Libanii Opera;

131쪽

ἀνὴρ εἰς ὁ,τι ορμησειεν ἀπαυστω φιλονεικία χρώμενος φήσας - τω περὶ τουτωνὶ των δώρων λόγω τε καὶ ἐλεγχω καὶ γέλωτι μηδε το της αυτου γυναικος νομα σεσιγησθαι o. δη του τε εργου κεκοινωνηκυίας των

ἐπὶ Καππαδοκίας παρὰ ρχοντα φίλον εἰδοτα χάριτι βλάψαι νομον, νέω δε αρα τώδε πάντα ἀλληλοιν Ἀθή

νησω κεχαρισμένω χιὰ τέλους Ἀμελλον τοOτο ποιεῖν. δε παρασκευης τε αυτον της πρις τον Περσικον πύ- 10λεμον is τότε ν, Ἀτέρων τε προμηθείας ου μείονος

ἀξίων μένειν ἀναγκαζόντων πάντα τὰ μέγιστα μικρὰ ηγησάμενοι ἀναστὰς Ἀφέρετο γυμνῶ τω ξίφει προπέμψας στρατιώτην, - χρην με εἰς Νίκαιαν ἐρεσθαι των νέων ἄγοντα επτὰ τους τι μὴ σφῆς αυτους ἀπέ- 15δοντο, δικηκύτας mi Νικομηδεῖς μεν ουν μῆς τιζοντας ἐπένθουν, σπερ ους εἰς τον Λαβυρινθον πεμπον Αθηναῖοι. σωτηρ δε ἄρα μῖν Ἀμελλε της Τυχης R 17 βουλομένης Πρακλης 4 ibi ἔσεσθαι και προυδηλου γε, ο ποιησε καὶ ς σβέσει τὴν πυράν, νείρατι πυρὰν Edγὰρ δὴ μεγάλην εν μέση τη Νικαία των τινα Ἀντι- σθένους μιμητον ἐδόκουν ἐφιζάνοντα σβεννυειν καὶ εἶναι κρεῖττον του πυρις το σῖμα. θαρρον δὴ τοις

132쪽

τε ἀπ της ἀληθείας νη τε παγγελία της επικουρίας et ειν in συνήγοροι ἰε μῖν μέχρι Λίβου φεν ήκον,αυτου δε καταδυντες ἀπεσκόπουν, πη τι πρῆγμα πεσεῖται, καὶ ἀναφανέντες ἐπὶ τω τέλει συνέχαιρον, σπερ οἱ Λακεδαιμονιοι μετὰ τὴν ἐν Μαραθον μάχην τοῖς Ἀθηναιοις 68 - δε αρα κἀκεῖνο πιρακλέους bεργον, ς και μιν τι νέφος ἀπέωσεν liδον μεν γαρ ἀλεκτρυόνες καὶ ἐκήρυττον οἱ κήρυκες, κρουετο δε η θύρα και τω μέλει τον τοιουτων ἐβόα καταβαίνειν. R 48 καθημεθ' υν ἐν μυροπωλείω τι- τον καιρb ἀνα- μένοντες Ἀλκιμύς τε και ἐγώ iτιν Ἀλκιμον τουτον θεου τινος ἔγωγε παῖδα ηγ00μαι γεγονέναι, ψ γὰρ αν ξ ἀνδρος υνα τοιουτον). σμικρον δ' πρ με Ἀμβρίας ουδενὶ κοσμω κεκραγώς ὁ συκοφάντης στειχεν 15 μιμανὴς κεκρατησθαι ri βαφη και Φιλάγριον λέγων, ηι ιν γε ου συνετὰ λέγων. 69. καὶ αυτίκα ὁ δικαστης ἐξηει, καὶ φαιδροὐς εωρομεν του φίλους ς δη π

λέγων citat homas ag. S. V. συνετος p. 28 8 παρὰ Λιβανιφἐν τω περὶ της ἐαυτου τύχης κεκρ κτλ. cuius ecta non sine menais in mar e codicis Bis1 repetita sunt 15 λέγων corrB in λόγων quod etiam schol in mar e homa praebet

