Libanii Opera;

491쪽

6τύματα καὶ σοφιστον χορι- ῶς id τε μέγιστον. B 306107. τις υν ευρηται πορος ἐν ἀπορία τοσαυτη των μεν μνησθῆναι, τοὐς δε περβῆναι, μαλλον δε των μεν ου πάντα εἰπεῖν, ἀλί' εὐπολλων ὀλίγα διελθειν, περὶ δε των ἰσχυρισάμενον, ς ου χείρους των εἰρημένων, κελευσαι τους ἀκροωμένους ἐν ταῖς συγγραφαῖς δοκ μάζειν μου τ0ν λόγον. 108. Ἀντιύχω τοίνυν τω Σελευκου παιδὶ πόλεμος μεν ουδεὶς ἐπολεμήθη, το γαρ δυσμενὲς απαν ἐπτηχειτω φύβω, συν ευδαιμονία δὲ προς γηρα ελθόντι τω 10 παιδι 'ην αρχην ,πηρξεν Ῥυὶ ἐλάττω παραδοοναι. τούτω δε καὶ αὐτή τα μεν ὁπλα σέχαζεν ου οἴσης ἀνάγκης, /θαῖμα δε τι συνέβαινε της κρας εὐφημίας τη πόλει. 109. κηδεύει μεν γαρ Πτολεμαί- ω της Αἰγύπτου βασιλει Πτολεμαῖος δε κω ἐνθάδε καὶ το 15

κάλλος της Ἀρτέμιδος ἐκπλαγεὶς ἐβουλήθη της κείνου χώρας εἶναι το γαλμα και λαβων ἀπηγεν. δὲ θεος

εκει μὲν ἐθεραπεύετο, της δε μετερας επεθέμει καὶ νόσω τὴν γυι αῖκα του μεταστήσαντος φλαυνε χιδά

492쪽

τον ἀρχαῖον κομιζεται, τουνομα δε αυτη προ τ εργον μεταβάλλεται, καὶ λευσινία προσαγορευεται. 110. Θαυμα τοίνυν τερον ἐπὶ της αυτης βασιλειας παραπλήσιόν τε καὶ ου παραπλήσιον τω προτέρω τω μεν γαρ εἶναι περὶ θεους συμφέρεται, et δε των ξενων δευρο μεταστάσει διεστηκε. σαφὲς δε ο φημι ποιησω. R 30 111. εν Κυπρω θεοὶ τιμώμενοι l τὴν Κυπρον ξυσου περ ην κληρουχοοντες ουτοι τησδε της χώρας ἐπεθυμησαν καὶ πείγοντο μετοικεῖν. ἐμβαλόντες υν10 την πόλιν εἰς χρείαν του Πυθοῖ μαντείου πείθουσιτ0ν Ἀπόλλω λυσιν μίαν των δυσχερον ἀνελεῖν, τηντων ἐν Κυπρφ θεον δε ημὰς μετοίκησιν. 112. καιπεμπε ὁ δι ν ηλπιζε δράσειν τοOτο ὁ βασιλευς εἰς την νησον. ἰς δ - ἔτ' ἀφελέσθαι φανερος νην ουτε 15 διορυξασι λαθεῖν, μηχανονται τοιόνδε τι ' φασαν βου- λεο θαι κατ' ἐχνος των αυτύθι δεῖν δημιουργησαι τυπους των δε ἐφέντων φιλοπύνως νύκτα και μερανεξεον, οἱ δ' ἱερεις ἀνεπαυοντο τοῖς δημιουργοῖς δεπρος τοσουτον διηκριβώθη το της μιμήσεως, Ἀστε αἱ μεν ἀνασπάσαντες, τα δε ἀντικαταστήσαντες νεβαινον εἰς τὰς ναυς ἐν φθαλμοῖς Κυπρίων, τα παλαια μεν

493쪽

αρα ου η των ἀγαλματοποιων αρετης της δε των θεον πρις τον εκπλουν πιθυμίας, φ ης ἐνέθηκαν ταῖς χερσὶ των δημιουργον πλέον τι του δυνατου. καίτοι τί τοσουτον εις δόξαν, ' χώραν προσλαβεῖν ij στησαι τρόπαιον η κατακύψαι φάλαγγας η ζωγρήσαντα πολεμίους γειν, λίκον του θεοὐ τηδε νομίζειν αὐτοῖς προσήκειν διαιτασθαι; 408114. Καὶ γαρ δὴ καὶ το τούτου ἐχόμενον εἰς την 10 αυτὴν ἀποδειξιν φέρει συμβὰν χὐθ0. ἐπι του μεταυτον αρχοντος. 4 α δ 'Iσις, το βούκερων γαλματο Αἰγύπτιον, ἀφεῖσα την Μέμφιν δεορ μετοικίζεται

