Libanii Opera;

151쪽

LIBANU ORATIONΕ8 135 τὰς μεν Ἀθήνας ἐμοί, ταῖς Ἀθήναις δὲ με διδους,

κατέστην ου ηκοντος εἰς το βοηθεῖν ἐκείνοις ἐδό

επιθυμοοντες o τάχιστα ψήφου τυχεῖν - πολλὰς δ' αν και αλλας αρχὴ δοίη χάριτας οὐ λυποοσα τον νόμον - οὐτοι, οἱ μεν αὐτοί, των δε γυναῖκες si τουν 10 καὶ περ φῖν ελθεῖν κεῖσε 108. yci δε μεχρι μεν μεσημβρίας ταυτον ἐποίουν 'οις πιλλοι. διδασκάλοις, ε πειτα των μεν οι μὲν εὐθυς Ἀρίστων, οἱ δέ. ἐπεὶ λούσαιντο, ἐγδε δε ην εν is ἐσπεμ πρότερον. σκύτους

δε με ἀνιστάντος ἐφοίτων παρὰ τον φίλον ἐκ γραμμα- 15των δη τινων ν si χειρὶ κειμένων, περ ων δεη R 75θηναι χρῆν, ἀναμιμνησκύμενος. ὁ δε α μὲν ἐπείθετο, τὰ δε οὐ πειθύμενος, ου ἐωη το δίκαιον, διδάσκωνεξέπεμπε, μὰλλον ὁ ἐκέλεfεν ἀναμένειν λουσύμενον,δες οὐ τω λουτρω μὰλλον ' μη θέα δυναμένων εο αὐτω κουφίζεσθαι των πύνων. δὴ ἐγὼ γνοὐς ἐχαριζόμην αὐτή ταῖς καθ' 4μέραν εἰσόδοις. ἀνάγκης χε

152쪽

136 LIBANU ORATIONES

εἰργουσης πέμπων ,τι το κωλυσαν, ἀνεπυνθάνετο. 109. ηνία μεν δη καὶ ταυτα τον ἀντικαθήμενον τύ τε ευ πάσχειν υκ λίγους τό τε μισθέ τουτὶ γὰρ δη καὶ τι πολλους εἰναι τους παρ' με καταφεύγοντας ἐποίει το μη δεῖν τιθέναι τιμην σπερ λαχάνων κρεον. ηγχετο δε διαφερύντως τω των πιδείξεων ἀριθμω καὶ et πάλιν ω ταις μορφαῖς διαφέρειν ἀλλήλων και πορειτο καθήμενος, πότε αρο πλάττοιμι τους λόγους, ου εἰδώς, ,τι ἐστὶ καὶ τ υπνου περι- 10 εῖναι. 110. σιγον τε υν δεδυνῆτο και ου σιγον, τι R 76 σιγῆν εἴη βελτιον, ἐμάνθανε μέχρι με δη μέσου θέρους κων τε καὶ μόλις, σπερ ππος π του μύζυγος ελκύμενος, ἐχώρει, του καιρο δε τι συνειναι παυοντο. ἐξήει φεν Ἀπανηξειν εἰπών, Ἀπελθών χε15 μενεν ως δὴ πι της Ουση τω μω θείω δυνάμεως κεκακωμένος. ελκω δὴ τον ανδρα προς τους γονας ἀπειλαῖς τε ταῖς του ρχοντος και αμα επὶ πλείοσι

πυροῖς, ηδε δε η ὁ ἀνὴρ κερδαίνειν, καὶ πειδὴ κε, φίλος χν δια του πυρους αὐθις χk ἀφισταμένων ρ ὁμιλητον και ἐτοιμότερον ὴ πρόσθεν, σει τε αμα καὶ 4- ἐχθρος και κατὰ του. λύγους ἀμείνων μέν,

3 γὰρ μὲν B 4 καὶ cancellis inclusi 5 μη δεῖν μηδεν δὲ inser in L 7 τὰς μορφὰς B 8 πορεῖτο scripsi