133쪽

εἰδέναι Ουκ ὴν, πρὶν δη- των μῖν ευνων πύρρωθεν ἐσήμηνε τη χειρὶ τον πολεμιον πεφευγέναι, R δικαστηγαρ νάγκην ξαίφνης της του νύμου φυλακης επιπεσεῖν ἐγνωκύτι γαρ ἐπὶ πρύδηλον εἰσάγειν σφαγην κειν τινὰ αγγελον της l Φιλίππου κινήσεως καὶ δεῖν δη Rus θεῖν καὶ δεχεσθαι τοῖς δροις την βλοσυρὰν αρχην

και τον δείσαντα εἰπεῖν ἀπολωλέναι 'Oν καιρον πηχάριτι καὶ 4iναι του νόμου τε κράτος. δεῖν οὐν

κατεδων χετο mi καδε στένων. ὁ δε οἶς εδωκεν ανἐρυθριον καλέσας με και παρ' αυτον καθίσας ε τω δικαστηρίω τρίβων ν ριειρι et , πρόσωπον διασύρων τε τους περ του σοφιστο παρὰ του φίλου λύγους cis ξίου με πράως τε εχειν τη παρ' Ἀψτιν ὁδω His 50 μηδεν Γεσθαι των πεπραγμενων πεπρῆχθαι, φήσαντος δε μου και προ των αυτοε λόγων δε εχειν πίστιν ἀπητε των εἰρημένων, ἐναι δε πίστιν, εἰ ποιησαίμην αυτον ἀκροατὴν εν μέσοις Νικομηδεοσι λύγου τινος 20 καίτοι ο γε Φίλιππος, φη, καλει ταυτὶ δε μως προτετιμήσθω. I 1. νεέω και πισχνοομαι, και μεν εν τη

134쪽

ποθεν, σπερ πνευμα, ὁ συκοφάντης αγων τον πόπτηνεκεῖνον καὶ φασκε δεῖν τον ἐκείνου φθάσω λόγον, πρὶν πο κρότου πολλο καταληφθMὶναι τον δικαστήν.

μεν οὐν σχαλλεν, ἐγ δε συνεχώρουν ὁ δὲ εἰσελ εχ δεν ν αυτος καίτοι γε λέγων ἐν πεντεκαίδεκα ἀνθρώ-R 51 ποις αυτις δεηθεὶς τὴν ἐμην πεῖναι μερίδα. ως γαρ ἐδε το στάδιον, ἰλιγγιάσας ἐξενήνεκτο της μνήμης καὶ ἐβόα μηδε τότε πεπαοσθαι τον γόητα μέ του δὲ

αναγνονα κελευσαντος, εἰσελθεῖν γα λόγον, ου μνη- 10 μην κρινων, ουδε τοὐς ὀφθαλμοὐς φη δύνασθαι τοαυτον π του αυτο ποιεῖν ἀλλ' ὁ δεῖνα λαβδεν ἀναγνώσεται, δείξας των ρητόρων τι αριστον ὁ δεος το0το κουσε, ρίψας τ βψλίον ἀπηὶει πιμπλὰς την ἀγορὰν ἀνοητων ρημάτων. G2. της δε στεραίας ὁ μεν 15 οχλος ἐν τω βουλευτηρίω τοπι δὲ ἐγγ0 ἐγ την φωνὴν ἀνακινον τε καὶ ἀποπειρώμενος, ὁ δε αρχων περὶ ξοδον, ὁ δὲ αἴσχιστα ἀπηλλαχδες κεῖνος ἐξακροπόλεως ἐπὶ τ σομα τοὐμιν πλισμένος παρην, καὶ ἐμὲ μὲν αἱ θυραι ρέονται του εω της νύχης,2 ουπερ καὶ ἐκαθήμην. bH αρχοντα δὲ καὶ πρω των R 52 λόγων τη 'κείνου τολμη τομαι, καὶ ὐν εὐνοία μὲν εἰσέρχεται, γενύμενος δὲ ἐραστὴς ἀνίσταται καὶ παρα-