κινήσασα μὲν νείρασι Σέλευκον τον ἀπο ου Σελευκου τέταρτον εἰς την αυτης μετάπεμψιν, κινήσασα δε Πτο 15λεμαῖον εἰς τοιμον της θεο δύσιν, και ηες εὐτρεπεῖς, και το αγαλμα γετο 115. καὶ καταγώγιον ν των κρειττόνων πόλις, καὶ προς 'o 'υλυμπον

ἡπάρχειν μιν ἐρίζειν, εἰ βουλοίμεθα. M μὲν γαρ αυτόθι των θεῖν διατριβὴ ποιητον ἐστι φήμη, α δ α παρ' 20 ημῖν ὀφθαλμοὐς επεισε 116. και συμπροηλθε τα εργα τω χρόνω. ἐπεὶ καὶ της Ῥωμαίων ἰσχύος ηδη πάντα

494쪽

474 LIBANU ORATIO XI

ἐπισχοέσης τουτό γε ου μετεπεσε ri πόλει, ἀλλ' πα- θον μεν τι προς το Κάσσιον κεῖνοι Λία τοιουτον,

οἷον Πτολεμαῖος περὶ την 'χρτεμιν, καὶ μεθέστασαν, ὁ δὲ κεραυνους εφ' παντα ἀφιεὶς νεκειτο την ἐπάνοδον αὐτω παρασκευάζων καὶ ἀνέστρεφεν 117. -υκουν οἱ B 309 μεν τερωει φαίνονται βουληθεντες ος μῆ ἐλθεῖν, οἱ δε παρ' μῖν ου ἀνασχόμενοι την τερωσε μετάστασιν, ἀλλα τω κάλλει με ερωτα εφ' εαυτους ἀνάψαντες, αὐτοὶ δε ο τους αλλους ἐποίουν, προ ημῆς 10 πεπονθότες καὶ π μεν των ἐραστον ελκόμενοι, της δ' ερωμενης γης ἀνθαπτομενοι πάλιν τοσαύτη φιλοχωρία μεν εἶχε τους μετέρους δαίμονας, πιθυμία δετους ξένους μετέρους γενέσθαι. 118 Kαὶ μηκυνα τον περὶ των κρειττύνων λύγον 15- ου οἴσης τέρας ἀμεινονος εγκωμίων μερίδος ου it'ὴμῖν υτ αλλων ἀνθρώπων οὐδέσιν. εἰ δέ τις διστονακουσμα τα δι' πλων ἐργα νομίζει, πολλὰ τρόπαια τοῖς προγόνοις ἀπο πολλων στηκεν αυτοῖς ἐξιοοσιν,οιος ὁ Ἀων τότε πολέμων τρόπος 119. και τὰ μὲν ad ἄλλα τί δει λέγειν αλλ' Αντίοχος ὁ μέγας ὁνομα λαβωναπι του μεγάλοις ἐπιχειρεῖν τε καὶ ἐξαρκεῖν, μικρον ὴγησάμενος σώζειν τὰ ντα προσθήκην πινοεῖ τοις

οὐσι καὶ τοOτ μεν την νεωτέραν της πόλεως μοῖραν

495쪽

LIBANU ORΑΤIO XI M5ου πολλῶ τω φαυλοτεραν της ἀρχαίας, ην ὁ ποταμος περιλαμβάνει, προσκατασκευάζεται γένος μεν Ελληνικον εἰσάγων, Αἰτωλους καὶ κρητας καὶ βοεῖς τείχει δὲ την πασαν ἀσφάλειαν παρασχών. 120. δεσπερ δὲ τ μέτρον της πόλεως VH μεῖζον Ἀξηγεν, Ῥυτω καὶ Ἀτους της ἀρχης ' ρους Ἀπὶ πλεῖον τεινεν, ωσπερ R 310 ηυξημένω σώματι μείζω χιτονα φαινόμενος καὶ παραλαβον των οἰκητόρων δι Ῥσων ηλπιζεν η φύβω πάνταεξειν η νόμω χειρον, λαυνε τὴν et ποσὶν ἀεὶ κτώμενος των μεν κύντων προσχωρουντων των δε εν ταῖς 10ητταις τι μη χρην ἀνταιρειν παιδευομένων. 121. καὶ μετὰ τοιοέτου σχήματος ως Ιωνίας ἀνέβη δεικνυς εντε βουλαῖς καὶ πράξεσι τ0ν μέγαν Ἀντίοχον καὶ ἰς ουὶ ὀνύματος ευφημίαν φερε κενήν, άλὶ ἐξ αυτονων πραττε τουτο ην ἀκουειν ἄξιος. ἐξ ἰν φύροι τε 15ημῖν εφοίτων καὶ τοῖς του πολεμου δώροις πόλις ἐκοσμειτε τῖν μεν ,πηκόων Ἀπιμελουμένη , 'ου. δε ἀνεισταμένους καταστρεφομένη, πειτα καὶ τούτοις ἀντ' ἀγα υ δαίμονος γιγνομένη, δυοῖν παριουσα την Περσικὴν δυναστείαν, ἰσχυι τε καὶ τω της προστασίας θει. 20122. Ἐτερος Αντίοχος γίγνεται βασιλευς, εἰρηνικος τε μου ον τρόπον καὶ πολεμικής, τη με χαίρων, εἰ

