Libanii Opera;

61쪽

PRAEFATI CRITICA LVII r. XIX. p. 386, 4 κριθήσεσθαι γαρ ηγουμαι τη γνώμη μαλλον

η 0ῖς υ υπάρξασι του δ0υναι κυρίοις. eriverdenuSadnotat ,,Non tantvim oυνω cor'Frun est, sed etiam quaedam eae iderunt ante verba τοῖς Ου υπάρξασι. Intellesserem κριθησεσθαι γαρ ηγ0fμαι τι γνώμη μῆλὶ0 η τω χρήσασθαι λόγοις τοις Οχ υπάρζασι του δυνασθαι Boissonade, malim διανυσω κυρίοις. nihil cormiptum videtur, nihil excidisse. τὰ O Mπάρξαντα του δουναι κυρια - α quibus potestas dandi Mon erat est dictio artificioso quaeSu a, ad adumbranda 111 illam facultatem oratoris cui aliquid dare i. e. efficere non licuit. p 386, 9 γ δ το μεν μηδε ε των λεγομένωνεύεσθαί μοι δυσχερες ἀπ της σης φυσεως εἰχ0ν καὶ τρόπου.

Neque μαντευεσθαι Vel τεκμαίρεσθαι OS τροπου, quae fuit Reificii suntontia, excidi neque εἰχον cuΠ HerWer-den in γνων tutandum est. Vecta tradu a plus signi ficant quam additamento ReiSkiano auctu quomodo Verouinculus o Stare possit, si Her verdoni accipiatur mutatio per Se paru111 probabili S me norare eonfiteor. p. 388, 20 καὶ τουτὶ το κακὸν λθοι μεν αν ποτε καὶ ε ἡ σμικρὰν πόλιν, αἱ δε εστ μεγέθη, πολυ τοίτο εν ταυ-

τοfτ pro Oiτο coniecerranti Neutrum placet Nam in priore τουτου non habet quo referatur, in adfero πλεον inutile. πολυ est, nominativus praedicati in his hoc multum est ut . HI 474, 1. p. 395 16 Η ουν τερόν σε δει γενέσθαι σήμερον καὶ

mae proVerbi quam attuli νω ποταμον χωροῖσι πηγαί. p. 398 1 καὶ προελθόντες ου λαβιανον ἡρησειν μελλον, ου εὐρόντες εἶτα ἀνέστρεφον. erWerdenu ου 8,nte εὐρήσειν inserendum, Olarius μελλον cum νόμιζον mutandum censuit, neuter ratione habita, usu vecti μέλλειν Hostsed by

Coos le

62쪽

quod apud ILibanium frequenter, velut t. III 433, 11 Τ

spicit. προελθόντες melius se habet quan προσελθόντες maod Her ver tenus dubii anter protulit p. 99, 13 ν ενδον, ο τ καθ' καστον κατηνάγκαζε βλεπειν αυτον δε υκ εἶ ρηξω φωνήν. Iniuria, credo, Her verdenu το καθ' καστον , βλεπειν pendere posse negavit. Neque haec fuit Sententia Reisltu a tuis obstit. II 418, 14 εν βλέπουσι, χρήματα pro εμβλεπουσι conicientiunt Quod ier, ipse proposuit 40ν καθ' aκαστον, prorsus intolerabile 08t. p. 407, 1 Eδεσσα γαρ et πόλις. Apposue Asmus ad hanc scripturam 'δεσσα pro 'Εμεσα firmandam eiuSdem corra1ptolao in duobus locis Iuliani or I p. 195, 12 200, 2 conspicuae mentionem fecit f. p. Li ad p. 434, 1. p. 408, 16 τοιαυτην δε καὶ sτω πολλην περίκειται γην,

coniciens αυτη δ μηδε λ ἀποχρη a Sententia auctori8 aberra VR aeque atque olarius qui αυτνη scribens vertit: civitatis no8trae asser tam vi e est, ut omnia ferat sibique sui nciat i. e. ut 3 bi nostrae minime frumento atrisq e robus in oriatis opus sit. Sententia potius est te=Ya ei Sc urbisus his i. e. qua quare omnia stri, tamen hae soli urbi sufflciunt, non e oriantur f. p. 10, 12.

