πλατ αφλωρε. ἐὰν μὲ ταύτην ἀπελθω, ἔχω καλως ποιησαι, 170 καὶ πράξω καὶ τους ορισμούς καὶ τὰ προστεγματά σου, κιχλα σου τὰ βουλ&ύματα ἐτοίμως - πληρώσω, μαλλον Ε, τὰ μαθηματα νὰ πέρχωμαι σπουδαι-.'' πάλιν δὲ τουτον ὁ πατηρ ούτως ἀπιμ αται' το ἄτημα, το θέλημα, το ζητημά σου, υἱέ μου, 175 πράττω ποι- ἀποδέχομ- - ων όπερ λέγεις.'ομολοι δυο πορεύθησαν, ὁ Φλώριος - η κόρη,

η πλατύι- ρι ἡ λενικη, τὰ γράμματα μανθάνων. συντόμως τοὐν ὁ Φλώριος καὶ ις καιρὸν ὀλίγον ἔμαθεν καὶ ἀν--σεν βίβλους πολλὰς διῆλθεν. 180 διῆλθε καὶ εις σερον βιβλίον της ὐνάπης,

ἔπερ ματεω γισεν τον -- του καὶ καρδίαν. σπόταν γὰρ ἀνώσωσεν την βίβλον της ἀπάπης, νάπη κατεμάρανεν τον οὐν του καὶ καρδίαν.

ὁ βασιλ- δε θεωρον - γεγονος, μη φέρων, 186

βέλος δεινὸν κατέτρωσε την Minos καρδίαν, σχεδον - ἀναπαύετον οὐδὲ παρηγορατον.

ὁ Φλωριος δὲ ἀπόβλεπε την πλατύι- ρε πάντα,

43쪽

εκεώ ν την αγλαόμορφον την εἶχεν εν καρδία,190 την κρυστα si του νερο , την παχνοχωνάπρον, την νεραντω τάκουστην, κρινο ιαντ--λάτην, τραχηλ μαρμαρωνοστην ροδοκοκκινοχείλα,

την συντυχ λυκολαλον, πω πονεμένην,

μείνην την εκόσμησεν ἡ χάρις- ἐρώτων. 195 κείνην ἐστοχάζετον ὁ συνανάπο- τηλ

εις αυτην τον νουν του βαλεν καὶ σαλεμὸν - εῖνε,

καὶ πάντα τα λεγόμενα εἶχέν τα - ἀράχνιν. ὁ δὲ διδάσκαλος, οὐ προς Φίλιπιων ἀπηλθε,

βίβλους οὐδεν διέρχεπω ουδὲ ἀναπινώσκει. 20 τούτου καὶ μόνη συντυχι ἔνι διὰ ,γάπην,

πλαταίνει λόγους κατ αὐτον, λέγει διὰ τον ποθον.κ αν εἰς κείνους χωρισμον μην ποίσης, γυρε το, συχνάκις θελε φλεγεσθαι ει ποθον της δύνης.''

ὁ βασίλεω δὲ τωλαθεν λέγει - βασιλίσσης

210 χὐ γενικη κυράτω μου, τί λέγεις - ποιησω ἰοἱ πόνοι κατασφάττουσιν, συντρίβουν την καρειάν μου, μι- μέτερος υἱ- χάνεται δι α πην, δια πόθον της πανευνενης καρδιαιροτομαται' - τον χωρίσω, λενικη, ἄνω - την φουδούλα, 215- εις ξενους τόπους βούλομαι μεῖνον - ποστείλω, κιχν τύχη καὶ το ριζικον - την λαλη εὐτον -- του,-- τω λακι το συχνον ἐκεῖνον θέλει βλέπει.'' τοιαύτην επι την βούλην μετα της βασιλίσσης. ὁ βασίλεύς ὁ Φίλιπιτος λέγει προ τον υἱον Ου' 220 V δευρο, υἱε παμφίλτατε, ακουσον της φωνης μου. ποῖσον εμολτο θέλημα, γλυκύτατε ιέ μου, υἱος - -- πατηρ τε λ υἱὲ - λάβροεὐχην την των γονέων σου καὶ δόξαν ἐξ ἀνθρωσων.

vansactions 1867, p. 88.

