장음표시 사용
451쪽
τον βασιλεα ηλιον προς σαλλουστwm 19 ἀντωχικος η μισο- πώγων 42 θεμιστίου φιλοσόφου βασανιστης η φιλόσοφος', 58 του αυτο εἰς ον αυτο πατέρα fol. 64 λιβανίου σοφιστο ἀντιοχικός 95 θεμιστίου σοφιστο καὶ ἐπάρχου λόγος περὶ των ητυχηκότων κτλ.175 ἰσοκράτους ἐπιστολαί des. . 194. Themisti orationes exceptis duabus e codice Vaticano . 936 descriptas osse enricus SchonM ' contondit. I libanu Antiochicus o Vat. gr. 1883 n. 77 fluxisso videtur. Codicem anno 1868 inspexi. 37. Vaticanus Otto bonianus gr. 122 chartaceus 79larinae luariae anno 162 exaratus secundum inscriptio-n01 folliri is Unus e codicibus MMMoae Altempsianae a Paulo 'into manu restia faecepti nunc ero a o Aust. ab Alta emps Duce propriis su Vnssibus Melissime eae originaltibus transscriptis, ut bibliotheca praedicta talint honore iam decoratam Oad potuit non careret ), et subscriptionem Mn 459' ὁ τελος τουτου βιβλίου γεγραμμένου, τε του Παυλου πεμπτου κρου ἀρχιερεως της ἀρχιερωσυνης ις continet ,Iulsant Apo8tatae Maedam reoe' εἰς τον βασιλέα υλιον προς Σαλουστῖνον. ἀντιοχικον ὴ μισοπώγωναλ. --μιστίου Φιλοσόφου βασανιστην et εἰς τον αυτο πατερα
OXIXO quem sequuntur iterem θεμιστίου σοφιστου περὶ των τυχηκότων ἐπὶ ουάλεντος aliaeque oratione et 'Iσοκράτους ἐπιστολαί Codex non, ut Henr1eus Sehonkl ' contendit, o Vaticano 936, sed e Vaticano . 1448 descriptius est.
quartae Saeculi XIV, mutilus ac Valde oreOsus continet 1 Stud Vindob. XX 212.2 Cf. east ad codd. graec Ottobon praef. p. XXVI. Vanelli, la biblioteca Vaticana . 48. 3 Sia1 1. Vindob. XX 212.
452쪽
post Iuliani in Solem orationem et Misopogonem, hemistu Basanisi ei inde a solio 42 usque ad 53 'Ἀντιοχικόν titillo et initio privit111 inde a Vecti οἱ μεν παντι τω κύκλω 447, 10 usque ad finem xcepti p. 456,18-474,7maa uno folio inter des. κρείττω et 44 ine. νασχόμενοι ami880 continebantur. Sessiiuntur Synesu calvitii latis ot Aristidis latonicus III et πανηγυρικος εν Κυζίκω
stili otia 1 A thous Liaura sei 123 12 qui ad idem exemplar imae laurentimui ILVI 20 rodit et ex eodem quo Ottob. go. 69 et onacensis fonte fluxit, aetate quidem
hos Superat, Me cedit. Nam propter temeritatem non minus quam incuriam librarii a deo vitiis scatet, ut nisi apparatum inicum plane inutili ratione Onerare quam infiniere maris, lectiones eius Malare iubendae Sint.
Nec plus lucri e codicibus Liaurontiano I VI 27 13), Patmio 14), Vaticano gr. 39 15 in hac ratione iam
in Vita capi poSse memor eorum quae de illa p. 704 1 exposuimus facile intelleges. Vaticanu autem y 84, quippe qui si minus e alatino n. 282 ipso certe ex eius fonte manat Verit, relegandus St.
