장음표시 사용
481쪽
MBANU OB ΑΤIO M 461 ποταμον κάλλιστον ' Ἀλέξανδρος δε την μετέραν πηγὴν
ου πρις δάτων αμιλλαν Ἀξήγαγε, τω δε της λυμπιαδος ἐξίσωσε γάλακτι. τοσαυτην ευρεν ἐν τοῖς νάμασι την δονήν. 74. τοιγαροον σκησέ τε ευθ0 τον τύπον κρηνη τε καὶ τοῖς αλλοις, ii ἐνην ἐν τοσουτω δρύμ- τω διὰ των πραγμάτων, ον ἐκεῖνος ὀξυτατον θει, καὶ πολιν ωρμησεν οἰκίζειν, - , ἐντυχὼν τύπω δυναμμέν' χωρησαι τὴν αυτο μεγαλοπρέπειαν. 75. διττω δει ποθω κατειλημμένος, πω μεν προς την μετέραν χώραν, πω δε προ τὴν των πολοίπων κτησιν καὶ 10τοε μεν ἀναγκάζοντος Ἀμειν, του δε πείγοντος R 297 τρέχειν καὶ την ψυχὴν ἀνθελκύμενος ἐς οἰκισμύν τε καὶ πύλεμον ου ἐποιησατο κώλυμα θατέρω θάτερον ουδε νέσχετο υτ την λην σπουδην ἀνελεῖν δια την πόλιν ουτε ἐκείνην πληρων ην εἰς το πολίζειν ἔσχεν 15
ἐπιθυμίαν σβέσαι. ἀλῶ ἀμφοτέρων ἐχύμενος τη μεν ἐδίδου τὰς αρχάς, ἐπὶ δε την Φοινίκην γε την δύναμιν. 76. αἱ δε ἀρχαὶ os κατοικισμο Ζευς Βοττιαῖος ἱδρυθεὶς π Ἀλεξάνδρου καὶ Ἀκρα της ἐκείνου πατρίδος λαβουσα uosνομα καὶ μαθία κληθεῖσα τουτὶ 20 δέ, οἰμαι, σύμβολον ὴν της Ἀλεξάνδρου γνώμης, ως
482쪽
ἐπὶ τω τέλει των πραγμάτων τήνδε ἀντὶ της οἰκείας αἱρήσεται. 77. τοιαοτα δὴ προοι Φια της οἰκίσεως ἄσας καὶ τελον μῖν εις οἰκιστὰς ὁ του σιος παῖς λεγόμενός
τε και πιστωσάμενος τοι εργοις την φήμην αυτος μὲν ος τον τοκέα την ταχίστην μεταστὰς υκ σχε τέλος
ἐπιθεῖναι - τύπφ ο δ' ἐκεῖνον διαδεξάμενος, μαλλον δ' εν πολλοῖς διαδύρ οις μονος αξιος της ἐκείνου τάξεως κληρονομος, Σέλευκος ἀντ λεξάνδρου τη πύλει γίνεται τὴν ἀρχὴν ἀνδραγαθία κτησάμενος και πρότερον καὶ 10 δεύτερον. 78 οἷς μεν γαρ ἐβοήθησε, τουτους των χθρον μείζους ἐποίησεν ους δε ποίησεν ἰσχυρους, πο τούτων ἐπεβουλεύετο. σωθεὶς δε ε μέσης της πάγης Bris πάλιν μέροις βοηθον ἐθαυμάζετο τυχών ὁ τούτων δικαίων χν τω μέρει τὴν χάριν ἀπελάμβανεν. Q δε 15 χάρις ην κομίσασθαι ταυτα ῶν ἐξέπεσεν ἀδικοέμενος. 79. ὁ Σέλευκος γαρ διὰ μεν υψυχίανίππαρχος πb Περδίκκου γίνεται, Περδίκκου δὲ ἐν Αἰγύπτω τελευτὴ
σαντος καλούμενος π των Μακεδόνων εἰς την ἐκείνου δυναστείαν εἰσηλθε και εἶχε σατραπείαν την Βαβυλω-
483쪽
