Libanii Opera;

141쪽

οπλα ἀναιρουμενους, Ῥὶς ἰσχυς παραπλησία δι ἴσουπῆσι παραγενομενη του χρόνου, τον αρτι κοντα τασφον λέγξοντα τουτους Γεσθαι μετὰ θυσιον τε καιαυλον καὶ χορον ἐπιστησειν ταῖς γελαις ταῖς αυτῖν.

ηκουον δε γε πρ0 Ῥὶς ἐτεθεάμην - μεν Ἀραβίω B 61 λελουμένω τε καὶ π αριστον ἐόντι δύο τινὲ μισθω δεβορβύρω κρέψαι τ0 προσωπον, Παφλαγόνας δε τρεις ἄπαντα ἀδελφούς, την φύσιν, την ἀμαθίαν, τὴν τύλ-

μαν, του σώματος το πάχος, τον Αἰγύπτιον ἀπο της εὐνης ἀρπάσαντας an τ φρεαρ κομ ίσαντας εμβαλεῖν 10 ἀπειλησαι καὶ μέλλειν, εἰ μη με ται την πόλιν κλείψειν, και εξέλιπεν, στ εἰς Μακεδονίαν κων τερόν τι ποιον ἐτελεύτησε τον βίον.86. Tούτοις ἐμαυτον κατεῖχον τοι λογισμοῖς τωνδε Ῥυ ἀντεχόντων Οοφιστον υ αν ἐκοι με αὐτ 15 λεγόντων δυνηθηναι, χαλεπον γαρ εἶναι πολίτου τυχειν

ἐπαινετου, οι γε, καν σὐν χύξη παρὰ σφῆς ἀφίκηταί τις, περιαιρειν τε ἐπιχειροfσι και πάση τέχνη μικρον ποιεῖν, καὶ ταOτα αυτοὐς ληροοντας ἐπιδεῖξαι βουλο 1sμενη η ἡχη κινε μεν με προ αἴτησιν μηνον τεττά- 42ρων ἐφέντος δε βασιλεως και πρὶν ' χειμον αρχεσθαι δειν ἐπανήκειν εἰπόντος δρο μεν ὁδοές τε καὶ πέλας

τὰς ἐμοὶ φιλτάτας, ρ δε ἱερά τε καὶ στοάς, ρ δὲ

ep. 396 p. 94, 191 ἀναιρουμένους scripsi coli. I 162, 15 R αἱρουμένους A V ηρημένους B αἰρομένους coni Re 2 ι in παραγενομένηι

142쪽

πάππον κεκλημενον συμφοιτητον τε θνη, τους μεν

ἐν ἀρχαῖς φανεντας, τους δε δικαζομένοις συμμάχους, φίλους τε πατρφους λίγους γε ἐρρωμενην τε πληθεισοφον τὴν πόλιν, στε δύμην τε ὁμο καὶ ἐδεδοίκειν,

το μεν, τι της τοσαυτης τε καὶ τοιαέτης πολιὰ ii ειην,

μενον απαντοντι καὶ πειδ δι αγῖνος αυτοῖς ποτε εδει τίς ποτε ην φανηναι προτον μὲν γαρ δεηθησαν 14 οὐδε των συν θωπεία συλλεξόντων καστον, ἀλλ' B 63 ἐξήρκει γενεσθαι δηλον, ως ἐροίην ε τειτα ου ἀναμείναντες λιον ἐνεπεπληκεσαν το βουλευτήριον, καὶεδοξε τότε προτον ἐναι υκ ἀποχρον, στε γωμεν ἐπυνθανόμην, εἰ κοι τις, ὁ παῖς δε φη τινὰς καὶ αὐτο κοιμηθῆναι. 88. του θείου δε μει εἰσάγοντος

20 τρέμοντος μειδιον τε αὐτb εἱπόμην θάρσος ἐμβαλοέ-σης της THχης καὶ βλέπων εἰς τ0 5χλον, σπερ δυχιλλεος εἰς τὰ πλα ἐτερπόμην, τουτω δὲ οἴπω λέγων

