Hypomnēmatismoi kai sēmeiōseis gnōmikai: Miscellanea philosophica et ...

411쪽

σNEODORUS MATOCHITA. 383των πνεύματι, καὶ νων Ουντες - αντιπνοώς αυθις καὶ δι ἀμειαν στιν υ, ω μη προς αὐτῶν ἀναγκαζουμενοι πράττειν, καὶ si μη - φυκασιν M' Φουνται διαεθλευειν ' συναρπαγεντες η δεσποτικῆ χρει, καὶ βιμ, η φιλτώτων δεσμως φυκτοις της φυσεως η φιλονεικίας τινὼς ἡττηθεντες, ον γαρ ἀναίμονες ἐπιν, αλλ' εἶδαρ λυσι καὶ αυτοὶ, ou κα αλλοεβροτοὶ ἄνδρες, φησὶν η ποίησις ' , ἔλυσε, καὶ πόσιος χρέονται, καὶ της ποιν' εισὶ φυσεως δυσωπί τινὶ, η καὶ ἄλλοις δ' τισιν ἀνθρώποις ομως τοι πάθεσιν.

me των ἐλπίδων, - οτι τρόπον με τι- βιωφαστατον ἀνθρώπως το κατ' avria χρημα, τρόπον δε τιν' αἶθις καθάπαξ νεμεσηρον και κατεγνωσμενον-

ωφελεστατόν τι κω ἀνθρώπους τη μη καὶ τω ναι, καὶ καθόλου της φυσικης σθενείας, καὶ των κατὰ τον βίοτον δυσκερῶν ἀλεξίκακόν τι καὶ ρ διον ἄντοθεν χρησθαι, κωμάλ' εὐπόριστον, καὶ ἀδάπανον βοηθημ τοτων ελπίδων --α. καὶ οὐκ αν ν λως νημῖν εὐζωία, νει του ' φεσις καὶ του ειν-

412쪽

φαντασιμ, καθ' ην 6τὶ καὶ δίκα σώματος καὶτqς ορρονικης του σώμστος χρήσεως ζῆν, καὶ πολυαρκεστατα καὶ μακροβιώτατα δεν, o τύπαρόντα μόνον ἀμέλει καὶ σκαριαῖα καὶ ως εἰπεῖν, ἄληπτα χρόνω καὶ ἀμεροθη, ἀλλ ασι τὰ μέλλοντα καὶ παμμηκεστατα πορρωτάτω δεδομένων ρων πεκεινα - ἄν - ουν οὐδ' αίρετόν ν ἡ ζωὴ οὐδ ποθεινὰν μεταπον- σιν μυτης, εἰ μη προςησα ελπίδες, ωςπερ τοληφόρον ' παρεπόμεναι πνεῖμα καὶ διαρκείας, καὶ μονος ἀφορμον, καὶ πάσης εὐπραγίας κατώτον βίοτον ἐνέχυρον οὐ συνηγορίαν ' ρμστ νος, καὶ σπερ εν λαίφεσιν ευπνοίας, δῶτοννευπλοίως ἀνόμου ρεύματα και φορῆς Ουριου ἐὼν ἔαρι καὶ γαλήνη, καὶ πομπείω τις εορτάσιμος ενετηρίας κατὰ τον βίοτον, καὶ χειμώνων σὲ ναυαγίων λιμὴν ἐκ του προκείρον σβεσθαι καὶ περπειν in μηροπη, καὶ πάντων νοσημάτων καὶ πάντων καμάτων καὶ πόνων φώρμακον α πάντα καν φερειν στὶν ἐρρωμενεστατα καὶ γεννικῶς, κἄν ποτίθεσθαι τοι λογισμοις ελπίδων κουφότητι, καὶ συντονω γνώμη ' ταιοῦ

413쪽

ριότης ααλύνητος νυν τε εἶναι καν τεμενονυ' μεθύστερον ελπίσι τελεσφορειται, καὶ τ πεστὀνεκει, δέκα δ' ελπίδων μη καὶ τω ἀνεπιχειρήτων πραγμάτων, καὶ νωδεον' ἡ καὶ δυσνομονε λογίζεσθαι μάλα τοι κατω μενον τὼς ἐμπίδας, καὶ το πολυπραγμον, ἄκαιρον αὐὐλως γε πολλη στενότης ἄν της ζω ς ην ἡμῖν, ει μη παρείπετο πῶσι τα - ἐλπιδων εἰδοποιός τις τῆς ἀνθρωπίνης βιοτῆς δύναμις - δι--αείας καὶ μονῆς δεσμὰς καὶ πλιν ως ποεειπεῖν, πεπόλας τε καὶ ἐπωπειτο, ἄλλον Mκαὶ πεπειτ δια πάντων ως αερος μετουσία κοινή, ου νεουσιν ἄνθρωποι, συνεπιντος την νέων, - καθισπῶντος εἰς το βιώσιμον, οὐ-- - ζην ἰόν, εἰ - οντος τὸ - συνόντος αὐτόθεν εἰς μετάλημ' ς ἄρα καὶ τὰ των ἀνθρώπων παραπλησίως οὐκ αν τὸ βιωσιμονεικεν, εἰ μη συνῆν διὰ πάντων ἄτμητα τὰ , ἡναπόδων εἰς μετον--μηφόρον, καὶ κωδέστη