τηρίας ευρίσκετο 81 του μεν γὰρ Θησέως τὴν ραν Ἀριάδνη θαυμάσασα τη μηρίνθω του λαβυρίν et τον νεανίσκον ἐξέσωσε, Σελευκου δε τὴν ἀρετὴν ὁ παῖς Ἀντιγονου ημήτριος ἀγασθεὶς γράμμασι μηνέει τον 10
ε ἐκείν του πατρος δύλον, α τω στέρακι του δορος εἰς την κόνιν νέγραψε τω μὲν δηλον το μέλλον, τους δε παρόντας λανθάνων. 82. Ἀντευθεν τα μαγύρου Σέλευκος πέμενε ,αι μικρον Ἀστερον ἴσχυσε τωκαιρα μὲν Ῥὰρ 4ποχωρήσας εἰς Αἴγυπτον ἀπαλλάτ-15τεται, Ῥεβαιούμενος δὲ αυτόθι Πτολεμαίω την βασι R 299 λείαν, ου πληθος στρατιῆς παρεχόμενος, ἀλλ' a σῖματ αυτο καὶ ψυχὴν μίαν, ἐπειδη τοῖς κείνου πράγμασιν ἀσφάλειαν περιέθηκεν, πεσπάσατο Πτολεμαῖον εἰς το κατάγειν αυτον καὶ λαβδεν ἱππέας καὶ πεζοές, ἀμ- 20φοτερους εἰς θιλίους, ἐξέωσε μεν της Βαβυλῖνος τοὐς ἐχθροώς, Ἀκομίσατο ἰν την αρχὴν καὶ γυναῖκα και παῖδας καὶ τὴν αρριαίαν λαμπρύτητα. 83 γησάμενος
484쪽
464 LIBANI ORATIO XIδ αυτ της ἐπιβουλης φείλεσθαι στρατεύσας επ' Ἀντίγονον εν Φρυγία συμβαλον καὶ νικήσας ἀπεκτεινε της ἐπ' αὐτον ενεδρα ἐμφανεῖ μάχη τὴν τιμωρίαν πραξάμενος καὶ την μὲν διαφυγών, ως αν τις θεοφιλὴς, τὴν ὁ ἐπιθείς, ῶς αν τις ἀρετὴν σκηκώς. 84. Ἀντιγόνου δε ηδη κειμενου γίνεται τα του πεσέντος του νενικηκότος, και ρίζετο δυναστεια Σελευκου Βαβυ- λον τε καὶ τοῖς κατ Αἴγυπτον οροις καὶ χρονος αρα ἐφειστηκε τικτων σπερ πάλαι si πόλει τὰς ἀρχάς,1 osτω τύτε το μέγεθος. 85. καὶ γίγνεται το παν ποθεοO. πόλις ην Ἀντιγόνου μὲν ἐπώνυμος, et 'Aντι- γύνου δε πεποιημενη της δε νυν ουσης πόλεως τομεταξὐ πρ0ς κείνην στάδιοι τετταράκοντα. εν ταύτη
485쪽
LIBANU ORAΤI XI 465 ἀνελύμενος τὰ μηρία γέμοντα πυρος ἀπεφερε. 87. του συμβάντος δε πάντα φθαλμόν τε καὶ γνώμην ἐπιστρέφοντος καὶ δηλοοντος ο ου ανευ θεον δρὰτο, τον υἱbν εφ' ππον ἀναβιβάσας ο Σέλευκος εἰς το την πτησιν ἀπο γης διώκειν καὶ τω χαλιν τον ππον ἐθυνειν πρις τὰς ὁδοὐ του πτεροΘ, βουλόμενος εἰδέναι, τί τοι ηρπασμένοις ὁ ρνις χρήσεται. 88 ὁ δ' ἱππεύων τε καὶ ἀναβλεπων γεται προς την 'Hμαθίανυπο της πτήσεως ο δη κατάρας ὁ αετις ἐπὶ τ0νβωμιν θηκε τον του Βοττιαίου Λιός, ν ἱδρυσάμενος 10ην Ἀλέξανδρος, νίκα υτι ευφρανεν η πηγὴ εδύκει τε η πῆσι καὶ τοις ου δεινοῖς συμβάλλειν ὁ Ζευς
