Hypomnēmatismoi kai sēmeiōseis gnōmikai: Miscellanea philosophica et ...

91쪽

rior ἄνευλαμ απαντες ο σοφοι προς τους προ αυτων ἐχρη- σαντο, ἐν Ψ και περὶ Πλάτωνος και Αριστοτέλους.

π ανεμεσητον - τω θώωμαστῶ Πλάτων μηδὸν ηττον η καὶ Ἀριστοτελεε το προς πάντας σπεων ἄνευ m καὶ ὀλίγωρον ' , σοι - αντο γεγόνασιν πωστοὶ σοφίας, και κατἄλλο ἄλλό τι της παιδείως τυπώθη νόμισμω, καὶ κωπεκοσμησεν ἐωυτὰν καὶ ' συντέλειάν τινεα-- τοις λόγοις, μως χάριτος ἐίαν καὶ μνημης εἰς το κοενδ ανθρωποι συνειςηνεγκαν, καὶ τ λογικὰ της ἄνθρωπινης φύσεως ἐπειν κοινὴ πάντες βελτίωσαν, καὶ τελειοποιδ αυτωδύναμιν το μέρος καστος σπούδασαν καὶ - θώπλισαν υ καὶ κατεσκευάσαντο. ι μη γαρουτοι βέλτιστοί τινες αν δεν, - γιγνόμενον ' εκαστος καὶ επημέας καὶ θωυμώζειν is ιοι, μνων - εὼν Ἀριστοτελης καὶ Πλώτων βελτίους; τέν- αν εὼν αὐτοὶ ἀλλον θαυμάζειν ἄξιοι ' ;ει γαρ ει αδ- τινων ' ἀνθρώπων καὶ δυς-

τυχῶν, καὶ Ους πρίαιτ' ἄν τις δυοῖν η τριῶν Βως ὀβολῶν, ἀμείνους εἰσὶν ευ γε της τύχης, εν γε της προκοπη των οὐδενων, τώ αν δενσυτο δις γε τοσούτων ἀὲιοι, ει δ' ουν, ἔστω τε-

92쪽

καὶ δῆλόν γε ' ου πόρρω, οὐδε μ ποτε fi

χρόνω - ώτω μακρω, λλ' αὐτόθεν αὐτίκατο πιστὸν οἷς λεγομεν, δίδωσιν Ἀριστοτελης, αντὸς πανιστάμενος Πλάτωνι, παρ' ου τὰς πηγὼς ὐπώσας κε της σοφίας, και Αριστοτελει μενυστερον ρυσιππός τε κω αλη ς ε αὐτοῖς. 'Aλλ' ἀδικώτατα φήσει τις ἄν σως, καὶ δικαίως τοῖτο, καὶ αυτός φη ἔγωγε Ἀλλω τοάνειδες αυτῶν, εἰς ους - κρῆν, καὶ χῶρος

μάλισθ' in ' εν βελτίστοις φθάσαντας Γλε

το, καὶ μνήμη μετωδοῖς καὶ ἀστειότητος

ἀφειδἐς ζος ἀκόλουθον ἀμφοῖν μετ' ευλόγον

της λαυτῶν γνώμης καὶ κρίσεως συνεσκεύασε, καὶ προιδεσθαι - πάντως κρῆν το, ποιώ νεέπηοθω, τοῖα ' καὶ ἀκούσαις, σωφρονικὼν κ

93쪽

THEODORUS METO CNITA. 75 ποιητικης καὶ μάλα καίριον. υδ γάρ Οὐ ')μετ αυσοὐς ἀφυεῖς γε πάντως μελλον κα ωνμαωνοί τινες ὀφθηναι, καὶ μελεῖς αυτῶν γε- μόνων ἀκόλουθοι' , και δει ν ε μώλω με- μησάμενοι, καὶ - πέποντο καθάπερ αν' ιερῶ τινω καὶ ἀσύλων. Ποτε μῖν γαρ τω ἄνδρε τώδε πάντ' ώρίστω τλην σοφίαν, καὶ θαυμ ζειν πάντων ἄλλον ἀρ- των προτερων καὶ ωθασάντων Moγίμων ανδρῶν, καὶ - μετσυτοὐς τις υτω πάσης σοφίας αλλότριος κω ἀμωθέστατος, καὶ προς τω παντάπασιν ουτω