p. 10, 12 αἱ δε πρὶν τ ὰπ των ἀγρον δεορ αγουσαι καθ' κάστην πυλην ὁδοὶ τα της πόλεως πολλαχ μερί-

ζουσιν. erperam emuerdenu τακτος Pr τα coniecti . Nam quomodo possunt portae ea quae extra, ctem Sunt multifariam dividere τα της πόλεως mi res Iae fuerant nocte et nunc evehuntur.

p. 411, 13 πολλοῖς ἀπόλωλε χρήματα, βασιλευ, πολλ0ῖς

θεράπαιναι ἐν ου φορητοι καμάτοις. erWerdenu ,,Miror 1iuluit neminem Oidisse ιbanium pro θεράπαιναι so, Sisse

θεραπεῖαι. Icisum movet Oulgata N1hil mirandum, nihil ridendum. θεράπαιναι optimo so habet. f. t. III 408,8χρυσίου δ' ου οντος ουδ' ἀργυρίου πωλουσι με θεραπαίνας Hostsed by

Coos le

63쪽

θρηνουντες πωλ0υσι δε κολούθους, τροφεων υἱους, ἀντιλαμβανομένους των του πωλουντος γονάτων tri III 474, 38 1. Contra, Inermi θεραπεῖαι νύ tib velit, ne non intellegere confiteor HerW0rdenus de curatione ae Ormm cogitasse Videtur, nam contuli locum or. XX p. 459, 22 ουκεχοντες ἰατρον ἀντιθεῖναι τοις εκ γης ταλαιπωρίας. t quid Sunt θεραπεῖαι εν ου φορητοῖς καμάτοις γ

p. 23, 5 τούτω δε οντι τοσουτω τα δια των ργων ἐπέ/θηκαν δραμ όντες επὶ σέ τε καὶ την γυναῖκα τὴν σην και τεκνα καὶ χερσί τε καὶ κάλοις ταρτα δε αντες χαμαί. Inserui 1 1 quod nescio an Heraverdoniis set Polatrius improbent, καὶ ut habeat δείξαντες quo cum δραμόντες copuletur. Nam τε ad χερσί pertinet. At quod δε αντες mutandun consent, in ρίψαντες Her erdenus, in σείσαντες Polarius, ne quidem non habent a8Sentientem, quippe quisiciam Iam crebro Verbum δεικνύναι libanius ad actionem quamcunque ali luid manifestantem indicandam adhibuerin.

Cf. t. III 454, 12 δείζας α καν αἰσχυνθείη τις εἰπεῖν 449,5dείξατε πάλιν την βουλην ἀνθουσαν t. ΙΙ 428, 14. p. 28, 17 ου η βελτίους εμφοτερους εἶναι μη προσθέντα τα σκυθρωπότερα. 0r verden et smo αν ante ἀμφοτερους inSerentibus adStipulor.

p. 429, 11 ὁ δὲ τον ἐγγυτερ διακρουόμενος θάνατονηγετο στένων πινόντων ἐκ των αγρον χρι μέθης των περιτον λιμένα κεκακωμένων. er*verdenti coniecit γετο τέ-νων κ των γρῖν υ πο , πινόντων vel πιόντων αχρι μέθης κτλ. t tuis me licina minime leni assecutus est Τηγετ ἐκ το αγρῖν plane intolerabile est. Ε quibusnam enim a Mi Eugenius educit ur Et quam dura, si rectura VΘctoriam πο πινόντων χρι μέθης τῖν περὶ τον λιμένα κεκακωμένων Nilii mutandum. γετο στένων nullo adsti-