414쪽

μ την γνώμην τέλειοι καὶ ' πλέον του φαινομένου τουδ ζῶντες. και ταντο πάντως ταῶς ἐλπίσι, καὶ κομιδη σπάνιον καὶ χαλεπὸν ευρεῖν,

ωαὶ λόγον των ἀνθρώπων ἀριθμου ει η κωτουτο δοίημεν O M πολλοὶ τὰ παρόντα μόνον μντες, η μη ἄρα τώ εκ των ἐλπίδων βοηθήμματα προσην δυσπερέων--μμπίπτοντες - στοτε πρώθωσι καὶ καταγχόμενοι, καὶ βαρύτατα φέροντες - μη φέροντες μάλιστα, κακοὶ κακῶς τε καὶ ἀφειδῶς εαυτῶν τοιμον απιεικον τόθεν κἄν εαυτῶν τον βρόπον η την χεῖρα

ν, σπονδη πώση διδράσκοντες την δόκητον

- ἀνέλπιστον παντὸς προσηνους τλημον μην, - - λειαν εωυτῶν ἁνθαιρούμενοι του ἐν τοις κωκοῖς μηκους, καὶ της μονης. σι ρ μεν ως πολλοί γ' ἴτω κάκισε αυτοῖς πρη- σαντο καὶ ἀφειδῶς, καὶ ἀεὶ χρῶνται χαλεποῖς τισε ιυντ δντες, καὶ πάσης πεγνωκότες ελπιδος μικρογνώμονες ἄνθρωποι δ' τινες καὶ μικρολύγοι τῶν παθῶν λαίδων, καὶ ἀμαθειρσου κω αὐτὰς μάλιστα βελτίστου, ς αρα-ντων χαλεπῶν καὶ των βαρυτατω πορρω τέρω πεφύκασι φέρεσθαι καὶ πέραντοι εισά. καὶ Ουδεὶς μη ποτ' ἄν eo αυτοῖς είη καὶ τέλος ὁτιουν, Ουδ εν τοις νώτοις αντης της --πνοης, οὐδ' ποκλείονται κατ' ἄρ τι μετρον

415쪽

THEODORUS METO ONITA. 38 ὁποσονουν, η σταδίων μῆκος τόσων καὶ τόσα, υπερβώλλον πάντ' ἀριθμὼν καὶ ποσὰν παν, ως εἰπεῖν, τελευτῶν δ' μως ὁριζόμενον πηουν. ι το μεν γε των ἐλπίδων Ουτως ἄρα δέειεν ων βέλτιστ ἔκειν κατ ανθρώπους, καὶ νη - μώτατον τη-- μῶς φυσει, μὰλιο ει δη τι καὶ ἄλλο των απώντων πισκεπτομένω καθόλουσα κατὰ τον βίον πράγματα. O μην ἄλλὰ καὶ αυθις πολλοὶ καταμωκῶσθαι δεῖν γηνται, καὶ πάλαι καὶ νυν ἐιοῖσι μεγάλης πευθύνους εὐηθείας καὶ ματαιότητος, τους σομένους παντάπασι - ελπέδων ἀβεβαιον πράγματος υτω καὶ καθώπα ἀπίστου καὶ ἀνιδρύτου, κἀντευθεν μάλισθ' ὁ τί ποτ' ἄρα φρονοῖντας, σὲ βιοῖντας ἀκαιρί πάση λογισμῶν, καὶ τελευτῶντας καὶ μάλιστ ε θεν ουτ δ ξυμ μνειν παλλατyO μένον εντεῖθεν, καὶ του βίου ποντὰς ἀωρί πάση των ελπίσι, καὶ ἀηδέστατα πάνυ τοι σφίσιν αὐτοῖς, καὶ τηνικαντα δ' ἐυν-αντας ἀνόνητα της εαυτων ἀμαθίας, καὶ των μακρῶν φαντασμάτων, καὶ λήρων, καὶ πλύνων ἀνούτων, καὶ περιδδων των εἰς πάντα φερου- σων διαύλων - ελπίδων καὶ δρόμων κοπως τὸ καὶ ραστα, α μάλιστ' ἀπόνως ' πραγμώ- των καὶ γέλωτα μῖν χθροῖς φλοντας, θρη-- τας δ' μως, ως φηρημένους, - πρὲιεῖκοντο καὶ κατεδραματούργουν ως - σκηνη

416쪽

φην, καὶ πομπείαν, καὶ τύχης εὐμενειαν, νεορτάζοντες τοι ἀπατηλοῖς της διωνοίας να- πλασμασι, καὶ ςπερ ναρ σέ ντες εν υπαικτοῖς, καὶ μώλωτ αυτοι παιζόμενοι, καὶ της νειρώδους απολαύοντες βιώσεως. πιαινετὸν γα --ληθῶς, καὶ σφόδρα καιρίως ειρη- μενον - τον σοφοῖ Πλώτωνος, καὶ κωφῶς -- το - τοιουτον, οἷον ἐκείνω προςήκειν,