153쪽

το επαινεῖσθαι επιθυμον μὰλλον η τερος του αρ' R 77χειν χρέος με τι τοιουτον εἰσέπραττεν ως αν εχων τὴν αρχην , mi ἐπιβάντα αυτ0ν ,πεσχημην Ἀπαινέσεσθαι Ἀπροσείρητο μεν ουν tuo καὶ φανεὶς ευθυς εν βραχέσιν, ὁ δε αυτ τε ἐκεῖνα διεργασθηναι καὶ των 4νύντων ρηθ'ηναι σιωπηθηναι Ῥηδε- ἐβουλετο 112. Ἀγω δεως μεν ου et πεσχήμην, ου ἐξηρνουμην, φην δὲ ἀποδώσειν, εἴ μου οἴκοθεν 'ξελθῶν εν τω βουλευτηρίω 10 δέχοιτο τον πονον καινιν με γαμ τι ποιήσειν 'Oνs ταρ ιον, Ἀσεσθαι δε καὶ τουτο τοΘ λόγου μέρος τοπροτον δε τετιμηκέναι τους λύγους Ἀφη τιμήσειν,

οἱ πολλοὶ δε πίστουν ὁ δε καὶ δη παρην, δεομένου R 78δ τοῖ μηκους αυδ ις αυτον παρεῖναι πάλιν παρην, 15 δεομένου δε και τρις οὐδε τότε ἀπην. και νυν τοOτοψδεται παρὰ πάντων, τις καὶ τίνος καὶ τί καὶ ποοτης πόλεως ἀκήκοε 113. βουληθεὶς δὴ των πόλεων εἰς τὰς ἀρίστας ἀφικέσθαι τον λύγον, isτω γαρ αν καὶ ἐπὶ πάσας ἐλθειν, τρέπει μὲν ἐπὶ τοῖτο των βι 20βλογράφων δέκα. 'οέτων χε ανι δρυσιν δείκνυσιν

154쪽

ὁ σοφιστης καὶ διαφθείρας με ἐκεινου την παρο μίαν

κοινὰ τα των ἐχθρον ποιησάμενος και ρήματα τα

πολλὰ μὲν εἰς χώραν τὴν αλλήλων μεταθεὶς, σμικρὰ

δ αττα εμβαλῶν καλεῖ μεν ἐπι το αυτ χωρίον παραλυθέντα της ἀρχης, ως η τ ἴσον οἰούμενον. 114. τερατος δε ἐναι του πράγματος δοκοοντος χελώνης Ἀπου τάχει χρωμένης μηνέει τις του λύγου την πρὰσιν, καὶ ὁ ο χρυσιον χων δε εἶδε τὰς μάστιγας, ὁμολογεῖ τε καὶ ἱκετεύει συγγνώμην ἔχειν αὐτω μεγά- 10 λης ττηθέντι τιμης Δ ουν μὴ λίγοι ταυτα εἰδεῖεν, R et ἄγω ον πρατηρα του λύγου παρὰ τον Νικέντιον, ου ν η αρχὴ Σέρων, καὶ ὁ ἄνθρωπος καίτοι προσδοκωμμενης ζημίας μως ὁμολογεῖ ταοτα και θῖος ἀπῆλθεν

ουδεν μου προσδεηθέντος δίκην λαβεῖν. 115 ὁ δὲ

15 ἀνδρειύτατος σοφιστον ἐκεῖνος οὐδ' ουτως ησύχασεν, ἀλλ' υλ τα εἰρημένα ἐμυ λύγευε, και ταυτα ἐν τη του Στρατηγίου καταγωγη. και ὁ μεν ἐξηλασεν, Ἐρμογένη δὲ τον τὴν ρχὴν κδεξάμενον αὐτω

in rasura, quinque fere linterariam 11 4γῶ Nικέντιον scripsi coli. p. 20 cum Valesio ad Anam Μ. XIV 7 p. 32 e et suprascr. supra νοκέντιον ' νοκέντιον Ac edd νοκέντιον et codex quo usus est Valesius ἰννοκέντιον L 13 μο