Coos le

64쪽

Similiter crebro a Libani adhibitum est, velut t. III 409, 12τ δὲ ζητει προστάτην υ μόνον ἐκείνων GH των γρῖνο πολλον εἰσι κτλ.p. 434, 1 Eδεσσαν ao reposui pro Eμεσαν iam a. Gothosred Cod. hood XVI 10, 8 om. VI p. 270 coniectatum esse sero vidi ILVIII ad p. 407, 1. p. 36, 22 τι ἀνηρ ε ορνίθων. Quod Her ver lenus hoc loco et p. 455, 10 νη - ἐλέγχεται coniecit ἀνηρ,

p. 438, εν οἷς νεστιν ορα λάμπουσαν τω βασιλεῖ τηνφυσιν, ταν ἀπολογηται με ε της των δικηκότων κακίας, φάσκχὶ δε αυτου την ὀργην ἀλλοτρίαν τε εἰναι καὶ δια τουτοταχεως μεταπηδαν H τα πραότερα καὶ Οὐτου πλείω λόγον εχειν η του τιμωρίαν λαμβάνειν Hervverilenus adnotat: ,,Si Cerba una, intestesse quae addita malim ταν ἀπολογη ται μεν περ λης της πόλεως εκ ης κτλ. At vectae υπερ λης της πόλεως nulla ratione intellegi posse patet; sed etiamsi inferiantur, sensu minime satisfaciunt. Nam quando heodosius περ λης της πόλεως ἀπελογήσατο ἐκτης των δικηκότων κακιας quando omnino εκ της των ηδικηκότων κακίας Ego negationem Γκ, 1Re OS Oταν stiam alibi volui t. III 13, 4 328, 5 Occurati , ante εκ X-eidisse puto.

r. XXI.

p. 459, ἀλλ μως νίκα τὰ νικώμενα. Verba τα νικώμενα in τὰ πρ0ειρημεν mutanda Vel ut 0mblema delenda conStan Hermerdenias. At illis in tali loco istanti raro τὰ προειρημένα Quis tale emblenia exsister potuisse evincet pNec magis probanda lectio viam Olalcius proposuit τὰ ἐνιζόμενα, καθάπερ δι ἀερος ουδ εφαπτόμενα της γης, πορευόμενα. Nam cluomodo potest τὰ νιζόμενα currum 8Wnifieare, quomodo δι' ἀερος et πορευόμενα inseriis vectis

ουδ' ἐφαπτόμενα της γης dirimi Nullo pacto licere dictionem iurgutam ενίκα τὰ νικώμενα L,ibani demere vel destruere mihi certo certius est, quamquam eam ab illo inVΘntRII1, non acceptam contendere nolo. Curras Signi-

Coos le

65쪽

ficatur ne lue at siue in antecedentibu πάντα κρείττω του τι παθειν ρχετο πληττόμενα μεν τοῖς πεφυκόσι λυμαίνεσθαι, κρατούμενα δε π Ῥυδενός. p. 459, 21 φευγ0ν ὰπ0ρουντες στέγης, ἀποροfντες τρ0-της, ου εχοντες ἰατρον ἀντιθεῖνω τοις εκ της ταλαιπωριας. Quod Her ordonus p. 119 post ταλαιπωριας addere Otat παθήμασιν SuperVacaneum St. τα ε της ταλαιπωρίας et

similia libanius in delicus habet. p. 460, σεσώσμεθα γαρ τη βασιλέως ψηφω, ερχεται ὁ τι σωτηρίας καὶ ἐπι την σην γνώμην Articulus της

p. 461,11 τίς γαρ μαλλον αν εἰκότως καρπώσατο ταγράμματα τ00 μόνου των τους Ἱππους λαυνόντων μιμησα- μενου τα Καισαρίου πτερά Articvium τους Iem QRΠ- cella vi eraverdenus SerVari posse dixit, at in optiniis libris ossi et in uno tantum codice recentiore 3 8Sunque correcto XStat. p. 461, 1 σε δε μακαρίζω με της τ0 βασιλεως ευνοίας, μακαρίζω δὲ της φρ0νησεως, κακαρίζω δὲ του τε