et, ν in ras 1 et singulae liti erae ante et post ' eras In G

496쪽

μη τις θρασυνοιτο, προ δε κεῖνον sψυχος, ει τις ἐπαναγκάζοιτο, καὶ et τε si της συχίας δονη τοῖς ἀδικουσιν εἴκων ουτε τω κρατεῖν εν πολέμοις την συχίαν ἀτιμάζων, ἀλλ' εἰδώς, εἴπερ τις ἀνθρώπων, πλα τε ἁρπάσαι μετὰ του καιρου και καταθέσθαι πάλιν. 123 3ς ἐπειδη ληστικον εν ω αυρω συνειστήκει και Μυσον R 11 λείαν ποίει Κίλιξι τα πράγματα καὶ μετὰ των ἄλλων προσαπώλλυ τὰς ἐπιμιξίας ἀνθρώπων, ελθωνε αυτους οξυτερον ξεκοψεν η Μίνως εκ των κυκλά- 10 δων του πιρας, και ταῖς πόλεσιν ἀπέδωκεν ἀλληλαις χρησθαι και τον επικείμενον φόβον ἐκβαλων ἀνεωξε τὰς ὁδους τοι ἐμπύροις ἀνθ' ων π των ε παθόν των 43τατο χαλκοος ταυρον κεχειρωμένος δηλοfντος το ζώου ομώνυμον ορος. 15 124. Ἐχων δη και των λοιπον βασιλέων υκ λίγα διελθεῖν, φευγων περ φην, το τω μήκει διοχλεῖν,εκεῖνο λέγω, τι σπερ τὰς προσηγορίας αλλήλων, ουτω

497쪽

ησυχια την πολιν τηρήσαντες, οἱ δε εν πολεμοις λαμπρὰν ἀποφήναντες, πάντες δε et ἐκεῖνο ταυτο φρονη-οαντες, το ς καστος παρελάμβανε μείζω παραδουναιτην τύλιν. 125. ὁ μεν τις Μίνωος Ἀερον ποίησεν, R 312 δε σημητρος, αλλο ιρακλέους, τερος ἐτερου, καὶ Ἀτω με ἐδημιουργεῖτο θέατρον, ω δε βουλευτήριον, δε οδους ἐλέαινεν, οἱ δε α Νυμφον χετοῖς κομιζον, οἱ ψεν ἐπι προαστείων εἰς την πόλιν, ii ἰ εἰς τονεώτερον μέρος ἐκ των πηγον αὶ παλαιτέρα βρυει,

νεώς τε ἐπὶ νεω κατεσκευάζετο καὶ 40 πλεῖστον ήν 10 της πολεως εν τοῖς ἱεροῖς το γαρ αυτό, κόσμος τε τηπύλει καὶ φυλακη, των θεῖν τα ἀνάκτορα 126. αλλὰ γαρ τους χοας της θαλάττης μετρεῖν ραον ἐστιν τω λύγω πειρῆσθαι περιλαμβάνειν, σαις καοτος προσθήκαις ἐπὶ μεῖζον ρε την πόλιν. dia των ἀδυνάτων 15 ἀποστὰς την ἐπικλησιν ἐκάστου σημεῖον ποιησομαι του τρόπου τω μεν γαρ ἐγένετο Σωτήρ, τ δε εος τωδε Καλλίνικος, ω δε μέγας, ω δε Φιλοπάτωρ, τω δε

498쪽

Ἐπιφανής, καὶ ου εστιν ος αμοιρος φθη της ἀποτοιούτων μαρτυρίας. 127. καίτοι εἰ ταῖς Ἀθηναις