post ἄγων algura, duatrum vel trium litterarma in

135쪽

LIBANU ORATIONES 119 χρημα γράμμασι συγγενεῖς τε, ο αυτ παρ αλλοις διέτριβον, φίλων τε παῖδας εἰς ῖν τουτο διδασκαλεῖονηθροιζε τω λόγω τε ον κηκύει, συνην αἰτήσας τε καὶ λαβών τω συκοφάντη τε οῖα ου ἔτερα ὀφείλειν ελεγε χάριν νονα δύντι ταυτα δ ἀγνοεῖν ζημία s73. N. λεγομένων τε καὶ πραττομένων φερομένης τε εἰς ἐκείνους παρ' ων ἀπεληλύθειν, της φήμης, Ῥῖου οτι τὰ Ἀστη. ἀλλα καὶ τους σμικροτάτους τον ἀγρον ἀβάτους οντ μοι ταῖς διαβολαῖς ἐργάζεσθαι, τίς πέλλος, τίνες Ἀργεῖοι νεανίσκοι διὰ τον περὶ την 10 ἄμαξαν τη μητρὶ κεχαρισμένοι, τη σφον αυτον τηνἐμην ευδαιμονίαν παρηεσαν; -στε μοι δοκo καὶ τῆς αἰτίας η ἐπὶ Ἀη γενέσει τουτων 4τιασάμην τὴν 53Tυχην, ἀφήσειν την θεύν, εἴπερ ε της βασάνου ταυτα. ουδὲ γαρ Μέλανθος δήπουθεν τυχε φευγων μέλλων 15 ἀντὶ του Μεσσήνην οἰκεῖν βασιλευειν Ἀθηνον.

74 Ῥυξημένης δη της δοξης μυρίων τε μῆς ἐπαινούντων στομάτων οντων τε τον και τοOτο λεγόντων,

Δ συνείην ἀνθρώποις ους ἐξέβαλεν αν κατὰ τον Ἀρχιλοχου φονέα τοῖς χρησμοις ὁ Πέδιος, πικειμένων 20

10 Her. I 30 31. Luc. Clia 1 10 15 Her V 65 20 lui. Ser num. Vind. 17. Aristid. r. 46 t. II p. 380 D. Suid. s. v. χρ- χίλοχος Μουσάων θεράποντα κατέκτανες ἔξιθι ναοὐ cf. I 473,

T rasi 16 μεσήνην BL 17 δὲ BL 19 συνήειν ἐξέβαλεν ex ἐξέβαλλεν cor L

136쪽

120 LIBANI ORΑΤIONES τε των ξω της αἰτίας τοῖς εν αὐτη γίνονται προς τον παρχον ἱκετεῖαι της ἐμης ἀποδύσεως περι δε δε ἀδικήσειν τους ποδεξαμένους φην καὶ μα ἐδεόμην in με αυλ εμβαλεῖν εἰς ἀηδη σιγήν, ἀπελθων ως δηR 54 οὐκ ἐπαναγκάσων, Ἀνάγκη μεταφερε μείζονι βασιλείοις γράμμασιν. 75. yci μεν δη την των αἰχμαλώτων λυπουμην λυπην, οῖ πατρίδα καὶ ἐλευθερίαν

ἀποβαλόντες ἔρχονται εὐαλλοτρία δουλευσοντες. καὶ ἐμε τοίνυν κατελάμβανε το των μεν δίστων τε καὶ 10 λυσιτελεστάτων στέρεσθαι, εἰς δε α ἀνιάσοντά τε καὶ ζημιώσοντα ἄγεσθαι χρην γαρ δη η συμπίνειν τοῖς δυνατοῖς καὶ περὶ τραπεζας μερας τε και νυκτος διατρίβειν το πλέον η χθρύν τε κεκρίσθαι καὶ πολεμεῖσθαι. ταυτὶ δε do εναντιώτατα τοῖς της ψυχης ἀγαθοῖς,1 πῆς αν μοι συμφήσαι μεθύσας τε υτις και τερον ἰδών τοOτο πάσχοντα. 76. τι μεν ουν δεικνύναι λύγους οὐδε ως κατέλυσα, καὶ συνηεσαν οἱ μεν ἀκουσόμενοι λόγων, οἱ πλείους δε θεασώμενοι κινούμενον,