Denique ne Vaticani quidem gr. 1 4 st sapolitani II E 17 b), quomini uterque, etsi prior paulo melius
453쪽
istrahi testari possum. leminutile enim Vaticanus, luem colla tum habeo, cum alatino conmili; ubi Vero ab eo recedit , fere improbandu8 St. Restant i tu ciui in censum vocandi sint codices:
Qiii in duas discedunt classes, qua mim prior b co li- cibi is OH altura e LMBMo continoi ur. Vides enim habentes
των λόγων 'Oρρόντου ἀπόλλωνος λειπόμενα Am σμός
AOP in falsis loci ionibus, ut της ante πόλεως 441, 6, ου ante τετραχόθεν 509, 12, 4 Vectis καὶ τέταρτος ὁ νυν στηκώς
501,4τον λόγον 506,6υρόντου 520,
454쪽
434 LIBANI ORATIO XIεστιν praVe ante σπερ γαρ ὁ του Πυθέου νεως πολλαις εἶξε τυχαις 516, 14 collocatis concinit. lerum lue autem eum codic facit Aliora, classis in duas distinguitur familia S, qua mam prior Odice , altera, codicibus πι- continetur. Sedo quoque crebro secunda manu e codice alteriuSfantil1ae correctus est. Mit B ad idem redeunt exemplar, da tamen ut ison 1recte ex eo fluxerit, Sed per messium
codicem hodio deperditium m), iiii idem fons festis codicis Mo et archetypi codicum octogari0rum' o et codicis quo
Maximus lantides usus est. Codicum eclogari omini' satis erit attulisse testem unum a sanatensem a). Necessitudinis igitur quae inter codices intercedit vinculum hoc tibi stemma ostendet: 1 Vide p. 73. Hostod by
455쪽
456쪽
Praeterilanii 101 paucos loco citavit 1101nas a ster. HImium oratio edita est a Morello oryt Π p. 332388 e codice bibliothecae Vaticanae, ut ipse in praefatione testatur, iiii Vaticanus m. 939 fui880 Videtur ), tam mendose,
ut in 111nibus eius lectionibus afferendis Operam meam lectoria lue perdere noluerim. Quorum is torrem OSiqua In
magnam parten Suopte ex ingenio Reislcitis Re Animadv. 205-225 sana vid, ope costicum Augustani ΜΟΠΑ - cunsis 483 et Onaeensi in 113 ut 101 fundamenta noVae recensionis iecit, quae etiam ma HS orellianam Supera 88et, lineislcia, editionem ipsam t. I p. 275 365)maior cum diligentia et religione curasset. Nunc haud pauca in illa melius luam in hac leguntur. Nonnulla correxerrunt acobsius ), intenis, obetus, Gasda' adiutius
457쪽
1. Ἀμφοτέροις αν τις εἰκοτως ἐπιτιμήσειεν, ἐμοί τε α275τω ζοντι περὶ τους λύγους καὶ τοῖς ἀκροωμενοις μῖν υμῖν φέν, MP τὴν μετεραν δυναμι- εν ταῖς αλλαις υποθέσεσιν ως διστα δροντες καὶ παρακαλουντές γε Ἀἐπ' ἐνίας αυτον ν τουτο ουὶ ἐπετάξατε, κοσμησαι λόγω την πήλιν, ἐμοὶ δε εἰ πλεῖστα δὴ των νυν ὁντων συγγράμματα πεποιηκὼς καὶ οὐ μεν ἐπαινέσας, τοῖς δὲ συμβουλεέσας , ου ὀλιγα δε γωνισμένος εν πλάσμασιν in 'ον τη. ἐνεγκούσης Ἀπαινον αφωνος 10 γέγονα. I. μὰλλον δε ἡμῖν μεν ου ἔστιν ἐπιτιμησαι
458쪽