143쪽

LIBANU ORΑΤIONES 127 ἐκπλήξας τος αν ἀξιως εἴποιμι στερι τε των επὶ τω προλόγω δακρύων, ον καὶ ἐκμαθόντε. ἀπῆλθον Ῥυκολίγοι, περί τε της επὶ τοῖς δευτέροις βακχείας Ῥυδεὶς γαρ εἴς γε το πηδὰν καὶ παντα δραν οὐ γέρων ν, ου φυσει βραδές, ουὶ ἀσθενής, αλλὰ καὶ οἷς Ἀργον

εστάναι δια νόσον ποδον, εἱστήκεσαν καὶ ἐμο καθ ζοντος αυτοὐς ου εὰν ἔφασαν τον λόγον ον η καὶ διακόψαντε. δεήσεσιν ἐδεήθησαν ,ποδουναί με τοῖς εμοῖς βασιλέα 89 του ουν εως ἀπεῖπον, ποιησαντες αυλ επὶ τ0ν λύγον μετέβαινον μακάριον ἐμέ τε 10 καὶ σφὰς αυτους ἀποφαίνοντες, με μεν - τέχνη χολεγοντα, σφὰς δε αυτοὐς ς ἀρεταῖς πολιτον δομένους, καλος ἐλέγξαντες εργω μάταιον λόγον, Δ ουκανάγκη τοῖς αλλήλων ἀγαθοις φθονεῖν τους κοινω- νουντας πατρίδος ου φαιδροτέραν ἐπειδενωγαμεμνων 15ημέραν εὐ προίαν εἷλεν, ij γ ταυτην εν si ταμα

διηλθον ελαβον. οι γε και επι λουτριν ἰύντι συνηκολούθουν θιγεῖν καστος ἐπιθυμουντες οὐ σώματος.

90. Ην δε τις ηδε Φοίνιξ θαυμαζόμενος ἐπι τηδετη τέχνη, σοφιστο μεν υἱός, σοφιστον δὲ υἱιδοος, ad και το τιμὰσθαί γε οὐχ ττον ἐντευθεν ν παρὰ

144쪽

128 LIBANU ORATIONES χανεν ἀφιγμένος οἷ καδε, δειχθέντων δέ μοι των λόγων

και πάντων οἰχομένων γράμματα πέμπεται προς κεῖνον φράζοντα την ταχίστην επιστηνα τοι νέοις, ω Γρημένοις , δε μελλησεις τα γράμματα λεγεν, ἐπὶ

κενον ξει το διδασκαλεῖον ουτως παντας

απαγαγών λυρφευ οιχησεται. 91. καὶ ο αυτίκα παρην γυναῖκα καὶ οἶκον θέρους ἀφεὶς καί με -ς Ri ειδεν ἐχρον και ἰσχνόν, Q νόσος εἰργάσατο νύσος γαρ δὴ κατειληφε την ἐπιδειξιν - ἀλγεῖν 10 μὲν φη, πολέμου δε ρχετο καὶ ως δη ου ἐγνωσμένος

λέγει τε δε περιεσόμενος και ειπον τιὰτ τους μεταπεμψαμένους τοιαBτα θέριζε, κειμένω δε πενέβαινεν,ος αεί ποτε προ αυτιν ριζε, καὶ πιλ ιβόμενος εἷλκε

προ τω βασίλειον παλαίειν ἀξιον Ἀγω δε ἰδών τε 15 τον βασιλεύοντα καὶ λόγω τιμήσας φεν αν καὶ μὴ

αἰτοοντα τον λόγον, νυν δε ητηκότος Ἀφερον αὐθις ετεροις τισὶν στιάσας την πόλιν, δεν νυν κλέος ουρα-ν,ν κει 92. καὶ δὴ κλάων κλάοντας ἀπελίμπανον, οἱ R 66 δε υκ κλαον οἱ βέλτιστοι μόνον, ἀλλα καὶ μεγάλα Ηο πισχνοοντο δώσειν, ει διαπραξαίμην το παρὰ σφίσι