τοιαfτα μεν ειργάσθαι, τοιαῖτα δε σεαυτω συνειδέναι. Ne saeet Maod Oe particulae τε ponere volint Reifrius seque γε quod Her verdent18, probandum duco. rius refutatur Se luenti τοια0τα δε alterum Omnibus antecedentibus genetivis particula privi neque aptum praebet Sensum. Itaque nondum te paenitet τε cancellasso. Contra p. 62, 7 καλιν μεν ουν καὶ ἀνδρι συνειπόντα κινδύνου σαφ0s ἐζαρπάσαι και το νηι ναον παμυνασαν ἀποκρου- σασθαι ληστὰς Her versionum delentem O laudaverim. I libanius addidit, quia novuim Subiectum ναυς inducitur. p. 62, 12 τω δὲ ειπεῖν νι και σεσωκέναι πόλιν, αλλ' οὐ τι γε τοσαυτην. Quod Ηer Nerdenu pro τω propOSUB ετέρω, non Solum Superviuea neum videtur, Sed etiam minus

placet, ut quod sontentiam debilitet. p. 465, μηδέτερον των ἀναλωμάτων φέγγὶς, πως μιν μεν ως περὶ πολίτου διαλέγεσθαι προς τε ἀλληλους και προς Hostsed by

Coos le

66쪽

LXII PRAEFATI CRITICA τους αλλους ἐξείη, σοὶ δ' ὁπότε ὶης ἐνθάδε διαιτασθαί τε

ἐν ἰκείοις κτλ. 0raverdenus O post πολίτου inserendurn duxit, at ex antecedentibus per se intellegitur.

r. XXII.

p. 479,6 ευ ποιῖν τοίνυν διατελων πολλους μεν ανδρας,οοκ λίγας δε πόλεις καὶ των ἐν τοῖς πλοις τους ητυχηκότας ποιον ἀμείνους ταῖς τιμωρίαις μὰλλον η διαφθείρων ἀνέσχεν ἡμας τότε βαπτι μενους τους θηπω μεθεστηκότας κατεσχε καὶ τούς, εἴπερ υ αυτος ηλπίζετο, πάντως

αν αυτους πλάνοις δόντας πεισεν υπομεῖναι την παρουσίαν. Sufficii quod inseriti τους, nam enuntiatio του μήπω μεθεστηκότας κατεσχε aliquid OVi ingΘrit, non enuSRI ΘΠΠΠ-tiationis antecedentis continet, id luod statueretur necesso esset, 1 coniecturam ReiShi τους γαρ μηπω cum Her sver-den amplecti vellenius. Fortasse armen meliu commiuquam punctum OS βαπτιζομένους Ponetur.

των πυλον ψεσθαι. Reighi τοδὶ τεκμήρων aut δε σκοπεῖτε post εἶχεν excidisse conicienti mo assentiri nullst vocula truticavi neque Heraverdonus suspicari debuit. p. 481,2 εἶναι δε υκ ἴσον τα καὶ οι ματα. erodoti vorba Ι 8, ωτα τυγχάνει ἀνθρώποισι ἐόντα ἀπιστότερα οφθαλμῖν respicimer Nerdentis adnotavit, sed etiam Heraeliti dictum D B 17 d. Disis omnium in ore erat. p. 483,1 ὁ δὲ ἐδόκει τισὶν υ αυτο ποιεῖν εις μο-

p. 487,5 δει η παρὰ το ταῖτα ἐψηφισμενου καιτω βουλευτηρίω χρησθαι, τοιχος δε εις ἀμφοῖν ευρεσθαι hὰπολωλεναι Non se expedire haec vecta dicit Hor ver-denus, sed sunt simplicissima, necesse erat ab eo peti haec decreverat nancisci etiam quum sena ti, ut paries erat communis cum carcere, aut serire). Nec adtior sensus in ioco de ΕΗ0Mesa p. 491,9 nauato quaerenduS St. Hostsed by

Coos le

67쪽

p. 491,17 ἀντὶ γαρ ων ε επαθυν των πολλῖν των πρότερον χειν ἐν κάστη φυλῆ καὶ ταυται τον ανδρα ἐβούλοντο, πως ἐν με ταῖς παρουσίαις αυτου τε ἀπολαυοιεν καὶ του δευτέρου, ἀπόντος δε μη τοιοίτου παντος στεροιντο. Iniuria erraverdonus et articulun των ante πρότερον et Uecta; καὶ ταυται delenda cen8et. Nam si ille abest, πρότερον falsum post των π0λλον habet locum, o si καὶ ταυται, deletur, notio a Vi8Simn abeSt. Neque quomodo Vecta καὶ ταυτησὶ - ita enim pro ταυται in libri est ex antecedentibus καὶ ταυται repetita dici possint, video. Si quid mutandum καν ταυται Scribendian eSS dixi, at quoniam εν κάστη φυλη antecedit, in textu ponere nolui.

r. XXIV. p. 17 3 ὁ δὲ προσπεσων ν καὶ τρώσας α νός τις

denus p. 117 nisus vectis pitaphlia 275 p. 56, 13 sq.