155쪽

πολλοῖς μεν ὁμιλειν ἀξιον, πραος δε καὶ λύγω μὰλλον θυμῶ χρώμενος. 116. -υτος εὐθυς μὲν εἰσκαλέσας

ευρῶν ουτος - κεῖνος, Ἀφη. Φασγάνιος, στε τον βουλον τε καὶ την ἔκείνου μοῖραν μικρου πεσεῖν.

επειτα με καλεσας φίλον ἐδεῖτέ οἱ γενέσθαι ἈοιοΘτον, B 80ῶστε μηδεν εἶναι πλέον ταύτη Ἀρισταινέτω καὶ Σελευκω, παρ ἰν δη καὶ εἰς ἐπιθυμίαν κεκινησθαι os κτήματος. ἀλλα δίκαιον μέντοι. ἔφην, ' ον φι- λοοντα ἐκείνω καὶ ὐπ' ἐμου φιλεῖσθαι. 117. αυτ μεν υποτμου, δυστυχοος δὲ α ρηθη- 15οομενα. την γαρ δὴ πάν ἐμοὶ μητέρα καὶ τον της μεν Ἀσίας φθαλμόν, ἐμοὶ δὲ ἀντι πυργου, τον θεῖον ῆρπασεν η υχη τον μεν πρύτερον, ἡ δὲ υ ἐνεγ-

χοῖσα ἐπαποθνήσκει. καὶ ουδεν τι μοι τον δέωνηδυ οὐδ αυτ γε το πάντων διστον, αἱ ἐπιδείξεις soκαὶ γαρ καὶ αυτο OOτο ηδιστον υπ' ἐκείνοιν ἐγίνετ' του μεν οἱον ἀνηβοντός τε ν τοῖς κρύτοις καὶ της αυτου πληγῆς ἐπιλανθανομένου της δὲ περχαιρουσης,

156쪽

οπότε αυτη τον ἐκ των θλων δρῖτα κομίσαιμι.118. με ἐκείνας τὰς ταφὰς και τη- σεβίου γε τουπρ ἀμφοῖν ἀπελθύντος ην μεν γὰρ καὶ το Νικομη-R 81 δείας πτομα καὶ ν η πόλις ἐκάλυφε πεσοῖσα l δεινα τε καὶ οἱ λυπην την σχάτην ἐμβαλεῖν, si ς δὴ καὶ πολιὰς ἐξαιφνης δειξα, κακὰ δε προστεθέντα κακοῖς, ταοτα κείνοις φίλ' τε φίλος καὶ πύλει φίλsi μήτηρ τε καὶ ὁ ταέτης δελφός, πάντα μοὶ δι' α ζην βουλοι αν τις ἀποφαίνουσι πικρά, πρὶν δὴ τὴν γην 10 ἄπωσαν ἀμαχεὶ παραλαβῶν ὁ παντος φιλοσόφου μὰλ- λον ἐν βασιλείοις την σοφιαν γαστρὶς γέ ς κατηγαγεν ωσπερ ε φυγης εἰς το αυθις ἀσπάζεσθαι τα δυσχεραινύμενα. 19. καὶ ἐγελασά τε καὶ ἐσκίρτησα καισυν ὴδονη λόγους καὶ συνέθηκα καὶ ἰδειξα βωμῖν 15 μεν ἀπειληφότων αιμα, καπνου δε φεροντος προς ουρανον τὴν κνίσσαν, θεῖν δε εορταῖς τιμωμένων, ων ὀλίγοι τινὲς επιστημονες λελειμμένοι γέροντες, μαντικης δε εἰς ἐξουσίαν παριουσης, λύγων δε εἰς το θαυμάζεσθαι Ῥωμαίων δε εἰς το θαρρεῖν, βαρβάρων δε τον 20 με ηττημενων τον δε μελλόντων. 120. υτος ὁ σω φρονέστατός τε καὶ δικαιότατος καὶ ρητορικώτατος καὶ πολεμικώτατος, ὁ μύνοις τοι δυσσεβέσιν εχθρις τον