44쪽

ω νὰ μάθης φρονησιν, νὰ ναπινώσκης βίβλους. 225εκεῖ γὰρ εν ἡ φρόνησις, ἐκεῖ καὶ ἡ σοφία,

εκεῖ πολλὰ διιδάχθησαν πῶδες των μεγιστάνων, καὶ φρόνιμοι ἐφάνησαν εἰς βουλην καὶ εἰς εργον. κ μ γένους μετέρου τε σάρχει ὁ δού του τόπου, κι πιθυμα, ιὲ καλὲ - δὴ την λικιάν σου 230μ επωνον ελάλησαν μεινον δῶ, σένα, διατο σὲ στέλλει πάντοτε κεῖνος χαιρετισμούς του. απήλθε τοίνυν, πελθε a σοι προστάττει, ποίει.

ὁ Φλώριος προ τον αυτου πατέρα ἀπεκρίθη Ράμεν πατέρα βασιλευ, τί συντ ιας με λέγει ν 235ηξεν - σι δίκαww πλην ἀπ ἐμένα μάθε. ἐαν-- ελφὴ εὐγενικη μὰ μέν η Πλατ - ρε, μόνος ο ου ἀπέρ μαι εἰς τοπον ουδ ει σκολην,νὰ ξενωθω am την μην ἐρωτικην ἄραίαν,νὰ ξενωθω κι λλπιισμος συχνὰ, με συμβουλευμ' 240 4 ποῶ φυχη καὶ ποιῶ καρδι τον πονον α βαστάχυκαὶ λέγει μου συμβουλη της πωτομανίας' προ- ό οὐν ὰ, ξενωθης sest χάσης την φου μαμειρον οπολτην ἐμην φυχην ἀποκερδαίνει. - λων της ἀγνώπης το σπαθὶ διὰ να με κόφη, 245ν μὲ διπτο σουσιν μελη μελη καὶ βρωμα θηρίοις α με δωκασιν, παρὰ διχως της κόρης - θάλα ἀποξενωθη-εδ α μια μεγάλη ' κι ὁ βασιλευς - κουσεν ἀποκρισιν τοιαύτην, κώσω, συμβου σα μντην μόζυγόν του 250 καὶ μετὰ δόλου ορθώσασιν ὁρθωμα - το- ν. εἰς το κλινάριν θηκάν την ταχ' ως ἀρρωστημένην,κ ὁ βασιλεύς προ τον Γον εφθέγξατο τοι--' 'υιέ μου - την πίστιν - την εἰς τον μαχουμέτην, πόψε τὴν μητέρα σου λώπεσεν οδύνη, 255 καὶ τὸ πορον την σημερον aiam οὐδὲ, πιέρθη. καὶ τάχα δῶ, κουφισμον αρρώστιαμ της μητρός σου

45쪽

την κόρην την πανευ νον ποθεῖ fiammνὰ συντυχαίνη - αὐτην δια παρηγοριάννης. 260 εὰν ου πιστερος, πέλε καὶ a 'ς - κλινάριν,ευρεῖν την θέλεις, πίστευσον, - κεῖται, - σὲ λέγω. απελθε τοίνυν, πόλεε μετα δὲ την πείαν W ς μητρός σου, πίστευσον, στέλλω σοι Πλατ - m.'κ ὀ Φλώριος μετὰ στενασμον πίλαν - , ατα '

265 ὀ βασιλευς, απέρχομα κατὰ το θελημά σου. την Πλατ αφλωρε, ηξευρε, ἐσεν την παραείδω, νλτην φυλάττης - δι - καλ- - την προσέχης.'' κατὰ την δ' ἀποχωρισιν των αμφοτέρων παίδωνα σμως ἐθρηνη πιν, συχνως επεριλάβαν,270 καὶ εἷς τον δε πια κε στενά ματα καὶ πόνους, και θλίψιν νωδα - ντην καμνολκαρδίαν.