άνδρου προ τον οἰκισμιν ορμή τε καὶ ἀρχη πρ0ς τέλος ει και μιν ὁ των θεῖν κορυφαῖος δια τη 15 μαντείας οἰκιστὴς ἐγίγνετο. 89. ἐνταυθα δη Σέλευκος πὰσαν μὲν τεκτόνων συνήγαγε τέχνην, πῆσαν δε εἰς πουργίαν χεῖρα, πῆσαν δε λίθων φαιδρότητα υλ δε εἰς ροφὰς τέμνετο, πλοοτος δε εἰς την ἐκοδομίαν ἐξεχεῖτο. 90. πογράφων δε τ αστυ του μεν 20 ἐλέφαντας κατὰ τὴν χώραν διίστη των σομένων πέργων στοῖν ὰλ καὶ στενωπον μηκύν τω καὶ 4υρος
486쪽
τεμνύμενος πυροῖς χρῆτο προς την τομην, ους αγουσαι νη ς εἱστήκεσαν ἐν τω ποταμῶ 91 καὶ ταχυ μεν R301 πολις ηρετο, ταχυ δε το ποιηθεν ἐπίμπλατο των τε ἐκ της Ἀώνης εἰς αυτὴν καταβάντων Αργείων καὶ Κρητον κα των ἀφ' Ηρακλέους, οἷς ην, ἐμαι, συγγένεια Σελευκ κατὰ τον παλαῶν Τημενον, κα τωνεπομένων et τω Σελευκ στρατιωτον Hὶδ ελομένων οἰκεῖν. 2. Ἀντιγονίαν δε αυτην μεν φάνισεν, ανδρος δυσμενους πύμνημα του πλήρωμα δευρο μετέστησεν,1 ἐν οἱ δεσαν καὶ θηναῖοι. ουτοι δε οἱ μεταστάντες τ μεν προτον δεισαν, μη της προς Ἀντίγ0νον ργης
ἀπολαυσειαν, ως δε γνωσαν ἐπ' ἀμείνοσι μετακομισθέντες, τιμῖσιν εἰκόνι χαλκri 0 Σέλευκον ταυρουκέρατα τη κεφαλη προσθέντες, τουτο δ το γνώρισμα
15 της 'Ioος. 93. Σελευκου μεν ου πόλις ἐπώνυμος,τουνομα δε πο ου πατρις Ἀντιοχου, καὶ π μεν τούτου δεδημιουργηται, τω δε σωσε τὴν μνήμην ον
10 in animo habuit Euagrius h. cci I 20 v. supra ad p. 453,1)14 προστιθέντες P me I sed in hoc τι eras 1 num
in a m et in marim , cui lectioni patrocinatur alatas, ut genuinae πατρις ausanias Dama Sc. apud eundem p. 204, 2 δὲ σοφις Παυσανίας ἐξέθετο. ς εἰς νομα o ἐαυτου πατρις ἔθηκε το νομα της ιεγάλης ντιοχείας ὁ υτι Σέλευκος . . ἔστι γὰρ ληρος . . . πολιν εἰς νομαδεντιοχου του δίου αυτοῖυιου, ς προείρηται, ἐκάλεσε. f. Ali, Graiul. in hon Heroperd p 47 sq. 18 prius των e o cor P τον Μο
487쪽
των ἐαυτου , ἐντρούτατον νειμε. 94 καὶ τ προάστειον τοOτο δη τε πολυυμνητον, την άφνην,4 302Σέλευκος εἰς ἱερου μοῖραν κατέστησεν ἀνεὶς τω θεωτον χορον, ἐπειδη τον μυθον εργον ευρεν 'Aπύλλων