157쪽

ε - ἀσφαλεία σιγα της δεορο δε ὁδου καὶ τουτοκέρδος νύμαζεν, εἰ μέ τε ἴδοι καὶ ἀκουσαι λέγοντος Ἀ

προτον τουτο ἐφθέγξατο πότε ἀκουσομεθα ira δε R 82ανταγωνιστης Ἀκεῖνος Ἀδη ην Ῥικοι τεθνηκυίας μεν αυτ της γυναικος θυγατέρων δε οραίων γάμου τῖνεκείνου δεομένων ὀφθαλμον, ἐλέγετο δέ, ω και ζώσης id

121 υ τοίνυν βασιλευς προοίμιον με τον λόγων καθ' ἐκάστην ἐποιειτο την μέραν θυσίας υπ0 τοῖς ντω κήπω του βασιλείου δένδροις, πολλον δε φοιτών των τε καὶ δια τον περὶ τους θεους κεῖνον θερα- 15πευοντων et τις ν ουπερ ἀεί, και υτε καλουμην τύτε κλητον ἰέναι μετέχειν τινις αναιδείας πελάμβανον καὶ τον μεν ανδρα φίλουν, την αρχὴν δε υκεκολάκευον 122. κε δέ ποτε εἰς ιις Φιλίου θυσων καὶ τους αλλους κατιδών, βουλοντο γαρ καὶ πὰν 20

ἐποίουν, πως φθήσονται, μένον ου τεθεαμένος μετοις πολλοῖς ει μεμιγμένον δείλης δια δέλτου τινος ήροτα τε, ,τι εἴη το κεκωλυκύς, καὶ μετὰ χαρίτων καθήπτετο α μεν δὴ ἀπεκρινάμην διὰ της αυτης δέλτου καὶ ἰς ου εδήχθην μῆλλον ὴ τουτο ἐποίησα 25

158쪽

142 LIBANU ORA UONES

καὶ αυτος συν χάρισιν, οἶδεν ἀναγνους τε ἐκεῖνος καὶερυθριάσας. 123. ἀπεχομένου δε μου καὶ μετὰ την δέλτον ουδὲ ηττον του τε κηπου καὶ των ἐν τω κη τω R 83 δρωμένων καὶ ἀπημελησθαι δοκοοντος καὶ ουτε ἀθυμοῖντος ἐπισταμενου τε, στις ν δ την φιλίαν διορύξας, Πρισκος, δεπειρώτης ἀνὴρ τι πλείστοις ἐπὶ σοφια συγγεγονδε ἀνδράσι, πλημμελεῖσθαι ταfτα γησάμενος τω βασιλεῖ παυε την ἁμαρτίαν οῖοι μεν λόγοις, ους οἶδα, Ἀαλοομαι χει πληθυυ . ἀγορῆς, 1 καὶ διηπορεῖτο τε καὶ εἰς γην κυπτεν ὁ κεκληκῶς κατηγορον οἷς πασχεν ον ἐδεδράκει. 124. μύλις δ'ουν ποτε αυτον ἀναλαβον καὶ το πολλὰ κατηναγκάσθαι πράττειν αἰτιασάμενος, πειδὴ καλον μεν ἐπ αρειστονηκουσεν, o δειπνοίην, καλον δε ἐπὶ δεῖπνον κουσεν,15 ος καὶ τουτο ξιν ποιεῖν - κεφαλὴ κωλυοι, συ δ' αλλὰ θαμίζειν μῖν, φη. καλοον τις γε, φην ἄλλως δε υκ ἐνοχλήσειν ο δε πείθεταί τε καὶ ουτως ἐποίει. 125. αἱ δε συνουσίαι λόγους τε μῖν τους ὐπὲρ λύγων εἰχον καὶ ἐπαίνους τον ευ πραττομένων Ψ ἐκείνω καὶ μεμψεις τον λιγωρημένων, Πουν δε υδεν