σεμνον το των πολιτευομενων παρ' υτοῖς τον μεν

δίκαιον κλημναι τον δὲ τερον τι πύσον γε τὶ με- τέρα γίγνεται το τοὐς βασιλεῖς τοιοέτων προσρημάτων R 313 4ίους φθηναι, και -- ου δέ τινάς, ἀλλ' ἐφε ξης παντας καί το ἔτι μεῖζον, εἰς τοσοOτον κοντας ἀριθμοO;128 ου μόνον δε αρα των ἀρχόντων τὰ κρει ιστα 10 ἀπελαύσαμεν, αλλὰ καὶ των ἐκείνων γυναικον, α τους ιστοὐς περβασαι κρείττους γενοντο της φύσεως εἰς την πολιν, φροντίδας ἀνδράσι προσηκούσας πομένουσαι, αἱ μὲν βοηθυοσαι τοῖς περ τὰς ταφὰς νύμοις, αἱ δὲ τους με θεοψ ἱεροῖς τιμοσαι, την δε πολιν τιμη15 κοσμουσαι, καθάπερ υκ ἐπι παίδων γοναις μύνονσυνοικοOσαι τοι ἀνδράσιν, αλλὰ και πως μιμοῖντο τὰ ἐκείνων περὶ την πόλιν. 129. ως μεν οὐν ἐδύκει τω δαίμονι τι Μακεδόνων γνώμην την Ἀσίαν εὐθύνειν, ηδε ην αυτοῖς της Aesch. r. I g 25 II IH g 181

499쪽

δυναστείας οἱον,κρόπολις, και τυχη τε ἀγαθri συνέζωνενθάδε καὶ τοῖς ἁπανταχύθεν τήνδε επησκουν ἐπεὶ δε τὴν μεν ἐκείνων ἀρχὴν στησεν ὁ θεός, τη δε Ῥωμμαίων οἱον σειρὰ χρυσηὶ τὰ πάντα ἐζώννυ, ταχεως μεν λὶσθετο ταὶς ἐν Ουραν βουλης, ἀψοφητὶ δε τὴν μετα- sβολην Ἀδεξατο. sese δε Ἀναγκαῖον χν γενέσθαι καὶ

μεμαχημενην, τ0έτοις ἀμαχεὶ προσεθετο καθαρον δυσμενείας 'ον μέλλοντα παρασκευάζουσα χρόνον καὶ ουδιδοοσα προφασιν μνησικακεῖν. 130. τοιγαρουν ἀντὶ ταύτης της διανοίας τοιαύτης ἀπέλαυσε της των γε- 10μύνων προνοίας, στε γένει μόνον δοξε μεταβεβλησθαι

παρην, καθάπερ υ ετέρων μεν κτισάντων τὴν πόλιν,ετέρων δὲ παρειληφότων, αλλὰ Ῥωμαίων α το προτον εποίησαν εχόντων καὶ τὴν ἀναγκαίαν υνοιαν προς τὰ 15

χουσαν ἀξίωσιν ἐτήρησαν και οση παρ' αυτοῖς νενύ- ιιισται προσέθεσαν καὶ τ μητρόπολιν ἐναι της Ἀσίας οὐκ ἀπεστέρησαν. 131. I 0 μεν ουν τους οἰομένους ου πάλαι την 20 πόλιν ὴμῖν ἐν λόγω καθεστάναι ταῖτα εἰρήσθω προς ὁ τους π λαμπρο σχηματος κατενεχθῆναι τὰ παρ-

500쪽

480 LIBANI ORATIO XIύντα δεικνυσθω, φθόνος δε η βάλοι τ0ν λύγον. αἱ μεν γάρ, σπερ στρατιωται γεγηρακότες, α παλαιὰ σφον αυτον δουσαι τοῖς παρουσι στένουσιν, μῖν δεεφάμιλλα τοῖς δομένοις τα δρώμενα, καὶ ου διηγη-

132. Σκοπείτω δε τις, σπερ ἐν μουσικνὶ την πολιν εἰ διὰ πάντων ρμοσται, η νη Βία, σπερ αγαλμα τι

o ενι μάλιστα τελεώτατα παρέχεται.

10 133 Kαὶ προτον μεν την βουλὴ, σκοπομεν, ἐπειδὴ και το πῆν σχημα της πόλεως, ἐπὶ ταέτης ῶσπερεπί τινοςψίζης, στηκε μήνη τοίνυν αυτ μεγίστη τωναπανταχου καὶ ἀρίστη, πατερας καὶ πάππους καὶ ἐπι- πάππους καὶ 4τι περαιτέρω της αυτης τάξεως κατα- 15 λέγειν ἔχοντες, διδασκάλοις της εἰς τὴν πύλιν εὐνοιας τοῖς γονε0σι κεχρημένοι, μετὰ της ουσίας καστος παρειληφώς, τι χρὴ τὴν οὐσίαν τω κοινῶ κεκτῆσθαι. 134. οὐτοι γὰρ διὰ με ευδαιμονίαν πατρῶα ἐκληρο- 1 Aesch. Ag. 47 liud. l. VIII 56

ἐκλ. in ed.