γαρ άφνης ἐρασθεὶς - πείθων ἐδιωκεν ἰς δε δι' Ἀευχης μετέβαλεν εἰς φυτον, στέφανον ποιεῖται τα παιδικά. 95. ταυτὶ μεν αδεται, Σελεύκφ δε θήρα του λόγου τὴν ἀλήθειαν ἐξέφηνεν ὁ με γαρ κένας γων
δε ἀκὶς ν0ς διαλυθεῖσα κρέπτεται τη γ καὶ φυ- 15λάττετο Σελεύκ' παραίνεσις εἰς το κοσμησαι τον τύπον και νομίσαι οὐθ' περ ην, ἱερον ,πόλλωνος 97. θαομα
εντος cor B l ἐφυλάσσετο I 16 τω σελ 18 τον supra το- ην alterum in κρηνην in rasa Ἱππου κρήνην cancella, Vi Zaimbecc. p. 200 ut glossema praeeuntibus inteni et e parte Reifrio qui proposuit Ἐλικῶνι περὶ την Ἱππου κρήνην, ην et Iacobsi in exemplari et lecti. Stob. 1827 p. 150, qui κρήνην ππου delendum, κατὰ pro καὶ scribendum, ante κρήνην inserendum censet, postquam olim eXerciti . criti inscripti; vei t. t. Hatips. 1796 p. 33 coniecit: θαυμα μεν υν καὶτ ἐν Ἐλικῶνι ἐκ πτέρνη λπου κρήνην ἐκδοθηναί φασι, in Animad ad Antiaol. r. IX 335 Lips. 1800 , lecti. p. 339 et ine emplari πτέρνη x alter κρήνην proposuit 30.
488쪽
468 LIBANI OB ΑΤIO XI ἐκδοθηναι, φασί, Πηγάσου τω ποδὶ την πέτραν πλη-
ξαντος, τοσουχω δε τουτο θαυμαστότερον, σω μὰλλονευλογον πηγὰς ε γης η κίδας εκπηδῆν. 98. Σελευκος δε μοῖ τε ταύτην ἀνηρεῖτο καὶ δράκοντα φερέ- μενον ἀντιπρόσωπον δερα μετεώρω συρίττοντα ri κεφαλη. ὁ δὲ Δ ἐπέλασεν, μερον εἰς αὐτον ἐδων φάνιστο προστεθέντος ὁ του δράκοντος τοῖς π0της γης ἐκφανεῖσι μείζων η πίστις, δε ὁ θεος ἐμβα- R 303 τε 'o τον τύπον και αὐτικα τέμενύς τε ἀπεδέδεικτο 1 καὶ φυτὰ καὶ νεώς ἐδέχετο καὶ ταχυ τ αλσος θαλλε καὶ ἀραῖς ἰσχυραῖς ἐφρουρεῖτο. 99. καὶ πάντα ην υάφνη Σελευκω. προς γαρ τοῖς εἰς ψιν ἐλθουσι φάσμασιν ἔτι καὶ χρησμος αυτ0 ηγεν ον παρὰ την δυσκολίαν ε Μιλήτου δεξάμενος ἀνεθάρρησεν ο την 15 τε μέλλουσαν πισχνεῖτο τέχην και λαβόντι την Σύρωναρχὴν άφνην αὐτω ποιειν ἱερὰν ἐπέταξεν. 100. ἴτω δὴ τα περὶ τους θεοὐ κατεσκευασμένος καὶ θεν αξιον ἀρξάμενος ἀπ κρηπῖδος ὁρμηθεὶς παρεχούσης ελπίδας , της τε εκείνων υνοίας λέγω καὶ τηλ μετέρας
in hoc τον τόπον su prascr. 1 l αυτίκα τέμενός ἀντικαταθερ
489쪽