145쪽

βασιλέα μη φθονησαι τη κεφαλη ὁ δε βοήθει μέν,εβοήθει δε ου φιλον μεν διειστηκε γαρ τοῖς τρύ- B 67ποις. ἐνδεικνέμενος δέ, - ουδεν αν αὐτον ἐγχειρη- σαντα διαφύγοι 95. δίδωσι μεν δὴ ὁ βασιλεὐ ἐπανελθεῖν οὐδε τότε εἰς παξ, λαβδεν δε εγῶ τα γράμματα ad καὶ συσκευαζόμενος δέχομαι πικρὰν ἀγγελίαν τεθνάναι

146쪽

130 LIBANI ORATIONES

μοι, την ἀνεψιάν κεῖσθαι δὲ τον θεῖον εν τεφρα της I χης τὴν αυτης διαφθειρουσης δύσιν ου γὰρ ετ ανμοι βουλομένω την πολιν χειν μέλλοντί γε ἀντὶ της γυναικις τιν κείνης ψεσθαι τάφον αἰ- μενου δὲ αμφω του θείου καὶ ἰς εὐην κύριος ἐπανελθεῖν καὶ ως υκ θελοιμι, καὶ τρίτον γε, διότι, και δακρύσαντος γε, αἰ μηδ' ο μόνον αὐτῶ παραμέλον λείποιτο, της εμης ἀκοέοι φωνης, καὶ κατηγορουντος ἐν γράμμασιν, εἰ μὴ κινοίμην, Ἀρχομαι με, οὐχ ὁμοία δε και πρέ-R 68 τερον τη ψυχη. ἀλλα τύτε μὲν ἱλαρ τε καὶ δευθυμουμενs, στερον δε χους τε πλεα καὶ διατεθυμμενη. 96 καὶ γὰρ α πρις τοῖς ἰδίοις ζάλη τις κατειληφειτο κοιλ ύν, οργη βασιλέως εἰς φόνον προελθουσα καὶ οι μεν ἔκειντο, οὐ δε ς κτείνειεν, ἔδησεν, ἄπαντας

15 ἀγαθούς εν οἱ καὶ τον μαυτου διδάσκαλον ἐώρων ῆλθον γὰρ δη ουπερ ἐδέδεντο, και τον ουδον περβὰς πεσων λοφυρύμην ἐν πῆσιν ὀδυρομένοις. καὶ της ὐστεραίας λέλυντο και ἐγένετο δόξα συνεισελθεῖν τινα μοι των βελτιύνων δαιμονων, υφ' οὐ στορεσθηναι τὰ 20 κέματα. 97. της δὲ ἐπιοέσης προσειπων τον βασιλεα δεύτερον αἰτηθεὶς λύγον, κων μεν, φοβω δε εγκωμιάζω κέκλω περιερχόμενος καὶ παρην μεν ὁ διδά-

147쪽

σκαλος ουπω καθαρος αναπεπνευκώς, εἰσάγω δε αυτ0ν

εἰς τ0 λόγον do δὴ ἐπε ὶνεκότα πρός με πολλάκις του βασιλέως τὴν γλ ταν, ὁ δὲ σθεὶς δρέγει τὴν δεξιὰν

τ διηλλάχθαι δηλον, και ὁ μεν κατεφιλει προσκεκυφώς, μεῖς δε βοομεν, ὁπόσα ἐν τοιουτοις εἰκος εἰς βασιλέα δεους ηλευθερωκότα διδάσκαλον γέροντα. 98. πω τοίνυν ἐν μέσφ μοι γιγνομένων ἐπιδεί

νεανίσκος πολλὰ l δειπνα δεδειπνηκῶς ἐπι τω σώματι B 69 μισθω μεγάλω παρὰ τουτον '0- βασιλέα δραμον 10 δυοῖν γυναίοιν ἔφη με κεφαλὰς ἀποτεμόντα κεκτησθαι τ' με ἐπ' κεῖνον χρώμενον, θατέρα δὲ ἐπὶ τον πρεσβυτερον. ὴν δε του ψεύδους ὁ μισθος συγκοίμησις ὐρχηστον τινος πάντα πει μένου τοῖς ἀμφ' ἐκεινοντον σοφιστήν. εἰ μεν δὴ και ἐκομίσατο τι μισθόν, 15 τε λαβὼν is τε χοὐ miδεν, Ἀφ' si δ' οὐν ἐτόλμα απερ ἐτύλμα, τοBτο ν 99 ὁ δε αὐτον πεμπεν εἰς τι δικαστήριον ου τουτο οἰόμενον, ἀλλ' αὐτές τε ἐκεῖνος φ ον τε ἐμεμίσθωτο ταῖς αἰτιαι ηλπιζον Ἀκολουθήσειν τω ξίφος οἴκουν ἐδιωξεν, Ἀλὶ ἐν τοῖς Ψοἐσχάτοις τῆς πόλεως περὶ τὰς sπωρείας εκειτο συγκεκαλυμμένος. ἐδύκει δε μως ὁ βασιλευς π ψιλης της αἰτίας φαυλοτερόν - ηγεισθαι καὶ τουτο παν- R 70