δηλα μη βλέπων, - βλέπων ὀρθῶς ος -

ων συνθεῖτο παρρησίμ, καὶ φρονεῖν οἴ- δη καὶ λέγειν - - ἀει με καὶ η τοιαύτη γε - σω - ἐκεῖθεν πόρρω των χρόνων εἰς μῶς νυν ἄτρεπτος ωὲ πάσας αὐτοῖς που τῶν πρωτείων τὰ καὶ ' τροπαίων της μεγάλης σοφίας -τὰ πάντων μοὐ τῶν ἄλλων ευ μάλα πείθου

οὐδ' αὐτοις τω πάντα ἄνοσα καὶ ἀνεύθυνα --θ - καὶ τ μ τυχεῖν της σου ἔντος λη- θείας ἐντελέστατα μετά σώματος ετ δντας, Πλάτωνος ἐστὶ του θαυμαστο λδγος, καὶ, ιδ τις

94쪽

νε THEODORUS METOCHIT τοίνυν καὶ αὐτοῖς τὰ εἰκότ αν εποιτο τ φύσει, ααὶ οὐκ ανύποπτα γε - ταύτης ὀλισθηρὼ 'γωαὶ δυστυκήμαθ' ὀπηοῖν της περὶ πάντων πα-ταλήφεως Καὶ τοὐτό γε προιδέσθαι πάντως χωοφῶς αντον ε ρθν, καὶ Ἀδράστειον, ως εἰπεῖν, τιμαν, εὐλαβεῖUθα τὸ Τ προς τους ἐης μετ'

αὐτοῖς, καὶ προπαρσσκευάζειν κ της προς τους νθώσαντας ἐκείας αὐτῶν πενείας καὶ εὐγνωμοσύνης καὶ τοιμότητος ει συγγνώμον, καὶ

αυτοὐς παροραν τοιμοτατω - συγγνωμονστατα καὶ ιδεσιμωτατα , ει τι που καὶ σφίσιν,

δν si ἐσπούδασαν - τημ συμβαίη τις -

σεως της κοινης ἀναγκαῖον μοιρίδιον, ως εἰπεῖν, δε τ μη πάντα περὶ πάντων κωνώτατα καὶεντελεστατα πεφυκέναι καὶ πάντων ἐπιτυχεστατα, χάριν σὐν θαύματι μάλιστα, καὶ δικαίως σφόδρα εχοντας της τοσαύτης εὐδοκιμησεως των ωνδρῶν, καὶ πλεονε - καὶ κρότητος, η κατὰ τους ἄλλους, - τοις της σοφίας πράγμασι v. καὶ τοίνυν την μεν εις αὐ-ὼς αἰδῶ καὶ - θα- περὶ της σοφία των ἀνδρῶν, ει μη μαλνοιτό τις, πώντων ἄλλον Βομ εστιν μειξυμμετρουμενοις, ὁποια τἀκείνων προς ὁποια τἀν μῶν κώστων, καὶ μηδ/ προωρῶσιν λως εἷπερ

σωφρονοῖμεν. Η ἄρα τι κω ἡμάρτηταί ποι δια

95쪽

UNEODORUS METOCHIO. 77την περὶ πω πλείστων χάριν, το δ' εἰς τους προλαβόντας κείνους τω της σοφίας εὐγενηθρέμματα καὶ προγόνους θοῦ φύσεως αυτῆς, καὶ τον ὁδῖν αὐτοῖς πανοίξαντας 7ὶ, καὶ ν

σνέδην, ςτε καὶ μάλ' ἀνευλαβῶς ἐπ' αὐτοῖς

96쪽

ν THEODORUS METOCHI TA. καὶ λῆρον αηδίας πώσης, καὶ λαγνα των μ'