οἷ δὴ τα της βουλης ἐκείνης ἐξ πλων η μουσείων

20 τι πλέον τουτὶ μεν ουν ου παντάπασιν εἶχε κακος,

χορις δε ον λθον ἄγων, ὼς τάχιστά μοι διέρρει των μὲν δοναῖς γοητευθέντων, ἐς δε αἱ νομαι βελτίους, οὐτοι δὲ δείσαντες, οἶμαι, o δη πεφυκύτα νέων ψυχὰς διαφθείρειν τι τύπον οἱ μεν εἰς Φοινίκην ἱστία

137쪽

LIBANU ORATIONES 121

77. Περιηειν υν πενθουσιν εοικώς, τοις τε παρ- ουσιν ἀχθόμενος α τε πέντα ποθον, καί μοι υτως

ἀκριβος - των Βιθυνον ερως χνφκει μηδεν τερονεπιτρέπων 'θαυμάσαι, πιστὰ ἐπειδj θέρος χν αυδες ἐκεῖσε κομιζύμην ἀφιέντος μεν ουδενος, ἀπειλουντωνδε πολλον, κρατοῖντο δε του θεοO. Ioιμο δε ἐλαυ- νοντος τους ἀνθρώπους μετασχών πως το κακου και 10αυτος παραινέσεσιν ἰατρον πάλιν ν, ξ ῆς ἐπεφευγειν δευτέρου θέρους αὐτ και τολμων καὶ ναγκαζύμην λιμ oti ποιοOντος, α πρότερον ὁ λοιμός καὶ κατὰ ταυτην 'ην πορειαν χν Λιβέσση - σταθμι. δὲ ' Λίβυσσα τάφω και λύγ- τω περὶ του κειμένου 15

κοσμούμενος - ἐνταΘθα ἐξ αἰθρίας τε κριβοῖς καὶ δριμυτάτης ἀκτῖνος νων συνδραμόντα σκηπτον καὶ ποιεῖ καὶ ἀποστέλλει, κὰδ δε πρόσθ' ρέων Λιομήδεος ήκε χαμάζε, καὶ πεπόνθειν με δὴ σα εἰκ0 1sυπο το τοιοOδε -υρύς. 78 το δὲ χάριν ἐραστὴν R 56 πόλεως δικημένον ἀπεκώλυεν ἀπο τον παιδικον

ἰδών post τις nserendum censet e sit, es p. 130,

138쪽

122 LIBANU ORATIONESI χη τ πτομα ζδει γενησόμενον, φ ω με καὶ αυτον κεισόμενον λυπουσα δη τοιαυτα την σωτηρίαν ἐπύριζε καὶ ἀποστερουσα τύπου τινος ἐχαρίζετο γηρας, ἐπεὶ καὶ το εἰς τὴν μεγίστην με πόλιν αυδες φέρουσα ἐμβαλεῖν ου κακουν ' ἐθελουσα πραττε, κακον δε τι κανταυθα ἐωμενη. 79. ροσα γαρ υ του μὲν κακοηθεία τοὐς δε τινας καὶ γνοία την ἐκεῖθεν ἀναχώρησιν υχ περ ην, καλουντας, τιμωρίαν δε μετονομάζοντας και ψηφον της στύλεως, ἀλλ' ου ἐργαστηρίου 1 πονηροῖ τινος ἐπήρειαν, ειδεν, Δ εν μένω του ανεξαλειφθείη τω αἰσχρόν, χι πω της πύλεως αυθις W57 θηραθεὶς ἐχοίμην εν πασί τε ἐς εμπροσθεν ει ην νέων τέ τινων ἐκεῖ υἱεων περιεστηκότων θεάτρων τεμ οι πληρουμένων ὐφ' ηλικίας πάσης. 80. καίτοι καὶ 15 πλέον τι τὰ τότε ειχε των γα δὴ αρχύντων ἀεὶ του δευτέρου τιν πρότερον ταῖς εἰς μὲ σπουδαῖς τε καὶ

τιμαῖς παριύντος ὁ τετ αρτος Φοίνιξ ἀνὴρ π χαρίτων κυβερνώμενος δόγμα μελημένον ἀνανεουται της βου- λης, και βασιλευς συνησθεὶς τη πόλει τοιαοτα ψηφι-s ζομένη φυρίαις φει κατακοσμεῖ χωρεαῖς, ἰν αἱ μεν