Olearu et obuti coniecturam ριστιανός τις amplecti potuit, doleo. Abhorret enim a sermone Lilbanian O. Neque αληνός aurectari debet, in quo Sane non, ut Her verdenus putaS8 Videtur, per8Onae, Sed genti nomen inest. p. 525,6 ὁ αυτόχειρ ρητο πάνυ ὁ πιστευων νωτερωπάσης δεας ελεγχων δικηκεναι. erperam Her*verdenuS ἀπωτέρω coniecit. Nam putabatur homicida quod ipse peccasset, id quamvi Speciem argumentorum Super Rr Θ, id est se crimini nunquam OΠVinci OSSe.

p. 527, 1 ξίουν αν σε χωρειν ἐπὶ τους ἐκείνων σφαγεας δείσαντα την του πράγματος μελετην η και προς το μεγιστον ἀπο των ἐλαττόνων βαδίση. Quod sinus post βαδίση excidero potuisse dixit σχημάτων, si SenSum respicimuS, insitus aberit et Lilbanium neutra qualia, προς το μεγιστον et ἀπο των ἐλαττόνων amasse supra, p. LiXΙ dixi. Or. XXV. p. 546, 21 op πάντα Ῥικέτην στιγματίαν Ἀαρελήλυθεναθυμία Non est cur οἰκέτην cum Asmo doleatur οἰκέτην στιγματίαν etiam apud Athenaeum XIII p. 612 cras . Hostsed by

Coos le

68쪽

p. 550, 7 καίτοι δουλοι γε μετεροι τα δυνατα τωνεργων ὁ τινα παραίτησιν νεγκεν εστ δε οἱ καὶ τα ἀδυνατα μεν ου, μάλα δε ργώδη Inserui καὶ τὰ, ut articulum τα neeeSSaraum SSe concedit HeraverdenuS, καὶ negat. Sed Verba, et ἀδυνατα μεν ου, μάλα δε ργώδη adationem continent, itaque καὶ neceSSarium videtur. p. 52, καὶ τεκμαίρ0μαι τοῖς νοσημασιν επι πάνταερχομενοι σώματα Articulum et ante σώριατα inserendunt 0880 actitratur Her verdenuS, raratra, ut exempla, Supra p. XXXXVI ad p. 171, 16 congesta, demonstrant. p. 557, κυκλου μενων η τον ιερεα των ἰομενων κεκινησθαι τα περὶ το θεῖον νόμιμα χαλεπώτεραι κυμάτων αἱτου χλου προσβολαί. reat erW0rdenus αἱ προσβολαὶ cohaerere cum, Vel ut ii pendere a - genetivi των οἰομενων κεκινησθαι τα περὶ o θεῖον νόμιμα Statuen8. Striactura genetivi abSoluti agnoscenda, Si in κυκλουμένωντο ἱερεα των οἰομενων κτλ. Nihil igitur est, cur του χλου ut quod si glossatoris, cum eo deleatur.

p. 57, 12 ἀλλ' γὼ μεν αυτον βουλόμην αν εἰναι

p. 559,6 σοφιστης γαρ ἀνηρ Σίσυφος ἀτεχνος ὁ 'Oμηρω

τουτο πάσχειν Inseriti μὰλλον, quod facillime ante αλλων excidere poterat, at abesse OSSe concedendum est comparanti . III 464, 13 et quos ad hunc adnotavi loeos. Haec quideIII erant an de Onaminibus critici censoriam dicenda habereIII. Notae conieci uraeque qua G. Schmidius nuperi 1m in Lili orar Zontramati 1905 n. 4 col. 1396 sq. protulit soromisti Occuraemini Ia In ut nunc θSpicerem. lia Occasione eas in m sceptationem Voenbo. Hostsed by