ε δη τι καὶ ἄλλο των ἐκείνου, ς ἄρ γρηγο- ρονντων ωὸν ἐνύπνια αἱ ἐλπίδες καὶ τις ανεῖ βίος λοιπὰ η μη καὶ ουσόωσις νειρώ ς; τίς αν ὀνείροις ' πεποιθὼς καὶ συμβιοτεύων,

καὶ λως ζῶν ον , καὶ κρίνων εντευθεν δε- σθαι, καὶ μετεῖναί ι τινὰς ευδαιμονίας -- σθλιώτατος ἀνθρώπων είη καὶ τοσοῖτον ἀπιστούμενος λως ἐυνιέναι καὶ εἶναί τι κατ ἄνθρώπους, με Ουδ οναρ εστ τε - ντων,

οὐδ' ἐν λόγω δη τινι καὶ μετρίως νθρώποις

νολμῆ, καὶ ε το κατ' αἷσθησιν υτ 3 με-- του σώματος ην, καὶ μάλισθ' οντως παργου της λης απριι, ς εἰπεῖν, χερσιν ἐκόμενον, - συνόντα κομιδ τον ἐπιδηλότατον μελεε προπον ενπεριφρόνητώ τι καὶ Qua μουσιόντι κα φαντασμα δοκεῖ μης βεβαιον καὶ ἀνίδρυτον, - φευγον την ἀληθινην ιεν καὶ

417쪽

καν παραληροῖ - ἐκ μακροῖς διηγήμασιν. ἀ

418쪽

δει τας φρένας καὶ παντάπασιν ἀμαθεστατ τω οντων της ἀληθείας, ως- καὶ π πειν αυτοῖς διστω πολλάκις, καὶ συνήδεσθαι τοις λήροις, - σἰωρεῖσθαι η της νάης νηδόνωδιαθέσει ' καὶ Ουναντιον αν ' οἱκτιστα ἁ- σπειν, καὶ θρήνων - δακρύων λυμ νειν φορμὰς, καὶ μοὐσθαι, καὶ ἀσιν γνοίας των προ αδντων ἐνέπεσθαι πράγμασι, και --ταγελῶσθαι δικαίως 'Eνεθυμήθη δἐ ἔγωγε καὶ τοῖο Ἀτι γελοιον ἄν είη καὶ επιεικῶς εὐηνες ιε τις εν δράμασιν ποκρινύμενος πρόσωπα - - κω πήματα, καὶ πρώδεες των τιμιωτέρων, Ἀγαμέμνον - Oντα των συντοέωμένωναπώντων κατὰ της Ποίας πιλλων, Ἀχιλλέα νικωντα τὼς κατὰ των βαρβήρων νίκας -- μαστὰς κείνας η βίποδα διαλύοντα τα κατ ἀνθρώπων ἄπορ' ἐκεῖνα της Σφιγγος σιν-ματ καὶ βασιλε λοι κεντευθεν Θηβαίων η - α ',' μανλεα δισθλευοντα παντα υ καὶ περιγιν

μενον πω βοηθείας ἀνθρώπων, ' ἄλλω δη παρ-

πλησι φευδο πλάσματα, πει ἐκ τούτων τηνί-φρῶν αiρει, καὶ μέγα τι φρονεῖ, ως δη θαυμαστός τις αὐτόθεν γε μενος, καὶ των ἄλλων πέρτερος, καὶ ζιοι δεσθαι πάνυ τοι, καὶ μάλιστα

419쪽

ωυτίκα, φαίη τις σν προς--δ εα ποιητικης, μεθ' v υποκρίνεται - μοθων ει, καὶ φυσει

κόβαλος, καὶ συ γε ει καὶ νυν δυθὸς ἄρα δηκαὶ eo ' τρίτης πηρέτης ροὶ, καὶ δυοῖν ' πτριῶν ὀβολῶν μισθουμενος υ δ' Οἰδίπους που

παντα κλεῖν 'λαἰνίγματα φησὶν δ εα ποιησεως αυδις παροιμιώδης λόγος, καὶ δεησε ων σε κωαυθες βαναυσεῖν κατ ε ς ὀτων ἀποθέμενον την σκηνήν, η καθυπουργεῖν - δεσπόταις' , o O στρωματόδεσμον Οὐσέ γ' ἐνσκευάζειν M , νδροφορεῖν, η κρέας ὀπτφν η ἄλλ' ἄττα - ειωθότων εἰ ει η υτω φρονεῖς καὶ πρόθυμος -- ' , εἰ ἡ σεμνυνη ξυντυε- του δρώ- ματος, κλαιθσεις ωυτίκα πω κατὰ κόρρης μα- στῶDi, καὶ κα -- πλείστως λαμβώνων πληγὰς αι--η ' λοιπὰ ἄ-δθεν κακὰς κακῶς