159쪽

ο των ε θησαυροῖς, οὐκ οἰκίαν, ου γην, ου ἀρχάς, και το του Ἀριστοφάνους λύγος ὴν ου ἐον κακον τον ου τοιοOτον δοκειν, και τοfτο ἐδίδου την ἀρχήν, χιεγω δε -υδ ἀπολα ιν ξιουν 'ντων μοι παππήωνου μικρῖν εν τοῖς ἐκείνου κτήμασιώ. χρων δὴ κέρδος ετε ἄπαν ὐπ' εμο καταπεπατημένον ζητουντά τε Ουδενετερον j πως κεῖνος ἀποκρυψε τα μνουμενα, τους με αλλους φασκε τον αυτου πλοοτον φιλεῖν, με δεαυτόν, καὶ μηδ' αν την τεκουσα αυτον περβαλέσθαιτο φίλτρον παρ' 4μοO 126. χια τοὐτο καὶ τὴν 16υπερ της βουλης παρρησίαν πέμενεν τε His μενουδεν δεδώκει στερηθεῖσα του ανωθεν δατος ὁ δὲ, 85ὴξίου γέμειν τε νίων τὴν ἀγορὰν και μένειν εντις

τοις ἐαυτου βουλήμασι τους βουλευτὰς ἐβόα, κύλακες δε ενθεν καὶ νθεν παρεστηκότες ἐρρίπιζον τον θυμόν. ἐγω χω οὐδεν τρέσας τὴν δὲ του πράγματος εξετάζων φυσιν διετεινύμην ἀδικοοσάν τε υδεν ἀπέ so

160쪽

φαινον την βουλην. καιτοι τις των καθημ8νων παραρρεῖν τ0 υρύντην φασκε τω ποταμῶ με φοβον, ἀναξιοι ἀπειλαῖς την βασιλείαν βρίζων ὁ δε υτως ν αληθος ἀγαθύς, στε κρατησαι μεν πεχείρησεν, ηττηθεὶς δὲ υ ἐμίσησε 127. μαλλον μὲν ουν

πρόσθεν γάπησεν περ πατριδος σπερ ὁ πλει θεμενον του λύγους, πατον δε αυτον ἀποδεικν0ς αἰσθανόμε νύ τε των τε ηδη παρόντων ων τε ξύντων μυριους

συν δει σφίσι παραστησομένων κελευε μοι τιμησαι 1 λύγω την εορτην εγω δὲ τερων εἶναι τοὐργον εἰπων κατὰ θατεραν φωνην ου ηργουν, ως μηδένα μηδενίερον δοξαι λέγειν, μηδ' ο λαμπρον ἀπολελαυκε θ Rin ' ρυβων. 128. και πω συμβαίνει χν τω l προτέρω λύγω τέχης, οἰμαι, τινος τους αυθις βοηθησομένους 15 τε και χαριουμένους ἐτέρωσε πεμψάσης οἷς ἐλυσιτέλει μὴ τὰμ διο βάλλειν ὁ δὲ υτον μεν ἔνδον ουδενbς ἐπαινοῖντο ἐπρήνει, δευτέρω τοέτω παρέχων ἀφορμὴν γέλωτι, τους δε ἐπ αυτ γελάσαντας ου ἀνίει λοιδο- ρον, οἱ δ' fὰν αυλ ἐγέλων, καὶ τ δι απάτης πο- Η ρισθεν ἐξεκέχυτ οι ου φωραθεν ἄν, εἰ τοσουτον γε