προςηκόντων -κριτον, η τι φαυλον αλλ επίτριπτον ὀνειδος, καὶ ως πως εἰπεῖν, καθάπερ αμέλει φυσεώς τιν' -βλώματα, μαχεν κατα- κωμωδειν, μα δἐ καὶ παίειν rei πιστω κατὰ μό- σπω ἀγορῶν των Ἐλλήνων ὁπμοις τυ ἐπιλασπουδάσματα προυφερον ευ γε ειδότες ' , καὶ τοπραγ εδειὲεν, διολογωτατα καὶ πολυποθητα ἐσόμενα κα ει ' ταὐτά γε τὰ εκ των ἐπωναὐτοῖς πρOςuκειν λέγειν καὶ κειν ωοντο, μεῖς μέγα τοι πωτέρων πιόμεθ' ἀμείνονες εἶναι. Ἀλλὰ καὶ τ θ αυθις κατὰ καιρὸν ἐκ των G τῶν ἐπων προενεῖν δε ε εἰρημένον ανθρώποις σωφρονικοῖς τέττα, η μάλ' ἀληθῶς τε καὶ ἀτρεκέως δειπας, Ουrις τοι τον μυθον ὀνόσεται υ, ατὰ ora καὶ τόνδ' εμευ μυθον κουσον ον μοι δευς πασε, καὶ περισώζοντας κει-ες - - μνόν τε καὶ κόσμιον τὰ σφέτερα αὐτῶν, πειθ' εξης φόρει πολλοῦ ε βέλτιστα επε κω βουλομένοις γε προςορα ευγνωμονως καὶ λεωπεζον θαυμάζειν κείνων συν ἀληθεία καὶ διεὐφημου ρ καὶ τιμιας ἄγειν της μνήμης, - λ

97쪽

τε καὶ παρατρέχειν ἄριστ' ἔχοντα, καὶ σιγωσκότω καλυπτειν, τὰς δ' ατυχέως ωυτῶν η καὶ os ἐνόσησαν ἐν τῆ πουδη καὶ τω βίω παρ τομη διαρκες καθάπαξ της φύσεως, εν πλιν - κροαταῖς τε καὶ κριταῖς κατελόχχειν ἀνερυθρι oτως και η περιστελλειν πηοῶν, πῶς αν τις δίκαιον θεῖτο, v πῶς ἄν λυσιτελεῖν καὶ οὐλογω νυν εἱ- τως φθάσασι καὶ παρελθοῖσιν ἐκείνοις, αλλ' αὐτοῖς γε μάλιστα τοι λεγουσι, κἄὸεῖρηταί γε προ ραπιος, ως ἄρα πολλοὐς εζης παραπλησια ἐδίδαέων ἀφ' εαυτοὐς λαβὰς καὶ αὐτοὶ δόντες τοι βλασφημεῖν βουλομένοις, καὶ

καὶ βάθει πικρίας, ἀλλ', ἀληθῶς εὐκολώτερον ἀνήρ ἀπρησατο. η τον δεύτερον αὐτὼ ἐν

σοι αὐτοῖς ἐπελθόντα, καὶ μάλα τοι καθωπτόμενον καὶ κακουργοῖντα, πῶς αν είποιμι, γεν-

98쪽

so THEODORUS METO CULTA. ωικῶς η πιμελῶς των τε ἄλλων, καὶ αυτου μάλιστα Πλάτωνος καὶ μην εἰ ἄρα δεῖ φιλυωρεῖν τε καὶ κρινειν, Πλάτων μεν αντὼς προς οὐδεν των πρότερον τοιουτον ἀγνωμονεῖ τε καὶ επιτίθεται,.ώς - ωμελε προς αν Ἀριστο--λης αυτὰν Πλάτωνα ουδ ουτω θαυμάζειν ἄξιον αυτω καὶ κομιδ προςπειν αἰδημόνως, λωριστοτελει Πλάτωνα, καὶ τ εν λόγοις αυτ υ κρώ- τος, το κλέος Ἐλλάς τε πῶσα και βώρ - οὐ σεμνύνειν ζίου, καὶ μην τε το μεν ον Πλάτωνος ἄγνωμον εἰς τους προ αυτο καὶ φειδἐ καὶ κάριστον ' , καίπερ ὁ μετ' ἀλο- θείας ἐρεῖν νεμεσητὰ καὶ ωυτδ, ου τοσοῖτον γομως ἐστὶν, πόσον Ἀριστοτελει το προς Πλάτωνα, τυ αυτω πάσης σοφίας γεμόνα, καὶ τοσσύτης μεγαλοδωρεῶς χορηγόν. Καὶ Πλάτων μεν Oὼν εαυτὰν παρέπε Σωκράνει τω καθηγητη, και υ μη τοσαῖτ' νατο της σοφιας καὶ ρε- της, που ψιστοτελη αυνοῖ, δηλόν γε παντὶ, ,αι ς ἀληθῶς και τοῖg4κείνου κομιδῆ θωυμάζειν ζιον, εἰ ὁ καὶ Βως παινειν -- ωτὶ καὶ αυμώζειν ω γε δ καὶ πάντα τα αυτοὐφερων ε μάλ' ἀποδίδωσί τε καὶ ἀνατίθησι, καὶ οὐχ αυτο ποιεῖται Ἀριστοτέλης δ' oti ἀπ--τησε καὶ ζωντε και τελευτήσαντε τον βίον Πλώτων ε ον πολλω πλείω, η Σωκράτους Πλώτων, καὶ πάνυ τοι πλεῖστ μα- - οὐκ on' - ει