πλην δωρουλίδιν ρωτικον η κόρη τον-δωκεν, μεῖν το εκόσμησεν τέχνη των νώτων,κ' ἡ χάρις το εκόσμησεν καὶ ποῖκένη τοιουτον,275 πῶς - δείρον ενέργειαν εις πωτοποθοὐντας. τὰ λόγια του τὰ ἔλεγεν, ακουσον νὰ τὰ μενς. ἐπαρ - δακτυλίδι μου καὶ βάστα - μ εσένα. ζαφύριν σι εξαίρετον σε το ἀντὶ εμένα, καὶ αν τι εἰς in συμβλεναντιον is γων,280 αὐτο o More si μου - θλίβεται δι μένα, ὁ λίθος νὰ θαμπόνεται, δια ετ φλωρία, κι ἀπ diro νά χης ἔκδοσιν τι - θλιβοὐμαι 'ακούσω ταυτ ο Φλώριος παίρνει το δακτυλaι, βάνει το ς το δακτυλι του διὰ παρηγορῶν του. 285 ἐκίνησεν, Φλώριος, λώπει , - Μοντόριον. τους αὐλητὰς, τους ἄρχοντας ἀποχαιρέτισέν τους, και την οδον κίνησεν ἐκείνην καὶ ὐπάγει. ὐπάγουν δὲ καὶ με αὐτον αρχοντες καμ μοι,

παιδόπουλα εις χρείαν του εντάμα με εκείνων.

290 μὰ συντροφῶν εἰ ενικην συντροφιασμένος γον. πηρε γερα-- ονα, ξεπτέργια καὶ ζωνάρια,

in il non ine

46쪽

τάχα διὰ περιδιαβασμὸν καὶ δι παμπορίαν, διὰ νὰ υπώνη με χαρὰν θλίψιν - μην θυμῆτω, εἰς ὁπον δὲ παρπιπιαν οὐδ' ολως γὰρ οὐκ γον.

οἱ πονοι την κροδίαν του κατεμάρανάν την. 295δπισθεν συχνοβλέπεν - παράερομον ἐκεῖνον,νὰ an την παράξενον μείνην την ' πα, τάχα - λάβη νασα νον μικρον πωτρορίαν. την δὲ χαρὰν, την εἴχασιν αυτου οἱ συνοδοιπόροι εἰς εὐμορφα κυν πια, ις παροειαβασμούς τους, 300τωε ea νήσασθαι πλην την χαρὰν μείνην. . . . .

ἀλλ' εἶχέν την - σκύβαλα,-- ἔβλεπεν εἰς μην. οκάπω ἀπεσώσωσιν, δε αν εἰς το Μοντόριον. ὁ δού τους ἀποδέχθηκεν μετα χαρὰς μεγάλης,κ ἀπο το χερι τον κρατῶ - συγγενης καὶ φίλος, 306μ αδτον προσλέκεται, συχνὰ καταψιλεῖ τον. καὶ τμοια λωνι τον λεγεν ἄκουσον - τὰ μάθης.

. . . . .

καὶ ρομπων πολυτελῆ εῖχεν εὐτρεπισμένον, minis διὰ τους αρχοντας το πλεον δι κεῖνον, δια - τον δώσουν κουφισμον, μικρην παρπιορῶν 310 τοιούτους λωγους του λαλεῖ οἰοῖκας του Φλωρίου αριστον η λωτται, καὶ α νωμεν τρυφησαι.