Coos le

69쪽

Iam ad tertium Volumen me conVerto. De quo pauca Sunt quae praefanda Videantur. Continet ratione quaere saeromam, Oppido Π, .gromam, InnoStratuum, mariariam, scholarum tractant. Sunt illae quidem parvi ambitus, Sed argumentis avissimae et ad aevum heo 1OSinnum Ognoscendum Summi pretii. Qui eas perlegerat, facere non poterit quin a Vita incingi in omnibus Libani operibus Omnia pulvere charte Obrista, omnia, fucata SSΘ ΘΠSento dissentiat. Sunt an paulo difficiliores reliquis neque multi RΘ-tate vetusta a reiSerunt. arma igitur numerin Scholiomam, parvu codicum quibus continentiu et pars oriun tantum priori familiae St. Qua re quonia 111 1uctuan St ut etiam corruptelae frequentiores sint, mundationi amplior locus datuS St. Cui num probo operam dederim, pene criticos iudicium esto. Item plures commentaru instar loco B,d-ScrisSi. Addenda et corrigemia nonae sequenti tra lidi. Quartum volumen cuius prima blia typis mandata Sunt, Orationes ad finem perdueΘt.

Scribebam ratistarias aisndis Novembribus anni

Coos le

70쪽

Ρag. 12, 10 praeferenda est lecti codicum C βουλοντ' ον. p. 24, 15 de Letoi cf. p. 146, 10 448,15. p. 53, 14 d coniecturam προσκατέδυ firmandam faciunt verba p. 172, 3 προσκατεπόντισε δ αυτην ὁ κακος ανθρωπος.

p. 53, 21 satisfacere videtur quod scripsi ὴ γὰρ δη Βαρ-

βαλισσις καὶ ὁ σῖτος καὶ πάντα τα τοιαῖτα τι ἀποδέκτην εἰς τ μωρίαν γε respicienti p. 167, 18 κελευσας αυτον περὶ τινΕΦφράτην ἐπ' ἄν σίτου διατρίβειν et p. 178, 16 νίκα ἐπ' Ευφράτην ουτος ηει, πραττε, πεκρίνατο, το σόν, ἐμbo δε ἐφ' ἡ περ ἐτάχθην μελησει, τους πυρους λέγων p. 104, 1 locis a me allatis addas Schol ad Soph. Phil. 194; Hypoth. metr ad Soph. Phil. 3 Diod. S. IV 38 Philostr. Iun. im. 17 6 conferas auium Neve Jah b. f. hia8s Auertunis riss.

p. 116, 2 locis ad το του Λιονύσου allati addas p. 371, 23την πρ του Λιονυσίου στοάν. p. 127, 18 ζητεῖν οἰησομαι δεῖν num recte uincella Verim,

dubito. p. 132, 17 cf. t. Id 95, 12 sq. R.

p. 133, 18 Servandu111 est ἀποστρέφει την γλῖτταν, ut in quo praeiverit Demosthenes de s leg. p. 406, 4. p. 138,10 ad verba ἐπὶ το γράφειν εἰς τάχος conferas p. 319, 4;t d 305,1 et Supra, . id. p. 140, 5 ad verba, των ἐνόντων ειπεῖν cf. p. 371, 18 ιν ἐνόντα ποιήσασθαι τερ της σφαγης ἐξετασμόν. ad p. 143, in nota ante p. 57 Mign. excidit . . ad p. 180, 21 f. p. 363, 11 sq. p. 216, δέξασθ'αι. Quod Reislcius coniecta δραξασθαι probavid Cobetus Isc. 155. p. 227, 7 ad συντυγχάνειν uniandum. facit etiam locus p. 411, 13 iniuria a CObet Coll. 293 tentatus. p. 250, 12 pro Mauriι Teliacus legendum Socrates Augeas. ad p. 276, 20 in nota legas Proverb. p. 309, 9 in nota critica post coniciat cotii inserendum

p. 453, 5 p. 311, 1 scribendum A Γη καὶ Ἐλιε, ut p. 465, 15. p. 339, 10 ἐπὶ ταῖς ,ελλουσαι ἐλπίσιν. Superflua coniecturis μεγάλαις respicienti t. II 271, το προσδοκώμενον δέος f. p. L.

Hostsed by

Coos le