139쪽

ἀξίωσιν ta δε προσοδον φερον, στε νευ των περὶ γῆν φροντίδων τὰ των γεωργουντων χειν. 81 3 δὲ δη τωνδε μεῖζον ἔργον της νύχης, φαλλον δε οτου τις αν φησειεν ἀνδρὶ δόξαν τὴν ἀπο λόγων ολνπερ ιημεῖς, διώκοντι, μετὰ γὰρ τὴν των τυράννων κα R 58τάλυσιν, ων τ0ν μεν λύγφ, τον δὲ χειρὶ Κωνστάντιος επαυσε, δωρεῖται με του Ἐλληνας πη Στρατηγίου

πραότητι κοσμον της et του βασιλεια την κείνου νομίζων εν ἀρχαῖς χρηστύτητα 82. ὁ δὲ Ουκ ἀπείρως μὲν βμον εχων εἰς πεῖραν δε των Ἀθήνησιν ἐρχύ- 10μενος καὶ τὰ μὲν δακρύων, των δε υς αμνημονωνεπεπληξεν Ἀθηναίοις, χι ἀξιουντες διὰ κάλλη λόγων

ἐκεῖσε παντας καταπλεῖν ου ἐπεισάγουσι των ὁντων

σφίσιν ἀμείνω ἀλλα σίτω φεν ἐπεισάκτω δρώμενοι χιδάσκαλοι Λων περὶ τον σῖτον αυτοὶ 15 καταστάντες απασιν οὐδεν γεῖσθε δεινον, εἰ

δε περὶ τοὐς λόγους τουτο δράσετε, τὰ σεμνὰ υμῖν οἰχήσεται; ἐγὼ μεν ουδ εἰ πάντας , μῖν κατεχρυσουν οὐ νεώς, μὰλλον αὐήν εὐεργέτης ὴ τοιαυτα εἰσηγουμενος. 83. οἱ δὲ πάλαι μὲν ad ἔφασαν καὶ αυτοὶ ταυτὶ διανενοησθαι, l παθεῖν δὲ δ Rras

140쪽

124 LIBANU ORAΤIONES πολλοὶ πολλάκις, αἰδοῖ βεβλάφθαι, προσλαβοντες δε

νουθεσίαν βελτίους σεσθαι. καὶ αυτίκα το μεν lφισμα ἐγεγραπτο τοὐς σοφιστὰς δὲ προ σφῆς αυτους διήλλαττεν ὁ φοβος, καὶ πυκναὶ μεν αἱ βουλαί, πολλοὶ δε οἱ δρομοι, και η χρὴ τοὐπιον διενεγκεῖν, ἐσκόπουν. τουτο ουπω πρόσθεν Ἀθηναίους ἀκήκοα δράσαντας ουδ αυ τερ τοιαοτα εἰς δοξαν παρὰ της ύχης ευρημενα. καίτοι καὶ πρύτερόν ποτε λύγοι λέγωνὴττοντο των παρ' μέροις οἱ παρ' αυτοῖς, ἀλλ' μως 10 ου φαίνονται κεκληκότες τέρωθεν ήτορα 84 τουτὶ με- δὶ κεφάλαιον των παρὰ τη. δαίμονος Ἀγαθον νομιστέον εἰ γαρ α και παρ'Ἀτερων κλητον Ἀθήνη B 60 θεν ἐλθόντα νέων αρχὴν κτήσασθαι φακαριστύν, πηλίκης εὐδαιμ ονίας το Ἀθηναίους ειναι τοὐς μετα- 15 πεμπομένους , εγο δε σθην μεν κατὰ τον Κρητα ἐκεῖνο VH τὴν κατέχουσαν τὰ πράγματα των λύγων νόσον καλοέμενος, ου μὴν et τω γε ἐπιλήσμων τις ν, ω- εἰρήνην τε καὶ ἀσφάλειαν ἐλπίσαι μετὰ τοὐς πολέμου. ἐκείνους ους Ἀτύγχανον ἐωρακώς. ἐν Ῥὶς 20 τραυμ ατα πόνον πολλοῖς ἰατροῖς παρασχόντα συνέβη.85. 'Hν υν δεινῆς λιθχύτητος τους se ἀλλήλους