ρῖψον την εννοιαν, ρῖφλτην την θλίψιν ἀποβάλου. γέλα καὶ χαίρου, σκίρτησον δίχως τινος ἀνώμης, καὶ καλῶς διὰ τους αρχοντα , τους μεγιστάνους τούτους, 315μη γίνεσαι - κατηφης μνῆσαι ἐννοιασμένος.'' ἀκούσας - ' o Φλώρως οἴ- τον ἀπεκρίθη οἱ πάντες μοι-aνοί μου καὶ πάντες ἄρχοντές μου ον τρυφη in καὶ χαρην, χουν περιδιαβάσαι, - δε πάλιν βούλομαι εἰς Φίλιπιων στραφηναι, 320οτι εν ῆ βασιλεία μου εν η παρηγορῶ μου. εκεῖ - παρηγόρημα τ' εδι ς μου λύπης,

47쪽

πλην δῶ την παράκλησιν τὸ ν ἐδμην σου λέγω, 32 τρυφησαι πω μετοι σὲ καὶ φιλυρῶς διι ειν

- βα- - ΔΗ-ον ἡ στρέφωμεν τον λογον. τί δε κω - συνέβησαν ἀπο - βασιλέως εἰς κορην την παράξενον - σας - καταλέξω.M 'M 'χει πονον, ἁ των ' κα θλίψιν ἁ λυπηται, 330- οπου πονεῖ καὶ θλίβεται, πάντοτ ὰς ἀπομένη, - τος τύχης ὁ κωρος πάλαν ἐπανεστράφη. μοχλεύς ὁ Φίλαωος, μι υσα pis υίος του, - σην τε καὶ πινοιαν, τί πραξαι, τί ποιῆσαι, λέγει προς τὴν βασίλισσαν, -- την συντυχαίνει' 335 44ιός σου ' - Μοντόρων - μου ἀπεστάλθην. εἰς Πλατ αμώρην την ωρῶν τί λώροις - ποιήσω; νομίζω ποθοκερασμαν μέρασεν εὐί ' ωὐτον - ἀναπαύεται Ου --- ο Ἀμέραν. πλην - μὸν ἐκδόκημαν εἰς αύτην ἄν ου' ἄξω, 340 νὰ μην φορεσω - του νυν στεμμα ς τὴν κεφαλην μου, στέμμαν οὐδὲ δαί μαν οὐδὲ μ ν τι πρεπονως βασίλεως ἔνδυμα εις αύτην ν ου πράξω θάνατον --λάλητον seu πυρ, δι πυρπολήσω καὶ ἀπολεσω παντελως, τελείως αφανίσω 345 καὶ παρευθύς μηνυσεν ῆλθεν ὁ 'πὶ τραπεζης, καὶ Oύτως τον συντυχε, μετα θυμολτον μει ' ἀμπάσου κι γνωρισε, μάθε - θελημά μου, καὶ την βουλήν μου σημερον - την παραεί , μετὰ καὶ το μυστηριον εσω - φανερόνω.

ἄρον λαμπρον - πιστον--τὰ τους μεγιστάνους καθεζομ, οἰκονομησον, ποῖσε - προσταχθέν σοι.

στεῖλέ μου εἰ - αριστον ὀρνιν φαρμακωμένην σπα, κρυφὰ κι ανόητα αὐτη μη κατενύσης, 355 πως - λάβω -πμην καὶ κατ-μης εκπέμψω.

εις πτην γὰρ ἀφνειρεν καὶ φθόνον ἡ ψυχή μου

48쪽

o, τραπέζης φθονερος καὶ νέμων ολως δόλου,

θέλων δὲ καὶ τον ορισμον του βασιλεως πληρωσμωσάν τε δουλος γνώριμος καὶ - πιστος οἰκέτης καὶ φίλος ἀληθέστατος, αυτον ἀπηλογατας 360 ὀ βασιλέων μHιστε καὶ των ἀνάκτων αναξ, του λογου σου - ζήτημα πληρωσαι διασυντόμως, το φάρμακον συνκέραστον θέλω κατασκευάσαι. κιπιταν εH καθέζεσαι μετὰ των σων ἐνδόξων, στείλη τρο θέλω φανερὰ οἱ πάντες - την βλέπουν. 365 ἐ-ῖνον δὲ τον ανθρωπον, πολτην θέλει φέρει, εἰπεῖ του θέλω νὰ εἰπῆ ἐμπρος των μνιστάνων ' της Πλατ - ρης - στάλεν γροωρίσει ἡ βασιλειά σου. ''Oύτως ματεσκεύασεν - την συκοφαν-