ημερον την ρημον ου γαρ εἰς τρυφὴν αρα την με τεραν κισεν, ἀλλ' εἰς τερων πύλεων ἀφορμήν, στεἀντὶ των σταθμον αἱ πύλεις τοῖς ὁδοιπόροις στησαν. 101. οἱ μεν γαρ αλλοι βασιλεῖς τω τὰς Ουσας καθελεῖν σεμνένονται, τον δε το τὰς ου οἴσας ἐγεῖραι κεκύ- Ἀσμηκεν is τοσαυτας περ γην στησεν, στ' ἀρκέσαι καὶ προς μωνυμίαν των ν Μακεδονία καὶ πρ0ς πω νυμίαν των ν si συγγενεία κλήσεων και πολλάς 404 γε μιας προσηγορίας επωνέμους ορασθαι καὶ καθ' ἱκάτερον γένος, ἀνδρον λεγ κῶ γυναικον 102. εἰ γαρ 10
αὐ κρίνειν τις αυτιν θελοι προς Ἀθηναίους καὶ Μιλησίους, ο πλείστας ποικίας στεῖλαι δοκοΘσι, πλειόνων τ αν οἰκιστὴς φανείη καὶ τω καθ' ίκάστην μεγέθει τοσοOτον νικον, ωστε μίαν Ἀντι υν ἀνταξίαν αἶναι δεκα. Ἀξεστι μεν πιόντι Φοινίκην τὰς κείνου πύλει 15ορὰν, εξεστι χε Ἀπιοντι Συρίαν ταυτηνὶ τὰς Ἀκείνου
καὶ πλείους καὶ μείζους ὁρῆν 103. ἐξέτεινε δε τοOτoτο καλιν ως ἐφράτου και Τίγρητος, περιλαβον δε Βαβυλῖνα πόλεσι πανταχόθεν ἐγκατέσπειρε καὶ Ἀνη Περσίδι καὶ λως οὐδενα τύπον επιτήδειον δέξασθαι cisi
ἐπωνυμίας Μ ἐπωνυμία B et core Ι ἐπωνυμία α καὶ cancellavi Ἀκάτερον scripsi auctore Re ἔτερον inbrii ld11 τίς I 13 καθ' ἐκάστην in καθεκάστην corra a μὲν - 16 ἔξεστι in margoo 18 4ίγρητος Mo sed τίγριδος Suprascr. m l παραλαβῶν supra, περιλαβών A et Re qui commato post Βαβυλῶνα posito aut πόλεις aut τὴν Περσίδα scribendum coniecit 20 ἐπιτηδειον In
490쪽
R 305 πόλιν ἀφηκε γυμνόν, ἀλλ' ελληνίζων διετελεσε την βάρβαρον 104 ου μην σπερ ἐπὶ ταέτη πολλὰς κι
σεν, ουτως ἔστιν ειπεῖν, δε προ ταύτης τεραν θετο, ἀλλ' αυτός τε ἐνταυθα τ0 σκηπτρον ἱδρύσατο καὶ ταύτη κατὰ των αλλων το ἴσον δωκεν, σπερ θεραπαίνας αὐτη τὰς αλλας οἰκοδομούμενος καὶ βασιλείοις πρεπωδεστέραν τερα ου ὁρων. 105. Ἐν τοιούτοις τοίνυν Ἀργοις καὶ ψιους και τελευτήσας ου εἰς φαυλοτερους τον κληρον παρέπει - 16 ψεν, ἀλλ' γαθοί τε ἐξ αγαθον πάντες φυσαν και λοοντες ε παῖδες πατερας η τε αλλη καὶ τω τρις την πόλιν ερωτι διεδείχθησαν. 106. πιστὰς δε επὶ τα τούτων εργα και βλέπων σπερ ἔκ τινος περιωπης ἐν κύκλω την ἀνδραγαθίαν Ἀκάστου οἴτε τὴν σιγην 15 δικαίαν γουμ α των ρετον sτε τὴν ἀφηγησιν νδυνατω το μεν γα βλάπτοντος αν εἴ τοές τε ἀρχηγέτας και τον επαινον, το δε μεῖζον η κατὰ λ πολλὰ