148쪽

132 LIBANU ORATIONES

τως πιδειξειν προπεμπομενος, ουδε γαρ βλέμματος με ἀξιώσειν. 100. ὁ δε ε μέσων των ἱππέων επὶ της τάφρου το χειλος ουπερ εἱστήκειν, τονἈππον ξελάσας εἶδέ τε χἱον πρύτερον ἐκέλευέ τε μὴ μέλλειν, αλλὰ μεμνησθαι της Θράκης. γ δε υτ μεν εφην ποιησειν, ποίουν δὲ τα πάλαι δεδογμένα μένων τε καὶ της πατρίδος ἐχύμενος. καίτοι των τε ποσχέσεωνεργον ουδεν ο τέ με επὶ διαδοχὴν ἐκάλει των περὶ τους νέους πύνων ὁ Ζηνόβιος τερος ἐγεγύνει πόνων 10 τε αυτ0ς ερὰν λέγων καὶ ἐμὲ μη δεῖν ἐπείγεσθαι. 101 δ δη μοι καὶ τα πράγματα οὐχ ηκιστα βλαψε, το μηεὐθὐ προσπεσόντα τρέψασθαι τους τεταραγμένους καθ' ησυχίαν γαρ τα αὐτον ἐβεβαιοοντο, εγο δε οἴκοιμεν πεντεκαίδεκα νέοις συνῆν, ων 4κον πλέον 15 ἄγων, ἴπω δε ην ἐν τω του δημοσιεύοντος σχήματι, και κατεῖχε μεν ἀθυμία τους ἐμούς, κατεῖχε δε αυτον

εμι κα τω ἀργεῖν, σπερ ὁ του Πηλέως, ἀχθόμενος ἄχθος τε Ἀρούρης ἐμαυτιν ὀνομάζων εἰς τοῖτο πε

19 φερόμην, ωστει παρμάκων πύσει διεσωσάμην τὰς R 71 φρένας τοι μεν ιείροσι των ελπίδων χρώμενος, ἐπὶ δε τους ου ἔχων νευ γέλωτος ἐπανελθειν. 102. Ἐντ θά μοι γέρων τις προσελθὰν οὐδενἔφη θαυμαστον ἐναι μὴ υ πράττειν ἐν τη κλίνη κείμενον ' πλεονεκτειν γαρ δη του ἐν τω μέσω καθημέ-

p. 128 19 sq. 18 Il. 104 1 προνεπόμενος. in mar πεμ, προ πεμπόμενον or

149쪽

τυοτ μεν υνυπακου-τω γέροντι των αγοραίων δετινα μεταστησας ἄλλοσε της συνοικίας καταβὰς αὐτος