το αριστον ποίμασαν συναχθῆκαν πάντει. ὁ βασιλεύς ἐκάεισεν με τον επὶ τραπέζης, μετὰ του μ ιστάνους του, μετα τους αρχοντά του. εκένωσαν, φέρασιν τους μίσους εμπροσθέν τους,

ὴφέραν δὲ την ορνιθα ἐμπρος τον βασιλέα, 375κ ἐκεῖνον, πονήτοίμασαν κρυφως συκοφαντησαι, τὴν πλατύα λωρ εἰ νενικην τάχα διὰ να χαλ- Τ.πλην δὲ σποὐ τηλεφερεν τον βασίλέα λέγει βασιλευ, αὐθέντη μου καὶ αναξ των ἀνάκτων, ἡ πλατύι- ρ ὴ λενικη της βασίλειας σου στέ λει. 380 ὀ βασιλεύς - αδικος, τελείως γέμων δόλου, - δωρον τάχα δασαι σὰν πιπι μένον, δασαι δωρον - λαμπρον, πιώνει - - μελίση. κόπτει, μερίζει το μηρὶν καὶ ρίκτει - τον σκύλον, τάχα - ροξεν, ἶνα - φανερως Γαα δόλον. 385 ὁ δόλος ητον σύντομος και παρευθος φάνη, πίατε ὁ σκύλος εἰς την γην, ξέψυξεν, ψύγη, εἶδαν οἱ μεγιστειοί του κι θαύμασαν μεγάλως,

εγνωσαν το γενόμενον, θαύμασαν την τόλμην.

κι ὁ βασιλεύς θορυβηθεὶς τάχα προς τούς παρόντως 390

49쪽

λέγει, την κορον καλεῖ πομῶσαν ἔπταισμῶν τι. ἐμοὶ τοπάρχαι, αρχοντες καὶ συνοικήτορές μου, εἴδεα τολμην γυναικος καὶ φθονον εἰς-μένα, αντὶ τιμῆς ἀνταμ ν εμεν - φαρμακωση ' 305 καὶ παρευθύς ἐπρόσταεεν το βελος ιδ σαλπίση, νὰ συναχθοὐν οἱ απαντες οἰκητορες της 'Pώμης, οἱ πένητες καὶ οἱ πτωχ'ὶ την δίκην - δικάσουν. απαντες ἐσυνάχθησαν, στέκοντα, κατ' ἀξίαν, πέμπουν εἰς το κοράσιον, φέρνουν την δεδεμένην. 400 --σον Ἀλωινη, τίποτε μ κατέχων, ε ανγεν καὶ ο λυζεν - βάθους της καρδίας. κι ὁ λογισμος μάχετον διὰ τους συκοφάντας. Ἀνθρωπος δελθε κατ εμολ λλον μοι κατεσφάλθην.κι εμεν μ' ελέγχει ὁ λογισμος, κακον οὐδεν εποῖκα 405 κι ὁ θεος ὁ παντοδύναμος - δω- νὰ κρίνη ' κόνεται ὁ βωτιλεύς, στέκεται εἰς Ους ποδαπρο αρχοντες ολοι σήμερον, τοπάρχαι, μετιστῶνοι, καὶ πάντες ολοι, πένητες, μικροί τε καὶ, ἀλοι, την δίκην την δικάζομαι, κρίνετέ την εἰς δί-ων. 410 φῆναι προσωποληψιὰ 'ς εμεν, παρακαλω σας.

ἡ Πλατ αφλωρε σήμερον, ἡ κόρη ποὐ θωρεῖτε,

την μάνναν της εκούρσευσαν αὐτην επιαστρωμένην.