438 LIBANU ORATIO XIμη τον ἐπαινέτην ζητοῖσιν, εὐφημίαν γαρ δὐ μενἀκουσαι, μνηστευσαι δε ἴσως ἀβελτερον ἐμε δὲ τ0 ἐγκλημα καταλαμβάνει σαφος, τι δὴ χρέα πάντωνεντιμύτατα καταθεῖναι δέον ευνώς εἰς τόδε ἐμέλλησα καὶ περὶ μὲν ων αλλων ουδεν παυσάμην ἐν τοι πόλει λέγων, τον δ' εἰς αυτην τὴν πόλιν ἀναβέβλημαι λόγον, ωσπερ τις δεερους μεν ἐν φθαλμοῖς της μητρος θεραπευων αὐτης δε ἐκείνης καταμελον 3. και μην ουδ' R 276 ἐκεῖνό l γε ευλογον παρὰ μὲν μων ὁμολογεῖν την 10 τέχνην ἔχειν, etia δε των δεδωκότων μὴ ρ ρ iii θ' ιι τον λαβύντα τη τέχνη, αλλ' ἐν μεν ταῖς ἐπ' αγορὰς συνουσίαις, σω τὰς αλλας νικα, δεικνυειν, ταύτας δε τὰς ἀποδείξει μη τολμησαι ποιησαι βιβλιον. 4. Ουσης χω τοσαέτης πιφθονία si βουλομένω 15 μέμφεσθαι τὴν σιγην μως ἔνι τις ἀπολογία si σιωπη. ου γαρ τ μη λέγειν ἐγνωκότος ην δια τέλους μηλέγειν, λὶ ἐκράτει με εἰπεῖν, εν δε τω διαμ ελλει λὶν τις ἐλπὶς μείζω την δυχ αμι Ἀσεσθαι του χρόνου προστιθέντος τι τέχνη. i. τιμοντος ου ην, ου ραθυ-20 μουντος, καὶ κοσμεῖν ἐπιθυμοῖντο κάλλιον, ἀλλ' υχολως το κοσμεῖν φεύγοντος ή μέχρι τοfδε σιγή, καὶ
459쪽
τοῖς παρουσι, τὴν δ' ουν παραίτησιν του μὴ πρότερον εἰρηκέναι παρὰ της γνώμης χειν σται μοι. 6. ινον μεν ουν των ἐγκωμιαζόντων θος λείπεσθαι φάσκειν τὴν αυτον ἀσθενειαν του μεγέθους των ργων οἷς προσάγουσι τ0ν λύγον καὶ συγγνώμην
αἰτεῖν παρὰ των ἀκουόντων, εἰ βουλόμενοι της ἀξίας ἐγγυς ἐλθεῖν κοντες ἐλάττους γίγνοιντο Ἀγω δε 477
ταυτην ἐμαυτω πανταχόθεν ηγουειαι προσήκειν, τοῖς δε αλλοις ουδ' θενουν, ὁπόσοι πρ0ς τήνδε τὴν πόθεσιν ωρμησαν. I. τοις με γαρ αλλοθεν ἐπελ οσιν 10ου τὶν νάγκη του λόγου, ἀλλα λεγοντες με τεχνικος εχαρίζον αν, τουτο δὲ μ ποιουντες υκ αν ἐδόκουν φορὰν ἀναγκαίαν ἐκλείπειν ὁ δε κυριος δεν εἰπεῖν τε καὶ μή, τυγχάνων μεν της σπουδη. ἐπαίνου πιξιος,
ὁμαρτάνων δε υδε συγγνώμης γαρ ἐξην μηδε 15
καταστηναι την αρχὴν εἰς παραιτήσεως χρείαν, Ῥυτος εκῶν εἰς την χρείαν ἐμβὰς δικαίως αν της παραιτήσεως στεροιτο. ἐμοὶ δε τρις τον λόγον υπ0 των της πατρίδος έλκομένω δικαίων και ὀ δυοῖν ην ανάγκη θάτερον, ' λέγειν ὁπωσουν ἀπ των παρόντων η κακ 20
460쪽
440 LIBAN ORATIO XI δοκεῖν εἶναι πολίτη, πο ου πανταχύθεν τοιμος συγγνώμη 9. καὶ γὰρ εἰ μελὴν μοι χρέὶματα χορηγεῖν ἀποχρῖντα, καλος αν εἶχεν ἴσως ἐκείνως το δίκαιον σώσαντι μὴ οὐ διὰ το λύγου κίνδυνον αἱρεῖσθαι ἐπεὶ δὲ τὰς ἐκείνω μὲν ω τρύπω λειτουργίας πο της THχης ἀφηρημαι δει δε τι φανηναι καὶ αὐτον φεροντα τη πύλει, τω φύβω της σιωπης η περὶ τ λεγειν τολμα την συγγνώμην χει. 10. Οἱ μὲν οὐ πολλοι των ἐπὶ την ἀκροασιν κύν-α278 των τὴν μεν παροοσαν τέχην της πολεως ὁροντες, της δὲ ανωθεν σεμνότητος οὐδεν εἰδότες καὶ τὰ μὲν
θαυμάζοντες, τὰ δε Ῥυκ εἶναι νομίζοντες οἷονταί μετο μεγέθους εὐθὐ αψεσθαι καὶ της ἐν τούτοις περοχης, --ερ καὶ αυτι- ὁμολογοοντα τοῖς με νεοις ab νικαν την πόλιν, τοῖς δὲ ἀρχαίοις νικασθαι. 11. δειδε με ἐκεῖνα πρύτερον ἀξιώσαντα μνήμης επειτα οἱ τως
προs ρξε, και ταοτα φείλεται, η δὲ νυν λαμπρύτης ad οὐκ απι χειρύνων ρτηται. 12. Πρὶν δέ, οῖ τινες προτοι κατέσχον την χώραν, διδάξαι, περ φύσεως τε της χώρας και πως μεν αμων εἰληχεν, πως δε εχει προς θάλατταν, πως δὲ δάτων