ἐκεῖσε καθήμην ψαυων της γορβς, καὶ δρασέ τι το Ἀχωρίον προστεθέντων ἐς φην αρτι πλειόνων δὶς τοσουτων νέων τ Μουσεῖον δε των αλλων ν ροπητοις Ἀχουσι μεγάλη. λέγω δη προς 'ην Καλλιώπην,οτι - μουσον μεν ἀρίστη, την πόλιν δε μῖνα mira α, τίνων ταύτας συ πράττη δίκας; τί με 16 ἐδελέαζες ουσα θεος ' των μεν ἐξέβαλες, ταδε υ δίδως αλλ' ὁ μεν πατηκὼς τρυφα, ον R 72ηδικημένον δε ἀπερριμμένον περιορας 103. τοι- αfτα μεν πρ0 τ εδος πόρρωθεν ἀπ της στοὰς διε λέχθην, ἐμψαις δε ου πολλαις στερον γο μεν οἴκοι 15τι καθήμενοι ἐδημιουργουν, Ῥοὶ δ' Ἀῖα γίνοι ανεξ οχλου νύμων υπεροροντος, προσέβαλεν, ὀστε μεστήσαντα την χεῖρα, τί το ταυτα ποιουν, παρ' ἐμαυτωσκοπεῖν Ἀν τούτω δε ἰντος Ἀναβὰς Ῥυμ0 ανεψιος ἀσθμαίνων τον μεν αρχοντα εφη τεθνεοτ ελκεσθαι 20 παιδιὰν ποιουμενων των κτεινάντων τον νεκρου βουλον δε συν τω παιδὶ δρασμω τους κείνων διαφυ-

γοντα λίθους εἰς δρων ποι κορυφὰς ἀναφυγεῖν, τους

13 μελημένον δὲ καὶ περιερριμμένον Μ0 14 διειλέχθη V et ex διειλέχθει corr C et Fer Μο 16 τί Vl δὲ V γένοιτ' B Vmorrae 7 προσέβαλλεν V a στησαντά τε τὴν

150쪽

δε ἁμαρτύντα των σωμάτων εἰς την οἰκίαν τρὶν κείνου ἀφεῖναι τον θυμόν. καὶ καπνος ουτοσί, του πυρος

αγγελος, ἐρεται καὶ ραν ἐξεστιν. 104. υτ μεν ὁ Πάτροκλος πληγῖ της ψυχης ἀπολωλέκει τὰ πλα, τον R 73 δὲ ἀπύντα μεν καλοῖντα, σταρύντα δὲ Ἀπω ονταφευγειν μὲν νάγκαζεν ουδεν, νύσος δε καταβαλοοσαμακρὰ των νεων ἀφίστη, καὶ δυοῖν ἐβιάζετο κακοῖν,

πυρετ τε καὶ λυπs πυνθανόμενος ἱδρυσθαι με εντ βουλευτηρίω τοσουτύν τε ἐναι το ποίμνιον, ωστε 10 μὴ ιον τε εἶναι, πρὶν λιον δυναι, δια πάντων ἰέναι.

105. 0 δε καὶ ουτως χοντα γνώμης ἐρχομενος ἐθεράπευον καὶ ου ην εἰπεῖν, ' ν ου ηλθον επισκεψύ- μενος μέραν. καίτοι που καὶ ἀπηλαυνόμην, ἀλλ' 6μως ου ἀνίην, καὶ τελευτησαντι δε οἱ δακρύων μετέδωκα 15 καὶ λύγον ποίησα.

106 Πρύτερον δε ην ἀφιγμένος ἀρχην ἐχων et των

αλλων αρχει, Στρατήγιος παλαι προειρημένον αυτω. προσλαβὼν δη φίλον ουτω μέγαν, ουτοσὶ δε ην κεῖνος

44. τε 16 sq. I p. 123 7 8 1. 4 Eαυτιν τω Πατρόκλω παρεικάζει σπερ γαρ ἐκεῖνος φ'

Ἐκτορος πληγεὶς ἀφηρέθη τὰ πλα, ως A codd. δὴ καὶ αυτος το περὶ του ἄρχοντος ἀγγελία κατὰ νουν εἶχε νώμην κατέλυσεν Β ω ον εἴρηκεν ἄνωθεν Ζηνόβιον λέγει toν Ζηνόβιον λέγει a πρῶτον μὲν ἐποίησε μονωδίαν, στερον δὲ ἐπιτάφιον, ως φησιν ἔν τινι πον ἐπιστολῶν - p. 407 P 1 ἁμαρτόντας Fere in marivor Re ἁμαρτάνοντα libri Ferr της in Fer D ἀπωλωλέκει AC 6 καταλαβοῖσα ar in main Gasda I 16 et Ferre, fortasse recte μακρὰ scripsi em auctor Re Anim μικρὰ reliqui libri et edd j ἐπιέζετο q ἱδρυσθαι , ortasse recte; cf. p. 85, 9 136, 1 a εἶναι