99쪽

καὶ τἄλλα ἐν της Ἀριστοτέλους ---, οπι μη θωυμάζοι κωθ' ων, οἷος τέ ἐστιν, ἀποροίην, ἔγωγε καὶ θωυμάσαιμι του ἄνωδοος τις ἄν-η, περιφωνεστάτην υτω καὶ τοσσύτην λιθιότητα, καὶ οὐκ ιδ οπως - φαίην βασκανίαν, 'o σωι μῶλλον ἐρεῖν λιθι τητα ει τις βοσκοινων δρῆναι, περὶ ν εστιν λως ἐννοεῖν Ουτω συμμετρούμενον- αν νέκτων, καὶ πωραβάλλεσθαι, το - ' τηρ φυσικης τε καὶ λογικης θεωρίας ἄκρον - τον περίνοιαν - τούτοις του μνδρδ καὶ κρίβειανον πω τις ων γενοίμον, εἰς νουν λαμβάνα-- ποτε, κατασκεπτουμενός τε ἐπ' ἐμωυτου, καὶ προς ἄλλους περὶ τούτων λέγειν καὶ διεδεμαι πειρώμενος Πολῶ γαρ εν τούτοις απάντων των ἄλλων προέπει, η κατά τἄλλ' ἄπαντα, καταδι- ωιρούμενος απανθ' εκαστα καὶ διοικῶν θωμois

100쪽

την ἀετασιν προτιθέμενος, καὶ Ουδὸν τε μη παγεὶς καὶ 'λπώντα περαίνων καὶ κατ-υλλογιζόμενος καὶ ἀνευρίσκων ἄφυκτα, υτως ἐπιτυπῶς τε καὶ καιριώτατα καὶ δια πάσης κριβείας των δικαίων ἐκ του, ως μηδενὶ των ἐντυκκανόντων ἐπιχωρεῖν ν σμφιγνοεῖν περὶ ἐκ του, εἰ δη- που καὶ ἄλλως ενδεκεται περ αντοῖ, η κατ' ἄλλου γνωμην κει σὲ κρισιν, η εἰ δη τε περὶ ἄντοί τινος ἐκ τOν ων προτιθεμένων καὶ λέλειπται της ζητ6σεως τε καὶ καταλή-- ξω. κω σφόδρα γε γηρ εὐμπάνω ε κεν ἐνταυθα κατὰ καιρὰν ' προς τοίμην πίστιν των ἀπον--οντων ρΗσαωσι καὶ πρύττειν, πως ἄν ευ μάλα ι ποιντο τοι φαινομένοις θαρροὐντες, τὰ τῆς λης ἀεὶ δοκιμὼλ με σισθ'σεως αὐτόθεν χειραγωγούσης, καὶ ις δ μετὰ σώματος τε νους θυα δανεῖ προς βαινειν και συντιθεσθαιρῶστα ευπειθης διω τώς μετὰ της αισθησεως

μολογέας κω μοι δοκει, καθάπερ τὶ βουλευτης της φύσεως καὶ πώρεδρος, ὁ θαυμαστὼς