εις οἴκους μου τηλεφεραν, εἰς τὰ - παλάτια. καὶ ο ν την ἐργέννησεν, ε - πολλα εχάρην 415- εἰ γενικα, βασιλικὰ μετα δωροφορίας ανάθρεψα καὶ ποῖκά την, ἀποκατάστησά την κοράσων ως βλέπετερ εθάρρουν νὰ κερδίσω βασιλικας ἀνταμοιβας κ' εὐχαριστιὰς - ας, καὶ ἡ μηπιάδες λυγιασα συμπεθεριὰν να κάμω, 420 καὶ στέμμα καὶ διάδημα αὐτην να την φορέσω,

νὰ την κοσμήσω βασιλικὰ εἰς τον παρόντα κόσμον.κι-- θωρω, τον θάνατον αὐτήνη τον κόν μου δολίως κατεσκεύασεν, του - με φαρμακώση. δῶ τομο σας ἐσύναξα in μάθετε το πρα μα, 425 νὰ κρίνετε το δίκαιον καὶ την ἐπιβουλίαν,

50쪽

o, τραπέζης φθονερος καὶ γέμων ολως δόλου,

θελων δε - τον πισμον του βασίλεως πληρῶσα ωσάν τε δουλος γνώριμος - γῶς πιστος οἰκέτης καὶ φίλος ἀληθέστατος, αυτον ἀτω in ταν 360 ὀ βα- ν/Hιστε - των ἀνάκτων αναε του λογου σου - ζήτημα πληρωσαι διασυντόμως, το φάρμακον 'κεραστον θέλω κατασκευάσαι. κιπιταν εσυ καθε σαι μω των σων ἐνδοξων, στείλη πην θέλω φανερὰ οἱ πάντες - την βλέπουν. 365εκεῖνον δὲ τον ἄνθρωπον, σπου την θέλει φερει, εἶπεῖ του θέλω - εἰπῆ εμπρος των μεγιστάνων ' της Πλατ αφλώρης - σταλεν γνωρίσει ἡ βασίλειά σου 'Oυτως ἐκατεσκεύασεν ιδ την συκοφαν- ὀ βασίλευς ὁ Φαι rem μντον επὶ τραπέζης. 370το πιστον ἡτοίμασαν ἐσυναχθῆκαν πάντες. o βασιλευς μάθισεν μὲ τον επὶ τραπέζης, μετὰ του μ ιστάνους του, μετὰ τους αρχοντά του. εκένωσαν, φέρασιν τούς μίκτους εμπροσθέν τους,

ὴφέραν δὲ την ὁρνιθαν,μπρος τον βασιλέα, 375

μεῖνον που Θοίμασαν κρυφῶς συκοφαντ αι,

τὴν Πλατ αμωρ εμνενικην τάχα δια - χαλών. πλην δὲ σπου τὴν hφερεν τον βασιλέα μει o βασιλευ, αυθέντη μου καὶ αναξ των ἀνάκτων, ἡ Πλατ αφλω ν γενικη της βασιλειας σου σταλει. 380 ὁ βασιλ- ῶς αδικος, τελείως γέμων δολου, - δωρον τάχα δέχεται σὸν πιπι μένον, δέχεται δωρον - λαμπρον, πιώνει - - μελίση. κόπτει, μερίζει το μηρὶν καὶ ρίκτει - τον σκυλον, τάχα - ρηξεν, is md φανερως Dinnao p. 385 ὁ δόλος μον σύντομος και παρευθυς ἐφάνη, πίπτει ὁ σκύλος εἰς 'ν νην, ξέψυξεν, ψύγη,

εἶδαν οἱ μεγιστανοί του κι εθαύμπαν - λως, εγνωσαν το γενομενον, ἐθαύμασαν την τόλμην.

κι ὁ βασίλεύς θορυβηθεὶς τάχα προς τους παροντας 390

SEARCH

MENU NAVIGATION